Fic Detective Conan : Little Princess and Silver bullet Knight (Subaru x Haibara)

ตอนที่ 3 : เด็กขึ้หึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 427
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    5 พ.ค. 63

ณ.บ้านคุโด้

ไฮบาระที่ได้รับหน้าที่จากด็อกเตอร์ว่าให้เอาหม้อแกงกะหรี่มาคืนสึบารุได้เดินมาถึงหน้าบ้านและทำท่าจะกดกริ่ง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อบังเอิญเห็นประตูที่หน้าบ้านเปิดแง้มอยู่เล็กน้อย

"เอ๊ะ แอบเข้าไปทำให้หมอนั่นตกใจเล่นๆดีกว่า อยากดูหน้าเหวอๆตอนตกใจของเขาจัง" ร่างบางคิดพลางยิ้มเจ้าเลห์ออกมา จากนั้นเธอจึงเปิดประตูออกเบาๆก่อนจะแอบย่องเข้าไป เธอมองซ้ายมองขวาก็ไม่เห็นร่างสูงคนที่เธอตั้งใจจะมาหา

"รู้แล้ว อยู่ในครัวงั้นสินะ..ดีล่ะ" ไฮบาระพูดพลางรีบเดินไปยังห้องครัว เธอลอบมองเข้าไปในห้องครัวทำให้เห็นร่างสูงใส่แว่นกำลังนั่งดื่มบางอย่างอยู่ เหล้าเบอร์เบิ้นที่เขาโปรดปราณนั้นเอง แต่ที่นั่นกลับไม่ได้มีแต่เขา เธอเห็นผู้หญิงสวมแว่นผมสั้นสีบลอนด์นั่งดื่มอยู่ตรงข้ามกับเขาด้วย เธอคนนั้นก็คืออ.โจดี้นั่นเอง ร่างบางเห็นแบบนั้นจึงรู้สึกหงุดหงิดและทำท่าจะเดินกลับแต่เธอกลับทำหม้อที่อยู่ในมือหลุดมือหล่นลงบนพื้นเสียงดัง จนทำให้คู่สนทนาที่เธอกำลังแอบดูอยู่นั้นรู้ตัว

"ใครน่ะ" สึบารุเอ่ยถาม ทำให้ร่างบางที่แอบอยู่จำเป็นต้องเดินออกไปหาอย่างช่วยไม่ได้

"ฉันเอง" ร่างบางเอ่ยพลางจ้องชายหนุ่มตาเขม็ง

"อะ...ไอจัง" สึบารุเอ่ยเรียกชื่อเธอด้วยความตกใจ  

"ด็อกเตอร์ให้ฉันเอาหม้อแกงกะหรี่มาคืนน่ะ เอา..รับไปสิ" ไฮบาระพูดพลางยื่นหม้อให้กับสึบารุ เขารับมาพร้อมกับแอบใช้มือหนาลอบจับมือเล็กของเด็กสาว แต่เธอก็รีบดึงมือออกอย่างไว

'ไม่เอาน่า...เข้าใจฉันผิดอีกแล้วงั้นเหรอ' ร่างสูงได้แต่นึกในใจ

"ฉันกลับก่อนนะ ไม่อยากจะรบกวนคุณทั้งสองคนแล้วล่ะ" ร่างบางเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

"เดี๋ยวสิ โจดี้เขาแค่มาคุยธุระด้วยเฉยๆอีกเดี๋ยวก็จะกลับแล้วล่ะ" สึบารุบอกกับร่างบางที่กำลังทำท่าจะเดินกลับ ทำให้เธอหยุดชะงักแล้วหันมาหาร่างสูง

"แล้วจะมาบอกฉันทำไมกัน" ไฮบาระพูดด้วยท่าทีไม่สนใจ เมื่อเห็นปฏิกิริยาของทั้งคู่ก็ทำให้โจดี้ที่นั่งฟังอยู่ถึงกับประหลาดใจและสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งคู่

"นี่ฉันไม่รีบกลับหรอก จะอยู่กับคุณต่ออีกหน่อย เพราะเรายังมีเรื่องที่ต้องคุยกันอีกเยอะ" โจดี้พูดพลางมาเกาะแขนสึบารุไว้ เธอทำอย่างนี้เพื่อต้องการจะเช็คปฏิกิริยาของทั้งคู่ให้แน่ใจ ด้านไฮบาระที่ได้ยินโจดี้พูดดังนั้นก็ส่งสายตาน่ากลัวไปหาสึบารุเป็นนัยๆว่า 'โดนแน่'

ไฮบาระเดินกลับมาที่บ้านของด็อกเตอร์ด้วยอารมณ์หงุดหงิด  

'นี่เราเป็นอะไรเนี่ย แค่เห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่นก็หงุดหงิดขนาดนี้แล้วงั้นเหรอ' ร่างบางได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเองในใจก่อนจะรีบเปิดประตูเดินเข้าบ้านไป และเจอเข้ากับโคนันและเพื่อนๆกลุ่มขบวนการนักสืบเยาวชนนั่งรออยู่

"ไอจังไปไหนมางั้นเหรอ" อายูมิเอ่ยถาม

"ก็แค่เอาหม้อแกงกะหรี่ไปคืนผู้ชายที่อยู่บ้านข้างๆน่ะ" ไฮบาระพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดก่อนจะนั่งลง

"คุณไฮบาระเป็นอะไรรึเปล่าครับ ดูท่าจะอารมณ์ไม่ค่อยดีนะคร้าบ" มิตสึฮิโกะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

"ปละ...เปล่า ไม่มีอะไร" ร่างบางเอ่ยออกไป แต่กลับพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆ

'ทั้งๆที่บอกฉันไม่ให้ไปยุ่งกับคนอื่นแท้ๆ แต่ตัวเองกลับมานั่งดื่มเหล้ากับผู้หญิงสองต่อสองในบ้านเนี่ยนะ แย่ที่สุด' เธอเผลอบ่นออกมาเสียงเบาๆ ทำให้อายูมิที่นั่งข้างๆเผลอได้ยินเสียงเข้า เธอจึงแอบกระซิบไปที่ข้างหูของเพื่อนสาว

"ไอจังน่ะ หึงพี่สึบารุสินะ" อายูมิเอ่ยถามพร้อมแอบขำเล็กน้อย

"เอ๋~~ เปล่านะ..ไม่ใช่ซะหน่อย" ไฮบาระต้องตกใจอีกครั้งเมื่อได้ยินคำถามแบบนี้จากอายูมิ

"ใช่แน่ๆเลย หึงสินะ ไอจังน่ะดูออกง่ายนิดเดียว" อายูมิพูดพลางส่งยิ้มไปให้ไฮบาระ

"ไม่ได้หึงน้าาา" ไฮบาระเผลอพูดออกมาเสียงดัง ทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่ถึงกับหันไปมอง

"ใครหึงใครงั้นเหรอคร้าบคุณไฮบาระ" มิตสึฮิโกะถามอย่างสงสัย

"นั่นสิๆ ใครหึงใครเหยอ" เก็นตะก็เอ่ยขึ้นด้วยความอยากรู้

ทางด้านสึบารุพอโจดี้กลับไปเรียบร้อยแล้ว เขาก็ได้แต่นั่งกระวนกระวายใจเนื่องจากเป็นห่วงกลัวว่าคนตัวเล็กที่เข้ามาเห็นภาพเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่นเมื่อตอนเย็นนั้น อาจจะคิดมากและพาลโกรธจนไม่อยากจะคุยกับเขาก็ได้ ร่างสูงได้แต่นั่งนึกว่าจะทำอย่างไรดีถึงจะสามารถหาทางไปหาเธอและอธิบายเรื่องราวต่างๆให้เธอฟังได้ ทันใดนั้นเองในหัวเขาก็นึกบางอย่างออก เป็นวิธีที่เขามักจะทำเมื่อต้องการไปหาเด็กสาวข้างบ้าน คิดได้ดังนั้นเขาก็ไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปในครัวพร้อมทั้งหยิบวัตถุดิบต่างๆสำหรับใช้ทำแกงกะหรี่ออกมาจากตู้เย็น

เขารีบลงมือหั่นเนื้อและมันฝรั่ง จากนั้นนำมันใส่ลงไปในหม้อพร้อมกับเครื่องปรุงและวัตถุดิบอื่นๆอย่างใจร้อน

"ทำไมสุกช้าจังเลยล่ะเนี่ย สงสัยคราวหลังต้องเปลี่ยนไปทำเมนูอย่างอื่นที่สุกง่ายกว่านี้แฮะ" สึบารุได้แต่บ่นอุบกับตัวเองเนื่องจากแกงกะหรี่ที่เขาทำอยู่บนเตาไม่สุกสักที ใจของเขาอยากไปหาคนตัวเล็กจะแย่แล้ว

"เอาล่ะ ไม่สุกก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวเธอคนนั้นก็ต้องเอาไปทำต่ออยู่ดี โดนบ่นว่าทำอาหารไม่สุกยังดีกว่าปล่อยให้เธอคิดมากไปมากกว่านี้ล่ะนะ" สึบารุคิดได้ดังนั้นจึงรีบปิดเตาและยกหม้อแกงกะหรี่เดินไปยังบ้านข้างๆ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ทุกคนหันไปมองกันอย่างสงสัย

"เอ๊ะ ใครมาป่านนี้กันนะ" ด็อกเตอร์อากาสะเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย ก่อนจะรีบเดินไปเปิดประตู 

ประตูถูกเปิดอ้าออกเผยให้เห็นชายหนุ่มร่างสูงที่ในมือถือหม้อแกงกะหรี่อยู่อีกแล้ว...

"อ้าว สึบารุคุงเองงั้นเหรอ" ด็อกเตอร์เอ่ยออกมาเมื่อได้เห็นว่าเป็นชายหนุ่มข้างบ้านคนที่คุ้นเคยกันดี

ทำให้ไฮบาระที่นั่งอยู่ถึงกับหันไปจ้องชายหนุ่มตาเขม็ง  

"ไอคุงช่วยมาเอาแกงกะหรี่ไปไว้ในครัวหน่อยสิ" ด็อกเตอร์หันมาบอกกับเด็กสาวที่นั่งทำหน้ามุ่ยอยู่ ก่อนที่เธอจะต้องจำใจลุกขึ้นเดินไปรับแกงกะหรี่จากชายหนุ่มอย่างช่วยไม่ได้ เธอรับแกงกะหรี่มาจากมือของชายหนุ่มก่อนจะก้มหน้าลงไปดูในหม้อ

"ผักยังไม่สุกเลยนี่" ไฮบาระพูดจบจึงเงยหน้าที่คิ้วขมวดกันยุ่งขึ้นมามองหน้าชายหนุ่ม

"ขอโทษนะ คงจะรีบเกินไปหน่อยน่ะ" สึบารุเอ่ย  

"งั้นเหรอ เสร็จธุระแล้วใช่มะ เสร็จแล้วก็กลับไปสิ ส่วนแกงกะหรี่นี่น่ะ ฉันจะไปทำต่อเอง" ร่างบางเอ่ยพลางหันหน้าไปมองทางอื่น

"ไอจัง.." ร่างสูงเอ่ยเรียกชื่อเธออย่างต้องการจะอ้อนวอนให้เธอหันมาคุยกับเขาดีๆ

"กลับไปเลยย่ะ" ร่างบางทำตัวไม่สนใจชายหนุ่มตรงหน้าพร้อมกับเอ่ยไล่ให้เขารีบกลับไป

"คุยอะไรกันตั้งนานน่ะสองคนนั้น เข้ามาเล่นเกมด้วยกันจิคุณสึบารุ" เก็นตะเอ่ยชวน

"นั่นสิคร้าบ คราวก่อนคุณสึบารุเล่นได้เก่งมากเลย พวกเราเลยอยากได้เคล็ดลับน่ะคร้าบ" มิตสึฮิโกะเอ่ยชวนด้วย

"สงสัยฉันคงจะกลับไม่ได้แล้วล่ะนะ มีคนอยากให้อยู่ต่อน่ะ" สึบารุโน้มหน้ามาใกล้เด็กสาวก่อนจะส่งยิ้มตาหยีให้เธอ จากนั้นเขาจึงเดินเข้าไปในบ้านและไปนั่งเล่นเกมกับพวกเด็กๆ

'อะไรของเขากัน นึกว่าจะมาง้อเราแท้ๆ หึ้ยแค่มาเล่นเกมกับพวกนั้นเองนั้นเหรอ' ไฮบาระหันไปมองชายหนุ่มและได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเองอย่างหงุดหงิด ก่อนจะรีบเดินเข้าไปในครัวเพื่อนำแกงกะหรี่ที่ร่างสูงเอามาให้ไปปรุงต่อให้สุก

สึบารุกำลังเล่นเกมอยู่กับเด็กๆอย่างสนุกสนาน เวลาผ่านไปสักพักเขาจึงลุกขึ้น

"ฉันขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะ" เขาเอ่ยขึ้น

"คร้าบ/ค่าา" เด็กๆตอบรับ

จากนั้นสึบารุก็ได้ปลีกตัวออกมาและรีบเดินไปยังห้องครัวเพื่อไปหาเด็กสาวที่กำลังตั้งใจทำอาหารอยู่ เขาแอบย่องเข้าไปทางด้านหลังของเด็กสาวอย่างเงียบๆก่อนจะใช้สองแขนแกร่งโอบกอดเธอจากข้างหลัง ทำให้เด็กสาวถึงกับสะดุ้งตกใจ แต่พอรู้ว่าเป็นร่างสูงเธอกลับทำเป็นไม่สนใจและตั้งหน้าตั้งตาทำอาหารบนเตาต่อไป

"นี่โกรธฉันเหรอไอจัง" ร่างสูงเอ่ยออกมาเสียงหวานกระซิบไปที่ข้างหูของเด็กสาว

"เปล่า..แล้วก็ปล่อยฉันได้แล้ว เดี๋ยวคนอื่นก็เข้ามาเห็นกันพอดี" ไฮบาระเอ่ย

"ไม่มีใครเห็นหรอกน่า พวกเด็กๆเล่นเกมกันอยู่น่ะ ส่วนด็อกเตอร์ก็กำลังตั้งใจทำสิ่งประดิษฐ์ชิ้นใหม่อยู่" เขาบอกกับร่างบาง

"ถึงจะพูดอย่างงั้นก็เถอะนะ แต่ช่วยปล่อยฉันได้แล้ว" ไฮบาระพูดจบจึงหันมาหาชายหนุ่มและพยายามจะแกะมือเขาออก แต่ร่างสูงกลับกอดเธอแน่นขึ้น  

"ไม่ปล่อย ฉันจะกอดเธอจนกว่าเธอจะหายโกรธเลย" สึบารุบอก

"ก็บอกว่าไม่ได้โกรธไง" เด็กสาวยังพูดยืนยันคำเดิม

"งั้นหึง เธอหึงฉันใช่มั้ย" ร่างสูงเอ่ยถามอีกคำถาม ทำให้ร่างบางถึงกับเงียบไปสักครู่

"ปละ...เปล่า ไม่ได้หึง..ซะหน่อย" ร่างบางเอ่ยติดๆขัดๆ

"หึงจริงๆสินะ ยัยเด็กขี้หึง" สึบารุพูดพร้อมกับเผยยิ้มบางๆออกมา

"ก็บอกว่า.." ไม่ทันที่ร่างบางจะได้เอ่ยต่อ ร่างสูงก็ก้มหน้าลงมาฉกฉวยจูบริมฝีปากบางของเด็กสาว ก่อนจะผละออก

"ขอโทษนะที่ทำให้รู้สึกไม่ดี แต่ฉันก็ยังยืนยันคำเดิมว่าระหว่างฉันกับโจดี้น่ะ ไม่ได้มีอะไรจริงๆ" ชายหนุ่มพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

"ฉันรู้น่า...แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่นา พอเห็นนายนั่งดื่มเหล้าอยู่กับผู้หญิงคนอื่นแบบนั้น มันก็เลยรู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อย" ไฮบาระพูดพลางก้มหน้า จากนั้นสึบารุจึงเชยคางของเด็กสาวให้มองไปที่เขา ร่างบางหลับตาพริ้มลงเพราะนึกว่าเขาจะจูบเธอ สึบารุแอบยิ้มกับการกระทำแบบนั้นของไฮบาระจากนั้นเขาจึงจุมพิตลงไปบนหน้าผากบางของเธอ

สักพักกลิ่นแกงกะหรี่ในหม้อก็หอมโชยขึ้นมา ร่างบางจึงผละออกจากสึบารุแล้วหันหลังกลับไปคนแกงกะหรี่ในหม้อ

"ออกไปได้แล้วย่ะ ฉันจะทำแกงกะหรี่ต่อ" ร่างบางบอกกับสึบารุ

"ไม่ล่ะ ฉันจะช่วยเธอทำด้วย" พูดจบสึบารุจึงใช้มือข้างนึงกอดเอวบางของเธอไว้ ส่วนมืออีกข้างนึงก็จับมือไฮบาระที่กำลังจับจวักและคนแกงกะหรี่ในหม้อ  

"ไอจัง...โอ๊ะ O_O" อายูมิจังเห็นสึบารุกับไฮบาระเข้าก็ถึงกับอุทานออกมาเบาๆพร้อมกับแอบยิ้ม ทำให้ทั้งสองรีบผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว

"เอ่อ..คืออายูมิกะว่าจะมาช่วยไอจังทำแกงกะหรี่น่ะ แต่พอเห็นแบบนี้แล้ว คงไม่ต้องแล้วล่ะนะ...ก็ไอจังมีพี่สึบารุเป็นผู้ช่วยอยู่แล้วนี่นา คิคิ" อายูมิพูดพร้อมกับส่งรอยยิ้มไปให้ทั้งคู่

"มะ...ไม่ใช่นะ นี่น่ะ.." ไฮบาระกำลังจะพูดปฏิเสธอีกครั้ง

"อายูมิไม่ขัดละ ไปเล่นเกมก่อนน้าาาา~" อายูมิพูดจบจึงรีบเดินออกไป ปล่อยให้ทั้งคู่ทำอาหารด้วยกันไปจนเสร็จ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #137 papermail (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 22:35

    มอบรางวัลชิปเปอร์ให้อายุมิจัง

    #137
    0
  2. #128 chatameena (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 18:33
    อายูมิก็คือมือชงอันดับหนึ่งนั่นเองค่ะ 555555
    #128
    0
  3. #22 Nura_Riku (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 21:39
    อายูมิคือตัวแทนนักอ่านสินะ 55555
    #22
    1
  4. #15 pw_214 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 20:27
    คุณสึบารุต้องซื้อขนมมาเซ่นอายูมิจังแล้วล้ะน้า 55555555
    #15
    1
  5. #13 xilivegtar (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 21:52
    น่ารักทั้งคู่เลย มาต่อไวๆนะคะ💕
    #13
    1
  6. #11 ฟูมิจัง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 21:12
    แหมมมมหึงกันไปหึงกันมา จบกันที่กอดๆจูบๆ
    หึ้ยยยย มันฟินจริงๆ ><
    #11
    1
  7. #10 สิรินทร์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 21:06

    อ๊ายยยย~ เขินแทนนนน งื้อ~อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆจัง

    #10
    1