สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 335 : ตอนที่ 331 ตรูไม่ได้ทำนะเฟ้ยอย่ามาโบ้ยไอ้คุณกษัตริย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    27 ส.ค. 63

ตอนที่ 331
 
 
          ตู้ม !! สตีฟกระโดดถีบร่างของออร์คซอมบี้จนกระเด็นปลิวไปโดนพวกมันข้างหลังและล้มลงไปเป็นแผง
 
 
          “ให้ตายสิยั้วะเยี้ยะเลยแล้วอะไรติดรองเท้าตรูวะเนี่ยลื่นๆ...อี๋เนื้อเน่าให้ตายสิเป็นซอมบี้ไปแล้วทำไมศพไม่แห้งๆแบบมัมมี่ฟระหรือเป็นเพราะมันอยู่ใต้ดินเลยมีความชุ่มชื้น !!” สตีฟยกร้องเท้าขึ้นมาดูและเห็นว่ามีก้อนเนื้อเน่าติดรองเท้าเขาอยู่จึงรีบถูเท้ากับพื้นเพื่อทำให้เศษเนื้อที่เน่าของออร์คซอมบี้หลุดออกไป
 
 
          ฮู่ม !! ตู้ม !! เสียงคำรามของกษัตริย์แห่งนครยักษ์ที่ดังออกมาจากภายในห้องเล็กที่อยู่ห่างไปกว่ากิโลเมตรก่อนจะตามมาด้วยเสียงระเบิดของประตูไม่สิกำแพงเลยต่างหาก
 
 
          ครืน !! ห้องโถงเริ่มสั่นเพราะการพังกำแพงออกมาของกษัตริย์แห่งนครยักษ์
 
 
          “อะ...ออกมาแล้วแถมยังส่องแสงได้ด้วยกินหลอดไฟเข้าไปเรอะ !!” สตีฟมองดูไปยังทิศทางต้นเสียงก่อนจะเห็นร่างของกษัตริย์แห่งนครยักษ์ที่พังกำแพงนั่นออกมาซึ่งร่างของมันนั้นส่องแสงสว่างอยู่ตลอดเวลาถึงแม้จะอยู่ห่างเป็นกิโลเมตรแต่เนื่องด้วยร่างของกษัตริย์แห่งนครยักษ์ส่องแสงสว่างอยู่จึงเด่นเป็นอย่างมาก
 
 
          ดูเหมือนจะถูกฝังในโลงอย่างดีไม่ได้มีสภาพเป็นเหมือนพวกนี้ สตีฟคิดในใจก่อนจะรีบใช้ระบบตรวจสอบดูเพื่อดูเลเวลของกษัตริย์แห่งนครยักษ์ว่ามีเลเวลเท่าไหร่เพราะถ้าไม่เกินหนึ่งพันบางทีเขาอาจจะมีโอกาสรอดได้บ้าง
 
 
          หน้าต่าง
Unknow Level : 1500
Error Error Error Error Error Error Error Error
 
 
        “แม่เจ้าเลเวลหนึ่งพันห้าร้อยอีกแล้ว !!” สตีฟที่พึ่งได้ตรวจสอบไปก็อดร้องอุทานออกมาไม่ได้เพราะเลเวลสูงขนาดนี้มันอยู่ในระดับเดียวกับเหล่าเทพที่องค์ฟาโรห์รามเสสที่สองบอกเลย
 
 
          ไม่ได้การต้องรีบหนีก่อนมันจะฆ่าเรา สตีฟรีบหาทางหนีทันทีแต่จนตอนนี้แล้วเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าทางออกจากใต้ดินนี่มันอยู่ไหน
 
 
          ฮือ !! เหล่าซอมบี้ทั้งหลายที่ล้มไปก่อนหน้าเริ่มลุกขึ้นมาและกรูเข้าใส่สตีฟอีกครั้ง
 
 
          “โว้ยไอ้พวกตัวเน่าพวกนี้ก็ยุ่งกับตรูจังเลย” สตีฟบ่นออกมาก่อนจะกระโดดซัดพวกมันไปอีกที
 
 
          โคร่ม !! เสียงเหล่าซอมบี้ล้มลงไปอีกครั้งและดูเหมือนเสียงครั้งนี้จะทำให้กษัตริย์แห่งนครยักษ์นั่นได้ยิน
 
 
          ฮู่ม !! มันคำรามออกมาและกวาดสายตามองไปทั่วห้องเพื่อหาต้นตอของเสียง
 
 
          ซึ่งพอสตีฟเห็นกษัตริย์แห่งนครยักษ์กำลังกวาดสายตาอยู่เขาก็รีบปิดไฟฉายทันที
 
 
          พรึ่บ !! เสียงสตีฟปิดไฟฉายทำให้บริเวณที่เขายืนอยู่นั้นมืดสนิททันที
 
 
          กว่าไอ้ออร์คซอมบี้พวกนี้จะลุกขึ้นมาได้มีเวลาหลายวินาทีตาเราเองก็พอชินกับความมืดบ้างแล้วด้วยแถมยังอาศัยการฟังจากเสียงครวญครางของพวกมันในการตรวจจับความเคลื่อนไหวของมันได้อีกด้วยตอนนี้ต้องซ่อนตัวเองไม่ให้กษัตริย์แห่งนครยักษ์นั่นเห็นเสียก่อนก่อน สตีฟคิดในใจเพราะตอนที่เขาหนีให้ห่างออกมานั้นเขายังจำเป็นต้องใช้ไฟฉายในการหาทางออกอยู่แต่ตอนนี้เขาต้องซ่อนตัวก่อนเพราะถ้าโดนเจอตัวเข้าเขาตายแน่
 
 
          “ผู้ใดกันที่บุกรุกนครของข้าแล้วพวกนั้นมันประชาชนของข้านี่ทำไมถึงกลายเป็นศพเดินได้แบบนี้หรือว่าจะเป็นฝีมือของผู้บุกรุกไอ้เจ้าผู้บุกรุกแกทำให้ประชาชนของข้ากลายเป็นศพเดินได้ข้ากษัตริย์แห่งนครยักษ์จะฆ่าแก !!!!” เสียงกษัตริย์แห่งนครยักษ์ตะโกนออกมาดังลั่นห้องโถงด้วยความโกรธเป็นอย่างมากหลังจากเห็นประชาชนของตนที่กลายเป็นศพเดินได้หรือกลายเป็นซอมบี้ไปแล้ว
 
 
          “ดะ...เดี๋ยวสิตรูไม่ได้ทำให้ไอ้พวกนี้กลายเป็นซอมบี้นะเฟ้ยอย่าเอาความผิดมาลงที่ตรูสิ” สตีฟเหงื่อแตกพลั่งหลังจากได้ยินเสียงที่กำลังโกรธของกษัตริย์แห่งนครยักษ์แถมยังขู่อาฆาตจะฆ่าเขาอีก
 
 
          แต่ทว่าในเรื่องร้ายก็ยังมีเรื่องดีอยู่เพราะว่าแสงที่สว่างออกมาจากร่างของกษัตริย์แห่งนครยักษ์นั้นสว่างมากกว่าไฟฉายในมือเขาเสียอีกแสงสว่างนั่นมันไม่ต่างจากสปอร์ตไลท์เลยจนทำให้เห็นบริเวณนั้นได้ทั่วและนั่นเองทำให้สตีฟเห็นอะไรบางอย่าง
 
 
          “หือฝุ่นพวกนั้นทำไมมันไม่ลอยกระจายไปทั่วแต่กลับลอยขึ้นไปข้างบนล่ะ !!” สตีฟเห็นฝุ่นที่เกิดจากประตูที่พังกำลังลอยขึ้นด้านบนเป็นสายเหมือนกับกำลังมีอะไรดูดมันขึ้นไปอยู่เมื่อไล่สายตาตามไปสตีฟก็เห็นประตูขนาดเล็กซึ่งมีขนาดเล็กมากอยู่เหนือห้องที่กษัตริย์แห่งนครยักษ์พังออกมาไปประมาณห้าร้อยเมตร
 
 
          “ประตูลับ...ไม่สินั่นมันช่องลมนี่ !!” สตีฟอุทานออกมาเมื่อรู้ว่าฝุ่นพวกนั้นกำลังลอยขึ้นไปที่ช่องลมนั่นเอง
 
 
          ถึงจะหาทางออกไม่เจอแต่โถงนี่อย่างน้อยก็มีช่องลมระบายอากาศและที่เราไม่เห็นช่องลมแต่แรกเป็นเพราะไฟฉายเรากำลังความสว่างมันแรงไม่พอและโดยปกติแล้วอาคารใต้ดินไม่น่าจะมีช่องลมแค่ที่เดียว สตีฟคิดในใจ
 
 
          ฮือ !! พวกออร์คซอมบี้เริ่มลุกขึ้นมาและเคลื่อนที่เข้าหาสตีฟอีกครั้งจากสัญชาตญาณ
 
 
          ต้องรีบเผ่นก่อนที่ซอมบี้พวกนี้จะเข้ามาใกล้เราอีกครั้งเพราะถ้ามันเข้ามาใกล้เราจะต้องเตะมันให้ปลิวออกไปและเมื่อเป็นแบบนั้นจะเกิดเสียงจนทำให้กษัตริย์แห่งนครยักษ์รู้ตำแหน่งของเรา สตีฟคิดในใจก่อนจะรีบคิดหาวิธีหาช่องลมเพื่อหนีเข้าไปในนั้นจะได้ปีนขึ้นไปข้างบน
 
 
          “อ๊ะจริงสิถ้าอาศัยความไวของเราวิธีนี้น่าจะได้แถมยังเป็นการล่อให้กษัตริย์แห่งนครยักษ์โจมตีไปที่นั่นด้วย !!” สตีฟนึกวิธีออกจนได้เขารีบถอยไปจนติดกำแพงใช้กำไฟฉายในมือแน่นก่อนจะเปิดสวิทซ์ไฟฉายในพริบตาและโยนให้มันหมุนขึ้นไปบนอากาศ
 
 
          วาบ !! แสงจากไฟฉายของสตีฟหมุนเป็นลูกข่างลอยขึ้นไปบนอากาศ
 
 
          “อยู่ตรงนั้นงั้นเหรอไอ้เจ้าผู้บุกรุก !!” กษัตริย์แห่งนครยักษ์ตะโกนออกมาหลังจากเห็นแสงสว่างอยู่ที่ปลายทางของห้องโถงซึ่งตรงข้าม
 
 
          ตึง !! ตึง !! ตึง !! ตึง !! ตึง !! กษัตริย์แห่งนครยักษ์วิ่งเข้ามาหาแสงจากไฟฉายของสตีฟทันทีทุกย่างก้าวของมันเหยียบเหล่าออร์คซอมบี้ที่เป็นอดีตประชาชนของมันตายไปเป็นจำนวนมากแต่ละการก้าวของกษัตริย์แห่งนครยักษ์สามารถเคลื่อนที่มาหาสตีฟได้ไกลหลายสิบเมตรใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาทีมันคงมาถึงจุดที่สตีฟอยู่ที่ปลายห้องโถงอีกด้าน
 
 
          แต่สตีฟนั้นไม่ได้สนใจกษัตริย์แห่งนครยักษ์ที่กำลังพุ่งมาทางนี้เลยเขากำลังใช้สายตาของเขาจับจ้องไปที่กำแพงที่แสงจากไฟฉายกำลังสาดส่องอยู่ต่างหากและในที่สุดสตีฟก็ได้เห็นในสิ่งที่ต้องการนั่นก็คือช่องลม
 
 
          เจอแล้ว !! สตีฟร้องตะโกนอยู่ในใจเขาพยายามจำภาพจุดที่ช่องลมอยู่ให้แม่นที่สุดและเมื่อไฟฉายลอยขึ้นไปจนเลยช่องลมไปประมาณสิบเมตรสตีฟก็เกร็งกำลังขากระโดดขึ้นไปบนอากาศมุ่งหน้าไปที่ช่องลมทันที
 
 
          ฟุ่บ !! สตีฟกระโดดเข้าไปในช่องลมได้สำเร็จเขารีบคลานไปข้างหน้าทั้งที่มองไม่เห็น
 
 
          ฟิ้ว !! สายลมอ่อนๆพัดผ่านหน้าสตีฟไป
 
 
          ช่องลมนี่ต้องขึ้นไปถึงด้านบนได้แน่ สตีฟที่รู้สึกถึงสายลมก็รู้ได้ทันทีว่าช่องลมนี่จะต้องยาวขึ้นไปจนถึงพื้นดินด้านบน
 
 
และในตอนนั้นกษัตริย์แห่งนครยักษ์ก็วิ่งมาจนถึงจุดที่สตีฟเคยอยู่แล้วมันรีบหวดหมัดโจมตีไปที่ไฟฉายของสตีฟที่กำลังลอยอยู่ในอากาศเพราะเข้าใจว่านั่นคือผู้บุกรุกนครยักษ์ของมัน
 
 
เปรี้ยง !! ตู้ม !! ครืน !! การโจมตีของกษัตริย์แห่งนครยักษ์ทำลายไฟฉายของสตีฟจนละเอียดเท่านั้นไม่พอการโจมตีนั่นยังกระแทกกำแพงห้องโถงอย่างแรงอีกด้วยทำให้เขาทั้งลูกสั่นในทันที
 
 
“เหวอ !!” สตีฟที่คลานอยู่ในช่องลมร้องออกมา
 
 
ไอ้กษัตริย์ยักษ์บ้านี่คิดจะถล่มเขาลูกนี่หรือไงฟระเวรเอ้ยขอล่ะอย่าให้ช่องลมนี่ถล่มลงมาเลย สตีฟภาวนาอยู่ในใจเขาพยายามยึดเกาะกำแพงเอาไว้
 
 
ครืน !! ภูเขาทั้งลูกยังคงสั่นไหวจากการโจมตีของกษัตริย์แห่งนครยักษ์มันสั่นอยู่แบบนั้นอยู่เกือบยี่สิบวินาทีก่อนจะหยุดลง
 
 
“ฟู่ว...หยุดแล้วโชคดีนะที่ช่องลมนี่...ไม่สิโชคดีที่ภูเขาลูกนี้ไม่ถล่มจากการโจมตีของกษัตริย์แห่งนครยักษ์ไม่อย่างนั้นตรูถูกฝังทั้งเป็น” สตีฟพูดความในใจออกมาและเริ่มคลานไปข้างหน้า
 
 
สตีฟใช้เวลานานหลายชั่วโมงในการคลานอยู่ในช่องลมเดี๋ยวเป็นทางลาดยาว...เดี๋ยวเป็นทางดิ่งแนวตั้ง...บางจุดก็แคบบางจุดก็กว้างบางจุดก็มีค้างคาวแต่สตีฟไม่ย่อท้อจุดไหนแคบก็ขุดมันด้วยมือจุดไหนกว้างก็ใช้พักหายใจจุดไหนมีค้างคาวก็กำจัดมันและเก็บซากมันใส่กระเป๋าทันใดนั้นเองแสงสว่างก็แยงเข้ามาในดวงตาของสตีฟ
 
 
“ทางออก !!” สตีฟร้องอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจเพราะในที่สุดเขาก็เจอทางออกแล้วไม่รอช้าสตีฟรีบคลานให้เร็วขึ้นอีกเพื่อไปที่ทางออกเพียงไม่กี่วินาทีในที่สุดสตีฟก็โผล่ขึ้นมาจากใต้ดินได้ในที่สุด
 
 
“ตรูออกมาได้แล้วโว้ยฮือแม่มโคตรรดีใจเลยอย่างกับตอนไปซื้อน้ำยาล้างห้องน้ำแล้วเจอโปรโมชั่นแถมแปรงขัดส้วม !!!!!!!!!” สตีฟร้องตะโกนออกมาด้วยความดีในทันทีที่ขึ้นมาบนพื้นดินได้สำเร็จ
 
 
ซู้ด !! ฮ่า !! สตีฟสูดอากาศบริสุทธิเข้าไปจนเต็มปอดก่อนจะปล่อยลมหายใจออกมา
 
 
“อากาศโคตรสดชื่น” สตีฟยิ้มออกมาเพราะเขาทนดมกลิ่นก๊าซมีเทนมากว่าครึ่งวันแล้วนี่ถ้าเป็นคนธรรมดาไม่ใช่ฮีโร่ที่ร่างกายแข็งแรงล่ะก็คงสลบไปแล้วเพราะก๊าซมีเทน
 
 
ว่าแต่ตอนนี้เราอยู่ไหนหว่าจริงสิต้องถามจานิสมัน สตีฟรีบหยิบถุงมือออกมาใส่
 
 
“จานิส !!” สตีฟรีบเรียกจานิส
 
 
หาทางขึ้นมาจากใต้ดินแล้วเหรอครับเจ้านาย จานิสถาม
 
 
“ใช่ตอนนี้อยู่ข้างบนแล้วว่าแต่ช่วยตรวจสอบให้หน่อยสิว่าพวกเราอยู่ไหน” สตีฟตอบ
 
 
ได้ครับจะรีบตรวจสอบจากฐานข้อมูลของแผนที่ให้เดี๋ยวนี้ จานิสพูดก่อนจะเงียบไปครู่หนึ่งเพื่อตรวจสอบข้อมูล
 
 
พบพิกัดแล้วครับเจ้านายตอนี้เจ้านายอยู่ทางทิศตะวันตกของเทือกเขาครับน่าจะห่างจากจุดที่เจ้านายตกลงไปใต้ดินประมาณเจ็ดสิบกิโลเมตร จานิสบอก
 
 
“เจ็ดสิบกิโลเมตรเลยงั้นเหรอแต่ก็ไม่แปลกใจล่ะนะตรูอยู่ใต้ดินกว่าครึ่งวันจะมาโผล่ไกลขนาดนี้ก็ไม่แปลก” สตีฟพูดตอนนั้นเองเทือกเขาก็สั่นอีกครั้ง
 
 
ครืน !! เสียงเทือกเขาสแกนดิเนเวียสั่นอย่างรุนแรง
 
 
“ไอ้กษัตริย์แห่งนครยักษ์บ้านั่นจะพังถล่มเทือกเขานี้ขึ้นมาให้ได้สินะเลเวลกว่าหนึ่งพันห้าร้อยของมันคงไม่โดนทับตายอยู่ข้างล่างหรอกไม่ดีแล้วรีบเผ่นก่อนมันขึ้นมาดีกว่า” สตีฟพูดก่อนจะรีบหยิบเฮลิคอปเตอร์ออกมาก่อนจะรีบขับมันขึ้นฟ้ามุ่งหน้ากลับอเมริกาทันทีและแล้วในที่สุดการเดินทางออกมาเก็บเลเวลครั้งนี้ของสตีฟก็สิ้นสุดลงแต่ทว่าการออกมาเก็บเลเวลของเขาก็ได้ปลุกให้ตำนานอีกตำนานตื่นขึ้นมาเร็วกว่ากำหนด
 
 
หน้าต่าง
ชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 485 (467)
อาชีพ : ฮีโร่
อายุ : 30
ฉายา : สุดยอดพ่อบ้าน
Rank : SSS
สถานะ
ความแข็งแกร่ง 1012 (976)
ความเร็ว 932 (911)
พลังกาย 1892 (1874)
ความฉลาด 76 (+1 จากการคิดแผนโยนไฟฉายเพื่อหาช่องลมด้วยตนเอง)
โชค 18
 
 
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3618 AmbusH08 (จากตอนที่ 335)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 11:32
    โชค ควรติดลบนะ 5555
    #3,618
    0
  2. #3617 -chin-jung- (จากตอนที่ 335)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 15:53

    นึกว่าจะขึ้นเยอะกว่านี้

    #3,617
    0