เกมวิวาห์เจ้าสาวมาเฟีย (วางแผงงานหนังสือ 13 ตุลาคมนี้)

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 6 Attraction at first sight 2 60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    1 ต.ค. 59


คอนเนลิโอไม่รู้และไม่สนใจว่าปล่อยเวลาให้ผ่านไปนานแค่ไหน ทว่าใบหน้างดงามนี้ต่างหากที่ทำให้เขาตัดสินใจทำบางอย่างโดยไร้ซึ่งเหตุผล คอนเนลิโอโถมตัวลงทาบทับร่างเกือบเปลือย จุมพิตริมฝีปากอิ่มซึ่งเผยอพึมพำอะไรสักอย่างที่เขาไม่อาจเข้าใจนัก จูบขอลุแก่โทษในสิ่งที่เขาถือเอาความต้องการของตัวเองเป็นที่ตั้ง จูบเอาๆ ราวกับเป็นคำมั่นสัญญาให้เธอรออยู่ตรงนี้แล้วเขาจะกลับมาหาอีกครั้ง

          ความเหลื่อมล้ำของวิกและเส้นผมจริงที่เริ่มหลุดลุ่ยออกจากกันจนได้เห็นเส้นผมสีดำขลับอันแท้จริง ทำให้คอนเนลิโอถอนจูบแล้วผงกศีรษะขึ้นเพ่งพิศเธออย่างชัดเจน

          “สาวเอเชียหรอกรึ” เปรยกับตัวเองแล้วยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

          มิน่าล่ะ! ผิวถึงได้เนียนละเอียด ไม่มีตกกระสักนิด แถมยังดูเป็นผู้หญิงไปทุกสัดส่วนเหมาะมือเขานัก คิดแล้วชันตัวลุกขึ้นพร้อมดึงผ้าห่มมาห่อตัวเธอไว้ให้เหลือเพียงใบหน้างดงามโผล่ออกมาราวกับเด็กแรกเกิด

          หากก้าวห่างจากเตียงไม่ถึงสองก้าว คอนเนลิโอก็ต้องถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่แล้วเดินกลับไปหาร่างระหงบนเตียงอีกครั้ง แล้วก้มลงไปสูดความหอมจากแก้มนุ่มเข้าไว้เต็มปอด กวาดสายตาทั่วใบหน้างดงามซึ่งอยู่ในอาการสะลึมสะลือพลางปลดสร้อยข้อมือของตนออกแล้วสวมมันเข้าที่ข้อมือบาง ก่อนจะตัดใจละสายตาจากเธอแล้วเดินออกไปสะสางเรื่องที่ยังค้างคาด้วยตัวเอง

 

          จิอานนี่เดินจากชั้นบนลงมาถึงยังบริเวณทางเดินหน้าห้อง หลังจากที่คอนเนลิโออุ้มนางโชว์เข้าไปในห้องได้ไม่นานนัก เขารีบเปิดประตูเข้าไปซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำด้วยความมาดหมายในใจ ความแค้นที่คนในตระกูลเวนโตล่ากระทำกำลังจะได้รับการชดใช้ แต่จิอานนี่กลับไม่รู้ตัวเลยว่านับตั้งแต่ที่เดินเข้ามาในห้องนี้นั้น ตนได้อยู่ในสายตาของเลโอตลอดเวลา

          จุดสีเขียวจากจีพีเอสติดตามตัวของดอนหนุ่มยังคงกะพริบอยู่ที่เดิม ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เลโอยืนคอยสังเกตการณ์ แม้จะรู้ว่าในห้องนั้นเจ้านายกำลังปลดปล่อยอารมณ์ตามประสาวัยหนุ่มถึงจะไม่ถูกที่ถูกเวลานัก แต่มันเป็นเรื่องปกติของดอนคอนเนลิโอที่ใช้ชีวิตอย่างบ้าบิ่นเสียจนผู้ติดตามอย่างเขาเคยชิน

          ถึงวันนี้คู่แฝดจะไม่ได้อยู่ข้างๆ คอยช่วยเหลือ แต่ประสบการณ์และชั้นเชิงในศิลปะการป้องกันตัวที่ฝึกฝนมาก็ทำให้เลโอมั่นใจพอที่จะเดินเข้าไปจัดการกับเป้าหมายเพียงลำพัง หลังจากที่เขาก้าวมาถึงห้องที่ศัตรูหายเข้าไปและติดต่อเจ้านายไม่ได้

          ...จิอานนี่เริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เพราะเวลาที่รอคอยทั้งคู่ให้เดินเข้ามาในห้องนี้นานจนเกินไปจึงเอื้อมมือไปยังลูกบิดตั้งใจจะเปิดห้องแล้วออกไปดูเหตุการณ์ด้านนอก ทว่าเสียงเปิดและปิดประตูที่ดังลอดเข้ามาในห้องน้ำกลับทำให้เขายิ้มกับความสำเร็จในขั้นที่สูงขึ้น

          จากหน้าประตูห้องเดินมายังหน้าห้องน้ำนั้นเลโอทำได้อย่างเงียบกริบ ซุ่มรออยู่ไม่นานนักประตูห้องน้ำก็เปิดออก บอดี้การ์ดหนุ่มก้าวถอยหลังเพื่อไม่ให้ศัตรูได้เห็นตนก่อน หมัดหนักๆ จึงกระแทกเข้ากับข้างโหนกแก้มของจิอานนี่ในทันทีที่ก้าวออกมาโดยไม่ทันระวังตัว

          ตุ๊บ!

          “ไอ้หมาลอบกัด ถุย...” จิอานนี่พ่นน้ำลายปนเลือดลงบนพื้นแล้วรีบชันตัวลุกขึ้น หันหน้าเข้าหาคู่ต่อสู้

          “เล่นกับหมาใช้วิธีของคนไม่ได้ผลหรอก” เลโอโต้กลับพร้อมทั้งหงายฝ่ามือกระดิกนิ้วเรียกมันให้เดินเข้ามาหา ท่าทางยียวนกวนอารมณ์ถอดแบบมาจากเจ้านายไม่ผิดเพี้ยน

          ตุ๊บ... ตุ๊บ...

          เลโอเป็นฝ่ายได้เปรียบเพราะสามารถเบี่ยงตัวหลบหมัดของคู่ต่อสู้ได้ถึงสองครั้งและทุกครั้งก็ซัดกำปั้นเข้าที่ปลายคางมันจนเลือดไหลซิบๆ

          ร่างกายของจิอานนี่อยู่ในภาวะที่ไม่พร้อมต่อสู้กับใครนักยิ่งถูกต่อยจนเข่าทรุดแล้วสีข้างไปกระแทกเข้ากับขอบเตียง แผลถูกยิงซึ่งดูเหมือนจะเริ่มอักเสบยิ่งถูกกระแทกซ้ำยิ่งมีเลือดไหลออกมาจนเปื้อนเสื้อ และตอนนี้เขากำลังเป็นฝ่ายเสียเปรียบเมื่อต้องแลกหมัดกับบอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่

          “เข้ามาซี้ ไอ้ลูกหมา หัวเราะทำหอกอะไรวะ มึงเมายาหรือไง”

          ตุ๊บ!...

          ร่างของเลโอร่วงลงกับพื้นเพราะถูกโจมตีจากด้านหลังโดยไม่รู้ตัว มิกิทำงานกลางคืนพบเจอคนมากหน้าหลายตาจึงพอมีความรู้อยู่บ้างว่าจะเอาตัวรอดได้อย่างไร และที่จิอานนี่หัวเราะก็เพราะรู้ในเหตุผลข้อนี้เป็นอย่างดีจึงเยาะเย้ยให้กับจุดจบของบอดี้การ์ดหนุ่มต่างหาก

          “หนีไปก่อน เร็วเข้าก่อนที่ดอนเวนโตล่าจะตามมา” มิกิบอกด้วยท่าทางร้อนรน

          “มันอยู่ห้องไหน บอกผม”

          “ไม่ได้ มีบางอย่างผิดพลาด ฉันคิดว่าคุณถูกดอนเวนโตล่าซ้อนแผนเข้าให้แล้ว อาศัยตอนที่เขากำลังจัดการพราวพุธอยู่ในห้อง หนีไปดีกว่า” มิกิบอกเพราะเห็นดอนเวนโตล่าอุ้มพราวพุธเข้าไปอีกห้องแทนที่จะเป็นห้องที่นัดหมายกันไว้ แต่กลับทำอะไรไม่ได้เพราะเห็นว่ามีชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งยืนอยู่หน้าห้องและทันทีที่ร่างของจิอานนี่เดินเข้าไปรอในห้อง ชายร่างสูงใหญ่คนดังกล่าวก็เดินตามเข้าไปในห้อง “เชื่อฉัน ถ้าหนีไปตอนนี้เสียดอนเวนโตล่าก็ตามตัวคุณไม่เจอ”

          “แล้วทำไมคุณไม่บอกผม” จิอานนี่ตวาดถามเพราะโอกาสดีๆ เช่นนี้มีไม่บ่อยครั้งนัก

          “ฉันพยายามแล้วแต่ติดต่อคุณไม่ได้” มิกิอธิบายแค่สั้นๆ พร้อมกับยัดลูกกุญแจลงในมือของคนรัก “หลบไปอยู่อพาร์ตเมนต์ในเดอะ บร็องซ์ก่อน ฉันมั่นใจว่าไม่มีใครตามคุณเจอ”

          จิอานนี่มองกุญแจในมือสลับกับใบหน้าของมิกิ หากร่างกายของตนนั้นสมบูรณ์กว่านี้สักหน่อยคงไม่ใช่เรื่องยากหากจะเดินเข้าไปสู้กับดอนเวนโตล่าตัวต่อตัว

          “รีบไปเถอะที่รัก เชื่อฉันสักครั้ง” มิกิขอร้องทั้งยังมองคนรักอย่างอ้อนวอน ในที่สุดเธอก็ยิ้มได้อีกครั้งเมื่อเห็นจิอานนี่พยักหน้ารับ “ใช้ประตูออกของห้องครัวนะคะ ฉันให้คนเอารถมาจอดรอไว้แล้ว”

          จิอานนี่พยักหน้าแล้วมองตามคนรักซึ่งก้าวเร็วๆ ไปหยุดที่หน้าประตูห้อง แล้วชะโงกหน้าออกไปมองลาดเลา ไม่นานนักก็ส่งสัญญาณให้ตน

          “ปลอดภัยแล้วค่ะ”

          จิอานนี่ดึงเอาร่างของคนรักเข้ามากอดไว้อย่างแนบแน่น ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างกันนั้นไม่ได้มีทางเลือกมากนัก ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับความคับแค้นในใจที่เขาต้องสะสางให้จบสิ้นถึงจะดำเนินชีวิตที่เหลือได้อย่างปกติสุข

          มิกิเองก็เข้าใจในเหตุผลนี้แต่ตอนนี้ต้องตัดใจผลักดันให้เขาออกไปจากอันตรายเสียก่อน “รีบไปเถอะ เรื่องทางนี้ฉันจัดการเอง”

          จิอานนี่พยักหน้ารับแล้วเดินออกมาจากห้องด้วยท่าทางเป็นปกติ ในใจเริ่มคิดถึงแผนการที่ผ่านมาแล้วว่ามีช่องโหว่มากมายจนทำให้ดอนเวนโตล่าซ้อนแผนได้อย่างง่ายดาย ทว่าเขาไม่มีทางเลือกมากนัก แผนการที่วางไว้นี้เป็นหนทางที่จะพาตัวดอนเวนโตล่าไปพบกับใครอีกคนซึ่งรอคอยวันล้างแค้นมาหลายปี

          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

194 ความคิดเห็น

  1. #73 NhooWaa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 02:22
    อ่านแล้วรู้สึกเกลียดมิกิ มากกว่าผู้ร้ายอีก 
    #73
    0
  2. #72 agronomy36 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 12:57
    รู้สึกเกลียดมิกิ โดยไม่มีเหตุผลเลยอะไรเตอร?
    #72
    0
  3. #71 moowan_kong (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 10:45
    อิมเมจพระเอก ทำให้เห็นภาพมากขึ้นจริงๆ นะ ชอบค่ะ
    #71
    0
  4. #70 ZeeWaa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 08:58
    สนุกมากค่ะ อยากได้เล่มมมมมมม
    #70
    0
  5. #69 coffee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 08:41
    ลุ้นนนนนนนนมากค่ะไรต์ ตามติดทุกวันเพื่อรอเล่มค่ะ
    #69
    0