เมียเก็บอสูรร้าย

ตอนที่ 8 : บทที่ 2: พี่จะไปหาเสี่ยแทนแอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,154
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    28 มี.ค. 61


เมียเก็บอสูรร้าย 

วางจำหน่ายในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ 29 มีนา - 8 เมษา 

ที่บูธสนพ.ไลต์ออฟเลิฟ โซน C ชั้น 1 N49 นะคะ


ถ้ามีสิ่งที่ที่ไม่เปลี่ยนไปในครอบครัวเพิ่มกานต์ ก็คงจะเป็นนิสัยใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยของอนุธิดา แต่โทษเธอไม่ได้หรอก เธอเป็นลูกที่พ่อกับแม่รอคอยมานาน พวกเขาตามใจเธอ ให้แต่สิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ และเธอก็ได้ทุกอย่างที่เธอต้องการเสมอ

ครอบครัวเพิ่มกานต์รู้จักเสี่ยวิทูรผ่านทางอนุธิดา เธอบอกว่าเขาเป็นคนที่ชอบสนับสนุนค่าเทอมกับนักศึกษา เธอทำงานพิเศษกับเขาในช่วงเลิกเรียนจนถึงราวห้ามทุ่ม เป็นงานจัดการเอกสารที่จ้างพาร์ตไทม์ทำแค่บางวันจะง่ายและถูกกว่า เขายังใจดีให้พ่อกับแม่กู้เงินด้วย

สิ่งที่เปี่ยมรักมารู้ทีหลังก็คือวิทูรเปิดบ่อนพนัน เขาแนะนำพ่อกับแม่ให้เข้าไปเสี่ยงโชคโดยดูแลอย่างดี พวกเขาแอบไปในช่วงที่เธอไปทำงาน คงเล่นเสียกันอยู่นานทีเดียวถึงได้มีหนี้สินมากมาย

เปี่ยมรักรู้เรื่องนี้ในวันที่เสี่ยวิทูรแวะมาพูดเรื่องหนี้สินที่บ้าน นั่นเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่เธอเคยเจอเขา วันนั้นเป็นวันหยุดแต่มีเพียงเธอกับน้ำทิพย์อยู่กันสองคน แม่โมโหมากที่ความลับถูกเปิดเผยต่อหน้าเธอ แม่ชี้หน้าด่าวิทูรว่าเขาเป็นคนเลว เขาหลอกให้พ่อกับแม่เล่นการพนันจนเป็นหนี้ เสียแรงที่ไว้ใจให้คนดีอย่างอนุธิดาไปทำงานด้วย

ได้ยินอย่างนั้นวิทูรก็โกรธจนเลือดขึ้นหน้า เขาตอกกลับด้วยความจริงที่ว่าอนุธิดาไม่ได้เป็นคนดีอย่างที่ครอบครัวคิด แต่เธอเป็นไซด์ไลน์ที่ชอบใช้ของหรูหรา และเขาก็เป็นลูกค้าประจำที่หลับนอนกับเธอมานับครั้งไม่ถ้วน

น้ำทิพย์เค้นถามอนุธิดา แม่ร้องไห้อย่างคนหัวใจจะสลายเมื่อลูกสาวยอมรับความจริง เรื่องนี้ถูกเก็บเป็นความลับไม่ให้อนุวัติรู้

“เลิกเถอะนะแอน” น้ำทิพย์ขอร้องอนุธิดาอยู่หลายครั้ง

“พ่อกับแม่เป็นหนี้เสี่ย หนูก็ยิ่งต้องทำงาน แล้วจะเอาเงินที่ไหนมาใช้คืนเขา”

นั่นเป็นคำตอบที่ทำให้น้ำทิพย์กินไม่ได้นอนไม่หลับเป็นสัปดาห์ เธอเลิกไปบ่อนพนันอย่างเด็ดขาด เปี่ยมรักเองก็เคยขอร้องน้องสาว

“แอนเคยขอเงินพี่แป้ง พี่แป้งก็ให้แค่ทีละเล็กละน้อย กินกาแฟยังไม่พอเลย ตอนนี้แอนหาเงินได้เอง ทำไมพี่แป้งต้องมาสั่งให้แอนเลิก”

“สงสารแม่นะแอน อีกอย่างมันก็เป็นงานที่...”

“แล้วทำไมไม่สงสารแอนบ้าง! อนุธิดาขัด “ฐานะบ้านเราตอนนี้มันจนยิ่งกว่าจน จะให้แอนกินข้าวแต่ที่บ้าน ไม่ไปช้อปปิ้ง ดูหนัง หรือไม่ไปเที่ยวไหนเลยแบบพี่แป้งไม่ได้หรอกนะ สังคมของเราไม่เหมือนกัน”

เมื่อเกลี้ยกล่อมไม่สำเร็จ น้ำทิพย์จึงเดินสายไหว้พระทำบุญ ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธ์ให้ช่วยดลใจอนุธิดา แล้วสามเดือนก่อนคำอธิฐานของแม่ก็สำเร็จผล

“แอนเจอคุณจิมที่ผับตอนไปเที่ยวกับเพื่อน ที่บ้านเขาเป็นแบรนด์อุปกรณ์กีฬา ล่าสุดทำรองเท้าผ้าใบด้วย” อนุธิดาบอกชื่อยี่ห้อที่กำลังโหมโฆษณาในโทรทัศน์ ใบหน้าของเธอระเรื่อด้วยความสุข “แม่กับพี่แป้งเคยได้ยินใช่ไหม บ้านเขาเป็นไฮโซ รวยมากเลยนะ เห็นว่าพี่สาวเขาทำร้านเพชรด้วย เราตกลงว่าจะคุยกัน แอนเลยเลิกทำไซด์ไลน์ แอนไม่อยากให้เขารู้”

“ดีแล้วจ้ะแอน ดีแล้ว! ส่วนเรื่องนั้นก็ปล่อยให้เป็นอดีตไป” เปี่ยมรักเองก็ยินดีกับการตัดสินใจของน้อง

วิทูรไม่เคยมาที่บ้านอีกเลย แต่เขาส่งลูกน้องมาแทนหลายครั้ง จำนวนหนี้สินของครอบครัวเพิ่มกานต์ไม่ลดลงสักนิด มิหนำซ้ำยังมีดอกเบี้ยจนยอกรวมล่าสุดคือสี่แสน น้ำทิพย์คือคนเดียวที่กล้าถามอนุธิดา

“ไหนบอกแม่ว่าแอนต้องไปทำไซด์ไลน์ ไปหาเสี่ยวิทูรเพราะหนี้ของพ่อกับแม่ไง ทำไมหนี้ถึงไม่ลดลงเลย”

“แอนต้องรับเงินเขาไปใช้จ่ายประจำวัน ไม่ได้หักหนี้ของพ่อกับแม่เท่าไรหรอก แม่คิดว่าเงินที่พี่แป้งให้แอนเดือนไม่กี่พันมันพอเหรอ กินข้าวอาทิตย์เดียวก็หมดแล้ว” อนุธิดาฮึดฮัด “ที่ผ่านมาแอนก็ช่วยประวิงเวลาไม่ให้เขามาทวงหนี้ไง เราจะได้มีเวลาหาเงิน”

ไม่รู้วิทูรยังคงหลงใหลอนุธิดา หรือเขาอยากแก้แค้นน้ำทิพย์ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยฝากลูกน้องไปบอกว่าลูกสาวของเธอคิดได้แล้วและจะไม่มีวันกลับไปหาคนชั่วอย่างเขาอีก...ซึ่งเมื่อครอบครัวเพิ่มกานต์ไม่มีเงินใช้หนี้ เขาจึงยื่นข้อเสนอให้ส่งตัวอนุธิดาไปขัดดอก

“แอนไม่อยากไปนอนกับเสี่ยวิทูร! แอนกลัวคุณจิมจะรู้ แม่! แอนไม่ไปนะ!” อนุธิดาร้องกรี๊ด เธอทุบกำปั้นบนฟูกนอนอย่างเกรี้ยวกราด

“ว่าไงแป้ง! ไปหายืมเงินมาช่วยน้องได้ไหม” น้ำทิพย์เร่งเร้าถาม

“พรุ่งนี้แป้งจะไปสมัครบัตรค่ะ แล้วก็ดูว่ามีที่ไหนให้กู้สินเชื่อส่วนบุคคลบ้าง” เปี่ยมรักคุกเข่าลงข้างเตียงน้องสาว

“ไม่ต้องไปทำงานนะพี่แป้ง ไปหากู้เงินมาก่อน” อนุธิดาขยับเข้ามาใกล้

“พี่ไปตอนพักเที่ยง...” พูดได้แค่นั้นก็ถูกขัด

“พี่แป้งอยากช่วยแอนจริงรึเปล่าเนี่ย! ทำไมต้องอ้างนั่นอ้างนี่เหมือนไม่เต็มใจเลย”

“เต็มใจสิแอน” เปี่ยมรักคว้ามือน้องมากุม “พรุ่งนี้พี่จะไม่ไปทำงาน พี่จะไปหาเงินมาใช้หนี้เสี่ย พี่สัญญา”

“ขอให้จริงเถอะ”

โทรศัพท์ของอนุธิดากรีดเสียง ดวงตาของเธอเบิกกว้างขณะมองชื่อบนหน้าจอ น้ำทิพย์คว้าตัวลูกสาวไปกอด

“ไอ้เสี่ยนั่นใช่ไหม ไม่ต้องรับสายมัน!

สายตัดไปแล้ว หลายอึดใจถัดมามันก็ดังขึ้นอีกครั้ง ไม่นานนักทั้งบ้านก็กลับเข้าสู่ความเงียบเชียบ สามแม่ลูกทอดถอนใจ ถึงอย่างนั้นกล้ามเนื้อในร่างกายของพวกเธอก็ยังคงเครียดเขม็ง

ครึ่งชั่วโมงให้หลังใครบางคนมากดกริ่งที่หน้าบ้าน เปี่ยมรักไม่สนใจเพราะเร่งทำงานพิเศษอยู่ในห้องของตน จากนั้นไม่นานเธอก็ได้ยินเสียงกรี๊ดของแม่ดังมาจากห้องอนุธิดา

“อย่าทำอะไรโง่ๆ นะแอน แม่ขอ! วางมีดลงเถอะ”

น้ำทิพย์ร้องไห้โฮอยู่ใกล้ประตู เปี่ยมรักวิ่งเข้าไปโอบแม่ หญิงสาวอุทานลั่นเมื่อเห็นอนุธิดาที่ยืนพิงผนังฝั่งตรงข้ามถือมีดจ่อที่ข้อมือตนเอง ดวงตาคู่นั้นมีน้ำตาเอ่อนอง

“แอนรักคุณจิม! ให้แอนตายซะยังดีกว่าให้เขารู้ว่าแอนเคยเป็นไซด์ไลน์”

“อย่านะแอน!” เปี่ยมรักยื่นมือห้าม “แอนเลิกแล้ว คุณจิมเขาไม่มีวันรู้แน่ๆ”

“เลิกเหรอ! พี่แป้งมัวทำอะไรอยู่ เมื่อกี้เสี่ยวิทูรส่งลูกน้องมารับแอน เขาจะให้แอนไปนอนด้วย แอนไม่อยากทำแล้ว แอนกลัวคุณจิมรู้!

เปี่ยมรักหันมองน้ำทิพย์ ผู้เป็นแม่พยักหน้ายืนยันว่าเป็นความจริง

“อีกชั่วโมงลูกน้องเสี่ยจะกลับมาใหม่ เขาบอกว่ายังไงคืนนี้แอนก็ต้องไปหาเสี่ย ไม่อย่างนั้นเขาไม่รับรองว่าจะเกิดอะไรขึ้น” อนุธิดาสะอื้นฮัก

“งั้นรีบเก็บกระเป๋าเถอะ แอนต้องหนี” เปี่ยมรักผละจากแม่ไปที่ตู้เสื้อผ้า “เอาไปสองสามชุดก่อน ไปอยู่กับเพื่อนหรือใครก็ได้”

“แอนไม่อยากทำให้เสี่ยโกรธ วันหนึ่งข้างหน้าถ้าเขาเจอแอนกับคุณจิมเขาอาจจะเอาคืน แอนกลัวเขาบอกคุณจิม” ราวกับอนุธิดาจะหาทางลงให้อารมณ์อันพลุ่งพล่านไม่ได้ เธอจึงหันมาเอาเรื่องกับเปี่ยมรัก “ทำไมพี่แป้งไม่หาเงินมาให้ได้ เพราะพี่แป้งชักช้ามันถึงได้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น!

“พี่ขอโทษนะแอน”

“ขอโทษแล้วได้อะไรขึ้นมา!

“ถ้าแอนไม่หนีอย่างนั้นคุยกับเสี่ยดีๆ ไหม ขอร้องให้เขาเห็นใจ บอกเขาว่าเราจะรีบหาเงินมาใช้คืนให้เร็วที่สุด”

“พี่แป้งพูดก็ได้สิ! ตัวเองไม่ใช่คนที่ต้องไปนอนกับเสี่ยนี่” อนุธิดาตวาดลั่น “ถ้าคิดว่ามันง่ายนักไปแทนแอนไหมล่ะ!

“แอน...” เปี่ยมรักเดินเข้าหาอนุธิดา เธอชะงักเมื่อน้องกดมีดกับผิวข้อมือยิ่งขึ้น

“พี่แป้งก็ดีแต่พูด เห็นไหม! พอบอกให้ไปแทนก็เอาตัวรอด”

“ก็ได้จ้ะ ก็ได้” เปี่ยมรักขอแค่น้องไม่ทำร้ายตัวเอง “แอนวางมีดลงนะ แล้วพี่จะไปหาเสี่ยแทนแอนเอง”

 

 

โอยยยย....พี่จ๋า น้องจ๋า แป้งกำลังแย่แล้วจ้า งานนี้นางจะไปหาเสี่ยเองเลย ไม่รู้นางจะเป็นยังไงต่อไปนะเนี่ย เอาใจช่วยแป้งด้วยนะคะ

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ สาวๆ อย่าลืมทิ้งเมนต์ไว้คุยกันมั่งน๊า ใครชอบเรื่องนี้แอดแฟนไว้นะคะ เวลาอัพจะได้แจ้งเตือนเน๊อะ ^__^

เจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ จุ๊บๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

185 ความคิดเห็น

  1. #139 Ma Pilin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 16:20
    พี่ก็อ่อนแอ เกิ้นไป อ่านละหงุดหงิด
    #139
    0
  2. #14 habity (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 12:17
    คำเดี่ยวเลย อิน้องสารเลว
    #14
    2
  3. #11 4623 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 08:39
    ยายแอนนี่เห็นแก่ตัวดีแท้ เอาแต่สบายอย่างเดียว ไม่มีผช.ที่ไหนรับได้หรอกมีแต่แมงดาเท่านั้นแหละที่รับอาชีพแบบนี้ได้ ยังไม่พอยังเอาชื่อพี่ไปหากินอีกนะ นิสัยแย่มากแบบนี้แหละพ่อแม่ไม่สอนละ
    #11
    1
    • #11-1 บุหลันราตรี / รวีดารา(จากตอนที่ 8)
      29 มีนาคม 2561 / 07:34
      ยายแอนเห็นแก่ตัวได้มากกว่านี้อี๊กกกก งานนี้แป้งรับกรรมรัวๆ เลยจ้าาา
      #11-1