All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 77 : [Wonwoo x Jun]- Two of Us (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 259
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    16 พ.ค. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Two of Us (13)

     ในยามเช้าที่มีอากาศเย็นสบาย เปลือกตาบางค่อยๆขยับน้อยๆพร้อมเสียงครางฮื้อในลำคออย่างง่วงงุน จุนฮวีค่อยๆลืมตาขึ้นมาท่ามกลางความเงียบของเช้าใหม่

     ....เอ๊ะ!.....

     ยามที่เปลือกตาบางลืมขึ้นก็อดไม่ได้ที่จะตกใจและหน้าแดงขึ้นมาทันควัน เมื่อเห็นว่าตัวเองกำลังนอนซุกอยู่ในอกแกร่งและอ้อมกอดอุ่นๆที่ทำให้นอนหลับสบายไปเมื่อคืน

     "พี่....."

     เสียงหวานเอ่ยแทบไม่ออกจากลำคอ เมื่อยามที่กำลังจะเปล่งเสียง อ้อมแขนอุ่นก็ขยับกระชับให้ใบหน้าของจุนฮวีฝังลงไปกับอกอีกครั้งหนึ่ง ทั้งยังใบหน้าคมนั่นยังก้มลงมาปลายคางแตะกับหัวของจุนฮวี

     "อึดอัดนะ....."

     เสียงหวานเอ่ยเบาๆกับตัวเอง ขยับตัวน้อยๆให้อ้อนแขนนั่นคลายวงแขนให้กว้างขึ้น ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นเพื่อมองใบหน้าคมสันที่กำลังหลับสนิท โดนไม่ได้หนีจากอ้อมกอดที่แสนจะสบาย

     เสียงลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าคนที่กอดตนอยู่คงยังไม่ได้ตื่นขึ้น มุนจุนฮวียิ้มน้อยๆกับใบหน้ายามหลับที่แสนไร้เดียงสา ขยับมือตัวเองช้าแล้วค่อยๆปัดผมที่ปรกหน้าปรกตาของพี่ตรงหน้าออก

     ....ได้มองใกล้ขนาดนี้ ดีชะมัด....

     มุนจุนฮวีคิดยามที่ได้มองหน้ารุ่นพี่ที่กำลังหลับอยู่ตรงหน้าอย่างใกล้ชิด ในระดับที่ว่าห่างกันเพียงน้อยจนลมหายใจแตะกัน

     "หน้าคมขนาดนี้ จับหน้าทีจะโดนบาดไหม?"

     จุนฮวีพูดกับคนที่กำลังหลับสนิทแซวๆด้วยเสียงเบาๆ พลางมือบางก็เอื้อมจับที่สันกรามคมของอีกฝ่าย จุนฮวีจับมันอยู่นานพอๆกับที่มองอีกคนหลับ พร้อมรอยยิ้มที่ประทับไม่หายไปจากใบหน้าอย่างอิ่มเอมใจ

     หมับ!

     ขณะที่กำลังจะลูบที่สันกรามคมสันอย่างเบามือ มือหนาที่ใช้โอบกอดให้จุนฮวีอยู่ในอ้อมแขนเมื่อครูก็คว้าหมับที่มืออันกำลังรบกวนเวลานอนของตน

     "ระวังโดนบาดนะ"

     ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงแปร๊ด เมื่อเนตรคมเรียวลืมขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ประทับบนใบหน้า ตามมาด้วยการฉวยโอกาสเล็กๆหลังพูดจบอย่างการจุ๊บน้อยๆที่ริมฝีปากสีลูกพีชเบาๆราวกับขนนกร่วงแตะผิวน้ำ

     "ตื่นนานแล้วหนิ แกล้งจุนเหรอ?"

     "เปล่าแกล้งสะหน่อย"

     จอนวอนอูพูดแล้วหอมแก้มเจ้าเด็กในอ้อมกอดอีกครา จนจุนฮวีดิ้นประท้วงกับอ้อมแขนที่ไม่ยอมปล่อยเสียที

     "ปล่อยจุนได้แล้ว จุนจะไปอาบน้ำแล้ว"

     รุ่นพี่วอนอูยิ้มแล้วก็พยักหน้าน้อยๆ ยอมคลายอ้อมแขนให้จุนฮวีขยับตัวออกไป เช่นเดียวกับตัวของเขาเองที่ขยับขึ้นจากเตียงนุ่ม

     "มองอะไรเล่า?! พี่มีเรียนเช้าหนิ ถ้าสายจุนไม่รู้ด้วยนะ"

     รุ่นพี่วอนอูหัวเราะกับวิธีการพยายามแก้เขินของจุนฮวีที่กำลังเหมือนจะขู่ฟ่อเป็นแมวแยกเขี้ยว แต่ก็ดูตัวเล็กเป็นแค่ลูกแมวตัวน้อยเช่นเดิม

     "งั้นเดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำนะ เดี๋ยวลงมา"

     ว่าจบคนเป็นรุ่นพี่ก็เดินกลับห้องของตัวเองไป ในขณะที่จุนฮวีก็แอบกรี๊ดอัดหมอนตัวเองไปหนึ่งรอบถ้วน แล้วเดินไปอาบน้ำหวังดับอารมณ์เขินของตัวเองให้ลดลง

     ใช้เวลาเพียงไม่นานจุนฮวีก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ คนตัวขาวเดินไปหยิบอาหารมาเทให้น้องแมวตัวน้อยของเขาก่อนที่จะไปทำอาหารเช้าของตัวเองและอีกคนที่เหมือนเป็นเจ้าของห้องร่วมกันกับตัวจุนฮวีไปเสียแล้ว

     "หอมจัง"

     เสียงทุ้มเอ่ยทันทีที่เดินเข้ามาในห้อง และมักจะเป็นเช่นนี้ทุกครั้ง ทุกวัน เพราะจอนวอนอูมาที่ห้องของจุนฮซีบ่อยจนเหมือนกับห้องตัวเอง

     คนแก่กว่าทำเช่นทุกครั้งที่กินข้าวด้วยกัน ยกจานอาหารที่จุนฮวีทำเสร็จแล้วมาวางไว้บนโต๊ะกินข้าวและลงมือทานอาหารกันเช่นทุกครั้ง

     หลังจากที่ทานอาหาร ช่วยกันล้างจานกันจนเสร็จเรียบร้อยก็เป็นเวลาไปที่มหาวิทยาลัย มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งจนกลายเป็นเรื่องประจำวัน....ที่ไม่เคยห่างกันของทั้งสองคน ชีวิตเรียบง่ายที่แสนจะสบายกายและใจ

     "มากันแล้วเจ้าจุนกับพี่วอนน~"

     "คู่หูแมวของเราาา~"

     ยามที่เดินไปหาเพื่อนๆ อยู่ๆทั้งสองคนก็ได้ฉายาคู่หูแมวเสียอย่างงั้น อาจจะเป็นเพราะว่าทั้งสองคนเลี้ยงแมวเหมือนกัน

     "เอ้อ! วอนู ปิดเทอมไปเที่ยวกันป่าว"

     รุ่นพี่ซอกมินเป็นคนเปิดประเด็น ในขณะที่จุนฮวีและจองฮันก็หันไปมองอย่างอยากรู้ เช่นเดียวกับจีซูและมินกยู

     "ได้ ไปไหนดี?"

     "อืมมมม....ทะเลมะ แต่ไปคนละที่กับคราวที่แล้ว มึงชอบทะเลหนิ"

     รุ่นพี่ดิเอทเอ่ยเสนอ เช่นเดียวกับรุ่นพี่วอนอูที่พยักหน้าเห็นด้วย คุยกันอีกครั้งสองครั้งก็แยกย้ายกันเข้าเรียน รุ่นพี่วอนอูเรียนช่วงเช้า จุนฮวีเรียนช่วงบ่าย ก็กลายเป็นว่าหมดวัน

     และหลังจากวันนั้นทั้งสองคนก็แทบไม่ได้เจอกันอีกยกเว้นการมาเรียนด้วยกันเพราะเป็นช่วงเดียวกับช่วงสอบ

     ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์

     หลังจากที่ทรมานจากการสอบมาตลอดทั้งอาทิตย์ วันนี้ก็ได้กลายเป็นวันดีของพวกเขาอีกครั้ง เพราะเป็นวันที่จะได้ไปเที่ยวทะเลด้วยกัน

     ทุกคนแยกย้ายกันไปเก็บของจัดเสื้อผ้า และออกเดินทางสู่ทะเล ใช้เวลานานพอสมควรแม้ว่าจะใช้รถส่วนตัวก็ถึงที่พัก

     "จองฮันกับซึงซอลขอนอนด้วยกันเหรอ? งั้นนอนกันเป็นคู่นะ"

     เพราะยุนจองฮันขอเอาแฟนหนุ่มของซึงซอลไปด้วย จอนวอนอูที่อยากนอนคนเดียวก็โดนจุนฮวีระหกระเหินมานอนด้วย ซึ่งมันก็ดีนั่นแหละ....แต่ต้องไม่ใช่กับวันนี้!

     "จุนไปเล่นน้ำเถอะ เดี๋ยวพี่จัดของให้"

     "เอาจริงเหรอ? ไม่เอาอ่ะพี่หน้านิ่ง พี่จะเหนื่อยเอา"

     "ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ตามไปนะครับ"

     เพราะรุ่นพี่วอนอูพูดแบบนั้นจุนฮวีเลยไม่อยากที่จะขัดใจ (เอาตรงๆก็อยากไปเล่นก่อน) เลยกลายเป็นว่าจุนฮวีก็วิ่งจู๊ดๆไปกระโดดลงทะเลอย่างร่าเริงจนคนที่มองอยู่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

     อืดดดดด~

    "ไงนู สรุปให้เอาไงอ่ะ?"

     เสียงปลายสายของเพื่อนตัวเล้กอย่างอูจีดังลอดปลายลำโพงจิ๋วเข้าสู่แก้วหู จอนวอนอูยิ้มกับตัวเองน้อยๆแล้วเอ่ยปากตอบ

     "เอามืดๆกว่านี้ เดี๋ยวไลน์ไป รีบวิ่งไปจัดทันทีเลยเคป่ะ?"

     "เออๆ จะไปแบบสี่คูณร้อยเลยเพื่อน"

     ว่าจบก็วางสายไป จอนวอนอูใช้เวลาจัดของเพียงครู่แล้วเดินไปนั่งมองคนเป็นน้องเล่นน้ำที่ริมหาด เช่นเดียวกับซึงซอลที่มานั่งข้างๆพร้อมยื่นแก้วเบียร์มาให้ดื่ม

     "ดื่มป่ะ?"

     "ได้ก็ดีพี่"

     จอนวอนอูพูดพร้อมรับแกวเบียร์เย็นๆมานั่งดื่ม มองเพื่อนๆของตนและน้องที่แสนน่ารักกำลังเล่นน้ำอย่างสบายอารมณ์

     "โดนจองฮันลากมาไม่พอ ยังโดนลากมาให้ช่วยอีก ใช้งานไม่คุ้มเที่ยวเลยนะเนี่ย"

     ซึงซอลพูดจนจอนวอนอูหัวเราะพรึด ตบบ่าน้อยๆแล้วพูดขอโทษซ้ำๆไปมาแบบติดตลก เพราะมันก็เป็นแบบที่ซึงซอลว่ามาจริงๆ

     "เอาน่าๆ ช่วยน้องหน่อย"

     ในระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันแบบไม่หยุดปากเพราะแทบไม่เคยคุยกันมาก่อน แฟนและว่าที่แฟนของทั้งสองคนก็เดินเข้ามาแทรกวง

     "จุนกับจองฮันจะไปอาบน้ำแล้ว ไปส่งหน่อย"

     ยุนจองฮันเอ่ยอ้อนแฟนที่นั่งอยู่ ซึงซอลยิ้มแล้วพยักหน้า ขอตัวพาแฟนไปอาบน้ำก่อนทั้งยังไม่ยอมให้จุนเดินตามไป ด้วยบอกว่า 'ให้เจ้าวอนพาไปสิ'

     "ชอบไหม?"

     จุนฮวีพยักหน้ายามที่วอนอูกำลังยืนขึ้น เขาพาเจ้าเด่้กตัวน้อยเข้าบ้านไปอาบน้ำ

     "จุนอาบเสร็จก็ไปหาพี่ที่หาดนะครับ"

     "ไม่รอจุนเหรอ?"

     "ไปหาของกินมาให้จุนต่างหาก รู้นะว่าหิว"

     จุนฮวีทำมือโอเคพร้อมรอยยิ้มกว้าง ขยับตัวเข้าห้องน้ำไปเช่นเดียวกับจอนวอนอูที่ส่งข้อความแชทไปหาเพื่อนของตนเอง

     "เดี๋ยวววว~! เทียนมาไง?"

     เมื่ออกมาจากห้องน้ำจุนฮวีก็ตกใจ เพราะเห็นเทียนอันน้อยในแก้วอันเล็กๆ จุนฮวีอดไม่ได้ที่จะหยิบมันขึ้นมาดู....มันคือใต้ท้องทะเล ที่มีแมวสองตัวนั่งอยู่ในนั้น

     จุนฮวีรีบแต่งตัวอย่างอยากรู้เมื่อมองออกไปที่หาดแล้วพบว่าเจ้าแก้วใส่เทียนขนาดเล็กมันกำลังวางเป็นเหมือนทางเดินสองข้าง

     "สวยจัง"

     จุนฮวีอดไม่ได้ที่จะพูดคำนั้นออกมาเมื่อเดินออกไปที่หาด เทียนทุกแก้วสว่างน้อยๆเป็นทางเดินจากห้องพักออกไปสู่หาดกว้างทางด้านขวามือ

     "อ๊ะ!"

     จุนฮวีส่งเสียงอย่างตกใจเมื่ออยู่ๆก็มีผ้าปิดตามาปิดตาของตนเองเอาไว้พร้อมมืออุ่นๆที่จับมาที่ข้อแขน

     "พี่เอง ไม่ต้องตกใจ"

     "อื้ออ"

     จุนฮวีตอบในลำคอยามที่มือของรุ่นพี่นามวอนอูค่อยๆพาตัวเขาไปตามทางเดิน แม้จะไม่รู้ว่าเดินไปไหน แต่อย่างน้อยๆความอุ่นที่ข้อมือนั่นก็บ่งบอกว่ากำลังเดินไปด้วยกัน

     "อย่าแกล้งนะ"

     จุนฮวีพูดด้วยความกลัว มือบางอีกข้างคว้าจับมือรุ่นพี่แล้วบีบแน่นด้วยความกังวล

     "รอพี่แปปนึงนะครับ อย่าพึ่งเปิดตานะ"

     รุ่นพี่วอนอูพูดเบาๆในขณะที่จุนฮวีก็พยักหน้าช้าๆ สัมผัสที่ข้อมือหายไป ความรู้สึกของคนที่อยู่ข้างกายหายไป จนจุนฮวีที่แสนขี้กลัวอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นจับอากาศรอบตัวอย่างกล้าๆกลัวๆ
     
     "เปิดตาได้แล้วครับ"

     หลังจากที่รออย่างน่าใจหายไปครู่หนึ่ง เสียงทุ้มอันแสนคุ้นเคยก็เอ่ยบอก มุนจุนฮวีหยิบผ้าปิดตาออกจากใบหน้าก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่ารอบตัวของตนเองได้มีแก้วเทียนเล็กเป็นรูปหัวใจ เช่นเดียวกับทางที่พี่วอนอูยืนอยู่ 

     บนพื้นหาดสีน้ำตาลอ่อนนวลตา ปรากฏแสงเทียนสีส้มจากแก้วใบเล็กๆส่องสว่าง มันถูกวางเป็นตัวอักษร "เป็นแฟนกันนะ" และเหนือตัวอักษรนั้นคือพี่วอนอูที่ถือแก้วเทียนใบน้อยๆเอาไว้

     "จุนเห็นหัวใจที่อยู่ข้างหลังพี่ไหม?"

     จุนฮวีพยักหน้า ด้านหลังของพี่วอนอูก็เป็นรูปหัวใจเช่นเดียวกับที่รอบตัวจุนฮวีเอาไว้ มันสวยงามหากแต่ว่าปลายแหลมของมันหายไป

     "แก้วเทียนในมือพี่คือคำตอบสำหรับคำถาม จุนเลือกได้ว่าจะตอบพี่แบบไหน จะโยนใจพี่ลงทะเลหรือจะเติมใจพี่ให้เต็มดีครับ"

     รุ่นพี่วอนอูเอ่ยถาม จุนฮวียิ้มพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาน้อยๆอย่างตื้นตันใจ ขาเรียวสวยค่อยๆก้าวไปหาอีกคนก่อนที่จะรับแก้วเทียนน้อยๆในมือของรุ่นพี่วอนอูมาไว้ในมือ

     "พี่ไม่ต้องถามก็ได้"

     จุนฮวีเอ่ยบอกพร้อมเขย่งตัวเล็กไปจุมพิตเบาๆที่ริมฝีปากของคนเป็นรุ่นพี่ จนริมฝีปากหนาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาน้อยๆ

     "คำตอบล่ะครับ?"

     จุนฮวียิ้มยามที่รุ่นพี่วอนอูยกมือขึ้นเกลี่ยน้ำตาแห่งความสุขบนใบหน้าสวย คนเป็นรุ่นน้องค่อยๆเดินไปด้านหลังของรุ่นพี่วอนอูแล้ววางแก้วเทียนใบเล็กลงไปบนพื้นทรายกว้าง

     แก้วเทียนแห่งโลกใต้ท้องทะเลอนแสนสงบที่มีแมวสองตัวนั่งอยู่ในนั่นแทนเขาทั้งสองคน แก้วเทียนที่เป็นคำตอบว่าจุนฮวียินดีที่จะเติมเต็มหัวใจให้จอนวอนอู และมันกำลังค่อยๆถูกวางลงบนพื้นทรายแห่งความทรงจำของพวกเขา

     "ขอบคุณนะ พี่จะดูแลเราดีๆเลย"

     รุ่นพี่วอนอูพูดให้คำสัญญาพร้อมกอดจากด้านหลังของจุนฮวี คนตัวเล้กไม่ได้พูดอะไรนอกจากพลิกตัวมากอดตอบด้วยรอยยิ้มเพียงเท่านั้น

     ตามมาด้วยเสียงปรบมือและเสียงโห่แซวของเพื่อนๆที่ย่องเข้ามาแอบดูด้วยความยินดี

     แด่เรื่องราวของสองเรา

     ขอบคุณทุกโชคชะตาทุกพรมลิขิตที่ทำให้เราได้มาเจอกัน 

     ขอบคุณตัวเราทั้งสองคนที่รักกัน

     ขอบคุณเพื่อนๆที่คอยช่วยเหลือ คอยชงหรือคอยอะไรก็แล้วแต่จนวันนี้ที่เราได้อยู่กันมาปรบมือและแววด้วยความยินดี 

     ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง

     สัญญาว่าจะดูและกันและกันให้ดี 

     สัญญาว่าจะชอบและรักกันและกันแบบนี้ตลอดไปจนกว่าลมหายใจจะสิ้น 

     และเราสองคนเป็นคนของกันและกัน 

     จะมีแค่เราสองคน มองเห็นกัน ใจสื่อถึงกัน แม่ว่าจะมีคนมากมายแค่ไหนบนโลกก็ตาม

จอนวอนอู
มุนจุนฮวี

ขอบคุณพี่จูนสำหรับงานแรกที่ร่วมงานกัน
ขอบคุณนักอ่านที่คอยส่งคอมเม้นกำลังใจ
ขอฝากติดตามเรื่องต่อไปด้วย
ขอบคุณทุกคน

By Russian Jun(e)
#จุนสระอู 
By Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #361 xXx (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 20 มีนาคม 2564 / 00:36

    พอดีพึ่งได้มาตามอ่าน คู่นี้เป็นคู่หลักของเราเลยค่ะ พอมาเจอเนื้อเรื่องน่ารักๆ ชวนให้ยิ้มตลอดแบบนี้ ชอบมากเลยค่ะ

    ขอบคุณนะคะ

    #361
    0
  2. #243 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 11:09

    โหหหห พี่วอนโคตรโรแมนติกกก อ๊ากกก เขินแทนน้องงง

    #243
    1
    • #243-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 77)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:52
      เขียนกันไปเขินกันไปเลยค่ะสำหรับตอนนี้
      #243-1
  3. #242 yammy28 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 22:25
    เขินนนนแล้ววว
    #242
    1
    • #242-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 77)
      17 พฤษภาคม 2562 / 05:39
      ตัวแตกแล้ววววว
      #242-1
  4. #241 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 22:23

    อะ​ บอกได้คำเดียวเลยว่า​ เขิน​ /่ะยะมยดพบดาะสเส​

    ป.ล.​ ขอบคุณ​นะที่เอามาแต่งได้ดีอย่างนี้​ รักเลยเด็กคนนี้​ ????????

    #241
    1
    • #241-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 77)
      17 พฤษภาคม 2562 / 05:39
      รักกกกกเหมือนนนนนกันนนนนน
      #241-1
  5. #240 yammy28 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 22:16
    เขินนนน
    #240
    1
    • #240-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 77)
      17 พฤษภาคม 2562 / 05:38
      //กัดหมอนนน>\\\<
      #240-1