ตำรับรักจอมนาง (สนพ.ดีต่อใจ)

ตอนที่ 9 : บทที่ 9 ดาบอ่อนฆ่าคนตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59,474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,864 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

มีคำกล่าวว่าหากเดินทางมาเมืองหลวงแล้วไม่แวะเยือน “หออวิ้นหยาง” ล้วนถือว่ามาไม่ถึง


หออวิ้นหยางแห่งนี้ คือศูนย์รวมของดนตรี สังคีตกวี และศิลปะศาสตร์แขนงต่าง ๆ สำหรับเหล่าผู้ที่ชื่นชมและแสวงหาความสุนทรีย์ในชีวิต เพียงไม่ถึง 3 ปีนับแต่เปิดดำเนินกิจการ ก็ทะยานขึ้นสู่ตำแหน่งหอแสดงดนตรีอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดินได้แล้ว กล่าวได้ว่าในใต้หล้าสี่แคว้นนี้ ล้วนหาสถานที่อื่นใดเทียบเคียงได้ยาก


ทว่าสิ่งหนึ่งที่ไม่มีใครเคยล่วงรู้มาก่อน นั่นก็คือ ตวนอ๋องหมิงหย่งเทียนคือผู้ถือโฉนดเจ้าของกิจการตัวจริง เขาใช้สถานที่แห่งนี้เพื่อติดต่อทำธุรกรรมต่าง ๆ ที่ไม่อาจเปิดเผยในเบื้องหน้าได้ และยังใช้เป็นที่พักใจในบางครั้ง ยามเมื่อต้องการนอนชื่นชมสายลม แสงดาว และฟังดนตรีอย่างที่ตนเองชื่นชอบ นี่คือต้นกำเนิดของเหตุผลว่าทำไมเหล่าท่านหญิงในเมืองหลวงล้วนหมั่นเพียรฝึกดนตรี นั่นเพราะต่างล่วงรู้ว่าตวนอ๋องชื่นชมดนตรีมากนั่นเอง


นอกจากการแสดงดนตรีแล้ว ภายในหออวิ้นหยางยังให้บริการอย่างโรงน้ำชาในยามกลางวัน และโรงสุราในยามเย็นเป็นต้นไปอีกด้วย ทว่ากลับไม่มีบริการคณิกาหรือแม้แต่คณิกาประเภทขายงานศิลป์ ทำให้ที่นี่มีเพียงนักดนตรีขนานแท้ทั้งชายและหญิงเท่านั้น


“คุณชายจะกลับจวนเลยหรือไม่ขอรับ” เป็นเส้ากงกงนั่นเองที่ใช้คำเอ่ยกับเจ้าชีวิตของตนต่างออกไป นั่นเพราะอีกฝ่ายไม่ปรารถนาเปิดเผยตัวตน จึงแสร้งวางตัวเป็นคุณชายจากตระกูลคหบดีธรรมดาผู้หนึ่งอยู่เช่นนี้


หมิงหย่งเทียนอยู่ในอาภรณ์สีส้มขาบดั่งแสงสนธยา ชายผ้าเป็นลายเมฆาม่วงสลับครามเข้ม หากเป็นบุรุษอื่นสวมใส่คงดูราวคุณชายเจ้าสำอาง หากแต่เมื่ออยู่บนเรือนกายของเขากลับถูกรัศมีอันเข้มข้นของเอกบุรุษกดทับ ใบหน้าสง่างามราวเซียนผู้หลุดพ้น เรียบเฉยจนชวนให้ผู้มองตระหนกดั่งถูกฉาบด้วยไอเย็น กระนั้นสิ่งเดียวที่ไม่ควรอยู่ท่ามกลางความสมบูรณ์แบบดั่งเทพสวรรค์นี้ คือในมือของเจ้าตัวที่กำลังถือน้ำตาลปั้นรูปลิงเอาไว้


เส้ากงกงได้แต่โอดครวญในใจ ตั้งแต่หมอเหวินแนะนำให้ท่านอ๋องเสวยทุกอย่างตามใจอาการก็ดีขึ้นตามลำดับ ถึงจะยังอาเจียนไม่หาย แต่ด้วยเสวยอาหารได้มากขึ้น ต่างจากเดิมที่เสวยไม่ค่อยได้เลย ทำให้สีหน้าท่าทางทั้งหมดล้วนดีขึ้นมาก ทว่าอาหารเจ้ากรรม! สิ่งที่ท่านอ๋องอยากเสวยแต่ละอย่าง เซาปิ่ง ซาลาเปา ขนมโก๋ ไหนจะถังหูลู่ ล่าสุดน้ำตาลปั้น ทั้งหมดล้วนเป็นอาหารสามัญชนข้างทางจัดเตรียมแต่อาหารชั้นต่ำให้นายเหนือหัวเช่นนี้ ยามนี้เส้ากงกงเริ่มมิรู้ว่าตนจะตายตาหลับ หันไปสู้หน้าบรรพชนในปรโลกได้อย่างไรแล้ว


“ไปตามนางมาที่นี่”


คำตอบนั้นประจักษ์ชัดแล้วว่าตวนอ๋องยังไม่ต้องการกลับจวน ส่วน “นาง” ที่ว่า แต่ไหนแต่ไรมาก็เห็นมีเพียงผู้เดียวที่ชอบมีรับสั่งให้ออกมาค้างอ้างแรมข้างนอกด้วย นั่นก็คือสนมเจียง


“ขอรับ” เส้ากงกงน้อมคำนับแล้วเดินเลี่ยงออกไปสั่งการ บนชั้นสี่ของหออวิ้นหยางเป็นชั้นพิเศษที่ไม่เปิดให้คนนอกขึ้นมาเพ่นพ่าน แต่ถึงอย่างนั้นการปฏิบัติตัวกับท่านอ๋องในฐานะคุณชายธรรมดาก็ต้องระมัดระวัง จะละเลยไม่ได้ เพราะหอดนตรีแห่งนี้เป็นเรือนสูงทรงลูกเต๋า ส่วนกลางเป็นอาคารแบบโปร่งที่มองลงไปยังเวทีแสดงชั้นหนึ่งได้ ดังนั้นคนเบื้องล่างก็สามารถมองสวนขึ้นมาได้เช่นเดียวกัน


ตวนอ๋องนั้นเพิ่งเดินทางมาถึงเมืองหลวงได้ไม่ถึงชั่วยามดี ระหว่างนี้ก็ตัดสินใจหยุดแวะที่หออวิ้นหยางก่อนเพื่อพูดคุยซื้อข่าวสารบางอย่างในระหว่างที่ตนไม่อยู่เมืองหลวง


หลังจากที่เส้ากงกงปลีกตัวออกไปไม่นาน หนึ่งในองครักษ์ของเขาก็นำตัวผู้ค้าข่าวขึ้นมา


“คารวะคุณชายหยาง” สำหรับอาชีพค้าข่าวนี้ ผู้ค้าย่อมมีจรรยาบรรณเป็นอย่างดี ถึงจะรู้ถึงตัวตนของลูกค้า ทว่าเขาก็ไม่เสี่ยงพูดชื่อซี้ซั้ว “นานแล้วที่ไม่ได้พบกัน” ชายหนุ่มผู้นั้นปล่อยผู้ติดตามของตนให้ยืนเคียงองครักษ์ และนั่งลงเบื้องหน้าคุณชายหยาง


“คุณชายหนานกงนั่งเถิด อย่ามากพิธีเลย”


หมิงหย่งเทียนมักใช้ชื่อคุณชายหยางหมิงในการแฝงตัวเสมอ จริง ๆ แล้วก็ไม่ถึงกับเป็นนามลับอะไร หากคนคิดสักหน่อยก็จะรู้ว่าเป็นสกุลเก่าของเสียนเฟย เสด็จแม่ของเขา


หนานกงหล่าง เจ้าของเครือข่ายค้าข่าวอันลึกลับ หากแต่สำหรับลูกค้าคนสำคัญคนนี้ เขาถึงกับปรากฏตัวด้วยตัวเอง


“ข้าจากเมืองหลวงไปนาน เห็นทีต้องรบกวนคุณชายหนานกงอย่างเคยแล้ว” เจ้าตัวหมุนน้ำตาลปั้นในมือเล่น เรียกสายตาของอีกฝ่ายให้ชะงักลงอย่างตกใจ


ส่วนผสมระหว่างของเช่นนั้นกับบุรุษเช่นนี้ ช่างไม่เข้ากัน


“สำหรับคุณชายหยางจะเรียกว่ารบกวนได้อย่างไร ล้วนคนคุ้นเคยกันทั้งนั้น” หนานกงหล่างฉีกยิ้มเปี่ยมไมตรี สมเป็นมืออาชีพในสายงานของตน “แต่ช่วงที่คุณชายหยางไม่อยู่หนนี้ออกจะวุ่นวายอยู่สักหน่อย คงต้องคุยกันยาว”


“เช่นนั้นมิลองดื่มชาดีที่ข้าเพิ่งได้มาจากต่างเมืองให้ชื่นใจก่อน แล้วเราค่อยคุยกัน” หมิงหย่งเทียนกล่าวอย่างสบายอารมณ์


เมื่อเจ้าภาพรินชาให้อย่างใจกว้าง หนานกงล่างจึงมิอาจปฏิเสธ


“ชานี้” เจ้าตัวสะดุดลง บุรุษเช่นคุณชายหยางเหตุใดจึงดื่มชาชั้นเลวราวกับชนชั้นแรงงาน


หากแต่หมิงหย่งเทียนที่ระยะหลังคุ้นเคยกับอาหารข้างทางแล้ว พอได้ลองจิบชาจากโรงน้ำชาริมทางโดยบังเอิญตอนที่นั่งรอเส้ากงกงซื้อขนม เขาก็ได้กระจ่างแจ้งบางอย่าง


“ชาที่ท่านดื่มคือชาชั้นดี ขายอยู่ที่ต๋าจิงในราคากาละห้าตำลึงเงิน”


หนานกงหล่างขมวดคิ้ว บอกว่ากาละหนึ่งตำลึงเงินยังเหมาะสมเสียกว่า แต่ที่คาดไม่ถึงคือ คุณชายหยางผู้นี้ตระหนักด้วยว่าห้าตำลึงเงินสำหรับชานี้แพงเกินไป คิดว่าคนอย่างเขาโปรยตำลึงเงินตำลึงทองจนเคยชินเสียอีก


“ดูเหมือนว่าเมืองรอบ ๆ จะแย่แล้ว ของแบบนี้ยังราคาสูงถึงเพียงนี้” ชาราคากาละห้าตำลึงถือว่าสูง เท่าราคาชาต่ำสุดของหออวิ้นหยาง ทว่าสำหรับที่นี่เขายังเลือกใช้วูหลงฉา[1]ชั้นดี


“ส่วนหนึ่งคงเพราะคุณชายใหญ่ยังคงป่วยหนัก คู่ค้าที่เคยติดต่อค้าขายกับจวนวานิชจึงมีความกังวลใจ” คุณชายใหญ่ที่เขาเอ่ยถึง แน่นอนย่อมหมายถึงองค์ชายใหญ่ “ส่วนคุณชายรองก็วิ่งวุ่น พยายามสร้างความสัมพันธ์อันดีทดแทนพี่ชายของตนไปทั่ว แต่มิรู้ว่าสร้างอย่างไร ไป ๆ มา ๆ ถึงได้ออกมารูปนี้”


หมิงหยงเทียนมีสายตาล้ำลึก ช่วงนี้องค์ชายรองฉีอ๋องออกจะกระตือรือร้นเป็นพิเศษจริง ๆ เพราะผู้เดียวที่ขัดขวางตนเองล้มหมอนนอนเสื่อไปแล้ว เรื่องถนัดโกยเงินเข้ากระเป๋าตัวเองแบบนี้จะมองข้ามพี่รองไปได้อย่างไร


“คนงานของคุณชายใหญ่เล่า” เขานั้นได้ข่าวพี่ใหญ่ป่วยละเอียดกว่าหนานกงหล่าง จึงไม่ใคร่ถามซักไซ้เรื่องในวัง


“ที่อยู่ในเมืองหลวงดูเคลื่อนไหวผิดปกติอยู่ จับตาดูสินค้าจากต้าเฉียนให้ดี” หนานกงหล่างเอ่ย “พูดถึงเมืองหลวงแบบนี้ ไม่ทราบว่าคุณชายหยางอยากได้ข่าวในม่านมุ้งบ้างหรือไม่”


อีกฝ่ายนิ่งสงบ นั่นคือการตอบรับโดยปริยาย


“เห็นว่าบ้านคุณชายห้า เพิ่งจะมีเรื่องอนุภรรยาคบชู้ไป”


หมิงหย่งเทียนมีสายตาล้ำลึก


“เล่ามาให้หมด


จวนตวนอ๋อง


เส้ากงกงกำลังเหงื่อตก เมื่อกลับมาที่จวนแล้วพบกับความจริงที่ว่าสตรีที่ท่านอ๋องให้มาตามนั้น แท้จริงโดนขับไล่ออกจากจวนไปแล้ว ซ้ำร้ายยังเป็นเพราะคบชู้สู่ชาย


เขานั้นแทบหลั่งเลือดในใจ ไม่กล้าคาดเดาเลยว่านายของตนจะมีรับสั่งอย่างไรต่อเหตุการณ์นี้


“อย่างที่แม่นมเผิงเล่าไป เปิ่นหวางเฟยเองก็จนใจ ทว่าทบทวนอยู่หลายรอบแล้วคิดว่าเพื่อไม่ให้เสื่อมเสียถึงหวางเย่ ทำเช่นนั้นย่อมดีที่สุด” อันหลันฮวากล่าวกับเส้ากงกงอย่างนุ่มนวล ถึงอีกฝ่ายจะเป็นบ่าว แต่น้ำหนักในใจของตวนอ๋องที่มีต่อเส้ากงกงนั้นอย่างไรก็ไม่อาจมองข้าม


“เช่นนั้นหม่อมฉันคงต้องขอทูลลาหวางเฟย” อย่างไรเขาก็ต้องรีบกลับไปรายงานเพื่อไม่ให้ท่านอ๋องรอนาน หลังจากฟังพระชายากล่าวเรื่องนี้ก็เกือบชั่วยามมาแล้ว


“หวางเย่คงยังไม่เข้าจวนใช่หรือไม่” นางสอบถาม “อย่างไรเส้ากงกงรออีกสักครู่เถิด เปิ่นหวางเฟยให้โรงครัวทำไก่ตุ๋นโสมเสร็จแล้วพอดี จะได้ฝากไปให้หวางเย่ด้วย”


เส้ากงกงได้แต่คิดในใจท่านอ๋องหรือจะอยากกินไก่ตุ๋นโสมในตอนนี้ แค่ได้กลิ่นก็คงอาเจียนแล้ว


ทว่าไม่ถึงอึดใจ กลับได้ยินเสียงหน้าประตูร้องบอกว่าตวนอ๋องเสด็จกลับจวนเสียแล้ว


พระชายาและคนสนิทต่างลุกขึ้นไปยังลานหน้าบ้าน เช่นเดียวกับเส้ากงกงที่เดินติดตามไปด้วยสภาพจิตใจที่ไม่สู้ดีนัก มองไปก็เห็นว่าพระชายารอง และสนมทั้งหลายก็กำลังออกมายืนรอ ภาพบางตำแหน่งที่ขาดหายไป ทำให้เส้ากงกงลอบมองตวนอ๋องอีกครั้ง


หมิงหย่งเทียนและองครักษ์ควบม้ากลับเข้ามาที่จวน ดวงตาคมกริบราวกับพญาอินทรีทอดมองรอบลานบ้าน “ถวายบังคมหวางเย่เพคะ” น้ำเสียงอันอ่อนโยนของเหล่าสนมชายาดังขึ้นพร้อมเพรียงกัน หากแต่เขาไม่ใคร่ใส่ใจนัก


“ลุกขึ้น”


“หวางเย่ทรงเดินทางเหนื่อย เข้าเรือนเถิดเพคะ” เป็นเสิ่นหรูเหมยที่กล่าวขึ้นแล้วก้าวเข้ามาอย่างอ่อนหวาน ไม่รอแม้แต่ให้ผู้เป็นชายาเอกเอ่ยขึ้นก่อน


ร่างสูงมีสีหน้านิ่งเรียบแล้วเดินตัดผ่านลานบ้านไปยังเรือนกลาง ทำเหมือนอีกฝ่ายเป็นอากาศธาตุ ก็เรียกรอยยิ้มเยาะมุมปากให้แก่เหล่าผู้ชมทั้งหลาย มีเพียงอันหลันฮวาเท่านั้นที่ถืออภิสิทธิ์ความเป็นชายาเอกแล้วเดินติดตามเข้าไปยังเรือนกลาง


แม้ตอนที่ติดตามท่านอ๋องเข้ามาจะเดินมาด้วยความรู้สึกดีหนักหนา หากทว่าเมื่อต้องเผชิญกับตวนอ๋องหมิงหย่งเทียนในบรรยากาศเช่นนี้ อันหลันฮวาก็รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองนัก นางมองเขาที่นั่งอยู่หัวโต๊ะนิ่ง ๆ แล้วรอคอยให้เดินเข้าไปหาอย่างกดดัน


“หวางเย่ กลับมาจากต๋าจิงคราวนี้ซูบลงนะเพคะ” ร่างอันงดงามของพระชายาแห่งจวนอ๋องนั่งลงเคียงข้าง นางสวมชุดขาวแต้มลายดอกเหมยแดง ดูอ่อนหวานสูงศักดิ์ “หม่อมฉันให้คนครัวทำไก่ตุ๋นโสมไว้พอดี ตั้งสำรับเลยดีหรือไม่เพคะ”


“เปิ่นหวางเห็นว่าในจวนตอนนี้มีการปรับเปลี่ยน” แทนที่จะตอบรับหรือปฏิเสธ หมิงหย่งเทียนกลับเจาะเข้าประเด็นตรงจุด แม้อันหลันฮวาจะซ้อมกล่าวกับตนเองหลายครั้งแล้ว แต่เมื่ออยู่ในสถานการณ์จริงก็อดตกประหม่าไม่ได้


“หม่อมฉันเห็นว่าในระยะหลังนี้ผู้คนภายนอกเข้าออกจวนอ๋องได้ดั่งใจ และคงไม่ดีนักหากการกระทำเหล่านี้จะตกเป็นที่เล่าลือไปทั่ว” นางเอ่ยอย่างระวัง


“บุคคลเหล่านั้นล้วนได้รับอนุญาตจากเปิ่นหวาง” หมิงหย่งเทียนปรายตามอง เขารู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะกล่าวโทษเรื่องชายชู้


“หม่อมฉันย่อมไม่กล้าฝ่าฝืนคำสั่งหวางเย่” ดวงตากลมโตหลุบต่ำ “หากแต่พื้นที่เรือนนี้ คงไม่นับรวมตำหนักของเหล่าสนมด้วยกระมัง”


เขามองใบหน้างดงามที่ก้มลงคล้ายสตรีอ่อนน้อมด้วยความเฉยเมย


“ช่างน่ากระดากนักที่ต้องพูดออกมา แต่ว่ามีพวกบ่าวรับใช้ในจวนมากมายเห็นบุรุษเข้าไปในเรือนพักของน้องหญิงเจียง” ไอน้ำพร่ามัวฉาบในดวงตาของอันหลันฮวาจนดูน่าสงสาร “หม่อมฉันเองก็ไม่ได้ด่วนสรุป แต่สืบค้นอย่างถ้วนถี่แล้วจึงได้เจอหลักฐานทั้งสิ่งของ และพยานบุคคล จึงคิดว่าจบเรื่องน่าอัปยศเหล่านี้ไว้ในจวนแบบเงียบ ๆ ดีกว่า เพราะหากให้เรื่องบานปลายจนถึงกรมอาญา เกรงว่าจะเป็นการทำบาปทำกรรมกันไป”


“เพราะเหตุนี้จึงไล่นางไป” หม่งหย่งเทียนกล่าวเรียบ “ดีร้ายอย่างไรนางก็เป็นสนมของเปิ่นหวาง ควรจะแจ้งก่อนหรือไม่”


“มิได้เพคะ จะไล่น้องหญิงได้อย่างไร หม่อมฉันเพียงเสนอว่าให้นางกลับบ้านเดิมนางก็ตกลงตามนั้น สำหรับมู่ทงฝาง[2]นั้นเป็นผู้เห็นเหตุการณ์ อย่างไรเพื่อไม่ให้เรื่องแพร่งพรายไปนอกจวน หม่อมฉันก็ได้ให้เงินแก่นางก้อนหนึ่ง และให้นางเดินทางกลับบ้านเดิมไปแล้วเช่นกัน แม้จะต้องจัดการงานในจวนมากมาย แต่เรื่องละเอียดอ่อนอย่างเรื่องของน้องหญิง หม่อมฉันไม่กล้าละเลยเพคะ” อันหลันฮวาแน่ใจว่าตวนอ๋องไม่อาจโยนข้อหาหึงหวงไร้คุณธรรมจนขับไล่อนุภรรยาของเขาได้


เพราะนางไม่ได้ยินอีกฝ่ายกล่าวอะไร จึงอดเหลือบขึ้นไปมองมิได้ พลันเห็นดวงตานิ่งสนิทราวกับก้นบึ้งของสายธารอันหยั่งไม่ถึง ก็บังเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา “หวางเย่ พักเรื่องนี้เอาไว้ก่อนดีหรือไม่เพคะ อีกไม่กี่วันก็ถึงงานฉลองเลื่อนตำแหน่งของน้องชายหม่อมฉันแล้ว เทียบเชิญจากจวนอันชิ่งโหวก็มีอยู่ ดียิ่งนักที่หวางเย่กลับเมืองหลวงรวดเร็ว ก็จะได้ถือโอกาสทรงพาหม่อมฉันไปเยี่ยมบ้านเก่าเสียเลย”


หมิงหย่งเทียนย่อมมองออกว่านางกำลังยกจวนอันชิ่งโหวขึ้นมากดดัน “เช่นนั้นหรือกำหนดการในช่วงนี้ของหวางเฟยออกจะแน่นไปหน่อยหรือไม่ เปิ่นหวางเกรงว่าเจ้าจะล้มป่วย หากไม่ไหว งานเลี้ยงบางอย่างก็ข้ามมันไปเสียเถิด”


“หวางเย่รักถนอมหม่อมฉันเพียงเท่านี้ก็ซาบซึ้งใจแล้วเพคะ”


“อีกไม่กี่วันพ่อบ้านกู้ก็น่าจะถึงเมืองหลวงแล้ว ก็ให้เขาจัดการทุกอย่างดังเดิมเถิด เปิ่นหวางเห็นว่าเหล่าข้ารับใช้ในจวนล้วนใช้ไม่ได้ ปล่อยให้ผู้เป็นนายทำเรื่องบัดสีเช่นนี้ได้อย่างไร”


ตวนอ๋องตำหนิบ่าวว่าใช้ไม่ได้ ทั้งหมดล้วนเป็นบ่าวของนางที่ติดตามมา จะไม่เหมือนตัวเองโดนตำหนิได้อย่างไร


รอยยิ้มของอันหลันฮวาแข็งค้าง นี่มิใช่ว่าจะไม่ให้นางจัดการเรื่องในเรือน แล้วยังจะเปลี่ยนเอาคนของนางออกหมดหรือ เขาและนางแต่งงานกันยังไม่ทันครบปี ก็เปลี่ยนบ่าวยกจวนแบบนี้ จะอ้างอย่างไรให้คนอื่นเชื่อว่าไม่มีอะไรใต้ตม เห็นทีเสิ่นหรูเหมยเมื่อได้ข่าวคงยิ่งผยองแล้ว


ขณะนั้นเส้ากงกงมาคารวะหน้าประตู ขออนุญาตเอาเสื้อคลุมเข้ามาให้ท่านอ๋องพอดี


“หวางเย่ยังจะเสด็จข้างนอกหรือเพคะ” นางเห็นเส้ากงกงถือเสื้อคลุมหรูหราเข้ามา คล้ายว่าตวนอ๋องจะต้องเข้าวัง


“อืมเปิ่นหวางจะไปเยี่ยมพี่ใหญ่สักหน่อย จึงได้เร่งเดินทางกลับมาจากต๋าจิง”


“เช่นนั้น” อันหลันฮวาตั้งใจจะเปลี่ยนเครื่องแต่งกายเช่นกัน เพราะตนเป็นชายาเอกย่อมต้องไปกับอ๋องผู้เป็นสามี


“หวางเฟยพักที่จวนเถิด เปิ่นหวางจะไปแล้วรีบกลับ”


ฝ่ายชายาเอกมองแผ่นหลังกว้างที่เดินข้ามไปยังห้องแต่งตัวกับเส้ากงกงด้วยความรู้สึกสั่นสะท้าน ไปเยี่ยมชินอ๋องที่เป็นคนในครอบครัวเช่นนี้นางก็ควรต้องไปด้วยมิใช่หรือ สั่งให้นางไม่ต้องติดตาม ไหนจะเรื่องบ่าว เขาเอาคืนนางเช่นนี้ เห็นทีงานเลี้ยงครั้งต่อไปนางคงกลายเป็นตัวตลกให้พวกคุณหนูและนายหญิงตราตั้งทั้งเมืองหลวงหัวเราะเยาะแล้ว

 


 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

อ้างอิง

วูหลงฉา[1] ชาอู่หลง เป็นชายอดนิยมและเป็นเครื่องดื่มชาพื้นฐานของจีน กึ่งหมัก มีสีเหลืองอำพัน ดื่มชุ่มคอ มีความโดดเด่นในเรื่องของกลิ่นหอม

ทงฝาง[2] สาวใช้อุ่นเตียง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.864K ครั้ง

7,913 ความคิดเห็น

  1. #7873 nattyness1 (@nattyness1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 08:13
    สมน้ำหน้าจ้า
    #7873
    0
  2. #7861 baochompoo2525 (@baochompoo2525) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 15:54
    เห้อสมน้ำหน้าท่านอ๋องดีมั้ย.. รักนางเอกยังไง.. เมียเต็มบ้านไปหมด...
    #7861
    0
  3. #7823 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 13:15
    สะใจนิดๆ
    #7823
    0
  4. #7814 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 17:28
    โอ๊ยยย สะใจยิ่งนัก
    #7814
    0
  5. #7801 zugun291234 (@zugun291234) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 06:57
    ิอ่านไม่ได้ค่ะ
    #7801
    0
  6. #6494 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 10:50
    สะใจมากค่ะ
    #6494
    0
  7. #6068 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 22:35
    โหดจริงไรจริง
    #6068
    0
  8. #5604 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:53
    เอาให้ช้ำใจไปเลย
    #5604
    0
  9. #5229 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 19:27
    ให้นางเอกออกไปก็ดีนะ ออกไปโชว์ฝีมือข้างนอกน่าจะสนุกกว่าอยู่ตีกับคนในจวน แต่ฉันใดก็ฉันนั้น บุญคุณต้องทดแทน แค้นนี้ต้องชำระ ต้องมีซีนเอาคืนนะ!!
    #5229
    0
  10. #4494 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 18:59
    แหมมมมมมม พูดดีเข้าตัวจริงๆ ให้กลับไปบ้าน ให้เงินติดตัวก้อนนึง
    #4494
    0
  11. #4197 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 21:22

    นางเอกของเราก็เป็นที่โปรดอยุ่นี่นา


    มีเรียกหาด้วยแหละ


    อร้ายยยย


    รอพระไปตามนางจ้าาาา ลุ้นๆๆๆ

    #4197
    0
  12. วันที่ 13 เมษายน 2562 / 20:02
    😊😊😊
    #4189
    0
  13. #4115 Numtanthitiya (@Numtanthitiya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 19:30
    สมน้ำหน้า
    #4115
    0
  14. #3160 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:34
    โอ้ยช้ำใจแทนน้อง หวังว่าท่านอ๋องจะออกไปหาเมียมั้งนะ
    #3160
    0
  15. #2498 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 14:32
    ไม่รู้ว่านางเอกเป็นเมียแรกมั้ยเพราะในบทนี้บรรยายว่าเหล่าสนมชายาเพราะฉะนั้นแปลว่านอกจากนางเอกแล้วพระเอกยังมีอนุชายาคนอื่นๆอีก แต่ที่แน่นอนคือนางเอกแต่งเข้ามาก่อนชายาเอกกับชายารอง แต่เพราะสถานะกำเนิดต่ำต้อยจึงเป็นได้แค่อนุชายา
    #2498
    0
  16. #2317 MinorA (@aun-aom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 15:44
    ตกลงความสัมพันธ์สนมเจียงกะตวนอ๋องยังไงน้าาา
    #2317
    0
  17. #2177 13942 (@1394) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 15:15
    เอ้ ชายาเอก(จำชื่อไม่ได้ ) บอกไม่ถึงปีที่แต่งดข้ามา แต่นางเอกว่าอยู่มา2ปี แสดงว่านางเอกเป็นเมียคนแรกแต่ฐานะต่ำต้อยเลยกลายเป็นอนุหรือคะ
    #2177
    1
    • #2177-1 moonbless (@moonbless) (จากตอนที่ 9)
      17 มีนาคม 2562 / 19:19
      ย่อมเป็นเช่นนั้นจร้า แม้แต่ในประวัติราชวงศ์ไทยโบราณก็เป็นแบบน
      #2177-1
  18. #1841 FIFA~~ (@fifanaza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 22:47
    สงสารนางเหมือนกันนะ แต่งมาเป็นเมียหลวงแต่ผัวรักเมียน้อยมากกว่า ใช้สามีร่วมกันย่อมหึงหวงเป็นธรรมดา ถ้าเป็นเราได้เป็นเมียหลวงจะให้เมียน้อยอยู่ไม่สู้ตาย แต่เรื่องนี้นางเอกเป็นเมียน้อยไง ก็ต้องเชียร์นางตามระเบียบ
    #1841
    5
    • #1841-1 bk1991ify (@bk1991) (จากตอนที่ 9)
      13 มีนาคม 2562 / 23:08
      เอ่อ ขออนุญาตตอบความเห็น เราว่านางไม่น่าสงสารอ่ะค่ะ คือตอนแรกนางจะต้องถูกแต่งไปให้องค์ชายอีกคนแทนที่จะเป็นพระเอกของเรานะ คือนางน่าจะไม่ได้รักพระเอกมั้ย แล้วเรื่องเมียเอกเมียน้อยสมัยก่อนนี่มันน่าจะดูแค่ที่ชาติตระกูลเป็นอันดับแรก นางแต่งเพื่ออำนาจของครอบครัว แล้วเราว่าพระเอกก็ไม่ได้ยกนางเอกขึ้นมาเหยียบหัวนางเลยนะ สรุปเราว่านางอิจฉาเอง แพ้ภัยตัวเองเอง คุยกันเล่นๆ อย่าโกรธกันน้าถ้าความเห็นไม่ตรงกัน
      #1841-1
    • #1841-5 Kungbible (@Kungbible) (จากตอนที่ 9)
      16 มีนาคม 2562 / 19:23
      เราก็เข้าใจความรู้สึกของการที่สามีมีเมียหลายคน ไม่ชอบใจเลย แต่คิดว่าไรท์คงให้จบแบบมีคุณธรรม
      ยิ่งนางเอกมาจากยุคปัจจุบัน ไม่น่าจะรับได้ถ้าสามีมีเมียมากมาย
      รอลุ้นกันต่อไป หวังว่าพระเอกจะไม่ใช่คนเจ้าชู้หลายใจ
      #1841-5
  19. #1477 พอรอ. (@koganei_kao) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 14:53
    เขาจะได้เจอกันมะหร่ายยยย
    #1477
    0
  20. #1456 chana2018 (@chana2018) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 09:47

    แพ้ท้องแทนเมีย แถมเมียยังมาหายอีก

    #1456
    0
  21. วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 08:02
    หว๋ายยยมีคนเมียหาย 1 อัตรา
    #672
    0
  22. #612 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 00:41
    หวางเฟยท่าทางจะไม่รอด

    นางโง่เกินไป ไล่อนุคนโปรดไปซะงั้น
    #612
    0
  23. #529 uaunsu (@uaunsu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 19:38

    อ่านแล้วเพลินมาก​ ชอบมาก​รอมาอัพค่ะ​ รอ​ e -​book เลยค่ะ

    #529
    0
  24. #515 Oiljang89 (@Oiljang89) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 17:03
    ท่านอ๋องมีสายข่าวแค่นี้ความจริงเป็นอย่างไรก็คงสืบไม่ยากแล้วและอีกอย่างถึงขนาดเปิดประตูจวนสอบสวนและยังปล่อยข่าวดูก็รู้ว่าที่ทำไปทั้งหมดหวังใส่ร้ายและทำลายชื่อเสียง...ถ้าท่านอ๋องมีความยุติธรรมพอยังไงก็ต้องสืบจนรู้ว่านางเอกไปใหนและอีกอย่างสตรีแซ่เจียงที่สวยอย่างเทพธิดาที่ชาวบ้านลือกันถ้าท่านอ๋องฉลาดคงคิดได้ว่าน่าจะเป็นเมียตัวเอง
    #515
    0
  25. #267 Nemo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 15:49

    เมื่อไรจะได้เจออดีตอนุในเวอร์ชั่นใหม่ ถึงจะถือโอกาสนี้ลดอำนาจชายาเอกลงไปแต่ก็ไม่ได้คิดสืบสาวราวเรื่องอะไรลึกๆท่านอ๋องคงไม่พอใจพฤติกรรมชายาเอกอยู่แล้ว ก็นะขนาดพูดคุยกันอยู่ต่อหน้ายังกล้ายกอำนาจของครอบครัวมาขู่เลย ใครรับได้ก็แปลกแล้วต่อให้ไม่มีเรื่องกลั่นแกล้งอนุในจวนคาดว่าชายาเอกก็ต้องโดนท่านอ๋องจัดการอยู่แล้วไหม ตำแหน่งอำนาจขนาดนี้คงไม่ชอบให้ใครข่มดูแววชายาเอกจบไม่สวย

    #267
    0