( SF / OS ) CRUSH — โฮลิน , holin

ตอนที่ 37 : cutie bunny lin 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,086
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    1 ส.ค. 61


Cutie Bunny Lin

 


วิวกรุงเทพไม่ใช่สิ่งที่คนอกหักอย่างเบลต้องการในตอนนี้ เขาอยากไปใช้ชีวิต ไปพักใจอยู่ที่ต่างจังหวัดมากกว่ามานั่งโง่ ๆ อยู่ที่ห้อง แต่ก็ทำอะไรไปมากกว่านั้นไม่ได้ สองอาทิตย์นับตั้งแต่ข่าวเม้าท์เป็นกระแสไปทั่วโลกโซเชียล เบลไม่ได้รับการติดต่อจากอีกฝ่ายนับตั้งแต่นั้น บันนี่คนโปรดของเขาหายไป เป็นเพราะตัวเองด้วยที่ไม่พยายามติดต่อไป คงเป็นเพราะกลัว



กลัวว่าข่าวนั้นจะเป็นจริง



จริงอยู่ที่เบลกับน้องแค่คุยกัน แต่ทุกอย่างที่เคยทำร่วมกันมันเหมือนสิ่งที่คนรักกันเขาทำไม่ใช่หรือ ไปเที่ยวด้วยกัน โทรคุยกันทุกคืน ให้กำลังใจกันยามเจอเรื่องเครียด ๆ



หรือน้องอาจจะคิดไม่เหมือนกับเขา



จู่ ๆ เสียงเตือนของเพื่อนก็เล่นวนซ้ำในหัว ไม่ใช่ว่าเมไม่เคยเตือน รายนั้นเตือนแล้วเตือนอีก เป็นเขาเองที่ไม่ฟังคำเตือนของเพื่อน สุดท้ายแล้วก็ต้องมานั่งเสียใจอย่างนี้ เบลเองก็ไม่อยากจะปักใจเชื่อในสิ่งที่คนเขาเม้าท์กัน แต่ยิ่งอีกฝ่ายเงียบมากเท่าไร ยิ่งตอกย้ำว่าข่าวที่ออกไปเป็นเรื่องจริง



เรื่องจริงที่ไม่มีวันทำใจได้



เรื่องของเบลกับน้องบันนี่คนโปรดเกิดขึ้นไวมาก ได้คุยกันโดยบังเอิญ ได้เรียนรู้กันอยู่หนึ่งเดือน จะบอกทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นแค่ฝันก็ไม่ใช่ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นจริง เบลยังจำคืนวันเกิดของตัวเองได้อยู่เลยว่าคืนนั้นมีความสุขมากแค่ไหน กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของอีกฝ่ายยังติดอยู่ที่โซฟา ห้องน้ำ หมอน ทุกๆที่ ที่เราใช้เวลาอยู่ด้วยกัน



ความรู้สึกที่ติดค้างอยู่ในใจไม่ต่างอะไรจากคนที่โดนฟันแล้วทิ้ง

จริง ๆ ควรเป็นน้องที่รู้สึกแบบนั้น แต่นี่กลับกัน..ทำไมเป็นเบลเสียเอง



ไอ้เบล มากินข้าว



กลิ่นกับข้าวลอยเตะจมูกมาแต่ไกลพร้อม ๆ กับเสียงเรียกของรูมเมทเพื่อนรัก เขาล่ะไม่กล้าสู้หน้ามันทุกที  เห็นหน้ามันแล้วเสียงเตือนก็ลอยดังเข้ามา เจ็บใจที่ไม่เชื่อคำเตือนเพื่อน แต่ก็ไม่ได้คิดว่าน้องหลอกเขา สับสนตัวเองไปหมดทุกสิ่งอย่างจนจะบ้าตายแล้ว




กูไม่หิว มึงกินเลยเม ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเอ่ย ๆ จนเพื่อนอย่างเมเริ่มจะมีน้ำโหขึ้นมาบ้างแล้ว




เสียงจิ๊ปากดังขึ้นก่อนจะตามมาด้วยเสียงฝีเท้าตึงตัง ชายหนุ่มพิงศีรษะกับกระจกบานใจ เลือกที่จะปิดเปลือกตาลงไม่อยากรับรู้อะไร ก่อนจะได้ถอนหายใจเฮือกที่สองก็รู้สึกได้ถึงแรงตบมหาศาลที่ส่งมาจากฝ่ามือของเพื่อนรัก




ไอ้เหี้ยเม!




ตบกูทำไมวะ! ”



ตบเรียกสติมึงไงเบล เมื่อไรจะเลิกทำหน้าเป็นหมาไม่มีเจ้าของสักทีวะ



ก็เพราะเจ้าของหายไปไง กูถึงเป็นแบบนี้อ่ะ



เจ้าของที่ว่าก็คือน้องบันนี่ลินคนน่ารักนั่นแหละ



เมถอนหายใจดังพรืด ส่ายหัวกับความงี่เง่าของเพื่อนรักก่อนจะนั่งลงตรงข้ามกัน มองใบหน้าอิดโรยของเพื่อนแล้วก็ปวดใจแทน เขาน่ะอยากจะพูดแทบตายว่าสมน้ำหน้า เตือนแล้วไม่เชื่อ แต่พูดไปก็รังแต่จะทำให้ไอ้เพื่อนตัวดีมันเสียใจมากกว่าเดิม แค่นี้ก็เจ็บจะตายแล้วมั้งนะ



แต่มึงต้องกินข้าวป่ะวะ คนเราต้องกินข้าวนะไอ้เบล



คนอกหักเขาอดข้าวกันมึงไม่รู้เหรอเม



เพื่อนตัวดีหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะมองไปที่อื่น เบลไม่เคยเป็นแบบนี้ ตั้งแต่รู้จักกันมา เห็นมีแค่คนนี้แหละมั้งที่ทำให้เจ็บหนักสุด เบลไม่ได้แสดงออกทางคำพูดหรือน้ำเสียง ไม่แม้แต่จะบอกเพื่อนว่าเจ็บ แต่มันซึมลงอย่างเห็นได้ชัด กิจวัตรประจำวันที่เคยเอาแต่ตามเหล่าบันนี่น่ารัก ๆ ก็หายไป ไม่มีชื่อน้องลลินคนน่ารักหลุดออกมาจากปากมันอีกเลย แม้แต่อะไรที่เกี่ยวกับวงการบันนี่ เบลก็ไม่เคยพูด



และเพื่อนอย่างเขาก็ทนเห็นมันเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว



มึงถามน้องหรือยัง ตั้งแต่ข่าวออกมา



กูไม่ได้ติดต่อน้องลินไปเลย น้องเขาก็เงียบไปเหมือนกัน



ทำไมวะ ทำไมไม่ติดต่อไป กลัวอะไร มึงไม่เคยเป็นแบบนี้เลยป่ะวะเบล แต่ก่อนเห็นมีอะไรก็จะเคลียร์ตลอด แต่กับคนนี้ทำไมมึงป๊อด



ใช่ เมไม่เข้าใจเพื่อนรักตัวเองเท่าไรนักหรอก เพราะที่มันเป็นอยู่ตอนนี้เหมือนไม่ใช่ไอ้เบลคนเดิมที่เคยรู้จัก มันคงรู้สึกเสียศูนย์ไปมาก แต่ความเป็นเบลที่เคยเป็นมันหายไปไง ใช่ว่าเขาจะชอบน้องลินอะไรนี่สักเท่าไร ขึ้นชื่อว่าเป็นคนที่ทำให้เพื่อนรักเสียใจเขาน่ะไม่ชอบทั้งนั้น แต่เรื่องแบบนี้ควรจะถามก่อนไม่ใช่เหรอ สุดท้ายแล้วถ้ามันไม่ใช่เรื่องจริง ... มันก็ไม่แฟร์กับน้องลลินของไอ้เบลมันเช่นกัน




มึงเข้าใจป่ะว่ากูกลัวว่าข่าวมันจะเป็นจริงไง ... กูถึงไม่โทร ถ้ากูโทรไปหาแล้วน้องบอกว่า น้องคบอยู่กับคนนั้นจริงมึงจะให้กูทำยังไงอ่ะเม กูทำใจไม่ได้หรอก กูชอบน้องมานานมึงก็รู้ รู้อยู่ว่าไม่ควรหวังอะไร แต่ครั้งหนึ่งอ่ะ .. มึงก็รู้ว่ากูก็ไม่ได้ชอบน้องแบบแฟนคลับคนหนึ่งอ่ะ กูชอบน้องเขาในฐานะผู้ชายคนหนึ่งอ่ะ กูรู้สึกเหมือนฝันไปเลย แม่ง มาฟันกูแล้วก็ทิ้งกูไปงี้เหรอวะ  




แต่โทรไปมึงก็จะได้รู้เลยไงว่าตกลงเขาคบหรือไม่คบ ไม่ใช่ว่ามานั่งคิดเองแบบนี้ อุตส่าห์ได้เขาละ ยังมาทำตัวกาก ๆ อีก




เบลตวัดสายตามองเพื่อนอย่างเคือง ๆ ไม่เป็นไอ้เบลน่ะไม่รู้หรอกว่ามันเครียดขนาดนั้น ขนาดตอนทำข้อสอบเอนทรานซ์เข้ามหาลัยยังไม่เครียดขนาดนี้เลยป่ะ ความรักนี่เข้าใจยากจริง ๆ




อย่ามาว่ากูกากนะ ทีเรื่องน้องแจนอะไรของมึงนั่นอ่ะ มึงยังกากเลย




ทีกับน้องแจนสาวออฟฟิศของมันล่ะ เทียวไปเทียวมาไปกินข้าวกลางวันด้วยทุกมื้อ สุดท้ายก็ทิ้งมันไปมีคนใหม่ แล้วให้เหตุผลว่า อยากให้พี่เมเจอคนที่ดีกว่า ไอ้เมเจ็บหนักอยู่เป็นเดือน เขายังไม่เอามาพูดว่ามันกากเลย ที่กับเรื่องนี้ล่ะเอามาพูด ไอ้เพื่อนเวร!




กากไม่เท่ามึงหรอกเบล มึงติดต่อน้องเขาไปถ้ามันไม่จริงมึงก็มีโอกาสอ่ะ ดีกว่ามาปล่อยโอกาสทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ งี้ป่ะ อย่าโง่กูขอร้อง




ได้ทีสอนกูใหญ่




เอาไปคิดดูละกัน




เออ ขอบใจ




เบลผ่านตอนเช้ามาแบบงง ๆ หลังจากโดนสั่งสอนชุดใหญ่ ก็โดนไอ้เพื่อนตัวดีลากมากินข้าวและออกไปทำงานพร้อม ๆ กัน ถือว่าเพื่อนเขาเป็นคนที่ใช้ได้คนหนึ่งเลย อะไรบนรถที่เกี่ยวกับวงการบันนี่ถูกมันเก็บลงจากรถหมดทุกอย่างพร้อมให้เหตุผลว่า




รถมันรกไปแล้ว ขอเก็บออกบ้างแล้วกัน ไม่ได้ทิ้ง เดี๋ยวใส่ถุงเอาไปไว้ในห้องมึง




เอาจริง ๆ ก็ไม่รู้จะผ่านแต่ละวันมาได้ยังไงเหมือนกัน  ถ้าไม่มีมัน




พี่เบล ๆ เห็นบันนี่ลินเซ็ตใหม่ยังพี่ แม่งโคตรแซ่บ




รุ่นน้องที่ทำงานไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไร ค่อย ๆ วางจานข้าวลงกับโต๊ะอาหาร นั่งเก้าอี้ตัวถัดจากเบลไปหนึ่งตัว เมเงยหน้ามองเด็กนั่นสลับกับเพื่อนตัวเองแบบเงียบ ๆ ส่วนเบลก็ไม่ตอบอะไร เอาแต่ก้มหน้าก้มตาจ้วงอาหารกลางวันเข้าปาก อยากจะไปให้พ้นจากแคนทีนไว ๆ ขืนอยู่คงได้ยินชื่อน้องแน่ ๆ เกิดใจอ่อนแอร้องไห้กลางแคนทีนทำไงล่ะวะ




ที่ถ่ายครบรอบยี่สิบปีนิตยสารป่ะ โหยแม่ง ขาวมากกกกกก กูแม่งโคตรใฝ่ฝัน ครั้งหนึ่งในชีวิตของกูเลยนะมึง  




กึก!




เสียงช้อนกระแทกจานข้าว เบลรีบยัดข้าวใส่ปากแล้วรีบกลืนลงท้องทันทีทั้ง ๆ ที่เคี้ยวไปแค่ไม่กี่ครั้ง ความเร็วของมือเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อได้ยินรุ่นของพูดถึงบันนี่คนโปรดในทางที่ไม่ดี ใช่อยู่ แต่ก่อนเขาอาจจะไม่ได้ขัดอะไรพวกนี้มันมาก แต่ตอนนี้ไม่ใช่ .. ยิ่งนึกถึงว่าครั้งหนึ่งเบลเคยได้ครอบครองร่างกายขาวนั่น จิตใจมันร้อนรุ่มไปหมด อยากจะลุกไปต่อยไอ้คนที่เม้าท์น้องในทางที่ไม่ดี




ฝันอะไรวะ




ฮึบไว้เบล ข้าวจะหมดจานแล้ว




เมยื่นแก้วน้ำให้เพื่อนด้วยท่าทีหวาด ๆ ปรามเพื่อนทางสายตาเหมือนต้องการจะบอกว่า ปล่อย ๆ ไปเหอะมึง ถ้าเปรียบเบลเป็นไฟ เมก็คงไม่ต่างอะไรจากน้ำแก้วเด็ก ๆ ไฟไหม้ป่าจะเอาน้ำแก้วเดียวมาดับก็คงไม่อยู่หรอก




แต่ก็ต้องฮึบ ฮึบไว้ไอ้เบล




ฝันอยากได้น้องเขามาเป็นเมีย ชีวิตกูแม่งคอมพลีทแน่ ๆ




น้องเป็นของกู!!!!!!!!!! ไม่ใช่ของพวกมึง !!!!!!!!!!




ทนไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย




ตึง!!!!!!!!!





เสียงกระแทกจานข้างดัง ๆ ลงกับโต๊ะ คนทั้งโต๊ะสะดุ้งตามกันเป็นแถบ คนก่อเรื่องหยิบแก้วน้ำพร้อมจานไปเก็บที่ เดินดุ่ม ๆ ขึ้นออฟฟิศไปแบบไม่สนใจคนที่อยู่รอบข้าง หัวร้อนเกินกว่าจะคุยกับใคร แค่พูดชื่อน้องลินเขาก็เจ็บไปหมดละ นี่ยิ่งมีคนมาพูดถึงน้องในทางที่ไม่ดีแล้วด้วย




ไม่อยากจะทน




มันเป็นบ่ายวันศุกร์ที่โคตรจะมาคุ ไร้เสียงหัวเราะในแผนก ไมมีเสียงพูดคุยกัน เหตุการณ์เมื่อกลางวันทำให้หลายที่สนิทกับเบลต่างพากันหวาดกลัวไม่กล้าเข้าใกล้ ด้วยที่ไม่รู้ว่าเบลเป็นอะไร บวกกับหน้าตาท่าทางตอนโมโหยิ่งน่ากลัวกว่าตอนปกติเสียอีก จริง ๆ ทุกคนเริ่มจะจับสังเกตว่าเบลเงียบลงมาประมาณสองอาทิตย์แล้ว แต่ไม่มีใครถามอะไรออกไป คนที่รู้มีแค่เมเพื่อนรักเบลเท่านั้นแหละ




พวกมึงอย่าไปอะไรมันมากเลย ช่วงนี้มันอกหัก เมบอกรุ่นน้องพลางหันไปมองเพื่อนรักที่นั่งบ้าปั่นงานอยู่ที่โต๊ะอย่างเอาเป็นเอาตาย




พี่เบลมีแฟนเหรอวะพี่ ผมไม่รู้เลยอ่ะ




แฟนอะไรล่ะ คนคุยต่างหาก แค่คนคุยมันยังเจ็บขนาดนี้เลย เห้ออออออ




ประมาณนั้นแหละ อย่าไปถามมัน เดี๋ยวมันแหกปากร้องไห้กลางออฟฟิศ




ถ้าให้พูดตรง ๆ ก็คงบอกได้ว่า เพราะพวกมึงไปพูดจาลวนลามเมียมันไง !






Cutie Bunny Lin





ลินเอาแต่มองมือถือมาสองอาทิตย์แล้วนะ โซ่ เอ่ยบอกร่างบางที่ตอนนี้เอาแต่นั่งกดมือถือไปมา มือวนเวียนอยู่กับแชทของใครบางคนมาตลอดตั้งแต่เกิดข่าวเม้าท์ระหว่างพวกเราออกมา ลินไม่ได้แสดงท่าทีเดือดร้อนอะไร แต่เท่าที่รู้จักกันมาชายหนุ่มรู้ดีว่าตอนนี้ร่างบางที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ร้อนรุ่มในใจมากแค่ไหน




ไม่อย่างนั้นก็คงไม่เหม่อแบบนี้หรอก




ห้ะ ๆ เปล่าสักหน่อย เราไม่ได้มองนะ




มือเรียวกดล็อคหน้าจอมือถือ ก่อนจะโยนมันไว้ไกลตัวเพื่อไม่ให้เป็นที่ผิดสังเกต แต่ก็คงไม่ทัน โซ่หรี่ตาลงอย่างจับผิดจนคนตัวเล็กตัวลีบลงกับโซฟาไปหมดแล้ว ลินเบะปากก่อนจะทิ้งตัวใส่ชายหนุ่ม พิงศีรษะบางไว้กับร่างสูง มือใหญ่คอยลูบหัวร่างบางครั้งแล้วครั้งเล่า ลินมีอะไรอยู่ในใจ มองแวบเดียวก็รู้ แต่ก็ทำได้แค่ปล่อยให้ความเงียบระหว่างเราดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ




เดี๋ยวถ้าสบายใจ อีกฝ่ายก็คงเล่าเอง




ถ้าเราเล่าให้โซ่ฟัง โซ่อย่าดุเราได้ไหม




ลินก็คือลิน กลัวเขาดุเหมือนเดิม ถ้าให้เดาคงไปทำอะไรบางอย่างมานั่นแหละ ตั้งแต่รู้จักกันมา เวลาอีกฝ่ายทำอะไรผิด ลินมักจะมานั่งซบไหล่พร้อมอ้อนเขาอยู่อย่างนี้




 โอเค เราจะไม่ดุ ไหนคนดีเล่าให้โซ่ฟังหน่อยเร็ว  




เมื่อสองเดือนก่อน เราไปเจอกับคนหนึ่งมาแหละ เป็นคนที่ดีแล้วก็น่ารักมากเลย ร่างสูงชักอยากจะรู้แล้ว ว่าใครกันที่ทำให้ลินพูดถึงในทางที่ดีแบบนี้ได้




ลินชอบเขาเหรอ  




อือ เราชอบเขา โซ่อย่าเพิ่งดุเรานะ




เล่าต่อสิ ไม่ดุครับ ๆ




โซ่ นั่งฟังอีกฝ่ายเล่าแบบเงียบ ๆ มีบางช่วงที่ถามกลับไปบางด้วยความไม่แน่ใจ แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้อีกฝ่ายเล่าจนจบ มือหนาเอื้อมไปเกลี่ยน้ำตาบนใบหน้าขาวออกเบา ๆ กอดโยกร่างบางที่นั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นในอ้อมอกเขาด้วยความระมัดระวัง กลัวว่าคนตรงหน้าจะแตกสลายไปเสียก่อน




เท่าที่จับใจความได้ .. ผู้ชายคนนั้นชื่อเบล เป็นแฟนคลับลินมานาน ดูใจกันไปดูใจกันมา สุดท้ายก็เผลอมีอะไรกันไปแล้ว หลังจากนั้นไม่นาน .. ลินก็เป็นข่าวกับเขาสินะ




โซ่โกรธเราไหม




โซ่จะโกรธลินได้ยังไงล่ะ เอาจริง ๆ ก็แอบโกรธที่คนตัวเล็กปิดบังเขาในเรื่องนี้ เพราะปกติแล้วระหว่างเรา มีอะไรเราจะคุยกันทุกเรื่อง ส่วนเรื่องคนที่ชื่อเบล เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริง ๆ




แต่เรา...




ลินบอกว่าเขาเป็นคนดีเหรอ ถามทวนซ้ำให้แน่ใจ




เขาให้เกียรติเรามากกว่าคนที่เราเคยคบมาทุกคนเลย




แต่ลินก็ยังจะ...




เขาไม่ผิดนะโซ่ เราเองแหละเป็นคนเริ่ม

เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว คงเดาได้แหละว่าลินคงชอบคน ๆ นั้นจริง ๆ ไม่ได้เจ็บปวดอะไรแต่ก็อดหน่วง ๆ ใจไม่ได้ ที่เพื่อนรักคนเดียวของเขาต้องตกไปเป็นของคนอื่น เราสองคนตัวติดกันมาตลอดตั้งแต่ก่อนลินจะเข้าวงการบันนี่โดยคำยุยงของเขา โซ่ยังจำได้ดีว่าวันนั้นเขานี่แหละเป็นคนท้าลินให้ลงประกวดบันนี่บอยด้วยตัวเอง และเหมือนอีกฝ่ายก็ดูจะบ้าจี้ ไปลงสมัครจริง ๆ ซะงั้น แถมยังได้ตำแหน่งมาด้วย เขาจำได้ดีว่าวันนั้นต้องเสียเงินก้อนโตไปให้กับเพื่อนรัก




แล้วที่บอกมาทั้งหมด .. ลินกลัวอะไร




ลินกลัวเขาเข้าใจลินผิดไง พูดมาถึงตรงนี้ ร่างบางที่นั่งข้าง ๆ เริ่มเลื้อยกอดอ้อนเขาเหมือนเดิม คงเพราะกลัวโดนเขาดุนั่นแหละ




ลินไม่ติดต่อเขาไป เขาจะไม่คิดมากเหรอ เท่าที่ลินเล่าให้ฟัง โซ่ว่าเขาก็น่าจะชอบลินมากอยู่นะ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าผู้ชายคนนั้นชอบเพื่อนของเขามากแค่ไหน ป่านนี้อาจจะกำลังคิดว่าตัวเองโดนหลอก หรือกำลังคิดว่าโดนปั่นหัวอยู่เป็นแน่ บางทีโซ่ก็ไม่ค่อยเข้าใจระบบความคิดหรือระบบแก้ปัญหาของเพื่อนตัวเองมากนักเท่าไร รู้แต่ว่าลินเป็นคนซับซ้อนที่เขาเข้าใจคนเดียว




ลินไม่รู้ ไม่กล้าติดต่อไปเลย กลัวถูกเขามองว่าเป็นคนไม่ดี กลัวถูกเขามองว่าใจง่าย คุยกันแปบๆก็เผลอตัวเผลอใจให้เขาไปหมดแล้วอ่ะ





เขาจะมองลินว่าไม่ดีได้ยังไงล่ะ ลินของโซ่ดีจะตาย




คิดถึงเขามากเลย ป่านนี้เขาต้องว่าลินแล้วแน่ ๆ




เชื่อโซ่ โทรไปหาเขาซะ บอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น บอกเขาสิว่ามันไม่จริงน่ะ ถ้าลินไม่บอกเขา เขาก็ไม่รู้หรอกนะ เขามีสิทธิคิดไปไกลว่าเราสองคนคบกันจริง ๆ นะถ้าลินไม่บอก




ร่างสูงพยายามใช้เหตุผลขณะที่เพื่อนตัวเล็กสะอึกสะอื้นอยู่ที่อกของเขา เพื่อนของเขาไม่ใช่คนไม่ดี ไม่ใช่คนหยิ่ง หรือร้ายแบบที่ใคร ๆ หลายคนคิด เราโตมาด้วยกัน ด้วยความที่เป็นเด็กหัวนอกจึงเข้ากับผู้คนไม่ค่อยได้เท่าไร แต่เท่าที่เห็นมาลินก็ปรับตัวขึ้นเยอะ ชายหนุ่มจำได้ดีวันที่ลินเดินตรงมาบอกเขาว่า วันนี้มีคนพูดปกป้องเราด้วยแหละ เราได้ยินมา ต่อไปนี้ว่าจะทำตัวให้ดีขึ้นแล้วแหละ ไม่อยากให้คนนั้นผิดหวังที่ต้องมาปกป้องเรา




เพื่อนตัวเล็กที่เขาพยายามถนอมความรู้สึกมาตลอด มีหลายต่อหลายครั้งที่ถูกสังคมโจมตีเพียงเพราะความแตกต่าง แต่ลินก็รอดมาได้ทุกครั้ง



ชายหนุ่มเองยินดีจากใจ หากวันหนึ่งเพื่อนรักของตนจะมีคนมาดูแล




ยิ่งถ้าคน ๆ นั้นรักลินเหมือนที่เขารักและดูแลมาตลอดได้ ยิ่งดี




เขาไฟเขียวให้เลย




ค่อยโทรพรุ่งนี้ได้ไหม นะโซ่นะ



ก็อ้อนแบบนี้ทุกที ใครจะไม่ยอมเธอ




โอเค โทรพรุ่งนี้นะ คืนนี้เดี๋ยวโซ่พาไปคลายเครียด สนุก ๆ รับรองเลย




ได้เต้นด้วยป่ะ




แน่นอน






Cutie Bunny Lin




เห้ยไอ้เบล วันนี้ไปดริ้งค์กันป่ะ




เสียงเพื่อนรักตะโกนชวนขณะที่เบลกำลังกวาดสิ่งของบนโต๊ะลงกระเป๋าเป้ใบเก่ง เหลือบตามองเพื่อนนิด ๆ ก่อนจะตอบตกลงอย่างไม่ลังเล คืนวันศุกร์คือสวรรค์สำหรับวัยทำงานอย่างพวกเรา และอีกอย่างเบลก็ไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธเพื่อน ออกไปดื่มบ้างก็ดี ย้อมใจเสียหน่อยจะได้เลิกฟุ้งซ่านถึงใครบางคนที่เขาไม่ควรจะคิดถึงเลยด้วยซ้ำ




ใครบางคนที่ไกลเกินเอื้อม


และก็ไม่คิดว่าจะเจอที่นี่ด้วย






แสงสีเสียงอึกทึกครึกโครมของสถานบันเทิงในย่านดังไปทั่วบริเวณ โต๊ะด้านในสุดถูกชายวัยทำงานสองคนจับจองเป็นเจ้าของไว้ คนหนึ่งมีสติดี ทอดสายตาเหร่สาวน้อยสาวใหญ่ เหมือนกับว่าต้องการบริหารเสน่ห์ ส่วนอีกคน ... ยกเหล้าแก้วที่เจ็ดเข้าปากแบบไม่เกรงกลัวว่ามันจะทำร้ายสุขภาพของตัวเอง ที่สนน่ะ...ภาพบาดตาบาดใจตรงหน้าต่างหาก




ฟลอร์แดนซ์เต็มไปด้วยผู้คนหลากหลาย บ้างก็นัวเนียนกัน บ้างก็เต้นเอาสนุก ภาพที่เบลเห็นยิ่งตอกย้ำเขาได้ดีว่า บันนี่คนโปรดของตัวเองนั้นคงจะคบกับหนุ่มไฮโซตามที่ข่าวลงจริง ๆ




ร่างบางบนฟลอร์ขยับสะโพกตามจังหวะเพลง ใบหน้าเปื้อนยิ้มช่างต่างจากเขา .. เขาที่เจ็บปวดแทบเป็นแทบตายมาสองอาทิตย์เต็ม ๆ ด้านหลังของบันนี่คนโปรดมีชายหนุ่มที่ตกเป็นข่าวด้วยยืนซ้อนอยู่ สองมือเล็กเอื้อมไปโอบกอดคนด้านหลังยังไม่พอ แถมยังโยกสะโพกตามจังหวะเพลงขณะที่ตัวยังแนบชิดกันอีก ใบหน้าคมของชายหนุ่มคนนั้นซบลงกับไหล่ลาด



แม่ง



ไม่ยุติธรรม




ทำไมต้องเป็นเขาที่มาเจ็บแบบนี้คนเดียววะ




เบล มึงคิดจะทำอะไร




อยู่ด้วยกันมาก็นาน แน่นอนว่าคนอย่างเมน่ะมองออกอยู่แล้ว ตั้งแต่เข้ามานั่งและเห็นน้องบันนี่นัวเนียกับผู้ชายไอ้เบลมันก็กำแก้วเหล้าซะแน่น แน่นเสียจนกลัวว่ามันจะแตก ทำได้เพียงปรามเพื่อน เบลแค่นยิ้มก่อนจะกระดกเหล้าก้นแก้วอึกสุดท้ายเข้าปากไป



ปั่ก !!




กูจะไปคุยให้รู้เรื่อง




คุยอะไรของมึง มึงไม่เห็นเหรอเขาอยู่กับใคร เอาจริงมองจากดาวอังคารก็รู้ว่าเป็นมากกว่าเพื่อนกัน เพื่อนกันที่ไหนโอบเอวกัน เพื่อนกันที่ไหนหอมแก้มกันกลางร้านเหล้าแบบนี้ เพื่อนที่ไหน..นัวเนียกัน




เมไม่รู้ว่าความสัมพันธ์แบบนั้นมันมีอยู่จริงไหม แต่ถ้าคิดว่าเขากับไอ้เบลทำแบบนั้นบ้างล่ะก็ ...




ยอมให้ฟ้าผ่าตายดีกว่า




ขนลุกชิบ





เห็น แต่กูจะเคลียร์




เมาแล้วใจกล้า เดี๋ยวได้โดนผัวเขาต่อยปากกลับมา




ใครว่ากูจะไปตอนไอ้ผู้ชายคนนั้นมันอยู่ด้วยล่ะ ห้ะ อะไรของมัน




“ … ”




นั่นไง เดินออกไปสักที กูไปละ เฝ้าโต๊ะให้กูด้วย เบลจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง ก่อนจะเดินออกมาจากมุมโต๊ะโดยที่ไม่สนใจเพื่อนรักของตัวเองที่กำลังส่งเสียงเรียกสักนิด




ไอ้เบล ไอ้เบลโว้ยยยยยยยยยยยยย




ร่างบางบนฟลอร์เริ่มกรึ่ม ๆ เพราะแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป ยืนเต้นรอเพื่อนรักของตนที่แยกไปเข้าห้องน้ำ แต่จู่ ๆ สัมผัสร้อนที่เอวที่เกิดขึ้นพร้อม ๆ กับเสียงกระซิบที่คุ้นเคย ... พี่เบล  บันนี่หน้าหวานไม่มีวันลืมสัมผัสนี้ ไม่มีวันลืมเสียงทุ้มเช่นนี้ แม้จะไม่ได้หันหน้าไปมองเลยก็ตาม พี่เบลไม่เหมือนกับคนอื่น เพราะทุกครั้งที่เขาโดนสัมผัสจากอีกฝ่าย มันให้ความรู้สึกต่างออกไป




คนด้านหลังคือพี่เบล




ไม่ผิดแน่




ลืมพี่ไปหรือยัง




ร่างบางหยุดเต้นทันที กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาเริ่มสอดส่องหาเพื่อนรักของตัวเองที่ขอแยกไปเข้าห้องน้ำ แต่นาทีนี้ หากเบลจะเอาจริง ก็คงไม่มีใครช่วยเขาได้แล้ว เอวบางถูกรั้งให้แผ่นหลังแนบชิดกับแผ่นอกของอีกฝ่าย ท่ามกลางผู้คนที่เต้นเบียดเสียดกัน แน่นอนว่าไม่มีใครสนเราสองคนเลยสักนิด




พี่เบล.. เอ่ยเสียงแผ่ว พลางนึกถึงความผิดที่ตัวเองก่อเอาไว้




เก่งนี่ครับน้องลิน ยังไม่ลืมพี่เบลซะด้วย




กลิ่นแอลกอฮอล์จากลงหายใจอีกฝ่ายชัดมากจนทำให้คนเด็กกว่ารู้ว่าชายหนุ่มเริ่มเมามากเสียแล้ว สองมือเล็กพยายามแกะท่อนแขนออกจากเอว แต่ก็ไม่เป็นผล




พี่เบลปล่อยลินก่อน! ”




ไม่ปล่อย ตอบมาก่อนว่าคบกันหมอนั่นมันดีกว่าตอนที่คบกับพี่เหรอ




พี่เบลกำลังเข้าใจผิดนะ ปล่อยก่อนแล้วจะอธิบายให้ฟัง




พี่ไม่ปล่อยลินไปง่าย ๆ หรอก




ลินไม่เคยสัมผัสมุมนี้ของเบลมาก่อน ตั้งแต่ตอนที่เรียนรู้กันเขาเคยเห็นแต่มุมอบอุ่นของพี่เบล พี่เบลมักจะตามใจและให้เกียรติกันอยู่เสมอ เขาเข้าใจดีว่าแอลกอฮอล์เข้าปากเมื่อไร ร้อยทั้งร้อยก็ต้องเปลี่ยนไปกันบ้างล่ะ แต่ก็ไม่คิดว่าพี่เบลจะดื้อรั้นถึงขนาดที่พูดอะไรแล้วไม่ฟังกัน




พี่เบลจะไม่ฟังลินพูดหรือยังไง




ลินมากับหมอนั่น




พี่..




ลินกอดมัน ลินปล่อยให้มันหอมแก้ม




พี่เบลหยุดพูดนะ




พี่เจ็บไปหมดแล้วลิน




คางสากเกยลงบนไหล่ลาด หลับตาสูดกลิ่นกายหอมท่ามกลางผู้คนที่เบียดเสียดกัน ความดื้อรั้นของพี่เบลมีมากเกินไป แต่เขาแอบได้ยินเสียหัวใจของชายหนุ่มขณะที่แผ่นหลังแนบชิด




มันไม่ได้เต้นแรงอย่างทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน




มันช้า .. ช้าจนน่ากลัว




พี่เบลเข้าใจผิด .. และเจ็บปวดเพราะเขาไปแล้ว




ไปคุยที่อื่นเหอะพี่เบล




ไม่เอา



เกิดมาเพิ่งจะเคยเห็นคนแก่งอแงก็คราวนี้



ถ้าพี่เบลเชื่อฟังลิน ลินจะให้รางวัล




“ … ”




รางวัลอะไร ลินคงไม่ต้องบอกใช่ไหม





ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตนเองกำลังถูกเด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าหลายปีล่อลวง แต่เบลกลับยอมให้น้องล่อลวงอย่างสุดหัวใจ จากที่เคยแข็งก็เปลี่ยนเป็นว่าง่าย เจ้าของใบหน้าหวานแกะท่อนแขนแข็งแรงออกก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากัน มุมปากกดยิ้มลงจนแก้มบุ๋ม ยิ้มที่เบลเท่านั้นรู้ความหมายของมันอย่างดี




สองมือเล็กลากเขาออกมาจากฟลอร์ระหว่างเดินตรงไปทางห้องน้ำ เขาสวนกันชายหนุ่มคนเดียวกันกับที่ตกเป็นข่าว ลินหยุดคุยกับผู้ชายคนนั้นพร้อมมองมาที่เขา แน่นอนว่าเบลจ้องกลับอย่างไม่ลดละ ด้วยแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดตอนนี้แล้วด้วย ยิ่งทำให้เบลใจกล้ามากกว่าเดิมขึ้นไปอีก ชายหนุ่มคนที่ตกเป็นข่าวกับลินไม่ได้แสดงสีหน้าโกรธอะไรออกมา เขาเห็นแต่ใบหน้ายิ้มปนขำของไอ้เด็กนั่น




ยิ้มอะไรของมันวะ




ระหว่างที่กำลังหัวเสีย แรงกระตุกจากข้อมือชักนำให้เขาเดินตามไป เจ้าเด็กนั่นก้มหัวให้เขาน้อย ๆ กระชับเสื้อเชิ้ตให้เขาที่ก่อนจะเดินสวนเราออกไปในที่สุด











Cutie Bunny Lin










เสียงประตูห้องน้ำถูกปิดลงพร้อมกับลงกลอนประตูเสร็จสรรพ ร่างบางหันหน้ามามองเบลด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ วินาทีนั้นเบลรู้สึกว่าเขาไม่น่าปล่อยให้บันนี่คนโปรดล่อลวงเอาเสียเลย ร่างบางต้อนคนโตกว่าจนติดผนังห้องน้ำ เบลนิ่งเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะรู้สึกได้ถึงสัมผัสนุ่มบนแผงอก





บันนี่ตัวน้อยแนบใบหน้าลงตรงกับตำแหน่งหัวใจ ฟังเสียงมันเต้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากเชื่องช้า เปลี่ยนเป็นเร็ว ก่อนจะผละออกมาและยิ้มอย่างชอบใจ มันเป็นจังหวะเดียวกันกับตอนที่เราได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันเลย เบลเอียงคออย่างคนไม่เข้าใจได้ชั่วครู่ ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะทาบทับลงมาบนปากหยัก




เชื่องช้า และละออกไปอย่างอ้อยอิ่ง




ล..ลิน




ชู่วว เดี๋ยวคนอื่นได้ยินนะพี่เบล  ”




ลินจะทำอะไร




ให้รางวัลพี่เบลไง




ไม่ปลอดภัย อันตรายต่อหัวใจของเบลเลเวลล้าน เบลแทบช็อคเมื่อร่างบางตรงหน้าค่อย ๆ ย่อตัวลงนั่งกับพื้น ช้อนตาคู่สวยขึ้นมองด้านบน สองมือเล็กป้วนเปี้ยนบริเวณหัวเข็มขัด ใช้เวลาไม่นาน เข็มขัดโง่ ๆ ก็ร่วงลงพื้นอย่างง่ายดาย ไม่รู้ว่าฤทธิ์แอลกอฮอล์หรืออะไรกันแน่ที่ทำให้บันนี่คนโปรดในสายตาของเบลฮอตเหลือเกิน




ก่อนทันที่จะได้พูดอะไร กางเกงยีนส์สีซีดถูกร่นลงพร้อม ๆ กับอันเดอร์แวร์สีเข้ม สติที่เหลือน้อยเต็มทีกลับเหลือน้อยกว่าเดิมเมื่อเรียวปากอิ่มเริ่มทำหน้าที่ให้รางวัลอย่างที่เจ้าตัวว่า มือเล็กรูดขึ้นลงตามความยาวเป็นผลให้ส่วนแข็งขืนขยายตัวเต็มที่ ปากอิ่มเริ่มหยอกล้อกับส่วนปลายพร้อม ๆ กับมือเล็กที่ขยับแกล้งคนโตกว่าไปด้วย




มันไม่เป็นอย่างที่คนเขาเม้าท์กันนะพี่เบล เรียวปากหยุดทำหน้าที่ขณะที่อธิบายให้อีกคนฟัง แต่สองมือเล็กยังตั้งหน้าตั้งหนารูดรั้งส่วนนั้นต่อไปราวกับจะแกล้งกัน




อืออ น้องลิน




พี่เบลไม่เชื่อเหรอ




เบลก้มมองน้องที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้านล่าง มองสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวเองโดยมีอีกฝ่ายเป็นคนเริ่ม ปากเล็กฉ่ำวาวนั่นน่าดึงขึ้นมาจูบเสียจริง




ไม่ตอบงั้นจะให้รางวัลต่อแล้วนะครับ




ไม่ทันได้ห้ามอะไรริมฝีปากอิ่มก้มลงครอบครองส่วนแข็งขืนทันที สัมผัสร้อนในโพรงปากเล็กปรนเปรอให้เบลจนแทบจะทนไม่ไหว ปลายลิ้นเล็กแลบเลียส่วนปลายเหมือนกับมันเป็นไอศกรีมแท่งโปรด ขณะที่มือก็ยังคงรูดรั้งสิ่งนั้นต่อไป รสชาติเฝื่อนคาวไม่ได้น่ารังเกียจอะไร ลินกวาดชิมทุกหยาดหยดที่ไหลออกมาเพราะแรงอารมณ์





เบลก้มลงมองหัวทุยที่ขยับเข้าออกด้วยความรู้สึกสับสน อยากถามเรื่องราวทั้งหมดออกไปแต่ความเสียวกระสันที่คนเด็กกว่ามอบให้ทำให้สติของเขาเลือนลางเต็มที  สองมือท้าวลงกับผนังห้องน้ำเพื่อหยัดกายให้ยืนตรง เสียงประตูลงกลอนประตูจากห้องข้าง ๆ ดังขึ้น มือหนารีบตะครุบปากตัวเองทันที เกรงกลัวว่าจะมีใครเข้ามาได้ยินเสียง





แต่เหมือนลินจะไม่ให้ความร่วมมือ





“ อ่า... ”





เรียวปากรูดขึ้นลงเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นรับกันกับจังหวะของมือ ดูดซับคราบใสที่ไหลออกมาจากส่วนปลายจนเบลแทบจะระเบิดตัวเองตายคาห้องน้ำ เรียวปากฉ่ำวาวละจากส่วนนั้น มือเล็กปาดคราบใสบริเวณมุมปากออกไป ยกยิ้มร้ายกาจให้คนโตกว่า





พี่เบลน่ะ น่าแกล้ง





“ เบา ๆ สิพี่เบล ดื้ออีกแล้วนะครับ ” เสียงเล็กเบาจนแทบเป็นเสียงกระซิบ





อีกครั้ง และอีกครั้ง ที่เรียวปากก้มครอบครองเบลซ้ำแล้วซ้ำเล่า จังหวะถูกเร่งให้หนักหน่วงขึ้นกว่าเดิมเมื่อมีคนออกจากห้องน้ำไป บันนี่คนโปรดของเขาไม่ปราณีเขาเลยสักนิด





“ ฮ่ะ.. ลินพี่ไม่ไหวแล้ว ”





ขยับสะโพกสวนกับร่างบางที่กดใบหน้าลงมาพอดี เสียงสำลักจากคนด้านล่างทำให้เบลต้องก้มหนาลงไปมอง มือหนาลูบศีรษะทุยเบา ๆ เพื่อขอโทษขอโพย





“ เขาไม่ใช่แฟนลิน ”





“ อะ..ลิน ”





“ จริง ๆ นะพี่เบล ”





“ ลิน เร็วอีก ”





“ ตามที่ขอครับ ”





เรียวลิ้นปรนเปรอส่วนปลายถี่รัว มือก็ยังคงทำหน้าที่ให้ดีเช่นเดิม สะโพกหนั่นขยับสวนกายเมื่อรู้สึกว่าตนจะไม่ไหว ประคองศีรษะทุยให้ขยับเข้ามาใกล้ชิดตัวตนของเขา ไม่นานร่างหนาก็กระตุกเกร็งปลดปล่อยทุกหยาดหยดเข้าสู่โพรงปากนุ่ม บันนี่คนโปรดขยับใบหน้าเข้าออกอยู่สองสามครั้งรีดความต้องการออกมาจนหมดก่อนจะละริมฝีปากออกไป





การกระทำน่ารักอยู่ในสายตาเบลตลอด แม้ว่าจะสติของเขาอาจจะไม่ได้เต็มร้อย แต่ภาพร่างบางที่กำลังละจากส่วนนั้นของเขามันตราตรึงใจเสียจริง




ดี




ดีมาก





“ เขาเป็นเพื่อน ไม่ได้เป็นอย่างอื่นเลยจริง ๆ นะพี่เบล ” ร่างบางพยายามอธิบายขณะเข้าไปแนบชิดคนโตกว่า ลินไม่อยากให้พี่เบลเขาใจผิด ไม่ได้อยากให้พี่เบลเสียใจ แต่ที่ไม่ติดต่อกลับมาเป็นเพราะว่ากลัว





กลัวว่าพี่เบลจะมองไม่ดี





“ แล้วทำไม.. ”





“ หือ ”





“ ทำไมนัวกันซะขนาดนั้น ” ลินจับความขี้หึงผ่านทางน้ำเสียงทุ้มนั่นได้ หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะเข้าไปหอมแก้มทั้งสองข้าง





“ เพื่อนสนิทไง สนิทมาก ๆ คนนี้ไงที่ท้าลินให้ประกวดบันนี่ ”





“ …  ”





“ พี่เบลจำสัมภาษณ์ลินได้ไหม ”







พอดีเพื่อนเป็นแฟนนิตยสารอยู่แล้วน่ะครับ เขาเลยท้าให้มาสมัครดู ถ้าได้ตำแหน่งเขาจะทุ่มให้ไม่อั้น แล้วผมเป็นคนไม่ชอบให้ใครมาท้าซะด้วยสิ ก็เลยลงคัดตัวครับ โชคเข้าข้างไปหน่อย เลยได้ทั้งตำแหน่ง ได้ทั้งเงิน(ของเพื่อน)เลย





อ่า … เพื่อนคนนั้นสินะ





“ พี่จำได้ ”





“ ลินหายไป พี่เบลเสียใจหรือเปล่า ”





“ เสียใจสิ ”





“ ยังไง ”





รู้สึกเหมือนโดนฟันแล้วทิ้งเลย





เขาแอบเห็นบันนี่คนโปรดของเขาหลุดขำอยู่หน่อย ๆ มันน่าตลกตรงไหนกัน ใครจะรู้ว่าสองอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาซึมเป็นหมามากแค่ไหน น้ำหนักลดลงไปกี่กิโล เหมือนน้องจับความรู้สึกได้ว่าอีกคนเริ่มน้อยใจ สองมือเล็กประคองใบหน้าคมให้สบตากับตัวเองตรง ๆ ลูบไล้ไปตามกรอบหน้าที่หลงใหล พี่เบลเป็นคนอบอุ่น เป็นคนดี เป็นคนที่ไม่ควรจะเสียใจเลย





เป็นดีเกินกว่าจะมาคบกับเขาด้วยซ้ำ





แต่แล้วยังไงล่ะ .. ถ้าให้ปล่อยพี่เบลไป ใครจะยอม






“ พี่เบลอยากทำโทษลินไหม ”





เบลเข้าใจความหมายนั้นดีว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร และแน่นอนใครจะกล้าปฏิเสธน้องบันนี่ลินคนน่ารักกัน





“ อยากสิครับ ”





“ งั้นลินจะให้พี่เบลทำโทษลิน ตามใจชอบเลย







Cutie Bunny Lin






สองอาทิตย์นับตั้งแต่ไอ้เบลกลับไปคุยกับน้องบันนี่คนโปรดของมัน สีหน้าที่เคยหมองหม่นกลับสดใสขึ้นมาทันตาเห็น ก็บอกแล้วว่าอย่าคิดไปเอง ต้องให้เหล้าเข้าปากก่อนถึงจะมีความกล้า เห็นหายเข้าไปในห้องน้ำนานสองนานอย่าคิดว่าคนอย่างเมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น





แต่ก็นั่นแหละ





ยินดีกับมันด้วยที่ได้ลงเอยกับบันนี่ของมันตามที่หวัง





บางที่ก็น่าหมั่นไส้จนเกินไปที่สตอรี่ไอจีของบันนี่ลินมักจะเต็มไปด้วยชายหนุ่มนิรนามคนหนึ่งที่ทุกคนไม่รู้ว่าเป็นใคร รุ่นน้องที่ทำงานพากันโอดครวญเรื่องน้องลินมีแฟน แต่ไม่ใช่กับคนที่เป็นข่าว ทุกอย่างถูกขุดขึ้นมา แต่ก็ยังไม่มีใครรู้สักทีว่าชายหนุ่มคนที่บันนี่ลินคบอยู่เป็นใคร





จนปลายสัปดาห์ก่อน





ใบหน้าอันหล่อเขาของเพื่อนเขายามหลับปรากฏบนสตอรี่ไอจีของบันนี่ ฮือฮาไปทั่ววงการ แม้กระทั่งออฟฟิศของพวกเขาเช่นกัน ทุกครั้งที่เดินไปไหนมาไหน ทุกคนมักจะมองเบลอย่างอึ้ง ๆ เหมือนไม่น่าเชื่อ





ใครจะรู้ว่าแฟนคลับไปในวันนั้นจะกลายเป็นแฟนครับในวันนี้





“ มีความสุขจริงนะมึง ยิ้มหน้าบานเลย ”





“ มีความสุขก็ต้องยิ้มป่ะวะ ”




สองมือกดตอบแชทแฟนทันทีที่ข้อความเด้งเข้ามา เมกรอกสายตามองบนอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะหันไปสนใจกองงานตรงหน้าต่อ หวังว่าไอ้เบลมันจะไม่ตอบแชทแฟนจนลืมทำงานนะ เขาไม่อยากให้หัวหน้ามาด่ายันโต๊ะ












Cutie Bunny Lin








“ นี่พี่เบลซื้อเซตที่ลินถ่ายครบยี่สิบปีนิตยสารมาจริง ๆ ดิ ”





ร่างบางพูดเสียงสูงอย่างไม่เชื่อเมื่อพบว่าบนโต๊ะมีนิตยสารที่ตัวเองขึ้นปกอยู่กับเหล่าบันนี่วางอยู่ สะโพกมนถูกวางบนโต๊ะกินข้าว สองขาเรียวแยกกว้างโอบกอดบั้นเอวหนาเกี่ยวรั้งให้คนโตกว่าเข้ามาแนบชิด





“ พี่ต้องซื้อมาอยู่แล้ว นี่ใครครับ แฟนบันนี่ลินไง ”





“ ถ้าอยากเห็นลินใส่ชุดแบบนั้นก็บอกนะ เดี๋ยวจะใส่ให้พี่เบลดู ”





ปากหยักกดจูบแนบลงกับก้อนเนื้อนิ่ม ค่อย ๆ ขบเม้มอย่างอ่อนโยน ร่างบางจูบตอบอีกฝ่ายอย่างเต็มใจเป็นฝ่ายสอดลิ้นเล็กเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นสากในโพรงปากอุ่น ส่งต่อความรู้สึกรักและหวงแหนให้อีกฝ่ายได้รู้ มือหนาค่อย ๆ ปลดเชิ้ตตัวบางที่คลุมกายขาวออกอย่างเบามือ ขณะเดียวกันเสื้อยืดตัวใหญ่ก็ถูกเลิกขึ้นจนถึงหน้าอก มือเล็กลูบไล้ไปตามรอยน้ำหมึกสีเข้มบริเวณอกอย่างหลงใหล  ปล่อยให้อารมณ์พาไปไม่สนใจสิ่งอื่น





ร่างบางถูกดันให้นอนราบกับโต๊ะไม้ เรียวปากหยักพรมจูบไปทั่วกายขาว เมื่อละออกมาก็ปรากฏรอยสีแดงจาง ๆ เต็มไปหมด บางทีเบลก็ลืมตัวว่าเขาไม่ควรทำรอยนี้ ลินก็ไม่ได้ห้ามอะไร ปากเล็ก ๆ ยังคอยส่งเสียงชมอยู่เรื่อย ชมจนบางทีเบลได้ใจ





“ อือ พี่เบลเก่งมาก ”





โต๊ะกินข้าวถูกเปลี่ยนกำลังจะถูกเปลี่ยนเป็นสนามรักย่อม ๆ เมื่อบันนี่คนโปรดของเบลเกือบจะเปลือยกายอยู่บนนั้น เสื้อผ้าต่างถอดกองไว้บนพื้นอย่างไม่ใยดี แนบชิดกันจนแทบไม่มีช่องว่างใด ๆ ผิวกายขาวขึ้นสีแดงเพราะความขัดเขิน ก้อนเนื้อนุ่มถูกชิมความหวานไม่รู้เบื่อ ซิปกางเกงถูกปลดลง บรรยากาศเป็นใจเหมือนอยากจะให้เรารักกัน





ทุกอย่างถูกดำเนินไปได้ด้วยดี



.



.



.



.



.




ก่อนที่เสียงประตูจะดังขึ้นพร้อม ๆ เสียงรูมเมทเพื่อนรักของเบล







“ ไอ้เบลลลลลลลลลลลลล กูบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าทำบนโต๊ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ ”



.


.


.


.


.


" หวานไม่หยุด ! บันนี่ลินสวีทแฟน ฉลองครบรอบหกเดือนที่อังกฤษ "




- END -

#crushโฮลิน





สงสารพี่เบล เป็นผู้ถูกกระทำ เห้อ 55555555 น้องลินไม่ใช่คนรว้ายรว้ายอย่างที่คนอื่นเข้าใจ น้องเขารักพี่เบลน้า หากเอ็นดูกันขอเชิญได้ที่คอมเม้น หรือ #crushโฮลิน สานฝันให้เราหน่อยนะต้ะ ฮือฮือ เลิ้บยู้ว เจอกันตอนหน้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,000 ความคิดเห็น

  1. #678 lovebieber110 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 02:33
    พี่เบลคนกาก 55555 ต้องให้เหล้าช่วยทุกที ขอบคุณไรท์ค่าที่ ทำหน้าที่เดินเรื่อต่อไปถึงเรื่อเราจะแห้งเหลือเกิน T..T
    #678
    0
  2. #677 Rika Rikatkk (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 12:49
    ขอสงสารเมได้มั้ยคะ555555555555
    #677
    0
  3. #676 ohhoimim1215 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 02:16
    ‪น้องลินคนแซ่บบบบบ แค่นี้พี่เบลก็รักจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ววววว ฮืออออ สุดท้ายนี้ พี่เม~~~~ สงซ๊านนนน 55555‬
    #676
    0
  4. #674 ace.v (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 00:52
    ตลกตอนจบ555555555555555 อย่าทำบนโต้ะะะ
    #674
    0
  5. #673 gatuey (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 08:48
    พี่เบลลลล พี่เบลดูอ่อนนน มากก 5555 แบบน้องบันนี่ของเราต้องเป็นฝ่ายรุก ลุนแลงตลอดเลยบันนี่ลิ
    #673
    0
  6. #672 featjang (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 08:10
    สงสารใครดีระหว่างพี่เบลกับพี่เม 55555555 ขอบคุณมากนะคะ สนุกมากเลยค่ะ
    #672
    0
  7. #671 maielf13 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 03:55
    พี่เมมมมมมมอย่าเพิ่งเข้ามาาาาาออกไปก่อนนนนนนนเดี๋นวเราไปช่วยเก็บหลักฐาน
    #671
    0
  8. #670 E.L.F*JW (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 03:12
    คือดีอ่ะ แงง
    #670
    0
  9. #669 ptrp. (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 01:25
    พี่เมมมมมมผิดจังหวะะะะ 555555 โอ้ยบันนี่ลืนเซ็กซี่แต่ก็มีความใส ชอบคาแรคเตอมากๆๆๆ บอกตรงๆว่าแอบหวงแทนพี่เบล 55
    #669
    0
  10. #668 Cchaz (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 22:33

    เขินไปหม๊ดดดด .///.

    #668
    0
  11. #667 Fruit-Tea (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 19:32
    พี่เมสนใจดามอกคุณโซ่ไหมคะ
    อ้าวผิดดดด
    น้องลินเปงคนรว้ายๆ
    #667
    0
  12. #666 imhymnz (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 19:24
    สงสารพี่เม555555555 ทำใจนะคะพี่55555555555555
    น้องบันนี่ร้ายเหลือเกิน พี่อยากทำโทษหนูบ้าง /เกียมก้านมะยม
    #666
    0
  13. #665 Elllsaaaa (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 18:37
    นี่สงสารพี่เมมากกว่า 5555
    อย่าทำบนโต๊ะอาหาร แต่แหม.. พี่เบลเค้าก็จะกินบันนี่อ่ะเนอะ
    #665
    0
  14. #664 Khunmedsai (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 17:53
    น้องลินเป็นคนแซ่บๆ อรุ่มมมม
    #664
    0
  15. #663 Pinky Poppy (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 16:07
    ไม่รู้จะสงสารใครดีระหว่างพี่เบลกับพี่เม คนเค้าก็อุตส่าห์ย้ำเเล้วย้ำอีกว่าอย่าทำ 55
    #663
    0
  16. #662 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 15:52

    พี่เบลลล 55555555 วงวารเขานะคะ พ่อหนุ่มซื่อๆของนม พอแอลกอฮอล์เข้ากระแสเลือดนี่ก็ใจร้อนนะคะเนี่ย แถมขี้หึงมากเสียด้วย น่ายั้กกกกกก *สมัครเปงเมียพี่เบล

    #662
    0
  17. #661 Tatar'elf (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 14:58
    บันนี่ลิน ทำไมแสบแบบนี้ ._.
    #661
    0