Do Not Love Me ไม่รักก็ปล่อยฉันไป

ตอนที่ 4 : Ep.4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    21 ต.ค. 58

Ep.4

 

 

“ย่าห์! เซฮุน ตั้งใจหน่อยสิ” ฉันตีมือเข้าที่หลังเขาเสียงดัง

“ทำไมถึงชอบใช้ความรุนแรงจัง มันเจ็บนะ หลังฉันแดงหมดแล้วแน่ๆเลย” บ่นไปๆ คิดว่าฉันสนหรือไง ชิส์

“ถ้าไม่ใช้ความรุนแรงนายก็ไม่ฟังหนิ”

“ยอมแล้วๆ ตั้งใจแล้วคร้าบบบบบ...” เซฮุนนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนพื้น คิดว่าน่ารักหรือไง ตัวโตอย่างกะควาย แต่ก็..... น่านรักดีนะ ^ ^ “ทำไมอนาคตเมียผมนี่ดุจังเล้ยยยยยย”

“ใครจะเป็นเมียนายมิทราบ” อย่ามาขี้ตู่ ฉันยังไม่เคยบอกเลยว่าฉันจะแต่งงานกับเขา

“อ้าว... เธอไม่ได้อยากแต่งงานกับฉันหรอกเหรอ?” เซฮุนฉันรู้นะว่านายแกล้งพูดให้ฉันเขินน่ะ ฮึ่ย! น่าโมโหจริงๆเลย

“หยุดพูดแล้วตั้งใจอ่านที่ฉันสรุปมาให้ซะ” มาพูดกรอกแบบนี้ใครบ้างล่ะจะไม่เขิน

“ฮั่นแน่!! หน้าแดงด้วย ^ ^” อะไรอีกเนี่ย อย่ามาล้อกันได้ม้ายยย คนยิ่งเขินๆอยู่ วู้วว

“ถ้านายยังพูดแบบนี้ฉันกลับบ้านนะ” ถ้าฉันขู่ว่าจะกลับแล้วยังทำตัวแบบนี้ ฉันกลับจริงๆแน่

“ไม่เอานะไม่ให้กลับ” เซฮุนรีบหยิบสมุดโน้ตที่ฉันสรุปมาให้ขึ้นมาอ่านทันที แล้วอยู่ๆเขาก็นอนลงที่ตักฉันแล้วหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน “ขอนอนอ่านแบบนี้ได้ป่ะ”

“เฮ้อ....” ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขารู้ตัวบ้างมั้ยว่าเขาทำให้ฉันรักเขามากกว่าเดิม

 

เซฮุนนอนอ่านหนังสือ ส่วนฉันก็นั่งให้เขานอนตักจนขาฉันรู้สึกชาไปหมด แต่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ฉันไม่อยากรบกวนสมาธิของเขา แล้วอยู่ๆหนังสือที่เซฮุนอ่านอยู่ก็หล่นฟุบลงกับหน้าของเขา เป็นอะไร หลับ?

“เซฮุน...” ฉันเรียกชื่อเขาเบาๆแต่เขาก็ไม่ตอบ สงสัยจะหลับจริงๆ

 

ฉันหยิบหนังสือออกมาจากหน้าของเซฮุน ฉันเกลี่ยผมหน้าม้าของเขาที่อยู่ตรงหน้าผากขึ้น อ่านจนเพลียเลยสินะ

“ฮึ.....” ฉันแอบยิ้มให้กับความน่ารักของเขา ยิ่งฉันและเขามาอยู่ใกล้กันแบบนี้ ความผูกพันของเราที่มีให้กันมันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น พักหลังๆเซฮุนก็สนใจเกมส์น้อยลงจริงๆ เขาทำได้ตามที่เขาได้สัญญาไว้กับฉันแต่ถ้าให้ดีฉันก็อยากให้เขาเลิกเล่นมัน เพราะมันทำให้เขาหมกมุ่น ไม่ออกไปไหน อยู่แต่ในห้อง ฉันชวนไปไหนก็ไม่ไป ถ้าเขาเลิกเล่นได้มันก็น่าจะดี อีกอย่างพ่อกับแม่ของเขาจะได้ดีใจด้วย

 

SEHUN PART

 

ผมลุกขึ้นแล้วนั่งมองซอนมุล ตอนนี้เธอนั่งหลับอยู่ ผมก็เลยอุ้มเธอให้มานอนที่ห้อง เธอเป็นผู้หญิงที่ดีนะ เธอดูแลผมทุกอย่าง เธอเป็นผู้หญิงเก่งและแกร่ง

แต่ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงกล้าที่จะทรยศเธอ จำน้องที่ชื่อเยริได้มั้ย จริงๆแล้วผมเป็นคนที่คุยกับน้องเขา ผมไม่ได้จีบให้เพื่อนตามที่บอกซอนมุลไป ผมไม่กล้าที่จะบอกความจริงกับเธอ ผมกลัวว่าเธอจะเลิกกับผม ยิ่งซอนมุลเป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น เอาจริงๆนะ ผมไม่อยากจะเสียเธอไป ผมไม่อยากให้เธอหนีผมไป ผมถึงเลือกที่จะเงียบไว้และยอมที่จะโกหกเธอ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะโกหกเธอได้ถึงเมื่อไหร่

ผมนอนลงข้างๆเธอ ผมมองหน้าเธอ แล้วก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอตัวเล็ก น่ารัก ผมจะต้องเรียนให้จบ จะได้เป็นการตอบแทนซอนมุลที่เธอยอมทุ่มเทที่จะมาติวให้

 

“ฉันมานอนในนี้ได้ไง” ซอนมุลลุกนั่งแล้วขยี้ตาตัวเอง

“ฉันพามาเองแหละ เห็นเธอนั่งหลับแล้วสงสารก็เธอพาเข้ามานอนในนี้”

“ฉันหลับไปนานแค่ไหนเนี่ย แล้วนายอ่านหนังสือไปถึงไหนแล้ว” เธอกลับเข้าสู่โหมดปกติ โหมดปกติของเธอก็คือ การบังคับให้ผมทำตามคำสั่ง

“ฉันอ่านจบหมดแล้ว” เปล่าหรอกผมโกหก

“อ่านจบแล้วก็ดี อ่านทบทวนหลายๆรอบจะได้จำได้”

“คร้าบบบบบบบ รู้แล้วคร้าบบบบบบ” ผมลากเสียงยาวๆ ให้เธอรำคาญ แต่เธอแทบจะไม่ฟังมันเลย

 

End Sehun Part

 

 

วันนี้ฉันพาเซฮุนมาลงทะเบียนใหม่ หวังว่าเทอมนี้เขาจะไม่ติดอะไรนะ ถ้ายังติดอีกนะ คอยดูเลย จะจัดการซะให้เข็ด

“คุณชายคะ รีบทำรีบเสร็จนะคะ จะได้กลับห้อง” ฉันบอกเซฮุนแล้วนั่งรออยู่แถวนั้น “อ้อ... ไม่กลับห้องสิ วันนี้ไปดูหนังกัน นายห้ามปฏิเสธด้วย เพราะฉันบังคับ” ถ้าไม่พูดแบบนี้เขาก็ไม่ยอมออกมาข้างนอกกับฉันซักที

“อ่า... ไปดูก็ได้” พูดเหมือนไม่เต็มใจเลย ออกไปข้างนอกทีนี่จะตายหรือไง ทำไมชวนยากจัง ทำตัวอย่างกับแวมไพร์โดนแสงไม่ได้

 

 

ฉันนั่งดูหนังอยู่ข้างๆเซฮุน อยากจับมือเขามากุมไว้นะ มันคงจะโรแมนติกน่าดูเลย นั่งกุมมือแฟนดูหนัง แต่ฉันก็ไม่อยากจะเป็นฝ่ายเริ่มทำก่อน ฉันอยากให้เขาเป็นคนเริ่ม เพราะความรู้สึกมันจะต่างกัน

อยู่ๆเซฮุนก็คว้ามือฉันไปจับ ฉันมองดูเขาอึ้งๆ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะทำจริงๆ นี่เขาได้ยินความคิดของฉันหรือเปล่านะถึงได้ทำ หนำซ้ำ เขายังเอามือมาเอนหัวฉันให้ไปซบกับไหล่ของเขาอีก โรแมนติกดีจัง

ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เซฮุนทำหน้ายังไงนะ เพราะในโรงหนังมันมืด ฉันก็เลยไม่รับรู้อะไรเลย อยากรู้จังว่าเขาทำหน้าแบบไหน

 

หนังจบ ฉันกับเขาก็ออกมาเดินห้างกันต่อ วันนี้เป็นวันที่ฉันมีความสุขมากๆเลยนะ เราสองคนเดินไปด้วยกัน เซฮุนเอาแขนมาพาดไว้บนไหล่ของฉัน ด้วยความที่ว่าฉันตัวเล็กมากๆ ก็เซฮุนสูงตั้ง 184 แต่ฉันสู้แค่ 155 เอง ฉันก็เลยดูตัวเล็กมากๆเมื่อเดินอยู่ข้างๆเขา

“ไปหาอะไรกินกันมั้ย? เดี๋ยวฉันเลี้ยง”  ฉันหันไปคุยกับเซฮุน แล้วก็คาดหวังกับคำตอบของเขามาก

“ไปก็ได้” เซฮุนหันมายิ้มให้ฉัน น่ารักที่สุด วันนี้เซฮุนตามใจฉันทุกอย่างเลย ฉันชอบเวลาที่เขาเชื่อฟังแบบนี้

 

ฉันกับเซฮุนเดินมาที่ร้านอาหาร และอยู่ๆก็มีน้องผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาทักเราสองคน ฉันว่าหน้าน้องเขาคุ้นๆนะ

“สวัสดีค่ะพี่เซฮุน” ทำไมต้องส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มให้เซฮุนขนาดนั้นด้วย “จำเยริได้มั้ยคะ” อ๋อ... น้องที่ชื่อเยรินี่เอง คนที่เซฮุนจีบให้เพื่อนของเขา

“จำได้สิครับ เอ่อ... เยรินี่ซอนมุลแฟนพี่เอง”

“สวัสดีค่ะออนนี” น้องเขามีปัญหาอะไรเกี่ยวกับสายตาหรือเปล่า ทั้งมองแรง มองจิก อย่างกับคนตาเหล่แน่ะ

“จ้ะ” ฉันพอจะเดาสถานการณ์ออกนะว่าน้องเขาไม่ชอบฉัน “เซฮุน ไปกันเถอะ” ฉันกระตุกแขนเซฮุนให้เดินตามมา

บอกไว้เลยว่าตอนนี้ฉันเริ่มจะอารมณ์ไม่ดีแล้ว ดูเหมือนสองคนนี้มีอะไรบางอย่างที่ฉันไม่รู้ อย่าให้ฉันต้องมารู้ทีหลังนะเซฮุน



https://www.facebook.com/Sehunxyoufanfic123

ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ

เม้น + โหวต เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าาาา


ตอนนี้อาจจะน้อยไปหน่อย แต่ก็เอามาลงให้รีดเดอร์อ่านก่อนนะ ติดตามต่อตอนหน้าเน้ออ


ช่วงนี้ชีวิตรักยากจะยังดูแฮปปี้ แต่หลังจากนี้ไม่นานได้มีดราม่าแน่นอน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #31 หมา'โก๊ะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 22:43
    โหหห เซฮุนนี่เด็ดแฮะ ทำให้นางเอกเชื่อเลยว่าไม่มีไรกะเยริจริงๆ นี่ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้านางเอกรู้จะเป็นไง?
    #31
    0
  2. #10 hunnnnnnn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 20:49
    มาต่อเร็วๆน้าไรท์ สนุุกกกกกก
    #10
    0
  3. #9 เมียฮุนนี่ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 01:47
    สนุกกกกกกกกก

    เซฮุนแกคิดนอกใจฉันระวังฉันไปแล้วร้องไห้นะจ๊ะะะะ

    ไรท์สูๆนะคะ ^^
    #9
    0
  4. #6 Nan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 20:25
    รอค่าไร์ หนุกๆมาต่อไวๆนะคะ
    #6
    0