เกมวิวาห์เจ้าสาวมาเฟีย (วางแผงงานหนังสือ 13 ตุลาคมนี้)

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 6 Attraction at first sight 2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    2 ต.ค. 59


หากคอนเนลิโอไม่มัวแต่อาลัยอาวรณ์นางโชว์เวอร์จิ้นก็คงจะเดินออกมาจากห้องในตอนที่จิอานนี่เดินออกมาเช่นกัน แต่ตอนที่มาเฟียหนุ่มเดินมาถึงห้องที่เปิดประตูเปิดออกกว้างนั้น ได้เห็นเพียงแค่คนสนิทของตนนั่งคอพับคออ่อน หลังพิงกับปลายเตียง โดยมีผู้หญิงเอเชียคนหนึ่งยืนทำหน้าตกใจอยู่ไม่ไกล

          “เลโอ เลโอ... เป็นไงบ้าง” คอนเนลิโอพลิกใบหน้าของคนสนิทแล้วเห็นรอยแดงปื้นใหญ่บริเวณต้นคอจึงรู้ได้ทันทีว่าแค่สลบไปชั่วครู่ อาการไม่หนักหนาแต่อย่างใด หากไม้เบสบอลที่วางอยู่บนพื้นน่าจะเป็นอาวุธและคงไม่มีใครเอาไม้เบสบอลเข้ามาไว้ในห้องนี้เป็นแน่

          “เอ่อ... เพื่อนคุณเหรอคะ” มิกิถามทั้งยังแสร้งตีหน้าซื่อ

          “มันไปไหน” คอนเนลิโอกลับถามไปอีกเรื่องเพราะน้อยครั้งนักคนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องจะเข้ามาพบเจอเหตุการณ์รวดเร็วเช่นนี้ “บอกมา”

          มิกิอ้าปากค้างเพราะไม่คิดว่าจะได้เห็นแววตาดุกร้าวเช่นนี้ ทั้งน้ำเสียง ท่าทางที่เดินเข้ามาประชิดยังคุกคาม ข่มขู่สมกับเป็นดอนเวนโตล่ายิ่งนัก “มะ...ไม่ ฉันไม่รู้ คุณพูดถึงอะไร”

          ถึงแม้ว่าเธอจะปากแข็งแต่หยดเลือดที่อยู่บนพื้นนั้นก็ทำให้คอนเนลิโอวิ่งตามร่องรอยนั้นออกไปจากห้องในทันที ในเวลาเดียวกันนี้โคโน่ก็เข้าไปหาพราวพุธพร้อมให้การ์ดคนหนึ่งช่วยอุ้มร่างของเพื่อนสนิทไปยังห้องทำงานของมิกิ สาวญี่ปุ่นส่ายหน้าและรีบเดินนำทาง ทั้งสงสารและไม่รู้ว่าจะช่วยเหลือเพื่อนได้อย่างไร เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ที่ร้ายไปกว่านั้นคือ เธอจะเล่าเรื่องราวร้ายๆ ที่เกิดขึ้นนี้ให้พราวพุธฟังอย่างไร

 

          หยดเลือดบนพื้นนั้นแม้จะเลือนรางเพราะถูกหลายคนในห้องครัวเหยียบย่ำไปบ้าง แต่ก็สามารถนำทางให้คอนเนลิโอได้พบประตูทางออกและได้เห็นเพียงแค่ท้ายรถยนต์คันหนึ่งแล่นออกจากตรอกข้างตึกด้วยความรวดเร็ว เขาจึงรีบวิ่งกลับเข้ามาในห้องครัวอีกครั้ง เพื่อใช้ประตูทางออกอีกฝั่งหนึ่งของตึกซึ่งใกล้กับรถยนต์ของตน

          ไม่กี่นาทีต่อมาเชลบี้ คอบบร้าคันงามก็บึ่งออกไปอย่างรวดเร็ว เวลาที่รถยนต์ทั้งสองคันแล่นออกมานั้นต่างกันไม่ถึงสามนาที นั่นไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อเครื่องยนต์ที่ทำความเร็วสูงสุดได้ถึงสองร้อยไมล์ต่อชั่วโมงเลย

          แสงไฟของรถยนต์คันหลังที่ไล่กวดเข้ามานั้นทำให้จิอานนี่เหยียบคันเร่งแทบมิด อุปสรรคคือรถราในนิวยอร์กถึงแม้จะลดน้อยลงกว่าช่วงกลางวันแต่ก็ไม่ได้โล่งสะดวกสักเท่าไหร่นัก

          ปัง...

          “ไอ้เลวเอ๊ย” จิอานนี่สบถออกมาเมื่อรถยนต์ของตนนั้นถูกกระแทกชนจากข้างหลังเข้าอย่างจัง นี่ถ้าไม่คาดเซฟตี้เบลต์คงได้อีกแผลที่หัว

          ความหงุดหงิดใจของจิอานนี่นั้นแตกต่างกับความสะใจของคอนเนลิโออย่างสิ้นเชิง เขากำลังสนุกและมั่นใจว่าครั้งนี้จะไม่มีคำว่าพลาดซ้ำสองเป็นเด็ดขาด

          “มา... สนุกกันหน่อย ยังไงฉันก็ไม่ให้แกได้ตายวันนี้หรอก” จบคำพูดก็เหยียบคันเร่งมิดแล้วหักพวงมาลัยขึ้นแซงรถยนต์ของศัตรูในทันที แน่นอนว่าเสียงแตรจากรถยนต์คันอื่นนั้นดังสนั่นไปทั่วบริเวณเพราะหลังจากที่แซงขึ้นมาตีคู่ได้แล้ว เขาก็เบียดจนรถยนต์ของศัตรูต้องหลบแล้วเบียดเบียนช่องจราจรของอีกด้าน

          “แกไม่ชนะฉันหรอก” จิอานนี่ตะโกนบอก

          “เริ่มเบื่อแล้วว่ะ” คอนเนลิโอไหวหัวไหล่อย่างไม่ยี่หระ

          จิอานนี่จึงฉวยโอกาสนั้นเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้งจนสามารถแซงรถยนต์ของมาเฟียหนุ่มขึ้นมาอยู่ข้างหน้าได้อีกครั้ง แต่มันก็ไม่นานนักเมื่อคอนเนลิโอรู้สึกเบื่อหน่ายเกมไล่จับหนูขึ้นมาจริงๆ จึงใช้ความได้เปรียบของเครื่องยนต์ตนให้เป็นประโยชน์ ทว่าครั้งนี้เขากลับมีแผนในใจเอาไว้อยู่ก่อนแล้ว

          สีหน้าและการตีคิ้วอย่างยั่วโมโหในตอนที่มาเฟียหนุ่มแซงขึ้นมาตีคู่นั้น ทำให้จิอานนี่โกรธจนแทบระงับอารมณ์ไว้ไม่ได้ ต้องทุบพวงมาลัยแล้วมองตามรถยนต์ที่มีสมรรถนะสูงกว่ารถของตนให้ขึ้นไปอยู่ด้านหน้า คอนเนลิโอรู้ดีเชียวล่ะว่ามันต้องเร่งความเร็วเพื่อชนท้ายรถยนต์ของตนเป็นการเอาคืน

          จิอานนี่ไม่สามารถระงับอารมณ์โกรธของตนเอาไว้ได้จึงเร่งความเร็ว สองมือกำพวงมาลัยแน่น สองตาจ้องที่รถยนต์ของดอนเวนโตล่าจนไม่รู้ตัวว่าตอนนี้กำลังตกหลุมพรางของมาเฟียหนุ่มอีกครั้ง

          “อ๊าก...” จิอานนี่ร้องออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อจู่ๆ รถของดอนเวนโตล่าก็เปลี่ยนช่องการจราจรอย่างกะทันหันแล้วตนก็ไม่อาจชะลอความเร็วหรือหักหลบได้เมื่อตรงหน้าคือถังพลาสติกมากมาย

          โครม... ตูม!

          “ก็บอกแล้วว่าแกไม่ชนะฉันหรอก” คอนเนลิโอเปรยออกมาอย่างอารมณ์ดีแล้ววนรถกลับมาจอดใกล้ๆ กับรถยนต์ของศัตรูซึ่งตอนนี้จอดแน่นิ่งอยู่กับถังพลาสติกบรรจุน้ำวางเรียงรายเพื่อให้ผู้ใช้ถนนได้สังเกตเห็นและรู้ว่าข้างหน้ากำลังมีการซ่อมแซมถนน

          ร่างสูงใหญ่ของคอนเนลิโอก้าวลงจากรถยนต์พร้อมกับเดินเข้าไปกระชากประตูฝั่งคนขับออกอย่างแรง ในขณะที่ศัตรูกำลังรวบรวมสติให้หายจากความมึนงง

          “จำได้ว่าครั้งสุดท้ายยังคุยกันไม่จบ แกก็ร่วงลงไปกองกับพื้นซะก่อน”

          เสียงห้าวที่แฝงไว้ด้วยความยโสนั้นเป็นสิ่งสุดท้ายที่จิอานนี่รับรู้ได้ แม้จะพยายามฝืนสั่งตัวเองให้เข้มแข็งแต่ความอ่อนแอของร่างกายที่เกิดจากพิษของบาดแผลอักเสบประกอบกับการกระแทกกระทั้นอย่างหนักเมื่อครู่ทำให้สติของเขาดับวูบไปในที่สุด


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

194 ความคิดเห็น

  1. #75 ZeeWaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 09:02
    อยากได้เล่มมมมมม วางขายทันในงานหนังสือหรือเปล่าคะ
    #75
    0
  2. #74 ปอออ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 08:16
    วางจำหน่ายยังคะ สนใจมากกก
    #74
    0