[Fic Naruto] The wind with endless love~ [Yaoi]

ตอนที่ 14 : เงื่อนไข

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,293
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    2 มิ.ย. 55

Chapter : 14

นับตั้งแต่นารูโตะฟึ้นขึ้นมาเป็นเวลาสองวันแล้วที่ห้องพักของเค้ายังคงคึกครื้นอยู่ทุกวัน  วันนี้ก็เช่นกันทุกคนแห่กันมารวมอยู่ที่นี่ตั่งแต่ตอนสาย ๆ จนนี่ก็จะเย็นอยู่แล้ว  ยังไม่มีใครยอมกลับกันเลยซักคนคงคิดที่จะกินจะนอนอยู่เป็นเพื่อนคนป่วยอย่างเค้าเสียกระมัง....แต่ทว่าใครบางคนก็ยังไม่เคยมาเลยซักครั้ง จากที่ซากุระบอกมาทีมของใครคนนั้นต้องออกไปทำภารกิจอีกสองสามวันถึงจะกลับ....สงสัยภารกิจคงจะยังไม่เสร็จละมั้ง คนป่วยได้แต่คิดด้วยใจเหม่อลอย....

นี่พวกเธอ !!!! มารวมตัวอะไรกันที่ห๊า!!!!”  เสียงของโฮคาเงะทรงโตตวาดถามลั่นห้อง ทำให้คนที่กำลังนั่งใจลอยถึงกับสะดุ้งสุดตัว

ก็แค่แวะมาเยี่ยมคนป่วยเท่านั้นแหละครับ.....กะว่าจะกลับกันอยู่พอดีใช่มั้ยทุกคน...  คิบะรีบออกตัวแรงพร้อมกับเร่งทุกคนออกจากห้องนี้โดยเร็ว

อย่างเพิ่งไป.....ใหน ๆ ก็อยู่ที่นี่กันแล้วก็ฟังไปพร้อม ๆ กันเลยก็แล้วกัน เผื่อจะช่วยกันหาทางช่วยเจ้าหมอนี่ได้บ้าง  ซึนาเดะออกคำสั่งพร้อมกับจ้องคนป่วยบนเตียง

มีเรื่องอะไรเหรอครับท่านซึนาเดะ  ชิกามารุร้องถามพร้อมกับคิดว่าเค้าคงต้องมีเรื่องให้ปวดหัวอีกแน่ ๆ ลองท่านซึนาเดะให้อยู่รวมกลุ่มกันแบบนี้

เรื่องแผลที่ไหล่ของนารูโตะ....กับคาถาที่ใช้กำกับแล้วก็วิธีแก้

................  ทุกคนในห้องนิ่งเงียบ

มันจะยังคงอยู่และมีผลกับร่างกายหากไม่หาทางคลายคาถากำกับนั้น  ซึนาเดะยังคงกล่าวต่อไป

รู้วิธีแก้แล้วเหรอครับ  ชิกามารุเป็นคนร้องถามเช่นเดิม

ใช่.......รู้แล้ว

ยังไงเหรอครับ  คราวนี้เจ้าตัวเล็กบนเตียงเป็นคนร้องถามเสียเอง

มันมีเงื่อนไขพิเศษในการจะช่วยเธอนะซิ

เงื่อนไข..?”

แล้วมันเป็นยังไงเหรอค่ะ  ถ้ามีเงื่อนไขก็ต้องมีอะไรที่ไม่ปกติธรรมดา  ซากุระถามอย่างที่ใจคิด

อืม...มันเป็นแบบนั้นแหละ เพราะไม่ใช่ว่าใครก็ได้ที่สามารถช่วยเจ้านี่ได้

หมายความว่าคนที่จะช่วยก็ต้องมีเงื่อนไขพิเศษด้วยใช่มั้ยครับ  ชิกามารุพูดในสิ่งที่เค้าคิดว่าน่าจะเป็นคำตอบ

ยังฉลาดเหมือนเดิมนะนายเนี้ย

แล้วคุณสมบัติพิเศษของคนที่จะช่วยคืออะไรเหรอครับ  คนบนเตียงร้องถามด้วยความอยากรู้

................

เงียบทำไมล่ะฮ่ะ.....ป้าก็บอกมาซิว่าคืออะไร  เจ้าตัวเล็กร้องเร่งมา

มีขีดจำกัดสายเลือด.....และ

ยังมีอีกเหรอค่ะ  ซากุระร้องขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

และ......ก็ต้องเป็นคนที่มีความสัมพันธ์ที่เหนียวแน่นมากกับตัวคนที่ถูกคาถานั้น……”  ซึนาเดะบอกเงื่อนไขข้อสุดท้ายให้ทุกคนได้รับรู้ ซึ่งก็ทำให้บรรยากาศในห้องเงียบลงฉับพลัน ไม่มีใครคิดจะพูดซักคำหลังจากฟังคำพูดนั้นของซึนาเดะจบ

ชั้นก็บอกได้เท่านี้..........ที่เหลือก็เป็นปัญหาของนายแล้วว่าจะให้ใครมาช่วย

ผมถามอะไรหน่อยได้มั้ยครับ  ร่างบนเตียงเอ่ยถามด้วยแววตาที่ไม่มีใครรู้ความหมาย

มีอะไรจะถามงั้นเหรอ

ทำไม......โอโรจิมารุถึงใช้คาถากำกับแบบนี้แถมยังวิธีแก้แบบนี้อีก...สมมุติว่าถ้าเค้าพาผมไปได้สำเร็จ แล้วการจะคลายคาถาก็ต้องเป็นวิธีนี้ด้วยหรือเปล่าครับ

ใช่.....เพราะมันจงใจใช้คาถานี้และวิธีแก้ก็มีวิธีนี้เท่านั้น  ไม่มีวิธีอื่น....ซึ่งโอโรจิมารุมั่นใจมากเลยว่าที่ ๆ จะพาเธอไปจะมีคนที่ช่วยคลายคาถาให้นายได้อย่างแน่นอน  ฟังแบบนี้แล้วคนบนเตียงได้แต่ก้มหน้านิ่งไม่พูดอะไรอีก ทุกคนในห้องก็เข้าใจดีว่าคนในคำพูดนั้นคือใคร.........คนที่มีความหมายสำหรับนารูโตะมาก.......

[ซัสจังเป็นแกใช่มั้ยฮ่ะ : ไรท์เตอร์]

คิดให้ดี ๆ ก่อนจะตัดสินใจทำอะไรลงไปนะ  ซึนาเดะเอ่ยเตือนเพราะตัวเธอเองก็เดาไม่ออกว่าคนบนเตียงคิดจะทำอะไรต่อไปหลังจากที่รู้เรื่องเงื่อนไขพิเศษนี้แล้ว

ถ้าหาคนที่จะช่วยได้แล้ว วิธีจะช่วยต้องทำยังไงเหรอครับ  ชิกามารุเอ่ยถามในสิ่งที่ยังติดค้างในใจ

ถ้าหาคน ๆ นั้นเจอเมื่อไหร่ให้พามาหาชั้น.....แล้วชั้นจะบอกวิธีให้เอง........ถามทำไม ? หรือนายคิดว่าเป็นตัวเองก็คงได้งั้นเหรอ

เอ่อ.....เปล่าครับ ก็แค่ยังสงสัยว่าทำไมไม่บอกวิธีแก้ให้รู้เลยจะปิดบังทำไม หรือว่ามันต้องเสี่ยงด้วยหรือเปล่านะครับ

ก็ตามนั้นแหละ......หรือว่าเธออยากจะลองเป็นคน ๆ นั้นดูมั้ยล่ะ  ซึนาเดะเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มเหี้ยม ๆ

มันเป็นได้ซะที่ใหนละครับ......ผมไม่มีขีดจำกัดสายเลือดซะหน่อย……เฮ้อ....น่ารำคาญชะมัด

ก็ดี...ที่เธอไม่คิดจะเป็นเพราะ แค่แม่สาวของซึนะคนเดียวก็คงทำให้เธอเบื่อได้ทั้งชีวิตแล้วล่ะ  ซึนาเดะเอ่ยอย่างมีเลสนัยก่อนจะเดินออกจากห้องไป

แล้วแม่สาวของซึนะเกี่ยวอะไรด้วยเนี้ย.....น่ารำคาญจริง ๆ แฮะ  [แหม่ ๆ ชิกามารุเพิ่งจะมีบทให้ออกได้ไม่กี่ฉากก็เปิดม่านเลยนะ : ไรท์เตอร์]

เอาไงต่อละนารูโตะ  ซากุระหันไปถามคนบนเตียงที่ยังนั่งนิงเป็นรูปปั้น

...........................  คนถูกถามปิดปากเงียบ พลางเอนตัวลงนอนซะเฉย ๆ อย่างนั้น  ทุกคนพอเห็นแบบนั้นแล้วจำต้องสลายไปจากห้องนั้นอย่างเงียบงันไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมาอีกเพราะพวกเค้ารู้ว่าเจ้าตัวเล็กกำลังคิดและตัดสินใจด้วยความรู้สึกสับสน

...............................

วันนี้นารูโตะออกจากโรงพยาบาลแล้ว  เพื่อน ๆ เฮโลกันมาส่งเค้าที่บ้านเหมือนเมื่อตอนที่กรูกันไปเยี่ยมเค้าที่โรงพยาบาล  ตัวเค้าเองก็รู้สึกขอบคุณมากจริงๆ ชีวิตที่โดดเดี่ยวของเค้ากลับมีสีสันสนุกสนานขึ้นมาก็เพราะพวกเพื่อน ๆ นี่แหละ  แต่ตอนนี้ถึงใบหน้าจะยิ้มแย้มมีความสุขเหมือนดังปกติทว่าภายในใจกลับรู้สึกเหมือนมีบางอย่างที่ยังค้างคาใจ………..

เพื่อน ๆ ทยอยกันกลับไปหมดแล้วเค้าจึงพาตัวเองไปล้มลงนอนบนเตียง ห้องของเค้าดูสะอาดกว่าปกติมากต้องขอบคุณซากุระ กับ ซาอิ ที่มาช่วยทำความสะอาดให้ ถึงจะโดนบ่นซะยกใหญ่ก็ตามที  สายลมอ่อน ๆ ที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างนั้นเย็นสบาย ช่วยกล่อมให้ร่างบอบบางเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง………..

เค้านอนหลับไปนานแค่ใหนก็ไม่รู้พอรู้สึกตัวอีกครั้งก็ดูเหมือนท้องฟ้าจะมืดแล้วทำให้มองเห็นดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยวสว่างอยู่กลางท้องฟ้าที่มืดมิด  แต่แล้วก็รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติจากตัวเค้า สัมผัสจากมือที่อบอุ่นกำลังเกาะกุมมือของเค้าไว้  ความรู้สึกคุ้นเคยแบบนี้มันอะไรกัน ? ร่างบางพยายามเพ่งมองคนที่อยู่ข้างเตียงให้เต็มตาเพราะในห้องนั้นไม่มีแสงไฟใด ๆ นอกจากแสงจันทร์ครึ่งเสี้ยวที่ทอดผ่านจากหน้าต่างเข้ามา สิ่งที่เห็นก็คือนัยน์ตาสีมุขคู่คมที่แสนคุ้นเคยจ้องมองมาที่เค้าและความรู้สึกที่สื่อออกมามันบอกไม่ถูกว่าคืออะไร   เจ้าของดวงตาคู่นั้นกำลังเกาะกุมมือของเค้าไว้  มันทำให้เค้ารู้ว่าความอบอุ่นที่หลงเหลือเอาไว้ในตอนนั้นมันเป็นของใคร  แล้วน้ำตาก็เข้าบดบังดวงตาคู่สวยสีท้องฟ้าจนทำให้ภาพที่มองเห็นพร่าเลือน

ร้องไห้ทำไม  ร่างสูงร้องถามพลางไล่ปลายนิ้วไปตามแก้มเนียนเพื่อช่วยซับน้ำตาให้อย่างห่วงใย  ร่างบางไม่ได้เอ่ยตอบแต่กลับโผเข้ากอดคนร่างสูงไว้แน่น  แล้วเสียงสะอื้นเบา ๆ ก็ดังตามมา  คนถูกกอดแบบไม่รู้ตัวออกจะตกใจที่จู่ ๆ ร่างน้อยก็โผเข้ามากอดแถมยังร้องไห้เสียเป็นหนักหนา จึงได้พยายามดันร่างเล็กออกเพื่อจะดูให้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เจ้าตัวเล็กกับกระชับสองแขนที่โอบอยู่รอบคอคนตัวสูงไว้แนนกว่าเดิม

ช่วยอยู่แบบนี้ซักพักได้มั้ย......ชั้นขอร้อง  เสียงใส ๆ เอ่ยออกมาเบา ๆ  ได้ยินเช่นนั้นร่างสูงจึงขยับตัวลุกไปนั่งบนเตียงเสียอีกคนแล้วโอบเอวบาง ๆ ของคนร้องขอไว้ พลางรับรู้ความรู้สึกที่คนตรงหน้าถ่ายทอดมาให้

ตอนที่ชั้นนอนไม่ได้สติอยู่ที่โรงพยาบาลนายอยู่กับชั้นใช่มั้ย  ถามออกไปทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าเป็นคนตรงหน้าแต่เค้าก็อยากได้ยินจากปากของคน ๆ นั้น

รู้ได้ยัง  คนตัวสูงถามด้วยความสงสัย

ชั้นรู้สึกได้ถึงสัมผัสที่อบอุ่น.......แต่ไม่รู้ว่าเป็นของใคร........จนตอนที่นายกุมมือชั้นไว้เมื่อกี้ชั้นถึงได้มั่นใจว่าต้องเป็นนาย

ชั้นมีภารกิจต้องไปทำ  มันเป็นหน้าที่ๆ มิอาจเมินเฉยจึงไม่ได้อยู่รอจนนายฟื้น

ไม่หรอก.....ไม่เป็นไร เพียงเท่านี้ก็ขอบคุณนายมากแล้ว  ร่างเล็กพูดจบก็คลายวงแขนที่โอบอยู่รอบคอคนตัวสูงออก เหมือนเพิ่งจะรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรลงไปพลางจะขยับตัวถอยห่างแต่เอวบางที่คนตัวสูงโอบไว้กลับถูกรั้งเข้าไปหาคนตัวสูงอีกครั้งถึงจะมีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องสว่างอยู่ตอนนี้แต่เนจิก็รู้ได้ว่าใบหน้านวลนั้นกำลังเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อด้วยความขัดเขิน

จะหนีไปใหน.....เมื่อกี้ยังขอให้เค้ากอดอยู่เลย  ชายหนุ่มเริ่มแกล้งคนน่ารักตรงหน้า

ตอนนี้ขอให้ปล่อยได้หรือเปล่า  คนน่ารักเขินหนักกว่าเก่า

ขอกันง่าย ๆ แบบนี้เนี้ยนะ  ร่างสูงยังคงแกล้งต่อไป

แล้วจะเอายังไงล่ะ  พูดแล้วก็ปูดแก้มใส่คนตรงหน้า มันยิ่งน่ารักนาหยิกในความรู้สึกของเนจิ

ต้องมีอะไรมาแลกเปลี่ยน.....ชั้นกอดปลอบนายไม่ให้ร้องไห้เมื่อกี้.....เพราะฉะนั้นชั้นขอ.....  ทันทีที่พูดจบคนชอบแกล้งก็รั้งร่างน้อยเข้ามาใกล้แล้วมองด้วยแววตาที่หวานเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด ก่อนจะประกบริมฝีปากเรียวได้รูปเข้ากับริมฝีปากอิ่มสวยของคนน่ารัก เริ่มต้นด้วยความอ่อนหวานและนุ่มนวล ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นรุกเร้าเร่งร้อนในเวลาต่อมาก่อนที่ร่างสูงจะกดร่างน้อยในอ้อมกอดลงบนที่นอนหนานุ่ม แล้วเริ่มซุกไซร้ไปตามแก้มเนียนละเรื่อยไปถึงซอกคอนวลนั้น คนถูกรุกแบบไม่ทันตั้งตัวเริ่มไหวสะท้านไปทั่งร่างเสียงครางหวานหูดังผ่านเพียงแผ่วเบา

อืมม........เนจิ...  ทั้งที่อยากจะปฎิเสธแต่ร่างกายกลับตอนรับมันเสียสิ้นทุกสัมผัสจากคนตัวสูง เสื้อนอนตัวบางถูกเลิกขึ้นสูงก่อนที่จะรู้สึกถึงลิ้นอุ่น ๆ ที่ซุกซนอยู่บริเวณหน้าท้องของเค้า สัมผัสนั้นเริ่มไล่ต่ำลงไป ต่ำลงไป  แต่ก่อนที่จะมีอะไรเกินเลยกว่านี้  มือน้อย ๆ ของร่างบางก็รั้งใบหน้าเนจิไว้เสียก่อน

อย่าเนจิ....หยุดเถอะ  เสียงใสร้องขอมาพลางสายน้ำตาก็เริ่มเอ่อคลอดวงตาสีฟ้านั้นจนแทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่  เนจิรับรู้ได้ถึงความกลัวที่ฉายออกมาจากแววตาคู่นั้น เค้าเข้าใจมันได้อย่างดี

ขอโทษนะ....ชั้นไม่ควรทำอะไรแบบนี้...ใช่มั้ย  เนจิเอ่ยก่อนที่จะรั้งร่างบางมาไว้แนบอก ประโยคสุดท้ายเหมือนจะเอ่ยถามกับตัวเค้าเองเสียมากกว่า เพราะเพียงแค่ได้สัมผัสร่างบางในบรรยากาศที่พระจันทร์เหมือนจะเป็นใจ แม้เพียงเล็กน้อยอารมณ์ของเค้าที่เคยควบคุมได้เป็นอย่างดีกับถูกเจ้าตัวเล็กทำให้เตลิดไปได้โดยง่าย [ความผิดพระจันทร์เหรอเนี้ยแล้วควบคุมได้ดีตรงใหนเห็นเผลอเป็นไม่ได้ : ไรท์เตอร์]

ไม่ต้องขอโทษ......นายไม่ได้ทำอะไรผิด  ร่างเล็กที่ยังซุกอยู่กับแผ่นอกกว้างเอ่ยห้าม  เพราะจะโทษว่าเป็นความผิดของใครคนใดคนหนึ่งก็คงไม่ได้  คนตัวสูงรุกเร้าเค้าก่อนมันก็ใช่....แต่ตัวเค้ากลับไม่ปฏิเสธไปตั้งแต่แรกกลับปล่อยให้เลยตามเลยจนเกือบจะหยุดอารมณ์ไว้ไม่ทัน  แล้วจะโทษใครได้เพียงแต่ตอนนี้เค้ารู้สึกว่ายังไม่พร้อมกับสิ่งที่จะเกิดต่อไปหากหยุดไว้ไม่ทัน

ถ้านายไม่เต็มใจ....ชั้นก็จะไม่ฝืนใจนายอีก

ไม่ใช่แบบนั้น......

หือ....

ก็แค่ตอนนี้......ชั้นยังไม่พร้อมเท่านั้นเอง  พูดออกไปแล้วก็แทบจะแทรกตัวเข้ากับแผงอกของร่างสูงไปเสียเดี๋ยวนี้เลย

งั้นก็แปลว่านายเต็มใจใช่มั้ย.............คราวหน้าชั้นก็ทำได้อีกใช่มั้ย  ร่างสูงกระซิบถามข้างหูเบา ๆ ด้วยรอยยิ้ม

....................

นายเงียบ......ชั้นจะถือว่านายตกลงนะนารูโตะ  แต่แล้วจู่ ๆ ร่างในอ้อมกอดก็รีบดีดตัวออกห่างเหมือนเพิ่งนึกอะไรได้แล้วร้องถามคนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

นายเข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง....เนจิ ????”  ไม่มีคำตอบจากร่างสูงมีเพียงรอยยิ้ม ที่นารูโตะรู้สึกว่าไม่ชอบรอยยิ้มแบบนั้นเลยจริง ๆ มันดูร้ายกาจและเจ้าเล่ห์จนน่าหมั่นไส้

...........................

...................

...........

ถึงเงื่อนไข......ที่ปกปิดคิดซ้อนเร้น

ถึงเงื่อนไข......เป็นดั่งเช่นอย่าพิษร้าย

ถึงเงื่อนไข......ที่ได้เห็นเป็น...ความตาย

ก็ไม่เคย.....คิดจะห่าง.....จากกายเธอ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

620 ความคิดเห็น

  1. #556 anasia (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 02:06
    ฮื่อ หวังว่าซัสจังจะไม่มาเป็นตัวร้ายในเรื่องนี้นะ



    เนจิก็ยังหื่นได้น่ารักเหมือนเดิม
    #556
    0
  2. #516 songjibong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 17:40
    อีกนิดก็นั่นละนะ.... -/////- #อะไร?
    #516
    0
  3. #469 sara (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 16:38
    ถ้าโดนจับไปตั้งแต่แรก โตะไม่รอดแน่เลย
    #469
    0
  4. #370 l3oss_it (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 22:50
    โตะไม่ระวังตัวเองเลยอ่ะ เนจิเองก็เกือบคุมตัวเองไว้ไม่อยู่แล้วเหมือนกันเหะ
    #370
    0
  5. #313 ใครง่ะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 18:18
    เกือบไปนะ ฮ่าๆๆ
    #313
    0
  6. #267 Akihiko Ritsu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:51
    หวานเชียวนะ
    #267
    0
  7. #228 E.L.F ♥ SJ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 18:14
    ต้องมีซัสคุงมาเกี่ยวแน่เรื่องนี้
    #228
    0
  8. #209 looky39 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2555 / 12:24
    สนุกมากค่ะ^^

    วิธีแก้คืออะไรกันนะ
    #209
    0
  9. #201 Say จัง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2555 / 01:37
    วิธีแก้ต้องวายมากๆแน่
    #201
    0
  10. #141 ferincalobaramos (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2555 / 18:00
    ไหนว่าควบคุมได้ดีไงเนจิเห็นทำตลอดอ่ะ
    #141
    0
  11. #120 Spong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 06:57
    เนจิเจ้าเล่ห์ รุกนารุซะคนอ่านลุ้นเลยว่าจะ NC รึเปล่า



    ซัสจะได้ออกโรงมาวาดลวดลายของตัวร้ายมั้ยเนี่ย เพราะเรื่องนี้พระเอกหนึ่งเดียวคือเนจิ
    #120
    0
  12. #115 mod-1330 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2555 / 19:32
    อ๋าย อ่านจวนจะจบ(?)แล้วคร้า

    ขอ nc เลยแล้วกัน

    จะได้ไม่ขาดตอน

    mod_1330@hotmail.com

    ขอบคุณค่า
    #115
    0
  13. #95 NN =] (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 18:25
    คราวหน้าฉันทำได้อีกใช่มั้ย อ้ากก -///-
    #95
    0
  14. #58 เหมียวซ่า (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2555 / 19:31

    เงื่อนไขนี้ทำได้ 3 คนสินะคะ

    1.ฮินาตะ  2. ซาสึเกะ  3. เนจิ

    ฮินาตะตัดทิ้ง เพราะเดี๋ยวไม่วาย หุหุ

    ซาสึเกะ เอาไว้ เพราะวายได้ (เฮ้ย = [ ] =!!!)

    เนจิ ได้แน่นอน เพราะวายได้ และ เป็นพระเอก อิอิ <<< เหตุผลแต่ละอัน น่าเตะจริงเลยชั้น

    กรี๊ดกะฉากบนเตียง ไรเตอร์อะคราวนี้ไม่แกล้งเนจจี้แต่แกล้งเราแทนค่ะ เกือบจะได้ยล NC แล้วเชียว งืออออ

    (/โดนเตะออกนอกบทความ)

    เห็นด้วยกะไรเตอร์ค่ะ เนจจี้ควบคุมได้ดีตรงไหนคะ ชอบฉวยโอกาสตลอดเลยอะ (แต่ก็ชอบนะ อิอิ)

    รีบมาอัพนะคะ >3<

    #58
    0
  15. #57 rikosama (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2555 / 16:28
    ตอนที่แล้วมีคนบอกว่าไรท์เตอร์กลั่นแกล้งพระเอกของเรื่อง
    ตอนนี้เลยจัดเซอร์วิสฉากสวีทมาให้ เป็นการไถ่โทษก็แล้วกัน
    ฝากไว้อีกหนึ่งตอนนะ มันใกล้จะจบแล้วจริง อีกไม่เกิน 10 ตอน
    ///โป๊ก..มันใกล้ตรงใหนเหรอ//// T_T
    ก็แค่จะบอกว่าเราแต่งเรื่องนี้จบแล้วอ่ะ จะทยอยอัพให้เรื่อย ๆ
    และตอนนี้ก็ปั่นเรื่องอื่นอยู่ เท่านั้นเอง
    #57
    0