สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 231 : ตอนที่ 229 ภูมิใจในตัวเธอนะ !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 548 ครั้ง
    6 ต.ค. 62

ตอนที่ 229


“เอ่อ...คือว่าเรียกผมมามีอะไรหรือเปล่าครับ” สตีฟถามตอนนี้เขานั่งอยู่ตรงข้ามกับย่าของตาลุงจีเวลส่วนจีเวลนั้นออกจากห้องนี้ไปแล้วเพราะย่าของเขาต้องการคุยกันตามลำพังกับสตีฟ


“อ้อแค่เรียกมาคุยเรื่องเจ้านี่น่ะ !!” ยายของจีเวลพูดก่อนจะชี้ไปที่ซากเครื่องกำเนิดโดมพลังงานและม่านพรางตาที่ถูกสตีฟทำพังนั่นเอง


จึ๋ย !! ว่าแล้วเรียกตรูมาให้จ่ายค่าเสียหายจริงด้วยนี่ตรูต้องกลับไปจนอีกแล้วเหรอเนี่ย สตีฟร่ำร้องอยู่ในใจ


“เอ่อคือยังไงผมก็เป็นคนรู้จักของตาลุง...เอ้ยของคุณจีเวลยังไงช่วยลดราคาให้หน่อยนะครับ” สตีฟพูดพลางขอลดราคาโดยอ้างเป็นคนรู้จักของจีเวลเผื่อย่าแกจะลดราคาให้


“หือลดราคาเธอหมายถึงอะไรเหรอ” ย่าของจีเวลทำหน้าสงสัย


“อ้าวไม่ใช่เรียกผมมาชดใช้ค่าเสียหายที่ทำเจ้านี่พังเหรอครับ” สตีฟร้องอ้าวก่อนจะชี้ไปที่เศษซากที่อยู่บนโต๊ะ


“อ้อ...อย่างนี้นี่เองที่แท้เธอเข้าใจผิดว่าฉันจะเรียกเธอมาชดใช้ค่าเสียหายสินะก็ว่าทำไมถึงนั่งเกร็งๆ” ย่าของจีเวลยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าสตีฟเข้าใจผิด


“นี่ผมเข้าใจผิดอีกแล้วเหรอเนี่ย !!” สตีฟอุทานนี่เขาเข้าใจผิดอีกแล้ว


“ใช่เธอเข้าใจผิดฉันไม่ได้จะเรียกเธอมาเพื่อเรียกร้องค่าเสียหายที่ทำเจ้านี่พังหรอกนะฉันแค่จะเรียกมาสอบถามว่าเธอพังเจ้านี่ได้อย่างไรต่างหากเพราะเจ้านี่น่ะต่อให้โดนนิวเคลียร์ยิงใส่มันยังสามารถป้องกันได้เลยนะ” ย่าของจีเวลบอก


“มันทนทานขนาดนั้น !!!” สตีฟตกใจมากที่เจ้าน่ามันสามารถทนการโจมตีของนิวเคลียร์ได้


“ใช่แล้วล่ะมันทนทานมากแต่เธอก็สามารถทำลายม่านพลังนั่นได้มันเป็นไปไม่ได้เลยที่มนุษย์จะทำลายมันลงได้ต่อให้เธอแข็งแกร่งกว่าคนอื่นหลายเท่าก็เถอะนะ” ย่าของจีเวลบอก


อืมนั่นสินะเราทำลายมันได้ไงฟระการโจมตีของเราก็ไม่น่ารุนแรงระดับนิวเคลียร์แต่เราในตอนนี้จะพังตึกทั้งหลังด้วยหมัดเดียวก็ทำได้ไม่ยากเราคงโจมตีรุนแรงได้พอๆกับมิสไซส์ล่ะมั้ง สตีฟคิดในใจ


“ถ้าอย่างไรช่วยเล่าถึงตอนที่ทำลายโดมพลังงานนั่นให้ฟังหน่อยแล้วกันเผื่อฉันจะหาต้นเหตุที่ทำให้มันพังลงได้จะได้แก้ไขจุดอ่อนนั้นแต่เนิ่นๆ” ย่าของจีเวลพูด


“ได้ครับผมจะเล่าเริ่มแรกผมพุ่งเข้าไปโจมตีด้วยกระบวนท่าฝ่ามือ” สตีฟเริ่มเล่า


“กระบวนท่าฝ่ามืองั้นเหรอการตบสินะ” ย่าของจีเวลพยักหน้า


“ใช่ครับตบนั่นแหละผมเรียนมาจากยายหลันน่ะยายบอกว่ากระบวนท่านี้เอาไว้ใช้โจมตีอวัยวะภายในของคู่ต่อสู้ผมเรียนเอาไว้ใช้จัดการพวกสัตว์กลายพันธ์ที่มันหนังหนาน่ะ” สตีฟอธิบาย


“อืม...การตบทำให้การโจมตีกระจายไปทั่วโดมพลังงานสินะแถมยังเกิดเป็นคลื่นเวฟรุนแรงทำให้พลังงานที่ส่งเข้าไปในโดมไม่เสถียรจนเกิดรอยร้าวและเมื่อตบลงไปอีกครั้งโดมที่พลังงานไม่เสถียรอยู่นั้นก็ถูกทำลายทันทีอย่างนี้นี่เองเข้าใจแล้วจุดอ่อนของโดมพลังงานของเราคือการที่โดนโจมตีด้วยการสั่นสะเทือนนี่เอง” ย่าของจีเวลพยักหน้าเบาๆ


“คลื่นเวฟ...สั่นสะเทือน ?” สตีฟงงว่าย่าแกพูดอะไรนี่เขาแค่อธิบายไปแค่ใช้ท่าฝ่ามือเองนะไหงสรุปมาเป็นคลื่นเวฟกับสั่นสะเทือนอะไรนั่นได้ซะงั้นล่ะ


“เอาล่ะขอบใจมากเธอออกไปได้แล้วล่ะฉันรู้แล้วว่าควรจะแก้ไขจุดอ่อนของโดมพลังงานอย่างไรฉันและคนของที่นี่จะรีบแก้ไขให้เร็วที่สุด” ย่าของจีเวลพูดก่อนจะเก็บเศษซากบนโต๊ะเข้ากระเป๋ามิติของเธอไป


ง่ะอะไรของย่าแกฟระเรียกตรูมาแค่นี้จริงดิ สตีฟคิดในใจแต่เมื่อเห็นย่าแกเก็บของโดยไม่สนใจเขาแล้วเขาจึงได้แต่ลุกขึ้นและเดินออกจากห้องไป


“พวกฉันกับคนที่นี่เองก็อายุเยอะกันแล้วคงไม่สามารถแบกรับภาระอะไรได้อีกคงได้แต่ต้องปล่อยอนาคตให้คนหนุ่มสาวเป็นคนตัดสินฝากอนาคตของประเทศนี้ไม่สิขอฝากอนาคตของโลกนี้ไว้กับเธอด้วยนะสตีฟ” ก่อนที่สตีฟจะออกจากห้องไปย่าของจีเวลก็พูดอะไรบางอย่างออกมา


ควับ !! สตีฟหันกลับมาพลางชี้หน้าตัวเอง


“ฝากไว้กับผมเนี่ยนะผมแค่พ่อบ้านธรรมดานะครับ !!” สตีฟอุทาน


พวกคุณอายุเยอะอะไรกันเล่าก่อนหน้านี้พวกคนแก่ๆอย่างพวกคุณยังจัดการผมได้ซะอยู่หมัดเลยพวกคุณน่ะแก่แต่เก๋าชัดๆ สตีฟคิดในใจพลางนึกถึงตอนที่เขาถูกจัดการด้วยใยแมงมุมนั่น


“ใช่แล้วฝากไว้กับเธอนั่นแหละฉันคิดว่าฉันดูคนไม่ผิดหรอกนะ” ย่าของจีเวลพยักหน้า


สตีฟที่ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกหนักอึ้งที่บ่าทันทีเขาก็แค่อยากจะปกป้องซ่าร่าและอนาคตของโอลิเวียลูกสาวเขาเท่านั้นเขาไม่ได้คิดจะปกป้องโลกอะไรนั่นเลย


“เอาล่ะเธอกลับไปหาแม่หนูซาร่าเถอะนะเธอคงอยากใช้เวลาอยู่กับแม่หนูนั่นมากกว่าอยู่กับคนแก่ๆอย่างฉัน” ย่าของจีเวลพูด


“ครับ” สตีฟได้แต่พยักหน้าก่อนจะเดินจากไป


ที่ห้องของซาร่า


แกร๊ก !! สตีฟเปิดประตูห้องเข้าไปก่อนจะได้กลิ่นอะไรบางอย่างลอยเตะจมูก


“หือกลิ่นนี้มัน ??” สตีฟอุทานพลางมองไปรอบๆห้องก่อนจะเห็นซาร่ายืนอยู่ที่ตรงส่วนครัวของห้อง


“อ้าวกลับมาแล้วเหรอสตีฟ” ซาร่าหันกลับมาเห็นว่าสตีฟกลับมาแล้ว


“ซาร่าเธอกำลังทำอะไรน่ะ !!” สตีฟปรี่เข้าไปหาซาร่าก่อนจะเห็นว่าเธอกำลังต้มอะไรบางอย่างอยู่


“หือก็กำลังทำอาหารน่ะสินายไม่เห็นหรือไง” ซาร่าทำหน้างงนี่สตีฟสามีเธอมองไม่เห็นหรือไงว่าเธอกำลังทำอาหารอยู่


“ทำอาหารเธอเนี่ยนะ” สตีฟตกใจมากที่ซาร่าทำอาหารเพราะที่ผ่านมาขนาดแค่ทำของง่ายๆอย่างคุกกี้เธอยังทำพังเลย


“ใช่น่ะสิ...อ้อนายคงนึกไม่ถึงสินะว่าฉันทำอาหารเป็นแล้วน่ะ” ซาร่าพูดออกมาเธอคิดว่าสตีฟคงตกใจที่เห็นว่าเธอทำอาหารเป็นแล้ว


“แล้วนี่เธอกำลังทำมีทบอลงั้นเหรอ” สตีฟมองดูสิ่งที่ซาร่ากำลังทำ


“ใช่ฉันกำลังทำสปาเก็ตตี้มีทบอลน่ะนายมาก็ดีแล้วสตีฟช่วยชิมหน่อยสิว่าซอสเป็นไงบ้าง” ซาร่าชี้ไปที่ซอสมีทบอล


“เอ่อ...” สตีฟไม่กล้าชิมซอสนั่น


“เร็วสิชิมหน่อยแล้วบอกว่าขาดอะไรมั้ย” ซาร่าเร่งหลังจากเห็นว่าสตีฟลังเลที่จะชิมมัน


ตรูจะตายมั้ยฟระแต่หน้าตาซอสในหม้อนั่นก็ดีอยู่นะเนี่ย สตีฟคิดในใจก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆหยิบช้อนแถวๆนั้นขึ้นมาและลองตักซอสขึ้นมาชิม


“อร่อย...” สตีฟอุทานออกมาเพราะซอสที่ซาร่าทำนั้นอร่อยในระดับหนึ่งเลยทีเดียว


“นายพูดจริงเหรอสตีฟ !!” ซาร่าดีใจเป็นอย่างมากเมื่อได้ยินสตีฟบอกว่ามันอร่อย


“อะ อืมอร่อยแต่เติมพริกไทยไปหน่อยก็ดีมันจะเพิ่มความหอมให้ซอสและเพิ่มรสชาติแฝงเข้าไปแล้วก็อย่าลืมหรี่ไฟให้อ่อนล่ะค่อยๆใช้เวลาเคี่ยวซอสไประหว่างที่เธอกำลังต้มมีทบอลอยู่” สตีฟแนะนำว่าควรจะเติมอะไรลงไปและทำอะไรต่อ


“เยสเชฟ !!” ซาร่ายกมือขึ้นตะเบ๊ะตอบเสียงดังทำเอาสตีฟอดยิ้มออกมาไม่ได้


“ให้ผมช่วยทำเส้นแล้วกันนะยังไม่ได้นวดเส้นเลยนี่” สตีฟมองไปที่แป้งที่พึ่งจะร่อนเสร็จแต่ยังไม่ได้ผสมและนวดเลย


“ฝากด้วยค่ะเชฟ !!” ซาร่าพูด


“คร้าบปล่อยให้เป็นหน้าที่เชฟใหญ่เองคุณแม่ครัวฝึกหัด” สตีฟพูดก่อนจะลงมือนวดแป้งส่วนโอลิเวียลูกสาวของเขาน่ะเหรอยังหลับฝันดีอยู่บนเตียงอยู่เลยทั้งคู่ช่วยกันทำอาหารอยู่ร่วมครึ่งชั่วโมงจนในที่สุดมันก็เสร็จ


“เอาล่ะตั้งโต๊ะกินข้าวกันเถอะ” สตีฟพูดหลังจากอาหารเสร็จพร้อมแล้ว


“อ๊ะเดี๋ยวก่อนนะสตีฟได้เวลาแล้วล่ะ” ซาร่าหยุดสตีฟเอาไว้ก่อน


“ได้เวลาอะไรเหรอซาร่า” สตีฟสงสัยแต่ซาร่าไม่ตอบเธอเดินไปที่เตียงทันที


แอ้ !! เสียงโอลิเวียร้องออกมาเธอตื่นแล้วซาร่าค่อยๆอุ้มโอลิเวียขึ้นมาก่อนจะค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของเธอ


อ้อที่แท้ก็เป็นเวลาให้นมโอลิเวียนี่เองนี่ถึงขนาดรู้ว่าลูกเราจะตื่นมากินนมเมื่อไหร่เลยเหรอเนี่ย สตีฟคิดในใจอย่างทึ่งๆเขาล้างมือก่อนจะค่อยๆเดินไปหาซาร่าจากด้านหลังและสวมกอดเธอเบาๆ


“เธอเก่งมากเลยนะที่เลี้ยงลูกคนเดียวมาเป็นเดือนผมภูมิใจในตัวเธอมากเลยล่ะซาร่า” สตีฟพูดกระซิบข้างหู


“อืมเรื่องแค่นี้เองฉันต้องทำได้อยู่แล้วน่า” ซาร่าพูดอย่างเขินๆเพราะนึกไม่ถึงว่าสตีฟจะมาทำอะไรหวานๆแบบนี้


ซาร่าให้นมโอลิเวียอยู่เกือบสิบนาทีในที่สุดก็อิ่มและหลับไปอีกรอบ


“เอาล่ะเรียบร้อยแล้วดีนะโอลิเวียลูกเราเลี้ยงง่ายฉันเลยไม่ลำบาก” ซาร่าพูดเธอค่อยๆวางลูกสาวลงบนเตียงอย่างเบามือก่อนจะชวนสตีฟไปนั่งกินข้าวต่อแต่ก่อนที่จะได้กินข้าวด้วยกันพวกสองแฝดก็มาป่วนอีกครั้ง


“หนูกินด้วย !!!!!!” ไอวี่ตะโกนมาจากทางระเบียง


“ชู่ว !! เงียบหน่อยสิไอวี่เดี๋ยวน้องก็ตื่นหรอก” ไอรี่ดุฝาแฝดของเธอหลังจากตะโกนเสียงดังเกินไป


เวรเอ้ยพวกเธอมาป่วนฉันอีกแล้วนะจะให้ตรูใช้เวลากับเมียหน่อยไม่ได้รึไงฟระ สตีฟได้แต่ร่ำร้องอยู่ในใจ


“เดี๋ยวเถอะพวกเธอนี่นะมาจากทางระเบียงอีกแล้วนะบอกกี่ครั้งแล้วให้มาทางประตูหน้าไงล่ะ” ซาร่าดุสองแฝดแต่มีหรือสองแฝดจะฟังพวกเธอวิ่งไปล้างมือที่ซิงค์น้ำก่อนจะไปหยิบจานและตักสปาเก็ตตี้มีทบอลมานั่งบนโต๊ะกับสตีฟและซาร่า


ก๊อกๆๆ !! เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้งทำให้สตีฟต้องเดินไปเปิดก่อนจะเห็นซาช่าและแอนนาอยู่หน้าห้อง


“ซาช่า แอนนาเร็วเข้ามีทบอลล่ะ” ไอวี่ตะโกนบอกทั้งคู่จากที่โต๊ะ


“นี่ไอวี่เดี๋ยวน้องก็ตื่นหรอก” ไอรี่ดุฝาแฝดของเธออีกครั้งสตีฟได้ยินดังนั้นก็ทำได้แต่ถอนหายใจออกมา


“เอาล่ะเข้ามาสิพวกเธอน่ะอ๊ะแล้วก็อย่าลืมล้างมือด้วยล่ะ” สตีฟหลบให้ซาช่าและแอนนาเข้ามาในห้อง


“ขอรบกวนได้ค่ะ/รบกวนด้วยค่ะคุณลุง” ซาช่าและแอนนาพูดก่อนจะเดินเข้ามาในห้อง


สตีฟมองทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องก่อนจะส่ายหน้าเบาๆและปิดประตูลงโดยหวังว่าตาลุงจีเวลกับยายหลันจะไม่ตามมาสมทบ


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 548 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3133 Meritneith (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 10:27
    มากันหมดแน่ จะพอกินมั้ยเนี่ย
    #3,133
    0
  2. #3132 Iruna (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 06:35

    กลัวแต่จะไม่มาแค่สองคน เกิดมากันหมดทำไง

    #3,132
    0
  3. #3128 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 22:28
    รออ่านนะคะ
    #3,128
    0
  4. #3127 Aceriz (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 19:05
    ขอบคุณครับ
    #3,127
    0
  5. #3126 Fikusa (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 17:33
    กลายเป็นว่าได้รู้จุดอ่อนของโดมซะงั้น
    #3,126
    0
  6. #3124 Nazzga2 (จากตอนที่ 231)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 14:16
    ไม่ต้องคิดให้เสียเวลาหรอก ยายหลันอาจจะแค่มาแบบคนปกติ อย่างเคาะประตูก่อนเข้ามา แต่จีเวลนี้ถ้าทางจะใส่ชุด มาร์ค 50 บินเข้าหน้าต่างมาเลย
    #3,124
    0