6. วิธีการทำทานในชีวิตประจำวัน
เราสามารถทำได้ แต่คนส่วนใหญ่อาจคิดไม่ถึง คิดแต่ว่าทำบุญทำทานต้องไปทำที่วัด ลองอ่านวิธีการทำทานของผมดู
* เอาของให้พ่อแม่ บุญแรงเท่าทำบุญให้พระอรหันต์
* เอาเงินให้ลูก
* ให้อาหารสุนัข แมว ไก่ นก
* เอาเศษอาหารให้มด แมลง
* เอาอาหารสิ่งของให้เพื่อนบ้าน
* ช่วยเหลือชีวิต เช่น มด แมลงตกน้ำ ซื้อหอย ปลา ที่ตลาดไปปล่อยในที่ที่เหมาะสม ระวัง! อย่าเอาเต่า หอยไปปล่อยแม่น้ำ ตายหมด
* หยอดเงินเหรียญบาทใส่กล่องสะสมไว้ทำบุญ อุทิศบุญได้ทีละเหรียญ พอนำเงินไปทำบุญสามารถอุทิศซ้ำได้อีก (ผมทำทุกเช้าเลยแทนการใส่บาตร)
* บอกหรือสอนคนในครอบครัว ไม่ให้ทำบาป ผิดศีล ๕
* คิดอุทิศเบิกบุญแจกเป็นทานกับวิญญาณทั้งหลายรอบๆ บ้าน และบริเวณแถวๆ นั้นในข้อนี้มีเรื่องประสพเกี่ยวกับวิญญาณอยู่บ้างคือ หน้าบ้านผมมีแมวแม่ลูกอ่อนไม่มีเจ้าของ อาศัยหากินเศษอาหารอยู่ ผมสงสารจึงนำอาหารไปวางให้ทุกค่ำเป็นประจำ แมวมันรู้ว่ามีอาหารมันก็มารอทุกคืน คืนหนึ่งระหว่างผมนำอาหารไปวางให้แมว จิตสัมผัสแว๊บขึ้นมาว่า ไม่ใช่มีแต่แมวมากิน เหมือนมีกลุ่มวิญญาณมารอกินเศษอาหารนี้ด้วย เลยลองพิสูจน์ดู ปรากฏว่าพบสัมภเวสีเป็นร่างคนทั้งชายหญิงรูปร่างเหมือนคน แต่สภาพซอมซ่อ เสื้อผ้าเก่าๆ มาเข้าแถวสูดความเป็นทิพย์ของอาหารนั้น ผมเลยต้องนำอาหารมาวางไว้ทุกคืน เพราะสงสารที่เขาอดอยาก ญาติก็ไม่รู้เรื่องหรือไม่มีญาติ ต่อมาผมอุทิศบุญแจกรอบๆ บ้านทุกคืน พอพิสูจน์ดูปรากฏว่า สัมภเวสี
เหล่านั้นไม่มาเข้าคิวสูดความเป็นทิพย์ของอาหารอีกเลย แต่เขารอเวลาผมอุทิศบุญแจก เขารอรับบุญจากผมทุกคืน นำผลบุญของผมไปอธิษฐานเป็นสิ่งที่เขาต้องการ เช่น เป็นอาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่ เป็นต้น
บุญในโลกทิพย์เปรียบเหมือนเงินในโลกมนุษย์ เรานำเงินมาซื้ออะไรตามที่เราต้องการก็ได้ ส่วนโลกทิพย์บุญที่มีหรือได้รับ สามารถอธิษฐานจากพลังบุญที่มีอยู่ ให้เป็นสิ่งที่เขาต้องการได้ ดังนั้นใครที่ถวายอาหารเครื่องเซ่นสังเวย พวงมาลัย จุดธูปเทียนบูชา มีผลน้อยมาก อาหารที่นำไปวางเซ่น เขาอิ่มความเป็นทิพย์ของอาหารได้ชั่วขณะเท่านั้น เหมือนให้กินเป็นมื้อๆ แต่ถ้าเรานำอาหารนั้นไปถวายพระหรือให้ทาน แล้วอุทิศผลบุญให้เขาเหล่านั้น ผลบุญจะไปถึงเขาเหล่านั้นเป็นปริมาณมากมายกว่าเครื่องเซ่น เช่น ถวายหัวหมู ๑๐๐ หัวให้วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ท่านหนึ่ง ท่านอาจแค่ชื่นใจหรือสูดความเป็นทิพย์ของอาหารได้อิ่มไม่เกินเวลาธูปหมดดอก มนุษย์ที่ถวายของนั้นก็นำอาหารกลับไปกินเอง หรือถ้าวางทิ้งไว้ข้ามวันของนั้นบูดเน่า วิญญาณที่รับเครื่องเซ่นสังเวยนั้นก็ไม่ต้องการแล้วเช่นกัน แต่ในทางกลับกัน ถ้าตัดหูหมูชิ้นหนึ่งนำไปเป็นอาหารถวายพระ อุทิศบุญให้วิญญาณความศักดิ์สิทธิ์นั้น ผลบุญที่ไปถึงวิญญาณ มีค่าเท่าหัวหมูเป็นล้านหัว เพราะบุญเหนือกว่าเครื่องเซ่นสังเวย ทุกวิญญาณต้องการมาก
พวงมาลัยที่ซื้อแขวนบูชากันทุกวัน หลายๆ ที่ก็เพียงได้ชื่นใจว่ามีความเคารพเขาเหล่านั้นแต่ไม่มีผลอะไรถึงเขาเลย สู้เอาพวงมาลัยนั้นไปบูชาพระ อุทิศผลบุญจากการบูชาพระไปถึงวิญญาณๆ นั้นจะได้รับผลบุญ ได้อิ่มเอิบขึ้นไปอีก สามารถช่วยเหลือในกิจการของผู้ที่อุทิศบุญได้มากขึ้น จะบอกไม่ให้ใช้พวงมาลัยเลยก็ได้ แต่เดี๋ยวเดือดร้อนคนจนที่มีอาชีพขายพวงมาลัยครับ
7. เหตุที่ทำให้คนตาย
มีอยู่วันหนึ่งปี๒๕๔๙ ปลายปีผมผ่านการติดต่อวิญญาณมาพอสมควร ก็เลยมีความคิดขึ้นมาว่า คนเราตายด้วยเหตุอะไรบ้าง วิญญาณบางดวง หายไปเลย ไม่พบที่โลกมนุษย์ แต่ไปพบที่ยมโลกบ้าง สวรรค์บ้าง ถ้าเป็นพระอริยะหรือบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์บางท่าน พบที่พรหม และพบพระอรหันต์ที่นิพพาน เลยศึกษาและทูลถามผู้อยู่สูงสุดในโลกทิพย์ ก็ได้คำตอบดังนี้
1. คนตายเพราะหมดอายุ
2. คนตายเพราะนายเวรติดตามมาเล่นงานจนตายก่อนอายุขัยท่านผู้รู้บางท่านอาจจะรู้มากกว่าผมนะ แต่ผมรู้เท่านี้แหละครับ
ก. คนตายเพราะหมดอายุ
คนธรรมดามีทำบุญบ้าง ทำบาปบ้าง จะมียมฑูตมารับตัวไปยมโลก เพื่อสอบสวนความดีความชั่ว บางรายขัดขืนจะถูกยมฑูตนำโซ่มาล่ามไป มีอยู่รายหนึ่งตอนที่ผมไปฝึกสมาธิที่แถวเขาไม้เสียบ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ได้ยินเสียงเพลงงานศพในละแวกนั้นดังมาถึงที่กลุ่มญาติธรรมกำลังนั่งสมาธิกันอยู่ ผมเองไม่ได้เห็นหรอก แต่มีญาติธรรมท่านหนึ่งซึ่งผมก็ไม่รู้จัก พูดขึ้นมาว่าระหว่างที่เรานั่งสมาธิกันอยู่ ยมฑูตได้นำโซ่มาลากวิญญาณหญิงคนหนึ่งจากบ้านงานศพ ผ่านหน้าบ้านที่เราปฏิบัติธรรมกันไป แสดงว่าวิญญาณหญิงคนนี้ขัดขืนไม่ยอมไป น่าสงสารเพราะเขาเหล่านี้เป็นชาวพุทธแต่ไม่สนใจเตรียมทุนบารมีไว้ ยามสิ้นชีวิตจึงไม่มีอะไรช่วยเขาได้ ที่บ้านงานศพก็คงจัดกันตามประเพณีไป ผมเองไปงานศพมาก็มาก เป็นธรรมดาของสังคม ไปนั่งฟังพระสวด กุศลา ธรรมา…คนฟังก็นั่งพนมมือคุยกันไป พอให้พระสวดจบ โดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย เพราะพระสวดภาษาบาลีให้คนไทยฟัง คนฟังก็ไม่รู้เรื่อง พระที่สวดหลายองค์ก็ไม่รู้เรื่อง ตกลงเราทำเป็นพิธีการกันไป ความจริง คำสวดนั้นบอกให้คนเป็นฟังถึงความไม่เที่ยงของสังขาร เกิด แก่ เจ็บ ตายเป็นเรื่องธรรมดา ยังมีอีก อนิจจา วะตะสังขารา….ก็เช่นกัน เป็นการสอนคนที่ยังไม่ตายทั้งนั้น แต่ทุกวันนี้กลายเป็นสวดให้ศพฟังแทน ผมเคยแอบถามวิญญาณผู้ตาย เวลาไปงานศพเขาว่า ทั้งงานนี้ได้บุญบ้างไหม เขาบอกไม่มีส่งบุญให้เขาเลย มีแต่เขาแอบอนุโมทนาเอาเอง งานศพยิ่งใหญ่ยังไม่เห็นบุญเลย เพราะเขาทำเอาประโยชน์ด้านซองเงินและชื่อเสียงของคนเป็นที่จัดงานมากกว่า บางงานอาการหนัก แสดงความมั่งมีและชื่อเสียงจัดทั้งนางรำหน้าศพ พลุดอกไม้ไฟ หนังกลางแปลงพร้อม โถผู้ตายผู้น่าสงสาร ไม่ได้บุญเลย บางรายวิญญาณถูกโซ่ล่ามคอ มีเจ้าหน้าที่นรกคุมมานั่งฟังพระสวดในงานศพตัวเอง ลูกหลานก็วุ่นวายอยู่กับการรับแขก จัดอาหารเครื่องดื่ม สำหรับพิธีพระมอบให้มัคทายกจัดการ พระให้ศีลก็ไม่รับ บางทีว่าตามพระไปแบบนกแก้วนกขุนทอง แต่ใจไม่ได้รับ บุญศีลก็ไม่เกิด เวลาประเคนถวายอาหารพระ จัดกันวุ่นวาย พอถวายก็ไม่ได้นึกอุทิศบุญให้ผู้ตาย โน่นพระฉันเสร็จ ก็ไปนั่งเตรียมแก้วน้ำกับจานเตรียมกรวดน้ำ พระเริ่มยะถา…..ก็เริ่มเทน้ำปากก็อธิษฐานอุทิศบุญให้ผู้ตาย เปล่า ไม่เห็นแสงบุญปรากฏอยู่เลย บุญไปตั้งแต่ถวายแล้ว ตกลงวิญญาณผู้ตายอด
หลายครั้งผมนั่งเบิกบุญแจกให้วิญญาณผู้ตายและวิญญาณอีกจำนวนมากที่มายืนออกันอยู่รอบๆ จำนวนมาก เพราะเขาเห็นการทำบุญที่นี่ วิญญาณที่ลำบากพวกสัมภเวสี เปรต อสุรกาย ก็จะมาอยู่รอบๆ เพื่อแอบอนุโมทนาบุญ พอได้อิ่มไปบ้าง บางทีด้วยความสงสารก็จะชวนวิญญาณผู้ตายตามกลับบ้านไปรับบุญและปฏิบัติธรรมกับผม เมื่อเขาอยู่กับญาติในงานไม่ได้อะไรเลย เขาเหล่านั้นก็ตามผมมาที่บ้านผม พระภูมิเจ้าที่กับผมเข้าใจกันดี จะรับวิญญาณที่เข้ามา ไปถือศีลปฏิบัติธรรม ส่วนผมมีหน้าที่อุทิศบุญให้ทุกวัน แปลกดีมั๊ย วิญญาณเหล่านี้กลัวการไปสอบสวนที่ยมโลก จะตั้งใจปฏิบัติเคร่งมาก บุญการปฏิบัติของเขาเองส่งผลให้เขาได้ขึ้นไปรับบุญบนสวรรค์ได้ เมื่อบุญเพียงพอ เขียนไปเขียนมาชักจะไปปนกับผู้ตายที่ยังไม่หมดอายุเข้าเสียแล้ว
ข. ตายเพราะนายเวรติดตามมาเล่นงานจนตายก่อนหมดอายุขัย
(อุปฆาทกรรม)
คนที่ตายเช่นนี้ อายุจริงยังไม่หมด เช่น อายุจริง ๘๐ ปี แต่ถูกนายเวรเล่นงานจนตายด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง อายุเพียง ๒๐ ปี เมื่อเขาตายแล้วบุญบาปที่ทำไว้ยังไม่ตอบสนอง เขาจะเปลี่ยนสถานะเป็นวิญญาณสัมภเวสีอยู่อีก ๖๐ ปี จึงจะมีผู้มารับตัวไปยมโลกเพื่อสอบสวน วิญญาณเหล่านี้แหละสัมภเวสีเร่ร่อน หมอผีหมออาคมชอบเอาตัวไปเลี้ยง เรียกมาเกิดเป็นรักยม กุมารก็มีถ้าญาติรู้จักการทำบุญ
อุทิศบุญให้เพียงพอ บุญนั้นสามารถทำให้เขามีความสุขได้และถ้าบุญมากเพียงพอ สัมภเวสีเหล่านี้ก็สามารถขึ้นไปเป็นเทวดาชั้นจาตุมหาราชิกาได้ แต่ส่วนใหญ่เร่ร่อนอดอยากหิวโหย เสื้อผ้าเก่าๆ สภาพผอมโซ หาเศษอาหารคุ้ยขยะกิน เพราะญาติที่บ้านตนเองเขาไม่อุทิศบุญให้หรืออุทิศบุญไม่เป็น ความหิวและหมดหวังจากญาติทำให้ต้องออกหาอาหารกินเอง ตามทางสามแพร่ง ถ้าเราเห็นกระทงใบตองใส่อาหารของผู้ที่หมอดูหรือผู้รู้ด้านโหราศาสตร์ ให้ไปทำการสเดาะเคราะห์นำไปวางไว้สัมภเวสีที่อยู่แถวนั้นจะรุมแย่งกันกิน เอ! ก็คนมองเขาเหล่านี้ไม่เห็น ทำไมไม่ลักหยิบกินอาหารของมนุษย์ล่ะ! ผมก็เคยสงสัย ได้ทูลถามผู้สูงสุดเบื้องบนได้รับคำตอบว่า อาหารที่มีเจ้าของและเขาไม่อนุญาต ถ้าหยิบกินเมื่อไรจะกลายเป็นไฟ เพราะผิดศีลข้อ๒ เหตุนี้เองถึงได้อดอยากหิวโหยกันมากมาย ปัจจุบันนี้ผมเองก็ต้องมาทำหน้าที่คอยเก็บวิญญาณเหล่านี้มา แล้วส่งบุญให้ จัดเทวดาให้สอนเขาเหล่านี้ให้ถือศีล ปฏิบัติธรรม เมื่อเขาเหล่านั้นมีที่พึ่ง ไม่อดอยากหิวโหยและมุ่งมั่นปฏิบัติธรรม บุญปฏิบัติธรรมของเขาเอง จะทำให้เขาเหล่านั้นแปรสภาพเป็นเทวดาลอยขึ้นไปอยู่สวรรค์ชั้น ๑ โอ้โฮ! โม้หรือเปล่า บังอาจใช้เทวดา ไม่ได้ใช้ครับขอความร่วมมือ ที่บ้านแต่ละบ้านมีเทวดาตั้งมากมาย แต่มนุษย์ไม่รู้กันเอง เขาเป็นใครมาอย่างไร มาอยู่กับเราได้อย่างไร แปลกนะ เอาละในตอนหลังจะเล่าให้ฟัง ตอนนี้ขอเล่าเรื่องคนตายก่อนอายุขัยให้หมดก่อนครับ
ความคิดเห็น