~~ ** ราชวงศ์ริ้ดเดิ้ล ** ~~

ตอนที่ 7 : รวมญาติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 พ.ค. 49


      
               "คิดส์!!!"

               คิงเรนแหกปากลั่นก่อนกระโดดสหายหนุ่มด้วยความดีใจ เพราะทุกครั้งที่ชู้คนนี้ปรากฏตัวนั้นก็หมายความว่า...

                มีเรื่องสนุกๆให้เล่นอีกแล้ว!!

                ^______________^***((ยิ้มชั่วร้าย))

                "หุหุ คิงเรน~"คิดส์คุงว่าพลางอมยิ้ม "ข้ามีของเล่นมาให้เจ้าแหละ"บุรุษหนุ่มว่าพลางส่งกระดาษหนังม้วนหนึ่งในสหาย คิงเรนรับมันไว้อย่างงงๆ ก่อนจะเปิดออกช้า อักษรสีแดงในบรรทัดแรกนั่นปรากฏให้เห็นชัดๆเป็นคำว่า...


                 Battle Royale


                เพียงแค่นั่นคิงเรนก็ก็ม้วนกระดาษหนังเก็บทันที เสร็จสรรพก็หันมาคว้ามือชู้ลำดับที่สี่ไว้แน่นก่อนกึ่งลากกึ่งจูงไปตลอดทางซึ่งดูๆแล้วไม่เหมือนชู้รักกันเลยแม้แต่น้อย แต่กลับเหมือนเจ้านายกับลูกน้องเสียมากกว่า=W= แล้วเอาตำแหน่งชู้เป็นฉากบังหน้า...แล้วทั้งสองก็เดินมาถึงสถานที่หนึ่งคิงเรนออกแรงเตะประตูไม้สีเข้มเข้าไปอย่างเคยโดยมีชู้ลำดับที่สี่เดินตามเข้าไปราวกับมันเป็นเรื่องประจำอยู่แล้ว บุรุษหนุ่มหัวทองแดงทิ้งตัวลงนั่งบนโต๊ะไม้พุๆพังๆที่บอกได้คำเดียวว่าไม่เคยคิดจะซ่อมมันเลยแม้แต่น้อยด้วยเหตุผลที่ว่า


                 ถ้าซ่อมแล้วมันต้องมีการทาสีใหม่ ทำให้กลิ่นประจำตัวมันเปลี่ยนไป


                  สภาพภายในห้องที่รกยิ่งกว่ารังหนูเต็มไปด้วยหยากไย่เกาะเต็มเพดานราวกับมีงานอดิเรกเป็นคนเลี้ยงแมงมุม พื้นไม้ที่เก่าแบบชนิดที่ว่าไม่เคยกระทบถูกไม้กวาดหรือไม้ถูพื้นแม้แต่น้อย เฟอร์นิเจอร์ต่างๆภายในห้องเต็มไปด้วยฝุ่นที่หนาเป็นนิ้ว หน้าต่างบานเก่าๆที่ไม่เคยถูกเช็ดทำความสะอาด นี้แหละคือห้องที่สุดแสนจะสำคัญที่ไม่ให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดแม้แต่ครั้งเดียว...

                  "สิ่งที่เจ้าเอามามันน่าสนใจมาก"คิงเรนเอ่ยขณะอ่านเจ้าม้วนกระดาษหนังอย่างตั้งอกตั้งใจ เขาขยับยิ้มน้อยๆดูมีเลศนัย

                   "แน่นอนถ้ามันไม่น่าสนใจข้าคงไม่นำมาให้เจ้าหรอก"คิดส์ว่าก่อนจะยิ้มให้กับความคิดอันบรรเจิดของตนเองที่นำของดีเข้าตาคิงเรนในรอบพันปีมาให้

                   "หึหึหึ ว่าแต่เจ้าคิดว่าใครเหมาะสมจะเข้าไปเอามันละ?"คิงเรนเงยหน้าขึ้นถาม

                   "คนที่ชนะสิ "คิดส์ตอบ


                   "เจ้าจะให้ข้าจัดเกมส์บีอาร์แล้วส่งลูกๆไปเล่นกันงั้นเหรอ?"คิงเรนกล่าวขึ้นดักทางความคิดไว้ทัน ส่วนชู้ลำดับที่สี่ก็ขยับยิ้มให้เป็นคำตอบ คิงเรนมุ่นคิ้วน้อยๆก่อนเอ่ยต่อ "ว่าแต่เจ้ามาที่นี้ได้ยังไง?"


                     "ข้า...เออ..ข้าหมุดทางเดินลับของเจ้ามาเวลาที่เจ้าหนีไปเที่ยวตรอกมืดนะสิถามได้"คิดส์ว่าพลางหัวเราะแห้งๆ ดูเหมือนข้อแก้ตัวนี้จะสาหัสอยู่พอควรเพราะหากมีใครรู้ว่าคิงที่แสนดีนั่นแอบไปเดินเที่ยวตรอกมืดที่ขึ้นชื่อเรื่องความมืดทุกชนิดมีหวังความศรัทธาในกษัตริย์หนุ่มคงหดหายเป็นแน่

..........................................................................


                     สวนป่ากับน้ำพุเลือดคนยังคงเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนในของราชาหนุ่มเช่นเดิม แต่วันนี้เป็นวันที่แปลกมากเนื่องจากกษัตริย์หนุ่มมีคำสั่งให้แม่บ้านจัดโต๊ะอาหารไว้ในสวนแล้วสั่งพ่อครัวสยองเลือดทั้งสองให้ทำอาหารสุดฝีมือประเดิมตั้งแต่ตอนเข้า แล้วก็มีรับสั่งให้ พระอนุชาจัดแต่งสวนให้เต็มสตรีมเหมือนจัดงานเลี้ยงฉลอง แล้วให้ลูกๆและชู้ทั้งสี่ลงมารับประทานอาหารร่วมกัน


                    เพียงเวลา 3 ชั่วโมง กว่าที่ลูกๆ(ที่ซนยังกะลิง=W=) และชู้ทั้ง 4 จะลงมาพร้อมที่โต๊ะ แน่นอนว่ามื้อนี้ไม่มีชู้ทั้งหลายมารวมวงด้วย((ไม่งั้นคงมีเหตุนองเลือดเป็นแน่ - -"))


                     "ลูกๆที่รักของป๋า และชู้ เอ๊ย~! คิงจากทุกราชวงศ์ ยินดีต้อนรับสู่สวนรับรองส่วนตัวของผม"คิงเรนว่า ขณะที่ทุกคนบนโต๊ะดูจะหวาดระแวงกับสิ่งที่อยู่รอบข้างเหลือเกิน เมื่อเหลียวซ้ายเป็นน้ำพุเลือดคนที่วันนี้มันแดงผิดปกติแถมยังมีส่งกลิ่นคาวคละคลุ้งมากกว่าปกติเสียด้วย พอเหลี่ยวไปด้านขวาก็เจอต้นไม้ที่ออกลูกเป็นคน แน่นอนว่ามันไม่ใช่มัคกรีผลหรอก หากแต่ดั่งเดิมมันคือต้นไม้มีปราศจากใบแต่คิงเรนผู้สร้างสรรค์ได้นำเอาซากศพมาแขวนเอาไว้แล้ววันนี้พระอนุชาก็เต็มสตรีมโดยการนำซากศพมาแขวนเพิ่มเป็นเท่าตัว ส่งผลให้โลหิตสีเข้มไหลเยิ้มออกมาจากเหยื่อยผู้เคราะห์ร้ายเป็นพักๆ "เอาละๆ วันนี้ผมเลี้ยงเต็มสตรีม!! กินให้หน่ำใจโลด ว่ะ5+++ แค่กๆๆ((ติดคอ)) "ว่าจบสองพ่อครัวใหญ่ก็สั่งให้แม่บ้านยกถาดอาหารมาเสิร์ฟทันที เมื่อถาดอาหารวางฝูงแร้งฝูงกาก็ลงมารุมจิกทึ้งทันทีสร้างความแปลกประหลาดใจให้กับผู้ที่มาเยี่ยมเยือนเป็นอันมาก


                      ป๋ามันเลี้ยงแบบอดๆอยากๆหรือไง???


                        คิงทั้งสามราชวงศ์(ทราย..พระยาโจ๋เนหาญ..เจ้านางหลวงเครสเซนท์)กับอีกหนึ่งเสนาธิการ(คิดส์)คิดพร้อมกันเมื่อเหลือบมองเห็นฝูงลูกลิงแข่งกันจิ้มอาหารบนถาดอย่างเอาเป็นเอาตายราวกับว่าอีกไม่กี่น่าทีมันจะมลายหายไปในพริบตาแล้ว


                     "เฮ้ยๆ อันนั้นของป้อ!!"


                     "ไม่ๆ ป้อเอาไปแล้วอันนี้ต้องของเก๊กเซียม"


                     "เดี๋ยวเด่~! กริ๊งจะกินอันนั้นอย่าแย่งดิ!!"


                     "เฮ้ยๆ ใครจะกินพริกหยวกมั้ง กริ๊งไม่กินงะ"


                     "เดี๋ยวๆ ไอติมๆๆ ดาวจะกิ๊น~~"


                     "ไม่ๆ เมจะเอาทุกอย่างเลย หิวมากๆ"


                     "เดี๋ยวดิเม บีบีกินด้วย"


                     "ทำไมป๋าไม่ทำซูชิคุณกระต่ายมาให้คาเฟยเนี้ย - -"


                     "ลิลๆ อย่าเพิ่งปล่อยระเบิดตดรสทุเรียนแม้แต่สกั๊งยังอายมาทำลายคู่ต่อสู้แบบนี้เด่~!!"


                     "ไม่ได้ๆโอ๋นี้เป็นกลยุทธ!! ลิลจะกินทุกอย่างเลย"


                      "เฮ้ยๆๆ ... เอามาแบ่งมั้งเด่!"

                         ...


                      แล้วฝูงลิงทะโมนก็ตบตีแย่งชิงอาหารต่อไป - -" โดยมีป๋าเรนนั่งกุมขมับเงียบๆ ส่วนคิงทั้งสามกับอีกหนึ่งเสนาธิการยังคงนั่งเงียบด้วยอารมณ์ที่บอกได้คำเดียวว่า


                 'เห็นมันกินแล้วรู้สึก กินไม่ลง'

                    ....


                   30 นาทีผ่านไป


                 เมื่อฝูงลิงทะโมนกินทุกอย่างราบเรียบแม้แต่ผักรองจานยังไม่เหลือ...


                 "เอาละลูกลิง..."


                 โป๊ก!!

               
((ขวดน้ำลอยหวืดมา))


                  "ป๋าว่าใครลูกลิงพูดใหม่ดิ~!!"เด็กสาวคนหนึ่งที่อยู่เกือบสุดหัวโต๊ะ มีเส้นผมสีฟ้าคราม นัยน์ตาสีม่วงฉายแววกวนป้องปากตะโกน เรียกเสียงกรี๊ดยังกะดูคอนเสิร์ตออกมาจากเจ้าลูกลิงทั้งหลายด้วยกเว้นคาเฟยที่นั่งเงียบอยู่อีกฟาก ป๋าเรนมุ่นคิ้วน้อยๆ ก่อนเอ่ยต่อ

                 "ก็เจ้านะไง"

                  แค่นั่นสาวน้อยก็นั่งเงียบลงไปทันที ทั้งๆที่ในใจค้านเต็มที่แต่ไม่สามารถแย้งได้เมื่อบัดนี้คนเป็นพ่อยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัยเป็นอันว่าถ้ามีเถียงรับรองว่าถูกขังในคุกใต้ดิน - -/


                    ฮี่ ฮี่ ฮี่ ~

                   ลูกลิงของป๋า~


                  "เอาละวันนี้ป๋ามีเรื่องจะบอก "คิงเรนเปิดบทสนทนาต่อเมื่อเห็นว่าลูกลิงทะโมนทั้งหลายเริ่มเงียบเสียงลงแล้ว "วันนี้เป็นวันดีเนื่องจากเมื่อคืนนี้ชู้ลำดับที่สี่ เอ๊ย~! สหายสนิทของป๋า ได้นำของล้ำค่ามาให้เจ้าลูกลิงทะโมนทั้ง....."


                   เฮือก~!!


                    คิงเรนกวาดสายตาไปที่โต๊ะตัวยาวที่บัดนี้เจ้าลูกลิงทะโมนนั่นหลับสนิท ผิดกับที่แหกปากกันเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง


                   "เอาละเด็กๆ จับใส่ปลอกคอโลดสีเงินโลด แล้วก็ขนย้ายเจ้าลูกลิงไปไว้ที่สวนสัตว์ เอ๊ย~!! ไปไว้ที่เกาะที่ข้าบอกเอาไว้ ยาสลบพวกนี้ได้ผลดีกว่าที่คาดยิ่งนัก จัดการได้!!"รชคิงเรนแหกปากสั่งทหารก่อนที่ปลอกคอสีเงินจะสวมลงที่ที่คอของเจ้าลูกลิงทั้งหลาย ขณะที่คิงทั้งสามราชวงศ์นั่นได้แต่นั่งนิ่ง ส่วนเจ้าสหายสนิทที่ใช้ฉากบังหน้าเป็นชู้นั่นได้แต่ก้มหน้านิ่ง เอาเป็นว่างานนี้ตัวใครตัวมันเห็นๆ แล้วจากนั้นพวกทหารก็ค่อยๆขนย้ายเจ้าลูกลิงออกไปเพื่อส่งเข้าสวน เอ๊ย~! ส่งไปที่เกาะร้างไร้ผู้คนเพื่อเริ่มเกมส์ที่สหาายคนสนิทได้นำมาให้..


                    B.R.!!!

............................................

20 โพส ต่อ 1 ตอนเช่นเดิมน้อลูกๆ~!>[]<


1,061 ความคิดเห็น