KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 50 : Behind [KaiSoo] -9-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 พ.ค. 60






          เด็กหนุ่มสองคนยืนอยู่หน้าร้านหนังสือที่หัวมุมถนน โรงเรียนอยู่ห่างไปเพียงแค่ถนนช่วงคั่น อีกไม่นานเสียงกริ่งจะดังขึ้น และประตูโรงเรียนก็จะปิด แต่ยังพอมีเวลาให้คยองซูได้เลือกหาสิ่งที่ตนต้องการก่อนจะเดินเข้าประตูโรงเรียนไป 
          จงอินกำลังยิ้ม ร่างสูงเกาท้ายทอยแก้เก้อ มันดูเข้ากันได้ดีกับกลิ่นของร้านหนังสือนี่อย่างน่าประหลาด คยองซูสงสัยว่าทำไมรอยยิ้มของจงอินถึงได้ดูสดใสนัก สดใสเกินไปจนคยองซูไม่รู้ว่าเป็นเพราะพระอาทิตย์หรือรอยยิ้มของจงอินกันแน่ที่ทำให้รู้สึกแสบตา

          เด็กหนุ่มทั้งสองใช้เวลาในร้านหนังสือไม่นานนัก คยองซูได้หนังสือที่ต้องการ และจงอินก็ได้หนังสือเพิ่มลงในกระเป๋าอีกหนึ่งเล่มเมื่อเขาหยิบมันมาดูแล้วคยองซูที่เห็นเข้าก็บอกเขาว่า “เล่มนั้นก็ดีนะ” เท่านั้นล่ะ จงอินที่แค่จะหยิบมาดูฆ่าเวลาเพราะปกมันน่าสนใจเฉยๆ ก็เดินเลยไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์


          พวกเขาเดินผ่านประตูเข้ามาพอดีกับที่เสียงกริ่งดัง สายกว่าปกติไปมากโข แต่ก็ทันเวลาสำหรับการมาโรงเรียน

          จงอินนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเดิม เสียงพูดคุยดังอยู่รอบตัว เขาแสร้งขำไปด้วยเมื่อเสียงหัวเราะดังขึ้นมา แต่ความจริงแล้วจงอินก็ยังรู้สึกว่าเรื่องในโรงเรียนนั้นไม่มีอะไรน่าสนใจเหมือนเดิม 
          ชานยอลที่ซื้อหุ่นยนต์ตัวใหม่มา เซฮุนคุยทับถมแบคฮยอนเรื่องที่เขาที่เพิ่งเล่นเกมผ่านจนได้เล่นด่านพิเศษแต่เพื่อนตัวเล็กกลับติดอยู่ที่ด่านที่ห้า ร้านติ่มซำแสนอร่อยที่มินซอกชวนทุกคนแวะไปกินก่อนกลับบ้าน และแผนการไปเที่ยวช่วงวันหยุดของแทมิน เรื่องราวของเพื่อนๆ ในห้องดังผ่านอากาศมาเข้าหูของจงอินเป็นระยะ เพื่อนๆ รายล้อมอยู่รอบโต๊ะของเขา แต่จงอินกลับไม่มีอารมณ์อยากคุยด้วยเลยสักนิด เขาลอบถอนหายใจเมื่อครูเดินเข้ามาด้วยซ้ำ

          จงอินเดินไปหาคยองซูเมื่อถึงเวลาพักกลางวัน เดินเงียบๆ ตามร่างเล็กไปที่สนามกีฬา ปฏิเสธเสียงเรียกของแบคฮยอนที่ชวนเขาไปร่วมโต๊ะด้วย ไม่รู้ว่าที่บ้านแบคฮยอนมีงานอะไร แต่ดูเหมือนข้าวกล่องที่แบคฮยอนห่อมาวันนี้จะเพียงพอต่อเพื่อนทั้งห้อง

          พวกเขาทานข้าว คุยกันนิดหน่อย ส่วนมากจะเป็นจงอินที่ชวนคุย ไม่นานเสียงกริ่งก็ดังขึ้นอีกครั้ง หมดเวลาพักของพวกเขาแล้ว

          มันเริ่มกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของทั้งจงอินและคยองซู การมาโรงเรียนพร้อมกันและกลับพร้อมกัน พวกเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ที่โรงเรียนด้วยกัน หรือถ้าจะพูดให้ถูก จงอินตามติดคยองซูทุกวันเมื่ออยู่ที่โรงเรียน

          คยองซูไม่ใช่คนเข้าหายากอย่างที่ใครคิด ถ้าเพียงแต่จะมีใครลองก้าวข้ามกำแพงบางๆ ที่ล้อมรอบตัวคยองซูอยู่ จงอินพบว่าคยองซูเป็นเด็กที่มีระเบียบมากคนหนึ่ง ใช้ชีวิตอยู่ในกรอบที่ตนเองตีขึ้นมา เป็นกรอบที่ถึงจะไม่ได้ปักป้ายห้ามเข้าเอาไว้แต่คนอื่นก็มักจะรู้สึกอย่างนั้นเสมอๆ จงอินคิดว่านั่นก็ดีเหมือนกัน เขาชอบที่จะเป็นคนเดียวที่กล้าก้าวเข้ามาในเส้นกรอบที่คยองซูขีดไว้

          พวกเขาคุยกันมากขึ้น แลกเปลี่ยนความชอบและทัศนคติของกันและกัน พวกเขาทั้งเหมือนและแตกต่าง ความเหมือนเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาเข้ากันได้อย่างรวดเร็ว แล้วความต่างก็เป็นส่วนขยายที่ทำให้จงอินมีเรื่องคุยกับคยองซูได้นานมากขึ้น
          จงอินชอบเวลาที่คยองซูเล่าเรื่องของตัวเอง น้ำเสียงทุ้มต่ำและแตกในลำคอนิดๆ นั่นเป็นเสียงที่เท่จนจงอินอิจฉา เขาเคยได้ยินคยองซูฮัมเพลง มันเป็นเพลงเก่า แถมยังเป็นเพลงสากล เพื่อนในห้องมีไม่เยอะนักที่ชอบเพลงแนวนี้ แต่จงอินชอบ และยิ่งชอบเข้าไปใหญ่เมื่อมันออกมาจากปากของคยองซู จงอินหลงรักเสียงของคยองซูเสียดังตุ้บ

          วันผ่านไปอย่างรวดเร็ว อีกไม่นานก็ใกล้หมดภาคเรียนแล้ว ถ้าเป็นก่อนหน้านี้จงอินคงจะรู้สึกตื่นเต้นกับวันหยุดยาวที่กำลังจะมาถึง การได้นอนนานเท่าที่อยากนอนและไม่ต้องรีบตื่นเช้ามาโรงเรียนนั้นเป็นอะไรที่แค่คิดก็รู้สึกดีแล้ว แต่นี่มันเป็นปิดเทอมแรกที่จงอินไม่อยากให้มาถึงเลย

          “นี่ ปิดเทอมนายไปไหนหรือเปล่า” จงอินถามขึ้นมาระหว่างช่วงพักกลางวัน ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใส แต่จงอินกลับไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นเลยสักนิด
          “ไม่อะ อยู่บ้าน” 
          “อ่า งั้นเหรอ” 
          “ถามทำไม”
          “เปล่า” 

          จงอินจะบอกได้ยังไงว่าเขารู้สึกเหงาแปลกๆ แค่คิดว่าจะไม่ได้เจอคยองซูตลอดช่วงปิดเทอมนี้




Talk: สวัสดีค่ะ มาอีกแล้ววววว ถ้าถามว่าพรูฟเล่มเสร็จหรือยังก็ตอบเลยว่าไม่ 555555 
        ข้อเสียอีกอย่างของการที่ทำฟิคหายคือจำไม่ได้ว่าลงตอนไหนไปแล้วบ้างค่ะ นี่นึกนานมากว่าลงตอนนั้นไปหรือยัง แล้วก็มีแบบ เอ๊ะ ตอนนี้เหมือนลงไปแล้ว ทำไมอ่านไม่เจอ เรานี่ความจำดีไปหมดเลยสินะคะ ฮาาาาาา
         ยังไงก็ตาม หวังว่าคนอ่านจะชอบนะคะ //คือว่านะ เรื่องก่อนหน้านี้ไม่มีคอมเมนท์เลย เราเลยแอบนอยนิดนึงว่ามีคนอ่านมั้ย หรือจะเปิดมาแล้วไม่ชอบเลยกดปิดไปงี้ แต่ไม่ควรคิดมากสินะคะ นี่เราอ่านแล้วสนุกนะเฮ้ย (งานชมตัวเองก็มา) เราชอบ ใครยังไม่อ่านไปอ่านกันได้ค่ะ 5555 สุดท้ายก็ขายของ
        ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ เลิ๊บยูออลลลลลลล อริ๊
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #190 Hamunyong (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 19:01
    น่ารักจัง ดูอบอุ่นๆเรียบง่ายดี ติดตามอยู่นะคะ
    #190
    0
  2. #189 wrkiiy (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 09:40
    ปิดเทอมก็ชวนคยองออกไปเที่ยวสิจงอิน ไม่ก็ไปเล่นที่บ้านเขาเลย กล้าๆ หน่อย
    #189
    0