สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 263 : ตอนที่ 259 อย่าทิ้งเค้าปาย !!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 417 ครั้ง
    4 ม.ค. 63

ตอนที่ 259
สตีฟลอยคออยู่ในทะเลสายตาก็มองเข้าไปในเกาะอย่างระมัดระวังเพราะกลัวว่าเจ้าฟีนิกซ์จะย้อนกลับมาโจมตีเขาอีกถ้ามันกลับมาเขาคงได้แต่ดำน้ำหนีเพราะไม่กล้าสู้กับมันตรงๆตอนนี้
“โชคดีไปที่มันไม่ได้เป็นนกเจ้าคิดเจ้าแค้นเอาคืนตรูทีเดียวก็กลับนึกว่าจะต้องว่ายน้ำหนีหัวซุกหัวซุนซะแล้วตรู” สตีฟพูดออกมา
ซ่า !! ซ่า !! ซ่า !! ซ่า !! ระหว่างที่กำลังลอยคออยู่ในทะเลข้างๆสตีฟก็มีเสียงคนโผล่ขึ้นมาจากใต้น้ำสตีฟหันไปก่อนจะเห็นว่าเป็นสององค์หญิงเงือก ยายหลันและก็เหมยลี่
“อ้าวพวกเธอยังอยู่อีกเหรอนึกว่ากลับเมืองบาดาลไปแล้วนะเนี่ย” สตีฟพูดกับแฝดองค์หญิงเงือกทั้งสองคน
“ข้าอยากจะเห็นว่าท่านปลอดภัยน่ะเลยอยู่รอท่านก่อน” ไอรีนพูด
“ข้าก็ตามใจท่านพี่” ไอวีน่าเสริม
“แล้วเป็นไงบ้างยายเลือดใช้ได้ป่ะ” สตีฟถามยายหลัน
“ได้มันเป็นเลือดนกฟีนิกซ์สามารถใช้รักษาอาการเจ้าแยงได้” ยายหลันพยักหน้า
“ถ้าใช้ได้ทำไมเหมยลี่ทำหน้าแบบนั้นล่ะ” สตีฟมองไปยังเหมยลี่ที่ทำหน้าตาไม่ยินดียินร้ายอ่ะไร
“ไม่มีอะไรหรอกสตีฟก็แค่ผิดหวังนิดหน่อยน่ะนึกว่าจะเป็นอะไรที่สุดยอดกว่านี้ที่ไหนได้นกในตำนานดันเป็นแค่นกแก้ว” เหมยลี่พูด
“นกแก้วงั้นเหรออ๊ะจริงสิถ้าจำไม่ผิดก่อนส่งเลือดให้ยายหลันเอาไปให้เธอตรวจสอบข้อมูลมันบอกว่านกฟีนิกซ์มันกลายพันธ์มาจากนกแก้วมาคอว์สินะ” สตีฟนึกขึ้นได้ตอนแรกเขานึกว่าตัวเองเข้าใจผิดเสียอีก
“ก็ใช่น่ะสิมันกลายพันธ์มาจากนกแก้วมาคอว์ฉันก็นึกว่าในโลกเราจะมีสัตว์ในตำนานจริงๆไม่คิดว่าสัตว์ในตำนานเหล่านั้นจะเกิดจากการกลายพันธ์อ่ะเลยรู้สึกผิดหวัง” เหมยลี่บอก
“อืม...ฉันเองก็ไม่รู้หรอกนะว่าสัตว์ในตำนานแต่ก่อนมันมีจริงมั้ยแต่ตอนนี้มันมีจริงนี่ไม่เห็นต้องคิดมากเลยตอนนี้มาคิดกันก่อนดีกว่าจะกลับยังไงเรือยอร์ชโดนคลื่นซัดไปไหนแล้วก็ไม่รู้ป่านนี้จมทะเลไปแล้วมั้ง” สตีฟพูด
“นายไม่มีลำสำรองเหรอสตีฟ”เหมยลี่ถาม
“ไม่มีอะมีลำเดียวสงสัยต้องว่ายน้ำกลับแล้วล่ะมั้ง” สตีฟตอบ
“เอ่อถ้าพวกท่านต้องการหาพาหนะสำหรับกลับบ้านล่ะก็ข้าอาจจะช่วยได้นะคะ” ไอรีนที่ได้ยินเรื่องที่พวกสตีฟคุยกันพูดแทรกขึ้นมา
“จริงเหรอไอรีนเธอช่วยได้จริงๆเหรอ” สตีฟหันไปมองไปมองหน้าไอรีน
“ก็น่าจะได้ค่ะถึงพวกข้าจะไม่มีเจ้าสิ่งที่เรียกว่าเรือแต่ก็มีเพื่อนที่สามารถอาศัยโดยสารไปด้วยได้อยู่โชคดีที่เวลานี้เพื่อนข้าอยู่ใกล้ๆแถวนี้พอดี” ไอรีนพูด
“เพื่อนงั้นเหรอ” เหมยลี่ถาม
“เอาไงดีอ่ะยายเพื่อนเธอคงไม่พ้นสัตว์กลายพันธ์” สตีฟหันไปถามยายหลัน
“อั้วะว่าคงไม่มีทางเลือกมากนักหรือลื้อจะว่ายน้ำกลับล่ะ” ยายหลันตอบ
“งั้นคงต้องรบกวนเธอพาพวกเราไปส่งแล้วล่ะไอรีน” สตีฟพูด
“ได้ค่ะท่านสตีฟข้าจะเรียกเพื่อนของข้ามาเดี๋ยวนี้” ไอรีนพยักหน้าก่อนจะยกมือขึ้นป้องปากและส่งเสียงร้องตะโกนออกมา
วู้ว !!!!! เสียงร้องตะโกนของไอรีนดังออกมาจากปากของเธอเสียงของเธอนั้นดังมากจนกังวาลไกลออกไปแต่ถึงแม้เสียงที่เธอตะโกนออกมานั้นจะดังแต่ก็ไม่ระคายหูเลยสักนิด
แต่ทว่าพอผ่านไปหลายนาทีก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนสตีฟที่ทนรอไม่ไหวกำลังจะถามแต่ก่อนที่จะได้ถามจู่ๆห่างจากจุดที่พวกเขาลอยคออยู่หลายกิโลเมตรก็มีเสียงตูมดังขึ้น
ตู้ม !! เสียงคล้ายกับมีอะไรระเบิดอยู่บนผิวน้ำทำให้พวกสตีฟหันไปก่อนจะเห็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่กระโดดขึ้นมาจากทะเลมองจากไกลๆนั้นร่างของมันมีขนาดใหญ่มาก
“วาฬงั้นเหรอ !!” ยายหลันอุทานออกมาเพราะนึกไม่ถึงว่าเพื่อนที่ไอรีนว่าจะเป็นวาฬยักษ์
“เป็นมันนี่เองไอ้เจ้าตัวที่เขมือบซาร่าเข้าไปตอนนั้น !!” สตีฟที่เห็นสิ่งมีชีวิตที่กระโดดขึ้นมาบนผิวน้ำก็จำได้ทันที
หน้าต่าง
วาฬสีน้ำเงิน Level : 395
เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ขนาดใหญ่ที่สุดอาศัยอยู่ในทะเลกินแพลงต้อนทะเลเป็นอาหารแต่สิ่งที่มันชอบที่สุดคือดอกไม้ทะเล
“ใช่จริงๆด้วยเลเวลของมันขึ้นมาเยอะเอาเรื่องเลยนะเนี่ยผ่านไปแค่ปีเดียวเอง” สตีฟพูดเพราะถ้าเขาจำไม่ผิดตอนั้นเลเวลของเจ้าวาฬตัวนี้เลเวลแค่สองร้อยหกสิบแปดเท่านั้น (ตอนที่ 87)
“สตีฟนายรู้จักมันด้วยเหรอ” เหมยลี่ที่เห็นสตีฟพูดเหมือนรู้จักมัน
“อ่าก็นิดหน่อยน่ะเคยว่ายน้ำเล่นด้วยกันอยู่ตอนที่ไปยุโรปน่ะ” สตีฟพูด
“ว่ายน้ำเล่น...ไปยุโรปนายพูดเรื่องอะไร” เหมยลี่ไม่เข้าใจว่าสตีฟกำลังพูดอะไรเพราะการคมนาคมกับประเทศต่างๆทางเรือทางอากาศและทางบกนั้นถูกตัดขาดไปแล้ว
“ทางนี้ !!!!!!” ไอรีนที่เห็นว่าเจ้าวาฬที่เป็นเพื่อนเธอมาแล้วจึงส่งเสียงตะโกนเรียกมันจึงว่ายน้ำเข้ามาทันที
“นี่เราจะขี่เจ้านี่กลับไปงั้นเหรอ” เหมยลี่หันไปถามไอวีน่า
“ใช่แล้วพวกเจ้าจะต้องขี่เจ้านี่กลับไปส่วนพวกข้าจะว่ายน้ำตามไปส่งด้วย” ไอวีน่าตอบไม่ถึงนาทีเจ้าวาฬที่อยู่ห่างไปหลายกิโลเมตรก็ว่ายน้ำมาถึงจุดที่พวกเขาลอยคออยู่
"ยังว่ายน้ำเร็วเหมือนเดิมไม่สิเร็วกว่าเดิมด้วยซ้ำ” สตีฟพูดออกมาเขายังจำได้ดีถึงช่วงเวลานั้นตอนที่เขาว่ายน้ำเอาเป็นเอาตายเพื่อตามทันที่กลืนซาร่าลงท้องไปซึ่งตอนนั้นไม่ว่าเขาจะว่ายตามเท่าไหร่ก็ว่ายตามไม่ทันสักทีและตอนนี้ผ่านมาหนึ่งปีแล้วเลเวลของมันก็เพิ่มขึ้นมาเป็นร้อยจะว่ายเร็วกว่าเดิมก็ไม่แปลก
“เอาล่ะเชิญพวกท่านขึ้นไปบนหลังเพื่อนของข้าได้เลยค่ะ” ไอรีนบอกกับพวกสตีฟ
“โอเค/ได้/อือ” ทั้งสามคนตอบก่อนจะว่ายน้ำไปใกล้ร่างของเจ้าวาฬที่ว่าและปีนขึ้นไปบนหลังของมันอย่างไม่เกรงกลัวอะไรเพราะตรงนี้มีสตีฟอยู่ถ้าเจ้าวาฬตัวนี้คิดจะโจมตีหรือกินพวกเขาสตีฟคงจัดการได้
“เอาล่ะช่วยพาพวกเราไปส่งให้ทีนะ” ไอรีนพูดกับเจ้าวาฬสีน้ำเงินยักษ์ก่อนจะว่ายน้ำนำไป
วู้ว !! พรูด !! เสียงเจ้าวาฬร้องออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่ไอรีนบอกมันพ่นน้ำออกมาและว่ายน้ำตามไอรีนไปทันที
“ไปเล่าให้ใครฟังจะเชื่อมั้ยล่ะเนี่ยว่าฉันได้ขี่สัตว์กลายพันธ์เลเวลเกือบสี่ร้อยกลับบ้านน่ะ” เหมยลี่พูดอย่างตื่นเต้น
“แค่เกือบสี่ร้อยเองฉันกับยายหลันน่ะเคยขี่กริฟฟอนมาแล้วนะแถมตั้งชื่อให้ด้วยว่ากิฟฟารีนเจ๋งกว่าเธอตั้งเยอะ” สตีฟพูด
“นะ...นะ...นายเคยเจอกริฟฟอนด้วยงั้นเหรอนั่นคืออีกสิ่งมีชีวิตในตำนานเลยนะ” เหมยลี่พูดอย่างตื่นเต้น
“ช่ายตอนเดินทางผ่านรัสเซียฉันไปเจอมันทางเหนือก่อนจะไปเที่ยวที่รังมันแถวขั้วโลกเหนือและก็ให้มันพาบินมาส่งที่อเมริกาน่ะไม่เชื่อถามยายหลันได้เลยเพราะยายแกก็นั่งมาด้วย” สตีฟพูดยายหลันที่โดนอ้างอิงได้แต่ส่ายหน้าเบาๆกับนิสัยของสตีฟ
“จริงเหรอยายเคยเจอกริฟฟอนจริงๆงั้นเหรอคะ !!” เหมยลี่หันมาถามยายหลันด้วยความสนใจ
“เอ่อ...ก็ใช่” ยายหลันพยักหน้า
“นี่ยายเล่าให้ฟังบ้างสิคะเรื่องในตอนนั้นน่ะ” เหมยลี่คะยั้นคะยอให้ยายหลันเล่าให้ฟัง
“ก็ได้อั้วะจะเล่าให้ฟังคร่าวๆเอง” ยายหลันทนเหมยลี่ที่คะยั้นคะยอไม่ไหวจึงเล่าเรื่องที่เจอกริฟฟอนให้ฟังและเมื่อเล่าจบเหมยลี่ก็รับหันมาถามสตีฟอีก
“สตีฟนายเคยเจอสิ่งมีชีวิตในตำนานตัวไหนอีกบ้างอ่ะ” เหมยลี่ถามสตีฟ
“อืมถ้าตัวที่เรียกได้ว่าเป็นตำนานก็มีเจ้าไวเวิร์นตัวที่ฉันขายซากให้เธอไป อ๊ะเจ้ากาเมร่าก็น่าจะใช่นะเจ้านั่นเจอตอนไปเคลียเรื่องที่เม็กซิโก แล้วก็มีโกทแมนเจ้านั่นผู้หญิงอย่าไปเจอมันดีที่สุด” สตีฟนึกถึงเจ้าโกทแมน
“ทำไมอ่ะx2” ยายหลันกับเหมยลี่สงสัยว่าทำไมไม่ให้ไปเจอเจ้าโกทแมน
“เหอะก็เจ้านั่นมันเป็นไอ้แพะหื่นอ่ะดิมีที่ไหนจับสาวๆไปขังไว้ในหมู่บ้านที่มันสร้างขึ้นส่วนผู้ชายก็กระทืบซะปางตายแล้วปล่อยไว้ในป่าส่วนตัวเองก็ไปแอบดูพวกสาวๆอาบน้ำแล้วนั่งช่วยตัวเองแพะหื่นไม่สิแพะโรคจิตชัดๆ” สตีฟพูดพลางนึกถึงเรื่องราวในตอนนั้นแล้วอยากจะอ้วกเอาให้ได้รสชาติของน้ำอสุจิที่กระเด็นเข้าปากเขาในตอนนั้นเขายังจำได้ไม่รู้ลืม
“อี๋ !! โกทแมนสิ่งมีชีวิตลึกลับมีสองขาร่างกายท่อนบนคล้ายคนท่อนล่างคล้ายแพะมีนิสัยชอบแอบดูสาวๆอาบน้ำเหรอเนี่ย” เหมยลี่ร้องออกมาเพราะนึกไม่ถึงว่าสิ่งมีชีวิตในตำนานจะมีความโรคจิตแบบนี้
“ใช่แถมเจ้านั่นสู้ด้วยโคตรยากเพราะสกิลของมันจะทำให้คนที่อยู่ในรัศมีไม่สามารถใช้สกิลได้จะสู้กับมันต้องอาศัยความแข็งแกร่งของร่างกายตัวเองล้วนๆ” สตีฟบอก
“อืม...เป็นความสามารถที่โกงเอาเรื่องเลยนะ” ยายหลันทึ่งกับความสามารถของโกทแมน
“นางเงือกก็เจอมาแล้วพ่อของยัยพวกนั้นตอนนี้เป็นพันธ์มิตรกับมนุษย์แล้วส่วนสิ่งมีชีวิตในตำนานตัวอื่นก็มีมังกรดำเทียแมทที่ทำเอาอเมริกาเกือบล่มสลาย...แล้วก็เจ้ากากอยล์ที่จีนตัวนั้นโหดมากทำเอาหนีแทบไม่ทันสักวันเหอะจะไปจัดการแล้วทวงประเทศจีนบ้านเกิดยายกลับมาให้เอง” สตีฟพูดพลางหันไปสัญญากับยายหลัน
“อั้วะจะรออย่างไม่คาดหวังแล้วกัน” ยายหลันยิ้มออกมา
“โหนายนี่เจออะไรเยอะแยะเลยนะเนี่ยไม่อยากจะเชื่อว่าจะรอดกลับมาได้ทุกครั้ง” เหมยลี่อึ้งมากที่สตีฟเจออะไรมากมายขนาดนี้
“ใช่ฉันยังงงเลยว่าตัวเองรอดมาได้ไงดูอย่างวันนี้ดิเกือบตายเพราะเจ้านกฟีนิกซ์นั่นแล้วดีนะที่มันไม่ใช่นกเจ้าคิดเจ้าแค้นไม่งั้นไม่ได้กลับไปหาลูกเมียแน่” สตีฟพูด
“แต่ถึงจะแบบนั้นฉันก็ต้องขอบใจนายนะสตีฟถ้าไม่ได้นายล่ะก็ปู่ฉันคงมีเวลาอีกไม่มากตอนนี้แค่เอาเลือดนกฟีนิกซ์กลับไปให้ปู่กินได้ปู่คงอยู่กับฉันไปอีกหลายปี” เหมยลี่พูด
“เรื่องเล็กน้อยน่า” สตีฟพูด
ครึ่งวันต่อมา
“ขอบใจพวกเธอมากนะที่มาส่งวันหลังอย่าไปเที่ยวไกลบ้านอีกล่ะโดนเจ้านกนั่นจับไปอีกไม่ไปช่วยแล้วนะเฟ้ย !!” สตีฟโบกมือลาองค์หญิงเงือกทั้งสองที่อุส่าพาพวกเขามาส่งจนถึงอเมริกา
“ค่ะจากนี้เราและน้องของเราจะไม่เข้าไปใกล้อาณาเขตของมันอีกแล้วขอบคุณท่านสตีฟมากนะคะที่ช่วยเราและน้องสาวเอาไว้เมืองบาดาลของเราเป็นหนี้ท่านสตีฟอีกแล้ว” ไอรีนพูด
“เออๆไม่เป็นไรอนาคตวันข้างหน้ามนุษย์ต้องให้พวกเธอช่วยอีกมากเพราะถ้าจะเปิดเส้นทางการเดินเรือต้องให้พวกเธอคอยคุมสัตว์กลายพันธ์เอาไว้ให้พวกคุณอิจิยะคงคุยกับพ่อเธอไว้แล้วล่ะมั้ง” สตีฟบอก
“ค่ะตอนนี้ท่านพ่อเองก็กำลังขยายพื้นที่การปกครองตามที่ได้คุยกับท่านอิจิยะเอาไว้อยู่แต่คาดว่าคงใช้เวลาอีกหลายปีเพราะทะเลนั้นมีอาณาเขตกว้างใหญ่มากแต่ละเขตก็มีพวกที่แข็งแกร่งยึดครองพื้นที่เอาไว้อีกทีคงต้องใช้เวลาในการจัดการ” ไอรีนพยักหน้า
“อืมถ้างั้นไม่มีอะไรแล้วก็แยกย้ายเถอะพวกเธอก็ไม่ได้กลับบ้านมาหลายวันแล้วป่านนี้ราชาเงือกกับราชีนีเงือกพ่อแม่เธอเป็นห่วงแย่แล้ว” สตีฟบอก
“ค่ะท่านสตีฟลาก่อนนะคะแล้วเจอกันใหม่ท่านยายหลันท่านเหมยลี่...ไอวีน่าเจ้าเองก็บอกลาพวกท่านสตีฟด้วย” ไอรีนพูดพลางหันไปสั่งน้องสาว
“ค่ะท่านพี่...ข้าไปแล้วนะขอบคุณเจ้ามากที่ช่วยเหลือข้าและท่านพี่สักวันข้าจะตอบแทนให้ได้ท่านเหมยลี่...ท่านยายขอบคุณมากที่ดูแลข้าตอนที่ไม่ได้สติ” ไอวีน่าพูดกับสตีฟจากนั้นสององค์หญิงเงือกก็ว่ายน้ำจากไปพร้อมกับวาฬยักษ์สีน้ำเงินที่ว่ายมาส่งซึ่งมันว่ายน้ำรออยู่นอกชายฝั่งห่างไปหลายกิโลเมตร
“เหอะทีตรูล่ะเรียกว่าเจ้าที่ยายกับเหมยลี่เรียกว่าท่านซะงั้น” สตีฟบ่น
“เอาน่าเด็กคนนั้นคงแค่มีฑิฐิแต่ไม่ได้เกลียดลื้อหรอกนะ” ยายหลันตบบ่าสตีฟเบาๆ
“รีบกลับกันเถอะสตีฟฉันอยากไปหาปู่อ่ะ” เหมยลี่บอก
“อืมได้สิ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเอาเฮลิคอปเตอร์ออกมาและพาทั้งสองคนไปส่งที่วอชิงตันทันทีหลังจากส่งยายหลันและเหมยลี่แล้วเขาก็รีบกลับไปที่นิวยอร์คเพื่อกลับไปหาซาร่าและโอลิเวีย
“ซาร่าผมกลับมาแล้ว !!” สตีฟเปิดประตูคอนโดเข้าไปก่อนจะเรียกหาซาร่าแต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมา
“หลับงั้นเหรอ” สตีฟคิดว่าซาร่าหลับจึงเดินเข้าไปดูในห้องนอนแต่ก็ไม่เจอเขาลองโทรหาดูก่อนจะได้ยินเสียงมือถือดังอยู่ข้างเตียง
“มือถือซาร่าก็ทิ้งเอาไว้เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ยหรือว่าโกรธที่ตรูหายไปสองวันเลยหอบลูกทิ้งตรูไปแล้ว” สตีฟคิดว่าซาร่าหอบลูกสาวหนีไปแล้ว
“ฮือ...ซาร่าจ๋า...โอลิเวียจ๋าอย่าทิ้งเค้าปาย !!” สตีฟนั่งกอดเข่าร้องไห้ออกมา
อีกด้านหนึ่ง
“เป็นยังไงบ้างคะหมอ” ซาร่าถามผู้ชายที่อยู่หลังโต๊ะ
“เรียบร้อยแล้วครับคุณซาร่าผมฉีดยาให้แล้วกลับไปไข้น่าจะลดพอดี” หมอบอก
“อย่างนั้นเหรอคะโล่งอกไปทีตกใจแทบแย่ที่เห็นลูกสาวตัวร้อน” ซาร่าถอนหายใจอย่างโล่งอก
“ถ้าอย่างนั้นเชิญชำระเงินที่ด้านล่างแล้วกลับได้เลยครับถ้ามีปัญหาอะไรให้พาลูกสาวคุณมาหาหมอทันทีนะครับ” หมอบอก
“ค่ะ” ซาร่าพยักหน้าก่อนจะขอตัวและออกมาจากห้องของหมอลงไปชำระเงินและกลับบ้าน
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 417 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3340 chaiyuki (จากตอนที่ 263)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 14:40

    โถ่!!สตีฟ 55555+

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-06.png

    #3,340
    0
  2. #3339 Aceriz (จากตอนที่ 263)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 23:49
    ขอบคุณครับ
    #3,339
    0
  3. #3338 นามมังกรสำคัญไฉน (จากตอนที่ 263)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 10:28

    ป๊าด นึกว่าทิ้งให้อยู่กะนกแก้ว ที่แท้ก้อ....

    #3,338
    0
  4. #3337 oppmafia (จากตอนที่ 263)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 08:47
    ฮาตอนท้ายตลอดเลย สตีฟ
    #3,337
    0
  5. #3336 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 263)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 08:08
    รออ่านนะคะ
    #3,336
    0