เมียเก็บอสูรร้าย

ตอนที่ 9 : บทที่ 2: คริสต้องการเปี่ยมรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,568
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    29 มี.ค. 61


เมียเก็บอสูรร้าย 

วางจำหน่ายในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ 29 มีนา - 8 เมษา 

ที่บูธสนพ.ไลต์ออฟเลิฟ โซน C ชั้น 1 N49 นะคะ


คริสให้คนขับรถของแม่ส่งที่เพนเฮ้าส์ บอกอีกฝ่ายว่าจะขับรถไปเองและหงุดหงิดใจที่ทำแบบนั้นจริงๆ ความสัมพันธ์ของเขากับแม่ค่อนข้างซับซ้อนและมักจะเกิดความยุ่งยากอย่างไม่จำเป็น อย่างในตอนนี้เขามาที่ผับของวิทูรเพียงเพราะไม่อยากให้แม่รู้ว่าโกหก ขณะเดียวกันเขาก็อยากก่อกวนความรู้สึกของเธอด้วยการทำในสิ่งที่เธอไม่ชอบ

คริสพยายามเสมอที่จะผูกสัมพันธ์กับแม่ เขาเคยเชื่อว่าวันเวลาจะทำให้ความสนิทสนมค่อยๆ ก่อตัวขึ้น แต่ผ่านมาแล้วหลายปีแล้วเขาก็ยังคงอึดอัดเสมอเมื่ออยู่กับเธอ เขาทำตัวไม่ถูก เย็นชาเกินกว่าปกติ บางทีเขาควรจะยอมรับว่าไม่ใช่ลูกชายประเภทที่จากแม่ไปนานและพึ่งกลับบ้าน เพราะถ้าไม่นับความเป็นแม่ลูก ทั้งเขาและแม่ต่างก็มีชีวิตที่แยกจากกันอย่างสิ้นเชิง เขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าตัวเองสามารถเข้ากับส่วนไหนในชีวิตของเธอได้

ถึงอย่างนั้นเขาก็รักเธอมากพอที่จะเป็นห่วง คริสรู้มาว่าโรงงานรับผลิตรองเท้าของสามีแม่มีปัญหามาสักระยะจากการที่แบรนด์รองเท้าย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศอื่น ธุรกิจกำลังจะไปไม่รอดถ้าไม่มีลูกค้ารายใหญ่หรือมีการเพิ่มทุนเพื่อพยุงฐานะทางการเงิน

เขาอยากถามแม่เรื่องนี้เป็นการส่วนตัว คริสต้องการโอกาสที่จะค่อยๆ พูด มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เขาไม่อยากให้แม่รู้ว่าเขาตามติดชีวิตเธอแค่ไหน และเขาไม่อยากให้สามีของเธอคิดว่าโดนดูถูกจากความช่วยเหลือที่เขาจะหยิบยื่นให้

ชายหนุ่มกระดกเหล้าเข้าปาก รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยยามที่ร้อนวูบผ่านลำคอลงไปถึงท้อง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนทอดมองเรื่อยเปื่อย วินาทีหนึ่งเขาก็เลิกคิ้วขึ้น จ้องเขม็งไปยังหญิงสาวรูปร่างเย้ายวนที่มีผู้ชายเดินประกบหน้าหลัง

เปี่ยมรักหรือ...เธอต่างไปจากที่เขาเห็นเมื่อคืนก่อน หรือแม้แต่เมื่อหลายชั่วโมงก่อนอย่างสิ้นเชิง

หญิงสาวสวมชุดรัดรูปสีดำที่เน้นหน้าอกกลมกลึง เอวคอด และสะโพกผายที่ไม่มีผู้ชายคนไหนละสายตาได้ เนื้อผ้าสีดำขับให้ผิวของเธอดูขาวผ่องโดยเฉพาะบริเวณต้นขาเรียว เธอสวมรองเท้าส้นแหลมสูง เยื้องกรายด้วยท่าทางที่เชื่องช้าและยั่วตัณหาได้อย่างไม่น่าเชื่อ

นี่ใช่ไหมคือตอนที่เธอเป็น แป้งหอม

เปี่ยมรักเกี่ยวผมที่ม้วนเป็นลอนไปคล้องหู ทำให้คริสนึกสงสัยว่าจะเป็นอย่างไรในยามที่ผมของเธอสยายยุ่งเหยิงอยู่บนหมอน คืนนี้เธอแต่งหน้าอย่างประณีต ดวงตาถูกตกแต่งให้กลมโตและงดงามขึ้นไปอีก เขาเลื่อนสายตาผ่านสันจมูกเล็กๆ ลงมายังริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีชมพูเหมือนขนมมาการอง เขาไม่ชอบกินหวานแต่เขาอยากชิมรสชาติของเธอ

คริสต้องการเปี่ยมรัก น่าโมโหที่เขาควบคุมความปรารถนาที่มีต่อเธอแทบไม่ได้

“สวัสดีครับคุณคริส” ผู้จัดการโน้มตัวลงข้างๆ “วันนี้เสี่ยอยู่ที่ผับนะครับ คุณคริสพบเสี่ยรึยังครับ”

“ผมไม่ได้นัดคุณวิทูร แค่มานั่งดื่มเฉยๆ”

“เสี่ยจัดการธุระเสร็จน่าจะมาพบคุณครับ”

“ไม่ต้องบอกคุณวิทูร ผมแค่อยากดื่มเงียบๆ อีกเดี๋ยวจะกลับแล้ว”

“ถ้าคุณคริสต้องการอะไรเพิ่มเติมเรียกผมได้เลยนะครับ”

ผู้ชายที่เดินนำเปี่ยมรักแตะคีย์การ์ดบนประตูที่อยู่ข้างบาร์เครื่องดื่ม เขาผายมือให้เธอเข้าก่อน

“ประตูบานนั้นไปไหน” คริสถามผู้จัดการ

“อ้อ...ไปห้องทำงานเสี่ยครับ” คนตอบทันเห็นแค่ตอนที่ผู้ชายคนสุดท้ายเดินเข้าไป

เปี่ยมรักไปที่นั่นทำไม เป็นสถานที่นัดพบกับลูกค้าผู้ชายคนไหนรึเปล่า หรือที่จริงวิทูรเองนั่นล่ะที่จ่ายเงินซื้อความสุขจากเธอในคืนนี้

คริสโมโหอย่างบอกไม่ถูกกับความคิดที่ฟุ้งซ่านในหัว เขาพ่นลมหายใจแรงก่อนกระแทกแก้วลงบนโต๊ะ เปี่ยมรักจะทำอะไร จะไปกับผู้ชายคนไหนก็ไม่เกี่ยวกับเขาเสียหน่อย

ชายหนุ่มเทเหล้าแล้วดื่มจนหมดแก้ว ไม่กี่นาทีต่อมาเขาก็สบถให้กับตนเอง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนมองหาผู้จัดการผับ เขายินดีจ่ายไม่อั้นเพื่อขึ้นเตียงกับเปี่ยมรักในคืนพรุ่งนี้ ตอนที่เนื้อตัวของเธอสะอาดสะอ้านและไม่มีกลิ่นของผู้ชายอื่นติดผิว

 

ป๋าคริสทนไม่ไหวแล้วใช่ไหมคะ ซื้อเลยค่ะป๋าให้มันจบๆ ไป เห็นชอบมาหลายรอบแล้วววว 5555555

แต่แป้งไปหาเสี่ยแล้วนะคะ ป๋าคริสจะทันรึเปล่า เอาใจช่วยใครดีคะเนี่ย

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ เจอกันใหม่ตอนต่อไปค่า ^^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

185 ความคิดเห็น