[Fic Naruto] The wind with endless love~ [Yaoi]

ตอนที่ 15 : อารมณ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    6 มิ.ย. 55

Chapter : 15

เช้านี้อากาศแจ่มใสมากแต่คนเพิ่งหายป่วยกลับรู้สึกเหมือนตัวเองกลับไปป่วยหนักอีกครั้ง อยากจะนอนต่ออีกซักหน่อยก็เมื่อคืน คุณชายเนจิท่านไม่ยอมบอกว่าเข้ามาในห้องของเค้าได้อย่างไร  ถามเท่าไหร่ก็ไม่ตอบขู่ก็แล้ว อ้อนวอนก็แล้ววิธีใหนก็ไม่ได้ผล  พอไล่ให้กลับก็ทำเป็นอิดออดอยู่นานแถมยังต้องเปลืองตัวให้มันกอดมันจูบไปฟรี ๆ อีกตั้งหลายครั้ง  กว่าจะยอมกลับก็เกือบสว่างเค้าแทบไม่ได้นอนเลยแล้วนี่ชิกามารุยังมาเรียกแต่ไก่โห่ไม่รู้รึไงว่าเค้าเพิ่งหายป่วยเห็นใจกันบ้างซิเป็นความผิดของเจ้าเนจิคนเดียวเลย  เจ้าตัวเล็กนึกบ่นคนเดียวในใจขณะเดินตามชิกามารุไปยังห้องทำงานของโฮคาเงะ  ชิกามารุเคาะประตูก่อนจะเดินนำเข้าไปในห้อง ภายในนั้นมีคนยืนรออยู่ก่อนแล้ว ครูคาคาชิ  ซากุระ  ซาอิ  สงสัยมีภารกิจถึงได้เรียกรวมทีมแต่เช้าแบบนี้…..

นารูโตะนายคิดหรือยังว่าจะให้ใครมาช่วยตัวเอง  คำถามยิงตรงจากโฮคาเงะทรงโตส่งมาให้ทันทีที่นารูโตะเข้ามายืนในห้อง

ยังครับ...  นารูโตะตอบตามตรง

ถ้าอย่างนั้นก็แย่หน่อย  เพราะมันมีข้อจำกัดเรื่องเวลาด้วย  ซึนาเดะบอกด้วยแววตากังวล

เวลา ???  ทำไมมีเวลามาเกี่ยวด้วยละครับ  ชิกามารุถามเพราะยังไม่แน่ใจ

คืนเดือนมืดที่จะถึงนี้คือเส้นตายของเธอนารูโตะ

อีกแค่สิบห้าวันเองเหรอค่ะ  ทำไมเร็วอย่างนี้ละ  ซากุระร้องอย่างตกใจ

ใช่...ถ้าไม่รีบคลายคาถากำกับภายในเวลาที่กำหนดตัวนายก็จะตกอยู่ภายใต้คาถาของมันไปตลอด  ต่อให้มีจิ้งจอกเก้าหางอยู่ในตัวก็เถอะ.....มันมีแต่จะทำให้นายไปสบายเร็วขึ้นก็เท่านั้น  ซึนาเดะเอ่ยในสิ่งที่กังวลใจให้ทุกคนได้รู้ร่วมกัน

งั้นที่เรียกพวกเรามาที่นี่เพื่ออะไรละครับ  คาคาชิร้องถาม

เพราะชั้นจะบอกวิธีที่จะคลายคาถากำกับนั้นให้นะซิ  ส่วนที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของพวกเธอเองว่าจะไปหาใครมาช่วย หรือจะทำยังไงให้นารูโตะรอดจากปัญหาคราวนี้

แล้ววิธีละครับ..

วิธีก็คือ...............????”

ห๊าาาา......  ทุกคนอุทานด้วยความตกใจจะมีเพียงแค่เจ้าตัวต้นเหตุเท่านั้นที่ยืนนิ่งเป็นรูปปั้นไม่ออกอาการใด ๆ

ต้องทำแบบนั้นจริง ๆ เหรอค่ะ  ซากุระร้องถามเพราะไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

มันเป็นวิชาต้องห้ามที่โอโรจิมารุคิดค้นขึ้นมานี่นา

ถ้าไม่มีอะไรแล้ว...ผมขอตัวก่อนนะครับ  ตัวต้นเหตุพูดจบก็เดินออกไปเงียบ ๆ

แล้วถ้าให้คนอื่นที่ไม่ได้มีเงื่อนไขพิเศษนั้นช่วยละครับผลจะเป็นยังไง  คาคาชิลองถามดูเผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง

มันไม่ได้ผลหรอกมีแต่จะส่งผลร้ายกับคนที่โดนคาถาเสียมากกว่า แต่ก็ไม่ถึงตายหรอก...แค่เกือบเท่านั้น

นารูโตะเดินเหม่อออกมาจากห้องทำงานของโฮคาเงะโดยไม่รับรู้ถึงสิ่งรอบข้าง  จึงไม่ได้สังเกตุถึงสายตาคู่หนึ่งที่มองตรงมายังเค้าด้วยความสงสัยและกังวล จนร่างบางหายลับไปตรงมุมตึกไม่ไกลนัก….

เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ....ทำไมนายถึงทำหน้าแบบนั้น  ชายหนุ่มผมยาวเอ่ยถามราวกับว่าคนที่เดินหายไปจะได้ยินและตอบกลับมาถึงปัญหานั้น  เค้ายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นอีกพักใหญ่ก่อนจะเดินจากไปยังจุดนัดหมาย

รอนานมั้ย....เนจิ...ขอโทษที่มาช้าพอดีว่ามีเรื่องนิดหน่อย  เท็น เท็น พูดไปหอบไป

ไม่นิดหน่อยนะครับ  เรื่องใหญ่เลยทีเดียวละครับ  ลี รีบแย้ง

มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ.....พวกนายไปได้ยินอะไรมาล่ะ  เนจิรีบพูดดักทางเพื่อนร่วมทีมทันที

ก็เรื่องวิธีคลายคาถาที่ตัวนารูโตะนะซิมันมีปัญหาเยอะเลยทีเดียว  คนฟังขมวดคิ้วอย่างสงสัยมันมีเรื่องอะไรที่เค้าไม่รู้อีกเหรอเมื่อคืนเจ้าตัวเล็กก็ไม่ได้บอกอะไรนี่นา

แล้วมันมีอะไรเหรอ  เนจิเอ่ยเร่ง

ก็วิธีแก้มันต้อง....เอ่อ.....คือมันต้อง...........  ทั้งสองจึงบอกเรื่องเงื่อนไขในการคลายคาถากับคุณสมบัติของคนที่จะมาช่วยรวมถึงกำหนดเส้นตายให้เนจิฟังทั้งหมด

ใครเป็นคนบอกเรื่องนี้ ????”  หลังจากฟังจบคนฟังก็เริ่มกระวนกระวาย

คุณซากุระครับเมื่อกี้ระหว่างทางมาที่นี่เราเจอกับทีมของครูคาคาชิ ก็เลยรู้เรื่องทั้งหมดนี้ละครับเนจิ  ลีตอบเสียงดังฟังชัด

แต่เหมือนพวกนั้นเองก็รู้อยู่ว่าคนที่จะช่วยนารูโตะได้ตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่หมู่บ้านแล้ว  เท็น เท็นเอ่ยตามที่ได้ยินมา

เธอหมายถึงใคร....????”  เนจิหันไปถามเสียงดุ

ก็..ซา....

หยุดเดี๋ยวนี้  ไม่ต้องพูดแล้ว  เนจิเอ่ยเสียงเข้มก่อนจะรีบเดินจากไป

ก็ถ้าไม่ใช่หมอนั่นแล้วยังจะมีใครที่นารูโตะให้ความสำคัญ แล้วเค้าคนนั้นก็เห็นว่านารูโตะสำคัญอีกล่ะ  ถึงจะอยู่ห่างกันก็ตาม...  เท็น เท็น ตะโกนไล่หลังเนจิไป

ไม่ใช่ว่าเค้าจะไม่รู้แต่ไม่อยากยอมรับว่าใครคนนั้นเป็นคนที่เจ้าตัวเล็กเฝ้าติดตามอยู่ตลอดมาจนถึงตอนนี้.....ทำไมล่ะ.....ขอให้เค้าเป็นคน ๆ นั้นแทนไม่ได้เหรอ.....แล้วภาพที่ร่างน้อยปฏิเสธเค้าเมื่อคืนก็ลอยเข้ามาในห้วงความคิด....เพราะยังรอคอยใครคนนั้นอยู่เสมอจึงไม่อาจให้ใครเข้าไปครอบครองพื้นที่ในหัวใจได้...ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บ

.............

หลายวันแล้วที่นารูโตะเก็บตัวเงียบไม่ออกไปใหนประกอบกับไม่มีภารกิจเลยไม่ได้ก้าวเท้าออกจากห้องไปใหนเลย มีเพื่อน ๆ แวะมาหาด้วยความเป็นห่วงพยายามคิดหาวิธีช่วยต่าง ๆ นานาแต่ก็ไม่เข้าท่าเลยซักวิธี เค้าเลยปฏิเสธไป ไม่ใช่ว่าเค้าไม่เข้าใจเพราะรู้ดีว่าไม่มีวิธีใหนนอกจากต้องทำแบบนั้น ยิ่งคิดก็ยิ่งหดหู่ตัวเค้าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเพราะอะไร......ก่อนหน้านี้เค้าพยายามที่จะตามหาใครคนนั้นแทบพลิกแผ่นดินเพื่อที่จะได้เห็น พบเจอ พูดคุย  แต่พอโอโรจิมารุจะมาพาเค้าไปหาใครคนนั้นจริง ๆ เค้ากลับไม่อยากไป.....ทำไมกันนะ...  ตอนนี้เค้าเหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้ว  ร่างบางนั่งมองพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวคมสวยบนฟากฟ้าที่มืดมิด  เคยมีใครบางคนบอกเค้าว่าหากมองเห็นพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวบนท้องฟ้าในยามที่จิตใจหม่นหมอง มันก็เหมือนถูกคมเขี้ยวของราตรีฟาดฟัน ถ้าหากเป็นจริงจิตใจของเค้าคงกำลังหม่นหมองอยู่สินะเค้าถึงได้รู้สึกเหมือนมีมีดมากรีดลงบนหัวใจแบบนี้....แล้วก็ปล่อยความคิดให้ล่องลอยไปอย่างไร้จุดหมาย

............................

ดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปนานแล้วแต่ร่างของใครบางคนยังคงฝึกฝนต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน เนจิอยู่ฝึกที่นี่คนเดียวจนดึกดื่นมาหลายคืนแล้วคืนนี้ก็เช่นกัน  เสียงฟ้าร้องดังก้องไปทั่วพร้อมกับเมฆครึ้มที่ลอยมารวมตัวกันทำให้เค้าต้องหยุดการฝึกในค่ำคืนนี้เพราะดูท่าว่าฝนคงจะตกลงมาในไม่ช้านี้  ระหว่างทางที่เค้ากำลังจะกลับก็รู้สึกเหมือนเห็นเงาคนเคลื่อนไหวอยู่ไกล ๆ จึงตัดสินใจปลุกเนตรสีขาวขึ้นมาในทันทีเพราะถ้าเป็นศัตรูเข้าก็จะได้ชิงลงมือก่อน แต่สิ่งที่เค้าได้รับรู้ในเวลาต่อมาทำให้เค้ายิ่งประหลาดใจเจ้าของเงาน่าสงสัยกลับกลายเป็น.....นารูโตะ

ระยะห่างระหว่างเค้ากับนารูโตะมีมากพอควรเนจิจึงเร่งความเร็วเพื่อที่จะตามคนข้างหน้าให้ทัน  แต่เส้นทางที่คนข้างหน้ากำลังมุ่งไปนั้นมัน......ไม่จริงใช่มั้ย........คนตรงหน้าคิดจะทำอะไรกันแน่…….

นารูโตะมาหยุดอยู่ที่หน้าน้ำตกขนาดใหญ่มีรูปปั้นบุรุษสองคนหันหน้าเข้าหากัน.......ใช่แล้วที่นี่คือ น้ำตกของผาสิ้นสุด [ชื่อไทยมันเขียนอย่างนี้มั้ยนะ : ไรท์เตอร์]  ร่างบางยืนนิ่งอยู่นานเหมือนจะหวนคิดถึงอดีตที่ผ่านมา สถานที่แห่งความทรงจำของเค้า....เค้าได้สูญเสียคนสำคัญในชีวิตคนหนึ่งไปที่นี่  ขณะกำลังจะก้าวเดินไปข้างหน้าก็ต้องหยุดชะงักเพราะมีเสียงใครคนหนึ่งเรียกเค้าไว้

นารูโตะ………นายคิดจะไปใหน  ชายหนุ่มผมยาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงกร้าว

เนจิ....นายมาได้ยังไง  ร่างบางถามออกไปเพราะตกใจที่จู่ ๆ คนตรงหน้าก็มาโผล่ที่นี่พร้อมกับเค้า

นายคิดจะทำอะไร...คิดจะออกไปหามันใช่มั้ย...มันสำคัญกับนายมากจริง ๆ สินะ  เนจิไม่ได้ตอบคำถามแต่กลับตะคอกถามร่างบางกลับมาด้วยอารมณ์ที่เริ่มจะคุกรุ่นขึ้นเรื่อย ๆ

เนจิ....นายฟังชั้นก่อนซิ...ชั้นอธิบายได้นะ  ร่างเล็กพยายามอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลเพราะคนตรงหน้าเวลานี้คงไม่ยอมรับฟังง่าย ๆ แน่

จะแก้ตัวงั้นเหรอ....นายทำแบบนี้มันไม่เหมือนกับนารูโตะที่ชั้นเคยรู้จัก....นายจะยอมทิ้งหมู่บ้านเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอดอย่างนั้นเหรอ....  ได้ฟังดังนั้นก็ให้รู้สึกเจ็บแปลบ ความรู้สึกน้อยใจ เสียใจ มันปะทุขึ้นมาอย่างรวดเร็วที่คนตรงหน้าไม่เชื่อใจเค้า

นายคิดว่าชั้นจะทำอะไรล่ะ....เนจิ  ร่างเล็กเอ่ยตัดพ้อ

ชั้นรู้ว่านายไม่เคยลืมใครบางคนที่สูญเสียไป  และยังคงเฝ้าติดตามจนถึงตอนนี้แล้วตอนนี้นายก็มีโอกาสที่จะได้พบกับคน ๆ นั้นแล้ว นายก็เลยเลือกที่จะไปหามัน เลือกที่จะทรยศหมู่บ้านเพื่อให้ตัวเองรอดใช่มั้ย  ร่างสูงพูดออกไปด้วยหัวใจที่เจ็บปวดเค้าเพียงหวังว่าซักวันเจ้าตัวเล็กจะยอมเปิดใจให้กับเค้าบ้างแม้ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ แต่ตอนนี้เหมือนกับว่าความหวังของเค้าถูกร่างบางตรงหน้าทำลายจนสิ้น....ไม่มีวันที่เค้าจะได้รับความรู้สึกแบบนั้นจากเจ้าตัวเล็กเลย...

ชั้นไม่ปล่อยให้นายไปหามันง่าย ๆ หรอกนะ

แล้วนายจะทำอะไรได้....นายจะหยุดชั้นงั้นเหรอ  ร่างบางเอ่ยประชดประชัน

ชั้นจะทำมากกว่านั้นนะซิ  พูดแล้วก็ตรงเข้าไปกระชากร่างบางตรงหน้าเข้ามาใกล้แล้วบดริมฝีปากของตนลงไปบนริมฝีปากอิ่มสวยอย่างดุดัน มือไม้ก็เริ่มลุกล้ำจ้วงจาบต้องการครอบครองมากขึ้น ร่างเล็กถูกกดลงบนพื้นพร้อมกับร่างสูงที่ทาบทับลงมาอย่างรวดเร็ว  สัมผัสที่รุนแรงต่างจากก่อนหน้านี้ราวกับว่าคนตรงหน้าไม่ใช่ใครคนเดิมที่เค้ารู้จักอีกต่อไป

อืออ...  ร่างเล็กพยายามดันร่างสูงออกแต่ก็ไม่เป็นผลซ้ำร้ายมือสองข้างยังถูกคนตรงหน้ากดไว้กับพื้นอีกด้วย  เมื่อร่างสูงปล่อยให้ริมฝีปากคู่นั้นเป็นอิสระก็หันไปซุกไซร้ตามซอกคอนวลโดยไม่สนใจเสียงร้องประท้วงของคนข้างใต้

หยุดนะ....เนจิ...บอกให้หยุดเดี๋ยวนี้  เมื่อร่างบางร้องหนักขึ้นเรื่อย ๆ เค้าจึงหันไปตะคอกเสียงดังด้วยความโกรธ

ชั้นไม่ปล่อยให้นายออกไปหามันหรอก....ไม่มีทาง หรือถ้าจะไปนายจะต้องไม่มีอะไรเหลือไว้ให้มันอีกเลย  พูดแล้วก็กระชากเสื้อนอนตัวบางให้หลุดติดมือไป หัวใจของร่างเล็กก็แทบจะหยุดเต้นไปเสียตรงนั้น  น้ำตาเริ่มเอ่อคลอดวงตาคู่สวยแต่คนตรงหน้าไม่ได้สนใจกับประกบริมฝีปากกับเค้าอีกครั้งด้วยความรู้สึกที่หนักหน่วงกว่าเดิมจากนั้นก็ไล่เรื่อยลงไปผ่านซอกคอนวลต่ำลงไปจนถึงเนินอกทุกที่ ๆ ไล่ผ่านไปร่างสูงจะฝากร่องรอยเอาไว้เหมือนจะประกาศความเป็นเจ้าของบนเรือนร่างนี้ ยิ่งลิ้นอุ่นนั้นลากต่ำลงไปมากเท่าไหร่น้ำตาของร่างบางก็ยิ่งใหลรินมากเท่านั้น

เนจิ....อย่านะ...อย่า  ร่างเล็กร้องอ้อนวอนด้วยน้ำตานองหน้าเรี่ยวแรงที่ดูจะด้อยกว่าของตนในเวลานี้ ทำให้ไม่สามารถขัดขืนได้ แรงสะอื้นที่มีมากขึ้นเหมือนจะทำให้คนที่กำลังรุกเร้าอยู่นั้นสัมผัสได้ ร่างสูงก็ดูจะตกใจอยู่ไม่น้อยกับการกระทำของตนจนต้องชะงักการกระทำทั้งหมด  สายฝนเริ่มโปรยปราย สายฟ้าแลบแปลบปลาบไปทั่ว ราวกับอารมณ์และความรู้สึกของคนทั้งสองในเวลานี้ที่กรุ่นโกรธ และไม่เข้าใจ

ทำไมนารูโตะ....นายรังเกียจชั้นมากขนาดนี้เลยเหรอ  น้ำเสียงตัดพ้อเอ่ยออกมาจากใจ

อย่าทำกับชั้นแบบนี้เลย...  น้ำตายังคงใหลรินจากดวงตาคู่สวย  น้ำเสียงอ้อนวอนกึ่งปฏิเสธจากร่างข้างใต้มันทำให้เนจิเจ็บปวดยิ่งกว่าครั้งใหน ๆ........แล้วสายฟ้าก็ฟาดลงมาบริเวณยอดไม้ใกล้ ๆ เป็นเหมือนสัญญาณให้ใครบางคนได้ลงมือทำในสิ่งที่ไม่คิดว่าเค้าจะทำมาก่อน

ชั้นจะเป็นคนช่วยนายเอง......ถึงนายจะไม่ต้องการแต่ชั้นก็จะทำมัน.....ชั้นจะไม่ยอมให้นายจากไปแบบนี้แม้ต้องแลกด้วยชีวิตชั้นก็จะทำ  ร่างสูงก้มลงมากระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู  พอได้ยินแบบนั้นแล้วหัวใจของนารูโตะมันเหมือนจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ....ร่างสูงตรงหน้าคิดจะทำอะไรเค้ารู้ดีแล้วเค้าก็จะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด พยายามจะดิ้นให้หลุดแต่ทว่าเนจิใช้คาถาพันธนาการกับเค้า ปากก็ร้องห้ามด้วยความตกใจ

ไม่ได้นะ.....นายจะทำแบบนั้นไม่ได้นะ...ปล่อยชั้นเดี๋ยวนี้เนจิ.....อย่าทำนะ....ปล่อย....บอกให้ปล่อยไอ้บ้าเนจิ...อย่านะ....อย่า  ช้าไปแล้วเนจิคว้ามีดสั้นออกมาถือไว้ในมือเรียบร้อยแล้ว  สายตาสีมุขที่ดูมุ่งมั่นในยามปกติแต่ในเวลานี้มันกลับยิ่งดูจริงจังจนน่ากลัว....เค้าตัดสินใจแล้วใครก็หยุดเค้าไม่ได้ ถึงเค้าจะไม่ใช่คน ๆ นั้น  แต่การกระทำทั้งหมดจากนี้ไปเค้าจะทำเพื่อร่างเล็กนี้.....อย่างเต็มใจ.....

............................

...............

.......

แรงอารมณ์......ที่ถูกส่งผ่านสัมผัส

แรงอารมณ์......ที่ผูกมัดจากส่วนลึก

แรงอารมณ์......ที่บ่งบอกความรู้สึก

จิตสำนึก.....ความรัก.....ความต้องการ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

620 ความคิดเห็น

  1. #557 anasia (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 09:32
    นะ เนจิ0-0 ผีเข้ารึไง ถอยออกม๊าาาา นายคิดจะทำอะไรนัตจังห๊ะ!!!
    #557
    0
  2. #517 songjibong (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 18:00
    โอยยย ดราม่าอย่างใหญ่หลวงง 
    #517
    0
  3. #371 l3oss_it (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 22:58
    ตื่นเต้นๆๆๆๆๆ
    เนจินายจะทำอะไรนารูโตะน่ะ
    #371
    0
  4. #314 ใครง่ะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 18:34
    เนจี้ของนั้นนายจะทำไรห๊ะ
    #314
    0
  5. #268 Akihiko Ritsu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:05
    ตื่นเต้นๆมีมีดด้วย
    #268
    0
  6. #229 E.L.F ♥ SJ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 18:15
    เฮ้ยๆ เริ่มยากและ - -
    #229
    0
  7. #210 looky39 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2555 / 15:15
    สนุกมากค่ะ

    ว่าแต่เงื่อนไขคืออะไรกันแน่ ทำไมต้องเล่นมีดด้วย- -?
    #210
    0
  8. #142 ferincalobaramos (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กันยายน 2555 / 18:09
    อ่าน่าสงสารทั้งคู่เลย
    #142
    0
  9. #96 NN =] (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 18:26
    เนจิ จะทำอะไรรร =0=
    #96
    0
  10. #60 เหมียวซ่า (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2555 / 22:44

    กรี๊ดดดดดดดดดดด เนจจี้ทำไรหนูโตะ อย่านะคะ อย่า อย่า.....อย่าช้าสิ (เฮ้ย ไหงพูดงี้ = [ ] =!! / โตะ)

    แล้วเงื่อนไขที่ว่านี่อะไรกันนะ? หรือว่าหนูโตะต้องโดนจับกดก่อน = [   ] =!!!!

    เนจจี้คุง อย่าเล่นมีดสิ อันตรายนะ ไม่เอาๆ อย่าบอกนะว่าเนจจี้เป็น S น่ะ = [     ] =!!!! (แอ่ก / โดนมวยอ่อนอัด)

    #60
    0