เสน่หา affection after sex

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 1 เจ้าของร้านศาลาขนมหวาน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    8 พ.ย. 62


เมื่อเห็นลูกสาวมีความสุข หัวเราะชอบใจ คนเป็นพ่อเป็นแม่ก็พลอยหัวเราะไปด้วย

“ต้องให้มันรีบหาลูกของตัวเอง ไม่งั้นลินนี่จะรักพ่อทูนหัวมากกว่าผม” ทิโมธีบอกพลางรัดร่างของภรรยาเข้าหาตัวแน่นกว่าเดิม

วทานิกาหัวเราะเสียงใส หากเป็นเมื่อก่อนนี้เธอจะรู้ทันทีว่านี่ออกมาจากความคิดด้านลบล้วนๆ ทั้งคู่เรียกว่าเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน

มาถึงตอนนี้นางแบบสาวเข้าใจว่าประโยคหลังพูดส่งเดชไปอย่างนั้น ความจริงแล้วสามีพึงพอใจกับการมีพี่น้องเอามากๆ จึงไม่ได้ต่อความว่าอย่างไร แต่แย้งในความคิดแรก

“คนยังหาแม่ของลูกไม่ได้ แล้วจะข้ามขั้นตอนให้มีลูกเป็นของตัวเองได้ยังไงคะ”

“ก็อาจเจอในงานฉลองสมรสของเราไง หรือคุณจะแนะนำสาวคนไหนให้รามอสไหมล่ะ”

“โอ๊ย... เรื่องจับคู่เนี่ย ต้องไปปรึกษาแม่ยายคุณนะ ทิม”

“รับทราบครับ” ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ทว่าแววตาหวานเชื่อม หื่นโหยที่ส่งไปให้คนในอ้อมแขนนั้นก็หนักแน่นไม่แพ้กัน แล้วมีหรือที่คนนอนร่วมเตียงเดียวกันมาจนลูกสาวได้หนึ่งขวบครึ่งจะไม่เข้าใจในสายตาลึกซึ้งนั้น

วทานิกาขืนตัวเอาไว้สุดแรง ส่ายหน้าดิก “ไม่ได้นะทิม คนอยู่กันเต็มบ้าน”

“อ้าว เราทำในห้องนอนนะ ใครจะมาเห็น”

“ไม่เห็น แต่ก็รู้ไง ไม่เอา เกรงใจแม่กับน้า ป่านนี้คงกำลังเข้าครัวทำอาหารเย็นแล้วมั้ง”

“คิดถึงน่ะซี่... อยากกอด อยากหอมก็ไม่ได้เหรอ”

ถึงจะปฏิเสธเสียงแข็งสักแค่ไหน แต่พอเจอคำสารภาพประกอบกับสายตาเว้าวอนแบบนี้ หัวใจของวทานิกาก็อ่อนยวบ เรี่ยวแรงที่ขืนตัวเองไว้ก็ลดน้อยถอยลงเต็มที นางแบบสาวเริ่มก้าวไปตามแรงรั้งของสามี

“ทิม... แค่กอดจริงๆ นะ”

“ทำไมล่ะจ๊ะ เมียจ๋าไม่คิดถึงผมเลยหรือไง”

วทานิกาปั้นหน้ามุ่ย กระซิบกระซาบให้พอได้ยินกันสองคน “ที่ถามเพราะถ้าคุณทำมากกว่ากอด ฉันไม่มีแรงห้ามน่ะสิ”

ทิโมธียิ้มอย่างย่ามใจ ก้าวตามหลังภรรยาที่กำลังเดินขึ้นบันไดไปติดๆ “ถ้าคุณร่วมมืองี้ ขอสิบห้านาทีก็พอ เผลอๆ อาจได้ลินนี่เบอร์สองเพราะเมกเลิฟจานด่วนนี่แหละ”

“ฉันอยากได้ทิมตัวน้อยมากกว่า”

“อา... อยากให้ผมตายใช่ไหม” ทิโมธีครางฮือ เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น พอภรรยาตัวดีไม่ห้าม แต่กลับโหมเชื้อไฟให้เขาร้อนรุ่มมากกว่าเดิม

“งั้นผมต้องเข้าลึก เอาหมอนรองสะโพกนะจ๊ะ คุณถึงจะสมหวัง”

วทานิกาตาเบิกตาโต รีบมองซ้ายแลขวาเพราะกลัวว่าใครจะมาได้ยิน โชคดีที่คนทั้งบ้านคงอยู่ในห้องครัวกันหมดจึงรอดตัวไป

เพียงแค่เธอเอื้อมมือไปเปิดประตูก็ถูกดันตัวให้เข้าไปในห้องอย่างเร่งรีบ หากที่เร่งเร้ากว่านั้นคือมือไม้ที่ฟอนเฟ้นเนื้อตัวในยามที่อยู่ด้วยกันตามลำพัง

เป็นเมกเลิฟจานด่วนที่ทำให้ว่าที่เจ้าสาวครวญครางแทบขาดใจ เธอเต็มใจเปิดรับแก่นกายอันฮึกเหิมให้เข้ามาซุกซบอยู่ในตัวอย่างลึกล้ำ หมอนใบนุ่มช้อนสะโพกให้สูงขึ้นในองศาที่รองรับการบดอัดอันกระแทกกระทั้น เร่งระรัว

แม้ว่าต้องแข่งกับเวลาเพื่อไม่ให้เมียรักอับอายต่อสายตาคนในบ้าน แต่ความเผ็ดร้อนครั้งนี้ก็เต็มอิ่ม และทิโมธีก็ฝากฝังลูกๆ เอาไว้ในส่วนที่ลึกล้ำเต็มความสามารถ หมายมั่นปั้นมือว่าจะเป็นจุดกำเนิดของมนุษย์ย่อส่วนสมใจวทานิกา

 

กว่าครึ่งชั่วโมงที่หนูน้อยโจเซลีนเล่นสนุกอยู่กับคุณพ่อทูนหัว ถึงจะเป็นช่วงเวลาบ่ายแก่แล้ว แต่ความอบอ้าวของอากาศก็ทำให้เด็กน้อยเหงื่อโชก สองแก้มกลายเป็นสีชมพูระเรื่อน่าหอม น่าฟัดเหลือเกิน

มากาเร็ตซึ่งยืนมองลูกชายกับหลานสาวอยู่พักใหญ่ จึงเอ่ยปากเรียกให้รามอสเดินเข้ามาทำความรู้จักกับญาติผู้ใหญ่ของวทานิกา ทั้งไพลิน ผู้เป็นแม่ของนางแบบสาว และบุษราคัม ผู้เป็นน้า

“สวัสดีครับ” รามอสเอ่ยด้วยภาษาไทยที่ไม่ชัดเจน แต่การพนมมือไหว้ที่พี่สะใภ้สอนมานั้นก็ทำให้ผู้ใหญ่ไพลินและบุษราคัมยิ้มด้วยความเอ็นดู

ไพลินรับไหว้ก่อนจะมองนักเตะหนุ่มอย่างชื่นชม ไม่ต่างจากเสียงซุบซิบของแม่บ้านซึ่งกำลังหัวเราะและมีท่าทางกระดี๊กระด๊าอย่างออกนอกหน้า “รูปร่างหน้าตาแบบนี้นี่เองถึงทำให้สาวๆ คลั่งไคล้”

“เตะฟุตบอลก็เก่งด้วยค่ะ” บุษราคัมกล่าวเสริม

“รู้ได้ยังไงจ๊ะ เธอดูฟุตบอลเมืองนอกด้วยรึ” ไพลินถามน้องสาว

“โธ่... ก็สาวๆ ในบ้านนี่พร่ำเพ้อถึงรามอสอยู่หลายวัน ตั้งแต่รู้ว่าจะได้เห็นตัวเป็นๆ นี่คะ” บุษราคัมกล่าวพลางพยักพเยิดไปยังสาวๆ ที่ทำท่าเอียงอาย ไม่เป็นอันทำงานที่ได้รับมอบหมายสักเท่าไร

“ดูโน่นสิคะ พวกสาวเขินจนตัวจะบิดเป็นเกลียวกันหมดแล้ว”

รามอสไม่อาจเข้าใจในบทสนทนาดังกล่าว แต่ก็พอจะเดาท่าทางของสาวๆ เหล่านั้นได้ไม่ยาก ก็มันเป็นท่าทีปกติของผู้หญิงที่ได้พบเจอเขา

ที่เห็นเขินอายนี่ยังน้อยไป บางคนถึงกับปรี่เข้ามาส่งสายตาหยาดเยิ้ม มองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าราวกับจะกลืนกิน

“ส่งลินนี่มาให้แม่ดีกว่า มาเหนื่อยไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า จะได้มากินมื้อเย็นกัน” มากาเร็ตบอกพลางยื่นมือทั้งสองข้างออกไป ตั้งใจจะอุ้มโจเซลีนเอาไว้

ทว่าเด็กน้อยกลับหมุนตัวไปซุกอยู่กับอกกว้างของคุณพ่อทูนหัวทันควัน เรียกเสียงหัวเราะจากหลายคนที่เห็นภาพดังกล่าว

“แน้... พ่อทูนหัวมาแล้วลืมย่าเลย” มากาเร็ตต่อว่าหลานสาวด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม มองคนตัวเล็กที่ซุกตัวนิ่งแล้วหลุดขำออกมา

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมดูแลลินนี่เอง”

ว่าแล้วก็เอียงศีรษะซบกับโจเซลีน ยกมือข้างหนึ่งตบแผ่นหลังเบาๆ อย่างเอ็นดู เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากเวดดิ้งแพลนเนอร์ที่เตรียมงานอยู่ไม่ไกล ที่ร้ายไปกว่านั้น รามอสยังยิ้มพร้อมโบกมือทักทายสาวๆ ตามความเคยชิน

อ๊าย... หล่อแล้วยังรักเด็กอีกด้วย ในที่สุดหนูก็ได้เจอพ่อของลูก

กรี๊ดดด ผู้ชายตัวโตแถมรักเด็ก แม่อยากเป็นเด็กให้รู้แล้วรู้รอด ฉันอิจฉาน้องลินนี่

ประโยคคำพูดอีกมากมายที่แม่บ้านรวมไปจนถึงคนของเวดดิ้งแพลนเนอร์หลุดออกมาอย่างอดไม่ได้ แน่ล่ะว่าทำให้ไพลินและบุษราคัมส่ายหน้ากับความคิดของสาวแท้สาวเทียมนัก

เมื่อร่างสูงใหญ่ของนักเตะหนุ่มเดินไปจนลับตาแล้ว บุษราคัมก็หันมาพูดกับมากาเร็ต “เลี้ยงหลานเก่งแบบนี้ สงสัยใกล้จะมีลูกเป็นของตัวเองแล้วล่ะ”

“ฉันก็พยายามดูอยู่ห่างๆ นะคะ แต่ก็ไม่เห็นรามอสจะจริงจังกับสาวคนไหน” มากาเร็ตว่า

“ไม่แน่นะ มาเมืองไทยคราวนี้อาจเจอสาวคนนั้นก็ได้” บุษราคัมบอกพลางหันไปชิมแกงในหม้อที่กำลังเดือดปุดๆ

“ได้สาวไทยก็ดีสิคะ ฉันชอบคนเรียบร้อยเหมือนนิก้า” มากาเร็ตตอบเพียงสั้นๆ

ทว่าความจริงแล้วไม่เคยคิดเข้าไปก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของลูกชายเลย แต่ก็หวังลึกๆ ในใจว่า... ผู้หญิงที่จะมาใช้ชีวิตกับรามอส ควรเป็นคนใจเย็น รักที่ตัวตนของเขาจริงๆ ไม่ใช่ความคลั่งไคล้ที่มีต่ออาชีพ ที่มันไม่จีรังยั่งยืน อีกทั้งยังเป็นช่วงเกือบสุดท้ายของการเป็นนักฟุตบอลอาชีพ

 

ในขณะที่รามอสกำลังรับประทานอาหารมื้อเย็นกับครอบครัวใหญ่อย่างอบอุ่น ก็เป็นเวลาเดียวกับที่ทีมนักเตะของสโมสรซึ่งจบแม็ตซ์พรีซีซันด้วยการเอาชนะทีมเจ้าบ้านไป 2-0 เดินทางมาถึงท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง

ครั้งแรกของหลายคนที่เพิ่งเคยมาเยือนกรุงเทพ นักเตะทุกคนมีสีหน้าผ่อนคลาย ถึงจะได้รับการอนุญาตให้เดินทางต่อไปพักผ่อนยังภูเก็ตได้โดยไม่ต้องเข้าร่วมงานฉลองสมรส แต่ทุกคนก็อยากร่วมงานครั้งนี้ด้วยเหตุผลง่ายๆ ที่ว่า...

ใครบ้างไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งในงานฉลองสมรสของประธานสโมสร

โรงแรมสุดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาคือที่พักของนักเตะและทีมสต๊าฟโค๊ช เป็นเหมือนฟรีเดย์ที่ทุกคนสามารถเลือกพักผ่อนได้ตามความต้องการ ไม่ว่าจะเป็นลิ้มลองอาหารไทยรสชาติเผ็ดร้อน ผ่อนคลายกล้ามเนื้อด้วยการเข้าสปา

หากสิ่งที่นักเตะหนุ่มโสดราวหกคนซึ่งสองในหกคนนั้นมีเบเนทาร์ และแซคคารีรวมอยู่ด้วย พวกเขาเลือกที่จะพักผ่อนด้วยปาร์ตี้สุดเหวี่ยง

ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีคนต้อนรับ จัดหาสถานที่เหมาะๆ เหล้าพร้อมเพื่อนดื่มสุดสวยให้ลูกค้าระดับวีไอพีเช่นนี้

...ถึงเวลาแล้วที่แก๊งใจบาปจะได้ปลดปล่อยอารมณ์ตามประสาผู้ชายสักที

“แซคโว้ย... โทรตามรามอสด่วน ปาร์ตี้ใกล้เริ่มแล้ว” เบเนทาร์บอกอย่างอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

ปาร์ตี้มันจะสนุกก็ต่อเมื่อแก๊งใจบาปต้องครบองค์ประชุม ขาดคนใดคนหนึ่งไปแล้วคงเสียชื่อหนุ่มโสด โฉดและเด็ด เพราะอย่างนั้นไม่ว่ารามอสจะอยู่ที่ไหนก็ควรย้ายก้น รีบมาสมทบกันโดยด่วน!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น