ตำรับรักจอมนาง (สนพ.ดีต่อใจ)

ตอนที่ 12 : บทที่ 12 ให้ทุกข์แก่ท่าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63,574
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,897 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

ก่อนหน้านี้ชุนหลวนซานคงมิกล้าปักใจเชื่อคนแปลกหน้าง่าย ๆ จนกระทั่งเมื่อได้ฟังแม่นางเจียงกล่าว คล้ายกับมีใครสักคนกำลังสาดน้ำเย็นจัดใส่ตัวเขาอย่างแรง และนั่นเป็นต้นเหตุทำให้เขาผู้เป็นถึงเจ้าเมืองอันซุยต้องยินยอมเรียกขุนนางในแต่ละฝ่ายให้มาติดตามรับใช้นางอยู่แบบนี้


“แม่นางเจียงช่วยช่วยชี้แจงเกี่ยวกับร้านค้าอีกสักนิดได้หรือไม่ขอรับ” ฝ่ายหัวหน้าผู้คุมคลังสินค้าของเมืองสอบถาม หลังจากที่ฟังท่านเจ้าเมืองถ่ายทอดไปรอบหนึ่งแล้วก็ยังตะลึงพรึงเพริดอยู่ พวกเขาไม่เคยพบเจอหลักในการบริหารบ้านเมืองเช่นนี้มาก่อน ดังนั้นขอฟังให้ละเอียดเสียหน่อยก่อนลงมือทำ


ฝ่ายเจ้าเมืองยืนมองนายเสมียนคุมคนงานลำเลียงอาหารเข้ามาในครัวของตนเงียบ ๆ เสบียงที่ยังเหลือในยุ้งฉางถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนที่มีคุณภาพสูงเพื่อขาย และส่วนที่มีคุณภาพด้อยลงมาจวนเจียนจะหมดอายุต้องรีบแปรรูปโดยเร่งด่วน


เจียงเลี่ยงหลินที่เมื่อเริ่มทำงานก็มือไม่หยุดนิ่งตลอด แม้จะพูดคุยกับผู้คุมสินค้าแต่ก็แทบไม่ได้ละสายตาไปจากเตาไฟตรงหน้าเลย “เรียกว่าการค้าแข่ง[1] จริง ๆ ก็คล้ายกับการจำลองตลาดตามปกติที่พวกพ่อค้าแม่ค้ามีการค้าขายทั่วไป แต่ในยามนี้เมื่อพวกเขาจับตัวเป็นกลุ่มก้อนการค้าและเริ่มผูกขาด ทำให้สินค้าในเมืองมีราคาสูงเช่นนี้ ความเสมอภาคในการซื้อขายก็หมดไป หากเป็นเมื่อก่อนข้าคงแนะนำให้เชิญผู้ค้ารายใหม่ที่ไว้ใจได้เข้ามาทำกิจการในเมือง ทว่าเมืองอันซุยในตอนนี้ไม่อาจทำเช่นนั้นได้ ดังนั้นสิ่งที่มีประสิทธิภาพที่สุดคือทางการต้องเข้ามาเป็นผู้ดำเนินกิจการเสียเอง ต้องมีร้านค้าของทางการ ข้าได้แนะนำท่านเจ้าเมืองแล้วว่าให้งดแจกทานทุกประเภทก่อน แม้การแจกจะดีแต่ไม่อาจแก้ไขปัญหาได้อย่างถาวร ดังนั้นให้เก็บเสบียงทุกอย่างมารวมไว้คัดแบ่งคุณภาพ แล้วค่อยขายในราคาที่ควรเป็นภายใต้ร้านค้าของทางการเท่านั้น”


ในโลกก่อนรูปแบบธุรกิจราคาถูกเช่นนี้ถูกครอบคลุมโดยกลุ่มทุนนิยม เกิดเป็นร้านสะดวกซื้อราคาถูกที่กินสาขาไปทั่วโลก ไม่นานพวกร้านของชำราคาแพงก็อยู่ไม่ได้ หากแต่ในโลกนี้เลี่ยงหลินได้แนะนำให้เจ้าเมืองดำเนินการโดยชื่อทางการ ไม่ได้อิงกับกิจการของตระกูลใดเป็นพิเศษ เพื่อดูดเอาเม็ดเงินกลับเข้ามาในคลังเมืองอันซุยโดยตรง


“แต่แม่นางเจียง เมื่อขายสินค้าราคาถูกเช่นนี้จะมิเกิดปัญหาคนมากักตุนซื้อของจากร้านค้าของทางการ แล้วเอาไปแสวงหากำไรอีกหรือ” ฝ่ายขุนนางซักถามพลางจดบันทึกข้องสงสัยต่าง ๆ เอาไว้


“นี่เป็นร้านค้าของทางการท่านจะกังวลไปใย ท่านจะตั้งกฎอย่างไรก็ได้ เพียงเพิ่มข้อกำหนดเอาไว้ว่าหนึ่งบุคคลก่อนเข้าซื้อต้องถือหนังสือประจำตัวมาแสดงด้วย แล้วจำกัดจำนวนการซื้อของต่อวันต่อคนเอาไว้ เพียงเท่านี้ก็ตัดปัญหาพวกหัวใสชอบฉวยช่องว่างสร้างผลประโยชน์แล้ว”


เจ้าเมืองอันซุยมองร่างบางที่กล่าวอย่างไม่ยี่หระ ระหว่างนั้นนางหันไปสั่งการอย่างคล่องแคล่ว


“พี่หลิว เดี๋ยวให้คนครัวเอาข้าวเก่านี้ไปโม่เป็นแป้งไว้สำหรับโรงอาหาร”


“เจ้าค่ะนายหญิง”


แม้แต่จุดแจกทานของเจ้าเมืองที่ตั้งเอาไว้สำหรับผู้อพยพนอกเมืองก็โดนนางเปลี่ยนเป็นโรงอาหารสำหรับคนยากไร้ในระบบแบบโลกเดิม นั่นก็คือเปิดให้บริจาค ด้วยเจียงเลี่ยงหลินรู้ดีว่าสภาพการเงินในเมืองนั้นไม่อาจอุ้มใครได้นาน และอาจทำให้เมืองอันซุยล้มละลาย ดังนั้นข้างจุดแจกอาหารจะมีกล่องรับบริจาคอยู่ด้วย จะมากหรือน้อยแล้วแต่พวกชาวเมืองจะเห็นสมควร


ตอนแรกที่เห็นโรงอาหารระบบใหม่ของแม่นางเจียงดำเนินการ ฝ่ายชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าเมืองแทบไม่เชื่อสายตา ยอมรับว่าหนแรกเขากังวลว่าจะมีใครยินยอมจ่าย ทว่าเขาประเมินสามัญสำนึกของคนต่ำเกินไป เพียงแค่อาหารเช้ามื้อแรกของวัน เป็นน้ำเต้าหู้ซาลาเปาธรรมดา ชาวบ้านต่างทยอยแถวเข้ามารอรับ และเมื่อเขาประกาศออกไปตรง ๆ ถึงจุดประสงค์ว่าต้องการเงินนี้มาต่อยอดเป็นทุนในมื้อต่อไป กลับมิมีผู้ใดด่าทอ ทว่ามีแต่คนเต็มใจหยิบเงินออกมาหยอดกล่อง แม้จะไม่ใช่จำนวนมากมาย แต่ก็สังเกตได้ว่าไม่มีใครให้น้อยกว่า 10 อีแปะเลย ซึ่งนั่นเป็นราคาของอาหารที่ควรจะเป็นในช่วงที่ไม่ประสบภัยข้าวยากหมากแพงนั่นเอง


เจียงเลี่ยงหลินเรียกระบบเช่นนี้ว่าการต่อทุน เพื่อทดแทนที่นางให้เจ้าเมืองงดแจกข้าวสารอาหารแห้ง เปลี่ยนเป็นวางอาหารปรุงสุกในโรงอาหารลักษณะกึ่งบริจาคเช่นนี้แทน การเอาเงินทุนนี้มาเป็นทุนในการทำมื้อต่อ ๆ ไปให้แก่ทุกคนจะทำให้ฝ่ายคลังไม่ต้องอุ้มภาระรายจ่ายค่าอาหารของผู้อพยพ สำหรับตัวข้าวสารอาหารแห้งที่ไม่ได้แจกแล้ว ก็เอามาเป็นสินค้าจำหน่ายในร้านค้าของทางการที่ขายในราคาต้นทุนดั้งเดิม เพื่อให้เกิดเงินหมุนเวียนอย่างเร่งด่วน


ฝ่ายผู้คุมคลังสินค้า และฝ่ายผู้คุมการคลังของเมืองต่างมีสีหน้าตะลึงงัน การเอาเมืองเข้ามาดำเนินกิจการเองเช่นนี้ถือเป็นเรื่องใหม่สำหรับพวกเขา เนื่องจากความมั่งคั่งจากการค้าขายมักจะเป็นระบบที่สืบทอดในตระกูลพ่อค้าเพียงเท่านั้น


“ข้าตั้งใจจะเปิดโรงอาหารในเขตเมืองด้วยเพื่อช่วยชนชั้นแรงงาน แม่นางเจียงเห็นว่าอย่างไร” เจ้าเมืองชุนเอ่ยถาม ท่าทางนบนอบต่อหญิงสาวผู้หนึ่งเมื่อเทียบกับวันแรกที่พบกันแล้วต้องบอกว่าเพิ่มสูงขึ้นอย่างน่ากลัว เมื่อนักพรตหญิงเซี่ยออกไปนำพวกชาวเมืองทำบุญภาวนาที่ศาลเจ้าไท่อี้ตั้งแต่เช้า เขาก็มุ่งมาหาแม่นางเจียงพร้อมข้าราชการคนสนิทชุดหนึ่งทันที


“เป็นข่าวดีทีเดียว ท่านเจ้าเมืองจะเปิดในจุดใดบ้าง” เสียงหวานสอบถามอย่างสนใจ นับตั้งแต่ทดสองใช้วิธีของเธอเพียงวันเดียวในศูนย์ผู้อพยพ เม็ดเงินที่ไหลเข้ากองทุนอาหารก็มีแนวโน้มว่าจะสามารถดำเนินการต่อไปได้อย่างดี


“มีหน้าศาลเจ้าไท่อี้ กับบริเวณถนนสระมรกต รวมแล้วสองแห่ง ข้ามีแบบร่างมาให้แม่นางดูด้วย” เขากางกระดาษออก มองเห็นเป็นโครงสร้างห้องแถวแบบง่าย ๆ ที่สามารถรองรับผู้คนได้ค่อนข้างมาก อีกทั้งทำเลก็ดีงาม “ส่วนร้านค้าของชำข้าตั้งใจจะตั้งที่ถนนเส้นเมืองหลัก ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ตั้งอยู่ข้างกันเอาให้พวกกลุ่มการค้ามันกระอักไปเสียเลย จะได้รู้ว่าอย่ามาหยามเมืองเล็ก ๆ ของข้า”


เจียงเลี่ยงหลินมองสีหน้าคล้ายเด็กที่รอเวลาเอาคืนของท่านเจ้าเมืองซึ่งปรากฏชั่วขณะหนึ่ง พลางยิ้มแล้วส่ายศีรษะช้า ๆ น่ากลัวว่ากลุ่มการค้าทั้งหลายจะต้องกระอักจริง ๆ เพราะในโลกเดิมของนาง ก็มีกลุ่มธุรกิจที่ทำกิจการร้านสะดวกซื้อ 24 ชั่วโมงพร้อมราคาได้มาตรฐานไม่ขึ้นอยู่ตามอารมณ์คนขายแบบนี้ แล้วนี่ยิ่งปล่อยให้หน่วยงานราชการที่มีสิทธิในการเข้าถึงสิ่งต่าง ๆ สูงอยู่แล้วได้ทำตามระบบนี้ เห็นทีคงมีคนร้องระงม


วันนี้ภายในเมืองต่างเห็นความเปลี่ยนแปลงตลอด เหล่าคหบดีที่แม้จะไม่รู้ว่าเจ้าเมืองมีแผนการอันใด แต่ก็อดรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ มิได้ เมื่อเห็นเกวียนเทียมสินค้าวิ่งรอกไปมาระหว่างยุ้งฉาง คลังสินค้า และจวนเจ้าเมือง อีกเดี๋ยวก็วิ่งออกไปยังศูนย์ผู้อพยพ อีกเดียวก็วนไปตามถนนเส้นศาลเจ้าไท่อี้


“พูดถึงเรื่องร้านแล้ว คงอีกกว่าหลายวันกว่ากิจการต่าง ๆ จะเข้าที่เข้าทาง ข้าจึงอยากเรียนขอให้แม่นางพักอยู่ที่เมืองนี้อีกสักระยะได้หรือไม่ เรื่องสถานที่นั้นข้าได้ให้พวกบ่าวจัดเรือนรับรองแขกเอาไว้ให้แล้ว อยู่ไม่ไกลจากเรือนพักของนักพรตเซี่ยแม่นางเจียงจะได้มีเวลาเสวนากับท่านนักพรตด้วย” เหล่าข้าราชการไปจนถึงคนงานในบริเวณนั้นต่างทอดถอนใจ ยิ่งตระหนักถึงความสำคัญของแม่นางเจียง ต่างคิดพ้องกันว่าเห็นทีพวกตนต้องระมัดระวังในการปฏิบัติตนต่อนางให้มากขึ้นแล้ว


“เดิมข้าก็ตั้งใจจะช่วยเหลือเมืองนี้จนถึงที่สุดอยู่แล้ว แต่เพียงว่าข้านั้นได้ต่อสัญญาเช่าที่พักไว้ที่จื่อเถิงกังอีกสามวันแล้ว จึงมิต้องการรบกวนท่านเจ้าเมืองอีก” จากคำว่า ผู้น้อยกลายเป็น ข้าทั้งสองเจรจากันอย่างคนที่มีความเท่าเทียม ชวนให้จิ่งหลิวและป๋าไห่สะท้อนใจ พวกตนรู้มานานว่านายหญิงมีความสามารถ แต่ไม่คิดว่าความสามารถนั้นจะฉายแสงได้ถึงเพียงนี้ นี่หรือคุณหนูจวนนายอำเภอในอดีต ยามนี้หากกล่าวว่านางคือพระชายาแห่งจวนอ๋องก็ย่อมเชื่อสนิทใจ ไฉนสวรรค์จึงต้องกลั่นแกล้งให้นายหญิงของพวกตนออกมาระหกระเหินเช่นนี้


“ให้ผู้มีบุญคุณไปพักอยู่กันเองได้เช่นไร แม่นางเจียงและผู้ติดตามล้วนคือแขกคนสำคัญ ได้โปรดอย่าทำให้ข้าชุนหลวนซานรู้สึกละอายใจมากไปกว่านี้เลย เย็นนี้ข้าจะให้ผู้ช่วยติดตามแม่นางไปช่วยโยกย้ายของจากโรงเตี๊ยมมาไว้ในเรือนรับรอง” ในเมื่อเจ้าบ้านตัดสินใจเด็ดขาดแล้วเลี่ยงหลินจึงไม่โต้แย้งอีกต่อไป


และแล้วสองวันถัดมาร้านค้าที่ดำเนินกิจการโดยเมืองอันซุยก็พร้อมเปิดให้บริการภายใต้ชื่อ ฮุ่ยอันมาจาก ฮุ่ยที่แปลว่าเมตตากรุณา และ อันซึ่งเป็นอักษรแรกจากชื่อเมือง แสดงให้เห็นถึงเจตนารมณ์ของร้านค้าแห่งนี้ได้เป็นอย่างดี


ตั้งแต่เช้า หลังจากจุดประทัดมงคลและเริ่มการจำหน่ายซื้อขาย ผู้คนก็เข้ามาต่อแถวแน่นขนัด แน่นอนว่าหลายคนเริ่มพิศวงว่าร้านค้าที่จำกัดจำนวนห้ามผู้ซื้อซื้อคราวะเยอะ ๆ นี้จะทำกำไรได้อย่างไร แต่ผ่านไปเพียงสองชั่วยามหลังจากเปิดร้าน เหล่าพ่อค้าแม่ขายที่เคยดูแคลนก็เริ่มหน้าซีด เพราะจนบัดนี้ยังเห็นคนพลุกพล่านเข้าร้านฮุ่ยอันอยู่ไม่หยุด เข้าแถวซื้อข้าวสารกันทีละจินบ้าง ปลาแห้งบ้าง เกลือบ้าง ซึ่งทุกอย่างล้วนจำหน่ายในราคาเดิมก่อนที่จะเกิดสงครามทั้งสิ้น


นี่จึงเริ่มเห็นแววหายนะของกลุ่มธุรกิจอื่น ๆ แล้ว หลังจากนั้นอีกสามวัน ก็ยังมีผู้คนทยอยเข้ามาร้านฮุ่ยอันสม่ำเสมอไม่เคยขาด กลายเป็นว่าให้ซื้อครั้งละน้อย ๆ แล้วอย่างไร ในยุคข้าวยากหมากแพงเช่นนี้ อย่างไรเสียชาวเมืองก็ไม่บ่นหากมีร้านที่ขายของในราคาสมเหตุสมผล มาซื้อทุกวันนับเป็นปัญหาอะไรได้ เดินเพียงไม่กี่หัวมุมถนนก็ถึงแล้ว


เหล่าคหบดีในกลุ่มการค้าเริ่มปรึกษากันอย่างจริงจังอีกครั้ง หากเป็นกิจการของตระกูลอื่นมาขายของตัดราคาเช่นนี้พวกเขาย่อมรวมกันกำจัดได้ไม่ยาก หากแต่ร้านค้านี้ดำเนินกิจการโดยทางการ เงินหมุนเวียนเข้าระบบคลังโดยตรง ตระกูลชุนของเจ้าเมืองอันซุยมิใช่เจ้าของเสียด้วยซ้ำ “ทนไปก่อน ต้องมีวันที่สินค้าในคลังเมืองหมด” นั่นคือสิ่งที่พวกเขาสรุปได้


ทว่าสิ่งที่อีกฝ่ายไม่รู้คือเจ้าเมืองอันซุยมีกุนซือคนสำคัญอย่างเจียงเลี่ยงหลิน และนางย่อมคิดแผนอื่นสำรองไว้อยู่แล้ว


“ท่านเจ้าเมืองเคยเจรจาซื้อสินค้าโดยตรงกับอำเภอโดยรอบหรือไม่” หญิงสาวมาหารือกับชุนหลวนซานแต่เช้า หลังจากแวะไปดูอาหารของโรงครัวที่จัดส่งออกไปยังโรงอาหารทั้งหมดแล้วก็เบาใจ


“ปกติแล้วเรามิได้รับซื้อสินค้าจากเกษตรกรโดยตรง ทั้งหมดล้วนเป็นพวกพ่อค้า ส่วนเมืองอันซุยนั้นเก็บปันเสบียงในลักษณธของภาษีสินค้าแทน” ชายหนุ่มอธิบาย ระยะหลังนี้เขาแทบไม่มีอะไรปิดบัง ไม่ว่าแม่นางเจียงอยากทราบข้อมูลส่วนไหนของเมืองก็ยินดีบอกทุกอย่าง


เมื่อได้ยินดังนั้นเลี่ยงหลินจึงชี้ให้เห็นถึงจุดสำคัญในข้อนี้ “เสบียงที่อยู่ในยุ้งฉางนั้นไม่อาจจำหน่ายได้นาน สักวันก็ย่อมหมดไปแล้วชาวเมืองคงไม่แคล้วต้องย้อนกลับไปซื้อข้าวของราคาแพงอีก ดังนั้นเราควรต้องหมั่นหาสินค้ามาเดิมเรื่อย ๆ ยิ่งเราขายได้นานพวกพวกกล่มการค้าเองที่จะเป็นฝ่ายไม่ไหว”


“แม่นางจะล้มพวกเขาหรือ” เจ้าเมืองชุนเอ่ยอย่างตกใจ แม้เขาจะเคืองพวกพ่อค้า แต่ถ้ากิจการทุกอย่างในเมืองเจ๊งก็ย่อมไม่เป็นผลดีเช่นกัน


“หาได้เป็นเช่นนั้น” เรียวปากบางคลี่ยิ้ม “ข้าเพียงต้องการบังคับให้พวกเขาลดราคาลงมาเพื่อแย่งลูกค้าจากเรา ดังนั้นเราต้องตรึงราคาสินค้าและความสามารถในการซื้อขายไว้ให้นานที่สุด จนกว่าสภาพตลาดสินค้าในเมืองจะกลับเป็นปกติ”


นางอยู่ที่นี่นานเกินไปเสียแล้ว ไม่ทันไรก็ผ่านมากว่าสองสัปดาห์ อายุครรภ์ก็เต็มสี่เดือนพอดี


“ได้ เช่นนั้นข้าจะให้ผู้คุมการเกษตรเข้ามาพูดคุยรายละเอียดโดยตรง” เขารับปาก “แม่นางเจียงต้องการสิ่งใดอีกหรือไม่”


เจียงเลี่ยงหลินรู้ตัวว่าต้องเร่งมือ ถ้าอยากเดินทางต่อไป “ข้าอยากคุยกับผู้คุมภาษีด้วย ยังมีอีกวิธีที่ช่วยจัดการพวกเขาให้อยู่หมัด แล้วเราจะได้บรรยากาศดี ๆ กลับมาในเร็ววัน” ในเมื่อพวกเขาอยากได้เงินเยอะ ๆ กันดีนักหญิงสาวกำลังนึกถึงการเก็บภาษีแบบขั้นบันได[2] รอยยิ้มงดงามราวนางปีศาจร้ายนี่เองที่จะทำให้เหล่าพ่อค้าแม่ค้าต้องหนาวเยือกและจดจำชื่อเจ้าเมืองอันซุยจวบจนบรรพบุรุษไปอีกนานแสนนาน


ทางด้านจวนตวนอ๋อง


ตังกุย[3] ชวนโชง[4] กันช่าว[5] นางซื้อของพวกนี้เองหรือ” หมิงหย่งเทียนดูใบรายการอย่างประหลาดใจ ของพวกนี้ไม่ใช่ตัวยาสลักสำคัญหรือหายากอันใด ในคลังยาของจวนอ๋องก็มีเยอะจนนับไม่ถ้วน


เส้ากงกงและองครักษ์เป่ยลอบมองกัน มีสีหน้าวิตกอยู่หลายส่วนเมื่อคิดว่าตนต้องรายงานข้อเท็จจริงบางอย่างที่ท่านหมอเจ้าของร้านยาได้กล่าวไว้ “ทูลหวางเย่ท่านหมอหวังเจ้าของร้านยาเล่าว่าแม่นางจิ่งหลิวต้องการยาบำรุงครรภ์และขอให้ท่านหมอเก็บเป็นความลับพะย่ะค่ะ”


เกิดคลื่นความเงียบอย่างน่ากลัวทันทีที่เส้ากงกงกล่าวจบ แทบไม่กล้ามองเจ้าชีวิตที่ประทับเหนือโต๊ะทรงงานในยามนี้ บรรยากาศในเรือนอักษรหลังกลางของจวนอ๋องคล้ายว่ามีเงาดำมืดเข้าปกคลุมทันที


“หยางอี หยางเอ้อร์” ปรากฏร่างของสององครักษ์เงาขึ้นมาทันที “ไปฉางเฉินเดี๋ยวนี้ ตามหยางซานให้ทัน หานางให้เจอให้ได้”


“พะย่ะค่ะ”


องครักษ์เป่ยไม่กล้ากล่าวสิ่งใด ปกติแล้วหยางอี กับหยางเอ้อร์ คือสององครักษ์ที่ท่านอ๋องให้ติดตามตัวตลอดและมักจะไม่ส่งไปปฏิบัติภารกิจไกล ๆ


“หวางเย่” เส้ากงกงอดหวั่นใจมิได้ ยิ่งเห็นนายของตนนิ่งเงียบไปนานยิ่งตระหนักได้ว่าจะต้องมีใครสักคนเดือดร้อนแน่นอน เมื่อสัปดาห์ก่อนโน้นที่พ่อบ้านกู้เดินทางกลับมาถึงจวนอ๋องก็ได้รับมอบหมายให้คัดเลือกข้ารับใช้ใหม่ยกชุด


“ไปเตรียมรถม้าเปิ่นหวางจะไปฉางเฉิน”

 


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

อ้างอิง

ค้าแข่ง[1] - การค้าใด ๆ ที่มีลักษณะเป็นการค้าเดียวกัน โดยอาศัยอำนาจในการดำเนินกิจการเดียวกัน เช่น บริษัท A จำหน่ายสินค้าน้ำผลไม้ A ไม่นานหลังจากนั้นก็เปิดบริษัทลูกน้ำผลไม้ B มาค้าแข่งกับตัวเอง

ภาษีแบบอัตราก้าวหน้า[2] - การจัดเก็บภาษีแบบที่อิงกับรายได้สุทธิ โดยมีการคิดคำนวณในแบบขั้นบันได หรือเรียกอีกอย่างว่า ภาษีแบบอัตราก้าวหน้า กล่าวโดยสรุปคือยิ่งมีรายได้เยอะ ยิ่งต้องเสียภาษีเยอะ ซึ่งต่างจากระบบภาษีสินค้าโบราณที่ใช้เป็นการเก็บภาษีในอัตราเดียวไม่ว่าจะรวยหรือจน

ตังกุย[3] ()สมุนไพรจีนบำรุงโลหิต เป็นพืชตระกูลโสม มีสีน้ำตาลหรือน้ำตาลอมเหลือง หอมแรง หวานและขมเล็กน้อย ส่วนใหญ่ใช้เป็นยารักษาโรคของสตรีและทำให้ลูกดก

ชวนโชง[4] (川芎)หรือโกฐหัวบัว เป็นสมุนไพรจีนบำรุงโลหิต รสเผ็ดฉุน ฤทธิ์อุ่น ออกฤทธิ์ตามเส้นลมปราณของ ตับ, ถุงน้ำดี, ถุงหุ้มหัวใจ นิยมใช้บำรุงร่างกาย หรือเป็นยาบำรุงครรภ์

กันช่าว[5] (甘草)  - หรือชะเอมเทศ เป็นสมุนไพรจีนเสริมกำลังกาย มีรสหวานกลมกล่อม เป็นยาฤทธิ์กลาง ๆ สามารถบำรุงพลังส่วนกลาง บำรุงม้าม กระเพาะอาหาร และป้องกันอาการครรภ์เป็นพิษ จึงเป็นส่วนประกอบสำคัญที่อยู่ในยาสำหรับบำรุงครรภ์ และบำรุงหลังคลอดอีกด้วย

 

 

 

 

 

 


Talks - เรื่องตำรับรักจอมนางได้มอบลิขสิทธิ์ในการตีพิมพ์และจัดทำ e-book ให้กับทางสำนักพิมพ์ดีต่อใจนะคะ ติดต่อสอบถามได้ทางนี้เลยค่ะ FB : สำนักพิมพ์ดีต่อใจ // กุลิสรา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.897K ครั้ง

7,913 ความคิดเห็น

  1. #7874 nattyness1 (@nattyness1) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 08:44
    ผัวโมโหแล้วจ้า ไล่เมียก็เงี้ย
    #7874
    0
  2. #7871 ตัวซึมเศร้า (@Tuan01) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 06:08

    สนุกมาก อ่านได้เรื่อยๆไม่มีเบื่อ

    #7871
    0
  3. #7824 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 13:41
    เลี่ยงหลินสุดยอด

    ท่านอ๋องรู้แล้วว่าเลี่ยงหลินท้อง

    แต่รู้แล้วจะทำยังไงล่ะ

    จะพากลับมาอยู่ในดงอสรพิษเหรอ

    อย่าดีกว่า
    #7824
    0
  4. #7786 โมเอะ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 20:09

    ตังกุย น่าจะเป็น1ในสมุนไพรต้องห้ามสตรีมีครรภ์นะ เคยอ่านเจอ มันเหมาะกับคนมีประจำเดือนไม่ปกติ, ขับน้ำคาวปลาหลังคลอด คนท้องกินเข้าไปมากๆ อาจแท้งได้

    #7786
    0
  5. #7762 Settings (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 00:56
    อ๋องไม่ต้องตามอดีตเมียล่ะ นางอยู่ได้โดยไม่มีผัว
    #7762
    0
  6. #7614 150221 (@150221) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 16:59
    นางเอกไรท์เก่งสุดๆไปเลย
    #7614
    0
  7. #7500 dplay (@dplay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 21:27

    คค่อยๆเดินทางนะจะได้รู้วีรกรรมแต่ละอย่างของเมีย

    #7500
    0
  8. #7429 Seapen (@Seapen) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 18:59
    ไรท์จ๋า ปกติคนท้องกินชวนโชงไม่ได้นะ อาจจะทำให้แท้งได้ เราบอกเฉยๆน้าา เราชอบนิยายเรื่องนี้มากเลย
    #7429
    1
  9. #6992 Chaneekukku (@Chaneekukku) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 13:55
    เป็นนิยายน้ำดีอีกหนึ่งเรื่องในใจ
    #6992
    0
  10. #6570 warmior (@warmior) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 12:32
    ไม่ได้อ่านนิยายดีดีแบบนี้มานานแล้ว
    ขอบคุณไรท์นะคะ ชื่นชมมากมาก
    อ่านแล้วอุ่นหัวใจเหลือเกิน
    #6570
    0
  11. #6466 Baiphil289 (@Baiphil289) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 21:42
    ความรู้แน่นปึกข้าน้อยนับถือ
    #6466
    0
  12. #6073 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 23:08
    5555555
    #6073
    0
  13. #5655 chanisamp (@chanisamp) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 20:39
    คูมไรท์เก่งมากเรย ความรู้เเน่นครบ
    #5655
    0
  14. #5646 ดีมาก? เวอร์? (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:50

    ไรท์​ ความรู้แน่นมากเว่อร์​ รู้ทั้งด้านอาหาร​ และการเมือง​ เป็นกำลังใจให้นะคะ อ่านสนุกมากก


    #5646
    0
  15. #5623 popeye1a (@popeye1a) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 09:17
    ชื่นชมไรท์มากเลยค่ะ ข้อมูลแน่นจริงๆ ทำการบ้านดีมาก ถามจริงไรท์จบเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เศรษฐศาสตร์มาป่ะเนี่ยยยยย
    #5623
    0
  16. #5607 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:20
    ตามมาเร็วววววว
    #5607
    0
  17. #5288 seyam (@seyam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 18:29
    โอ้โห ไรท์ฉลาดมาก จบเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาป่าวเนี่ย555
    #5288
    0
  18. #5232 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 19:59
    เชฟเรียนเศรษฐศาสตร์มาด้วยรึเปล่าคะเนี่ย เริ่ดมากกก ฟาดๆไปเลยค่ะะะ
    #5232
    0
  19. #5176 praaewaa (@praaewaa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 15:04
    ชอบมาก เป็นนิยายที่ลื่นมาก แต่แฝงหลายๆหย่างไว้เยอะมากๆ ไรท์เก่งมาก เราซื้อแน่ๆเล่มนี้ // ว้ายยยยย พ่อมาาาาาา งานนี้ต้องมีคนซวย / ยิ้มร้าย
    #5176
    0
  20. #4508 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 22:03
    นางเอกฉลาดกว่าใคร
    #4508
    0
  21. #4382 A.Alice A.Apple (@Alice4585) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 19:56
    มาอ่านนิยายเรื่องนี้แล้วเรารู้สึกประทับใจในความละเอียดของผู้เขียนมากค่ะ ผู้เขียนใส่ใจรายละเอียดเก่งมาก สุดยอดเลย FC นะคะ งุ้ยยยย////)
    #4382
    0
  22. #4381 nunuvsop (@nunuvsop) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 19:43

    ตอนนี้มีความเศรษฐศาสตร์ อุปสงค์ อุปทานได้สาระเต็มๆอะ ชอบค่ะ

    #4381
    0
  23. วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:46
    😊😊😊
    #4203
    0
  24. #4198 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:01

    สามีที่รักกลับมาตามหาภรรยาแล้วววว


    ว้ายกรี้ดดดดดด


    อ่อ ลืมเรื่องสาระ


    เรื่องนี้ ความรู้แน่นมากกก ชอบบบบบบ


    อ่านไป ตะลึงไป งุ้ยยยย ชอบมากกก

    #4198
    0
  25. #4109 Bloody_Mary (@bloody-marry) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 15:55
    สามีไม่ดูแลภรรยา พอภรรยาหายเลยเกิดปฏิบัติการตามเมียกลับบ้านด้วยประการฉะนี้~ 555+
    #4109
    0