หวามรักซ่านใจ

ตอนที่ 7 : บทที่ 2: ใจเย็นๆ ให้ผมช่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,988
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    3 ต.ค. 63

ชายหนุ่มนิ่งไปอย่างครุ่นคิด เขาพยักหน้าช้าๆ ทีหนึ่ง แววตาเจ้าแผนการแบบที่ไม่น่าไว้ใจ เขาเหยียดแขนบนพนักโซฟาด้านหลังอมลสิริ ทำให้เธอนึกถึงอ้อมกอดของเขา

“ฉันอายุยี่สิบแปดแล้ว” เธอก้มมองดรายมาร์ตินี่ใสแจ๋ว “ฉันเกือบจะได้แต่งงานแต่จู่ๆ ฉันก็ถูกทิ้ง”

“ผมอายุสามสิบ ผมก็ยังโสดเหมือนกัน”

“ไม่เหมือนกัน” อมลสิริเหลือบตาขึ้นมอง เขาอยู่ใกล้จนเธอใจสั่น

“บอกสิว่าคุณไม่โสด”

ดวงตาสีน้ำผึ้งจับจ้องที่ริมฝีปากเธอ มันเป็นแวบเดียวสั้นๆ แต่เกิดขึ้นอย่างเนิบนาบ และเธอก็รู้สึกราวกับเพิ่งถูกเขาสัมผัส ชายหนุ่มกลับมามองตาเธอ เขากำลังเฝ้ารอคำตอบ

“ฉันถูกทิ้ง เขาบล็อกช่องทางติดต่อทั้งหมด ไม่มีงานแต่งงานอีกแล้ว”

“แปลว่าคุณโสด” เขาเลิกคิ้ว

“ก็ได้ ฉันโสด! พอใจรึยังล่ะ แล้วฉันก็ชักจะเกลียดคุณแล้วด้วย”

“ผมพอใจที่คุณโสด”

ชายหนุ่มหัวเราะแผ่ว เขาทำเอาเธอลืมหายใจในตอนที่กัดริมฝีปากช้าๆ ผู้ชายที่ใส่เสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีนส์ปิดมิดชิดจะเซ็กซี่ขนาดนี้ได้ยังไงกันนะ โลกไม่ยุติธรรมเลย สวรรค์ให้เขามามากเกินไป

“ฉันเคยคิดว่าฉันจะได้เป็นเจ้าสาวคนถัดไป หลังงานแต่งของเพื่อนก็จะเป็นงานแต่งของฉัน”

อมลสิริทิ้งหลังพิงพนัก เธอจิบเครื่องดื่มไปเรื่อยๆ ร่างสูงใหญ่อยู่ใกล้เหลือเกิน เธอสัมผัสได้ถึงไออุ่นของเขา บ่าเขากว้างและแข็งแรงอย่างที่เธอจำได้

“เพื่อนสนิทของฉันคนนึงชื่อหนมผิง เราจะเป็นเพื่อนเจ้าสาวด้วยกันพรุ่งนี้ หนมผิงเชื่อว่าช่อดอกไม้เจ้าสาวในกลุ่มเพื่อนสนิทของเราน่ะศักดิ์สิทธิ์มาก คนที่รับช่อดอกไม้ได้เท่านั้นถึงจะได้แต่ง และถ้าคนๆ นั้นยังไม่แต่งงาน คนอื่นๆ ในกลุ่มก็จะยังไม่ได้แต่ง”

“คุณเคยได้ช่อดอกไม้รึเปล่า”

“ไม่เคยค่ะ เพราะแบบนี้ละมั้งฉันถึงไม่ได้แต่งงาน” อมลสิริดื่มดรายมาร์ตินี่เข้าไปอีก “คนที่ได้ช่อดอกไม้คือกานต์ เจ้าสาววันพรุ่งนี้ไงคะ แต่กว่ากานต์จะแต่งก็ใช้เวลาตั้งเจ็ดปีนับตั้งแต่ได้ช่อดอกไม้เจ้าสาว ไอ้หนมผิงมันก็เลยกลัวว่าถ้าไม่ได้ช่อดอกไม้คราวนี้ ครั้งหน้าอาจจะต้องรอดอกไม้รอบถัดไปตอนพวกเราอายุสามสิบห้า”

“คุณเชื่อรึเปล่า” เขาโน้มศีรษะลงมาถาม

อมลสิริเมาแล้วใช่ไหมนะ เสียงทุ้มของเขาถึงได้เหมือนดังอยู่เหนือหน้าผากเธอนี่เอง

“ทีแรกฉันไม่เชื่อ แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้ ไม่รู้เหมือนกับเรื่องดวงกาลกิณีของฉันนั่นแหละ”

อมลสิริยกมือเรียกบริกรอีกครั้ง ชายหนุ่มรวมมือเธอและดึงลง

“คุณเมาจนนั่งไม่ไหวแล้ว”

“ไม่ถึงขนาดนั้นสักหน่อย” เธอเถียง

“คุณจะนอนลงบนตักผมอยู่แล้วนะ”

อมลสิริเอี้ยวตัวมอง ที่แท้เธอพิงเขาอยู่นี่เอง มิน่าล่ะถึงรู้สึกว่าเขาอยู่ใกล้นัก เธอยันตัวนั่งตรง วางแก้วลงบนโต๊ะ ดึงสายกระเป๋ามาคล้องไหล่

“ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนคืนนี้นะคะ ฉันต้องรีบไปนอนแล้ว พรุ่งนี้มีนัดแต่งหน้าตอนตีสามครึ่ง”

“ผมก็พักที่นี่ เดี๋ยวผมไปส่ง”

อมลสิริลุกยืน เธอส่ายหน้าปฏิเสธและโลกก็หมุนติ้ว ส้นรองเท้าของเธอเหมือนจะหักจนเธอเกือบทรุดลงกับพื้น

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันโตแล้วนะ ฉันอายุยี่สิบแปด!

เธอกระแทกเสียงดังขึ้น ร่างเพรียวระหงโคลงเคลง อายุเป็นของแสลงที่ทำให้เธอเจ็บจี๊ด อรพนิตหรือหนมผิงเพื่อนของเธอบอกว่าพวกเธอกำลังมุ่งหน้าสู่วัยสามสิบด้วยความเร็วแสง

“ลาก่อนงานแต่งงานก่อนอายุสามสิบ ลาก่อนผู้ชายทุกคนบนโลก ใครจะกล้าเสี่ยงคบกาลกิณีแบบฉัน”

“อย่าแปะป้ายแย่ๆ ให้ตัวเองแบบนั้น แล้วก็อย่ายอมให้คนอื่นแปะป้ายแบบนั้นลงบนตัวคุณ”

ป้ายตัวกาลกิณีน่ะหรือ...อมลสิริยืนนิ่ง อันที่จริงก็ไม่นิ่งเท่าไร เธอเอนไปหน้าทีหลังที เธอพยักหน้าและยิ้มบางๆ ให้เขา เธอชอบพ่อหนุ่มฮอตคนนี้จัง เธออยากจะให้เขาปลอบใจเธอไปเรื่อยๆ

“บ๊ายบายนะคะ” 

อมลสิริต้องตัดใจจากหน้าหล่อๆ และเนื้อตัวแน่นเปรี๊ยะของเขาแล้ว ถ้าเธอรู้จักเขาจริงๆ สักวันก็คงได้เจอกันอีก เธอสะบัดตัวอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มคว้าข้อมือเธอไว้ มันเป็นจังหวะที่ทำให้เธอรู้สึกราวกับถูกเหวี่ยงด้วยแรงมหาศาลและหล่นตุ๊บลงบนตักเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว ใบหน้าสวยแดงก่ำซุกซบอยู่กับบ่ากว้าง เธอเห็นซอกคอเขาอยู่ใกล้ๆ

ไม่...ไม่ไม่นะ!

อมลสิริพยายามฝืนแล้ว แต่ศีรษะก็ลื่นไถลจนหน้าเธอไปซุกกับซอกคอเขาอยู่ดี

“โอ๊ย! คุณกระชากฉันทำไมเนี่ย!

อมลสิริเค้นเสียงบ่น ริมฝีปากของเธอเคลื่อนไหวปัดผ่านผิวเขาและทิ้งรอยลิปสติกสีแดงเลอะเทอะไว้เป็นหลักฐาน ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจหนักๆ

“ผมเปล่า ผมแค่ช่วยจับคุณไว้ไม่ให้ล้ม”

“แต่ฉันล้ม!

“ไม่ใช่เพราะผม”

หรือเป็นเพราะรองเท้านะ อมลสิริยังคงวางท่า ยกเว้นเสียงของเธอที่อ่อนลง

“รองเท้าฉันพัง”

อมลสิริยันอกกว้างเพื่อจะลุก ชายหนุ่มช่วยจับเอวคอด เธอปัดออกอย่างจะให้เขารู้ว่าไม่ต้องการความช่วยเหลือหรอก เธอดิ้นรนยิ่งขึ้น แต่พื้นตรงนี้ลื่นชะมัด ขาเธอสอดเข้าไปพันกับขาเขา

“ใจเย็นๆ ให้ผมช่วย”

“ฉันยืนเองได้! ว้าย!

หญิงสาวทรุดลงอีกครั้ง คราวนี้เธอนั่งคร่อมอยู่บนต้นขาข้างหนึ่งของชายหนุ่ม บดเบียดส่วนกึ่งกลางลำตัวที่มีเพียงกางเกงชั้นในลูกไม้ผืนบางกางกั้นเข้ากับเขา อมลสิริเย็นวาบไปทั้งตัว แต่เมื่อชายหนุ่มตะปบมือทั้งสองข้างเข้ากับสะโพกของเธอ ทำให้เธอสะดุ้งตกใจเลื่อนสะโพกหนีและครูดกึ่งกลางลำตัวไปบนขาเขา อุณหภูมิในตัวเธอก็พุ่งปรี๊ด ร้อนวูบขึ้นมาทันที

“ชายกระโปรงคุณถลกขึ้น ผมช่วยจับไว้ คุณจะโทษผมเรื่องนี้ได้ยังไง”

อมลสิริส่งเสียงบ่นงึมงำในคออย่างท้อแท้ใจ เธอยกเข่าขึ้น ชายหนุ่มรีบเลื่อนมือมาตามเรียวขาเธอและกดไว้

“เฮ้! เฮ้! ระวังหน่อยสิ แค่นี้คุณก็โป๊จะแย่อยู่แล้ว” เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน เสียงเขาไม่มั่นคงนักและเขาก็หายใจหนักขึ้น

“ฉันจะถอดรองเท้าเดิน รองเท้าฉันมันพัง”

ชายหนุ่มลุกยืน เขารวบเอวเธอไว้โดยปล่อยให้เธอเลื่อนไถลลงมาตามขาของเขา มันกินเวลาแค่อึดใจเดียวกระทั่งเท้าของเธอแตะพื้น แต่นั่นเป็นการกระทำที่เธอจะไม่มีวันให้อภัย

“ผมจะประคองคุณกลับห้องเอง” เขาทำเสียงดุในประโยคต่อมา “งดต่อรองใดๆ ทั้งสิ้น”

อมลสิริหน้าร้อนเห่อ เธอดิ้นขลุกขลักและเขาก็รัดแขนรอบตัวเธอแน่นขึ้น เธอแยกเขี้ยวใส่เขา

“ผมสัญญา...สาบานเลยก็แล้วกัน! ผมสาบานว่าจะไม่ก้าวเข้าไปในห้องของคุณเด็ดขาด ถ้าส่วนไหนของผมยื่นเข้าไป คุณตัดมันให้ขาดได้เลย”

“คุณพูดเองนะ!” เมื่อเขาพยักหน้า เธอก็ขู่ต่อไปว่า “ฉันจะสั่งรูมเซอร์วิสให้เอามีดเล่มที่คมที่สุดของเชฟประจำโรงแรมไปวางรอฉันที่ห้อง”

เขาพ่นลมหายใจแรงอย่างให้รู้ถึงความเหนื่อยหน่าย แต่ริมฝีปากของเขาน่ะแต้มไว้ด้วยรอยยิ้มขบขัน นี่เป็นการดูถูกกันอย่างเลวร้ายที่สุด เขาทำเหมือนเธอเพิ่งขู่ว่าจะฟาดเขาให้ตายด้วยตุ๊กตาหมี

“ตามสบาย ทำได้แบบที่คุณต้องการเลยคนสวย ผมแค่อยากแน่ใจว่าคุณจะกลับถึงห้องอย่างปลอดภัย”

 

มีหนุ่มฮอตไปส่งแบบนี้อ้อนจะกลับถึงห้องแบบปลอดภัยจริงรึเปล่าน๊อออ...

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ หวังว่าจะสนุกกับตอนนี้น๊า แล้วพบกันใหม่นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

180 ความคิดเห็น

  1. #20 saifon2014in (@saifon2014in) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 20:57

    เพื่อนเจ้าสาวอาการขนาดนี้ พรุ่งนี้จะไหว

    เหรอ.. 🍒🍒🍒

    #20
    0
  2. #18 Larwan (@Larwan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 07:52

    แต่ไปห้องผู้ชายแทนน่ะสิ ฮ่าๆ

    #18
    0
  3. #17 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 18:26
    เมาแล้วรั่วเลยนะน้องอ้อนเอ้ย
    #17
    0