แพ้คุณ (BL)

ตอนที่ 9 : แพ้ครั้งที่ 7 แพ้ข้าวปิ้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,097
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    9 ก.พ. 61

            ถึงแม้ว่าเค้กที่สั่งให้ห่อกลับบ้านจะได้มานานแล้ว แต่สุดท้ายพี่เก้าก็ยังนั่งทำอะไรของเขาต่อในคอมก็ไม่รู้จนเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ผมที่ตกปากรับคำว่าจะมานั่งเป็นเพื่อนพี่เขาก็ได้แต่นั่งมองเขาทำงานสลับไปกับการเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยเปื่อย จนตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยเกินเที่ยงวันมาสักพักแล้วพี่เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะลุกไปไหนสักที



ผมก็ไม่อยากจะบอกพี่เขาหรอกนะครับว่าไอ้ขนมที่ผมยัดเข้าไปเนี่ยมันทำให้ตอนนี้ผมรู้สึกอยากจะอ้วกมากเพราะตั้งแต่เช้ามาผมก็ยังไม่ได้กินข้าวเลย การเปิดมาด้วนขนมหวานอย่างนี้จนใช้ชีวิตถึงครึ่งค่อนวันมันไม่ใช่อะไรที่ดีนัก จริงๆนะครับ มันให้ความรู้สึกที่ไม่ดีเลย


“พี่” ผมเรียกพี่เก้าเสียงอ่อย ทำให้เขาละสายตาจากหน้าจอมาสนใจได้


“ว่าไงครับ”


“คือผมกลับก่อนได้ไหม”


“เบื่อหรอครับ พี่ขอโทษนะ”


“ไม่ใช่พี่ๆ คือผมหิว” เมื่อพี่เขาได้ยินดังนั้นจากหน้ากังวลๆที่ตอนแรกมองผมก็เปลี่ยนเป็นหน้ายิ้มเหมือนปกติทุกครั้ง เขาโคลงหัวเบาๆแล้วพับแมคบุ๊คเก็บใส่กระเป๋า


“แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่แรก ไปครับไปหาอะไรกินกัน”


“เห้ยพี่ ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมไปเองก็ได้ พี่ทำงานต่อเถอะ” พี่เขาขมวดคิ้วใส่ผมอีกครั้ง


“แล้วผิงไม่คิดจะให้พี่กินข้าวหรอ”


ผมซึ่งจนด้วยคำตอบก็ไม่สามารถเถียงอะไรต่อได้ ใครจะไปรู้หล่ะครับว่าคุณเขาก็หิวเหมือนกัน ถ้าหิวพี่เขาก็ควรบอกออกมาว่าหิวสิ ไม่ใช่ยวนผมไปยวนผมมาด้วยหน้ายิ้มๆอย่างนี้ นี่ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าผมดันมาตกหลุมชอบคนกวนประสาทหน้าตายอย่างนี้



...ก็ดี กวนไปเรื่อยๆเลยพี่ ผมจะได้เลิกชอบพี่ได้สักที หึหึ...



พี่เก้าเดินนำไปที่รถคันเดิมของเขา คันที่เคยขับพาผมไปโรงพยาบาลนั่นแหละครับ รถของพี่เขาเป็นรถยุโรปสีดำเงาดูเหมาะกับพี่เขามาก จริงๆผมก็มีรถของผมนะครับแต่เก็บไว้ที่บ้านไม่ได้เอามาที่มหาลัยเพราะผมยังขับรถไม่แข็งเท่าไหร่ ที่บ้านเลยยังไม่อนุญาตให้นำออกมา และอีกอย่างหอพักผมกับตึกเรียนก็อยู่ใกล้แค่นิดเดียว แค่ไม่มีรถแค่นี้ผมชิลมาก


“อยากกินอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า”


“ตามใจพี่เลย” ผมตอบออกไปแบบไม่ได้คิดอะไรมาก


“แต่พี่อยากตามใจผิงนี่” พี่เขาหันมามองหน้าผม โอเคครับพี่เก้า อีกอย่างที่ผมอยากจะบอกพี่ไว้คือพี่ไม่ควรพูดประโยคแบบนี้แล้วหันมามองหน้าคนๆนั้นด้วสายตาแบบนี้ได้ มันทำให้คนๆนั้นเคลิ้มมากรู้ไหม


“ทำหน้าอะไรหน่ะ ก็ผิงเป็นน้องเทคพี่ พี่ก็ต้องตามใจสิ่”



..พี่มันปีศาจแห่งการล่อลวงชัดๆ...



ผมไม่รู้หรอกว่าเมื่อสักครู่ผมทำหน้ายังไงออกไปแต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนสีหน้าให้มันบึ้งตึงใส่พี่เขาทันที ซึ่งพี่เขาก็ยกมือมาตบหัวผมเบาๆและส่งถุงเค้กให้ผมถือก่อนที่เขาจะเคลื่อนรถออกจากที่จอด ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเหมือนกันนะ ทั้งๆที่การที่ได้มาอยู่ใกล้คนที่ผมชอบมันควรจะเขินกว่านี้หรือผมน่าจะทำตัวไม่ถูกเหมือนกับตอนที่ผมเคยรู้สึกกับคนก่อนๆ หมายถึงก่อนที่จะมาชอบพี่เขาหน่ะครับ


แต่พอมาอยู่กับพี่เก้าผมกับรู้สึกว่าผมผ่อนคลาย สามารถแสดงนิสัยอะไรของผมออกไปก็ได้โดยไม่ต้องคิดอะไรมาก ทั้งๆที่ในความเป็นจริงแล้วนี่เป็นครั้งแรกด้วยซ้ำที่ผมกับพี่เขาเจอกันแบบดีๆและได้นั่งคุยกันจริงๆ หรืออาจจะเป็นเพราะบรรยากาศรอบๆตัวพี่เขาที่พาให้ผมรู้สึกปลอดภัยและความรู้สึกคุ้นเคยลึกๆเลยทำให้ผมเป็นแบบนี้


“วันนี้วันเสาร์ มีตลาดนัดหน้าโรงพยาบาล เคยไปเดินยังครับ”


“ยังนะพี่”


“อยากไปเดินไหม ของกินอร่อยเยอะนะ”


ผมพยักหน้าแทนคำตอบ พี่เขาหันมายิ้มให้ผมนิดหน่อยและมองทางต่อ เขาเอื้อมมือไปเปิดเพลงให้รถมีเสียงคลอเบาๆทำให้ไม่เงียบจนเกินไป ซึ่งผมว่ามันก็ดีนะ หรือเพราะพี่เขามีเทคนิคที่ผมไม่ค่อยได้สังเกตเท่าไหร่แบบนี้เลยทำให้ผมไม่รู้สึกอึดอัดและทำให้เบาใจกันแน่


...ผมว่ามันก็เป็นไปได้นะ...


“ไม่มีที่จอดเลยแหะ ผิงจะลงไปก่อนไหมเดี๋ยวพี่วนหาที่จอดก่อน”


“เดี๋ยวลงพร้อมกันก็ได้นะพี่”


“แต่มันจะร้อนนะครับ”


“ผมก็ไม่ได้กลัวร้อนสักหน่อย” ทีพี่เขายังเดินตากแดดได้เลยทำไมผมจะเดินไม่ได้ พี่เขาหัวเราะนิดๆเป็นการตอบรับ และวนเข้าสู่ลานจอดรถซึ่งพี่เก้าต้องขับวนอยู่อย่างนั้นหลายรอบมากจนผมแถบจะถอดใจและบอกให้พี่เขาไปหาของกินที่อื่นเถอะแต่ดูเหมือนโชคจะเข้าข้างเมื่อมีคนออกพอดีและที่จอดนั้นมันใกล้กับทางเดินเข้าตลาดมาก


“พี่ๆ คันนั้นออกๆๆๆ ไปเลยย”


“อ่า ครับๆ”


พี่เขาขับเข้าไปจอดในช่องที่รถคันเมื่อสักครู่พึ่งออก ผมเปิดประตูรถทำท่าจะลงอย่างกระตือลือล้น ก็จะให้ทำยังไงหล่ะครับผมหิวมากเลยนี่นาตอนนี้ ขืนถ้าไม่รีบหล่ะก็ผมว่าผมจะสามารถกวาดของกินทั้งตลาดเข้าปากได้อยู่แล้ว แต่ผมที่กำลังจะเปิดประตูรถก็ต้องชะงักเมื่อเสียงโทรศัพท์ที่ไม่คุ้นหูดังขัดขึ้นมาก่อน ผมเหลือบไปมองยังเครื่องที่ส่งเสียงร้องนั่น


‘L’


“ฮัลโหล ว่าไง” ทำไมพี่เขาต้องทำเสียงนุ่มขนาดนั้นด้วยนะ ก็รู้แล้วแหละครับว่าเป็นแฟนกันไม่จำเป็นต้องทำเสียงอย่างนั้นก็ได้


“อืม ไม่เคยถามให้นะ” และเสียงก็นุ่มขึ้นไปอีก


“ไม่เอา แอลลองคุยเองแล้วกัน” ขนาดปฏิเสธยังทำเสียงหวานใส่ สงสัยพี่แอลคงอ้อนอะไรมาแหละมั้ง


“ฮะๆ ไปเอามาจากไหน” เห้อ ผมไม่อยากนั่งอยู่ตรงนี้เลย มันทำให้ผมรู้สึกผิดแบบแปลกๆนะ ก็ผมยังตัดใจจากพี่เขาไม่ได้นี่นา มันก็ต้องรู้สึกผิดในใจใช่ไหมหล่ะ


“แอลลองพยายามดูก่อนนะ ทำได้อยู่แล้ว” และพี่เขาก็ให้กำลังใจกัน อิจฉาจังแหะ


“คร้าบๆ” ปิดท้ายด้วยการส่งเสียงเนือยๆแต่ผมรู้สึกว่ามัดูอ้อนพิลึก หลังจากที่พี่เขาวางโทรศัพท์ผมก็สัมผัสได้เลยว่าพี่เขาอารมณ์ดีขึ้นอย่างผิดหูผิดตา ก็แน่แหละนะครับคนเราคุยกับแฟนก็คงเหมือนได้เติมความหวานเข้าไปในใจ


ผมจะรู้สึกท้อทำไมเนี่ย ในเมื่อผมก็เป็นน้องเทคของพี่เขาแล้วนี่นะ

ผมควรจะอารมณ์ดีเอาไว้ต่างหาก


“หิวจนแสบท้องหรอ” ผมขมวดคิ้วใส่พี่เขาและสั่นหน้าปฎิเสธ


“ก็เห็นทำหน้ายุ่งเชียว”


“พี่มั่วแล้วปะ ผมเปล่าทำซะหน่อย”


“โอเคๆ พี่มั่วเองครับ ไปกันเถอะ”

ผมเดินตามพี่เขาเข้าไปในตลาดหน้าโรงพยาบาลซึ่งผมไม่เคยมาเดินเลย จริงๆผมว่าตลาดนี้เป็นตลาดที่กว้างกว่าตลาดตอนเย็นภายในมหาวิทยาลัยที่วันนั้นผมไปแพ้ถั่วในก๊วยเตี๋ยวเสียอีก ภายในตลาดมีร้านรวงมากมายของขายก็คละกันไปผมเห็นว่ามีทั้งร้านของสมุนพรบำรุงสุขภาพต่างๆ ร้านขายอาหาร เสื้อผ้า เครื่องดื่ม หรือแม้แต่ร้านขายสัตว์เลี้ยงก็ยังมี


ถึงแม้จะหิวยังไงก็ตาม แต่ภาพที่ผ่านตาภายในร้านขายสัตว์เลี้ยงมันทำให้ผมไม่สามารถละสายตาได้จนต้องพาตัวเองเดินเข้าไป แต่พอผมใกล้ถึงร้านตัวทั้งตัวเสไปด้านหลังตามแรงดึงของคนที่มาด้วยและผมก็ พูดตรงๆว่าแอบลืมไปสักพักนึงเสียก่อน


“เดี๋ยวค่อยกลับมาดูก็ได้ครับ”


“ไม่เอาอะ ผมจะดูเลย”


“เห้อ ถ้าอย่างนั้นซื้อของกินรองท้องไปก่อน พี่ว่าอาการนี้ผิงอยู่นานแน่ๆ”


ถ้าเป็นคนรู้ใจให้ไม่ได้ก็อย่ามาทำเป็นรู้ดีได้ไหมครับพี่ แต่ผมไม่ได้พูดออกไปหรอกนะผมได้แต่คิดในใจแค่นั้นและมองร้านรอบๆเพื่อหาของกินอะไรสักอย่างรองท้องตามที่พี่เขาว่าและก็พบกับป้าท่าทางใจดีที่กำลังปิ้งข้าวที่ถูกห่อเอาไว้ในใบตองอยู่หน้าร้านขายสัตว์เลี้ยงนั่น


ผมไม่พูดพร่ำทำเพลงเดินตรงเข้าไปทันที ซึ่งพี่เก้าก็เดินตามมาและผมแอบได้ยินเสียงเขาถอนหายใจนิดๆกับบ่นพึมพำอะไรสักอย่างก็ไม่รู้ ผมว่าพี่เขานี่ขี้บ่นกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลยนะ


...ผมจะจำเอาไว้ว่าข้อเสียอีกอย่างนึงของพี่เก้าคือ ขี้บ่น...


“ขายยังไงอะครับป้า” ผมถามพร้อมกับดมกลิ่นหอมๆของข้าวเหนียวปิ้งที่ส่งขึ้นมาแตะจมูก


“ถูกๆเลยลูก อันละสิบบาทเอง มีไส้กล้วยกับไส้เผือกหนูจะเอาไส้ไหนจ้ะ” ป้ายิ้มจนตาหยีส่งให้ผมทำให้ผมยิ้มกลับ ป้าแกดูใจดีมากจริงๆนะครับ แถมขายแบบที่ผมอยากจะถามป้าเขาเลยว่าเขาเอากำไลมากจากไหน ขายก็ถูกแถมแต่ละอันก็ใหญ่มาก


“ผมเอาอย่างละ 2 เลยป้า”


“เอาเพิ่มเป็นอย่างละ 3 ครับ” พี่เก้าพูดแทรกขึ้นแล้วทำท่าจะหยิบเงินจ่ายซึ่งผมแทบจะเอามือตัวเองตบมือพี่เขาลงแล้วรีบยื่นเงินของผมให้ป้ารับแทน


“ผมจ่ายให้พี่ เมื่อกี้พี่เลี้ยงผมเยอะแล้ว”


“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวพี่จ่ายให้เอง”


“พี่อย่าดื้อดิ”


“...อ่า” พี่เก้าดูจะเหวอๆไปนิดนึงแต่ถือว่ามันเป็นเรื่องที่ดีมากเพราะพี่เขาผ่อนแรงที่ขืนไม่ยอมให้ผมจ่ายเงินลงและทำให้ป้ารับเงินไปได้อย่างสะดวกๆ และผมก็รับถุงกระดาษมาจากป้าแล้วเชี่นกัน ผมจึงเดินออกมาจากร้านและตรงเข้ากับร้านขายสัตว์เลี้ยงทันที


ผมเดินตรงเข้าไปตรงส่วนของตู้ปลาที่เรียงรายบรรจุปลาแต่ละพันธุ์เอาไว้ ซึ่งผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าร้านที่ตลาดหน้าโรงพยาบาลจะมีปลาเยอะขนาดนี้ผมไล่มองปลาไปทีละตู้ๆ เช่นเดียวกับพี่เก้าที่หันดูนู่นหยิบนี่ขึ้นมาดูบ้าง


“พี่ ผมอยากได้ปลาเทวดาอะ” ผมหันไปสะกิดพี่เก้าที่ยืนอยู่ไม่ไกล พี่เขาก็หันมามองและก้มดูตู้ที่ผมชี้ๆให้เขาดู


“ก็เอาสิครับ” พี่เขาเอื้อมไปหยิบกระบวยที่แขวนเอาว้และที่ช้อนปลามาส่งให้ผม แต่ผมก็ส่ายหน้าเป็นการปฏิเสธ


“แต่ผมเคยเลี้ยงมันกับปลาตัวอื่นแล้วมันเคยไล่กัดปลาตัวอื่นนี่”


“ถ้าอย่างนั้นผิงลองดูตัวอื่นไหมหล่ะ”


“เห้อ แต่ผมก็ยังอยากได้มันอยู่ดี จริงๆมันเป็นปลาที่ผมชอบเป็นอันดับต้นๆเลยนะ” ผมมองปลาที่ว่ายเอื่อยๆอยู่ภายในตู้ด้วยสายตาละห้อย


“บางครั้งเราก็ต้องยอมลดความชอบของเราลง เพื่อให้สิ่งที่เราชอบเองมีความสุขที่สุดไม่ใช่หรอครับ ถ้าผิงเอาปลาเทวดาไปพี่ว่ามันก็คงไม่มีความสุขหรอกที่จะต้องไปอยู่ร่วมกับปลาตัวอื่น แล้วปลาตัวอื่นก็คงไม่มีความสุขด้วย จริงไหม ถ้าเรารู้อยู่แล้วว่ามันจะทำให้สิ่งที่เราชอบไม่มีความสุข เราก็แค่มองเฉยๆแล้วห้ามใจไว้ไม่ดีกว่าหรอครับ”


ผมหันไปมองพี่เก้าที่พูดประโยคยาวๆออกมา ซึ่งพี่เขาแทบจะไม่เคยพูดประโยคยาวๆเลย ซึ่งผมว่าประโยคที่พี่เขาพูดมันงงๆนะแต่ใจความสำคัญของประโยคมันก็ชัดเจนอยู่ในตัวของมันอยู่ดี


...ใช่สิครับ  ถ้าเรารู้อยู่แล้วว่ามันจะทำให้สิ่งที่เราชอบไม่มีความสุข เราก็แค่มองเฉยๆแล้วห้ามใจไว้ไม่ดีกว่าหรอครับ อืม ใช่เลยครับ อย่างที่พี่พูดนั่นแหละ...


“ก็ จริงของพี่”


ผมสลัดความคิดที่ผ่านเข้ามาจากประโยคของพี่เขาออกจากหัวเพราะกลัวอารมณ์ของตนเองจะเข้าสู่สภาวะนอยด์เสียก่อน แล้วหันมามองกวาดไปที่ตู้ปลาที่วางเรียงรายเอาไว้ต่อ และก็พบเข้ากับตู้อีกตู้หนึ่งที่ผมพึ่งสังเกตเห็น


“เห้ยพี่ ตู้ผมยังไม่มีนีออนเลย ผมอยากได้สักฝูงนึงพอดี”


“ฮะๆ คือยงไงก็วันนี้ก็ต้องเอาให้ได้ใช่ไหม” ผมหันไปทำหน้ายู่ใส่พี่เก้าที่พูดประโยคนั้นออกมา พี่เขาหัวเราะใส่ผมเบาๆและยื่นกระบวยกับที่ช้อนตาปลาที่ถือค้างไว้ในมือมาให้ผม เช่นเดียวกับผมที่ยื่นถุงข้าวเหนียวปิ้งไปให้พี่เขา


อืม ที่หน้าตู้เขียนเอาไว้ว่า 6 ตัว 80 บาท ถ้าอย่างนั้นผนจะเอาสัก 12 ตัว เวลาว่ายปลานีออนจะว่ายไปพร้อมกันทั้งฝูงผมอยากให้มันดูใหญ่ๆและเรืองแสงซึ่งมันจะต้องสวยมากอย่างแน่นอน ผมนั่งยองๆและเอาหน้าไปชิดกับตู้เพื่อสังเกตว่าปลาตัวไหนแข็งแรงเหมาะแก่การไปอยู่ในโลกใต้น้ำของผมบ้าง


ผมพยายามเพ่งมองไปที่ปลาตัวจิ๋วแต่ละตัวในตู้ ซึ่งก็พบว่ามันดูแข็งแรงไปเสียทุกตัวและน่าเอาไปเลี้ยงจนหมด แต่ผมก็พอเข้าใจอยู่ว่าน้องๆปลาที่อยู่มาก่อนจะต้องอึดอัดแน่นอนถ้าผมเอาเจ้านีออนตู้นี้ไปแบบเหมายกตู้


“ผิงกินรองท้องก่อน” พี่เก้าที่เงียบไปนานอยู่ดีๆก็สะกิดไหล่ผมและเอาข้าวเหนียวปิ้งที่ถูกแกะอย่างดีมาจ่อที่ปาก ผมมองหน้าพี่เขานิดๆและกัดเอาข้าวเหนียวร้อนๆเข้าไป


จะให้ผมคิดอะไรมากอีกหล่ะครับในเมื่อก่อนหน้านี้พี่เขาก็ป้อนขนมผมมาเป็นสิบคำแล้วกับอีแค่ป้อนข้าวเหนียวปิ้งอีกไม่กี่คำคงจะไม่เป็...โอเคครับ ผมว่าตอนนี้มันเป็นแล้ว เมื่อพี่เก้าเอาข้าวเหนียวที่ผมพึ่งจะงับไปไปงับต่อจากรอยแหว่งที่ผมกัดไว้แบบหน้าตาเฉย แล้วยังทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก


...อย่างนี้มันจูบทางอ้อมชัดๆเลยนะโว้ย...

...เห็นผมอย่างนี้ ผมก็หวงตัวนะ...


“เห้ยพี่ ทำไมไม่กินชิ้นใหม่อะอันนั้นของผม” ผมโวยวายใส่พี่เขานิดหน่อยซึ่งพี่เขาก็มองผมและตอบอย่างหน้าตาเฉยที่ทำเอาผมแทบจะโยนที่ช้อนปลาลงพื้น


“แล้วผิงรู้ได้ยังไงครับว่าอันนี้จของผิง ชิ้นนี้ของพี่แต่พี่แบ่งให้ผิงกินต่างหาก” พี่เขาว่าจบก็ส่งยิ้มหล่อละมุนเหมือนทุกครั้งให้ผมอย่างไม่รู้ไม่ชี้และก้มหน้าลงกัดข้าวเหนียวในมือต่อ ทั้งยังยื่นมาจ่อปากผมอีก


นี่สรุปพี่เขากวนประสาทจริงๆใช่ไหมเนี่ย


“รังเกียจพี่รึไง”


“ไม่ใช่สักหน่อย พีบ้าปะเนี่ยก็พี่กัดไปแล้วอะ”


“ก็ถ้าผิงไม่กัดต่อก็แปลว่ารังเกียจพี่ไม่ใช่หรอ” ผมทำหน้าเอือมๆใส่ ทำไมพี่ที่ดูสุภาพ นิ่ง ใจดี ถึงกลายมาเป็นคนกวนหน้ายิ้มอย่างนี้ได้นะ


“กินต่อกันเดี๋ยวก็เป็นโรคหรอก พี่เรียนหมอมายังไง”


“พี่ตรวจสุขภาพประจำครับพี่ไม่มีโรคแล้วแค่นี้ก็ไม่ติดหรอก ผิงนั่นแหละเป็นคนยังไงมาเถียงหมอ” ผมว่าผมก็เป็นคนเถียงเก่งมากแล้วนะ แต่กับรอบนี้ผมยอมก็ได้ผมยื่นหน้าไปกัดข้าวเหนียวปิ้งในมือพี่เขาคำโตจนแก้มผมป่องออกมานิดๆ ซึ่งพี่เขาก็ยิ้มอารมณ์ดีที่เห็นผมยอมทำตาม ก็แน่สิครับถ้าผมไม่ยอมผมคงไม่มีโอกาสพาน้องนีออนกลับหอแน่ๆ ต้องมานั่งเถียงกับพี่เขาเนี่ย


ผมใช้ที่ตักในมือไล่ต้อนน้องให้เข้ามาทีละตัวๆ มาสิจ้ะน้องจ๋า มาอยู่กับพี่ผิงสุดหล่อคนนี้มา พี่บอกเลยนะว่าถ้าน้องไปอยู่กับพี่น้องจะอยู่อย่างสบายไปตลอดชีวิต ผมไล่ตักปลาอยู่อย่างนั้นสลับกับอ้าปากคอยกัดข้าวเหนียวปิ้งที่ยื่นมาจ่อที่ปากเป็นระยะๆ


ผมอ้าปากรอให้พี่เขาป้อนอยู่อย่างนั้นจะว่าไปมันก็สบายดีนะครับอิ่มด้วได้ตักปลาด้วย แต่สักพักพี่เขาก็ไม่ยอมป้อนผมต่อทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นมอง และพี่เขาก็ยกถุงกระดาษให้ผมดูที่เหลือแต่เศษใบตอง


“ทำไมพี่กินหมดเลยอะ”


“เห้ออ พี่หรอครับที่กินหมด” ผมพยักหน้าตอบถึงใจจะรู้ก็เถอะว่าผมเองก็แอบกินไปเยอะเหมือนกัน แต่ข้าวเหนียงปิ้งหกชิ้นหน่ะผมไม่มีทางกินหมดง่ายๆแน่ ผมว่าระหว่างที่ผมตักปลาพี่เก้าจะต้องแอบเอาส่วนของผมไปกินจนหมดอย่างแน่นอน เชื่อผมได้เลย


“แล้วนี่ผิงจะเอาอีกกี่ตัว”


“อีกหกตัวอะพี่ มันไวมากเลย ผมตักไม่ทัน”


พี่เก้าลงมานั่งยองๆข้างๆผมแล้วแบมือขอไม้ช้อนปลาจากมือผมไป ผมก็ส่งให้แต่โดยดีและเป็นคนคอยถือกระบวยที่บรรจุน้องๆที่ผมตักได้ก่อนหน้าเอาไว้ใกล้ๆพี่เขา


“พี่ๆผมเอาตัวนั้น ตัวที่อ้วนๆอะ”


“ตัวนี้นะ”


“ใช่ๆ แล้วก็ตัวนั้นด้วยพี่ที่แสงมันเข้มกว่าตัวอื่น ไม่ๆ เอาตัวนั้นสิพี่ นั่นแหละๆ”


ผมคอยชี้บอกพี่เขาว่าผมจะเอาตัวไหน ถึงตอนแรกผมจะอยากได้ทุกตัวเลยก็เถอะปต่ถ้าสุดท้ายผมไม่สามารถเอาน้องทุกตัวไปได้ผมก็จำเป็นต้องเลือกอย่างจำใจถูกต้องไหมหล่ะครับ


พี่เก้าตักเพียงไม่นานก็ได้น้องปลามาว่ายวนไปมาในกระบวยครบตามจำนวน ทีนี้พี่เขาก็แย่งเอาไปจากมือผมและไปยื่นให้พ่อค้าอัดอากาศใส่ถุงแทนผม ซึ่งผมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินตามหลังพี่เขาไปยืนรอพ่อค้าเช่นเดียวกัน


ผมยื่นเงินจ่ายพี่พ่อค้าก่อนที่จะโดนแย่งจ่ายเหมือนตอนข้าวเหนียวปิ้งอีก ถึงผมจะไม่มั่นใจก็เถอะว่าพี่เขาจะมาแย่งผมจ่ายอีกไหมแต่ดูจากความป๊าและเดาจากนิสัยพี่เขาแล้วผมว่ามีสิทธิสูงอย่างมากผมจึงควรชิงตัดไว้ตั้งแต่เนิ่นๆก่อน ก็ที่ผมให้พี่เขาเทคผมไม่ได้มีจุดประสงค์จะให้พี่เขาเลี้ยงผมไปเสียทุกอย่างนี่นา ผมก็แค่ต้องการพิสูจน์ตัวเองเท่านั้นต่างหาก


ระหว่างรอพ่อค้าที่มีคิวก่อนหน้าอยู่สองสามคิวผมจึงหยิบมือถือที่ไม่ได้หยิบขึ้นมาสักพักขึ้นมาสไลด์เล่นซึ่งทำให้ผมพบว่าเฟสบุ๊คเริ่มที่จะเด้งแจ้งเตือนอย่างไม่รู้จักเหน็จจากเหนื่อยอีกแล้ว เช่นเดียวกับไลน์กลุ่ม ห้าสหายผจญตาย ของผมที่เด้งขึ้นมาในเวลาไล่เลี่ยกับที่ผมหยิบมือถือ

 


แก้วใสไงจ้ะ :    ได้ส่งรูปภาพ

แก้วใสไงจ้ะ :    อธิบายยยย นี่คืออะไรรค๊า

NaMHwaN :    นี่กูตกข่าวอะไรไปรึเปล่า

แก้วใสไงจ้ะ :     ถ้ามึงตกกูก็ตกละเนี่ย

PhPhu :          เห้ย ความพัฒนานี้คืออะไร

PhPhu :            @.kanomping มึงมาๆๆ

 


            ผมกดเข้าไปดูรูปภาพที่แก้วส่งเข้ามา ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่รู้จะมีใครทายถูกไหมแต่ถ้าให้ผมเดานะผมว่าจะต้องมีคนทายถูกบ้างแหละว่าภาพนั้นมันคือภาพอะไร สำหรับคนที่ยังทายไม่ถูกถ้าอย่างนั้นเราไปดูมันพร้อมๆกันเลยนะครับ


            มันคือภาพที่เกิดขึ้นจากการแคปเจอร์หน้าจอในหน้าไทม์ไลน์เฟสบุ๊คของแก้วที่เลื่อนผ่านเพจๆหนึ่ง ซึ่งก็คือเพจๆเดิมที่ทำให้ผมโด่งดังชั่วข้ามคืน และทำให้ผมไม่นึกสงสัยแล้วว่าไอ้ข้อความเด้งนรกที่เกิดขึ้นอีกครั้งนี้มาจากไหน เพราะมันคงหนีไม่พ้นภาพพร้อมแคปชั่นนี่แน่ๆ

 


            หรือว่า #KAOPING จะไม่มีจริงเพราะมันไม่ใช่เก้าผิง แต่มันคือ #ข้าวปิ้ง มาตลอด ไหนใครรู้สึกว่าข้าวเหนียวปิ้งมันหวานเกินปกติขอเสียงหน่อยเร้ว

 


            ภาพสามภาพที่ถูกแนบไปกับแคปชั่นนั้นก่อนอื่นเลยผมอยากจะนับถือคนที่ถ่ายอย่างมากเพราะเรียกได้ว่าภาพทั้งสามภาพที่ออกมานั้นคมชัดระดับเฮชดีเลยก็ว่าได้ ซึ่งภาพแรกเป็นภาพที่ผมกำลังกัดข้าวเหนียวที่พี่เก้ายื่นมาป้อนตอนผมนั่งยองๆอยู่ ส่วนภาพที่สองคือภาพที่ผมกับพี่เก้ากำลังยืนเถียงกันว่าข้าวเหนียวปิ้งชิ้นนี้ผมควรจะกัดต่อไหม และภาพที่สามคือภาพที่ผมกับพี่เขานั่งยองๆข้างๆกัน เป็นภาพที่ผมกำลังชี้ให้พี่เขาตักปลาและพี่เขากำลังทำหน้าจริงจังตักตาม


            แล้วไอ้แฮชแท๊ก #ข้าวปิ้ง นี่มันคืออะไร ผมต้องไปเปิดเฟสบุ๊คและไล่อ่านคอมเม้นเลยทีเดียว ซึ่งเทื่อผมพยายามไล่อ่านคอมเม้นแล้วก็ถึงบางอ้อว่าคนเขาเอาชื่อของผมกับพี่เขาไปพ้องเสียงกับข้าวเหนียวปิ้งกลายเป็นข้าวปิ้งกันจาก เก้า เป็น ข้าว และจาก ผิง เป็น ปิ้ง จนหลายๆคนเริ่มที่จะจิ้นและเรียกพวกผมว่าคู่ข้าวปิ้งไปแล้ว


            “ผิง ได้แล้วนะทำอะไรอยู่” พี่เขาชะโงกหน้าเข้ามามองในโทรศัพท์ผมซึ่งผมก็รีบเอาหลบไปข้างหลังแต่ก็ไม่พ้นสายตาไวๆของพี่เขาอยู่ดี นี่หมอไม่มีจรรยาบรรณวิชาชีพเรื่องแอบดูโทรศัพท์คนอื่นหรือยังไงกันนะ


            “นั่นรูปพี่ไม่ใช่หรอครับ เอามาดูหน่อยสิ่”


            ผมต้องจำใจส่งมือถือในมือให้พี่เขาซึ่งการแค่ดูปกติคงจะไม่สาแก่ใจพี่เขา เจ้าตัวยังซูมภาพแต่ละภาพให้เห็นชัดขึ้นไปอีก


            “พี่ซูมทำไมเนี่ย ผมหล่ะเบื่อเพจนี้หลายรอบแล้ว พี่ไม่เบื่อบ้างหรอโดนเอาไปจับคู่กับผมหน่ะ” ผมทำท่าเซ็งๆและทำหน้าเมื่อยๆเพื่อเป็นการปกปิดไม่ให้พี่เขารู้ว่าจริงๆผมก็รู้สึกดีที่มีภาพคู่กับพี่เขา แต่ไอ้ความรู้สึกเซ็งเรื่องแจ้งเตือนเด้งนรกแตกนี่เป็นความรู้สึกที่จริงแท้แน่นอน



            “ผิงเบื่อหรอที่โดนจับคู่กับพี่” อยู่ดีๆพี่เขาก็ถามกลับ

            “เดี๋ยวๆ ผมถามพี่ก่อนนะ”

            “อืม พี่ไม่เบื่อนะ พี่ก็ว่าน่ารักดีออก...โดยเฉพาะภาพนี้”


            .


            .


            .



            “พี่ว่าตอนผิงกินข้าวเหนียวปิ้งนี่ น่ารักดีนะ พี่ยังอยากเซฟเก็บไว้เลย”  

............................................................................................................................................................................................



ขอโทษนะครับที่มาลงให้ช้าาา ฮือ จะพยายามมาลงให้ไวขึ้นนะครับ ตกใจมกเลยอยู่ดีๆก็มีคนเข้ามาอ่านเยอะขึ้นมากก ดีใจมากด้วยย ขอบคุณที่ติดตามนะค้าบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

309 ความคิดเห็น

  1. #307 KeyTeen Labkop (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 17:51
    แรงมากกกพี่เก้า เต๊าะน้องรัวขนาดนี้มันคือยังง่ะ!!!
    #307
    0
  2. #306 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 06:06
    ไม่รักไม่ต้องมาแคร์ไม่ต้องมาดีกับชั้น!!!!
    #306
    0
  3. #305 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 06:01
    อห ที่พี่เก้าพูดก็คือ จี๊ดเรย
    #305
    0
  4. #296 เดือนสิบไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 13:07
    ทำไมอิพี่มันอ่อย
    #296
    0
  5. #223 Venus (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 10:03

    น่่่่่่่่่ารักกก พี่เก้านี่หยอดน้องตลอด

    #223
    0
  6. #220 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 04:01
    บอกเลยว่าพี่เก้าไม่ธรรมดาจ้า แต่กะบแอลให้มันเคลียร์ๆ น้องผิงปวดใจ
    #220
    0
  7. #204 myyirbb:) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 20:10
    โอโหพี่เก้าคะร้ายๆๆๆๆๆๆ
    #204
    0
  8. #166 eye-water maker (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 20:41
    เขาอ่อยกันค่ะแม่!!!!
    #166
    0
  9. #155 filmfilm12123 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 17:06
    อ่อยแบบเนียนๆ
    #155
    0
  10. #134 KHUNCHAN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:47
    ขอให้คำว่าเข่าอ่อนนะคะ ละมุนไปเพื่อใครอะหมอเก้า ถ้าผิงตัดใจไม่เป็นไรน้องจะยังรักพรี่!!!! 5555555555555 เพจชงหนักหน่วงมากอยากไปหวีดเป็นลูกเพจ
    #134
    0
  11. #121 ปากวัยรุ่น (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:05
    พี่หมอ!!!! รุนแรงต่อใจเหลือเกินค่ะ พฮุกก
    #121
    0
  12. #110 .•:*´Lenna`*:•. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:35
    ถ้าพี่หมอจะขับรถอ้อยมาคว่ำใส่ขนาดนร้นะ ฉุดน้องกลับบ้านเลยมั้ยพี่ ไม่ต้องรอน้องรู้ตัวแล้ววว
    #110
    0
  13. #90 pp9397 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:46
    ฮืออออ อ้อยคว่ำแล้วอ่ะ รถอ้อยแำไปเรยเมื่อเจอหมอ
    #90
    1
  14. #89 DaDa Suttida (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:54
    ไม่มีไรมากคะ...#ข้าวปิ้ง #เก้าผิง
    #89
    1
  15. #86 [:Wynn:] (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:28
    น่าย๊ากกกกกกกก
    #86
    1
  16. #85 Kalamall (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:50
    กำลังลุ้นเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ มาต่อไวๆน๊า~
    #85
    1
  17. #82 vodkasunset (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:13
    รออออออออออ
    #82
    1
  18. #81 mothergod (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:28
    แผ่นดินไหวววว แต่น้องดูจะไม่ไหวแล้ววว
    #81
    1
  19. #79 He_yiqing (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:18
    หมอจะรุกน้องแบบนี้มั่ยดั้ย แผ่นดินไหวแต่นี่ไม่ไหว
    #79
    1
  20. #77 Coco98 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:12
    หม๊อออออ
    #77
    1
  21. #76 noina_sweetnoina (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:33
    รออ่านน๊า
    #76
    1
  22. #75 อาร์ซีทาเอ่อร์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:56
    พี่เก้านี่ หยอดเหลือเกินค่ะ จะเอายังไงกับน้องก็บอกมาาา ><
    #75
    1
  23. #72 samw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:11
    เขิลลลลลล
    #72
    2
    • #72-1 AbumiisBalle(จากตอนที่ 9)
      12 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:57
      เขินแรงมากชอบบบบบบบ
      #72-1
  24. #69 ThE Zai (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:03
    เจอคำผิดคำนึงค่า กำไล>กำไร

    ช็อตนี้คือตาย ตายแทนผิงเลย ประโยคสุดท้ายอ่ะ
    #69
    1
  25. #67 mtrain (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:56
    พี่หมอขี้อ่อยนะคะ แต่ก็ชัดเจนดีมากค่ะ
    #67
    1