ตำรับรักจอมนาง (สนพ.ดีต่อใจ)

ตอนที่ 18 : บทที่ 17 ภัยร้ายซ่อนเร้น [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80,773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,305 ครั้ง
    14 มี.ค. 62

“แม่นางเจียงอย่าได้รู้สึกกดดันจนเกินไป เดิมทีที่ท่านยอมเดินทางมาไกลถึงเพียงนี้ด้วยน้ำใจ พวกเราก็ซึ้งใจแล้ว” นักพรตเซี่ยบอกแก่เลี่ยงหลินเมื่อเห็นว่าหญิงสาวมีสีหน้ากังวล


เลี่ยงหลินได้แต่กล่าวไปตามตรงหลังจากที่นักพรตเซี่ยมานั่งรับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน ในตอนนี้นางยังคิดไม่ออกเลยว่าจะจัดการอย่างไรกับเสบียงในยุ้งฉาง ดูเหมือนทุกอย่างตื้อตันไปหมด ถ้าหากที่นี่มีเครื่องอบไมโครเวฟก็คงดี นางจะได้เอามอดพวกนั้นอบให้ตายเกลี้ยง “ในเมื่อผู้น้อยรับปากแล้วก็ต้องการช่วยให้ถึงที่สุด”


เซี่ยอิงอิงมองอีกฝ่ายนิ่ง ๆ เพราะแบบนี้อย่างไรนางจึงนึกนิยมแม่นางน้อยผู้นี้จากใจจริง “ถ้าเช่นนั้นแม่นางเจียงค่อย ๆ คิด อย่าหักโหมเกินไป ถือว่ามาพักผ่อนท่ามกลางธรรมชาติก็พอ”


คนฟังพยักหน้า เริ่มรู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้างแล้ว สิ่งที่นางกังวลในยามนี้คือจะทำให้พวกชาวบ้านรู้สึกผิดหวัง


“อ้อเกือบลืมไปเลย นี่คือยาบำรุงร่างกายที่พวกเราปรุงกันเอง ให้แม่นางเจียงกินบำรุงครรภ์ทุกวัน” ขวดกระเบื้องขนาดกลางถูกยื่นออกมา เสียงกระทบกันกริ๊ก ๆ ดังแผ่วมาจากด้านในพอให้รับรู้ว่าภายในน่าจะมียาเม็ดบรรจุไว้หลายเม็ด


“ขอบคุณท่านนักพรตเซี่ยเจ้าค่ะไม่ทราบมาก่อนว่าท่านปรุงยาด้วย” เมื่อได้ทราบก็รู้สึกทึ่งไม่น้อย และอดนึกขอบคุณมิได้ที่อีกฝ่ายใจดีกับตนเองถึงเพียงนี้


“อยู่ในหุบเขาเช่นนี้นอกจากปฏิบัติตนบำเพ็ญพรตแล้ว เหล่าศิษย์ในสำนักส่วนใหญ่ก็มักจะใช้เวลาไปกับการเลือกศึกษาศาสตร์ที่ตนเองสนใจ เนื่องจากมีป่าล้อมรอบสมุนไพรก็มาก จึงทำให้ศาสตร์การปรุงยาเป็นอีกวิชาที่นิยม ยาพวกนี้ปล่อยเอาไว้ก็มิได้ใช้ มิสู้มอบให้พวกชาวบ้านหรือแม้แต่แม่นาง นั่นจึงจะเรียกว่าเกิดประโยชน์”


“เช่นนี้เวลาพวกชาวบ้านเจ็บป่วย เหล่านักพรตก็ช่วยรักษาด้วยหรือ”


“ไม่เชิงนัก” ถึงแม้ศาสตร์การปรุงยาจะเป็นหนึ่งในสาขาของวิชาแพทย์ แต่ก็ถือว่ามีความต่างกัน “พวกเราช่วยดูแลช่วยเหลือได้เฉพาะบางอย่างเท่านั้นเอง หากชาวบ้านป่วยหนักอย่างไรก็ต้องไปหาหมอที่อำเภอเหอซานข้าง ๆ เพื่อวินิจฉัยอาการ อีกทั้งโรคบางโรคก็ไม่สามารถรักษาด้วยการกินยาอย่างเดียวเท่านั้น”


“พวกชาวบ้านโชคดีจริง ๆ ที่มีชาวสำนักจื่อคงคอยช่วยดูแล” เริ่มแรกที่นักพรตเซี่ยชวนเลี่ยงหลินมาด้วยปัญหาเรื่องเสบียง นางก็รู้สึกแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นห่วงชาวบ้าน แต่ทว่ายิ่งเห็นอะไรหลายอย่าง ยิ่งรู้สึกว่าความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันลักษณะนี้คือเสน่ห์ที่ทำให้ชุมชนหลงซานเป็นอีกที่ที่ควรจะลงหลักปักฐาน


“พวกเราเองก็โชคดีเช่นกัน” เซี่ยอิงอิงเอ่ยจากใจจริง เดิมก่อนตัดสินใจเป็นศิษย์สำนักนี้ นางคิดว่าเพราะอารามจื่อคงตั้งอยู่ปลีกวิเวกห่างไกล นี่จึงจะเป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การฝึกตนให้ก้าวสู่วิถีเซียนได้ ทว่าเมื่อเห็นสภาพจริงที่มีชาวบ้านมาสร้างชุมชนอยู่ นางกลับรู้สึกลังเล จนกระทั่งได้เรียนรู้และหล่อเลี้ยงความคิดให้เติบโตไปพร้อมชาวบ้านเหล่านี้ จึงได้ตระหนักว่าความเมตตานั้นคือคำตอบ การเป็นเซียนอาจไม่ได้หมายถึงเราพยายามฝึกตนแค่ไหน แต่อาจหมายถึงขณะที่ยังมีชีวิตอยู่เราได้สร้างความดีงามอย่างไร


ไม่ถึงอึดใจนักพรตน้อยคนหนึ่งก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา


“เกิดอันใดขึ้นหรือ” นักพรตเซี่ยถามลูกศิษย์ที่พรวดพราดเข้ามาบริเวณโรงเรียนอย่างร้อนรน


“ข ขออภัยอาจารย์เซี่ยอาเพ่ยเป็นไข้ตัวร้อนจัด ศิษย์พี่ตงจึงให้ศิษย์เข้ามาหยิบสุราแล้วรีบตามไป” อาเพ่ยคือเด็กน้อยที่อยู่บ้านริมทุ่งนา สองวันก่อนเป็นไข้ยังไม่หาย จนวันนี้ตัวร้อนจัดเสียแล้ว


“ระวังด้วย” นักพรตเซี่ยเอ่ยเตือน เกรงว่าแขกของตนจะตกใจ


“ขอรับ”


เจียงเลี่ยงหลินมองนักพรตน้อยวิ่งไปยังห้องเก็บของ ภูมิปัญญาที่เอาเหล้าให้ผู้ป่วยเช็ดตัวนั้นน่าสนใจไม่น้อยทีเดียว เพราะว่ากันตามตรง เหล้าเป็นเครื่องดื่มที่มีปริมาณแอลกอฮอล์สูง มีคุณสมบัติกระตุ้นการหมุนเวียนเลือด ช่วยลดอาการหนาวสั่น และยังฆ่าเชื้อโรคอีกด้วย


หืมฆ่าเชื้อโรคแอลกอฮอล์


หญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อกระจ่างถึงแนวคิดบางอย่าง


ทางด้านตวนอ๋อง


ชายหนุ่มใช้เวลายามเย็นอ่านจดหมายรายงานความเคลื่อนไหวในเมืองหลวงตามปกติ หนนี้มีจดหมายจากในจวนเพิ่มมาด้วย ดูเหมือนว่าเรื่องในวังจะเริ่มมีความเคลื่อนไหว พี่ใหญ่สามารถลุกขึ้นมานั่งพูดจาโต้ตอบได้แล้ว ยามนี้เรือนพักในตำหนักเจียวลู่ของสนมจวงผินคงต้องต้อนรับข้าวของแสดงความยินดีที่หลั่งไหลมาจากเหล่าขุนนางทั่วสารทิศ


เมื่อหลายวันก่อนเขาได้รับจดหมายจากหยางซาน ข่าวคราวของอีกฝ่ายยิ่งตอกย้ำให้เขามั่นใจว่าเจียงเลี่ยงหลินน่าจะเดินทางอยู่ในระหว่างเมืองตั๋วเยี่ยแน่นอน หยางอี กับหยางเอ้อร์น่าจะเข้าถึงตัวนางได้ก่อน


แต่อีกข่าวเรื่องทัพคนเถื่อนซึ่งนำโดยอาเสอร์ข่านแต่เดิมเขาก็สงสัยอยู่ว่ากองทัพนักรบเกราะดำที่พี่ใหญ่ภาคภูมิใจแพ้คนเถื่อนได้อย่างไร ในยามนี้พอจะมองเห็นแล้ว อย่างพี่ใหญ่โดนจู่โจมกะทันหันจึงไม่ทันได้รายงานข่าว แต่ที่ทำให้เขานึกติดใจเป็นอย่างยิ่งคือ เหตุใดคนของพี่ใหญ่ที่กลับเมืองหลวงไปด้วยกันไม่รายงานเสด็จพ่อว่าข้าศึกมีผู้นำทัพ อีกทั้งคนของพี่รองที่ไปแทนก็ไม่เห็นมีข่าวรายงานตามหลังเข้ามาเช่นกัน


เส้ากงกงฝนหมึกเงียบ ๆ ไม่กล้าส่งเสียงรบกวน


ดูเหมือนว่าพี่ชายทั้งสองพระองค์กำลังเดินหมากอันตราย


“ลู่เจ๋อ” เขาเอ่ยเบา ๆ ส่งผลให้ร่างที่ยืนอารักขาเดินเข้ามา


“พ่ะย่ะค่ะหวางเย่” องค์รักษ์เป่ยค้อมศีรษะหน้าโต๊ะหนังสือ รอให้เจ้าชีวิตมีรับสั่ง


“ข้ามีลางสังหรณ์ว่าเราอาจไม่ได้อยู่สงบนัก”


เมื่อท่านอ๋องเปรยเช่นนั้นมีหรือที่จะผิดพลาด ตั้งแต่ติดตามรับใช้บุรุษสูงศักดิ์ผู้นี้ก็ยังไม่เคยเห็นอีกฝ่ายคาดการสิ่งใดได้คลาดเคลื่อนสักครั้ง


“หวางเย่ทรงปรีชา ย่อมไม่มีสิ่งใดสั่นคลอนพระองค์ได้” หากเป็นผู้อื่นเอ่ยประโยคนี้คงดูแฝงเจตนาเอาใจชัดเจน ทว่าเมื่อออกจากปากคนเถรตรงอย่างเป่ยลู่เจ๋อ แน่นอนว่าย่อมดูหนักแน่น เพราะตวนอ๋องในความคิดของเขาคือหินผาซึ่งไม่มีวันพังทลาย


“พี่ใหญ่วางกับดักพี่รอง” ชินอ๋องไม่ใช่คนโง่ที่ยอมเป็นฝ่ายโดนกระทำอย่างเดียว เชื่อว่าอีกฝ่ายคงคำนวณไว้แล้วว่าฉีอ๋องต้องถูกส่งมาแทนแน่ “หากแต่การโต้ตอบครั้งนี้เปิ่นหวางไม่อาจเห็นด้วย เพราะคนที่ต้องรับเคราะห์กรรมคงไม่พ้นประชาชน”


เส้ากงกงยิ่งค้อมศีรษะลงต่ำ ทำหูทวนลมไม่แสดงความเห็นเท่านั้นจึงจะถือว่าอยู่เป็น


“แต่พี่รองผู้เก่งกล้ากลับไม่กู่ร้องตะโกนก้องฟ้าเสียนี่ ปกติเรื่องเช่นนี้หากจะเอาคืนพี่ใหญ่สักหน่อยด้วยการทูลเสด็จพ่อว่าได้รับข่าวสารไม่ครบถ้วน นั่นก็ทำให้พี่ใหญ่อับอายได้แล้วเจ้ามิคิดว่าแปลกหรือ”


” องค์รักษ์เป่ยไม่กล้าคาดเดาความคิดของเชื้อพระวงศ์


“เปิ่นหวางคิดว่าพี่รองตั้งใจจะถอนตัว” หมิ่งหย่งเทียนคาดการณ์ อาจมีเหตุการณ์อะไรบางอย่าง หรือบางทีอาเสอร์ข่านผู้นั้นอาจน่ากลัวจนทำให้พี่รองคิดถอย จึงตัดสินใจหาทางวางมือไปเงียบ ๆ แล้วค่อยหาลู่ทางใหม่ทีหลัง


“หวางเย่” ดูเหมือนว่าฝ่ายองครักษ์หนุ่มก็จับกระแสได้ถึงความนัยที่เจ้าชีวิตต้องการสื่อแล้ว


“เจ้าว่าหากพี่รองถอนทัพแล้ว ยามนั้นจะหลงเหลือใครเล่าที่ต้องออกไปเก็บกวาดกากเดนพรรค์นี้”


แทบไม่ต้องคิดเลย


[ต่อ]


วันต่อมา ดูเหมือนว่าสิ่งที่หมิงหย่งเทียนคลาดคะเนไว้จะไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่น้อย


ม้าเร็วจากเมืองหลงนำราชโองการจากฮ่องเต้ มีรับสั่งให้เขาเดินทางโดยเร่งด่วน และยึดเอาเมืองเหิงกังมาให้จงได้


หลังจากคุกเข่ารับบัญชา เจ้าตัวก็อดเหยียดหยันในใจมิได้ เสด็จพ่อไม่เคยมอบทางลงไว้ให้แก่เขา หากกล่าวว่าชินอ๋องเป็นโอรสที่พระองค์ระแวง ตัวเขานั้นคงเป็นลูกชังกระมัง ย้อนกลับไปดูคำสั่งที่ทรงมีให้พี่ใหญ่พี่รองยังเพียงกล่าวให้ไปสู้ หาใช่กำหนดผลลัพธ์ว่าต้องได้ชัยเท่านั้นดั่งคำสั่งที่เขาได้รับ


หากเขาโชคร้ายกว่านี้สักหน่อย คาดว่าด้วยภารกิจต่าง ๆ ที่ฮ่องเต้มอบหมายให้ตลอดมา คงทำให้เขาลงไปเดินเล่นในปรโลกนานแล้ว มีสิบหัวก็คงไม่เพียงพอให้กุด


เมื่อราชโองการมาถึงท่ามกลางเบื้องหน้าธารกำนัล หมิงหย่งเทียนจึงได้แต่ต้องออกเดินทางจากอันซุยโดยเร็วที่สุดเท่านั้น


องครักษ์เป่ยอารักขาท่านอ๋องด้วยจิตใจไม่สงบนัก ตวนอ๋องมิใช่โอรสองค์โปรดอย่างฉีอ๋องที่ทรงอนุญาตให้มีกองทัพเป็นของตนเอง และไม่ใช่ชินอ๋องที่มีความจำเป็นต้องมีกองทัพ แต่เห็นทีสวรรค์ยังคงเมตตาอยู่บ้างในเมื่อเสียนเฟยซึ่งเป็นมารดาของพระองค์ เป็นบุตรีของแม่ทัพพิทักษ์อุดรกองทัพที่ฮ่องเต้ให้ท่านอ๋องคุมไปนับเป็นอะไรได้ ในเมื่อแม่ทัพเวิ่นเป็นคนของฉีอ๋อง ครั้งนี้คงต้องใช้งานตระกูลหยางเสียแล้ว


เส้นทางจึงต้องเบี่ยงออกไปอย่างช่วยไม่ได้ “เอาจดหมายนี้ไปส่งให้ท่านตา เปิ่นหวางจะไปรอทัพที่ซื่ออัน”


เป่ยลู่เจ๋อค้อมศีรษะ เร่งเอาจดหมายนั้นม้วนติดกับเหยี่ยวส่งสารแล้วปล่อยให้โบยบินออกไปโดยเร่งด่วน


ในเวลาเดียวกันนั้น


เจียงเลี่ยงหลินตื่นแต่เช้า แล้วขอร้องให้ท่านลุงฮัวช่วยเกณฑ์พวกชาวบ้านมาช่วยงานที่ยุ้งฉางเท่าที่พอจะทำได้ก่อน อย่างแรกคือต้องขนเสบียงอาหารออกมาด้านนอก เพื่อที่จะทำความสะอาดครั้งใหญ่


ในโลกเดิม วิธีกำจัดมอดที่ดีที่สุดคือใช้ความร้อน และวิธีป้องกันที่ดีที่สุดคือการทำให้สถานที่เก็บอาหารอยู่ในสภาวะสุญญากาศ แม้การใช้สมุนไพรในครัวเรือนจะเป็นภูมิปัญญาที่ได้ผล แต่เมื่อถึงจุดจุดหนึ่งพวกแมลงเหล่านี้ก็เหมือนกับแมลงศัตรูพืชทั่วไป คือจะเริ่มเรียนรู้และไม่กลัวอีกต่อไป


แต่ในดินแดนนี้ เลี่ยงหลินคงไม่สามารถสร้างเครื่องดูดอากาศได้ แต่เมื่อได้เห็นสุราพื้นเมืองที่ค่อนข้างแรง จึงได้แนวคิดการควบคุมสถานที่ให้ใกล้เคียงกับคำว่าสุญญากาศมากที่สุด


เมื่อพวกสาว ๆ ที่ขนาดตัวค่อนข้างบึกบึนมาถึง ทุกคนก็ช่วยกันขนกระสอบข้าวสารออกมาที่ลานหมู่บ้าน ป๋าไห่ที่เป็นชายฉกรรจ์เพียงผู้เดียวเป็นหัวหน้าคนงาน ส่วนชายหนุ่มตัวผอม ๆ ที่ไม่โดนเกณฑ์ทหารก็ยังสมัครใจมาช่วยเหลือด้วย เช่นเดียวกับเหล่าศิษย์นักพรต


“แยกเสบียงแต่ละชนิดออกจากกัน ข้าวสาร ข้าวเปลือก มันฝรั่ง แป้ง เพราะแต่ละอย่างจะต้องตรวจดูก่อน” เลี่ยงหลินสั่งการเรื่อย ๆ ระหว่างที่ยืนมองจิ่งหลิวพาพวกสาว ๆ แกะกระสอบข้าวสารออกมาดูว่ามีมอดกินทุกกระสอบหรือไม่


“ไม่รอดสักกระสอบเลยเจ้าค่ะ” จิ่งหลิวเอ่ยด้วยสีหน้าไม่สู้ดี


“เตรียมกระด้งแล้วขอรับแม่นางเจียง” ในฐานะผู้ใหญ่บ้าน ลุงฮัวรีบจัดหาของให้ตามที่อีกฝ่ายขอไว้


 “เดี๋ยวช่วยกันร่อนมอดออก แล้วเอาข้าวไปตากกัน” หญิงสาวเอ่ย


นี่ถือเป็นงานละเอียดและต้องทำแข่งกับเวลา ขั้นตอนการแยกตัวมอดออกด้วยมืออย่างไรก็เลี่ยงไม่ได้ “ระหว่างนั้นแบ่งคนไปทำความสะอาดยุ้งฉางกัน”


ดังนั้นยุ้งฉางที่วางเปล่าจึงชะล้างยกใหญ่อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทั้งปัดกวาด เช็ดถูทุกพื้นที่ไม่ว่าจะข้างในหรือบ้างนอก เมื่อชะล้างคราบสกปรกแล้วจึงใช้สุราแรงเป็นส่วนผสมของน้ำที่ใช้เช็ดถูกทำความสะอาดอีกครั้ง กลิ่นฉุนกึกจนทำให้รู้สึกมึนเมาได้ง่าย  เลี่ยงหลินได้แต่ยืนห่าง ๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่กล้าเสี่ยงเข้าใกล้เลย


“ปล่อยให้แล้วจากนั้นเอาน้ำส้มหมักผสมน้ำหนึ่งส่วนแล้วมาเช็ดทั้งอาคารเหมือนเดิม” น้ำส้มสายชูเป็นอีกหนึ่งอย่างที่พวกแมลงเกลียดไม่แพ้สมุนไพรกลิ่นฉุน


พวกชาวบ้านช่วยกันขะมักเขม้น ทางด้านหนึ่งคัดแยก ทางด้านหนึ่งร่อนข้าว ทางด้านหนึ่งทำความสะอาด ร่อนข้าวจนสะอาดแล้วก็เอาขึ้นตากไว้ตามหลังคาบ้าน แดดกำลังดี แบบนี้ตากเพียงสองสามวันน่าจะใช้ได้


แม้ว่ามอดที่มองเห็นด้วยตาเปล่าจะถูกร่อนออกไปจนหมดแล้ว แต่ก็ยังอาจมีตัวอ่อนหรือไข่ของมันหลงเหลืออยู่ในข้าวได้ ดังนั้นการตากแดดจึงช่วยทั้งขับไล่และฆ่าสิ่งที่หลงเหลือเหล่านี้ให้ตาย ไม่ให้เกิดปัญหามอดฟักเป็นตัวในข้าวอีกภายหลัง แต่หากอยู่ในโลกเดิมมีวิธีง่ายกว่านั้นมากคือเอาข้าวเข้าเครื่องไมโครเวฟสักนาทีหรือสองนาที


“อันนี้ต้องทิ้งแล้วล่ะ” เลี่ยงหลินเอ่ยหลังจากชาวบ้านเปิดกระสอบมันฝรั่งออกมา มีอยู่จำนวนหนึ่งที่แตกหน่อแล้ว “เอาไปปลูกต่อก็ได้”


“แต่ตัดต้นออกก็น่าจะได้อยู่นะเจ้าคะ” แม่ครัวฉู่ที่มาช่วยงานด้วยบอกอย่างเสียดาย


“มันฝรั่งถ้ามีหน่อแล้วจะกินไม่ได้เลยเพราะจะกลายเป็นพิษ” ในมันฝรั่งที่แตกหน่อแล้ว จะมีการสร้างสารพิษที่เรียกว่าโซลานีน[1] ซึ่งอาจทำให้เกิดอาการชา อาเจียน หรืออย่างร้ายแรงคือชักและถึงแก่ชีวิต “หัวที่เริ่มมีรอยดำ ๆ หรือเขียวช้ำ ๆ แล้วก็คัดออกด้วย เพราะนั่นแสดงว่ากำลังจะแทงยอดออกมาแล้ว”


เมื่อรู้สึกเสียดาย พวกมันฝรั่งที่แตกหน่อแล้วถึงถูกคัดออกเพื่อรอเพาะปลูกใหม่ สำหรับในส่วนข้าวเปลือกที่ยังไม่ผ่านการสีอีกหลายกระสอบนั้นล้วนรอดจากการเป็นอาหารมอด แต่มีอยู่สองกระทอบที่ถูกเก็บไว้ในมุมอับของยุ้งฉางซึ่งเมื่อตอนแบกออกมาส่งกลิ่นอับ ๆ คล้ายกำลังชื้นและเน่า


เมื่อแกะสองกระสอบที่น่าสงสัยนั้นออกมาดู หลาย ๆ คนถึงกับเบ้หน้าหนี ราสีขาวครอบครองพื้นที่ในนั้นเกือบทั้งหมด เสบียงอาหารเสียไปต่อหน้าต่อตา


เลี่ยงหลินมองเส้นใยสีขาวนั้นอยู่พักหนึ่ง การเป็นเชฟมืออาชีพ ยิ่งก้าวขึ้นไปสูง ความรู้ยิ่ต้องเสาะแสวงหาเพิ่มเติมดั่งเงาตามตัว ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอาหารการกิน เชื่อว่าเชฟมืออาชีพล้วนทำเองได้หมดแม้แต่ปั่นเนยหรือกวนชีสด้วยตัวเอง สัญชาตญาณอาหารบอกแก่ตัวนางว่าราสีขาวนี้คุ้นตามากเหลือเกิน


เคยเห็นที่ไหนกันพยายามนึกทบทวนความทรงจำเมื่อตอนเดินทางไปทั่วเอเชีย


นี่มันไม่ใช่ราธรรมดา แต่เป็นเห็ดต่างหาก


สิ่งที่เห็นอยู่เบื้องหน้าคือเชื้อเห็ดนางฟ้าซึ่งชอบข้าวเปลือกและฟางข้าวสุด ๆ คิดว่าเพราะกระแสลมพัดพาเอาสปอร์ของพวกมันมา จนกระทั่งพบกับยุ้งฉางมืด ๆ อากาศชื้นเย็น อีกทั้งได้ปุ๋ยเป็นข้าวเปลือกของโปรด จะไม่เกิดได้อย่างไร


ยิ่งเห็นพวกชาวบ้านมีปัญหาเรื่องปลูกผักไม่ได้ผลด้วยแล้ว เลี่ยงหลินยิ่งมองเชื้อเห็ดเหล่านี้เหมือนสมบัติล้ำค่า


“แม่นางเจียง ทิ้งเถิดขอรับ” นักพรตน้อยคนหนึ่งกล่าว เขาได้ทราบจากนักพรตเซี่ยมาว่าให้ดูแลแขกเป็นพิเศษเพราะนางตั้งครรภ์ จึงอดกังวลไม่ได้ที่นางยืนอยู่หน้ากระสอบ หายใจเอากลิ่นราที่ระเหยขึ้นมาแบบนั้น


ช่วงขณะที่กำลังคิดหาวิธีปลูกเห็ด หญิงสาวก็หลุดจากภวังค์พร้อมรอยยิ้ม “นี่คือของดีที่ห้ามทิ้งเด็ดขาด”



 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

อ้างอิง

โซลานีน[1] (Solanine) เป็นพิษไกลโคแอลคาลอยด์ที่ ในมันฝรั่งมีการสร้างโซลานีน และชาโคนีนเพื่อใช้ปกป้องตัวเอง พบมากในส่วนใบ ลำต้น และหัว พิษโซลานีนก่อให้เกิดความผิดปกติทางระบบทางเดินอาหารและระบบประสาท ทำให้คลื่นไส้ ท้องร่วง อาเจียน ปวดเกร็งกระเพาะอาหาร แสบคอ หัวใจเต้นผิดจังหวะ ปวดศีรษะและเวียนศีรษะ ในรายที่มีอาการหนักจะเห็นภาพหลอน สูญเสียประสาทสัมผัส เป็นอัมพาต เป็นไข้ ดีซ่าน ม่านตาขยาย และอุณหภูมิกายต่ำกว่าปกติ ทำให้เสียชีวิตได้


Talks v.2  - ขอความร่วมมือคอมเมนท์ด้วยความสุภาพนิดนึงนะคะ สำหรับเรื่องวิจารณ์ใส่ไรท์ได้เต็มเหนี่ยวเลยค่ะ ไรท์ยินดีรับฟังเพราะในชีวิตจริงไรท์คุยวิจารณ์งานเขียนบ่อยอยู่แล้วค่ะ ไรท์เป็น Copy writer นักเขียน นักข่าว เขียนข่าวให้หลายสื่อ เขียนบทความวิเคราะห์ และงานครีเอทีฟโฆษณาให้หลายแบรนด์ทุกวัน เจอมาทุกแบบ แต่เรื่องคำหยาบถือว่าไรท์ขอก็แล้วกันเนาะ อย่าพิมพ์เลย บางครั้งมันอาจเป็นเพราะเราไม่ได้เห็นหน้ากัน ดังนั้นเวลาที่คุณพิมพ์อะไรออกมา เลยรู้สึกว่าไม่ต้องรับผิดชอบคำพูดของตัวเอง แต่จริง ๆ แล้วคำหยาบเหล่านั้นมันทำให้ชื่อเสียงและความรู้สึกของคนอื่นเสียหาย ถือว่าไรท์ขอแจ้งตรงนี้เนอะ ถ้าเจอโพสต์คำหยาบ ไรท์ลบนะคะ


Talks - มีข่าวดีอีกนิดนึงค่ะ ทางสำนักพิมพ์แจ้งมาว่าอนุญาตให้ไรท์ลงเพิ่มให้อ่านในเด็กดีเป็น 28 ตอน นะคะ พูดถึงเรื่องกำหนดการวางแผงหนังสือเดือน พ.ค. คือเป็นเวลาที่ทางสำนักพิมพ์ช่วยไรท์จนสุดความสามารถแล้วค่ะ เพราะว่าเรื่องนี้ยังแต่งไม่จบ ไรท์เขียนพร้อมลงในเด็กดีไปด้วย ความสามารถในการเขียนคือวันละ 1 ตอนถ้วน ซึ่งถ้านับกันจริง ๆ แล้วไรท์ต้องใช้เวลาเขียนเรื่องนี้ถึง 3 เดือนเลยค่ะ โดยปกติการทำหนังสือก็จะมี process ในการพิสูจน์อักษร จัดหน้า ปรู๊ฟอาร์ต ปรู๊ฟดิจิตอลต่าง ๆ ราวหนึ่งเดือนถัดไปหลังจากส่งต้นฉบับอีก แต่นี่ทีมงาน บก. ดีต่อใจน่ารักมาก ทยอยเก็บงานไรท์ไปด้วยเพื่อให้สามารถจบงานได้ไวที่สุด ไรท์เห็นแล้วก็สงสาร ไม่รู้ทีมงานเอาเวลาที่ไหนนอนกัน เที่ยงคืนตีหนึ่งไรท์อัพนิยาย ทีม บก. ยังอุตส่าห์มาให้คำปรึกษาเรื่องรีไรท์ชื่อเมืองอยู่เลยค่าาาา 5555 

พูดถึงตอนนี้กันบ้าง ตั้งชื่อพวกองค์ชายมันยากจริง ๆ ค่ะ

องค์ชายใหญ่ ชินอ๋อง หมิงหลิ่งเหวิน แปลว่า สายลมอันสูงส่ง

องค์ชายรอง ฉีอ๋อง หมิงเฟยฉี แปลว่า โบยบินสู่ความมงคล

องค์ชายสาม เอี้ยนอ๋อง หมิงหยางจื้อ แปลว่า ปัญญาดั่งดวงดวงตะวัน

องค์ชายสี่ หมิงอ๋อง หมิงไท่หรง แปลว่า ยิ่งใหญ่รุ่งโรจน์

องค์ชายห้า ตวนอ๋อง หมิงหย่งเทียน แปลว่า สรวงสวรรค์อันนิรันดร์

องค์ชายหก ยังไม่มีราชทินนาม หมิงหลี่ช่าน แปลว่า สว่างเจิดจ้า

ดูเหมือนว่าชายใหญ่จะเริ่มมีแฟนคลับหรือจะกลายเป็นแฟนขับอันนี้เราต้องดูกันต่อไป

สุดท้ายนี้ไรท์มี facebook แล้วนะคะ แวะเข้ามาคุยกันได้ทาง FB : กุลิสรา ค่ะ // กุลิสรา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.305K ครั้ง

7,919 ความคิดเห็น

  1. #7830 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 21:27
    สวสารท่านอ๋อง
    #7830
    0
  2. #6501 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 13:05
    ฮ่องเต้โคตรน่าชัง
    #6501
    0
  3. #6082 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 23:46
    โคตรโหด
    #6082
    0
  4. #5997 Vicxxx (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 00:36

    ถึงกับโหลดแอปรอซื้อebookเลยค่ะ ไม่ได้อุดหนุนนิยายจีนโบราณมานานมากแล้ว คราวนี้ไม่พลาดแน่นอนค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

    #5997
    0
  5. #5618 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 06:55
    เบื่อวังจริงๆมีแต่แย่งชิง
    #5618
    0
  6. #5238 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:49

    ฮ่องเต้ก็คือเกลียดตั้งแต่ซีนแรกที่ออกแล้วค่ะ เฮอะ ถึงขั้นปลูกเห็ดเลยหรอ เชฟเอาเรื่องมากค่ะ 555555

    #5238
    0
  7. #4586 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 08:56
    สงสารตวนอ๋อง พ่อก็ไม่รัก เห็นเป็นโล่ เป็นที่กำบังให้กับลูกชายสุดที่รัก 2 คน
    #4586
    0
  8. วันที่ 14 เมษายน 2562 / 10:47
    😊😊😊
    #4216
    0
  9. #3182 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:02
    เกลียดการทิ้งขี้ทุกอย่างให้ตวนอ๋องเก็บกวาด
    #3182
    0
  10. #2571 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 20:14
    อยากให้เค้าเจอกันแล้ว แยกกันไปรบ อีกคนปลูกเห็ด เมื่อไหร่จะเจอกันน้าาา
    #2571
    0
  11. #2533 mooklinlava2505 (@mooklinlava2505) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 04:05
    อ่านรอเล่มค่ะ
    #2533
    0
  12. #2503 chana2018 (@chana2018) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 16:02

    ดีต่อใจ สนุกค่ะ...แต่รอว่าเมื่อไหร่พี่อ๋อง น้องเจียง จะเจอกันสักที https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-01.png

    #2503
    0
  13. #2488 num no (@Galliano) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 08:10
    ขอบคุณค่ะไรท์ สนุกมากกก
    #2488
    0
  14. #2332 MinorA (@aun-aom) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 16:55
    เจอของดีเลยยย
    #2332
    0
  15. #2118 wilainat27 (@wilainat27) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 01:00
    เลี้ยงลูกเองเลยอยู่ในวังก็เป็นแค่เมียน้อยยยย สร้างฐานะใหม่เป็น single mum5555
    #2118
    0
  16. #2107 Ratchani Pumipak (@242515) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 23:21
    สงสัยทั้งเริ่องพระนางคงยากที่จะเจอกัน
    #2107
    0
  17. #2084 pui_songsri (@pui_songsri) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 22:54
    พระเอกโดนส่งไปรบเพื่อเคลียพื้นที่ให้ลูกรักฮ่องเต้ 2 คน แก่งแย่งกันต่อ ฮ่องเต้แบบนี้โดนล้มบัลลังภ์ไม่ใช่เรื่องแปลก
    #2084
    0
  18. #2082 พราเซอาร์ที (@aldalus) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 22:35
    รอติดตามครับ
    #2082
    0
  19. #2081 Pummycherry (@Pummycherry) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 22:18
    ตอนแรก อ่านก็แอบเบื่อๆนะคะ เอ๊ะ แต่อ่านไปอ่านมา วางไม่ลงค่ะ
    สงสารพระเอกค่ะ เมียท้อง ไม่รู้เป็นตายร้ายดี
    ส่วนนางเอกมาอยู่โลกใหม่ ต้องปรับตัวมาก นางเก่งค่ะ แต่ก็เข้าใจนางจะไม่ผูกพัน หรืออาลัยอาวรณ์พระเอก ก็นางไม่ใช่คนเก่นิ 555
    ลุ้นให้พบกันไวๆค่ะ
    หนังสือเดือน 5 นะคะ รอซื้อ
    ปอลอ ไรท์เก่งค่ะ สมแล้ว ที่ขึ้นเบอร์หนึ่ง ชอบนิยายจีนค่ะ ชอบนิยายที่ไรท์ทำการบ้าน และข้อมูลดีค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #2081
    0
  20. #2080 junjunnarak (@buttumpun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 22:00
    รอเล่มเลยย
    #2080
    0
  21. #2079 Mono.M (@memie-haha) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 21:52

    ได้โปรดดดดดดด
    #2079
    0
  22. #2078 Mono.M (@memie-haha) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 21:51

    มาต่อเถอะค่าาาาาาาา
    #2078
    0
  23. #2077 ควานลิน (@ohhsehun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 21:50
    รอตอนต่อไปค่า
    #2077
    0
  24. #2076 Laddamland (@Laddamland) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 20:56
    สนุกมากคะ
    #2076
    0
  25. #2075 Kanijang_1630 (@Kanijang_1630) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 19:22
    จบตอน? กำลังสนุก
    #2075
    0
  26. #2072 maprang_naja (@maprang_1984) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 18:13

    ไรท์แจ้งลง ทางหน้าหลักด้วยนะคะ ว่านิยายลงให้อ่านไม่จบ ให้ทดลองอ่านกี่ตอน ชัดเจนดีกว่า

    #2072
    2
    • #2072-1 tigerdog (@tigerdog) (จากตอนที่ 18)
      15 มีนาคม 2562 / 19:46
      เห็นไรต์​ลงว่า 25 ตอนค่ะ
      #2072-1