พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 61 : นิทานเมเปิล 8 -RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 ส.ค. 62


ดาวน์โหลดผ่านเว็บ MEB


ขอบพระคุณที่สนับสนุนผลงานอีบุคนะคะ



หลังจากที่หญิงสาวรับโทรศัพท์และพูดคุยด้วยภาษาอังกฤษได้ไม่กี่นาที ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามาปรากฏตัวที่บริเวณลานกว้างหน้าท้องพระโรงอันสวยงาม ซึ่งเคยใช้เป็นสถานที่ว่าราชการของกษัตริย์ โดยเหล่าบรรดาขุนนางจะมายืนเรียงแถวกันตามลำดับชั้นยศเพื่อรอเข้าเฝ้าในท้องพระโรง

พัฒนะจ้องมองหนุ่มเกาหลีหน้าตาดีที่เดินเข้ามาทักทายน้ำรินด้วยสีหน้าที่บอกว่าไม่ได้คาดคิด ดวงตาของชายหนุ่มชาวไทยบอกว่าสงสัยเต็มที่ ซึ่งไม่ได้รอดพ้นไปจากสายตาของหญิงสาวที่แอบชำเลืองสังเกตการณ์อยู่เงียบๆ

เธอทักทายตอบฮันดงวอนอย่างสนิทสนม ท่าทางบอกว่าคุ้นเคยกันพอสมควร พัฒนะไม่คิดว่าน้ำรินจะนัดเพื่อนชายชาวต่างชาติเอาไว้ เขาคิดว่าเป็นเพื่อนสาวชาวเกาหลีเสียอีก เพราะดูเหมือนจะเคยได้ยินเอื้องฟ้าพูดอยู่หนหรือสองหนว่า น้ำรินและเจนสุดามีเพื่อนเป็นคนเกาหลี รู้จักกันที่อเมริกา

“พี่นะ นี่คุณฮันเพื่อนใหม่ของรินค่ะ เขาจะมาช่วยถ่ายรูปให้”

“ครับ” พัฒนะตอบรับด้วยสีหน้าที่ยังไม่หายงง เขายื่นมือไปสัมผัสมือกับชายหนุ่มต่างชาติตามมารยาท

น้ำรินเพียงแต่แนะนำว่าพัฒนะเป็นคนไทยที่มาเที่ยวเกาหลีในช่วงพักร้อน เธอไม่อธิบายใดๆ อีกแล้วหลังจากนั้นก็เริ่มต้นทำงานกันทันทีโดยแทบจะไม่สนใจพัฒนะอีกเลย แม้ว่าเขาจะเดินร่วมกลุ่มไปด้วยตลอดทาง

น้ำรินตั้งใจทำงานและสนใจเพียงแค่ตากล้องเท่านั้น เพื่อให้ได้ภาพตามที่ต้องการไปประกอบงานเขียนของตนที่ต้องส่งกลับไทยตามกำหนด

“คุณฮัน...”

“ว่าไงริน”

“ช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหม”

หญิงสาวขยับเข้าใกล้เขา ทำทีว่าขอดูภาพที่หน้าจอของกล้องเป็นการเช็กภาพในระหว่างการทำงาน แต่จริงๆ แล้วเธอตั้งใจคุยกับเขาอีกเรื่องหนึ่ง

“ช่วยอะไร” ฮันดงวอนก้มหน้าลงมองสาวไทยร่างเล็กด้วยความงง

“เขาตามฉันมา” หญิงสาวทำปากบุ้ยใบ้ไปทางหนุ่มไทยที่ถือกล้องตัวเล็กๆ ในมือและเดินถ่ายภาพไปเรื่อยๆ เป็นการฆ่าเวลา

“ตามมาทำไม คุณไม่ได้นัดเขาเหรอ”

“จะบ้าเหรอ ฉันนัดคุณไว้แล้วจะไปนัดซ้อนนัดเพื่ออะไรกันเล่า” น้ำรินกระซิบเสียงเข้มขึ้นอีกนิด “เขาตามฉันมาจากเมืองไทย”

“เขาเป็นใคร”

ฮันดงวอนชักสงสัย ดูท่าทางแม่สาวตาโตจะมีลับลมคมในชอบกล เพราะตั้งแต่รู้จักกันมาเขาไม่เคยเห็นเธอมีอาการแบบนี้มาก่อนเลย

“เขา...เอ้อ...เขาตามมาง้อฉันน่ะ”

น้ำรินไม่รู้จะเฉไฉไปทางไหนเลยต้องบอกกันตามตรง งานนี้เป็นไงก็เป็นกัน เพื่อตัดปัญหาคาราคาซัง น้ำรินจึงตัดสินใจเดินตามแผนที่เกิดจากไอเดียของเพื่อนรักที่คิดออกมาสดๆ ร้อนๆ เมื่อเช้านี้

“เขาเป็นบอยเฟรนด์ของคุณใช่ไหม”

“เคยเป็น”

“อ้อ...คุณเลิกกับเขา แล้วหนีเขามาเกาหลีใช่รึเปล่า” ฮันดงวอนเดาเรื่องราวเอาเอง

“เปล่า...เราเลิกกันมานานร่วมๆ สองปีแล้ว”

“เอ๋...แล้วเขาจะตามคุณมาทำไมอีก”

“เอาไว้ฉันจะเล่าให้ฟังวันหลังได้ไหม ตอนนี้ฉันอยากให้คุณช่วย”

น้ำรินรีบตัดบท พลางเหลือบมองต้นเหตุที่เริ่มเดินวนเวียนเข้ามาใกล้ๆ ด้วยสีหน้าที่ยังเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

109 ความคิดเห็น