Hastur x Eli II ดวงตาของผู้หยั่งรู้ [yaoi]

ตอนที่ 3 : คำขอโทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 748
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

"มันคืออะไร?"
"ไฟ นายอาจจะตัวเปียกได้นะแต่ฉันจะป่วยเอา"
"มนุษย์นี่อ่อนแอชะมัด"
มันว่าในขณะที่นั่งตรงหน้ากองไฟข้างๆผม แต่ก็ไม่ได้เข้าใกล้ผมมาก
"...."
"ฉันจับมันได้ไหม?"
"ไม่ ถ้าจับ มันจะเผามือนาย แล้วนายก็จะกลายเป็นหมึกย่าง"
"แล้วถ้ามันเผานายล่ะ?"
"ฉันก็จะกลายเป็นมนุษย์ย่างไง"
"แล้วจะจุดมันทำไมถ้ามันทำร้ายนายได้"
"เพราะมันทำให้ฉันอุ่น นายไม่รู้จักไฟได้ยังไงกัน?
เขายื้นมือเข้าไปใกล้ๆไฟด้วยความอยากรู้อยากเห็นก่อนจะชักมือกลับมาเพราะใกล้มากไปมันก็ร้อนได้เหมือนกัน
"ฉันเคยเห็นพวกมนุษย์สร้างอยู่ แต่ก็ไม่ได้สนใจ"
ผมลุกขึ้นเพื่อไปหักซากเรือทำฟืน มันหักไม่ได้ยากนักเพราะไม้มันเก่าแล้ว  ดูเหมือนหมู่บ้านนี้จะถูกปล่อยให้ทิ้งร้างเอาไว้นานพอสมควร
"มานี่สิ"
แฮสเตอร์เรียก หลักจากที่ผมใส่ไฟเสร็จ
"มีอะไร--"
เขาดึงผมเข้าไปใกล้ๆแล้วดึงผ้าปิดตาผมออก อะไรของหมอนี่!?
"จะทำอะไร!?"
"อยู่เฉยๆ"
"....อึก!"
มือที่เปื้อนเมือกเข้ามาจับตาผมที่บอดไปแล้วหลังจากโดนเขาควักลูกตา เวร! แสบซะมันเวลาที่มันจับแผลผม! 
"...."
มันรู้สึกแปลกๆที่ตาของผม ความเจ็บปวดหายไปและ...นี่เขาทำอะไรเนี้ย?
"แกทำอะไร?"
'นี่เขารักษานายเหรอ!?'
นี่เขารักษาผมเหรอ!?
เทรเรสแปลกใจไม่ต่างจากผม แหงล่ะ! ลูกตาผม...กลับมาแล้ว มันหายดีเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น เขาทำได้ไง?!
"นี่ลองครั้งแรก ดูเหมือนมันจะได้ผล..."
"ขอบคุณ... แล้วทำไมนายไม่ทำแบบนี้ตอนโดนฉลามกัด?"
"ฉันถูกสาปให้รักษาได้แค่คนอื่น"
"ใครสาปนาย?"
"ไม่ใช่เรื่องของแก"
แอสเตอร์กลับไปนั่งให้ห่างๆจากผม แต่แม่ของแฮสเตอร์ก็พยายามทำท่าบอกผมอยู่
'คนที่สูงกว่าเขา?'
เธอส่ายหัวให้คำตอบของเทรเรส 
'เอ่อ...ใบ้ให้เข้าใจง่ายๆทีสิ!'
ผมว่าพยายามขอให้ปีศาจนี่พูดยังดูง่ายกว่าเดาเลย
"แม่นายเขาพยายามจะบอกฉัน นายรู้ใช่ไหมว่าเธอเป็นใบ้"
"ทำไมท่านแม่ต้องอยากบอกแกด้วย"
"ถามแม่นายสิ=_="
เธอพยายามทำท่าอย่างนั้นอย่างนี้เพื่ออธิบาย แต่ผมแทบไม่เข้าใจเลย เทรเรสก็พยายามเดาแล้วนะ
"....พ่อฉันสาปเอง"
'ปัญหาครอบครัว'
แม่ของเขาพยายามทำท่าอีกครั้งผมจึงทำท่าเดียวกับเธอให้เขาเห็น เขาน่าจะรู้ภาษามือของเธอมากกว่าผมอยู่แล้ว
"แม้แต่ท่านแม่ก็ไม่เข้าข้างงั้นเหรอ?"
รู้เรื่องจริงด้วย!
"เธอว่ายังไง?"
"ไม่ใช่เรื่องของแก"
"ฉันมีสิทธิ์ที่จะรู้นะ นายเอาฉันมาเกี่ยวข้องกับปัญหาครอบครัวของนายแล้วบอกว่าไม่ใช่เรื่องของฉันเหรอ?"
ใต้ฮูดสีเหลืองนั่น ผมรู้ว่าเขาคงกำลังโกรธอยู่แต่ช่วยไม่ได้นี่ เขาจะมาเอาแต่ใจใส่ผมแบบนั้น ไม่ยอมหรอก
"....เธอบ่นว่าฉันไม่ยอมสำนึกกับสิ่งที่ทำผิด แล้วก็โทษแต่คนอื่น"
"งี่นี่เอง....แล้วพ่อนายสาปอย่างอื่นอีกไหม?"
"...เขาทำให้ฉันไร้พลัง....ทำให้ฉันกลายเป็นแบบนี้ ทำให้ฉันต้องมาร่วมเกมปัญญาอ่อนนี่เพื่อพยายามเอาพลังคืนจากนาย"
"ท่าทางเขาจะไม่ได้บอกสินะว่าจะต้องเอาพลังคืนยังไง"
"เขาบอกแค่ว่าถ้านายตาย...พลังนั้นจะหายไปตลอดกาล"
"แล้วแม่นาย....ตายเพราะอะไรเหรอ?"
"...."
ปีศาจเงียบไปเลยแฮะ...
"ขอโทษที นายไม่ต้องตอบก็ได้"
"....."
ท่าทีที่ดูหมองลงทำให้ผมรู้ตัวว่ากำลังรุกล้ำเรื่องส่วนตัวเขามากไป อีกอย่างแม่ของเขาก็ดูเศร้าๆด้วย
"เธอชื่ออะไรเหรอ แม่ของนายน่ะ เรื่องนี้พอจะบอกได้ไหม?"
"มาเรีย ฉันไม่ให้ถามแล้วนะ"
"โอเค ฉันไม่ถามแล้ว..."
แม่ของหมอนั่นนั่งลงข้างๆเขา แฮสเตอร์ไม่รู้ตัวหรอก แต่ผมว่า...ถ้าเขารู้คงดี
"ตอนนี้เธอซบไหล่นายอยู่"
"ข้างไหน"
"ซ้าย"
หมอนั่นหันไปคนละทางกันเลย
"ซ้ายของฉันไม่ใช่ซ้ายของนาย"
"...."
จากนั้นเขาก็อยู่นิ่งๆไม่พูดไม่จาเฉยเลย
'แบบนั้นก็น่ารักดี แล้วนายจะอยู่นิ่งๆให้ฉันซบไหล่ไหม อิไล><'
"ถ้าเธอไปเกิดได้ ฉันจะดีใจกว่านะ"
'ไม่โรแมนติกเอาซะเลย:('



"เธอบอกว่าเธอไม่รู้วิธีทำให้ฉันได้พลังคืน แต่เธอมีวิธีทำให้ฉันเจอพ่อได้"
"งั้นเหรอ...แปลว่านายต้องไปถามวิธีเอาพลังคืนจากพ่อนาย แล้วมีอะไรการันตีได้บ้างว่าเขาจะบอก?"
"...."
"ช่างมันเถอะ..."
มาเรียแม่ของเขาถอนหายใจและทำหน้าไม่ต่างจากผมนัก ก่อนจะทำท่าเพื่อสื่อสารแน่นอนผมต้องทำตามเธอเพื่อให้แฮสเตอร์เข้าใจด้วย
"ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้นด้วย?"
ตอบเธอโดยไม่แปลให้ผมฟังเนี้ยนะ?
"เธอว่ายังไง?"
'นั่นสิ ฉันก็อยากรู้'
"...."
อะไรล่ะนั่น เขาไม่ตอบแล้วยังหลบหน้าผมอีก แถมยังทำเหมือนไม่อยากพูดซะงั้น
"....มีอะไรที่อยากได้จากฉันไหม?"
"หะ?"
"ตอบมา!"
ผมขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ เดาว่าแม่เขาคงสั่งให้เอาใจผมหรืออะไรประมาณนั้นล่ะมั้ง ดูจากรอยยิ้มของเธอก็น่าจะรู้ จะว่าไปอะไรที่อยากได้จากเขาเหรอ... 
"ฉันอยากได้ยินนายพูดขอโทษ"
มาเรียยิ้มหน้าบานเลยแฮะ แสดงว่าผมคิดถูก
"ขอโทษเรื่องอะไร?"
"หลายเรื่อง ลองไล่มาสิว่าตัวเองทำอะไรแย่ๆไปบ้าง"
"....ชิ!"
"ฉันรออยู่"
"แล้วฉันทำอะไรผิดล่ะ!"
"ควักลูกตา--"
"ก็รักษาคืนให้แล้วไง!!"
"ไม่ได้แปลว่านายไม่ต้องขอโทษ ไม่มีใครสอนมารยาทรึไง?"
ร่างสูงกำหมัดแน่นอย่างไม่สบอารมณ์ ดูก็รู้ว่าหมอนี่ฆ่าผมได้เลยถ้าผมไร้ ประโยชน์ต่อเขา ให้มันได้อย่างนี้สิ...
"ช่างมันเถอะ...นายขอโทษฉันไป ฉันก็รู้อยู่ดีว่านายไม่เต็มใจ"
"...."
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมเขาถึงโดนพ่อตัวเองสาป หึ....ก็ทำตัวซะแบบนี้
"ส่วนคุณก็บอกเขาเถอะ ผมเองไม่ได้อยากจะมีพลังนี้เหมือนกัน"
สาววัยกลางถอนหายใจ ก่อนจะทำท่าเพื่อสื่อสารแน่นอนว่าผมก็ต้องทำท่าตามเธอให้ไอ้ปลาหมึกนี่เข้าใจด้วย
"ในคืนพระจันทร์เต็มดวง....ส่วนหนึ่งในร่างกายของฉันกับนายต้องเชื่อมถึงกัน แล้วมันหมายความว่าไงล่ะเนี้ย?"
มาเรียยักไหล่เหมือนไม่รู้ไม่ชี้ ส่วนแฮสเตอร์กำลังกุมขมับ
"ท่าทางเธอจะให้เราไปตีความกันเอาเอง"
"ส่วนหนึ่งในร่างกายเชื่อมถึงกันเหรอ?" 
ก็แปลได้ไม่กี่อย่าง....Sex? ให้ตายสิ...ผมหันไปมองสภาพที่แสนน่ากลัวของหมอนี่แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่เอาด้วยหรอก 
เหตุผลน่ะเหรอ?
1 ผมมีแฟนแล้ว
2 ผมทำไม่ลง
3 มันยังมีอีกวิธีที่ผมนึกออก
"เอามีดกรีดมือ ให้เลือดของเราโดนกัน?"
"เอาวิธีนั้นก็แล้วกัน" 
หมอนั่นพูดโดยที่ไม่ได้สบตาผม เขาหันหน้าไปทางอื่นอย่างกะต้องการจะหลบหน้า อย่าบอกนะ...
"นายไม่ได้หลบหน้าฉันเพราะคิดว่าเราจะมีsexกันใช่ไหม?"
"หุบปาก=_=*"

"นายจำเป็นต้องนอนกับฉันรึไง?"
"ฉันแค่ต้องการแน่ใจว่านายจะไม่หนี"
"ฉันบอกไปแล้วนี่ว่าฉันไม่ต้องการพลังนี่ เพราะงั้นฉันไม่หนีหรอก"
"หึ อย่าโกหกน่า ทำไมมนุษย์ที่ไม่มีอะไรเลยจะไม่อยากได้พลังนี่"
"ถ้าไม่เข้าใจอะไรฉัน ก็อย่ามาทำเป็นรู้ดี อยากเฝ้าก็ตามใจแต่อย่าทำเสียงดังล่ะ"
"...."
อีกประมาณ6วันพระจันทร์จะเต็มดวง ระหว่างนั้นผมจะแอบถอดระหัสไว้ เพราะยังไม่มีอะไรการันตีว่าปีศาจนี่จะปล่อยผมไป แต่ใน6วันนี้ผมจำเป็นต้องอยู่กับมันไปก่อนเพื่อกำจัดพลังนี้ 
ทำไมน่ะเหรอ? ผมไม่ได้อยากจะเห็นคนตาย...ผมไม่อยากเห็นพวกเขาทรมาณ และผมไม่อยากใช้ชีวิตโดยที่หวาดกลัวอนาคตด้วย นั่นคงเป็นเรื่องที่ปีศาจไม่มีวันเข้าใจ แต่ผมจะไม่โทษเขาหรอก และจะไม่อธิบายอะไรด้วย เดาว่าหมอนี่ไม่สนใจหรอก
การนอนในซากเรือมันไม่ใช่อะไรที่สบายนัก แม้มันจะทำให้หลับยากในช่วงแรกแต่ไม่นานตาของผมก็ปิดลงเพราะยัยเทรเรสไม่ได้มากวนอะไรผม
ในตอนนี้น่ะนะ...

อิไล คลาร์ก อายุ7ขวบ
"เธอสนิทกับนายมากไม่ใช่เหรอ ทำไมนายดูเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลย"
"ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอจะตายทำไมฉันต้องเสียใจด้วย"
"นายไม่มีความรู้สึกรึไงอิไล?"
การที่ผมไม่เศร้าที่มีคนตายไม่ได้แปลว่าผมจะไม่รู้สึกแย่กับคำพูดเขา ตั้งแต่นั้นผมต้องแสร้งทำเป็นเสียใจ เมื่อมีคนตายตั้งแต่นั้นทั้งๆข้างในนั้นมันว่างเปล่า 
"...."
ไม่ได้อยากจะตายด้านแบบนี้ซักหน่อยแต่ผมเลือกได้ที่ไหนล่ะ

อายุ12
"นั่นนายคุยกับใครน่ะ?"
"เทรเรสไง เธออยู่ตรงนี้"
ผมว่าพลางชี้ไปที้เธอ แต่เพื่อนของผมกลับทำหน้าเหมือนว่ากำลังลำบากใจอยู่ซะอย่างนั้น
"เอ่อ...งั้นเหรอ"
เขาตอบมาแค่นั้น
'พวกเขามองไม่เห็นฉันหรอกอิไล ตอนนี้เขากำลังมองว่านายเป็นบ้า'
เทรเรสกระซิบข้าหูใยขณะที่ควักลูกตาตัวเองออกมาโยนเล่น ผมไม่ชอบเลยเวลาเธอเล่นแบบนั้น อีกอย่างเขาจะคิดว่าผมเป็นบ้าได้ยังไงกัน
"นายคิดว่าฉันเป็นบ้ารึเปล่า?"
ผมลองถามเขาแต่ก็ได้ใบหน้าที่แสดงความลำบากใจกลับมาแทนคำตอบ
"ฮะๆ เอ่อ..."
'เขากำลังคิดหาทางโกหกนาย'
"อย่าใส่ร้ายเขาสิ"
'หึ เด็กโง่:)'
"หุบปากนะเทรเรส!!"
เมื่อผมตะโกนด่าเธอเด็กคนนั้นก็เริ่มกลัวผม
"อิไลบ้าไปแล้ว!!"
"...."

ปัจจุบัน
"!!!"
ผมลืมตาตื่นขึ้นมากลางดึก มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับคนเห็นผีที่จะฝันร้าย...แต่ ไม่ได้แปลว่าผมอยากจะฝันร้ายซักหน่อย 
ความจริงก็อยากจะนอนหลับฝันดีกับเขาบ้างนะ
'ฝันร้ายอีกแล้ว~'
ผมเมินเทรเรสแล้วหลับตาลงอีกครั้ง แต่ก่อนจะได้หลับก็ได้ยินเสียงฝีเท้า....ไม่สิ หนวดของปีศาจนั่น ดูเหมือนมันกำลังเข้ามาใกล้ๆ 
"...."
ผมแกล้งหลับเมื่อแฮสเตอร์นั่งลงด้านหลังเพราะผมแน่ใจว่าเขาไม่กล้าฆ่าผมแน่ๆแต่ผมก็อยากรู้นะว่าเขาจะทำอะไร ไม่นานนัก ผมก็ได้ยินเสียงเขาพูดอะไรซักอย่างเบาๆ
"ขอโทษ...เรื่องควักลูกตานะ แล้วก็เรื่องที่หยาบคายด้วย"
"...."
'หืม...ไอ้ตัวอัปลักษณ์นี่อีโก้สูงชะมัด'
ถึงเทรเรสจะพูดแบบนั้น  แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงได้ยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเขาพูดขอโทษ 
ก็ไม่ได้มารยาทต่ำทรามอะไรขนาดนั้นสินะ :)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

74 ความคิดเห็น

  1. #68 Qazdrgbjiklp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 16:53
    ทำไมรู้สึกไม่ชอบที่อิไลมีคนรักแล้วอย่าให้รู้นะว่าใครแม่จะตามไปเก็บ
    #68
    0
  2. #10 rattawadee48 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 02:02
    หานิยายคู่นี้ยากจริงๆเลย
    #10
    1
    • #10-1 (จากตอนที่ 3)
      7 เมษายน 2562 / 05:40
      นิยายเรื่องนี้อัพช้ามากค่ะ รอยาวๆเลย 555
      #10-1
  3. #9 Yumimaru (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 17:19

    ฉันรู้นะว่าคิดอะไรอยู่ พี่หมึกกกกกกกก

    #9
    1
  4. #8 แพรวเองไง555 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 01:33

    โห พี่หมึก...คิดสิ่งแรกแบบเดียวกับอิไลเลย การมี "SEX"https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-06.png

    #8
    1
    • #8-1 (จากตอนที่ 3)
      25 มีนาคม 2562 / 03:04
      ก็สิ่งที่มาเรียบอกมันชวนคิดอ่าา
      #8-1
  5. #7 Start one (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 21:26
    ลุงเริ่มดีขึ้นแล้วสินะ
    #7
    1
    • #7-1 (จากตอนที่ 3)
      24 มีนาคม 2562 / 23:49
      ก็ต้องทำงานร่วมกันนี่นะ
      #7-1
  6. #6 kyoya1234 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 09:21

    พี่หมึกอีโก้สู๊งสูงเหลือเกินคณามือ

    #6
    1
    • #6-1 ถุงกาวแพรวพราวสดใส(จากตอนที่ 3)
      24 มีนาคม 2562 / 16:25
      พี่หมึกเขาเป็นถึงเทพเจ้าแห่งสายน้ำ ก็จะทนงตัวหน่อยๆ
      #6-1