Do Not Love Me ไม่รักก็ปล่อยฉันไป

ตอนที่ 3 : Ep.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    24 ต.ค. 58

Ep.3

 

 

ดีใจกับฉันหน่อย วันนี้ฉันลากเซฮุนมาเรียนจนได้ เขากับฉันเรียนกันคนละสาขา แต่อยู่คณะเดียวกัน ตอนแรกเชื่อมั้ยว่าเซฮุนอยากจะเรียนวิศวะ พ่อเขาไม่ยอม พ่อเขาอยากให้เขารับช่วงต่อจากบริษัทก็เลยให้เขาเรียนบริหาร

“เธอไม่น่าลากฉันมาเลย” เซฮุนทำหน้าฟึดฟัด เห็ดแล้วขำเลยอะ “ขำไร ตลกนักหรือไง”

“ก็ดูนายทำหน้าสิ” ฉันยืนขำจนปวดท้อง หน้าเขานี่ฮาชะมัด คิดดูนะว่าเมื่อก่อนเขาชอบทำหน้านิ่งๆ แต่ดูตอนนี้สิ อย่างกับเด็กๆที่ไม่ได้ของที่อยากได้อ่า

“ถ้าเธอมาเป็นฉันแล้วเธอจะเข้าใจ ว่าการที่ได้ทำอะไรในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบ ความรู้สึกมันจะเป็นยังไง” นี่คือเหตุผลที่เขาไม่มาเรียนเลยหรือเปล่านะ เอิ่ม... ฉันก็เพิ่งจะมารู้วันนี้ ว่าเขากำลังฝืนทำในสิ่งที่ตัวเอง

“เซฮุน... ทำเพื่อพ่อของนายเถอะนะ ท่านต้องการให้มันเป็นแบบนั้น” อยากจะถามออกไปจังเลยว่าสิ่งที่เขาชอบสิ่งที่เขาอยากจะทำคืออะไร เกมส์เหรอ? แต่ก็ไม่กล้า

“ฉันก็กำลังทำมันอยู่นี่ไงล่ะ”

“ถ้ามีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกได้เลยนะ เดี๋ยวฉันจะช่วยนายทุกอย่างเลย แต่ฉันขอแค่อย่างเดียว ฉันอยากให้นายมาเรียนทุกวัน มันจะได้ไม่มีปัญหา”

“เธอได้ช่วยแน่นอนที่รัก ฮึฮึ” ที่รักเหรอ? อุ๊ย! ทำไมรู้สึกเขิน > <

“วันนี้เลิกเรียนกี่โมง?”

“บ่าย เธออะ” เซฮุนเดินเข้าไปตึกคณะบริหารพร้อมกันกับฉัน แล้วเขาก็เอื้อมมือมาจับหัวฉันแล้วโยกหัวฉันไปมา

“ฉันก็เลิกพร้อมนายอะแหละ” ฉันตอบเขาทั้งๆที่เขายังจับหัวฉันส่ายไปส่ายมา “หยุดเล่นหัวฉันสักทีเถอะ เวียนหัว” ฉันทำหน้าเหมือนจะอ้วก

“ฮ่าๆๆๆ ไม่เล่นแล้วๆ” เซฮุนหยุกโยกหัวฉันแล้วเปลี่ยนมากอดคอแทน

“ถ้าเลิกเรียนแล้วเดี๋ยวฉันโทรหนะ” ฉันเดินเข้าไปในตึกเรียนของตัวเองแล้วหันกลับมาพูดกับเซฮุน

“โอเค”

 

บางทีฉันก็อยากให้เซฮุนอ่อนโยนกับฉันแบบนี้ทุกวันนะ มันรู้สึกดีมากๆเลยที่เขาดูสนใจฉัน แต่ก็อย่างที่รู้ สุดท้ายฉันก็สู้เกมส์ของเขาไม่ได้อยู่ดี แต่อย่างน้อยช่วงแรกๆที่คบกันเขาก็ยังทำตัวน่ารักแบบนี้

 

 

กลับมาปัจจุบัน

 

ตอนนี้ฉันเรียนจบแล้วนะ แต่ปัญหาก็คือเซฮุนเรียนไม่จบ ตอนแรกเขาให้พ่อเขาจัดการเรื่องนี้ให้ แต่พ่อเขาบอกว่าเรื่องนี้เขาเป็นคนทำเองก็ต้องแก้ปัญหาด้วยตัวเอง แล้วอาจารย์คนนั้นสอนวิชาเอกของสาขาเขาด้วยสิเนี่ย แล้วอาจารย์ก็ไม่สนด้วยว่าครอบครัวคุณจะมีอิทธิพลยังไง อาจารย์ยึดตามสิ่งที่เขาปฏิบัติก็เลยติด F อย่างตอนนี้ ฉันว่าแล้วว่ามันต้องมีปัญหาตามมาทีหลัง บอกแล้วก็ไม่เคยฟังว่าให้มาเรียนๆ แล้วทางพ่อแม่ของเขาก็ดูเหมือนจะตัดหางปล่อยเขาแล้วล่ะ ยึดทุกอย่าง ทั้งรถ บัตรเครดิต แต่มีอย่างหนึ่งที่ท่านไม่ยึดก็คอนคอนโดที่ซุกหัวนอนของเขา

แล้ววันนี้ฉันก็มีนัดฉลองเรียนจบกับเพื่อนด้วยสิ

 

 “เซฮุน...... วันนี้ตอนเย็นฉันมีเลี้ยงฉลองเรียนจบกับเพื่อนไปด้วยกันมั้ย?” ฉันเดินยิ้มเข้ามาในห้องของเซฮุน เห็นเขานั่งดูทีวีอยู่เลยเดินไปนั่งข้างๆ

“เธอจบ ฉันไม่ได้จบหนิ” ทำไมเขาต้องพูดเหมือนจะประชดเขาด้วย “และเธอ! ก็ไม่ต้องมาตอกย้ำฉันนะ แค่พ่อกับแม่ฉันก็จะบ้าตายแล้ว”

“งั้นฉันก็ไม่ไป” ฉันคว้ามือของเซฮุนมากุมไว้ “นายอย่าทำเหมือนว่านายไม่มีใคร นายยังมีฉันนะ ฉันจะช่วยนายเอง” ฉันยิ้มเป็นกำลังใจให้เขา ฉันไม่อยากให้เขาเผชิญปัญหาคนเดียว อย่างน้อยๆ ฉันก็พร้อมที่จะเผชิญปัญหาไปพร้อมกับเขา คอยอยู่ข้างๆเขา

“เธอช่วยฉันไม่ได้หรอก แล้วตอนนี้ฉันก็กลายเป็นคนที่ไม่มีอะไรแม้กระทั่งเงินฉันยังไม่มีติดตัวเลย”

“นายจะกังวลทำไมเซฮุน นายยังมีฉัน ฉันไม่ปล่อยให้นายอดตายหรอกนะ” ฉันยิ้มจนตาหยีแล้วกอดเขาไว้แน่น “ฉันจะอยู่ข้างๆนายเสมอนะ”

เซฮุนกอดตอบฉันแน่น ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เขาทำหน้ายังไง แต่ฉันแค่อยากให้เขาได้รับรู้ไว้ว่าฉันจะไม่ปล่อยให้เขาโดดเดี่ยว ฉันจะคอยอยู่เป็นเพื่อนเขาเอง

“ขอบคุณที่ไม่ทิ้งฉันไปไหนนะ ตอนนี้ฉันไม่เหลือใครเลยนอกจากเธอ”

“เดี๋ยวฉันจะช่วยนายทำให้นายเรียนจบเอง ^ ^ นายติดแค่ตัวเดียวใช่ป่ะ”

“อื้อ ติดตัวเดียว”

“งั้นเทอมหน้านายลงเรียนใหม่ จบช้าแค่ปีเดียวคงไม่เป็นไรใช่มั้ย?”

“ไม่เป็นไร ขอแค่ฉันจบก็พอเหอะ ^ ^” เซฮุนหัวเราะออกมา ค่อยโล่งใจหน่อยที่เขายังยิ้มได้ ฉันคิดว่าเขาจะท้อแล้วซะอีก

“เดี๋ยวฉันจัดหนักติวเข้มให้เลย ทำให้พ่อกับแม่เห็นว่านายจบได้ ^ ^ ไฟท์ติ้ง!!” ฉันแท็กมือกับเซฮุนเสียงดัง แล้วก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน บางทีเวลานี้มันก็ดีนะ ได้หัวเราะ ได้คุยกันได้ยิ้มให้กัน มันรู้สึกดีมากกว่าตอนที่เขาเล่นเกมส์เยอะเลย “ฉันฉันขออย่างนึงได้มั้ย?”

“อะไร?”

“หยุดเล่นเกมส์แล้วตั้งใจเรียนก่อนได้มั้ย ถือว่าฉันขอ”

“ถ้าให้หยุดเล่นเลยก็คงจะไม่ได้หรอก หลายๆอย่างมันต้องใช้เวลา แต่ฉันจะพยายามเล่นให้น้อยลงก็แล้วกันนะ” แค่นี้ก็ยังดี

“ฉันจะถือว่านายสัญญาแล้วนะ”

“ครับ : ) แต่... ฉันมีอะไรจะขอเธอเหมือนกัน”

“อะไร? ว่ามาสิ” เวลาให้ทำอะไรแล้วมักจะมีข้อแลกเปลี่ยนเสมอ

“เธอย้ายมาอยู่กับฉันที่นี่ได้ป่ะ นอนอีกห้องนึงก็ได้” ฉันจะบอกเขาว่ายังไงดี ถึงฉันจะเคยมานอนที่ห้องของเขาแต่เราก็ยังไม่เคยนอนห้องเดียวกันนะ คอนโดของเขามีสองห้องนอน สองห้องน้ำ หนึ่งห้องครัว กับอีกหนึ่งห้องนั่งเล่น ถ้าเปรียบง่ายๆก็คือที่นี่ก็เป็นบ้านของเขา แต่ที่ฉันกังวลก็คือจะให้ฉันมาอยู่กับเขาเลยได้ยังไง

“เอ่อ... คือ..”

“คิดซะว่าที่นี่ก็เป็นบ้านของเธอ”

“พูดแบบนี้ก็เหมือนกับบีบบังคับไม่ให้ฉันปฏิเสธเลยนะ”

“ก็ฉันจะไม่ยอมให้เธอปฏิเสธ โอเคนะ เธอมาอยู่กับฉันที่นี่แหละ เธอจะได้มาดูแลฉันด้วยไง” นี่ถึงกับยกเหตุผลมาประกอบเลยหรือไง ฉันก็คงต้องยอมสินะ เอาว่ะ ยังไงๆ ฉันก็อยู่คอนโดเหมือนกัน แต่อยู่ห่างออกไปจากคอนโดของเซฮุน มาอยู่กับเขาก็ไม่เห็นจะเป็นไร เรา บริสุทธิ์ใจซะอย่าง อีกอย่างเซฮุนก็ไม่เคยทำรุ่มร่ามกับฉันเลย ฉันควรจะไว้ใจเขา

“ก็ได้... แต่นายสัญญานะว่าจะไม่ทำอะไรฉัน”

“สัญญาครับ แต่ถ้าทำมากสุดขอแค่จูบได้ป่ะ”

ขอเลือกที่จะไม่ตอบดีกว่านะ คนบ้า.. ใครเขาจะมาพูดกันแบบนี้

 

 

ฉันเดินหนีเซฮุนเข้ามาในห้อง ก็คนมันเขินนี่นา กลัวเขาจะรู้ว่าฉันกำลังหน้าแดง

“ซอนมุล ออกมาคุยกับฉันก่อนสิ เดี๋ยวฉันก็หนีเธอไปเล่นเกมส์หรอก” มีขู่กันด้วยแฮะ เดี๋ยวฉันก็หนีกลับบ้าซะหรอก

 

ฉันเดินออกมาหาเขา คุยกับใครทำไมยิ้มแปลกๆ

 

“คุยกับใคร?” ฉันชะโงกหน้าไปดูหน้าจอแชทในโทรศัพท์ของเซฮุน “ผู้หญิงที่ไหน?” ฉันมองหน้าเซฮุนนิ่ง บอกเลย ฉันเป็นคนที่อารมณ์เปลี่ยนเร็วนะ เห็นแฟนตัวเองคุยกับผู้หญิงคนอื่น ใครบ้างล่ะจะไม่โกรธ ต้องถามว่าจะมีซักกี่คนที่จะทนได้

“อ่อ... น้องเยริน่ะ พอดีเพื่อนให้จีบให้”

“แล้วทำไมเพื่อนนายไม่จีบเอง ให้นายจีบให้ทำไม” ฉันพูดเสียงนิ่ง ฉันไม่ค่อยได้แสดงแสดงอารมณ์ในด้านนี้เท่าไหร่หรอกถ้าไม่จำเป็นจริงๆ

“ก็เพื่อนมันไม่รู้จะเริ่มยังไงก็เลยให้ฉันเป็นพ่อสื่อให้ เธออย่าคิดมากสิ ฉันไม่นอกใจเธอหรอกนะ”

“คิดได้แบบนั้นก็ดี..  นายจำได้ใช่มั้ยที่ฉันเคยบอกกับนายว่า ข้อหนึ่งฉันจะเลิกกับนายก็ต่อเมื่อนายนอกใจฉัน ถ้าเมื่อไหร่ที่ฉันรู้ว่านายคุยกับผู้หญิงคนอื่น ฉันจะไปจากนายทันที เพราะเมื่อไหร่ที่นายมีผู้หญิงคนอื่นก็แสดงว่านายไม่ได้รักฉันแล้ว ข้อสองฉันจะเลิกกับนายก็ต่อเมื่อฉันเหนื่อยหรือฉันไปต่อกับนายไม่ไหวแล้วจริงๆ”

“ฉัน...... ฉันจำได้ ฉันไม่ทำแบบนั้นแน่นอน เธอเชื่อใจฉันได้เลย”

“ก็ดี.. งั้นฉันไปนอนก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ฉันต้องติวหนังสือให้นาย เพราะฉะนั้นนายต้องตื่นก่อน 8 โมงเช้า เข้าใจมั้ย? ถ้าไม่ตื่นนายโดนดีแน่”

“โห.. ตื่นก่อนแปดโมง ฉันทำไม่ได้หรอก ปกติฉันก็นอนถึงสิบโมงเป็นอย่างต่ำอะ”

“ก็ถ้านายไม่เล่นเกมส์จนดึก นายก็ตื่นทัน เข้าใจที่ฉันพูดนะ”

“โอเคครับๆ จะพยายามตื่นให้ทันก็แล้วกันนะ แต่ก่อนนอนขออย่างนึง”

“อะไรอีก” เซฮุนเดินเข้ามาหาฉันแล้วจับมือฉันไปกุมไว้

“คืนนี้นอนฝันดีนะ จุ๊บ..” เซฮุนจูบเบาๆที่หน้าผากฉัน งานนี้ฉันถึงกับอึ้ง น้ำเสียงที่อ่อนโยน มันผิดจากก่อนหน้านี้จริงๆ

“นายก็ฝันดีเหมือนกันนะ อย่านอนดึกล่ะ” รอยยิ้มแบบนี้ ยิ้มให้ฉันเห็นบ่อยๆนะเซฮุน ฉันชอบ





ฝากติดตามเพจใน Facebook ด้วยน้าาาาา

https://www.facebook.com/Sehunxyoufanfic123


เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #52 funnaly (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 19:55
    น่ารักจัง
    #52
    0
  2. #29 หมา'โก๊ะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 05:24
    บางครั้งก็ฟินบางครั้งก็เหนื่อยกับฮุน?555555 เซฮุนเป็นคนที่หลายอารมณ์มากๆๆ ก็เหมือนกับตัวจริงของเค้าล่เนอะ นี่ก็ได้เอฟจนจบช้ากว่าเพื่อนด้วย เพลาๆบ้างก็ดีเน้อเล่นเกมอ่ะ
    #29
    0
  3. #8 เมียฮุนนี่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 01:41
    อร๊ายยยยยย

    สนุกอ่าาาาาาาาาา

    สู้นะคะไรท์
    #8
    0