THE WORLD.Z(ฝ่าพันธกิจองค์กรพิทักษ์โลก){MPREG}{R18}

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 276 Views

  • 0 Comments

  • 30 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    42

    Overall
    276

ตอนที่ 7 : Episode.6 - ' Tantum & Alakene ' : " ความต่างของสองโลก "

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 ม.ค. 62





" เจฟฟรี่--- จะเดินไปไหนเล่า! "

เสียงของเด็กหนุ่มตะโกนในขณะที่สองเท้าก็ย้ำด้วยความเร็วแต่ไม่ถึงกับวิ่ง หมายจะตามร่างของชายหนุ่มในชุดคาวบอยที่สาวเท้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ในมือก็ถือยางอย่างเหมือนถังพลาสติกขนาดใหญ่พอประมาณ แต่ข้างในเต็มไปด้วยไก่ทอดจำนวนมาก ทั้งส่วนอก ส่วนน่อง และ สะโพก ทั้งในมือก็มีส่วนปีกที่เจ้าตัวกำลังแทะอย่างเอร็ดอร่อยในขณะที่เดินวนไปรอบบ้าน

" ยังไงซะ ชิ้นไก่ทอดกรอบของชาวแทนทั่มนี่ล่ะ อร่อยที่สุด---- ประโยชน์น้อย แต่อร่อยมาก **กรอบบ--** "
" เค้าเรียก KFC ครับคุณท่าน---- " เด็กหนุ่มพูดพลางหรี่ตาและเบ้ปากเป็นเชิงรำคาญ
" ก็ในช่วงเวลาของชั้นมันไม่มีของแบบนี้ " คาวบอยหนุ่มตอบ **กร๊อบบ--กร๊วม--ม--** ว่าแล้วก็กัดเข้าอีกสองคำติดๆ

ยังไม่ทันที่เด็กหนุ่มที่ตอนนี้เปลี่ยนชุดเป็นเสื้อยืดแขนยาวกับกางเกงยีนส์เรียบร้อย หลังจากที่ตลอดหลายวันอยู่แต่ชุดนักเรียนสลับกับชุดนอน ในที่สุดก็อยู่ในชุดสบายๆซักที อีกสองวันโรงเรียนถึงจะเปิดจะไม่ใส่ชุดนักเรียนอีกเด็ดขาด! เจ้าเพื่อนร่วมแก๊งค์สามตัวก็ส่งข้อความมาทาง LINE ว่าจะไปเที่ยวต่างจังหวัดกับครอบครัว --เป็นโอกาสดีที่เราจะหาจังหวะฆ่าตัวตาย นี่เราน่าจะตายได้นานแล้วนะถ้าไม่มาเจอกลุ่มคนประหลาดพวกนี้ ซวยชะมัด---!

" อุ๊ฟ! "

เผลอคิดอะไรเพลินๆเดี๋ยวเดียว คนที่เดินข้างหน้าดันจู่ๆก็หยุดนิ่งกระทันหัน ทำเอาเขานาบทั้งตัวกับช่วงหลังของหนุ่มคาวบอยที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่ยอมเลิกเดินซะที บทจะหยุดก็หยุดไม่ดูอีก " หยุดทำไม?! "

" คราวที่แล้วที่ได้มาในแทนทั่มนี้ โจนาธานมันซื้อขนมปังกลมๆหวานๆมาให้กิน อร่อยมาก! " หนุ่มร่างสูงสันทัดในชุดคาวบอยเดินลงไปทิ้งตัวลงที่โซฟาในห้องนั่งเล่นห้องเดิม " เจ้าหนู หามาให้หน่อยสิ ' คิดจะปี้ครีม ' อะไรเนี่ย---!! "
" คริส--- คริสพี้-ครีมมมมมม-หมึ! ต่างหากล่ะ "
' คิดจะปี้ บ้าบอ---!! ' เขาคิดพลางเอามือข้างหนึ่งตบหน้าผากตัวเอง ถ้าจะมีอะไรที่แย่กว่าเสียทุกคนในครอบครัว ก็คือต้องมาอยู่กับคนประหลาดที่กินไก่ KFC มา 18 ชิ้นแล้วยังบ่นว่าหิวนี่ล่ะ ตกลงใครดูแลใครกันแน่วะเนี่ย---
" แล้วนี่จะอธิบายได้รึยัง? เรียก แทนทั่ม แทนทั่ม ฟังไม่รู้เรื่องเลย--! "
" โลกที่เธออยู่ล่ะเจ้าหนู สากลเอกภพเรียกมันว่า 'แทนทั่ม'(TANTUM) " **งั่มๆ กรุบๆ**
" โลกของผม? แปลว่ามันมีโลกอื่นอีกเหรอ? " เด็กหนุ่มโดดขึ้นโซฟาผั่งตรงข้าม พร้อมดึงหมอนที่อยู่ข้างๆมากอดไว้บนตัก เหมือนกำลังจะได้ดูหนังไซ-ไฟสุดระทึกในโรง 4DX " แล้วพวกคุณอยู่คนละโลกกับผมงั้นสิ? "

ชายหนุ่มวางถังไก่ในมือลงบนโต๊ะกระจกหน้าโซฟาที่คั่นกลางเขาทั้งสองคนอยู่ พร้อมกับเอียงตัวเหื่อหยิบอะไรบางอย่างจากด้านหลังเข็มขัดหนังเส้นใหญ่ของเขาขึ้นมาตั้งไว้บนโต๊ะ สิ่งนั้นมีขนาดประมาณมือถือไอโฟน 8 Plus ทำด้านกระจกสีดำทั้งอันชนิดมองไม่ออกเลยว่าตรงไหนด้านหน้า ตรงไหนด้านหลัง --ว่าไปมันเหมือนตัดกระจกสีดำสนิทที่มีความหนาประมาณ 6-7 มิลลิเมตรให้มีขนาดเท่าไอโฟนเสียมากกว่า


" นิกซ์--- ขอข้อมูลอภิธานศัพท์หมวดพื้นฐานหน่อย เอาพื้นฐานแบบโคตรพื้นฐานเลยนะ "


เพียงชั่วอึดใจ..สิ่งที่คล้ายแผ่นกระจกสีดำก็ฉายภาพจักรวาลขนาดใหญ่ไปทั่วห้อง แถมนอกจากโซฟาตัวที่สองคนนั่งอยู่แล้ว นอกนั้นก็เป็นภาพจักรวาลและกลุ่มดาวทั้งหมด ราวกับพวกเขาและโซฟาลอยอยู่กลางห้วงอวกาศอันรายล้อมไปด้วยจุดสว่างมากมาย และ กลุ่มกาแลคซี่ พร้อมทั้งองค์ประกอบของจักรวาลอันไกลสุดสายตา
เด็กหนุ่มอ้าปากค้าง ตาทั้งสองเบิกกว้างหันไปมองรอบตัวด้วยความตะลึง " อย่างกับเครื่องฉายหนังที่ชัดยิ่งกว่าระบบ 4DX ที่เขาเคยไปดูกับเพื่อนซะอีก นี่มันโคตรจะสมจริงเลย---- " เขาหันซ้ายหันขวาเหลือบไปเห็นดวงดาวทรงกลมขนาดประมาณลูกปิงปองลอยอยู่ใกล้ๆเขา ทันทีที่นิ้วสัมผัสโดน ดาวดวงนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นและเหมือนตัวของเขาพุ่งเข้าไปนั่งอยู่บนพื้นที่มีแต่ดินสีแดง และ ทรายสีแดงที่เป็นรูตะปุ่มตะป่ำไปทั่ว เหมือนเขาได้มาอยู่บนดาวดวงนั้นจริงๆ


" แทนทั่ม----- "


เมื่อคาวบอยหนุ่มพูดขึ้น พื้นที่บริเวณรอบก็เหมือนกับหมุนวนเปลี่ยนไปเป็นอีกภาพทันที ทำเอาเด็กหนุ่มรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยเหมือนการดูทีวีจอใหญ่ๆที่สลับช่องอย่างรวดเร็ว ภาพที่ปรากฎอยู่ตรงหน้าเปลี่ยนไปจากเมื่อกี้โดยสิ้นเชิง แต่เมื่อเห็นปุ้บก็รู้ได้ในทันทีเพราะมันคุ้นมาก " พีระมิด......? "
จากสถาปัตยกรรมขนาดมหึมาทรง 3 เหลี่ยมที่รายล้อมไปด้วยทราย ถูกเปลี่ยนเป็นวิหารกรีกโบราณ เปลี่ยนเป็นมหาวิหารขนาดยักษ์ เปลี่ยนเป็นอาคารบ้านเรือน --เป็นตึกเตี้ยๆ เริ่มกลายเป็นสิ่งปลูกสร้างที่สูงและทันสมัยมากขึ้นเรื่อยๆ โดยที่ภาพทั้งหมดค่อยๆเปลี่ยนไปตามลำดับ เหมือนเขากำลังท่องอยู่ในโลกของประวัติศาสตร์ ---- จนสุดท้ายภาพมาหยุดอยู่ที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิอันคุ้นตาที่รายล้อมไปด้วยสิ่งปลูกสร้างและรถไฟฟ้าที่แล่นอยู่

" สิ่งมีชีวิตที่เกิดขึ้นบนดาวเคราะห์ดวงที่ 3 ที่รู้จักกันในนาม โลก(EARTH) สืบต่อชีวิตโดยการวิวัฒนาการตามกาลเวลาเรื่อยมาระยะเวลาหลายร้อยล้านปีจนมาถึงปัจจุบัน มนุษย์ถูกสอนให้บันทึกเรื่องราวในอดีตส่งต่อกันมารุ่นสู่รุ่น หลักฐานหลายอย่างแสดงชัดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาในแต่ละยุคสมัย จนก่อเกิดเป็นวิทยาศาสตร์ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้.... "

เมื่อคาวบอยหนุ่มขยับนิ้วเป็นสัญลักษณ์อะไรบางอย่าง ภาพทั้งหมดก็หายไปกลายเป็นภาพของจักรวาลที่เต็มไปด้วยดาวอีกครั้ง เมื่อเด็กหนุ่มมองไปที่มือของอีกฝ่าย ปรากฎเป็นดาวเคราะห์ที่มีหน้าตาเหมือนโลกที่เห็นบ่อยๆในหนังสือ ส่วนข้างๆก็มีดาวอีกดวงที่เหมือนกันกับโลกทั้งขนาด กายภาพและแม้แต่กลุ่มก๊าซที่ลอยอยู่เหนือชั้นบรรยากาศก็ยังเหมือนโลกไม่มีผิด เขาสังเกตว่าสิ่งที่แตกต่างระหว่าง 2 โลกนั้น คือ หมู่เกาะและแผนที่ส่วนต่างของทั้งสองโลกนั้นไม่เหมือนกัน

" มีดาวโลก 2 ดวงเหรอ? "
" มันก็เคยเป็นดวงเดียวนี่ล่ะ แต่ตอนนี้ถูกแยกออกมาเป็นสอง เพราะสิ่งมีชีวิตบางส่วนโดนขับไล่ออกมา "
" โดนขับไล่? "

" ใช่--- มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ลงตัวในทุกๆด้าน ทั้งความสามารถ สติปัญญา และ ความรวดเร็วในการวิวัฒนาการตัวเอง แต่ยิ่งเวลาผ่านไป จากที่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดเคยอยู่ร่วมกันในโลกใบนี้ ก็เริ่มแบ่งแยกออกเป็นกลุ่ม เป็นเผ่า ตามคุณลักษณะที่คนกลุ่มนึงเป็นคนกำหนด.... "
----- ฟังดูไม่แปลกใหม่เท่าไหร่ เรื่องความโหดร้าย และ การแบ่งพรรคแบ่งพวกของมนุษย์ เด็กหนุ่มนั่งฟังไปพลางคิดในใจควบคู่ไปด้วย แต่ไอ้เรื่องที่มีโลกอีกใบอะไรเนี่ย ไม่เคยรู้เรื่องมาก่อน
" เจ้าหนู--- คุ้นๆพวกคำว่า 'เวทย์มนต์' 'สัตว์ประหลาด' ' เทพเจ้า' พวกเรื่องเล่าในตำนาน หรือ สิ่งมีชีวิตแปลกๆอย่าง เงือก มังกร ม้าบิน เอลฟ์ คนแคระ อะไรพวกนี้มาบ้างใช่มั๊ย? "
เขาพยักหน้า " อื้อ---- " รู้จักดีเลยล่ะ ชอบอ่านด้วย " ----มีทั้งในหนัง ในการ์ตูน ในเกมส์เต็มไปหมด "
" มันไม่ใช่เรื่องแต่งหรอกนะ พวกนี้มีอยู่จริงๆ---- "

" ห๊ะ????----- "

" มนุษย์ไม่ได้จินตนาการเรื่องพวกนี้ออกมาจากความว่างเปล่าหรอกนะ สิ่งเหล่านี้มีอยู่จริงๆ เพียงแต่ถูกขับไล่โดยบรรพบุรุษของมนุษย์ด้วยกันเอง เพราะต้องการให้เหลือแต่มนุษย์ที่ 'ธรรมดา' ที่สุด---- " พูดจบเขาก็หมุนนิ้วมือเป็นสัญลักษ์อะไรอีกครั้งที่ต่างจากเดิม และก็เป็นอีกครั้งที่ภาพเบื้องหน้าปรากฎภาพของสิ่งมีชีวิตรูปแบบต่างๆรายล้อมทั้งสองคนเอาไว้ " จากที่เคยอยู่ร่วมในโลกใบเดียวกัน คนกลุ่มหนึ่งตั้งตนขึ้นมาและบอกว่าพวกเขาต่างหากที่เป็น 'มนุษย์' อย่างแท้จริง ในขณะที่สิ่งมีชีวิตอื่นๆนั้น มีสัมพันธภาพและพลังอำนาจที่มากเกินพอดี กลุ่มมนุษย์กลุ่มนั้นจึงเริ่มออกไล่ล่าและเข่นฆ่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆที่มนุษย์กลุ่มนี้ให้คำจำกัดความว่า 'ประหลาด' "

" ฟังดูเป็นมนุษย์จริงๆแฮะ---- " เด็กหนุ่มพูดพลางหันไปมองสิ่งมีชีวิตรอบตัว มีทั้งที่เขาเคยเห็นในภาพวาด ในเกมส์ หรือในหนังอยู่เยอะมาก แต่บางก็เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก " แล้วสิ่งมีชีวิตพวกนี้เลยสร้างโลกใหม่อยู่กันเองเหรอ? "

" สิ่งมีชีวิตที่มนุษย์เรียกว่า 'ประหลาด' แต่ความจริงมีพลังพิเศษหลายอย่างที่เป็นประโยชน์ --แค่เพราะมนุษย์รับไม่ได้ที่พวกตนไม่มี และ หวาดกลัวว่าเพราะตนไม่มีพลังพวกนั้น ซักวันอาจจะต้องตกเป็นทาส หรือ ถูกสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้ทำลายล้างเอาได้ แต่มันตรงกันข้าม--- สิ่งมีชีวิตอันมีพลังพิเศษที่แท้จริงมีกฎการใช้พลังอย่างเป็นสมดุลอยู่แล้ว แค่มนุษย์กลุ่มนั้นไม่เข้าใจ " เมื่อขยับนิ้วอีกครั้ง ภาพของสัตว์ในนิยายและสิ่งมีชีวิตอื่นๆก็เปลี่ยนไปเป็นภาพของเหล่าเทพเจ้าเหมือนที่เคยเห็นในหนังสือ ทั้งเทพกรีก เทพโรมัน เทพเจ้าจีน อินเดีย หรือ แม้แต่เหล่าเทพของไทย หรือ สัตว์หิมพานต์เองก็ฉายออกมาด้วยเช่นกัน

" สิ่งที่มนุษย์กลุ่มนี้เรียกว่าเทพ ความจริงแล้วก็เป็นสิ่งมีชีวิตบนโลกมาก่อนเหมือนกัน แค่พวกเค้ามีพลังและความสามารถที่มหาศาล ยิ่งถ้าเทียบกับมนุษย์ธรรมดาแล้ว--- " ชายหนุ่มหันไปมองรอบๆก่อนจะพูดต่อ " เมื่อถูกมนุษย์ที่มีจำนวนมาก และ ความทะเยอทะยานที่แรงกล้า พวกกลุ่มที่มีพลังมหาศาลก็เลยร่วมมือกันสร้างโลกเสมือนขึ้นมาอีกใบหนึงอยู่ขนานกัน แล้วก็ตั้งชื่อเพื่อแยกโลกทั้งสองออกจากกัน โดยโลกที่มีแต่มนุษย์และสัตว์ธรรมดาที่ไม่มีพลังพิเศษว่า 'แทนทั่ม'(TANTUM) พร้อมกับตั้งชื่อให้โลกที่กลุ่มสิ่งมีชีวิตที่โดนขับไล่ออกไปได้อาศัยอยู่ร่วมกันว่า 'อลาคีน'(ALAKENE)..... "
มาถึงตรงนี้แล้ว เด็กหนุ่มพอจะจับใจความได้เรื่องของสองโลกที่เจฟฟรี่พูดขึ้นมา แต่ก็ยังไม่สามารถเชื่อมโยงเนื้อหามาสู่เรื่องที่เกิดขึ้นในปัจจุบันได้


" แล้ว---- องค์กรของคุณเกี่ยวอะไรเหรอ? "


" ชาวแทนทั่มเองก็มีวิวัฒนาการจากยุคหลายพันล้านปีที่แล้ว พัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆจนมีเทคโนโลยี สิ่งปลูกสร้าง รวมทั้งวิทยาศาสตร์แบบที่นายก็คงได้เรียนมาจนถึงปัจจุบัน ชาวอลาคีนเองก็เหมือนกัน แตกต่างตรงที่ชาวอลาคีนพยายามรักษาสิ่งเก่าแก่เอาไว้ให้เหมือนเดิมนานที่สุด ---พวกเขาเลือกที่จะพัฒนาในส่วนของการบริหารจัดการ และ ควบคุมความสงบเรียบร้อยมากกว่าจะเปลี่ยนทุกอย่างเหมือนมนุษย์...เพราะฉะนั้น องค์กร THE WORLDZ (เดอะเวิล์ดซ) ของเราจึงได้ถูกพัฒนาให้มีหน้าที่ในการจัดการดูแลความสงบเรียบร้อยของชาวอลาคีนที่มีความแตกต่างของสังคมและกายวิภาคมากมายหลายร้อยเท่าของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกแทนทั่ม "

เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ " รวมทั้งดูแลไม่ให้มีการรุกรานของสิ่งมีชีวิตอื่นๆที่จะมาทำอันตรายกับทั้งแทนทั่ม และ อลาคีนด้วย..... "

เมื่อได้ฟังความเป็นมาทั้งหมด นี่เป็นครั้งแรกที่เด็กหนุ่มรู้สึกถึงความน่ากลัวของมนุษย์ธรรมดาอย่างเขา ทั้งที่ตั้งแต่เด็กเขาเป็นคนชอบดูการ์ตูน เล่นเกมส์ และ อ่านหนังสือเกี่ยวกับสิ่งประหลาดมหัศจรรย์ เคยฝันว่าอยากมีพลัง มีความสามารถพิเศษเหนือคนทั่วไปแบบในหนัง อยากเป็นซุปเปอร์ฮีโร่--- ไม่นึกว่าการมีพลังพิเศษ หรือ เวทย์มนต์ จะทำให้เกิดความยากลำบากมากกว่า


" งั้นพวกคุณทุกคนก็เป็นชาว---เอ่อ----อลาคีน กันทั้งหมดเลยสินะ? "


" มันก็ไม่เชิง.... " แค่เพียงการดีดนิ้วครั้งเดียว ภาพทั้งหมดโดยรอบก็หายวับไปกับตาเหมือนปิดเครื่องฉายหนัง กลับมาอยู่ในห้องนั่งเล่นที่รายล้อมไปด้วยชั้นวางของ ทีวี ตู้เย็นและของอื่นๆตามเดิม เด็กหนุ่มขยี้ตาเพราะตาทั้งสองข้างปรับสภาพจากแสงที่รายล้อมไม่ทัน แต่หูก็ยังคงฟังอีกฝ่ายอธิบาย " ....มันมีสิ่งมีชีวิตที่อยู่ตรงกลางระหว่างชาวแทนทั่ม กับ ชาวอลาคีน เราเรียกสิ่งมีชีวิตตรงกลางนี้ว่าเป็นชาวอลาคีนประเภท 'ฮาล์ฟลิงค์'(HALFLINK)... "

----- ' ศัพท์คำใหม่อีกแล้ว--- ' เด็กหนุ่มคิดอย่างกลุ้มใจ ทั้งหมดที่ผ่านมาเมืื่อกี้เขายังจำได้ไม่หมดเลย

" ฮาล์ฟลิงค์ คือ ชาวแทนทั่มที่ถูกทำให้กลายเป็นชาวอลาคีน " ชายหนุ่มยกแขนทั้งสองข้างขึ้นพร้อมบิดตัวไปมา ไม่คิดว่าสิ่งที่เคยเรียนมาจะได้ใช้ประโยชน์ด้วยการมาอธิบายให้่เด็กคนหนึ่งฟัง คิดแล้วก็เข้าใจความรู้สึกของคนที่เคยสอนเรื่องพวกนี้กับเขา คงจะมีความรู้สึกทั้งเหนื่อย เมื่อยปาก แถมไม่รู้ว่าอีกฝ่ายที่ฟังจะเข้าไป ซึมซับได้มากขนาดไหน
" แล้วถ้าทำให้ชาวอลาคีนมาเป็นชาวแทนทั่มล่ะ? "
" ทำไม่ได้---- "
" อ้าว----- ซะงั้น "
" เมื่อเกิดเป็นชาวอลาคีนแล้ว ไม่สามารถทำให้เป็นมนุษย์ธรรมดาได้ "
" อัพเกรดได้ แต่ลดสเปคไม่ได้สินะ.... " เด็กหนุ่มทำปากเบ้ ก่อนจะเอียงคอข้างหนึ่ง " แล้วทำยังไงชั้นถึ---เอ่อ หมายถึงชาวแทนทั่มถึงจะกลายเป็นชาวอลาคีนได้ล่ะ? "เด็กน้อยถามพร้อมกับจ้องหน้าอีกฝ่ายเพื่อรอคำตอบ เหมือนกับอีกฝ่ายรู้คำตอบดี เพียงแค่ไม่อยากจะตอบออกมาเท่านั้น
" นายจะรู้ไปทำไม? "

" อ้าว---- ก็เล่ามาถึงขนาดนี้แล้ว เรื่องแค่นี้เองตอบไม่ได้เหรอ??? " เด็กหนุ่มร้องขึ้นมาอย่างขัดใจอย่างยิ่ง เหมือนหนังที่เรื่องมาถึงจุดไคลแมกซ์แล้วก็ขึ้นตัวหนังสือ 'โปรดติดตามตอนต่อไป' ----- บ้าบอออ---!!

" มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เด็กน้อยอย่างเธอไม่ต้องรู้หรอกเจ้าหนู--- " ว่าแล้วเชาก็ก้มลงไปกินไก่ KFC อย่างเอร็ดอร่อย จนไม่น่าเชื่อว่าใบหน้าและน้ำเสียงที่จริงจังเมื่อครู่ใหญ่นี่หายไปไหนหมด " ไม่กินชั้นกินหมดนะ---- " ป้องพ่นลมหายใจออกจากรูจมูกทั้งสองข้างอย่างเบื่อหน่าย ' เอาเถอะ ไว้ค่อยไปถามคนอื่นเอาก็ด้า--ย-- ' เขาคิดในใจอย่างไม่ยอมแพ้ ไม่เคยมีเรื่องไหนที่นายปกป้องอยากเผือกแล้วจะไม่ได้เผือก ฉายา 'ป้อง มนุษย์เผือก' ไม่ได้ได้มาด้วยโชค ความสามารถล้วนๆ!
" แล้วผมจะรู้ได้ยังไงว่าคนไหนเป็นแทนทั่ม คนไหนเป็นอลาคีน? คนไหนเป็นฮาล์ฟลิงค์? "
" มองด้วยตาเปล่าแยกไม่ออกง่ายๆหรอก--- " เขาก้มลงไปนับจำนวนไก่ทอดที่เหลืออยู่ในถังพลาสติก เพราะเขายังรู้สึกไม่ค่อยอิ่ม " อลาคีนน่ะถ้ามีพลังที่พิเศษกว่าชาวแทนทั่มก็แยกออกได้แล้ว แต่ฮาล์ฟลิงค์กับแทนทั่มแยกกันค่อนข้างยาก เพราะถึงจะมาเป็นชาวอลาคีนแล้ว ฮาล์ฟลิงค์ก็ไม่ได้มีพลังพิเศษอะไรมากกว่าเดิมเท่าไหร่--- "
" ถ้างั้นจะไปเป็นอลาคีนทำไม ถ้าไม่ได้มีพลังอะไรพิเศษกว่าเดิม " ---โธ่เอ๊ย! ไอ้เรารึก็อุตส่าห์คิดว่าอยากจะลองเปลี่ยนไปเป็นชาวอลาคีนกับเค้าบ้าง ตกลงนี่ไม่ได้อะไรเลยเหรอ นึกว่าพอเปลี่ยนปุ๊บอาจจะยิงใยแมงมุมได้เหมือนซุปเปอร์ฮีโร่ซะอีก
" ทำหน้าแบบนั้น กำลังคิดล่ะสิว่าถ้ามาเป็นชาวอลาคีนแล้วจะมีพลังพิเศษเหมือนในหนังสือ "
" ใครจะไปคิดแบบนั้นกัน---- " 'ถ้าไม่ใช่เรา ' เด็กหนุ่มคิด----หนอย ดันอ่านความคิดเราได้อีก หรือ หน้าเรามันฟ้องวะ???
" ชาวแทนทั่มแต่ละคนมีเหตุผลที่จะเปลี่ยนแตกต่างกันไป--- แต่ที่แน่ๆ การเป็นฮาล์ฟลิงค์ทำให้ชาวแทนทั่มอายุยืนขึ้นกว่าอายุเฉลี่ยปกติตอนเป็นแทนทั่ม แล้วก็------มีลูกได้ไม่ว่าจะเป็นเพศหญิงหรือเพศชาย "

เด็กหนุ่มหันควับทันที " หมายความว่าไง? "

" ปกติแล้วชาวอลาคีน ไม่ว่าจะเพศหญิง หรือ เพศชายก็สามารถตั้งท้่องให้กำเนิดเด็กได้ เรื่องนี้เป็นความแตกต่างทางชีวภาพอย่างหลักเลยที่สิ่งมีชีวิตสองโลกนี้ต่างกัน " ชายหนุ่มขยับหมวกคาวบอยของเขาขึ้นด้านบนเพื่อให้มองเห็นหน้าของคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามชัดๆ เพราะตอนนี้เขาอ้าปากค้างไปแล้ว " แต่ฮาล์ฟลิงค์เป็นครึ่งแทนทั่ม ครึ่งอลาคีน ถึงจะเปลี่ยนแล้วก็ไม่ได้ตั้งท้องได้ทุกคนหรอก ต้องดู 'เพศรอง' ตอนที่เปลี่ยนมาแล้วด้วย--- "

" เพศรอง??? " ศัพท์เพิ่มมาอีกคำ---

" ถูกต้อง--- " ชายหนุ่มพยักหน้า " เมื่อเปลี่ยนมาเป็นฮาล์ฟลิงค์แล้ว จะเกิดสถานะใหม่ทางชีวภาพบางอย่าง ทำให้เกิดเพศรองของฮาล์ฟลิงค์ไปด้วย เรียกว่า 'หลักชีวภาพโอเมก้าเวิร์ส'(OMEGAVERSE) " เด็กหนุ่มยกมือขึ้นข้างหนึ่งแล้วชี้นิ้วไปมาอย่างตื่นเต้น " ผมรู้จักคำนี้ๆๆๆ!!! " ทำเอาอีกฝ่ายเลิ่กคิ้วด้วยความตกใจที่อยู่ๆอีกฝ่ายก็โพล่งขึ้นมา " ที่ว่ามี อัลฟ่า(Alpha) เบต้า(Beta) และ โอเมก้า(Omega) ใช่มะ!? ที่ว่าเบต้ากับโอเมก้าตั้งท้องมีลูกได้ แต่เบต้าจะมีได้ยากกว่า--- แล้วก็ๆๆๆ โอเมก้าเวลาฮีทต้องกินยา ไม่งั้นกลิ่นจะดึงดูดอัลฟ่า กับ เบต้าเข้ามาหา ไม่งั้นต้องทำการผูกพันธะด้วยการงับหัวโอเมก้าคนนั้น!! "
" กัดที่ต้นคอด้านหลัง--- ไม่ใช่งับหัว.... " ชายหนุ่มเผลอขำในท่าทีของเด็กหนุ่มตรงหน้า " รู้ดีเหมือนกันนี่หว่า---- "
" ก็ในเน็ตมีนิยายแนวนี้ออกมาเต็มเลย--- ตกลงมันเป็นเรื่องจริงเหรอ??? "

" ก็---บางส่วนก็ไปเขียนเพิ่มกันเอง อย่างเรื่องการผูกพันธะด้วยการกัดที่ต้นคอ ชั้นเองก็อ่านเจอมาบ้างเหมือนกัน แต่ความจริงไม่ใช่แบบนั้นหรอก " ชายหนุ่มยกมือขึ้นใช้นิ้วเกาที่แก้มตนเองเบาๆ เหมือนมันเป็นเรื่องลึกซึ้งเกินกว่าที่จะพูดให้เด็กนักเรียนที่ยังเรียนไม่จบม.ปลายฟัง " เรื่องการผูกพันธะด้วยการกัดอะไรนี่ หายสาปสูญไปนานแล้ว มีแต่ชาวอลาคีนรุ่นโบราณเท่านั้นที่มีลักษณะชีวภาพแบบนั้น ---เหล่าโอเมก้าของฮาล์ฟลิงค์น่ะ ถ้าตั้งท้องกับอัลฟ่า หรือ เบต้าคนไหนแล้ว ช่วงฮีทหลังจากนั้นก็ไม่มีผลกับใครแล้ว นอกจากพ่อของเด็ก "
เด็กหนุ่มพยักหน้า " เป็นแบบนี้นี่เอง------- " แล้วเขาก็ชี้หน้าอีกฝ่าย " นี่คุณอ่านนิยายวายในเน็ตด้วยเรอะ?! "
" แกก็อ่านเหมือนกันล่ะวะ เจ้าหนู!! " ไม่น่าพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเลยจริงๆ
" เราจะรู้ได้ยังไงว่า ถ้าเปลี่ยนเป็นฮาล์ฟลิงค์แล้ว เราจะเป็นเพศรองเพศไหน? " ---ยังอยากรู้ต่อ
" ตรวจเลือดหลังจากเป็นฮาล์ฟลิงค์ดูก็รู้--- "
" แล้วในองค์กรของคุณ มีฮาล์ฟลิงค์มั๊ย? "
" มีสิ เยอะแยะไป----- " ชายหนุ่มยกนิ้วชี้หันมาที่ตัวเอง " ชั้นไง------ "
" ห๊ะ---------------------!?!?!?!?! " เด็กหนุ่มร้องขึ้นเสียงดังจนอีกฝ่ายต้องเอามือปิดหู " คุณเป็นมนุษย์ธรรมดามาก่อนเหรอ? "

" ทำไม? มีอะไรน่าตกใจ "

" ก็คุณดูไม่ ----แบบไม่ธรรมดา อะไรแบบนี้ " อยากจะพูดว่าคุณดูไม่ปกติอย่างแรง----- แต่ไม่พูดดีกว่า
ชายหนุ่มเอาฝาปิดถังที่ตอนนี้ว่างเปล่า ไม่เหลือไก่เลยซักชิ้น ไม่เหลือจริงๆ เพราะไม่เหลือกระดูกด้วย ---เด็กหนุ่มก้มลงไปมองถัง KFC จำนวน 5 ถังที่ตอนนี้ว่างเป็นถังเปล่า เหมือนไม่เคยมีไก่ทอดจำนวนมากอยู่ในนั้นมาก่อน แค่เรื่องกินเขาก็คิดว่าผู้ชายคนนี้ต้องเป็นอลาคีนอย่างแน่นอน ดูการกินที่ไม่ธรรมดานั่นสิ!!!! ---ไม่เอา ไม่มองดีกว่า " งั้นคุณไวล์ดก็------ "
" เป็นฮาล์ฟลิงค์เหมือนชั้น--- "
" คุณหลวงอิน..... "
" ก็ด้วย----- " ชายหนุ่มหยิบกระดาษทิชชู่หลายแผ่นขึ้นมาเช็ดมือไปมา " แต่โจนาธาน กับ ซีมัสเป็นอลาคีนแท้ "

เด็กหนุ่มพยักหน้า " งั้นเจฟฟรี่ กับ คุณไวล์ด เป็นเพศรองอะไรอะ? "

ชายหนุ่มในชุดคาวบอยขยำกระดาษทิชชู่เป็นก้อนกลมๆแล้วเขวี้ยงใส่ถังขยะที่อยู่อีกมุมของห้องได้อย่างแม่นยำ " นี่เจ้าหนู เรื่องเพศรองถือเป็นเรื่องละเอียดอ่อนของพวกฮาล์ฟลิงค์อย่างเรา--- ไม่ใช่เรื่องที่ควรจะถามเจ้าตัวตรงๆ หรือ ถามกันในที่สาธารณะนะเว้ย--- จะบอกให้ "
" เป็นโอเมก้าล่ะสิ... "
" ชั้นเป็นอัลฟ่าเฟ้ย! อย่ามาดูถูก----!! "
" ตอบแต่แรกก็สิ้นเรื่องละ------ " ไม่รู้จัก มนุษย์เผือก อย่างนายปกป้องซะแล้ว
หนุ่มคาวบอยก้มศรีษะลงและเอามือทั้งสองลูบหน้าของตนเองอย่างหงุดหงิด --- ' นี่ท่านเจฟฟรีคนนี้ ปล่อยให้โดนเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมหลอกถามเพศรองเหรอฟะเนี่ย เสียเชิงมือปืนตะวันตกหมดแล้วว้อยยย---------!!! '

" แล้วไอ้เจ้าตัวดำๆที่โจมตีผมวันนั้น----- เรียกอะไรนะ---- วามังกือ? " ---เปลี่ยนเรื่องดีกว่า สงสาร...ฮ่าฮ่า
" วอร์มังเกอร์---- " เมื่อเช็ดมือเสร็จเรียบร้อย เขาจึงดึงถุงมือทั้งสองข้างที่ทำจากหนัง แต่ตัดปลายนิ้วทั้งสี่ออก ให้เหลือแต่ส่วนที่คลุมนิ้วโป้งไปถึงบริเวณข้อนิ้วมือเท่านั้น กลับมาใส่ไว้ที่มือตามเดิม " พวกมันเกิดจากเวทย์มนต์ดำลึกลับของอลาคีนชนเผ่าหนึ่งตั้งแต่โบราณกาล ไม่มีบันทึกเขียนรายละเอียดว่าพวกมันเกิดจากอะไร แต่มันกินแทนทั่ม กับ ฮาล์ฟลิงค์เป็นอาหาร "
" แล้วกับชาวอลาคีนล่-------- "


** ปัง!! **


ยังไม่ทันจะพูดจบประโยค เสียงปืนก็ดังสนั่นขึ้น 1 นัดจนเด็กหนุ่มรีบโดดลงใต้โต๊ะ พร้อมทั้งผ้าด้านบนที่พังลงมาจุดหนึ่งไม่ห่างจากตัวของเขานัก " ทำอะไรฟะเนี่ย!?!? ยิงทำไม?!?! " เด็กหนุ่มตะโกนพลางยืดตัวขึ้นมาจากใต้โต๊ะ แต่เขาก็ต้องนิ่งไปก่อนที่จะได้พูดอะไรต่อ เมื่อได้เห็นสีหน้าของคนที่เพิ่งลั่นไกปืน ".....เจฟฟรี่......? "
ชายหนุ่มมีใบหน้าโกรธแค้นภายใต้หมวกใหญ่ใบนั้น ไม่คงเหลือความทะเล้นและกวนประสาทที่เห็นมาตลอดทั้งการสนทนา มือข้างหนึ่งกำปืนที่มีควันลอยออกตรงปลายกระบอกเอาไว้แน่นจนเริ่มสั่น ดวงตาทั้งสองข้างแข็งถมึงจ้องไปข้างหน้าอย่างดุดันจนเด็กหนุ่มไม่กล้าโผล่ขึ้นมาจากโต๊ะ

" เพื่อนชั้นคนนึงต้องตายเพราะพวกมันเป็นต้นเหตุ.... "
เสียงพูดหนักแน่น ...แต่แฝงไปด้วยความเจ็บปวด ชนิดที่แม้แต่เด็กหนุ่มยังรู้สึกได้

ความเงียบครอบงำบรรยากาศแทนเสียงคุยอยู่ชั่วครู่ใหญ่ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเก็บปืนเข้าที่ข้างเอวตัวเอง และ ใช้มือตบปลายหมวกคาวบอยหนังของเขาให้ลงมาปิดหน้าตัวเอง " โทษทีนะ ชั้นเหนื่อยแล้ว ไว้พรุ่งนี้่ค่อยคุยต่อ ----ขอบใจที่เลี้ยงข้าวเย็น " พูดจบชายหนุ่มก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก

...เจอเข้าแบบนี้ มนุษย์เผือกอย่างป้องก็ยังไม่กล้าที่จะเผือกต่อ

" เอ้อ...ครับ---- ขอบคุณ... " เล่นเอาไปต่อไม่ถูกเลย " ถ้าจะอาบน้ำห้องน้ำอยู่ตรงโน้นนะ--- แล้วก็มีห้องนอนแขกอยู่อีกด้าน เผื่อจะไม่อยากนอนโซฟา----- " เอาวะ---- ไว้ค่อยคุยก็ได้ ดูท่าเรื่องที่เกิดขึ้นคงจะเป็นเรื่องที่สะเทือนใจมาก ถึงได้ออกอาการขนาดนี้ " งั้นผมไปนอนก่อนนะ.... "
ป้องเดินตรงไปเปิดประตูห้องนอนตัวเอง แต่ก่อนจะปิดลง เขาก็แอบแง้มเพื่อชะโงกไปดูร่างที่นอนนิ่งอยู่บนโซฟา ' สงสัยเป็นไบโพล่ามั้ง เดี๋ยวอารมณ์ดี เดี๋ยวอารมณ์เสีย--- ' เขาคิดไปมาในใจ แต่ก็แอบรู้สึกผิดที่ไปถามเรื่องนี้ขึ้นมา ซึ่งมันคงจะทำให้อีกฝ่ายนึกถึงเรื่องในอดีตที่ไม่น่าจำขึ้นมา ---ก็คนมันไม่รู้นี่หว่า ทำไงได้ล่ะ ช่างมัน! ไปนอนละ--!
ทันทีที่ประตูห้องถูกปิดสนิทลง ตาทั้งสองข้างของหนุ่มร่างสูงที่นอนอยู่บนโซฟาก็เปิดขึ้นทันที เขากลอกตาไปมองรอบๆก่อนจะเด้งตึ้วขึ้นมานั่ง จากนั้นก็ชะโงกไปมองที่ประตูห้องของเด็กหนุ่มเพื่อให้แน่ใจว่า อีกฝ่ายไม่ได้แอบดูอยู่ --- เมื่อแน่ใจแล้ว เขาใช้มือข้างหนึ่งถอดหมวกวางไว้บนโซฟา และ ถอดเสื้อโค้ดตัวใหญ่ของเขาออก ก่อนที่จะเดินตรงไปที่ด้านหนึ่งของบ้าน ซึ่งเป็นบริเวณที่มีประตูกระจกสามารถเปิดออกไปสู่สระว่ายน้ำของบ้านได้ เขาเปิดประตูออกอย่างระมัดระวังเพื่อเดินลงไปนั่งที่ชุดเก้าอี้ขอบสระว่ายน้ำ
ไม่นานนักเขาก็หยิบอุปกรณ์ที่ใช้ฉายภาพเล่าเรื่องราวให้เด็กหนุ่มฟังเมื่อตอนกลางวันออกมา จากนั้นก็กดอะไรบางอย่างด้วยนิ้วโป้งข้างที่ถือ " นิกซ์--- ติดต่อซีมัส.... " เขาพูดพลางยกกระจกใสอันนั้นขึ้นเหมือนกับกำลังส่องกระจก " นอนรึยัง? " ชายหนุ่มพูดด้วยเสียงพูดที่ไม่ดังมากเหมือนไม่อยากให้คนในบ้าน และ รอบๆได้ยิน " อืม---- ก็นิดหน่อย พอดีดันไปคุยโดนเรื่องที่ทำให้อารมณ์เสียเข้า เลยเผลอทำฝ้าบ้านเจ้าหนูนี่เป็นรูเลย ช่วยเรียกฮาห์นมาซ่อมให้หน่อยสิ... "
อีกด้านหนึ่งใกล้ๆกัน การกระทำทั้งหมดของเจฟฟรี่อยู่ในสายตาเจ้าของบ้านที่เอาหูแนบแก้วน้ำกระดาษที่ซ่อนไว้ จ่อเข้ากับผนังของห้องนอนตัวเอง ' ว่าแล้วว่าต้องยังไม่นอนแน่ๆ---- ' เด็กหนุ่มยิ้มร่าในใจจนส่งออกมาผ่านหน้าตา ถ้ามีใครมาเห็นเขาคงจะคิดว่าป้องคงเป็นตัวร้ายในละครหลังข่าวแน่นอน


" ----ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ? "


....เสียงของชายหนุ่มที่เหมือนกำลังคุยสื่อสารด้วยอุปกรณ์อยู่ด้านนอกดังเข้ามาแผ่วๆในแก้วน้ำกระดาษ เครื่องมือไฮเทคขนาดไหนก็สู้แก้วกระดาษไม่ได้หรอก---- ชัดแจ๋ว----

" โอเค...ให้อินพามาก็ได้ เค้าเคยมาที่นี่แล้ว--- แล้วนี่ซีมัส...นายได้นอนบ้างรึเปล่า? ห่วงตัวเองเถอะ ถามถึงแต่เรื่องคนอื่นน่ะ --- เออๆ-- แล้วเจอนะ--- " เด็กหนุ่มหัวเราะเบาๆกับแก้วที่ยังคาอยู่ที่ผนัง ' ผู้ชายอะไร บ่นเป็นแม่เลย--- ' ว่าแล้วก็อดขำไม่ได้ ว่าแต่ ฮาห์นที่ว่านี่ใครนะ เห็นบอกว่าให้มาซ่อมฝ้าให้เรา หรือ เป็นผู้รับเหมาในองค์กร? ชักอยากไปเห็นซะแล้วองค์กรที่ว่านี่ มันต้องมีอะไรเด็ดๆที่ไม่เคยเห็นอีกเยอะแยะแน่นอน " แต่เค้าจะพาเราไปเหรอวะเนี่ย? " เขาพูดกับตัวเองก่อนที่จะพยายามเงี่ยหูฟัง แต่ไม่มีเสียงพูดอะไรเลย สงสัยเจ้าหนุ่มคาวบอยนั่นคงวางหูไปละ

---- แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรต่อ เด็กหนุ่มก็รู้สึกว่ามีเงาอะไรบางอย่างพาดมาจากด้านหลัง สาดไปถึงตรงกำลังที่เขาแอบฟังอยู่ ศีรษะหันไปด้วยความสงสัยแบบอัตโนมัติ


" ว๊ากกกกกก---ก---------กกกกกกกกกกกก---!!! "



เสียงร้องดังลั่นสนั่นจนทะลุออกมานอกบ้าน ทำให้เจฟฟรี่ที่นั่งคิดอะไรอยู่ถึงกับเด้งขึ้นมาจากเก้าอี้ทันที " เจ้าหนู!? "


------------------------------------------------------------------------------------------------------------


[C.A.R.B.O.N.] - สวัสดีค่ะนักอ่านทุกท่าน -- ตอนนี้เป็นตอนที่รายละเอียดเยอะะะะ----มากกว่าหลายตอนที่ผ่านมา เจ้าป้องเองก็ช่างถดช่างถาม ไม่รู้จากพอ ตามประสา " ป้อง มนุษย์เผือก" ที่แท้จริง(หัวเราะ) ยังไงก็ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ ตอนหน้าจะขออนุญาตแจ้งเรท R18 ไว้ที่ชื่อตอนนะคะ จะได้ระวังหลัง(หัวเราะ) เจอกัน Ep. หน้าค่ะ!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น