แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,444 Views

  • 158 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    208

    Overall
    24,444

ตอนที่ 9 : แชทมรณะ​1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    6 ม.ค. 61



รูปน้องสร ชลนสร วงCLC ที่อริยาเป็นติ่งในเรื่องนะคะ

เรื่องจากมุมมองของมัสสุ


สองสามวันมานี้..ผมยอมรับว่าผมหงุดหงิด..

บ้าชะมัด..ผมเองไม่เคยคิดเลยนะครับ..ว่าผมจะรู้สึกอะไรแบบนี้กับเจ้านายตัวเอง..

เจ้านายที่อายุมากกว่า..หน้าจืดไม่ได้สวยสะอะไร..แต่งกายเรียบง่าย..ผิวขาว..ใส่แว่น..มีอะไรดีวะเนี่ย..

แต่ทำไมถึงรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งที่ผู้ชายคนนั้นเข้ามาหา..

บ้า..บ้าที่สุด..

และข้อสำคัญ..สองสามวันมานี้..เจ้านายของผมก็ดูจะมึนๆตึงๆ กับผมแบบบอกไม่ถูก..

ปรกติ..แม่หมอจะเย้าหยอกเล่นหัวกับผม..แต่กลับกลายเป็นคุยแบบเอาเนื้องานเข้าว่า..ไม่มีอะไรเกี่ยวกับงานก็ไม่คุย..

นี่คิดอะไรอยู่นี่..

หรือผมคิดมากไปเองก็ไม่รู้..

ผมนั่งที่เคาท์เตอร์ร้านกาแฟ..เอลลี่ทำท่าเหมือนจะคุยด้วย..แต่ลูกค้าร้านกาแฟก็มากจนเอลลี่ไม่มีเวลาเหมือนเคย..แม้จะมียัยปิ๋มลูกน้องมาช่วยงานแล้วก็ตาม…

ผมคงหน้าหงิกจนยัยปิ๋มสังเกตเห็น..แต่ก็ภาวนาว่าอย่าเพิ่งจับทางได้..ว่าหงิกเรื่องอะไร..มันคงไม่ดีนักหรอก..ถ้าหากจะเห็นว่าผมหงิกกับความรู้สึกที่มีต่อเจ้านายตัวเอง..

ผมนั่งไถเฟซบุ๊คดูอะไรโน่นนี่นั่นไปพลาง..จนกระทั่งประตูร้านเปิดออก..เด็กสาวใส่แว่นท่าทางเด๋อๆด๋าๆเดินเข้ามา..ซึ่งเมื่อสองสามวันก่อน..เธอก็เข้ามาครั้งหนึ่งแล้ว..และเธอเป็นคนแรกกระมังที่มาหาแม่หมอ..โดยที่ไม่ได้ดูดวง..แต่มาเพราะคดีฆาตกรรม..

เห็นคนใส่แว่น..ทำไมต้องนึกถึงแม่หมอทุกทีก็ไม่รู้..

เธอเดินมาหาผมเพราะจำได้..และผมก็ต้องเปิดสมุดคิวงานที่อยู่ข้างตัว..

“..สวัสดีครับ..คุณอริยานะครับ..”ผมทัก..

เธอยังอายุไม่มาก..หน้าตาในกรอบแว่นบางมีความสวยอย่างที่ผมบอกไม่ถูก..เพียงแต่ความสวยของเธอถูกกลบด้วยชุดที่ดูไม่โดดเด่น..เป็นชุดสาวออฟฟิศธรรมดา..และท่าทางที่เหมือนไม่มั่นใจตัวเอง..

อริยายิ้มอย่างไม่มั่นใจ..

“..แม่หมอนัดให้มาเจอวันนี้ค่ะ..เพราะวันนั้นที่มาพบ..ไม่สะดวกที่จะคุย..”

“..งั้นเชิญครับ..คราวที่แล้วมีเวลาให้คุณแค่ไม่เกินครึ่งชั่วโมง..ถ้าดูดวงยังพอได้..แต่หากจะคุยในสิ่งที่คุณต้องการคุย..คงต้องใช้เวลามากกว่าครึ่งชั่วโมงแน่..”

ผมนำอริยาขึ้นไปชั้นบน..เปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของแม่หมอ..ที่นั่งนิ่งเฉยเหมือนรอพบลูกค้าอยู่แล้ว..

และหน้าของแม่หมอเมื่อเจอผมก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เหมือนกัน..

“..คุณอริยาครับ..ที่นัดไว้..คุยเรื่องคดีฆาตกรรม..”ผมพูดเหมือนห้วนๆ ..

แม่หมอพยักหน้า..

“..เชิญนั่งค่ะ..”แม่หมอเชื้อเชิญลูกค้า..เหมือนลังเลและรีรออะไรบางอย่าง..ก่อนจะพูดขึ้นว่า..

“..มัสสุ..นายต้องช่วยฉันจดบันทึกข้อมูล..”

ผมพยักหน้า..ลากเก้าอี้มานั่งข้างอริยาซึ่งดูตื่นๆพิกล..

เหมือนบรรยากาศมันจะอึดอัดมากไปสักหน่อย..จนอริยารู้สึก..

และเธอก็พูดออกมาแบบซื่อ ๆ.

“..ขอโทษนะคะ..แม่หมอกับคุณ..เอ้อ..”

“..มัสสุครับ..”

“..ค่ะ..คุณมัสสุ..มีเรื่องอะไรขัดแย้งกันหรือเปล่าคะ..”

“..เปล่านี่ครับ..”ผมพยายามทำท่าปรกติ.. “..ไม่มีอะไรนี่ครับ..”

“..ขอโทษนะคะ..คือ..อาจจะเป็นเรื่องส่วนตัวของพวกคุณ..แต่..”อริยาถอนหายใจ.. “..ถ้าคุยกันตรงๆได้..น่าจะดีกว่านี้นะคะ..”

แม่หมอหัวเราะ..

“..ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวอะไรหรอกค่ะ..เพียงแต่..เราอาจจะมีความเห็นบางเรื่องไม่ตรงกันนิดหน่อย..”แม่หมอพยายามตัดบทสนทนา.. “..คุณ..เอ่อ..”เธอเหลือบมองสมุดบนโต๊ะ.. “..คุณอริยาใช่ไหมคะ..ต้องขออภัยที่เมื่อสองวันก่อน..ไม่สะดวกที่จะคุยกับคุณ..เพราะคุณเป็นรายแรกที่มาหาฉันในฐานะนักสืบ..ไม่ใช่หมอดู..”

“..ดิฉันเผอิญอ่านเพจแม่หมอหงส์..แอดมินเอาเรื่องที่แม่หมอคลี่คลายคดีฆาตกรรมไปลง..มันก็แปลกดีนะคะที่แม่หมอเป็นทั้งหมอดู..แล้วก็นักสืบ..”

“..ก็ไม่ได้คิดจะเป็นนักสืบหรอกค่ะ..เหมือนโชคชะตากำลังพาดิฉันไปอีกทางนอกเหนือจากความเป็นหมอดู..”แม่หมอมองที่ลูกค้านิ่ง..ไม่สนใจผมเลยแม้แต่น้อย..ทั้งที่ผมเองเป็นแอดมินเพจแม่หมอหงส์..

“..เค้าบอกว่าคนเป็นหมอดูนี่อาภัพคู่จริงไหมคะ..”อริยายังคงไม่เข้าเรื่องอยู่นั่นแหละ..

“..สำหรับดิฉัน..เรื่องคู่ครอง..ความรัก..จะต้องมาทีหลังงานค่ะ..และก็ไม่ได้หมายความว่า..จะคว้าใครก็ได้..ยิ่งคิดว่าใครคนนั้นอยู่ในสถานภาพใดด้วยแล้ว..จะให้เปลี่ยนความคิดและความรู้สึกคงไม่ใช่..”

ผมยอมรับว่าเจ็บแปลบจิ๊ด..

แม่หมอยิ้ม..ก่อนจะพูดอีกว่า..

“..เข้าเรื่องเลยดีกว่าค่ะ..คุณอริยา..มีอะไรจะให้ดิฉันช่วย..ก็ว่ามาเลย..”

อริยามีท่าทีแปลก ๆ ..คดีฆาตกรรมควรจะกลัว..ตื่นเต้น..แต่สำหรับเธอ..กลับไม่มีปฏิกริยามากเท่าที่ควร..

“…ดิฉันอาจจะคิดมากไปนะคะ..แต่ก็สงสัยจริง ๆ …หากช่วยให้ดิฉันกระจ่างได้..จะเป็นพระคุณเชียวค่ะ..”

พูดจบก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา..เปิดโปรแกรมแชทยอดนิยม..และเปิดแชทของกรุ๊ปแชทกรุ๊ปหนึ่ง..

“..ต้องบอกก่อนนะคะ..ว่าดิฉันเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน..วัน ๆ ทำแต่งาน..ชีวิตมีความสุขอยู่ไม่กี่อย่างค่ะ..และสิ่งหนึ่งที่ดิฉันชอบมาก..คือการได้ตามติดนักร้องเกาหลี..สำหรับไอดอลที่ดิฉันชอบ..กลับเป็นวงผู้หญิงที่ไม่ค่อยมีใครตามติดนัก..ก็คือวงCLC..ซึ่งดิฉันเป็นแฟนคลับของสร..หรือชลนสร...ซึ่งเป็นเด็กไทยที่ร่วมอยู่ในเกิร์ลกรุ๊ปวงนี้ด้วยค่ะ..”

ผมเคยได้ยินชื่อวงเกิร์ลกรุ๊ปที่อริยาพูดถึง..เพราะเอลลี่ก็ตามนักร้องเกาหลีเหมือนกัน..แถมยังตามวงผู้หญิงอย่างโซชิ..แบล็คพิงค์..ซึ่งเมื่อคุยกับแคทลูกสาวคุณพนัส..กลายเป็นถูกคอกันอย่างมาก..

ว่าแต่..ทำไมถึงไม่ตามวงผู้ชายมั่งนะ..ชักสงสัยเสียแล้ว..

อย่างแคทผมไม่สงสัยหรอกนะ..เธอชอบผู้หญิงนี่..และยังสงสัยว่าแฟนผมจะกลายเป็นรักชอบเพศเดียวกันตามแคทไปอีกคนหรือเปล่า..

บอกตรง ๆ นะ..เรื่องนี้..มันก็มีส่วนที่ทำให้ผมไขว้เขวมามองแม่หมออยู่เหมือนกัน..

แฟนทำตัวห่างเหิน..มันก็เลยต้องห่างเหินบ้าง..นี่ผมคิดผิดไปไหม..

“..ดิฉันก็ตามชื่นชมตามโซเชี่ยล..จนกระทั่งเจอคนที่ถูกคอกันกลุ่มหนึ่ง..เราตั้งแชทกรุ๊ปกันเพื่อคุยกันถึงสรและวงCLCโดยเฉพาะ..แลกรูปกัน..แชร์เรื่องราวตามประสาติ่งไอดอลล่ะค่ะ..วงของเราไม่ได้โด่งดังเหมือนวงอื่น ๆ ..พวกเราที่คุยกัน..จึงมีความรู้สึกสนิทสนม..เพราะรักในสิ่งที่เหมือนคนส่วนใหญ่ไม่ใส่ใจ..”

เธอยิ้มอย่างมีความสุข..ผมสังเกตเห็นฟันเหล็กของเธอ..มีเสน่ห์ไม่น้อย..

ผิวขาวหน้าเรียว..น่ารัก..ผมเชื่อว่า..ถ้าแคทเห็นคงชอบแน่นอน..

เหลือบมองแม่หมอ..เห็นใบหน้าในกรอบแว่นสีแดงมีความขรึมเช่นเดิม..แต่ก็มีรอยยิ้มที่มุมปาก..

“..แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรนี่ใช่ไหม..แค่ตั้งแชทกรุ๊ปคุยในสิ่งที่ชอบเหมือน ๆ กัน..”แม่หมอให้ความเห็น

อริยาพยักหน้า..

“..ใช่ค่ะ..พอนาน ๆ ไป..เราทุกคนในกรุ๊ปก็สนิทกัน..คุยกันได้ทุกเรื่อง..ทั้งที่ดิฉันไม่เคยเจอหน้าเลย..แต่พวกเขาอาจจะพอได้เจอกันบ้างนะคะเช่นตอนที่ไปรับสรที่สนามบิน..ซึ่งดิฉันแม้จะติ่ง..แต่ก็ไม่ได้ไปทำแบบนั้นเลยค่ะ..คือดิฉันเพื่อนน้อยอยู่แล้ว..พอมีแชทกรุ๊ปกลุ่มนี้เข้ามาในชีวิต..ก็ทำให้ดิฉันมีความสุขมากขึ้น..วัน ๆ ก็คุยแต่กับแชทกรุ๊ป..”

การชอบอะไรเหมือน ๆ กัน..นำมาซึ่งมิตรภาพได้ดีกว่าอย่างอื่น..ผมเองก็เชื่อแบบนั้นนะครับ..

อริยาเล่าต่อไปอีกว่า..

“..ทีนี้..เรื่องมันก็มาถึงวันหนึ่ง..ตอนนั้นดิฉันยังเรียนไม่จบปีสี่..ก็ไม่อยากจะเชื่อหรอกค่ะ..ว่าจะมีวันที่ดิฉันไม่เคยฝันถึงมาก่อน..มีผู้ชายคนหนึ่งมาสนใจดิฉันค่ะ..เขาเป็นรุ่นพี่ต่างคณะ..เผอิญคณะของเขาเรียนมากกว่าสี่ปี..ก็ไม่ทราบเหมือนกันนะคะว่าเค้ามาชอบคนดูเด๋อ ๆ ด๋า ๆ อย่างดิฉันได้อย่างไร..”

แม่หมอหัวเราะ..

“..จริง ๆ คุณสวยมากเลยนะคะคุณอริยา..”

“..ดิฉันไม่คิดว่าตัวเองสวยหรอกค่ะ..”เธอเหนียมอายพิกล.. “..ความรู้สึกของดิฉันตอนนั้นคือ..โลกมันสวยไปหมด..มองอะไรก็สดใส..ดิฉันเอามาเล่าให้เพื่อนในกรุ๊บแชทฟัง..ทุกคนก็ยินดี..และมีความสุขกับดิฉันไปด้วย..”

สีหน้าของอริยาเหมือนเด็กที่กำลังฝัน ๆ ..แต่ก็มีแววสลดในที..

“..เพียงแต่เวลาผ่านไปไม่นาน..หลังจากที่ดิฉันตกลงเป็นแฟนกับเขาแล้ว..เขาก็มีท่าทีเปลี่ยนไป..มันบอกไม่ถูกนะคะแม่หมอ..เหมือนผู้หญิงเราจะมีเซนส์อะไรบางอย่าง..ดิฉันรู้สึกว่าแฟนของดิฉันแอบคบกับใครอยู่..แต่ว่าจับไม่ได้..”

สีหน้าอริยาดูหม่นหมอง..

“..ไม่อยากเชื่อเลยนะคะ..ดิฉันไม่เคยมีความรักมาก่อน..ไม่เคยคบใครมาก่อน..แต่พอมีครั้งแรก..มันก็ทำให้ดิฉันมีความเครียดได้ขนาดนี้..ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าไประบายเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนในกรุ๊ปแชทฟังนั่นแหละค่ะ..และทุกคนก็พยายามปลอบโยน..ทำให้ดิฉันสบายใจด้วยวิธีการต่าง ๆ ..”

“..มีเพื่อนก็ดีอย่างนี้แหละค่ะ..”แม่หมอพูดเนือย ๆ ..แต่ก็ยังยิ้มให้..

อริยาถอนหายใจ..

“..แต่หลังจากนั้นไม่นาน..รุ่นพี่คนที่คบกับดิฉันก็เสียชีวิต..เขาประสบอุบัติเหตุ..รถพุ่งชนกับเกาะกลางถนน..ที่ทำให้ดิฉันไม่ไปงานศพเขาเลยแม้แต่คืนเดียว..ก็คือ..เขาไม่ได้ขับรถไปคนเดียว..แต่มีผู้หญิงคนที่เขาคบอีกคนนั่งอยู่ด้วย..เธอตายพร้อมกับรุ่นพี่คนนั้นแหละค่ะ..”

แม่หมอพยักหน้า..

“..ถือว่าเป็นเคราะห์กรรมของเขานะคะ..”

“..ค่ะ..”อริยาได้แต่พูดแค่นั้น.. แล้วก็พูดไม่ออกอีก..

แม่หมอถามขึ้นว่า..

“..คิดว่า..มันไม่ได้มีแค่นี้หรอกใช่ไหมคะ..”

“..ค่ะ..”อริยาพยายามรวบรวมสติ.. “..ดิฉันไม่ทราบนะคะ..ว่าการมีแฟนเป็นครั้งแรก..แล้วจู่ ๆ..เค้าก็นอกใจ..และตายไป..มันจะเปลี่ยนแปลงชีวิตดิฉันไปอย่างไรบ้าง..แต่หลังจากนั้น..ก็มีคนชมว่าดิฉันสวยขึ้น..แน่ล่ะค่ะ..พอสวยขึ้น..คนก็มาสนใจมากขึ้น..แต่ก็ใช่ว่าดิฉันจะสนใจทุกคนนะคะ..ก่อนจะจบการศึกษา..ดิฉันก็ยอมรับว่ามีคนหนึ่งที่ดิฉันชอบ..เขาเป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกันค่ะ..ตลอดระยะเวลาเขาก็ดีกับดิฉันนะคะ..เพียงแต่ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าเพื่อน..”

อริยาถอนหายใจอีก..

“..แต่เขามาสารภาพกับดิฉันว่าเขาแอบชอบดิฉัน..แต่เรามันคนพันธุ์เดียวกัน..คือขี้อาย..และเขาก็กลัวว่าระยะเวลาที่เหลือที่อยู่ด้วยกันปีสุดท้าย..จะทำให้เรื่องราวในชีวิตสูญเปล่า..ก็เลยตัดสินใจมาสารภาพรักค่ะ..”

แม่หมอครางอือม์..

“..คุณก็คบกับเขา..”

“..ก็ไม่เชิงนะคะ..แต่ดิฉันยอมรับว่าชอบเขา..คืนนั้นมีงานเลี้ยงอำลาการศึกษาที่คณะ..เราก็กอดคอกัน..เมาทั้งคู่..แล้วก็ไปเอ่อ..”อริยานิ่งเล็กน้อย.. “..ค่ะ..เรามีสัมพันธ์กัน..”

อริยาเหมือนจะหน้าตาไม่ดีเลยเมื่อพูดถึงเรื่องนี้..

“..แต่จากนั้น..เค้าก็หายไปจากชีวิตดิฉัน..”อริยาพูดไม่ออก..

ผมอยากจะพูดว่าผู้ชายเลว ๆ ในโลกนี้มันเยอะ..แม้แต่คนที่คบหาเป็นเพื่อนกันมานาน..บางทีก็ไว้ใจไม่ได้..

แม่หมอครางเฮ้อ..

“..คุณคงเจ็บมากเลยนะช่วงนั้น..”

“..ใช่ค่ะ..เค้าหายไปเลย..แม่หมอคะ..มันเจ็บยิ่งกว่าเจ็บที่ถูกทำแบบนั้น..”

แต่แล้วอริยาก็พูดขึ้นอีกว่า..

“..แต่หลังจากนั้นดิฉันก็ได้ข่าวว่า..เขาตายก่อนที่จะมารับปริญญาเสียอีกค่ะ..เหมือนจะโดดตึกตาย..”

แม่หมอชะงัก..

อริยาถอนหายใจ..

“..ระหว่างที่เขาหายไป..ดิฉันก็ไม่ทราบจะไประบายเรื่องราวกับใครที่ไหน..ก็ได้แต่ไประบายให้เพื่อนในกรุ๊ปแชทฟังเท่านั้นแหละค่ะ..”

แม่หมอชักจะจับความผิดปรกติได้…

“..แล้วยังมีอะไรอีกไหมคะ..”

“..เล่ารวบรัดเลยนะคะ..”อริยาเหมือนจะเครียด ๆ ขึ้นมาแล้ว.. “..หลังจากนั้น..ที่ดิฉันเรียนจบ..และเข้าทำงาน..ก็มีคนมีจีบบ้าง..ดิฉันไปชอบเขาบ้าง..แต่ก็มีคบจริง ๆ สองราย..แต่ทั้งสองรายก็มาสร้างปัญหาให้ดิฉัน..หลัก ๆ คือ ไม่ซื่อสัตย์..และทั้งสองราย..ภายหลังก็เสียชีวิตทั้งหมด..”

แม่หมอขมวดคิ้ว..

“..ความรักของคุณแต่ละครั้ง..เหมือนไม่มีใครรู้..หรืออาจจะรู้..ก็คงไม่ได้เป็นที่สนใจมากนัก..เพียงแต่..คุณต้องระบายหรือเล่าให้คนในกรุ๊ปแชทฟังทุกครั้งใช่ไหม..”

อริยาพยักหน้า…

“..ใช่ค่ะ..จะว่าไป..เรื่องราวของความรักของดิฉัน..คนในกรุ๊ปแชทรู้ดีที่สุด..”

“..คุณกำลังคิดว่า..ความตายของคนที่เคยมาคบกับคุณและทิ้งคุณไป..มันเกี่ยวกับคนในกรุ๊ปแชทใช่ไหม..”แม่หมอถาม..

“..มันบ้าไหมคะแม่หมอ..แต่ก็อยากจะรู้จริง ๆ ค่ะว่ามันเป็นอย่างที่สงสัยหรือเปล่า..”

“..คนในกรุ๊ปจะลงทุนทำแบบนั้นเพื่อคุณเลยหรือคะ..”แม่หมอดูจะไม่อยากเชื่อ..

“..คือ..”อริยามีท่าทางแปลก ๆ .. “..ดิฉันกลัวว่า..มันจะจริงน่ะค่ะ.ถ้าจริงมันก็คงน่ากลัวล่ะค่ะ..”

เสียงประตูเปิด..ผมกับแม่หมอเหลียวมองพร้อมกับอริยา..สีหน้าผมไม่ดีนักเมื่อเห็นใครคนหนึ่งเดินเข้ามา..

แต่อริยากลับยิ้มรับ..

คน ๆ นี้คือแคท..ลูกสาวคุณพนัสนั่นเอง..

นี่แปลว่าคุณพนัสมากับลูกด้วยหรือเปล่าล่ะเนี่ย..ผมอดหงุดหงิดไม่ได้..

แต่ก็ประหลาดใจอยู่ตรงที่..ทำไมแคทถึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาได้ล่ะ..แม่หมอยังมีลูกค้าอยู่นี่..

“…อาหงส์คะ..ขอโทษนะคะ..”แคทพนมมือไหว้แม่หมอ.. “..ที่ขัดจังหวะ..แต่แคทให้จีจี้มาหาอาหงส์เองแหละค่ะ..จีจี้เป็นแฟนแคทค่ะ..”

ผมลุกจากเก้าอี้..ขยับเก้าอี้ให้แคทนั่งคู่กับแฟน..แม่หมอเองก็พยักหน้าให้ผมมานั่งข้าง ๆ เธอ..

บ้าชะมัด..ต้องนั่งข้างแม่หมอหรือนี่..

ว่าแต่..อริยาชื่อเล่นว่าจีจี้หรือนี่..น่ารักไปไหม..

อริยายิ้ม..แม่หมออดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้..

“..โดนผู้ชายหักอกหลายคน..เลยคิดจะเปลี่ยนมาคบผู้หญิงมั่งใช่ไหม..”

อริยากุมมือแคท..ซึ่งจากสิ่งที่แสดงออก..แปลว่า..แคทได้แฟนใหม่จริง ๆ นั่นแหละ..

“..ดิฉันเจอแคทตอนที่ไปฟิตเนสน่ะค่ะ..แคทน่ารักมาก..”

ผมนึกถึงคำพูดในช่วงก่อนหน้านี้..ตอนที่เราทำคดีของคุณไพสิฐอยู่..เหมือนคุณพนัสจะบอกว่าแคทกำลังจีบสาวที่ฟิตเนส..ก็คนนี้สินะ..แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าจะจีบจริง ๆ ..และจีบติดเสียด้วย..

แถมยังน่ารักเสียอีก..

แม่หมอหัวเราะเบา ๆ ..

“..ถ้าแคทไม่ได้หักอกคุณ..ไม่ทิ้งคุณ..ก็คงไม่เป็นไรสินะ..”

“..แต่ก็ไม่แน่ใจนะคะ..สำหรับแคท..ดิฉันเองไม่ได้เล่าให้คนในกรุ๊ปแชทฟัง..ไม่ทราบเหมือนกันนะคะว่าทำไม..แต่รู้สึกว่าไม่อยากจะเล่าขึ้นมาเสียอย่างนั้นแหละค่ะ..”

สีหน้าของอริยาดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย..

“..แต่..มันมีภาพนี้ส่งมาในกรุ๊บแชทค่ะ..”

อริยาเปิดให้ดู..เป็นรูปอริยาและแคทในชุดออกกำลังในฟิตเนส..และท่าทางสนิทสนมเกินเพื่อน..

ข้อสำคัญ..มีตัวอักษรพิมพ์ในภาพ..

“..ไม่ชอบนะ..จีจี้..”

แม่หมอถึงกับขมวดคิ้ว..

“..คุณรู้ไหมว่าใครส่งเข้ากลุ่มแชท..”

“..เพื่อนในกรุ๊บที่ใช้ชื่อสมชาติค่ะ..เค้าบอกว่า..มีคนส่งภาพนี้มาให้เขา..ถามเพื่อนคนอื่นในกรุ๊ป..ก็บอกว่า..พวกเขาก็ได้รับ..แต่ก็ไม่รู้ว่ามาจากใคร..แต่ดิฉันไม่ได้รับ..”

แคทพูดขึ้นว่า…

“..จีจี้จะชอบกังวลและอาจจะโยงเรื่องไปถึงเรื่องที่เกิดกับแฟนเก่า..แต่แคทว่ามันไม่น่าจะมีอะไร..เพียงแต่..อยากให้จีจี้สบายใจ..เลยให้มาหาอาหงส์น่ะค่ะ..จีจี้ไม่ชอบดูดวง..แคทเลยบอกว่า..มาถามในฐานะที่อาหงส์เป็นนักสืบก็ได้..แล้วก็ให้อ่านเพจคดีที่อาหงส์ช่วยไขที่เกี่ยวกับแม่พี่เอลลี่ด้วยน่ะค่ะ..”

อริยายังคงกุมมือแคท..

“..ดิฉันไม่อยากจะให้เกิดเรื่องเลวร้ายกับแคท..แม้ว่า..แคทจะทำผิด..ต่อให้ทิ้งดิฉันไปเหมือนรายอื่น ๆ ก็ไม่อยากจะให้แคทเป็นอะไรไปค่ะ..อย่าว่าแต่มีรูปเหมือนเตือน ๆ ส่งเข้าที่กรุ๊บแชทแบบนี้..มันก็ไม่สบายใจขึ้นมาทันที..”

“..พ่อแคทก็เป็นเจ้าหน้าที่กรมสืบสวนคดีพิเศษ..ไม่ให้เขาช่วยล่ะ..”

“..พ่อบอกว่าจะให้ช่วยยังไง..”แคทพูด.. “..มันไม่มีหลักฐาน..ไม่มีอะไรที่จะสรุปได้ว่าจะต้องเกิดเรื่องไม่ดี..อย่าว่าแต่..ตอนนี้แคทยังไม่เป็นอะไรเลย..ไม่มีใครสะกดรอยตาม..พ่อก็ห่วงแคทแต่ก็ไม่ห่วงเกินไปหรอกนะคะ..”

แม่หมอดูหงุดหงิด..

“..ฉันไม่ชอบนะที่พ่อเธอคิดอะไรประมาทแบบนี้..”

“..เค้าคิดเหมือนแคทล่ะค่ะ..ว่ามันไม่มีอะไร..อาหงส์ลองคิดดูสิคะว่ามันจะเป็นไปได้ยังไง..ที่คนในกรุ๊ปแชทจะก่อคดีฆาตกรรมเพียงเพราะเพื่อนที่คุยด้วยกันถูกหักอก..แต่ละคนไม่ได้รู้จักจีจี้แบบส่วนตัวเกินไปกว่าสิ่งที่จีจี้คุยในแชท..แต่ก็อยากให้อาหงส์ช่วยดูในมุมมองของอาหงส์ว่ามันเป็นไปได้ไหมเพื่อให้จีจี้คลายกังวลสักเล็กน้อยล่ะค่ะ..”

“..แคท..”แม่หมอหงุดหงิดขึ้นมาแล้ว.. “..เธอส่งจีจี้มาที่นี่..”แม่หมอเลิกแว่น.และพูดชื่อเล่นของอริยาตามคำเรียกของแคท... “..เพื่อจะให้ฉันมายืนยันด้วยสายตาของนักสืบที่เป็นหมอดูว่า..มันไม่มีอะไร..เพื่อให้จีจี้สบายใจ..ทีนี้ขอถามหน่อย..ถ้าหากว่ามันมีล่ะ..”

แคทชะงัก..

“..อาหงส์ว่ามีหรือคะ..มันมีได้ยังไง..มันดูไร้สาระมากเลยนะคะ..”

แม่หมอเม้มปาก..

“..แคท..เธอไม่รู้หรอก..ว่ามันไม่ธรรมดาอย่างที่เธอคิด..และเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย..”

แม่หมอหันมาทางผม..ท่าทีแม่หมอครั้งนี้..เหมือนลืมไปแล้วว่าเรากำลังมีเรื่องไม่พอใจกันอยู่..

“..มัสสุ..นายช่วยค้นข้อมูลคดีที่แฟนเก่าของจิจี้เสียชีวิตทุกคดีมาให้ฉัน..ด่วนเลย..แล้วก็..นายก็ไม่ต้องหน้าหงิกด้วยถ้าฉันจะต้องตามพ่อแคทมาคุยที่นี่เดี๋ยวนี้..”

“..ผมจะค้นได้ที่ไหนล่ะครับเจ๊..”

“..ถ้านายค้นเองไม่ได้.ก็ไปถามคุณพนัส..ให้เค้าค้นให้ก็ได้..”

สีหน้าผมหงิกขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบได้..

“..ได้ ๆ ครับ..จะค้นกูเกิ้ลให้..”

“..เอาข้อมูลเบื้องต้นจากจีจี้ก็แล้วกัน..ไปค้นมา..เร็ว..และด่วนที่สุด..”

แม่หมอยกมือถือขึ้น..มองหน้าผมเล็กน้อย..

ผมรู้ว่าแม่หมอกำลังต่อสายไปไหน..

ใช่..คุณพนัส..คนที่ผมไม่อยากจะเจอเลยในวันนี้…

……

มุมมองของแม่หมอ

เวลานี้..ฉันว่า..ฉันคงทำให้ทุกคนดูเครียดขึ้นมาเฉย ๆ เสียอย่างนั้นแหละ..

แต่จะทำอย่างไรได้ล่ะคะ..

ทั้งแคทที่ตอนแรกมาแบบโปร่ง ๆ เหมือนมาเยี่ยมมาคุยธรรมดา..ตอนนี้กลายเป็นต้องนั่งนิ่ง..และกุมมือจีจี้ไว้

ส่วนอริยาหรือจีจี้..ดูจะงงงวยกับท่าทีของฉันมากกว่าอย่างอื่น..เธออาจจะกังวลหรือแปลกใจอยู่บ้าง..แต่ก็ไม่คิดว่าฉันจะออกแนวจริงจังถึงขนาดนี้..

มัสสุ..ฮึ..ไอ้ตัวดีคนนี้..ดูจะมาทำปีนข้ามรุ่น..จะมาหลงเสน่ห์อะไรกับคนอย่างฉัน..เขาคงไม่รู้หรอกนะ..ว่าเขาน่ะไม่เหมาะกับฉันเลยแม้แต่กระผีกริ้น…

แต่เขาก็ต้องทำตามคำสั่งทั้งที่ยังไม่รู้จะไปจับต้นชนปลายตรงไหนดี..

ใช่..เขาไม่ใช่เจ้าหน้าที่ตำรวจ..หรืออยู่หน่วยสืบสวนคดีพิเศษ..พอจะสั่งให้ค้นคดี..มันก็จะวุ่น ๆ วาย ๆ หน่อย ๆ ..ไม่รู้ว่าโชคดีหรือร้ายที่เค้าดันมาชอบฉันในช่วงที่คุณพนัสก็มาใกล้ชิดฉันพอดี..พออ้างถึงคู่แข่ง..ยังไงก็ต้องทำให้ได้..

ฉันโทรเรียกคุณพนัสให้มาหาเร็วขึ้น..แคทมาที่ออฟฟิศฉันขนาดนี้..ยังไงเขาก็ต้องมารับอยู่แล้วล่ะ..

จากนั้นก็นั่งรอทุกอย่างที่ต้องการ..

พร้อมกับจับตามองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า..

ในสมุดของฉัน..จดดวงโหราศาสตร์ประจำวันไว้..ซึ่งลอกจากแอพพลิเคชั่นดวงโหราศาสตร์จากมือถือ..

ระหว่างที่อริยาเล่า..ฉันก็จดไปด้วย..

และวางตัวอักษรต.เต่าลงไปในจุดหนึ่งในดวงจักราศี..

อริยาหรือจีจี้ไม่ชอบดูดวง..ฉันก็ไม่ได้ดูดวงเธอ..แต่ดูดวงอีกแบบหนึ่ง..ซึ่งนักโหราศาสตร์คงทราบดี..นั่นคือดวงกาลชะตา..หรือดวงยาม..

วิชาดวงยามที่ฉันใช้..เรียกว่าดวงยามตรีจักร..ซึ่งอุตส่าห์ดั้นด้นไปขอเรียนจากอาจารย์ท่านหนึ่งซึ่งทำงานแถบลาดพร้าว..

ถ้าคุณรู้จักดวงยามหรือกาลชะตาดี..จะทราบเลยค่ะว่าการดูดวงไม่จำเป็นต้องถามวันเดือนปิเกิดเสมอไป..แต่สามารถตั้งดวงจากเวลานั้น ๆ ทายกันสด ๆ ได้เลย..และวิชาดวงกาลชะตานี่แหละ..ที่ทำให้หมอดูกลายเป็นผู้วิเศษหลายต่อหลายคนแล้ว..

เป็นต้นว่า..ฉันไปพบอาจารย์..และขอให้ท่านช่วยแสดงวิชาเพื่อเป็นบุญสักครั้ง..

“..ได้มรดกเป็นตึกที่ไม่อยากจะได้..เพราะมันต้องแลกมาด้วยความตายของพี่หรือน้อง..เธอมีเรื่องสะเทือนใจขนาดนั้นเลยหรือ..ลักขณา..”

ฉันอดน้ำตาไหลไมได้..อาจารย์ไม่ได้ถามวันเดือนปีเกิดเลย..แต่ทายจากวิชากาลชะตาได้ถึงขนาดนี้..

ตึกที่ฉันใช้เป็นออฟฟิศทุกวันนี้..กี้น้องสาวฉันเป็นคนซื้อไว้..และเมื่อเธอเสียชีวิต..มันเลยตกเป็นของฉัน..เพราะกี้ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนอีก..

ฉันได้แต่กราบและขอฝากตัวเป็นศิษย์..เรียนวิชาดวงยามตรีจักร..วิชากาลชะตาของท่านอย่างเต็มใจ..

ตัวอักษรต.เต่า..สำหรับวิชาดวงยามตรีจักร..ก็คือจุดที่ตรีจักรตก..ถือเป็นจุดตนุสำหรับดวงยาม..

แต่ยังมีกากบาท..ซึ่งหมายถึงจุดทาย..ในช่วงเวลานั้น..มันตกมรณะ..นั่นคือเกิดความตายขึ้นแน่นอน..

และในจุดมรณะ..มีดาวจันทร์..ซึ่งหมายถึงผู้หญิง..ถ้าถามว่าดาวจันทร์มีความหมายถึงอะไรอีก..ก็อาจจะหมายถึงสัตว์น่ารัก ๆ อย่างแมวก็ได้..

แมวคือแคท..

แถมดาวจันทร์ยังเป็นตัวแทนของอักษร กขคง..ซึ่งแคทก็เป็นตัวอักษรของดาวจันทร์พอดี..

หากจะนับชื่อจริง..ขวัญวิฬาร์..ชื่อจริงของแคท..อักษรข.ซึ่งนำหน้า..ก็ยังเข้าข่ายดาวจันทร์อีก…

อ่านจากกาลชะตาวิชาดวงยามตรีจักรได้ความว่าความตายของดาวจันทร์..ซึ่งในที่นี่จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากแคท..ใช่..ฉันสรุปออกมาได้อย่างนั้นก็ใจหายแล้ว..

แต่จะถือว่าทุกอย่างต้องเป็นไปตามดวงนั้น..อาจารย์ที่สอนวิชาดวงยามตรีจักรเคยสอนฉันว่า..

“..ลักขณา..จำไว้นะ..ดวงมีไว้ฝืน..ไม่ใช่มีไว้ให้เราถูกครอบงำ..สิ่งใดที่เราไม่อยากเป็น..ไม่อยากทำ..ไม่อยากได้..ก็ฝืนมันสิ..เพียงแต่ต้องฝืนตามเงื่อนไขที่เราอ่านได้..ไม่ใช่ฝืนแบบสะเปะสะปะ..ที่เราศึกษาดวงชะตา..เพราะต้องการจะชนะมัน..ไม่ใช่ศึกษาเพื่อจะยอมแพ้มันหรอกนะ..”

ฉันอดนึกถึงอาจารย์ไม่ได้..นี่สิ..นักพยากรณ์ที่ไม่เชื่อดวง..ใช่..ดวงมีไว้เพื่อฝืน..เพื่อเอาชนะ..ไม่ใช่ให้ยอมจำนน

และฉันจะเอาชนะมันเพื่อช่วยแคท..

แต่จะจัดการเรื่องนี้..ดวงอย่างเดียวไม่พอหรอก..

มีแต่หลักฐานข้อเท็จจริงเท่านั้นแหละที่จะจัดการได้...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #139 kiss4245 (@kiss4245) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:17
    พี่ๆลาดพร้าวนี้บ้านหนูเลยน่ะค่ะ พี่อยู่แถวนี้เหมือนกันหรือเปล่าอ่ะ
    #139
    1
  2. #122 张绮文 (@SK_is_me) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 19:12
    กรี้ดสรรรรร เธอติ่งน้องใช่มั้ยไรท์
    #122
    1
  3. #83 PreaMB (@pream09my12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 01:41
    ไรท์แอบเป็นติ่งclcด้วยมั้ยคะแงง ถ้าใช่ก็ดีเราก็เมนสรเหมือนกัน
    #83
    1
    • #83-1 จันทร์อรุณ ณรัช (@rashy18) (จากตอนที่ 9)
      22 ตุลาคม 2561 / 02:28
      ติ่ง ลิซ่า bp ด้วยค่ะ แต่จะรักสรมากกว่านิดนึงเพราะรักไปถึงพี่ชายสรด้วยค่ะ ^_^
      #83-1
  4. #23 echo1 (@echo1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 18:51
    ดวงมีไว้ฝืน​ แแต่ฝืนตามเงื่อนไข​ ไม่ใช่มีไว้ครอบงำ​ คมจริงๆครับ
    #23
    0