ตำรับรักจอมนาง (สนพ.ดีต่อใจ)

ตอนที่ 19 : บทที่ 18 ร่วมแรงร่วมใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,501 ครั้ง
    15 มี.ค. 62

“สิ่งของเหล่านี้น่ะหรือคือเห็ด” นักพรตเซี่ยเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เพียงแค่ลงมายังหมู่บ้านก็โดนแม่นางเจียงเล่าเรื่องที่เจ้าตัวได้พบเจอให้ฟังเสียแล้ว ในกระสอบเบื้องหน้าที่นางเห็น มีเพียงกลุ่มราสีขาวที่ลุกลามอัดแน่นในกระสอบ เห็ดในสามัญสำนึกของนางคืออาหารที่หาได้จากในป่า การจะนำมาปลูกเองถือว่าเป็นเรื่องเหนือความคาดหมาย


แต่หากพิเคราะห์ดูดี ๆ กลุ่มราพวกนี้ก็มีความละม้ายรากเห็ดเวลาที่ยึดฝังในดินอยู่เช่นกัน


“ข้าค่อนข้างมั่นใจทีเดียวว่าเป็นเห็ดท่านนักพรตดูส่วนนี้” นิ้วเรียวชี้ไปที่ราแผ่นหนาซึ่งกำลังก่อตัวในลักษณะคล้ายระยางจนทำให้เกิดปุ่มโค้งหลายปุ่มเล็ก ๆ เรียงกันถี่ยิบ “เหมือนกับดอกเห็ดที่กำลังจะแทงยอดขึ้นมา”


อีกอย่างคือกลิ่น หากเป็นราพิษทั่วไปน่าจะก่อให้เกิดกลิ่นบูดเน่า แต่ราเห็ดจะมีกลิ่นชื้น ๆ อับ ๆ คล้ายของที่เก็บไว้จนขึ้นหืน เหมือนกลิ่นเห็ดที่เพิ่งเก็บมาจากดิน


นักพรตเซี่ยมองตาที่อีกฝ่ายบอกก็เห็นว่าเหมือนจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ “แม่นางเจียงคิดจะทำอย่างไร”


ตั้งแต่ลงมาจากอาราม เซี่ยอิงอิงก็เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นรอบด้าน  มิใช่เมื่อวันก่อนแม่นางเจียงเพิ่งบอกกับตนเองหรอกหรือว่ายังคิดสิ่งใดไม่ออก แล้วไฉนวันนี้จึงพาชาวบ้านมาทำงานกันเป็นขั้นเป็นตอน อีกทั้งยังมีวิธีการจัดการกับวัตถุดิบประเภทต่าง ๆ ชัดเจนราวกับเตรียมการมาแล้วเนิ่นนาน


แม้แต่ของเสียในกระสอบเหล่านี้ หากอยู่ในความดูแลของผู้อื่นคงไม่แคล้วต้องโดนทิ้งแน่แล้ว แต่อีกฝ่ายกลับยืนยันว่าสิ่งเหล่านี้จะสามารถเติบโตเป็นเห็ดแบบที่พวกตนมักจะเก็บมากินกันตามป่าเขาได้


“เราจะปลูกเห็ดกัน”


เพราะคำพูดนั้นส่งผลให้วันต่อมาท่านลุงฮัวได้เกณฑ์คนในหมู่บ้านมาช่วยกันคนละไม้ละมืออีกครั้ง บ้านร้างแห่งหนึ่งกำลังถูกดัดแปลงเป็นโรงเพาะเห็ดในความทรงจำของโลกก่อน ปกติแล้วสปอร์เห็ดชอบที่ชื้นและเย็น แต่สำหรับกระบวนการเจริญเติบโตของเห็ดนั้นกลับตรงกนข้าม เนื่องจากต้องการสถานที่ที่ค่อนข้างอบอุ่นเสียหน่อย บ้านร้างหลังนี้จึงถูกรื้อข้าวของ ทำความสะอาดพื้นที่ภายในขนาดใหญ่ และซ่อมแซมตามจุดต่าง ๆ ของบ้านเพื่อให้แข็งแรง ซี่ไม้ต่าง ๆ โดนปิดทึบเพื่อให้กายเป็นห้องอับ และย้ายจุดระบายอากาศไว้เพียงจุดเดียวคือช่องใต้เพดานเท่านั้น และยังไม่ลืมใช้สุราเช็ดถูเพื่อทำให้ทั้งห้องใกล้เคียงกับคำว่าปลอดเชื้อมากที่สุดเลี่ยงหลินไม่ต้องการให้มีเชื้อราชนิดอื่นเข้ามาปะปน


ไม้ไผ่ถูกตัดมาเพื่อประกอบเป็นชั้นเพื่อเตรียมการสำหรับการวางเชื้อเห็ด อันที่จริงเลี่ยงหลินจำสูตรของส่วนผสมที่ควรใส่ไว้ในก้อนเพาะเชื้อไม่ได้ จึงได้แต่ระยุกต์เอาตามธรรมชาติ คิดว่าไม่น่าจะแตกต่างเท่าไรนัก


ข้าวเปลือก รำข้าว ดินดำผสมใบไม้เปื่อยยุ่ยถูกนำมาปั้นอัดเป็นแท่งอวบ ๆ ดูแปลกตาสำหรับพวกชาวบ้าน แต่คุ้นตายิ่งนักสำหรับหญิงสาวที่มีวิญญาณจากโลกอื่น “สิ่งนี้จะทำหน้าที่คล้ายกับกระถาง ทำให้เห็ดสามารถดูดซึมอาหารและเติบโตได้”


แม้พวกชาวบ้านจะไม่มั่นใจนัก แต่ทกคนก็ช่วยกันปั้นให้มีขนาดเท่า ๆ กันอย่างที่แม่นางเจียงบอก จากนั้นใช้ฟางหุ้มเป็นเปลือกด้านนอก พร้อมประกบเปลือกไม้เข้าไปอีกชั้น


ผ่านไปสามวันทั้งโรงเรือนเพาะเห็ดและก้อนเชื้อเห็ดก็พร้อม ซึ่งระหว่างนั้นข้าวสารที่ตากไว้ก็แห้งพอดี


เจียงเลี่ยงหลินที่กลายเป็นศูนย์กลางของทุกคนถูกวักถามหลายรอบต่อวันจนแทบไม่หลงเหลือเวลาว่าง


“แม่นางเจียง ข้าวสารพวกนี้กรอกใส่กระสอบเลยหรือไม่ขอรับ” นักพรตน้อยสอบถาม ดูเมือนว่ากลางลานหมู่บ้านแต่ละคนจะมีงานกันหมด


“ไม่ ๆ ท่านนักพรตน้อยไปหาท่านลุงฮัว เอาใส่ในไหที่ข้าให้เตรียมไว้” เสียงหวานเอ่ยพลางพยักพเยิดให้จิ่งหลิวเข้ามาช่วยตนเองดูแลงานต่อ เพราะฝ่ายนั้นรู้แล้วว่าขั้นตอนต่อไปควรทำสิ่งใดบ้าง


ภาชนะที่ป้องกันมอดได้ดีที่สุดคือภาชนะที่ปิดสนิท ไม่สามารถโดนเจาะเข้าไปได้อย่างพลาสติกหรือสเตนเลส แต่ในเมื่อไม่มี เลี่ยงหลินเลยให้ท่านลุงฮัวช่วยหาไหดองผักที่มีขนาดใหญ่ ๆ เสียหลายใบ พวกนี้ทำจากดินเผาแข็งแรงทนทาน กรอกข้าวสารเก็บไว้แล้วปิดฝา จากนั้นจึงเทน้ำหล่อไว้ที่ปากไห เพียงเท่านี้ก็ไม่มีแมลงร้ายกวนใจ


“ผู้น้อยไม่เคยเห็นอะไรเช่นนี้เลยขอรับท่านนักพรต” ท่านลุงฮัวเอ่ยกับนักพรตเซี่ยที่เดินสำรวจแต่ละกลุ่มทำงานอย่างสนใจ ด้านโน้นเห็นแม่นางเจียงให้ชาวบ้านเอาก้อนเชื้อเห็ดที่ปั้นไว้มานึ่งแล้ว


“ข้าก็เช่นกัน” เซี่ยอิงอิงตอบ เรียวปากบางบิดเป็นรอยยิ้มถูกใจ ไม่รู้ว่าสามีของแม่นางเจียงนั้นเป็นบุรุษอย่างไร เนื่องจากอีกฝ่ายมิได้เอ่ยถึง แต่หากพิจารณาจากสิ่งที่เห็น นางคิดว่าสามีของสตรีเช่นนี้ช่างโชคดีมากเหลือเกิน “แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ทั้งที่แปลกประหลาดออกปานนี้ ข้ากลับเชื่อว่ามันจะสำเร็จ” สิ่งใดที่ผ่านมือนางล้วนน่าเชื่อถือ น่ากลัวว่าความรู้สึกเชื่อใจระดับนี้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว


กว่าจะจัดการนึ่งเชื้อเห็ดเสร็จครบทุกอันก็ตะวันตกดินเสียแล้ว เจียงเลี่ยงหลินจำต้องวางมือก่อน ดวงตาคู่สวยมองผลงานของทุกคนอย่างพอใจ พรุ่งนี้คงได้เริ่มบ่มเชื้อเห็ดกันอย่างจริงจัง


“แม่นางเจียงมารับประทานอาหารเย็นด้วยกันเถิด ข้ามีหลายเรื่องทีเดียวที่อยากรบกวนขอคำปรึกษา” นักพรตเซี่ยเอ่ยชวนแล้วแยกตัวหญิงสาวออกมาก่อน ส่วนขั้นตอนการเก็บของต่าง ๆ ให้พวกชาวบ้านทำกันเองดีกว่า


หลายวันมานี้หลังจากได้เป็นลูกมือของเชฟมืออาชีพโดยตรง ทำให้ฝีมือของป้าฉู่ผู้เป็นแม่ครัวมีพัฒนาการ อาหารย็นบนโต๊ะจริงประกอบด้วยสิ่งที่น่าสนใจหลายอย่าง แม้วัตถุดิบที่มีจะยังคงจำกัดอยู่มาก


ปลาย่างเกลือ ยำผักดอง น้ำแกงนกกระทาตุ๋น และผัดพริกหมูป่า แม้รสชาติบางจานจะยังขาด ๆ เกิน ๆ อยู่บ้าง แต่ความตั้งใจในการเรียนรู้ถือว่าสอบผ่านได้เลย อีกทั้งยังทำให้ทุกคนที่ได้รับประทานอาหารมีแนวโน้มของความพึงพอใจที่มากขึ้นด้วย


“นายหญิงดื่มน้ำแกงหน่อยนะเจ้าคะ ป้าฉู่ตุ๋นได้พอดีเลยทีเดียว” จิ่งหลิวตักน้ำแกงแบ่งใส่ถ้วยให้นายหญิงของตนและนักพรตเซี่ย บนโต๊ะยังมีนักพรตอาวุโสอีกสองท่านที่เป็นอาจารย์จากโรงเรียน


ทั้งจิ่งหลิวและป๋าไห่นั้น แม้จะร่วมโต๊ะกับนายหญิงของตนหลายครั้งหลายครา แต่ก็ยังรู้สึกเก้อกระดาก จึงมักปรนนิบัติให้อีกฝ่ายกินก่อน เจียงเลี่ยงหลินคีบกินคำหนึ่ง สองบ่าวจึงยอมคีบตาม เป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ


“โรงเพาะเห็ดนี้ค่อนข้างใหญ่ หากปลูกเห็ดสำเร็จไม่ทราบว่าแม่นางเจียงจะทำอย่างไร” นักพรตจงเอ่ยขึ้น เพียงลำพังการปลูกเห็ดเขาก็คิดไม่ถึงมาก่อนแล้วว่า ของเช่นนั้นจะสามารถเพาะพันธุ์ได้ด้วยน้ำมือมนุษย์ แต่จากผลงานในวันนี้ที่เห็นอีกฝ่ายดูตั้งใจและเป็นงานเป็นการอย่างยิ่ง จึงเริ่มรู้สึกเชื่อขึ้นมาจริง ๆ ว่าเป็นไปได้


“เรือนที่ถูกนำมาปรับเป็นโรงเพาะเห็ดมีบริเวณกว้างทีเดียว จากความจุระดับนี้ คาดว่าน่จะเหลือเห็ดอีกมาก” นักพรตเซี่ยวิเคราะห์บ้าง คิด ๆ ดูอย่างไรก็ไม่น่าจะกินกันหมด


“ข้าตั้งใจว่าจะเน้นเรื่องอาหารในหมู่บ้านก่อน ส่วนผลผลิตถ้าได้ปริมาณมากอย่างที่ตั้งใจจริง ๆ อาจนำมาแปรรูปแล้วเก็บกันต่อไป หรือถ้าโชคดีพวกเราอาจได้นำออกขาย ถือว่าสร้างอาชีพให้พวกชาวบ้าน”


ได้ฟังที่แม่นางเตียงตอบ เหล่านักพรตจึงยิ่งอยากส่งเสริม แต่ก็ต้องแจกแจงอุปสรรคให้อีกฝ่ายรับทราบ “อำเภอเหอซานแม้จะมีคนอยู่มาก แต่อาหารอย่างเห็ดนั้นไม่ถือว่านิยมมากนัก อาจสร้างรายได้ไม่มากเท่าที่แม่นางเจียงคาดหวัง”


เรียวปากบางคลี่ยิ้ม “ท่านนักพรตอย่าได้กังวลเรื่องนั้นเลย เอาเป็นว่าเราเน้นปลูกเพื่อกินกันในชุมชนหลงซานนี้ก่อน หากถึงวันที่จะส่งขาย ข้าเองได้คิดเตรียมหนทางเอาไว้แล้ว” ดังนั้นจึงไม่นึกกลัวอะไร “แต่อีกอย่างหนึ่ง พื้นที่เพาะปลูกที่แห้งแล้งเหล่านั้นเป็นมานานแค่ไหนแล้ว”


“กล่าวตามตรง พื้นดินแห้งแล้งถือเป็นปัญหาเรื้อรังที่เราเผชิญมาตลอด เพราะชุมชนหลงซานเป็นดินภูเขา พื้นที่เป็นที่ราบสูง ปลูกพืชได้ผลงอกงามยาก อย่างดีก็จะได้ผลผลิตเยอะหน่อยในช่วงหน้าฝน”


จริงแล้วเลี่ยงหลินไม่ได้ถนัดเรื่องเพาะปลูกนัก แต่ก็ไม่ถึงกับไร้ประสบการณ์ ผักสวนครัวในบริเวณบ้านบางอย่างนางก็เคยปลูกเองมาก่อน โดยเฉพาะผักหายากในแถบเอเชียอาคเนย์ของโลกเดิมอย่างกะเพราหรือผักชี


อากาศที่ชุมชนหลงซานเป็นอย่างที่นักพรตบอก เพราะอยู่ในหุบเขาจึงค่อนข้างเย็นและแห้ง แต่ยุโรปที่ที่นางจากมาก็เป็นเช่นนี้เหมือนกันมิใช่หรือ


เมื่อนึกถึงพวกของที่เหลือจากการทำเชื้อเห็ดแล้วยิ่งรู้สึกเสียดาย ไหน ๆ ชาวบ้านก็อุตส่าห์ขนกันมาให้ขนาดนี้แล้ว มิสู้เอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ทั้งหมดเลยดีกว่า


เห็นดวงตาของอีกฝ่ายยังคงเป็นประกาย ไม่มีแววของความกลัดกลุ่มหรือกังวลเลยแม้แต่น้อย “ดูเหมือนแม่นางเจียงมีความคิดดี ๆ เสียแล้ว”


เพราะนักพรตเซี่ยรู้จักเจียงเลี่ยงหลินมากที่สุดในที่นี้ นางจึงเข้าใจได้เร็วกว่าคนอื่น ๆ


“ข้าเพียงนึกว่าจะเป็นอย่างไรกันหากหมู่บ้านนี้กลับมาอุดมสมบูรณ์และเต็มไปด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง” นั่นเป็นภาพที่แม้เพียงคิด ยังรู้สึกเป็นสุขในหัวใจ


เช้าวันถัดมา ก็ถึงขั้นตอนสำคัญนั่นคือการหยอดพันธุ์เห็ดลงไปในก้อนที่เตรียมไว้สำหรับเพาะเชื้อ กระสอบเก็บเชื้อราสีขาวถูกยกออกมาอีกครั้ง หญิงสาวได้สาธิตวิธีการทำให้ดูครั้งหนึ่ง จากนั้นจึงให้จิ่งหลิวและป๋าไห่ช่วยควบคุมดูแลพวกชาวบ้านอีกที


แม้แต่คนต้นคิดอย่างเลี่ยงหลินเองยังรู้สึกตื่นเต้น อย่างแรกคือก้อนเชื้อเห็ดมีส่วนประกอบไม่ตรงตามสูตรนั่นเป็นสิ่งที่นางรู้ดี ดังนั้นนางจึงคิดว่าน่าจะส่งผลในเรื่องปริมาณผลผลิตไม่น้อย อาจไม่เยอะเท่าฟาร์มเห็ดในโลกเดิม แต่อย่างไรเสียก็มั่นใจว่าปลูกขึ้นแน่นอน


“ท่านลุงฮัว ของที่เหลือพวกนี้อย่างเพิ่งทิ้งเรายังได้ใช้ต่อ” เลี่ยงหลินเอ่ยกับลุงฮัวที่กำลังจะให้ชาวบ้าที่เหลือช่วยกันโยกย้ายของออกจากบริเวณและเริ่มทำความสะอาด


“แม่นางเจียงจะใช้ทำสิ่งใดขอรับ” นับวันผู้อาวุโสท่านนี้ชักจะมีท่าทีนบนอบกับเลี่ยงหลินมากขึ้นเรื่อย ๆ


“ดินดำพวกนั้นมีเศษใบไม้เปื่อยเต็มไปหมด ให้ชาวบ้านเอาไปพรวนผสมในแปลงดินไว้เป็นปุ๋ยดีกว่าจะทิ้ง” หญิงสาวบอก


สำหรับเรื่องปุ๋ยปกติพวกชาวบ้านจะใช้มูลอยู่แล้ว แต่การนำดินคนละชนิดมาผสมกันถือเป็นอีกเรื่องที่เขาเองก็ไม่รู้มาก่อน “เรื่องนี้


หญิงสาวรู้ดีว่าอีกฝ่ายคงไม่แน่ใจ จึงเลือกอธิบายด้วยเหตุผลง่าย ๆ “เศษใบไม้เปื่อยและดินดำจะช่วยให้ดินเดิมอุ้มน้ำได้ดีขึ้น”


ท่านลุงฮัวมีสีหน้าทึ่ง “เป็นเช่นนั้นเองหรือ ได้ขอรับข้าจะเร่งสั่งการ”


ต้องใช้เวลาเกือบตลอดทั้งวันพวกชาวบ้านจึงสามารถบรรจุเชื้อเห็ดได้เรียบร้อยเป็นที่น่าพอใจ เรื่ององค์ความรู้ในการเพาะเห็ดนับจากนี้เลี่ยงหลินไม่รู้สึกห่วงเลย เพราะได้ความใส่ใจจากเหล่าศิษย์นักพรตอย่างใกล้ชิด ดังนั้นนอกจากการที่พวกชาวบ้านจะจำวิธีการทำกันเองแล้ว ยังมีพวกนักพรตคอยช่วยบันทึกขึ้นตอนและวิธีการทำอีกแรง


ช่วงเย็นเชื้อเห็ดทั้งหมดถูกลำเลียงเข้ามาในโรงเรือน ในห้องนี้ค่อนข้างอุ่นอย่างที่หวังไว้ เลี่ยงหลินหันไปยิ้มให้ป๋าไห่ที่ขนของช่วยชาวบ้านเป็นรอบสุดท้าย


เท่านี้ก็เหลือแต่รอเวลา อีก 20 วันนับจากนี้พวกชาวบ้านก็จะมีชีวิตที่ดีขึ้นอย่างแน่นอน




Talks - ขอบคุณทุกคอมเม้นนะคะ ไรท์ก็อ่านเรื่องยอดหญิงหมอเทวดาค่ะ จริง ๆ แล้วอายุของนางเอกในเรื่องนี้อ้างอิงจากเรื่องนั้นแหละค่ะ แต่สือเหนียงนี่นางแต่งตอนอายุ 11 หรือ 12  เด็กมากจริง ๆ เลยขยับให้น้องหลินโตขึ้นมาอีกนิดค่ะ ส่วนไทม์ไลน์ในเรื่องนั้นก็คลาดกันไปคลาดกันมาสุด ๆ จริง ๆ กว่าท่านแม่ทัพจะเจอลูกนี่ปาเข้าไปเล่มท้าย ๆ เลย ^0^ แต่ไรท์สัญญาว่าตวนอ๋องได้เจอเมียในเล่มแรกนี่แหละค่ะ แต่ยังไม่ใช่เร็ว ๆ นี้แน่นอน คืออาจเป็นเพราะว่าไรท์ลงนิยายวันละตอนด้วยเนอะ คนอ่านเลยรู้สึกว่ามันนานทำไมไม่เจอกันสักที แต่สำหรับมุมมองของไรท์ที่มองภาพรวมเป็นเล่ม ไรท์รู้สึกว่าสเกลของเรื่องมันลงไปตามพลอตของมันค่ะเรื่องตำหรับรักจอมนางจะให้อ่าน 28 ตอนค่ะ ถือเป็นราว ๆ 60% ของเล่มแรกที่มี 40 ตอน ส่วนเล่มที่สองไรท์ยังไม่ได้คุยรายละเอียดกับทางสำนักพิมพ์ค่ะเลยยังไม่ได้ระบุไว้ว่าในส่วนนั้นจะถึงตอนที่เท่าไหร่บ้าง ยังไงไรท์จะกลับมาอัพเดตอีกทีนะคะ // กุลิสรา

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.501K ครั้ง

7,921 ความคิดเห็น

  1. #6084 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 23:53
    สุดยอดดดด
    #6084
    0
  2. #5619 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 07:03
    ตื่นเต้นแทนลูกสาว
    #5619
    0
  3. #5239 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:55

    ไม่ใช่แค่ทำอาหารอย่างเดียว ไปถึงขั้นปลูกวัตถุดิบเลย อ่านเพลินมากเลยค่ะ

    #5239
    0
  4. #4636 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 11:36
    บุกเบิก
    #4636
    0
  5. วันที่ 14 เมษายน 2562 / 11:02
    😊😊😊
    #4217
    0
  6. #3183 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:12
    กลัวว่ากว่าจะเดินทางถึงบ้านท้องจะโตจนลำบาก แต่เชื่อว่านางเอกจะอดทนได้
    #3183
    0
  7. #3090 J_NIN (@panin_nin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:09
    ฮ่องเต้ลำเอียงเกินน
    #3090
    0
  8. #3066 GeNnY (@jaajane) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 14:25

    ชอบนิยายแนวนี้ มาก สนุก แถมได้ความรู้ด้วย

    #3066
    0
  9. #3040 565118 (@565118) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 03:31
    เกลียดฮ่องเต้จัง
    #3040
    0
  10. #2468 maneejunn (@maneejunn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 17:17
    แต้มบุญเพียบเลย

    ออกพร้อมกัน2เล่มมะ

    กลัวค้าง
    #2468
    0
  11. #2368 wipada255541 (@wipada255541) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 22:14

    ต้องอ่านตอนกินข้าวตลอดเลยค่ะไรท์​ ไม่งั้นหิวแน่นอน

    #2368
    0
  12. #2333 MinorA (@aun-aom) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 16:58
    ลุ้นดห็ดๆๆๆ
    #2333
    0
  13. #2307 Sodaxzaza2549 (@Sodaxzaza2549) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 14:45
    ถ้ามีเล่มมาเมื่อไหร่มาบอกด้วยนะคะ ว่าจะวางขายที่ไหนบ้าง รอยคอยเลยค่ะ!
    #2307
    0
  14. #2247 IsazaI (@isazai) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 03:09
    สนุกค่ะ แต่สามียังตามมาไม่เจออีกหรอ 555
    #2247
    0
  15. #2241 PeachyJMl (@vskbn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 02:02
    เรื่องนี้จะมีประมาณกี่เล่มหรอคะไรท์
    #2241
    0
  16. #2202 ผิงกั๋ว (@theprincedragon) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:16
    สนุกมากค่ะ รอติดตาม e-book อยู่นะคะ
    #2202
    0
  17. #2190 por4312525 (@por4312525) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 20:53

    กำลังสนุกเลยค่ะ
    #2190
    0
  18. #2189 Louise_Varrieal (@louise-12) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 20:44
    ติดตามอยู่นะคะ สนุกมากค่ะ
    #2189
    0
  19. #2186 warin463 (@warin463) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 18:54
    ยังไม่เข้าใจความสัมพันทั้งสองจิงๆอ้ะ55545. งง
    #2186
    0
  20. #2184 boonleeLM (@panaleeboon) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 16:33
    มีคนอดเจอลูกเมีย555555555555
    #2184
    0
  21. #2183 rereyn (@-rean-) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 16:25
    สงสารท่านอ๋องกว่าจะได้เจอลูกเมีย55555555
    #2183
    0
  22. #2182 ❥Woaini (@Janejira-M) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 16:22

    รอค่ะ หนุกมาก
    #2182
    0
  23. #2181 หลินปิงซ่า (@sarasiri2) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 16:04

    สงสัยจะได้เจอกันตอนไหน ...ไม่คลอดลูกแล้ว ...ก็ยังไม่คลอดลูกแต่ก็ใกล้เต็มที ..หรือ คลอดมาแล้วหลายปีเพิ่งได้มาเจอกัน ...อืมอ่านแล้วน่าลุ้นดีเนาะ เดาทางยากอยู่ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-07.png

    #2181
    0
  24. #2180 เหม่ยฟางเซียน (@3NBA) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 15:38

    รอ ค่ะ ตามติดมากเลย ไรทสุ้ๆคะ

    #2180
    0
  25. #2179 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 15:35
    อ่านไปได้ความรู้และความสุขใจ
    👍👍👍👍👍👍
    #2179
    0