สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 232 : ตอนที่ 230 ความอับอายของสตีฟ !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,017
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 515 ครั้ง
    8 ต.ค. 62

ตอนที่ 230


ภายในห้องพักห้องหนึ่งมีสามีภรรยาคู่หนึ่งกำลังทำกิจกรรมของคู่รักกันอยู่ซึ่งพวกเขาก็คือสตีฟและซาร่านั่นเอง


“ใกล้แล้วซาร่าฉันใกล้จะเสร็จแล้ว !!” สตีฟพูดกับซาร่าด้วยน้ำเสียงปานจะขาดใจเขากำลังเร่งเครื่องเพื่อให้เสร็จกิจอยู่ส่วนซาร่านั้นตอนนี้กำลังอยู่ใต้ร่างของสตีฟมือของเธอจิกหลังสตีฟสุดแรงนี่ถ้าสตีฟไม่มีค่าพลังกายที่มากมายล่ะก็หลังคงเลือดออกไปแล้วจากแรงจิกของซาร่า


“ฉันก็ใกล้แล้วสตีฟ” ซาร่าเองก็เกือบจะถึงจุดสุดยอดของเธอแล้วเช่นกันนี่ก็เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่เธอและสตีฟไม่ได้มีอะไรกันตั้งแต่ท้องเธอเริ่มโต


สตีฟที่ได้ยินดังนั้นก็รีบเร่งเครื่องเข้าไปอีกอีกไม่กี่อึดใจเขาก็จะเสร็จแล้วแต่ทว่าในตอนนั้นเองจู่ๆโอลิเวียลูกสาวของพวกเขาก็ร้องขึ้นมา


แอ้ !!!!!!! เสียงโอลิเวียลูกสาวของพวกเขาร้องจ้าดังลั่นห้องทำให้ซาร่าที่อยู่ใต้ร่างของสตีฟรีบผลักเขาออกไปด้วยสกิลแรงโน้มถ่วงของเธอทันที


ฟิ้ว !! โคร่ม !! เหวอ !! สตีฟร้องออกมาหลังจากร่างของลอยไปชนกับผนังห้อง


“แม่อยู่นี่แล้วโอลิเวียไม่ร้องนะคะคนเก่ง” ซาร่ารีบลุกขึ้นไปอุ้มลูกสาวของเธอขึ้นมาดีที่ลูกสาวของเธอถูกห่อเอาไว้ด้วยผ้าห่มเลยไม่ต้องเปื้อนเหงื่อของเธอและสตีฟ


“เอ่อ...ซาร่าฉันยัง.....” สตีฟพยายามเรียกซาร่าแต่เธอไม่สนใจเขาสักนิดของยืนมองดูซาร่ากล่อมให้ลูกสาวสงบอยู่


ห้านาทีต่อมา


“เอาล่ะสตีฟโอลิเวียหลับไปแล้วเรามาต่อ........” ซาร่าหันมาหาสตีฟก่อนจะเห็นสตีฟยืนหน้าเศร้าอยู่ตรงผนังห้องทำให้เธอชะงักไป


“โทษทีซาร่าสตีฟน้อยของฉันมันสงบนิ่งไปแล้วอ่ะ” สตีฟพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหดหู่


“อะไรกัน !!” ซาร่าอุทานออกมาพลางเดินไปหาสตีฟก่อนจะลองใช้มือของเธอลูบๆไปที่สตีฟน้อยดูเธอลูบอยู่แบบนั้นเกือบนาทีแต่สตีฟน้อยก็ยังไม่หือไม่อือทำเอาเธอหลุดขำออกมา


คิก !! เสียงซาร่าหลุดขำออกมาทำให้สตีฟหดหู่ใจเข้าไปใหญ่


ฮือจะเสร็จอยู่แล้วเชียวดันหมดอารมณ์เพราะลูกร้องซะงั้นตรูถ้าใครรู้เข้านี่อายตายชักเลย สตีฟร้องไห้อยู่ในใจ


“อย่าหดหู่ไปเลยน่าสตีฟเอาไว้วันหลังนายคึกขึ้นมาอีกค่อยมาลองกันใหม่ก็ได้นายไปอาบน้ำก่อนเถอะเดี๋ยวฉันจะไปปั้มนมไว้ให้โอลิเวียหน่อยแล้วค่อยไปอาบน้ำ” ซาร่าพูด


“อืม” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินคอตกเข้าห้องน้ำไป


เช้าวันต่อมา


“อืม...” ซาร่าตื่นขึ้นมาแต่เช้าเธอลืมตาขึ้นมาก่อนจะเห็นว่าสตีฟไม่อยู่บนเตียงเธอจึงแปลกใจ


เคร้ง !! เกิดเสียงบางอย่างดังขึ้นมาจากในครัวของห้องทำให้ซาร่ารู้ทันทีว่าสตีฟอยู่ที่ห้องครัว


“หือสตีฟตื่นขึ้นมาทำอาหารแต่เช้าเลยเหรอเนี่ย” ซาร่าแปลกใจมากที่สตีฟตื่นขึ้นมาทำอาหารแต่เช้าเธอมองไปยังโอลิเวียลูกสาวเธอก่อนจะเห็นว่าโอลิเวียยังหลับสนิทอยู่เธอค่อยๆลุกขึ้นมาจากเตียงให้เบาที่สุดเพื่อที่โอลิเวียจะได้ไม่ตื่นขึ้นมา


แกร๊ก !! เธอเปิดประตูออกไปก่อนจะเห็นสตีฟยืนอยู่ที่ครัวอย่างที่คิดไว้เธอค่อยๆเดินเข้าไปเพื่อดูว่าสตีฟทำอะไรกินถึงต้องลงทุนตื่นเช้าขนาดนี้


“นายตื่นขึ้นมาทำอะไรแต่เช้าเหรอสตีฟ” ซาร่าถาม


“อ้าวตื่นแล้วเหรอก็ไม่มีอะไรมากหรอกพอดีอาหารพวกนี้มันต้องใช้เวลาตุ๋นผมเลยตื่นเร็วหน่อยน่ะ” สตีฟพูด


“ตุ๋น ???” ซาร่าสงสัยว่าสตีฟกำลังตุ๋นอะไรจึงเปิดหม้อดู


“หูฉลามงั้นเหรอแล้วหญ้าปล้องๆนี่อะไรน่ะ” ซาร่าถาม


“อ่อนั่นถั่งเช่าน่ะเป็นพืชจากจีนผมไปขอจากยายหลันมาดีนะที่แกมีเก็บเอาไว้” สตีฟตอบ


“ถั่งเช่างั้นเหรอมันช่วยอะไรได้ล่ะ” ซาร่าไม่รู้จัก


“เอ่อ.....ช่วยบำรุงใช่ๆช่วยบำรุงเลือดน่ะ” สตีฟนึกครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกไป


(ถั่งเช่า = อุดมไปด้วยสารต่าง ๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย ไม่ว่าจะเป็น โพลีแซคคาไรด์ นิวคลีโอไทด์ กรดอะมิโน และสเตอรอล อีกทั้งยังมีโปรตีน วิตามิน และแร่ธาตุต่าง ๆ อุดมอยู่เต็มถั่งเช่าไปหมด ทำให้มีการวิจัยถั่งเช่า ซึ่งค้นพบว่าถั่งเช่านั้นมีฤทธิ์ต่อการกระตุ้นสมรรถภาพทางเพศโดยตรง ช่วยเพิ่มปริมาณสเปิร์มได้ถึง 33% และลดอัตราการผิดปกติของสปิร์มลงกว่า 29% อีกทั้งถั่งเช่านั้นยังช่วยแก้ปัญหาในเรื่องของการมีบุตรยาก ช่วยให้สเปิร์มมีโอกาสปฏิสนธิได้มากกว่าปกติถึง 300% สมแล้วล่ะครับที่ใคร ๆ หลายคนยกย่องถั่งเช่าขนาดหนัก ถึงขั้นยกให้เป็น “ไวอากร้าแห่งเทือกเขาหิมาลัย” กันเลยทีเดียว)


“แบบนี้นี่เองแล้วนั่นหอยนางรมนี่นานายต้องกินมันแต่เช้าเลยเหรอเดี๋ยวก็ท้องเสียหรอก” ซาร่าชี้ไปที่หอยนางรมที่อยู่ในซิงค์น้ำรอให้สตีฟแกะมัน


“อันนั้น....อ้อตอนไปหายายหลันเมื่อเช้าเจอตาลุงจีเวลน่ะสิหน้าโทรมมาเชียวเลยจะทำไปฝากตาลุงน่ะหอยนางรมช่วยให้คนไม่ค่อยได้นอนแบบตาลุงรู้สึกกระปรี้กระเปร่าไงล่ะ” สตีฟอ้างไปถึงจีเวล


“ใช่เหรอ” ซาร่าแปลกใจเพราะถ้าเธอจำไม่ผิดหอยนางรมมันไม่ได้ช่วยเกี่ยวกับพวกนี้นี่นา


“ใช่สิคุณพึ่งฝึกทำอาหารเลยไม่รู้ไงล่ะ” สตีฟยังพูดต่อไป


“แล้วปลานั่นล่ะมื้อเช้ามันจะไม่หนักเกินไปเหรอ” ซาร่าชี้ไปที่ปลาที่ถูกหั่นเอาไว้แล้วซึ่งอยู่ไม่ไกล


“ไม่เลยปลาน่ะมีโอเมก้าสามเยอะรู้มั้ยกินเช้าๆนี่แหละดีมันช่วยบำรุงสมองยังไงล่ะ” สตีฟพูดโดยไม่ได้บอกว่าโอเมก้าสามนั้นนอกจากบำรุงสมองแล้วยังช่วยเสริมเรื่องการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศด้วย


“แล้วนั่นโสมใช่มั้ย” ซาร่าชี้ไปที่พืชทรงคล้ายแครอทแต่เธอก็พอจะรู้จักว่ามันคือโสม


“ใช่ผมว่าจะทำไก่ตุ๋นโสมน่ะมันช่วยบำรุงร่างกายนะโสมเนี่ย” สตีฟบอกซึ่งมันก็ถูกโสมน่ะช่วยบำรุงร่างกายแต่มันก็มีสรรพคุณอื่นอีกซึ่งโสมนั้นมันจะไปช่วยกระตุ้นการไหลเวียนเลือดในร่างกายให้ดีขึ้นซึ่งมันรวมถึงการไหลเวียนเลือดของสตีฟน้อยด้วยนั่นเองจากที่สตีฟรู้มาคนที่กินโสมเป็นประจำจะทำให้ร่างกายมีกำลังวังชาและปึ๋งปั๋งนั่นเอง


อาหารมื้อนี้ของสตีฟนั้นมีแต่อาหารบำรุงเรื่องทางเพศล้วนๆเลย


“เหอะๆถ้านายว่าแบบนั้นก็เอาตามที่นายว่าแล้วกันฉันไปอาบน้ำก่อนที่โอลิเวียจะตื่นดีกว่า” ซาร่าดูเหมือนจะไม่เชื่อเท่าไหร่แต่เธอก็ไม่ได้รู้อะไรมากเพราะเธอพึ่งจะหัดทำอาหาร


“โอเคเธอรีบไปอาบน้ำเถอะผมจะทำอาหารต่อ” สตีฟพยักหน้าพลางคิดในใจ


คอยดูเถอะคืนนี้ตรูจะแก้มือให้ได้ สตีฟคิดในใจอย่างมาดมั่นคืนนี้เขาจะไม่ยอมแพ้ต่อให้โดนขัดจังหวะโดยโอลิเวียลูกสาวของเขาสตีฟน้อยก็ต้องสู้ต่อไปได้แน่นอนเขาเชื่อแบบนั้น


มื้อเช้า


“ว้าวคุณลุงมื้อเช้าก็จัดเต็มโต๊ะเลยสุดยอด !!!” เสียงไอวี่อุทานออกมาหลังจากเห็นอาหารมื้อเช้านี้


“เอาน่ากินๆไปเถอะแต่พวกเธออย่ากินเยอะล่ะเดี๋ยวจะอ้วนเอา” สตีฟบอกเขานั้นไม่อยากให้พวกเด็กๆกินเยอะเพราะเดี๋ยวมันจะไปกระตุ้นพวกเด็กๆมากเกินไป


“ง่ะหนูไม่อ้วนหรอกคุณลุงอ่ะ” ไอวี่พูด


ถัดไปนั้นวันนี้มียายหลันมาร่วมกินมื้อเช้าที่ห้องสตีฟด้วยยายหลันแกกำลังมองอาหารบนโต๊ะอย่างพินิจในฐานะที่แกเป็นคนทำอาหารเหมือนสตีฟแกรู้ดีว่าอาหารพวกนี้มีสรรพคุณอะไรบ้าง


“หืออาหารพวกนี้มันหรือว่าลื้อมีปัญหาเรื่องสมรรถ...” ยายหลันพูด


ผัวะ !! ผัวะ !! ผัวะ !! สตีฟแอบเตะขายายหลันรัวๆอยู่ใต้โต๊ะก่อนจะถลึงตาใส่ยายแกเป็นสัญญาณบอกว่าห้ามพูดอะไรต่อ


อย่าพูดต่อเชียวยายเงียบไว้ถ้ายังอยากมีปากไว้กินข้าว สตีฟพูดอยู่ในใจ


“สตีฟมีปัญหาอะไรเหรอคะยาย” ซาร่าที่นั่งใกล้ๆได้ยินยายหลันพูดก่อนหน้านี้จึงถามยายแก


“ฮ่า !! ฮ่า !! ฮ่า !! ไม่มีอะไรหรอกแม่หนูอั้วะแค่พูดอะไรเรื่อยเปื่อยภาษาคนแก่น่ะลื้ออย่าสนใจเลยกินข้าวกันดีกว่า” ยายหลันหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีก่อนจะตอบซาร่าไป


จากนั้นทุกคนก็กินอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยก่อนจะขอตัวกลับห้องไปแต่ทว่าก่อนกลับนั้นซาช่าดันเดินมาหาสตีฟ


“คุณลุงคะก้มลงหน่อยหนูมีเรื่องอะไรจะบอก” ซาช่าพูดบอกให้สตีฟก้มลงมา


“หือซาช่าเธอมีอะไรเหรอ” สตีฟสงสัยว่ามีเรื่องอะไรกันเขาก้มลงมาให้อยู่ในระดับเดียวกับซาช่า


“คือว่าแบบนี้ค่ะหนูเคยไปกวาดยามาจากร้านขายยาในกระเป๋าหนูมีไวอะกร้าอยู่คุณลุงจะเอามั้ยคะ” ซาช่าป้องมือพลางกระซิบบอกสตีฟ


สตีฟที่ได้ยินดังนั้นก็อ้าปากค้างทันที


นะ นะ นี่มันซาช่ารู้แล้วเหรอเนี่ยว่าอาหารเช้าตรูมันเป็นอาหารบำรุงสตีฟน้อย สตีฟคิดในใจหน้าของเขาค่อยๆแดงจากความอับอาย


(ไรท์ : เผื่อใครลืมซาช่าตอนเจอสตีฟในตอนที่ 50 นั้นเธออายุ 16 และตอนนี้เวลาในเรื่องผ่านมาปีกว่าแล้วทำให้อายุเธอ 17 แล้วครับ)


“ไม่เอาเหรอคะ” ซาช่าเห็นว่าสตีฟเงียบไปจึงคิดว่าสตีฟไม่เอาเธอเตรียมเดินกลับห้องแต่ทว่าสตีฟก็คว้าหมับเข้าที่ไหล่เธอเอาไว้ก่อน


หมับ !! ซาช่าที่เห็นว่าสตีฟคว้าไหล่ของเธอไว้ค่อยๆหันกลับมา


“เอ่อ....อะ..อะ..เอาก็ได้ยานั่นเธอไม่จำเป็นต้องเก็บไว้หรอกนะเอามาให้ลุงดีกว่า” สตีฟพูดอย่างอายๆแต่ก็นะไวอากร้านั้นสมัยนี้ใช่อะไรที่หาง่ายที่ไหนส่วนเขานั้นก็ไม่อยากทำอาหารบำรุงทุกมื้อเดี๋ยวซาร่าจะผิดสังเกตุ


“ได้ค่ะเดี๋ยวหนูเอามาให้” ซาช่าพยักหน้าก่อนจะเดินกลับห้องไป


ฟิ้ว !! ให้ตายเถอะอับอายขายขี้หน้าชะมัดอายุตรูแค่สามสิบตรูต้องใช้ไวอากร้าแล้วเหรอฟระเนี่ยใครรู้เข้าตรูจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเนี่ย สตีฟยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ไหลออกมาจากหน้าผาก


“นี่สตีฟทำไมคุณจีเวลไม่เห็นมากินข้าวด้วยเลยล่ะไหนว่าหอยนางรมนั่นทำไว้ให้คุณจีเวลเขาไม่ใช่เหรอแต่นายกินคนเดียวซะหมดเลยจะไม่เป็นไรเหรอ !!” ซาร่าที่กำลังให้นมลูกอยู่ในห้องตะโกนถามสตีฟ


“สงสัยตาลุงจะลืมมั้งที่รักเดี๋ยวผมทำไปให้ตาลุงใหม่เองส่วนที่ผมกินหมดเพราะมันอร่อยยังไงล่ะ” สตีฟตอบก่อนจะเดินไปที่ครัวหยิบหอยนางรมในกระเป๋าออกมาเพิ่มเพราะถ้าไม่เอาไปให้ลุงแกเดี๋ยวซาร่าจับได้เอา


ภายในห้อง


“อืม...อร่อยงั้นเหรอก็แค่หอยนางรมธรรมดานี่นาถึงมันจะหวานเพราะมันสดก็เถอะแต่ก็ไม่ได้อร่อยขนาดนั้นนี่” ซาร่าที่กำลังให้นมลูกอยู่สงสัยเพราะเธอเองก็กินไปสองตัวเหมือนกันเพราะสตีฟนั้นคะยั้นคะยอให้เธอกินเข้าไปเธอก้มลงมองโอลิเวียก่อนจะเห็นว่าโอลิเวียนั้นถอนปากจากหน้าอกเธอแล้ว


“อิ่มแล้วเหรอลูกถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวแม่ลูบหลังให้นะ” ซาร่าพูดก่อนจะลุกขึ้นยกโอลิเวียพาดบ่าลูบหลังไปเรื่อยเพื่อให้เรอออกมา


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 515 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3137 Aceriz (จากตอนที่ 232)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 16:28
    ขอบคุณครับ
    #3,137
    0
  2. #3136 Fikusa (จากตอนที่ 232)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 12:07
    สุขภาพนายล้วนๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #3,136
    0
  3. #3135 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 232)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 11:53
    รออ่านนะคะ
    #3,135
    0
  4. #3134 Lolitm (จากตอนที่ 232)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 11:40

    อาหารทั้งหมดเพื่อสุขภาพ 😅😅😅
    #3,134
    0