ตำรับรักจอมนาง (สนพ.ดีต่อใจ)

ตอนที่ 10 : บทที่ 10 อุปสรรคเป็นดั่งถนนสายหนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,548 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

“บ่าวรับใช้จวนหลังแจ้งว่า ช่วงที่เกิดเรื่องเจียงอี๋เหนียวป่วยหนัก มีคนพบเห็นแม่นางจิ่งหลิวแอบออกไปซื้อยาข้างนอกพะย่ะค่ะ” เส้ากงกงรายงานผู้เป็นนายหลังจากไปเค้นเอาเรื่องราวภายในจวนมาได้อย่างลับ ๆ ยามนี้ทั้งหมดนั่งอยู่บนรถม้าที่มุ่งไปสู่วังหลวง ภายในประกอบไปด้วยตวนอ๋อง เส้ากงกง และองครักษ์เป่ย ที่ถูกเรียกให้มารายงานในสิ่งที่พอสืบสาวราวเรื่องได้


“จากข่าวของคุณชายหนานกงไม่เห็นพูดเรื่องนี้ ป่วยใยให้ป่าวออกไปซื้อยาเอง หวางเฟยมิจัดหมอให้หรือ”  องครักษ์เป่ยกล่าวอย่างติดใจ หมิงหย่งเทียนเองก็สงสัยเช่นกัน


“หามิได้ หวางเฟยจัดหมอให้แก่เจียงอี๋เหนียงแล้ว แต่นางยังให้แม่นางจิ่งหลิวออกไปซื้อยาเพิ่ม” เรื่องนี้เส้ากงกงก็รู้สึกแปลกใจ


“ไปสืบมาว่างนางซื้ออะไร” ตวนอ๋องกล่าวเรียบ ๆ “นางกำลังกลับบ้าน ป่านนี้น่าจะใกล้เดินทางถึงตั๋วเยี่ยแล้วกระมัง” เขานึกอย่างนั้นโดยไม่ได้รู้เลยว่าพวกเจียงเลี่ยงหลินนั้นเดินทางช้ายิ่งกว่าเต่าคลานเนื่องจากสภาพร่างกายที่ไม่เหมือนเดิม อีกทั้งยังแวะรายทางตลอด


หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งเขาจึงหันไปสั่งการองครักษ์เป่ย “ให้หยางซานเร่งเดินทางไปฉางเฉิน ไปลัดนางไว้ก่อนให้ได้แล้วคอยตามคุ้มกันให้ดี” เขามั่นใจว่าอย่างไรหยางซานก็ต้องดักหน้าทัน เพราะป๋าไห่ย่อมต้องพานายของตนเดินทางไปตามถนนเส้นหลัก ในขณะที่หยางซานสามารถเดินทางลัดเลาะตัดผ่านป่าได้


หยางซานคือหนึ่งในองครักษ์เงาฝีมือดี องครักษ์เป่ยรับบัญชาแล้วลอบมองเจ้าชีวิตของตน แม้การแสดงออกของท่านอ๋องจะยังดูปกติราวไม่มีสิ่งใดเกินเลยมากกว่าต้องการสืบความ ทว่าเขาและเส้ากงกงที่คอยติดตามรับใช้ใกล้ชิดมาตลอดกลับตระหนักดีว่านี่คือการใส่ใจสตรีผู้หนึ่งในระดับที่ไม่ธรรมดา


ระหว่างนั้นขบวนรถม้าชะลอตัวลงจอดที่หน้าประตูวัง “เกิดอะไรขึ้น” เส้ากงกงเดินลงไปรับหน้า


อึดใจหนึ่งจึงเอ่ยรายงาน “หวางเย่ เป็นใต้เท้าเกาพะย่ะค่ะ”


“ให้ขึ้นมา” ชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์อนุญาต


ดังนั้นเส้ากงกงจึงเปลี่ยนไปนั่งที่ตำแหน่งสารถีหน้ารถแทน ส่วนเกาจ้านหรือใต้เท้าเกา คนสนิทอีกคนที่ถือว่าเป็นกุนซือของตวนอ๋อง อายุเพียงสิบแปดเท่ากันก็ได้เป็นถึงรองเจ้ากรมการคลังแล้ว


“หย่งเทียน องครักษ์เป่ย” เจ้าตัวเอ่ยทักทายอย่างไร้พิธีรีตอง เนื่องด้วยเป็นสหายสนิทกับหมิงหย่งเทียนมาตั้งแต่เยาว์วัย “เจ้ามาเร็วกว่าที่ข้าคิดไว้ นึกว่าจะอยู่ต๋าจิงรอให้ใต้เท้าฟ่านปิดคดี”


“ทีแรกก็คิดเช่นนั้น แต่เพราะบางเหตุการณ์ทำให้ตัดสินใจกลับก่อนเวลา”


เกาจ้านพยักหน้าเนิบ “เรื่องนี้ก็น่าห่วงอย่างที่เจ้ากล่าว เห็นว่าคนเถื่อนทะลักเข้ามายึดเหิงกังจนได้ แต่อย่างไรเสียนักรบเก่งกาจอย่างชินอ๋องไม่น่าพลาดจนบาดเจ็บปางตาย หากมิใช่ว่าคนในเป็นหนอนเสียเอง”


ตวนอ๋องเองก็คิดเช่นนั้น “เสด็จพ่อว่าอย่างไรบ้าง”


“ส่งแม่ทัพเวิ่นไปประจำการค่ายชั่วคราวแล้ว” ขุนนางหนุ่มรายงานอย่างสบายอารมณ์


“สุดท้ายเสด็จพ่อก็เข้าข้างลูกรักเสมอ”แม่ทัพเวิ่นคือคนขององค์ชายรองหรือฉีอ๋อง บุตรชายเพียงหนึ่งเดียวของเลี่ยงกุ้ยเฟย ท่ามกลางการแย่งชิงอำนาจอันซับซ้อนในวังหลวงนั้น แกนอำนาจใหญ่ที่ได้รับการหมายตาคงไม่พ้นโอรสทั้ง 6 พระองค์ของฮ่องเต้


ชินอ๋องหรือองค์ชายใหญ่ มารดาคือจวงผิน เพราะความต่ำศักดิ์ที่สุดในบรรดาองค์ชาย ทำให้พี่ใหญ่ต้องขวนขวายกระเสือกกระสนไปรบตั้งแต่เยาวว์วัย แม้ชาวเมืองจะชมชอบ ทว่าอำนาจทางการทหารโดยไร้รากหยั่งลึกในท้องพระโรงย่อมอันตราย อย่างครั้งนี้พี่ใหญ่ล้มเสียงดัง น่ากลัวว่าคุณค่าความเป็นอ๋องนักรบจะมีอนาคตเพียงแค่สองอย่าง ไม่แพ้จนเสียชื่อเสียงสักครั้ง หรือก็ต้องตายในสนามรบ มิรู้ว่าอันชิ่งโหวจะยังช่วยพยุงชินอ๋องไว้ได้หรือไม่


ฉีอ๋องหรือองค์ชายรอง ลูกรักของฮ่องเต้เฉินตี้อันประสูติแต่ไป๋กุ้ยเฟย ทั้งชาติกำเนิดและชาติตระกูลเป็นหนึ่งไม่มีสอง แต่ทว่าพี่รองกลับทำให้เขากระจ่างแจ้งถึงการยื่นแก้วให้วานรเสียแล้ว เพียบพร้อมเช่นนี้ไฉนจึงปัญญาทึบไม่มองการณ์ไกล นิสัยเย่อหยิ่ง ร้ายกาจ ใจแคบ ไม่ว่าฮ่องเต้อยากจะแต่งตั้งตำแหน่งรัชทายาทให้อย่างไรก็ยังทำไม่ได้ เนื่องด้วยกลัวแรงคัดค้านจากเหล่าขุนนาง


เอี้ยนอ๋องหรือองค์ชายสาม มารดาคือข่งชงหรง[1] เนื่องจากตระกูลข่งเป็นตระกูลบัณฑิตที่รักสงบ จึงไม่ใคร่แย่งชิงอำนาจ อีกทั้งพี่สามยังชื่นชมการถอดกวีกาพย์กลอน ออกจะคุยกันถูกคอกับเขาอยู่มาก และรับหน้าที่ในการดูแลแผนกดนตรีเล็ก ๆ ในกรมพระราชพิธีเพียงเท่านั้น


หมิงอ๋องหรือองค์ชายสี่ มารดาคือซูเฟยจากตระกูลซู เพราะความที่ไม่โดดเด่นในเรื่องศาสตร์หรือศิลป์ อีกทั้งสกุลซูนั้นเป็นเพียงไม้ใหญ่ที่มีแต่ต้น รากมิอาจหยั่งลึกถึงพื้นดิน พี่สี่จึงได้แต่เป็นแรงสนับสนุนให้พี่ใหญ่ ไม่ใคร่ลงเล่นในสนามแย่งชิงด้วยตัวเอง


องค์ชายหก น้องเล็กที่มีอายุเพียง  5 ปีเท่านั้น ถึงจะเด็กอยู่แต่ก็ไม่ควรมองข้าม เนื่องจากเป็นบุตรของอันซิวเยวี่ยน[2] ความหวังที่สกุลอันต่างรอคอย เพราะเริ่มแรกยังไม่มีทายาท สกุลอันจึงได้ถือข้างองค์ชายใหญ่ แต่ยามนี้ในเมื่อมีทางเลือกที่ดีกว่าแล้ว มิรู้ว่าตาเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างอันชิ่งโหวยังจะทำอย่างไร ไม่แน่ว่าในเร็ว ๆ นี้อันซิวเยวี่ยนอาจได้ครอบครองตำแหน่งเฟยที่ยังว่างอยู่ก็เป็นได้


เคราะห์ยังดีที่เจินฮองเฮาให้กำเนิดเพียงองค์หญิงสองพระองค์ อีกทั้งสกุลเจินก็มิใช่สกุลใหญ่อะไร


นึกถึงอันชิ่งโหวแล้วหมิงหย่งเทียนได้แต่รอคอย ระลึกได้ถึงงานเลี้ยงที่อันหลันฮวาเอ่ย “คุณชายสามสกุลอันได้เลื่อนขั้นหรือ สังกัดกรมใด”


“ยังอยู่กรมอาญาใต้เงาสกุลเดิม ยามนี้อันชิ่งโหวเร่งเสริมกำลังคนหนุ่ม คงเตรียมตัวลาโลกแล้วกระมัง” เกาจ้านเอ่ยอย่างคมกริบ คิดว่าหากอันชิงโหวได้ยินคงแทบกระอักเลือด


“เรื่องเสริมกำลังนี้ข้าเองก็คิด อยากจะได้คนฝั่งเราเพิ่มสักหน่อย หากเจ้าเห็นว่าใครพอเข้าตา” โบราณว่าปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ เช่นนั้นหากจะหาใครมาให้เกาจ้านใช้งาน ก็ให้เขาเลือกเอาแล้วกัน


“ข้าอยากได้แม่ทัพหาน” ขุนนางหนุ่มเอ่ยรวดเร็วราวกับบุตรชายที่กำลังขอสิ่งของจากบิดา “เจ้ายังไม่เคยพบ เขาเพิ่งมาเมืองหลวงไม่นาน เดิมเป็นเพียงนายกองเล็ก ๆ ที่ซื่ออันแต่กล้าหาญไม่น้อย พาทหารในกองของตนตีฝ่าเข้าไปช่วยพวกนักพรตจวินซานออกมาได้ ตอนนี้ฝ่าบาทแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพกลับไปประจำซื่ออันดังเดิม คนหนุ่มมีความสามารถทว่ายังไร้สังกัดแบบนี้ช่างเย้ายวนใจข้ายิ่งนัก”


องครักษ์ที่เป่ยที่นั่งฟังเงียบ ๆ มาตลอดเหลือบมองสายตาของใต้เท้าเกาด้วยความสยดสยอง


“หากเจ้าว่าเช่นนั้นข้าย่อมไม่ขัด ได้แม่ทัพมาสักคนก็เป็นเรื่องดีงาม” เห็นความตามใจของตวนอ๋องที่มีให้แก่ใต้เท้าเการาวบิดาตามใจบุตรเช่นนี้ องครักษ์เป่ยได้แต่กลืนน้ำลาย


ทางด้านเจียงเลี่ยงหลิน


วันนี้เป็นวันสุดท้ายในเมืองอันซุย พรุ่งนี้เช้านางก็สามารถเดินทางไปรับตราประทับขาออกจากเมืองได้แล้ว สำหรับการแจกอาหารที่ควรจะเป็นปกติเพราะทำมาระยะเวลาหนึ่ง กลับเกิดเรื่องวุ่นวายเกินความคาดหมายเสียได้


“ใครส่งพวกเจ้ามา” ป๋าไห่เอ่ยเสียงเหี้ยมเกรียมหลังจากจับนักเลงหัวไม้ทั้งสามชีวิตมัดเชือกล่ามติดกันเอาไว้ บนพื้นเต็มไปด้วยหม้อโจ๊กที่กลิ้งระเนระนาด ตัวโจ๊กเองก็ไหลเลอะเทอะบนพื้นอย่างน่าเสียดาย


“เจ้าพวกคนชั่ว” เสียงสาปแช่งจากชาวบ้านที่รายล้อม ทั้งชาวเมืองอันซุยที่เป็นชนชั้นแรงงาน และพวกผู้อพยพที่ได้พึ่งพาอาศัยอาหารจากแม่นางเจียงต่างรุมล้อมเข้ามาชี้นิ้วช่วยด่าทอ “แม่นางเจียงประเสริฐถึงเพียงนี้ ยังกล้ามาระราน”


เริ่มมีการขว้างปาข้าวของ จนพวกนักเลงปลายแถวร้องระงม


“อย่า ๆ พวกข้ายอมแล้ว” ใครจะไปคิดว่าเจ้าตัวโตนี่มีฝีมือขนาดนี้ หาไม่แล้วพวกเขาที่มีจำนวนเยอะกว่าคงไม่เสียท่า หนึ่งในกลุ่มนักเลงนั้นลอบมองป๋าไห่อย่างหวั่นเกรง


เถ้าแก่เนี้ยะหลันลอบมองออกมาจากในร้านอย่างเคย สายตาของนางฉายชัดราวกับจะบอกว่าข้าคาดไว้แล้วว่าต้องเป็นเช่นนี้


“ใครใช้ให้แม่นางเจียงข้ามหน้าข้ามตาเล่า” พวกนักเลงร้องตะเบ็ง


ข้ามหน้า? เจียงเลี่ยงหลินประหลาดใจ นางก็เพียงแต่แจกอาหารให้แก่ผู้ยากไร้เท่านั้น เหตุการณ์แบบนี้จะไปกระทบอิทธิพลใครได้ ในเมื่อแต่เดิมก็ไม่มีการแจกอะไรอยู่แล้ว


หรือแท้ที่จริงมีอะไรมากกว่านี้


ดวงตาคู่สวยหรี่มองอันธพาลทั้งสามชีวิต เคราะห์ดีที่จิ่งหลิวเอาตัวเข้ามากัน พวกนี้จึงผลักไม่โดนตัวนาง กลายเป็นข้าวของที่เสียหายแทน


“พวกเจ้าก็เอาแต่เข้าข้างแม่นางเจียง แค่นางแจกโจ๊กหน่อยก็ระริกระรี้ซื่อสัตย์เหมือนหมาแล้ว ไอ้พวกโง่ เดี๋ยวนางก็คงเดินทางต่อ พวกเจ้าก็อดตายเหมือนเดิม!


พวกชาวเมืองยิ่งโกรธเคือง “บุญคุณหนึ่งหยดน้ำตอบแทนเท่ามหาสมุทร เพ้ย! เจ้าพวกลูกหมา อดตายแล้วอย่างไร อย่างน้อยวันนี้พวกข้าก็อิ่มท้อง”


“ใช่ ๆๆ” เกิดเสียงตอบรับเป็นลูกคู่ เพื่อปกป้องผู้มีพระคุณของพวกตน


เจียงเลี่ยงหลินที่เห็นการโต้ตอบระหว่างพวกนักเลงและชาวเมืองชักจะเริ่มบานปลาย กลัวว่าจะเกิดเป็นการรุมประชาทัณฑ์กันขึ้นจึงได้แต่สะกิดป๋าไห่ให้เข้าไปห้าม


แต่ยังไม่ทันได้ทำเช่นนั้นกลับมีคนของทางการมาเสียก่อน


“หลีกทาง ๆ”


“หลีกทางให้เจ้าหน้าที่กองปราบ”


เจ้าหน้าที่กองปราบประจำเมืองอันซุยกรูกันเข้ามา เหล่าชาวเมืองจึงรีบฟ้อง “ท่านเจ้าหน้าที่ทั้งหลาย จับเจ้าพวกอันธพาลพวกนี้เลย มันรังแกชาวบ้าน”


“ใช่ ๆ มันมาระรานคนดี ๆ อย่างแม่นางเจียง”


“พวกข้าได้รับแจ้งว่าแม่นางท่านนี้เปิดแผงแจกอาหารโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงได้รับคำสั่งให้นำตัวไปที่กรมตรวจการประจำเมือง” เจ้าหน้าที่ทางการนายหนึ่งเอ่ยขึ้นท่ามกลางความตกใจของทุกคน


“ไอ้หยาข้อหาเช่นนี้ไม่เคยได้ยินมาก่อน รังแกประชาชนแล้ว ขุนนางรังแกประชาชน”


ทั้งจิ่งหลิวและป๋าไห่ลอบมองหน้ากัน พวกตนเองก็ไม่เคยพบเจอเรื่องดังว่ามาก่อน แม้แต่ตอนอยู่ที่ฉางเฉินก็ไม่มีเหตุการณ์ลักษณะนี้ ดังนั้นจึงได้แต่นึกกังวลด้วยไม่รู้ว่าควรจะต้องทำอย่างไร


เจียงเลี่ยงหลินที่เห็นอาการสับสนของคนสนิททั้งสองก็รู้สึกประหลาดใจเช่นเดียวกัน ทว่าใบหน้าของเจ้าตัวยังคงนิ่งสงบ ดูงดงามราวหยกสลัก “ท่านเจ้าหน้าที่ท่านนี้ พอจะแจ้งให้แก่ผู้น้อยทราบได้หรือไม่ว่าเหตุการณ์นี้มีความเป็นมาอย่างไร”


“สมน้ำหน้า เห็นหรือไม่ข้าบอกแล้วว่าพวกเจ้าหลงชื่นชมคนผิด” อันธพาลผู้นั้นยังคงตะโกนเยาะเย้ย


พลั่ก


ป๋าไห่ที่ทนไม่ไหวจึงเตะอีกฝ่ายไปเต็มแรง


“โอ้ยยย ท่านกองปราบ ช่วยด้วย ผู้น้อยโดนรังแก” เจ้านั่นยังแสดงอาการออกมาเกินจริง


“เหลวไหล!! พวกเจ้าทั้งหมดตามมาที่กรมตรวจการเดี๋ยวนี้ ลากพวกเดนคนนี่ไปด้วย” เจ้าหน้าที่ผู้นั้นกล่าวด้วยสีหน้าเข้ม


ท่ามกลางความไม่ยินยอมของพวกชาวเมือง แต่ละคนเบียดล้อมเข้ามาราวกับไม่ต้องการอำนวยความสะดวกให้แก่เจ้าหน้าที่ทางการ “จับคนซี้ซั้วแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน เป็นกองปราบภาษาอะไร”


เพราะกลัวว่าคนอื่น ๆ จะพลอยเดือดร้อนติดร่างแหไปด้วย เจียงเลี่ยงหลินจึงต้องพูด “ทุกท่านไม่ต้องห่วงพวกข้า คนสุจริตสวรรค์ย่อมเมตตา อีกเดี๋ยวพวกข้าจะกลับมาอีกครั้งถึงเวลานั้นจะมาคารวะตอบแทนพวกท่านทุกคน”


“แม่นางเจียงช่างเป็นคนดีจริงแท้” รอบด้านพึมพำจนกระทั่งยอมเปิดทางให้ในที่สุด


ฝ่ายสามนายบ่าวยินยอมให้ทางการควบคุมตัวไปโดยสงบ


กรมตรวจการประจำเมืองอันซุยเป็นอาคารหินเรียบ ๆ ดูเปี่ยมพลังน่าเกรงขามเช่นเดียวกับสิ่งก่อสร้างของทางการที่อยู่ภายในเขตเมือง เจียงเลี่ยงหลินรู้สึกราวกับว่าสิงโตคู่ที่หน้าบันไดทางเข้ากำลังมองข่มขวัญ แต่กระนั้นหญิงสาวก็พยายามข่มใจให้สงบ ก้าวเดินเข้าไปเผชิญสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างมั่นคง


พวกนางถูกนำเข้ามาในห้องสืบความที่แบ่งเป็นสัดส่วนย่อยเข้ามา เบื้องหน้าที่เจ้าหน้าที่เสมียนที่คอยรับเรื่องราวต่าง ๆ “นายท่านทั้งหลาย พอจะแจ้งให้ผู้น้อยทราบได้หรือไม่ว่าผู้น้อยทำผิดอันใด” นางไม่เข้าใจนัก ในความทรงจำของของเจ้าของร่างนั้นย่อมไม่ใช่สตรีไร้การศึกษา เนื่องจากจวนนายอำเภอมิได้มีข้าทาสบริวารมากมาย งานบางอย่างในส่วนของเสมียนนางก็เคยช่วยบิดามาก่อน ดังนั้นจึงค่อนข้างแน่ใจว่าเรื่องการตั้งแผงแจกอาหารเพื่อเป็นทานนี้ มิได้ขัดต่อหลักกฎหมายใดของแคว้นเทียนหมิง


ฝ่ายเสมียนได้แต่ทอดถอนใจ เห็นใจแม่นางน้อยท่านนี้อยู่บ้าง ยิ่งเห็นดวงตากระจ่างใสและท่าทางแน่วแน่จริงใจเช่นนี้ แต่จะให้ทำอย่างไร ทางกลุ่มคหบดีในเมืองรวมตัวกันกดดันตั้งแต่ทางหัวหน้าผู้ตรวจการลงมาว่าการกระทำของนางส่งผลกระทบต่อการค้าขายสินค้าในเมือง


“บางเรื่องไม่รู้จะปลอดภัยต่อชีวิตมากกว่า แม่นางรับทราบข้อกล่าวหาแล้วก็รีบรับผิดเสียค่าปรับทั้งหมดร้อยตำลึงเงิน หากไม่มีปัญญาจ่ายก็ติดคุกหนึ่งเดือน”


“ร้อยตำลึงเงิน!!” จิ่งหลิวอุทาน  “นี่มิใช่ว่าหาเหตุขูดเลือดกันหรอกหรือ”


“อย่าพูดซี้ซั้ว ไม่เช่นนั้นจะโดนอีกหนึ่งกระทงข้อหาใส่ร้ายเจ้าหน้าที่” ฝ่ายที่ควบคุมตัวทั้งสามเอ่ยข่มขู่


เลี่ยงหลินพยายามกอบกู้สถานการณ์ “นายท่าน เงินร้อยตำลึงนี้มิใช่น้อย ๆ สำหรับนักเดินทางอย่างผู้น้อย อีกทั้งข้อหาที่แจ้งมาก็ไม่ชัดเจน เช่นนั้นผู้น้อยคงต้องเรียนขอให้มีการสืบพยานแล้วนำเรื่องเข้าแจ้งศาลกันต่อไป”


“บังอาจ!” เจ้าหน้าที่คนนั้นพูดเสียงดังอีกครั้ง ดูเหมือนตั้งแต่พาทั้งสามเข้ามาที่นี่เขาก็ตั้งใจจะเอาผิดให้ได้ “เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดากลับหัวหมอถึงเพียงนี้ หากข้าบอกว่าเจ้ามีความผิดก็คือมีความผิด รีบชดใช้แล้วเดินทางออกจากเมืองไปเสีย”


ห่างออกไปไม่ไกลนักภายในกรมตรวจการ


“ขอขอบคุณท่านหัวหน้าผู้ตรวจการที่ช่วยเป็นธุระให้ ไม่เช่นนั้นข้าคงต้องตกระกำลำบากแล้ว” นักพรตหญิงเอ่ยขึ้นอย่างซึ้งใจ นางสวมชุดพรตสีเทาเข้ม ที่แขนเสื้อปักลายหยินหยางใต้อักษร “คง” แสดงถึงสถานะนักพรตแห่งอารามเต๋าจื่อคง


“นักพรตเซี่ยอย่าได้เกรงใจ ถุงเงินของท่านหายในพื้นที่เขตรับผิดชอบของเมืองอันซุยก็ล้วนถือเป็นหน้าที่ของข้าทั้งนั้น ไม่ทราบว่าท่านจะเดินทางไปที่ไหนต่อหรือไม่ ประเดี๋ยวข้าจะให้เจ้าหน้าที่ติดตามไปคุ้มกันสักหน่อยจะได้มิเกิดเหตุการณ์สุดวิสัยเช่นนี้อีก” หัวหน้าผู้ตรวจการกล่าว นักพรตหญิงท่านนี้คือเซี่ยอิงอิง หนึ่งในนักพรตชื่อดังที่เลื่องชื่อไปทั้งสี่แคว้น อารามจื่อคงตั้งอยู่ในเขตเทือกเขาหลงซาน ที่เป็นหน้าด่านกั้นระหว่างแคว้นเทียนหมิงและแคว้นสู่เสียน การมาเยือนของของนักพรตหญิงในครั้งนี้ สืบเนื่องมาจากท่านเจ้าเมืองอันซุยเห็นความระส่ำระสาย ขวัญกำลังใจอันถดถอยของชาวเมือง ที่มีต่อสภาพความเป็นอยู่ในด่านต่าง ๆ ยามนี้ แน่นอนว่าปัญหาด้านต่าง ๆ ของเมืองใช่ว่าจะแก้ไขได้ในเร็ววัน แต่ปัญหาเรื่องสภาพจิตใจของผู้คนนั้นควบคุมได้ เพียงแค่ให้มีเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจสักหน่อย เอาความคิดแบบสมถะมาครอบสักนิด เพียงเท่านี้พวกชนชั้นล่างก็คงเงียบเสียงกันไปได้ระยะหนึ่ง


ดังนั้นเขาจึงมีหน้าที่ต้องดูแลนักพรตท่านนี้ให้ดี


“เช่นนั้นก็ต้องขอขอบคุณอีกครั้ง ข้าตั้งใจว่าจะไปศาลเจ้าไท่อี้สักหน่อย สักการะพอเป็นมิ่งขวัญแล้วก็จะกลับจวนเจ้าเมืองเลย ท่านเจ้าเมืองได้จัดเรือนพักไว้ให้ที่นั่น” นักพรตหญิงชะงักลงเนื่องจากถูกเสียงตวาดดังขัดจังหวะ ดวงตาอันนิ่งสงบมองตามแหล่งที่มาของเรื่องราวอย่างใคร่รู้ “เกิดเหตุใดขึ้น”


หัวหน้าผู้ตรวจการได้ยินอีกฝ่ายเปรยก็หันไปมองตาม พลางคิดว่าลูกน้องของตนช่างไม่ระวังกิริยา กระโชกโฮกฮากต่อชาวเมืองเช่นนี้คนอื่นไม่เห็นก็แล้วไป แต่นี่นักพรตเซี่ยเห็น จะไม่พลอยเสื่อมเสียหรือ “ทางด้านนั้นเป็นหน่วยสืบคดีความชั้นต้น อาจมีโต้เถียงกันบ้าง ขอท่านนักพรตเซี่ยอย่าใส่ใจ”


บอกเช่นนั้น แต่คนที่ใส่ใจไปแล้วหรือจะห้ามกันได้ เซี่ยอิงอิงรู้สึกว่าแม่นางน้อยที่โดนตะโกนใส่อยู่ ณ ตอนนี้ดูสงบนิ่ง เปี่ยมด้วยกิริยาอันงดงามจนไม่อาจละสายตา “ขอข้าเข้าไปสังเกตการณ์สักหน่อยเถิด”


ว่าพลางร่างนั้นก็ก้าวไปโดยไม่รอให้ผู้ใดทัดทาน


 

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

อ้างอิง

ชงหรง[1] ขั้นที่ 2 พระสนมเอก มีได้ 9 คน ชงหรง (充容) ผู้มีกิริยางามพร้อม

ซิวเยวี่ยน[2]  ขั้นที่ 2 พระสนมเอก มีได้ 9 คน ซิวเยวี่ยน (修媛) ผู้งดงามวิจิตร

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.548K ครั้ง

7,919 ความคิดเห็น

  1. #6070 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 22:47
    อื้อหือโดนแน่ๆๆๆๆ
    #6070
    0
  2. #5622 popeye1a (@popeye1a) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 08:29
    ในปากนี่เห็นแต่เงินๆๆ
    #5622
    0
  3. #5605 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:00
    ลุ้นนนนนนนนนน
    #5605
    0
  4. #5388 Kebhom (@Kebhom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 23:59
    ขัดผลประโยชน์​
    #5388
    0
  5. #5230 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 19:40
    โถถถถถ แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้วจ้า อีข้าราชการชั่ว!!!!!
    #5230
    0
  6. #5175 praaewaa (@praaewaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 14:38
    มันน่าจะต้องมีคนซวยแบบงงแน่นอน
    #5175
    0
  7. #4496 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 19:08
    คนมีเงินทำอะไรก็ได้ ทำถูกให้เป็นผิด
    #4496
    0
  8. #4420 คุน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:10

    สมน้ำหน้า

    #4420
    0
  9. วันที่ 13 เมษายน 2562 / 20:22
    😊😊😊
    #4192
    0
  10. #3200 Bambi3 (@Bambi3) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 04:25
    อห.เสียดายอาหารอ่ะ
    #3200
    0
  11. #3161 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:48
    กว่าจะได้มาแต่ละมื้อมันยากแค่ไหน-พวกคนชั่ว ผู้ตรวจการชั่วเหมือน...บางพื้นที่
    #3161
    0
  12. #2318 MinorA (@aun-aom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 15:51
    เฮ้อออออ เจอคนแบบนี้จนได้ แต่ก็เหมือนเรื่องปกติที่มันต้องมีบ้างอยู่แล้ว
    #2318
    0
  13. #2054 Ryze (@ryze) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 12:56
    นางเอกใจดีแต่วางบทไว้ให้เป็นคนอ่อนต่อโลกใช่มั้ยฮะ
    #2054
    0
  14. #1523 Warina (@warina088) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:49
    ฮุ้ววววว วววว พาวเวอร์ ออฟ วู้เมนนนนนนนนน เลิศแท้เน้ออออ
    #1523
    0
  15. #443 ~•BalabalabellE•~ (@MaNameBelle) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 00:55
    มาต่อไวไวนะไรท์ ชอบอ่ะติดเลย
    #443
    0
  16. #388 nae_tae (@nae_tae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 22:37

    ค้างงงงง รอค่าาาา

    #388
    0
  17. #385 ntpjtw (@ntpjtw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:53
    รอออออ
    #385
    0
  18. #382 snowdraqon (@snowdraqon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 20:35

    เจอนางเอกโชว์ป้ายสหายเต๋าเมื่อไหร่แล้วจะหนาว!!!!
    #382
    0
  19. #375 ChompooBussaba (@ChompooBussaba) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 19:08

    ติดตามค่ะ
    #375
    0
  20. #374 ลดา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 19:07

    อัััััััััััััััััััััพ2รอบต่อวันใด้ใหม?สนุกนะ ชอบด้วย

    #374
    0
  21. #372 LaLaTia (@fammi50) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 18:26
    เพิ่งมาอ่าน ชอบมากค่าาาาา อัพทุกวันเลยเถอะ ติดมาก55555
    #372
    0
  22. #370 Ngowky Fe'minim (@ngowky) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 17:19
    จบปุ๊บ ลงแดงปั้บเลยจ้าาา นิยายดีทั้งเนื้อหา ความรู้ ความรู้สึกบีบคั้นก็ทำได้ดี ซาบซึ้งกินใจก็ดีค่าาา
    #370
    0
  23. #369 Puhonya (@Puhonya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 16:48

    สนุกมากค่ะ อ่านรวดดียวเลย รออ่านต่อค่ะ

    #369
    0
  24. #367 wonderfully (@wonderfully) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 15:54
    มาต่อไวไวด้วยค่ะ กำลังสนุกมาก
    #367
    0
  25. #366 GeertAranya (@GeertAranya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 15:54
    สนุกมากค่ะมาต่อไวไวนะคะ
    #366
    0