สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 264 : ตอนที่ 260 เค้กคริสมาส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,362
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 363 ครั้ง
    8 ม.ค. 63

ตอนที่ 260
แกร๊ก !! ซาร่าเปิดประตูห้องก่อนจะเดินเข้าไปพร้อมลูกสาวที่นอนหลับอยู่ในอกเธอนั้นเลือกที่จะนั่งรถกลับคอนโดแทนที่จะเหาะกลับเพราะว่าโอลิเวียนั้นมีไข้ถ้าเหาะกลับแล้วโดนลมแรงๆเดี๋ยวไข้จะตีกลับขึ้นมาอีกได้
“หือ !!” ทันทีที่ซาร่าเดินเข้ามาในห้องก็ต้องส่งเสียงแปลกใจเพราะภายในห้องนั้นมีสตีฟนั่งหลับตาอยู่ที่โต๊ะกินข้าวมือทั้งสองข้างปล่อยลงไปด้านข้างซึ่งจากที่เธอมองดูสภาพยังกับพวกนักมวยที่พึ่งไปชกแล้วถูกน็อกจนหมดสภาพยังไงยังงั้น
“สตีฟกลับมาแล้วเหรอแล้วทำไมนั่งหมดอาลัยตายอยากแบบนั้นล่ะ” ซาร่าเรียกสตีฟแต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ยินเธอจึงเดินเข้าไปหาและเมื่อเดินเข้าไปใกล้ๆซาร่าก็ได้ยินเสียงเหมือนกับสตีฟกำลังร้องไห้
“ฮือ !!!” เสียงของสตีฟร้องไห้
“หือร้องไห้งั้นเหรอสตีฟนายเป็นอะไรใครทำอะไรนาย” ซาร่าตกใจเธอรีบเขย่าร่างของสตีฟและถามเขาแต่ดูเหมือนสตีฟจะไม่สนใจเธอเลย
“สตีฟ !!!” ซาร่าเขย่าแรงขึ้นอีกจนสตีฟรู้สึกตัวเขาค่อยๆลืมตาขึ้นมา
“ซะ...ซะ...ซาร่า” สตีฟพูดออกมาเบาๆ
“ใช่ฉันเองนายเป็นอะไรทำไมมานั่งร้องไห้แบบนี้ล่ะ” ซาร่าถาม
“ฝันสินะนี่ฉันกำลังฝันอยู่สินะถึงจะเป็นแค่ฝันแต่เธอก็กลับมาแล้ว” สตีฟพูดพลางน้ำตาไหลออกมา
ฟุ่บ !! ตึง !! สตีฟรีบลุกขึ้นจนเก้าอี้ที่นั่งอยู่ล้มลงไป
หมับ !! สตีฟสวมกอดซาร่าเต็มแรงทันทีจนซาร่ารู้สึกอึดอัด
“ฮือ...อย่าทิ้งฉันไปเลยได้โปรดฉันไม่เคยทำอะไรไม่ดีกับเธอเลยนะถึงแม้ตอนสมัยเรียนจะเคยเอาแมลงสาบไปใส่ไว้ในรองเท้าของเธอแล้วก็เคยเผลอเอาผ้าเช็ดหน้าเธอไปเข็ดขี้นกแล้วก็สมัยเด็กๆเคยแอบกินคุกกี้ที่เธอเก็บเอาไว้กินชิ้นสุดท้ายด้วยก็เถอะแต่ทั้งหมดนั่นฉันไม่ได้ตั้งใจเลยนะ” สตีฟพูดออกมา
“ห๋า...นี่เรื่องสมัยก่อนเป็นฝีมือนายเองเหรอเนี่ย !!” ซาร่าอุทานออกมาพลางใช้พลังของเธอผลักสตีฟออกไป
ตู้ม !! ร่างของสตีฟปลิวไปชนกับกำแพงห้องจนกำแพงถึงกับร้าว
“อาเร๊ะ !!” สตีฟอุทานออกมาเมื่อจู่ๆก็ถึงผลักออกไป
“ที่นายพูดเมื่อกี้เป็นเรื่องจริงสินะสตีฟ !!” ซาร่ามองหน้าสตีฟพลางถามเขาอีกครั้ง
“ดะ...ดะ...เดี๋ยวนี่ตัวจริงเหรอไม่ใช่ภาพลวงตาที่ตรูสร้างขึ้นจากจินตนาการเรอะ !!” สตีฟพูด
“เห...นี่นายคิดว่าฉันเป็นภาพที่นายสร้างขึ้นจากจินตนาการงั้นเหรออยากจะลองให้ฉันพานายบินขึ้นไปที่ชั้นบรรยากาศแล้วปล่อยตกลงมาที่พื้นโลกมั้ยล่ะ” ซาร่าพูด
“ไม่ๆไม่อยากครับนี่เธอตัวจริงสินะไม่ได้พาลูกหนีฉันไปแล้วเหรอ” สตีฟถาม
“ใครพาลูกหนีนายบ้าหรือเปล่าเนี่ย” ซาร่าตอบพลางทำหน้างง
“ก็เธอไง” สตีฟชี้ไปที่ซาร่า
“ฉันเนี่ยนะนายคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ยฉันจะพาลูกหนีนายไปทำไม” ซาร่าอุทานออกมาเธอไม่เข้าใจว่าสตีฟคิดบ้าอะไรอยู่ถึงคิดว่าเธอพาลูกหนีไปแล้ว
“ก็...ฉันกลับบ้านมาไม่เห็นเธออ่ะมือถือก็ทิ้งเอาไว้เลยนึกว่าโกรธที่หายไปสองวันเลยคิดว่าเธอตัดสินใจเป็นซิงเกิ้ลมัมแล้วพาลูกหนีไปจากฉัน” สตีฟบอก
“นายนี่ก็คิดไปได้ไงเนี่ยบ้ารึเปล่าฉันก็แค่พาลูกไปหาหมอพอดีลูกมีไข้น่ะส่วนมือถือฉันก็ลืม” ซาร่าพูด
“ว่าไงนะโอลิเวียมีไข้งั้นเหรอ !!” สตีฟอุทานออกมาพลางรีบพุ่งเข้ามาดูอาการโอลิเวียอย่างเป็นห่วง
“ไม่ต้องห่วงหมอฉีดยาให้แล้วไข้กำลังลดพรุ่งนี้เช้าน่าจะเป็นปกติ” ซาร่าพูด
“งั้นเหรอลำบากเธอแล้วนะ” สตีฟถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อรู้ว่าโอลิเวียไม่เป็นอะไรมาก
“ลำบากอะไรกันเล่าเรื่องแค่นี้เองว่าแต่นายเถอะเป็นไงบ้างสตีฟเจอนกฟีนิกซ์อะไรนั่นมั้ย” ซาร่าถาม
“เจอสิได้เลือดมาเรียบร้อยแล้วด้วยป่านนี้ปู่แยงคงหายแล้วมั้ง” สตีฟตอบ
“งั้นเหรอนายไม่บาดเจ็บใช่มั้ย” ซาร่าเป็นห่วง
“บาดเจ็บที่ไหนกันเล่านกฟีนิกซ์นั่นกระจอกจะตายนี่ถ้าไม่กลัวว่าเพลิงบนร่างของมันจะทำเฟอร์นิเจอร์บ้านเราไหม้ล่ะก็จับกลับมาให้โอลิเวียนั่งถอดขนเล่นแล้ว” สตีฟพูด
เหอะๆเอาจริงก็เกือบโดนย่างสดตายอยู่นะนี่ถ้าร่างกายตรูไม่ฟื้นฟูไวล่ะก็คงเหลือแผลไหม้ที่ผิวหนังเพียบสตีฟคิดในใจ
“ถ้าอย่างนั้นฉันพาลูกไปนอนก่อนนะสตีฟแล้วก็ไอ้นิสัยคิดเองเออเองน่ะเลิกได้แล้วสามสิบแล้วนะนายน่ะ” ซาร่าพูดพลางพาโอลิเวียไปที่ห้องนอน
“โธ่...ก็ฉันตกใจนี่กลับมาก็ไม่เจอเธอที่ห้องมือถือก็ทิ้งเอาไว้เลยนึกว่าโกรธแล้วหนีไปพร้อมลูกแล้ว” สตีฟพูด
“ฉันจะไปหนีนายทำไมตาบ้าเอ้ย !!” ซาร่ายิ้มออกมาถึงแม้สตีฟจะชอบคิดเองเออเองบ่อยแต่ส่วนใหญ่ก็เป็นแต่เรื่องของเธอเท่านั้นนี่ก็เป็นมุมน่ารักของสตีฟมุมหนึ่งที่เธอชอบ
“ว่าแต่เธอกินอะไรหรือยังซาร่า” สตีฟตะโกนถามซาร่าที่พาโอลิเวียไปนอนในห้อง
“ยังเลย” ซาร่าตอบกลับมา
“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวฉันจัดการให้นะ” สตีฟยิ้มออกมาก่อนจะรีบใส่ผ้ากันเปื้อนให้เรียบร้อยเดินไปที่ครัวและหยิบวัตถุดิบออกมา
“อืม...โอลิเวียเป็นหวัดสินะถ้าเธอกินข้าวได้แบบเราก็คงบำรุงรักษากันง่ายๆเอาแบบนี้แล้วกันทำอาหารบำรุงซาร่าแทนเพราะเวลาซาร่าให้นมโอลิเวียจะได้สารอาหารไปด้วย” สตีฟพูดออกมาก่อนจะหยิบขิงสดที่เคยซื้อเก็บไว้ออกมาและหยิบเนื้อไก่ที่มีอยู่ในกระเป๋ามาสับเป็นชิ้นๆ
ซึ่งเมนูที่สตีฟเลือกทำนั่นก็คือไก่ผัดขิงนั่นเองมันเป็นอาหารที่นิยมมากในเอเชียส่วนในฝั่งอเมริกานั้นไม่ค่อยนิยมเท่าไหร่เพราะคนไม่ชอบรสชาติเผ็ดร้อนของขิงแถมยังไม่ชินกับกลิ่นของมันอีกด้วย
“อ๊ะจริงสิวันนี้เป็นวันคริสมาสนี่นาตั้งแต่โลกเข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธ์เทศกาลคริสมาสก็ไม่เคยถูกจัดอีกเลยเซอร์ไพรส์ซาร่าไว้หน่อยดีกว่า” สตีฟนึกขึ้นได้ว่าวันนี้คือวันอะไรเขารีบหยิบแป้ง ไข่และน้ำตาลออกมาจากในกระเป๋าและใช้ความเร็วขั้นสุดยอดในการนวดมันไม่ถึงนาทีแป้งเค้กก็ถูกผสมเสร็จสตีฟรีบเอามันเข้าเตาอบก่อนที่ซาร่าจะออกมาทันที
“ทำอะไรกินน่ะสตีฟกลิ่นหอมจังเลย” ซาร่าที่พาโอลิเวียเข้านอนแล้วเดินออกมาจากห้องพลางถามสตีฟ
โว้วดีนะเอาเค้กเข้าเตาอบทันไม่งั้นอดเซอร์ไพรส์เลยสตีฟคิดในใจ
“เอ่อ...ไก่ผัดขิงน่ะนี่ช่วยหุงข้าวให้หน่อยสิทำเป็นใช่มั้ย” สตีฟตอบก่อนวานให้ซาร่าช่วย
“อือหุงข้าวเป็นแล้ว” ซาร่าพยักหน้าก่อนจะจัดการหุงข้าวให้สตีฟซึ่งหม้อหุงข้างรุ่นใหม่นี้นั้นสามารถหุงข้าวให้สุกได้ภายในสิบนาทีมีระบบเติมน้ำอัตโนมัติ
ซึ่งในสมัยก่อนสตีฟไม่สามารถหาคำตอบได้เลยว่าทำไมแค่หุงข้าวซาร่าถึงทำมันไหม้ทั้งๆที่หม้อสมัยใหม่มีระบบอัติโนมัติแค่เติมข้าวกดหุงก็ใช้ได้แล้ว
สิบห้านาทีต่อมา
ข้าวสวยร้อนและไก่ผัดขิงหอมๆก็ถูกวางลงบนโต๊ะ
“อร่อยมากเลิกสตีฟขิงนี่นึกว่าจะเผ็ดเสียอีก” ซาร่าพูด
“พอดีเลือกใช้ขิงอ่อนน่ะแถมยังหั่นเป็นเส้นให้บางอีกมันเลยไม่เผ็ดยังไงล่ะรีบกินเหอะขิงมีสรรพคุณช่วยบำรุงร่างกายให้อบอุ่นเวลาเธอให้นมโอลิเวียมันจะได้ช่วยให้โอลิเวียไม่เป็นหวัดง่ายด้วย” สตีฟบอก
“ขอบใจนะสตีฟ” โอลิเวียพยักหน้าก่อนจะตักไก่ผัดขิงอีกช้อนวางลงบนจานข้าวของตัวเองและตักมันเข้าปาก
“ว่าแต่นายอบอะไรไว้ด้วยงั้นเหรอกลิ่นหอมๆจัง” ซาร่าถามเพราะได้กลิ่นมาซักพักแล้ว
“เอ่อคือว่า....” สตีฟได้แต่อึกอักไม่ตอบออกไป
“เค้กล่ะสิใช่มั้ย” ซาร่ายิ้มออกมา
“รู้ได้ไงอ่ะกะเก็บเอาไว้เซอร์ไพรส์ซะหน่อย” สตีฟถึงกับหน้าเหวอเมื่อซาร่ารู้ทัน
“ก็ที่จมูกนายมันเลอะแป้งน่ะสิแถมที่ข้อมือเองก็มีคราบแป้งติดอยู่” ซาร่าชี้ให้ดู
“อ๊ะแย่เลยลืมล้างซะได้” สตีฟที่พึ่งสังเกตุเห็นพูด
“เตรียมเค้กคริสมาสใช่มั้ย” ซาร่าพูด
“เธอรู้ !!” สตีฟพูด
“รู้สิทำไมจะไม่รู้พวกเราเป็นชาวคริสนะจะลืมวันสำคัญแบบนี้ได้ไงกัน” ซาร่าพูด
เอาจริงก็ลืมเหมือนกันนะว่าวันนี้คือวันคริสมาสก็ไม่มีเทศกาลมาสิบปีแล้วนี่นาตั้งแต่โลกเข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธุ์แต่ตอนที่พาโอลิเวียไปโรงพยาบาลที่นั่นดันมีต้นคริสมาสน่ะสิเลยนึกขึ้นได้ว่าวันนี้คือวันคริสมาสซาร่าคิดในใจ
“หมดกันกะจะเซอร์ไพรส์เธอซะหน่อย” สตีฟถึงกับเซ็ง
“เอาน่าเรามาแต่งเค้กด้วยกันมั้ย” ซาร่าพูด
“เธอแต่งเป็น ??” สตีฟทำหน้างงเพราะไม่เคยรู้เลยว่าซาร่าแต่งเค้กเป็นด้วย
“ไม่เป็นอ่ะแต่นายก็สอนฉันสิได้ใช่มั้ยล่ะ” ซาร่าบอก
“ได้สิฉันจะสอนเธอเองรีบกินข้าวกันเถอะฉันขอเอาเค้กออกจากตู้อบมาพักให้เย็นก่อนนะ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะลุกขึ้นไปเอาเค้กออกมาจากตู้อบพักทิ้งเอาไว้บนเคาน์เตอร์ที่ครัวให้เค้กเย็นตัวลงจะได้ตกแต่งมันจากนั้นพอทั้งคู่กินข้าวเสร็จสตีฟก็พาซาร่าไปที่ครัว
“ก่อนอื่นเอาช็อกโกแลตนี่ใส่ชามชามสแตนเลสวไว้นะแล้วก็เอาหม้อมาตั้งน้ำละลายช็อกโกแลต” สตีฟบอกกับซาร่า
“แบบนี้งั้นเหรอ” ซาร่าทำตามที่สตีฟบอก
“ใช่ๆรอให้น้ำเดือดก่อนค่อยเอาชามที่ใส่ช็อกโกแลตตั้งไว้บนหม้อ” สตีฟพยักหน้า
“เราตั้งชามตรงๆเลยไม่ได้เหรอ” ซาร่าสงสัย
“ไม่ได้ๆทำแบบนั้นความร้อนจะมากเกินไปช็อกโกแลตจะไหม้มันต้องละลายผ่านไอน้ำเท่านั้น” สตีฟอธิบาย
“เข้าใจแล้วถ้านายไม่บอกฉันคงโยนช็อกโกแลตใส่หม้อต้มไปแล้ว” ซาร่าพยักหน้าเธอมองดูน้ำในหม้อพอมันเริ่มเดือดสตีฟก็บอกให้เอาช็อกโกแลตในชามตั้งทันทีและพอมันเริ่มละลายสตีฟก็ค่อยๆใส่นมและน้ำตาลลงไป
“ค่อยๆคนนะอย่าคนแรงเดี๋ยวไขมันในช็อกโกแลตและนมจะแยกตัวแล้วก็ใช้ไฟอ่อนมันจะได้ไม่มีรสขม” สตีฟบอกเคล็ดลับ
“อือ” ซาร่าพยักหน้าเมื่อสตีฟเห็นว่าซาร่าทำได้ดีเขาก็ไปเตรียมเค้กซึ่งสตีฟก็คอยมองดูซาร่าตลอดเพื่อไม่ให้มีอะไรพลาด
“ซาร่าช็อกโกแลตได้ที่แล้วล่ะยกมานี่เลย” สตีฟเห็นว่าช็อกโกแลตได้ที่แล้วจึงบอกให้ซาร่ายกมันมา
“แล้วต้องทำยังไงต่อเหรอสตีฟ” ซาร่าถาม
“ก็ไม่ต้องทำอะไรมากราดช็อกโกแลตลงไปเลย” สตีฟบอก
“เอาจริงเหรอ” ซาร่ายังไม่แน่ใจ
“ใช่เอาเลย” สตีฟพยักหน้า
“ถ้าอย่างนั้นเอาเลยนะ” ซาร่าที่เห็นดังนั้นก็ตัดสินใจราดช็อกโกแลตลงไปบนเค้กที่สตีฟเตรียมเอาไว้หลังจากราดช็อกโกแลตลงไปแล้วสตีฟก็ใช้ไม้พายปาดให้เรียบก่อนจะหยิบส้อมออกมา
“เอาล่ะที่เหลือก็ตกแต่งวันนี้เราจะทำเค้กขอนไม้เธอลองใช้ส้อมนี่วางลงไปบนหน้าช็อกโกแลตแล้วลากดูสิแบบนี้” สตีฟทำให้ซาร่าดูก่อน
“ว้าวเหมือนลายขอนไม้จริงด้วย”ซาร่าตื่นเต้นที่เห็นว่าสามารถทำให้เค้กกลายเป็นลายขอนไม้ได้ง่ายๆ
“ลองดูนะ” สตีฟยื่นส้อมให้ซาร่าเธอรับส้อมมาก่อนจะลองทำลายแบบที่สตีฟทำเมื่อครู่ซึ่งพอเธอลองทำดูดันใส่แรงมากเกินไปทำให้ส้อมกดลงไปจนถึงเนื้อเค้ก
“แย่แล้วพังแล้วอ่ะสตีฟ” ซาร่าหน้าเสียเมื่อทำมันพัง
“ยังไม่พังหรอกเนื้อเค้กยังไม่เสียแค่หน้าช็อกโกแลตด้านบนหลุดเท่านั้นเอาช็อกโกแลตที่เหลือเททับก็ได้แล้วลองใหม่นะ” สตีฟพูดก่อนจะเอาช็อกโกแลตที่เหลือเททับซ่อมให้ซาร่าก่อนจะให้ซาร่าลองดูใหม่ซึ่งคราวนี้เขาจับมือซาร่าไปสอนเธอไปด้วย
“เอ่อ...สตีฟไม่ต้องจับมือก็ได้มั้งฉันอายยังไงไม่รู้อะ” ซาร่าพูด
“อายอะไรเล่าเราเป็นผัวเมียกันนะอยู่ด้วยกันมาตั้งกี่ปีแล้ว” สตีฟพูด
“ก็ได้ไม่อายก็ได้แต่นายไม่ต้องเอาไม้พายมาดุนหลังฉันก็ได้” ซาร่าบอก
“โทษทีนั่นไม่ใช่ไม้พายหรอกแต่เป็นน้องชายฉันเองอ่ะ” สตีฟยิ้มออกมา
“เฮ้อ...นายนี่นะอย่าพึ่งหื่นจะได้มั้ยเนี่ย” ซาร่าถอนหายใจออกมา
“ช่วยไม่ได้นี่ได้กลิ่นตัวเธอแล้วอารมณ์มันขึ้นอ่ะสองสามวันมานี้ได้แต่กลิ่นทะเลเบื่อจะแย่แล้ว” สตีฟบอกจากนั้นทั้งคู่ก็ช่วยกันทำเค้กคริสมาสจนเสร็จ
“เมอร์รี่คริสมาสนะสตีฟ/เมอรี่คริสมาสนะซาร่า” ทั้งคู่ยิ้มให้กันพลางพูดออกมา
สตีฟใช้ส้อมตักเค้กที่ทำเสร็จแล้วขึ้นมาก่อนจะป้อนมันให้ซาร่าเป็นคำแรก


error loaded


“อร่อย !!” ซาร่าพูดออกมา
“งั้นเหรอผมขอชิมบ้างสิ” สตีฟพูด
“ได้สิอ่ะนี่” ซาร่าพยักหน้าก่อนจะหยิบส้อมจากมือสตีฟและตักมันมาจ่อที่ปากสตีฟแต่สตีฟกลับไม่ยอมอ้าปากเสียทีจนซาร่าเอียงคออย่างสงสัย
“อ้าปากสิ” ซาร่าบอก
“ฉันอยากชิมจากปากเธอมากกว่า” สตีฟพูดออกมาก่อนจะปัดส้อมนั่นออกไปและพุ่งเข้าไปประกบปากซาร่าทันที
อื้อ !!! ซาร่าเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อลิ้นของสตีฟกวาดเข้ามาในปากของเธอตอนแรกเธอยกมือขึ้นมาจะผลักสตีฟออกแต่ก็หยุดมันเอาไว้และค่อยๆหลับตาลงก่อนจะปล่อยตัวไปกับสัมผัสอันหอมความภายในปาก
ทั้งคู่จูบกันอยู่เป็นนาทีจนในที่สุดซาร่าก็ทนไม่ไหวเพราะหายใจไม่ออก
พลั่ก !! ซาร่าผลักสตีฟออกไปก่อนจะสูดหายใจเข้าไปในปอดหน้าของเธอตอนนี้ขึ้นสีจนแดงยังกับมะเขือเทศ
“อร่อยมากเลยเป็นเค้กที่หวานที่สุดที่เคยกินในชีวิตเลย” สตีฟยิ้มออกมา
“ตาบ้าเอ้ยหื่นได้ตลอดเวลาเลยนะเนี่ย” ซาร่าพูด
“ขออีกคำสิ” สตีฟมองไปที่ตาของซาร่าก่อนจะพูดออกมา
“มะ...มะ...ไม่เอานายตักกินเองสิอ๊ะจริงสิฉันมีเซอร์ไพรส์จะให้นายเหมือนกันรอนี่นะ” ซาร่าพูดพลางนึกขึ้นได้ก่อนจะวิ่งเข้าไปในห้องนอน
“เซอร์ไพรส์อะไรหว่า” สตีฟสงสัยว่าซาร่าเตรียมเซอร์ไพรส์อะไรเอาไว้แต่ทว่าไม่กี่นาทีต่อมาซาร่าก็ออกมาจากห้อง
“นี่มัน !!” สตีฟอุทานออกมาเมื่อเห็นเซอร์ไพรส์ที่ซาร่าเตรียมเอาไว้ให้
“เอ่อ...เป็นไงบ้างพอดีเห็นมันขายอยู่ร้านข้างทางตอนขากลับเลยเผลอซื้อมา” ซาร่ายืนบิดตัวไปมาพลางถามสตีฟอย่างไม่มันใจ
“โอ้แม่กวางน้อยคืนนี้พี่จะขี่น้องทั้งคืนเลย” สตีฟพูดออกมาภาพตรงหน้าเขานั้นคือซาร่าที่อยู่ในชุดเดรสสั้นลายสีครีมตัดสีน้ำตาลบนหัวสวมที่คาดผมรูปเขากวางเอาไว้ใช่แล้วเธออยู่ในชุดน้องกวางสุดเซ็กซี่นั่นเอง

error loaded

ฟุ่บ !! สตีฟพุ่งเข้าไปหาซาร่าพลางอุ้มเธอขึ้นมาทันทีในท่าอุ้มแตง
ว้าย !! อุ๊บ !! ซาร่าตกใจจนเผลอร้องออกมาเธอใช้ขารัดเอวสตีฟเอาไว้เพราะกลัวตกเธอกำลังจะโวยวายแต่ก็เงียบไปในวินาทีต่อมาเพราะสตีฟใช้ปากของเขาอุดปากของเธอเอาไว้และบดริมฝีปากลงไปทันที
ทั้งคู่จูบกันอยู่นานสตีฟที่อุ้มซาร่าอยู่เตรียมเดินกลับเข้าไปในห้องนอน
“มะ...ไม่ได้ห้องนอนไม่ได้เดี๋ยวลูกตื่น” ซาร่ารีบห้ามทันที
“อ้อ...งั้นที่ระเบียงแล้วกัน” สตีฟลืมไปว่าโอลิเวียนอนอยู่ในห้อง
“อื้อ” ซาร่าพยักหน้าเบาๆก่อนจะซบลงที่ไหล่ของสตีฟปล่อยให้สตีฟอุ้มเธอไปที่ระเบียงอย่างว่าง่ายและแล้วคืนนี้สตีฟก็ขี่น้องกวางสาวทั้งคืนจนรุ่งเช้าขาเขาถึงกับสั่นเลยทีเดียว
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 363 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3351 chaiyuki (จากตอนที่ 264)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 15:05

    ความรักไม่ใช้แค่เรื่องบนเตียง!! ไปที่ระเบียงบ้างก็ได้ สินะ!

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-06.png

    #3,351
    0
  2. #3346 Aceriz (จากตอนที่ 264)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 01:16
    ขอบคุณครับ
    #3,346
    0
  3. #3344 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 264)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 13:52
    รออ่านนะคะ
    #3,344
    0
  4. #3343 Nazzga2 (จากตอนที่ 264)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 12:23
    เฮ้ย-ห้องข้างบนน่ะ ถ้าพวกเอ็งจะเยแต่กลัวลูกตื่น ทำไมไม่สร้างห้องเก็บเสียงแล้วเยไปเลยล่ะ เห็นใจคนโสตที่ชอบนั่งกระดกเบียร์ ตรงระเบียงทุกๆคริสมาสแบบตรูหน่อยสิว่ะ//คนที่อยู่ห้องข้างล่างไม่ได้กล่าวไว้
    #3,343
    0
  5. #3342 miczys (จากตอนที่ 264)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 12:17
    ต้องมีน้องให้โอลิเวียร์แล้ว
    #3,342
    0
  6. #3341 ป่ามืด (จากตอนที่ 264)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 11:01
    หื่นจุงเลนสตีฟ
    #3,341
    0