แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,527 Views

  • 158 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    291

    Overall
    24,527

ตอนที่ 22 : ชายหาดฆาตกรรม(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    27 ส.ค. 61

​พิมพ์ดาวเราใช้น้องเบลล์ เขมิศราเป็นต้นแบบค่ะ ..

............

จีจี้พาพิมพ์ดาวกลับมาที่ร้านอาหารอีกครั้ง..

เสียงเพลงยังคงดังอยู่..แต่คนน้อยลงไปแล้ว..เพราะเหลือแต่มัสสุกับเอลลี่เท่านั้นที่ยังสนุกสนานกันสองคน..

ส่วนแคท..ฟุบกับโต๊ะ..

จีจี้มองดูมัสสุเป็นเชิงไต่ถาม..

“..แคทกินคอกเทลเข้าไปเยอะมาก..ก็เลยหลับ..”มัสสุพูด..ก่อนจะยิ้มให้.. “..เค้าคงรักเธอมากนะจีจี้..”

พิมพ์ดาวแหงนหน้ามองจีจี้..เห็นใบหน้าเรียวขาวของจี้จี้ไม่สู้ดีนัก..

“..พี่จีจี้ไปดูพี่แคทเถอะค่ะ..ไม่ต้องห่วงดาวนะคะ..ดาวอยู่กับพี่มัสสุกับพี่เอลลี่ได้..”

เอลลี่ยิ้มให้จีจี้..และเข้ามารับรถเข็น

จีจี้เดินมาหาแคท..

“..ไปนอนในห้องเถอะแคท..ฉันจะพาไปเอง..”จีจี้พูด..พยายามประคองแฟน..

แคทง่อกแง่ก..พึมพำอย่างไม่ได้สติ..

“.จีจี้อย่าทิ้งแคทไปนะ..อย่านะ..แคทเสียพี่กันยาไปแล้ว..ไม่อยากเสียจีจี้อีก.ไม่เอาแล้วนะ..ไม่เอาแล้ว..”

กันยา..คนที่เป็นแฟนแคท..และเสียชีวิตไปในคดียามตับนิทาน..เรื่องเหล่านี้..แคทเล่าให้จีจี้ฟังโดยไม่ปิดบัง..

แคทเล่าว่า..เมื่อกันยาตาย..แคทก็เสียใจอยู่นาน..จนเจอจีจี้..ความเสียใจค่อยคลายหายไป..

“..แม่ก็ทิ้งแคท..พี่กันยาก็ทิ้งแคท..จีจี้..แคทไม่มีผู้หญิงอื่นที่แคทจะรักได้เลยหรือ..”แคทเมาไม่รู้เรื่อง..

จีจี้มองดูแคทอย่างเวทนา..ประคองไว้และพูดแผ่วเบา..

“..แคท..จีจี้จะไม่ทิ้งแคทไปไหนนะ..รับรอง..ยังไงก็ไม่ทิ้ง..”

แคทมีปมที่ขาดแม่..โหยหาความรักจากผู้หญิง..การรักผู้หญิงด้วยกันอาจจะมีสาเหตุมาจากหลายปัจจัย.หลายกรณี..แต่สำหรับแคท..แม่กลับเป็นปมที่สำคัญที่สุด..

จีจี้น้ำตาคลอ..สงสารแคท..และพยายามพาร่างของลูกสาวของพนัสคนนี้..ไปยังห้องของตนเอง..

พิมพ์ดาวมองตามจนร่างของทั้งสองหายไปจากห้องอาหาร..

เอลลี่พูดขึ้นว่า..

“..น้องดาวอย่าเครียดไปเลยนะคะ..แคทไม่ได้โกรธน้องดาวเลย..แต่ไม่พอใจตัวเองที่เข้าใจทุกเรื่อง..แต่ก็อดรู้สึกไม่ดีที่น้องดาวไปกับจีจี้ไม่ได้..แคทเข้าใจทุกอย่าง..แต่ไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองเท่านั้นเอง..”

“..พี่แคทน่าจะเข้าใจนะคะ..ว่าดาวไม่ได้อะไรกับพี่จีจี้เลย..ดาวไม่ได้ชอบผู้หญิงนะคะพี่เอลลี่..ก็เห็นว่าพี่จีจี้เป็นพี่สาว..”

“..แล้วถ้าหากน้องดาวเกิดเคลิ้มขึ้นมาล่ะคะ..พี่บอกตามตรงนะ..แม้พี่จะชอบผู้ชาย..แต่หากแคทจีจี้เข้าใกล้มาก ๆ ..บางทีก็นึกอยากจะลองเหมือนกัน..”เอลลี่หัวเราะ.. “..เพียงแต่ไม่อยากให้อิตามัสสุร้องไห้เท่านั้นแหละ..นายนี่ขี้แยยังกับผู้หญิง..”

พิมพ์ดาวหัวเราะ...มัสสุทำไม่รู้ไม่ชี้..ทำเป็นเต้นรำแบบไม่สนใจใคร..แต่เอลลี่รู้ดีว่าตอนนี้แฟนตัวเองคงหูผึ่งคอยเผือกอยู่..

“.เคลิ้มหรือคะ..ไม่มั้ง..”พิมพ์ดาวหัวเราะ.. “..แต่หากจะเคลิ้มกันจริง ๆ ..ก็คงเคลิ้มกับพี่แคทมากกว่าค่ะ..แม้จะดูสนิทกับพี่จีจี้มากกว่าก็จริง..แต่ดาวว่าดาวชอบสไตล์ร่าเริงแบบพี่แคทมากกว่า..เพราะทำให้รู้สึกว่าเข้าถึงค่ะ..”

“..แหม..ทำยังกะจีจี้น้องดาวเข้าไม่ถึงงั้นแหละ..”

“..ก็ถ้าไม่ได้คุยกันนะคะ..ใครจะกล้าสนิทกับพี่จีจี้ล่ะ..นิ่งขรึม..บางทีก็ให้ความรู้สึกว่าพี่เค้ามองว่าเรามันคนละระดับกับเขา..ทั้งที่จริง ๆ แล้ว..พี่เค้าไม่ได้มองอย่างนั้นเลย..เค้าน่ารักมากนะคะ..เพียงแต่เค้านิ่ง ๆ ขรึม ๆ กับคนไม่คุ้นแค่นั้น..”

พูดจบพิมพ์ดาวก็ชะงัก..

เอลลี่อดถามไม่ได้เมื่อเห็นความผิดปรกติ..

“..น้องดาวทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะคะ..”

พิมพ์ดาวเปิดสมุด..และจดบางอย่างลงไป..กับมองรูปดวงที่เขียนไว้..

และพึมพำออกมา..

“..ใช่..ทำไมถึงนึกไม่ถึงนะ..”

“..อะไรหรือคะน้องดาว..”เอลลี่ดูงุนงง..พิมพ์ดาวดูคล้ายแม่หมอหงส์มากขึ้นทุกที..

พิมพ์ดาวยิ้มเล็กน้อย...ไม่พูดอะไร..

แต่รอยยิ้มแบบนี้อย่างน้อย..เอลลี่ก็เบาใจล่ะว่าไม่ใช่เพราะเครียดเรื่องแคทจีจี้แน่นอน..

....

เรื่องจากมุมมองแม่หมอ

คุณพนัสพาฉันกลับมาที่รีสอร์ทก็ดึกมากแล้ว..

ดึกพอที่ทุกคนจะไม่รอ..

เรื่องอื่น ๆ ก็ปล่อยให้ครอบครัวของจอมเขาจัดการต่อไป..สิ่งที่ฉันได้ข้อมูลมาจากตำรวจ..ก็น่าจะเพียงพอแล้ว..

โดยเฉพาะผลชันสูตรเบื้องต้น..

การเดินทางไปสถานีตำรวจ..ไม่มีอะไรดีไปกว่าการใช้รถตู้ของเราขับไป..เพราะหากจะขอตัวแยกกลับ..ก็ไม่ใช่เรื่องยาก

รถตู้จอด..คุณพนัสซึ่งเป็นคนขับผลักประตูลงมา..และไปเปิดประตูให้ฉัน

ทำเอาฉันอดเขินไม่ได้..

“..ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้นะคะ..คุณพนัส..”

คุณพนัสยิ้มเล็กน้อย..

“..คุณก็เหมือนเดิมนะหงส์..คิดอะไรอยู่คนเดียว..จนผมเองก็สงสัยว่า..นี่เรามาด้วยกันหรือเปล่า..เพราะตอนนี้หัวผมว่างเปล่าไปหมด..มีคำถามในใจเยอะแยะ..เกี่ยวกับคดีที่เกิดขึ้น..แต่เหมือนคุณจะได้คำตอบทั้งหมดแล้ว..”

“..ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ..เพียงแต่มันแค่รู้ว่า..ขาดอะไรบ้างที่เราต้องไปตรวจสอบ..”

“..ครั้งนี้..ดูคุณไม่ได้ใช้วิชาโหราศาสตร์ที่คุณถนัดเลยนะครับ..”คุณพนัสแหย่..

“..ก็ฉันไม่มีอะไรให้ผูกดวงดูเลยนี่คะ..จะใช้วิชายาม..เรื่องมันก็เกิดขึ้นแบบไม่ทันได้ผูกดวงยามอะไรดู.วันเดือนปิเกิดผู้ตายจะขอมาก็กระไร..แต่หากว่าจะใช้วิชาโหราศาสตร์กันจริง ๆ ..อาจารย์ของฉัน..น้องพิมพ์ดาว..ก็มีดวงของจอมที่สอบถามวันเดือนปีเกิดเวลาตกฟากเป็นที่เรียบร้อย..คิดว่าน้องดาวคงจะเอามาตรวจสอบไขปริศนามากกว่าล่ะค่ะ..”

“..เท่าที่จำได้..น้องดาวแค่ขอวันเดือนปีเกิดของจอมไม่ใช่หรือครับ..”

“..นั่นก็พอแล้วค่ะ..ถ้าเป็นนักโหราศาสตร์จริง ๆ ..แค่นี้ก็ดูไปถึงผู้ตายได้แล้วล่ะ..”

แม่หมอลงจากรถตู้ที่นั่งตอนหน้าคู่คนขับ..

และเดินไปตามทางสู่รีสอร์ท..

“..แทนที่จะได้พักนะคะ..”แม่หมอพูดยิ้ม ๆ .. “..ต้องมาเจอคดีจนได้..”

“..ผมว่า..นี่อาจจะเป็นการพักของคุณก็ได้นะ..”

“..มีคดีนี่คือพักแล้วหรือคะ..”แม่หมอหัวเราะ..ก่อนจะถามขึ้นว่า..

“..ว่าแต่..มัสสุจัดห้องพักยังไงนี่..”

“..เขานอนกับผม..คุณนอนกับน้องดาว..ส่วนเอลลี่..แคท..จีจี้..นอนด้วยกัน..”

“..ยังดีนะที่เอลลี่ไปนอนกับแคทจีจี้..”แม่หมอพูด.. “..ก็นะ..คุณคงไม่สบายใจหากลูกสาวนอนกับแฟนสองต่อสองใช่ไหม.”

“..ใครบอกล่ะ..สองคนนั่นนอนด้วยกันบ่อยจะตาย..จีจี้มาค้างที่บ้านผมตั้งหลายทีแล้ว.”

“..อ้าว..”

“..เค้าเป็นผู้หญิงทั้งคู่นะ..แคทไม่ท้องหรอกน่า..”คุณพนัสหัวเราะ.. “...ผมไม่ค่อยซีเรียดเรื่องพวกนี้หรอก..แคทดูแลตัวเองได้..รู้ว่าอะไรควรไม่ควร..”

“..แต่..เค้าจะอดใจกันไหวหรือคะ..”

“..ยังไงผมก็ไม่ซีเรียดอยู่แล้ว..แต่ถ้าแคทมีแฟนเป็นผู้ชาย..ผมก็คงกีดกันไม่ให้นอนค้างด้วยกันอย่างเต็มที่..”คุณพนัสหัวเราะอีก.. “..ผมดีใจนะคุณหงส์..ที่คุณยังมีจังหวะคุยอะไรรีแลกซ์แบบนี้บ้าง..”

แม่หมอหงส์ยิ้ม..มีอะไรบางอย่างที่แม่หมอรู้สึกไม่เครียดทั้งที่เป็นคดีฆาตกรรมที่ควรเครียด..

ทั้งสองเดินมาถึงห้องที่พนัสนอนก่อน..พนัสเคาะประตูห้อง..ไม่ช้า..มัสสุก็มาเปิด..ทำหน้าตกใจ..

“..เดี๋ยวผมจะปลุกน้องดาวนะครับ..”มัสสุพูด.. “..ขอโทษนะครับที่ต้องพาน้องดาวมานอนที่นี่เพราะเห็นน้องเค้าอยู่คนเดียว..เดินก็ไม่สะดวก..”

แม่หมอใจหาย.

“..แกนอนกับน้องดาวสองคนเนี่ยนะ..”

“..แหม.เจ๊..ไม่กล้าหรอกครับ..เอลลี่มานอนด้วย..”

“..อ้าวแล้ว..”แม่หมออุทาน..

“..แคทจีจี้เค้าอยู่กันสองคนครับ..จีจี้บอกไม่ต้องห่วง..เค้านอนกันสองคนบ่อย..คุณพนัสคงไม่ว่าอะไรนะครับที่แคทกับจีจี้อยู่กันสองต่อสอง..แต่ผมว่าคงไม่เป็นไรเพราะแคทเมาหลับไปแล้วล่ะครับ..”

ฉันรู้สึกเหมือนคุณพนัสจะยิ้มแปลก ๆ ..พูดขึ้นว่า..

“..จะไปปลุกน้องดาวให้กลับห้องผมว่าลำบาก..เพราะขาเขาก็ไม่ดีอยู่..เอาเป็นว่า..ให้น้องดาวอยู่ห้องนี้แหละ..นายอยู่กับเอลลี่ด้วย..ก็คงไม่เป็นไรหรอกนะ..โอเค..ราตรีสวัสดิ์..มัสสุ...เจอกันตอนเช้าก็แล้วกัน..”

มัสสุเห็นคุณพนัสรีบตัดบท..ตัวเองก็รีบปิดประตูรับมุกเสียอย่างนั้น..

ฉันเองก็พยักหน้า..แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าเอ๊ะ..

อดมองไปทางคุณพนัสไม่ได้..เห็นเขายิ้มเจ้าเล่ห์..

ฉันรู้แล้วล่ะ..ว่าเขาลูกไม้..แหม..มันน่านัก..

เหมือนคุณพนัสจะทำไม่รู้ไม่ชี้..

“..เหลือห้องเดียวครับ..ทำไงดี..”

“..ก็ไม่เป็นไรค่ะ..” ฉันตอบง่าย ๆ .. “..มันเป็นห้องเตียงคู่..นอนกันคนละเตียงก็ได้..”

“..ว่าแต่..”เหมือนคุณพนัสจะแปลกใจที่ฉันไม่มีท่าทีอะไร..

“..นอนได้ก็นอนได้สิคะ..คุณพนัส..ดีเสียอีก..”ฉันคิดว่าเค้าคงไม่คิดแน่นอนว่าฉันจะพูดแบบนี้..

น่าขำใช่ไหม..ที่คนดูท่าทีเจ้าเล่ห์ลึกแบบคุณพนัสจะทำหน้าเหวอเสียเอง..แต่ท้ายสุดก็มีสีหน้ายิ้ม ๆ อย่างดีใจ..

ก่อนจะเคาะประตูอีกครั้ง..เพื่อให้มัสสุเอากระเป๋าเสื้อผ้ามาให้รวมทั้งกุญแจที่น้องดาวเก็บไว้สำหรับห้องฉันด้วย..

.....

ฉันว่าคุณพนัสก็คงเหวออยู่หรอก..เพราะหลังจากที่เข้าห้องแล้ว..ฉันก็อาบน้ำ..และออกมาในชุดนอน..ให้เขาไปอาบบ้าง..

แต่พออาบเสร็จ..เขาก็คงตกใจที่ฉันนั่งที่โต๊ะเขียนหนังสือแทนที่จะอยู่บนเตียง..

เขาเข้ามาหาและวางมือบนไหล่ฉัน..

“..คุณเอาคดีมาคิดอีกแล้วนะ..”

ฉันหันไปยิ้มให้เขา..

“..ฉันเป็นนักสืบนะคะคุณพนัส..และเราควรจะใช้เวลาสำหรับการพักผ่อนให้เต็มที่หน่อย..ถ้าปิดคดีในคืนนี้ได้ก็จะไม่ต้องเสียเวลาพักผ่อนวันพรุ่งนี้เกินความจำเป็น..ก็แค่เอาเรื่องราวทั้งหมดไปให้ตำรวจแค่นั้นเอง..ก็หมดหน้าที่เราแล้ว..”

คุณพนัสดูจะคิ้วขมวดและสีหน้าประหลาดใจไปพร้อม ๆ กัน..

“..คุณรู้แล้วใช่ไหมว่าฆาตกรเป็นใคร..”

“..รู้ว่าควรจะเป็นใครมากกว่าค่ะ..แต่นั่นก็พอแล้ว..”

“..หือ..ตกลงเป็นใคร..”

“..จะบอกคุณก็ง่ายไปนะคะ..เอางี้..เรามาพิจารณาดูทีละเปลาะ..”ฉันวาดและเขียนข้อมูลลงไปในกระดาษที่รีสอร์ทติดห้องไว้ให้ลูกค้าใช้เขียนโน่นนี่นั่น..รวมทั้งมีดินสอให้ด้วย..

“..ก่อนอื่น..เราเจอศพที่โขดหินด้านริมรีสอร์ท..คำถามคือ..ทำไมศพถึงไปอยู่ที่นั่น..สภาพแวดล้อมมืดพอที่จะไม่มีใครเห็นการขนย้ายศพ..แล้วทีนี้ศพมาจากไหน..”

คุณพนัสนิ่งคิด..

“..มาจากในรีสอร์ทหรือว่าเรือก็ได้..”

“..ทีนี้..เราลองพิจารณาดูว่า..พฤติกรรมผู้ตายเป็นอย่างไร..เจินเป็นญาติของจอม..ข้อมูลที่จอมให้คือ..เจินแชทกับใครก็ไม่รู้..และขอออกไปหาใครสักคน..ทีนี้..เราสามารถตัดประเด็นไปได้เลยว่าเจินออกไปข้างนอก..เพราะว่า..รีสอร์ทค่อนข้างห่างไกล..จะออกไปข้างนอกได้ก็ต้องใช้รถ..จะใช้รถส่วนตัวของครอบครัวก็กระไร..จะออกไปลำพังก็ต้องอาศัยรถที่ทางรีสอร์ทเรียกให้..ทีนี้..ตำรวจสอบพนักงานรีสอร์ทแล้ว..ไม่มีการเรียกใช้รถจากภายนอก..และไม่มีรถคันที่ผิดสังเกตออกไปจากรีสอร์ทแต่อย่างใด.มันคงจำกันไม่ยากหรอกค่ะ..เพราะระยะเวลาแค่สามชั่วโมงเท่านั้นที่ผู้ตายหายและเป็นศพ..”

“..แปลว่า..ผู้ตายจะไปไหนได้..นอกจากสักที่ในรีสอร์ท..”

“..ทีนี้..หากจะไปไหนต่อไหนในรีสอร์ทแล้วฆ่าผู้ตาย..จากนั้นเอามาไว้ริมหาด..มันไม่น่าสงสัยไปหน่อยหรือ..ว่าคนในรีสอร์ทจะเป็นคนทำ..หากสอบสวนกันขึ้นมา..ก็จะหาตัวฆาตกรได้ไม่ยากนักใช่ไหม..”

“..อาจจะเพียงแค่จำกัดผู้ต้องสงสัยได้บ้าง..แค่นั้นแหละ..”คุณพนัสพูดพลางคิดไปด้วย..

“..การจำกัดผู้ต้องสงสัย..เราอาจจะพบเห็นในนิยายหรือการ์ตูนอย่างโคนัน..คินดะอิจิ..แต่คุณก็รู้ว่าข้อเท็จจริง..ฆาตกรจะไม่ทำแบบนั้นแน่นอน..ใครจะบ้าเอาตัวเองเข้ามาเสี่ยงให้ถูกสงสัยใช่ไหม..”

“..ก็จริงนะครับ..”คุณพนัสคิดอย่างรวดเร็ว.. “..คุณเลยคิดว่า.คนร้ายไม่น่าจะเป็นคนในรีสอร์ทหรือไง..”

“..แต่ปัญหาก็คือ..”ฉันวงที่ศพ.. “..การที่จะเอาศพมาไว้ที่นี่..มันไม่ควรจะทำได้คนเดียว..”

“..หือ..”คุณพนัสคราง.. “..งั้นก็หมายความว่า..”

“..ก็น่าจะมีคนสมรู้ร่วมคิด..หรือช่วยเหลือฆาตกร..อาจจะไม่ได้ช่วยฆ่า..แต่ช่วยขนศพนั้นเป็นไปได้..”

“..แต่ก็ยังสงสัยนะคุณ..”ผู้ชายอย่างคุณพนัสจริง ๆ ก็เป็นคนฉลาดไม่น้อยเหมือนกัน.. “..ทำไมต้องเอาไปไว้ตรงโขดหินนั่นด้วย..ไว้ตรงอื่นไม่ได้หรือ..”

“..ตรงนั้นเป็นจุดที่ท้ายที่สุดจะมีคนเห็นเข้าจนได้..และก็ดีกว่าจะทิ้งศพไว้ที่อื่นซึ่งจะทำให้สืบสาวหาคนร้ายได้ง่ายเท่านั้นเอง..แต่ทำไมถึงต้องทิ้งไว้ในที่จะให้คนเห็น..ก็ต้องถามว่า..จริง ๆ ต้องการให้ใครเห็นกันแน่..”

คุณพนัสพยายามคิดตาม..แต่เค้าคิดว่า..ถามมาตรง ๆ ง่ายกว่า..

“..แล้วคุณว่าจะให้ใครเห็น..”

“..ต้องถามก่อนละค่ะ..นี่เป็นรีสอร์ทของใคร..”ฉันสะกิด..

“..หือ..เราเองก็ไม่รู้ใช่ไหม..ว่าเจ้าของเป็นใคร..”

“..เท่าที่ดูนะคะ..ครอบครัวของจอมก็ไม่ใช่ธรรมดาเลย..ลักษณะการแต่งกาย..บุคลิกแต่ละคน..มันไม่ควรจะเป็นชนชั้นกลางธรรมดา ๆ แน่..น่าจะค่อนไปทางสูง..หรือว่ารวยในระดับหนึ่งเชียวแหละ..”

คุณพนัสนิ่งคิด..

“.รวมทั้งผู้ตายด้วย..”

“..ซึ่งตามที่จอมบอก..เจินน่าจะพกเงินในกระเป๋าตังค์ค่อนข้างมาก..เพราะชอบเลี้ยงสาว ๆ ..ดูแล้วก็น่าจะรวยในระดับหนึ่ง..จีจี้ก็เคยสังเกตว่า..ครอบครัวของจอมมาพักที่นี่..ดูเหมือนจะไม่ได้มาเที่ยว..แล้วเค้ามาทำไม..”

ฉันพูดถึงตรงนี้..ก็อดจะนึกถึงภาพของครอบครัวจอมที่เห็นในร้านอาหารไม่ได้..

คุณปู่นั่งรถเข็น..พ่อแม่..อา..ตัวจอมเอง..น้องชายที่เกิดกับอา..แต่งตัวดูภูมิฐานในระดับหนึ่ง..ไม่ได้แต่งกายง่าย ๆ แบบคนมาเที่ยวทะเลสักนิด..

แล้วเค้ามาทำอะไร..

ฉันหยิบมือถือ..และเปิดอินเตอร์เนต..ค้นข้อมูลในกูเกิล..ถึงคำว่า..ดงพร้าวรีสอร์ท..

คีย์คำว่า..เจ้าของ..

และยื่นให้คุณพนัสดู..

“..ชนัญญา..พฤษากัมพล..เจ้าของ..”คุณพนัสอุทาน..

ผู้หญิงเก่งแบบเวิร์คกิ้งวูแมน..มีกิจการและธุรกิจหลายแห่ง..หนึ่งในนั้นคือดงพร้าวรีสอร์ทแห่งนี้..

“..โสดด้วย..อายุสามสิบกว่าแล้วยังโสด..คงทำงานเก่งจนไม่มีเวลาหาแฟน..”คุณพนัสให้ความเห็นหลังจากอ่านประวัติ..

“..หน้าตาดีด้วยค่ะ..”ฉันยังคงยิ้ม..

“..แล้ว..เค้าเกี่ยวอะไรด้วยล่ะครับ..ผมยังไม่เห็นหน้าเธอคนนี้ในรีสอร์ทเลย..”

“..จริง ๆ หากเธออยู่ที่นี่..คงติดตามเราไปสถานีตำรวจแล้วล่ะค่ะ..เพราะเป็นเจ้าของสถานที่..มีคดีฆาตกรรมแบบนี้.ก็คงนิ่งเฉยไม่ได้..ดังนั้น..เราจะตัดประเด็นว่าเธอเป็นฆาตกร..แต่ฉันเชื่อนะคะคุณพนัส..พรุ่งนี้เราได้เห็นหน้าเธอแน่นอน..”

“..แล้วคุณว่าคุณชนัญญาคนนี้เป็นใคร..”

“..ก็น่าจะเป็นคนที่ผู้ตายมีสัมพันธ์บางอย่างด้วยล่ะค่ะ..”ฉันค้นข้อมูล..และให้ดูรูปถ่ายของนักธุรกิจสาวคนนี้..ในภาพที่สามารถค้นได้จากอินเตอร์เนต..

คุณพนัสอุทานให้ฉันเห็น..

“..นี่แปลว่า..เธอเป็น..”

“..มีคำพูดทำนองหยอกล้อในโซเชี่ยล..เรื่องคุณชนัญญาเปย์สาว..ถ่ายรูปคู่กับผู้หญิงสวย..แต่ไม่มีคู่กับผู้ชายคนไหนเลยนอกจากเรื่องงานหรือรูปหมู่..”

“..คุณหงส์..หรือว่า..”

“..น่าจะเป็นไปได้ว่า..เจินกับคุณชนัญญาอาจจะมีสัมพันธ์อะไรบางอย่างที่ลึกซึ้ง..ครอบครัวของเจินมาที่นี่..ก็อาจจะไม่ได้มาเพื่อเที่ยว..แต่อาจจะมาเพื่อเจรจา..ซึ่งถ้าอ่านไม่ผิด..ควรจะเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเจินกับคุณชนัญญาคนนี้..แต่ก็คงไม่เอิกเริกมากนักเพราะไม่อยากจะเป็นข่าว..”

“..แบบนี้..เราก็พอจะรู้แล้วใช่ไหมว่าฆาตกรน่าจะเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ของเจินกับชนัญญา..”

“.ในรูปแบบไหน..ยังยากจะบอก..แต่ที่แปลกคือ..การจัดวางศพของเจินในสภาพที่ดูดี..ผิดวิสัยของศัตรู..ซึ่งในที่นี้จะมองว่าเป็นศัตรูความรักก็คงจะยากล่ะ..ฆาตกรควรจะรักเจินในระดับหนึ่ง..”

“..รัก..แต่ก็ฆ่า..ประหลาดแท้..”

“..ไม่แปลกหรอกค่ะ..คุณพนัส..คุณรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงยังไม่อยากให้ความสัมพันธ์เราคืบหน้า..เพราะว่า..ฉันเป็นคนที่สามารถจะฆ่าคุณได้ทั้งที่รักคุณนะคะคุณพนัส..”ฉันพูดเสียงน่ากลัว..ซึ่งก็ทำให้คุณพนัสอาจจะรู้สึกหนาว..

และฉันก็พูดต่อไปอีก..

“..เพราะถ้าฉันรักใคร..ฉันจะไม่ยอมให้ใครคนนั้นมาสร้างความเจ็บปวดให้ฉันหรอกค่ะ..”

พูดจบก็นิ่งให้คุณพนัสรู้สึกเครียดบ้าง..

...ก่อนที่ฉันจะหัวเราะออกมาอย่างเต็มกลั้น..

“..ล้อเล่นค่ะ..แหม..ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะคะ..”

คุณพนัสเป่าปาก..

“..ทำให้ผมใจหายหมด..”

“..หรือคุณจะเจ้าชู้ล่ะคะ..”ฉันจ้องตาเขา.. “..เป็นตายยังไงก็ไม่ยอมหรอก..แต่เรื่องฆ่าน่ะ..คนอย่างฉันไม่ทำแน่นอนค่ะ..”

“..อย่าเลยคุณ..แต่ต่อให้คุณทำ..และคว้ามีดมาไล่แทงผมต่อหน้า..ผมก็จะยอมให้คุณแทงดี ๆ ..”

“..นี่พูดจริงหรือ..”

“..พูดได้ครับ..แต่ตั้งใจไว้แล้ว..ส่วนถึงเวลาจริง ๆ ผมก็ไม่รู้จะอยู่ให้คุณแทงหรือเปล่า..อาจจะกลัวตายขึ้นมากระทันหันก็ได้..”คุณพนัสหัวเราะ..

ฉันก็หัวเราะเช่นกัน..

แต่คุณพนัสก็กลับมาพูดถึงคดีต่อ..

“..คุณมั่นใจนะครับคุณหงส์..ว่ามันควรจะเกี่ยวกับเรื่องชู้สาวแน่นอน..”

“..มันไม่มีแรงจูงใจด้านอื่นจริง ๆ ค่ะ..ผลชันสูตรของตำรวจคร่าว ๆ บอกว่า..สาเหตุที่เสียชีวิตคือขาดอากาศหายใจ..แต่ก็สงสัยที่ไม่มีร่องรอยการต่อสู้เลย..ซึ่งฉันคาดว่า..อาจจะทำให้ผู้ตายสลบหรือหลับด้วยยานอนหลับอย่างแรงก่อน..แล้วค่อยทำให้ขาดอากาศโดยวิธีใดวิธีหนึ่ง..นี่เป็นวิธีการตายที่ดูจะทรมาณน้อยมาก ๆ ..ทะนุถนอมมาก..ซึ่งเอาเข้าจริง..เสียบมีดแทงจะง่ายกว่าไหม..มันต้องทำเพราะความรักเท่านั้นค่ะ..”

“..คุณก็เลยสรุปได้ว่า..”

“..ค่ะ..ใครบางคนที่มีสัมพันธ์กับผู้ตาย..แต่ในขณะเดียวก็รู้ถึงความสัมพันธ์กับคุณชนัญญาคนนี้ด้วย..และคิดว่าคุณชนัญญาเป็นคู่แข่งทางความรัก..ปัญหาคือ..ถ้าเป็นแบบนี้..คุณชนัญญาต้องรู้ว่าฆาตกรเป็นใคร..ซึ่งก็เสี่ยงต่อการที่คุณชนัญญาจะบอกกับเจ้าหน้าที่ตำรวจเหมือนกัน..แต่ทำไมฆาตกรยังทำ..ตรงนี้ฉันอาจจะยังหาเหตุผลไม่ได้นะคะ..”

“..มีทางเป็นไปได้ไหมที่จะไม่เป็นไปตามที่คุณคิด..”

“..ก็เป็นไปได้ค่ะ..แต่ก็ต้องว่ากันแบบนี้ไว้ก่อน..พรุ่งนี้อาจจะมีอะไรดี ๆ ให้มีข้อสรุปได้ดีกว่านี้ก็ได้ค่ะ..”ฉันพูด

“..แล้ว..จะนอนได้หรือยัง..”

“..อ๋อ..ค่ะ..”ฉันรู้สึกว่า..คุณพนัสเหมือนคิดอะไรอยู่..

แต่อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ..

ฉันลุกขึ้น..มองหน้าเขา..ทำให้เขาดูเอ๋อ ๆ ..

“..เอ๊ะ..มีอะไรหรือครับ..”

ฉันหอมแก้มเขาเบา ๆ ..

“..กู๊ดไนท์นะคะ..”

แล้วก็ทำไม่รู้ไม่ชี้..เดินขึ้นเตียงตัวเอง..

ฉันว่าฉันทำให้เขานอนไม่หลับแน่นอน...ฮ่าฮ่าฮ่า..

.....

เรื่องจากมุมมองบุคคลที่สาม..

เช้า..

ห้องอาหารห้องเดิมถูกปรับให้เป็นที่รับประทานอาหารเช้า..

พิมพ์ดาวนั่งรถเข็น..เอลลี่กับมัสสุหนึ่งเข็นรถหนึ่งเดินตาม..มาถึงที่รับประทานอาหาร..แม่หมอหงส์กับพนัสลงมาก่อนหน้านั้นแล้ว..แต่แคทจีจี้ยังไม่มาถึง..

พนัสอดถามไม่ได้..

“..เมื่อคืนแคทกินเหล้าเยอะไหม..”

“..ก็พอควรครับ..กินเร็วมากกว่าครับ..แต่ที่เราสั่งเป็นค็อกเทล..”มัสสุตอบ..

“..ก็คงตื่นช้าหน่อย..”พนัสพยายามจะทำให้เป็นปรกติ..

“..น้องจีจี้ดูแลน้องแคทอย่างใกล้ชิด..ไม่ต้องห่วงนะคะคุณพนัส..”เอลลี่ให้ความเห็น..

พนัสพยักหน้า..ห่วงลูกนิด ๆ ที่ลูกเมา..แต่ก็ไม่อยากจะห่วงมากเกินไป..

มัสสุกุลีกุจอจัดที่นั่ง..

“..มือเช้าเป็นออร์เดอร์ตามสั่งน่ะครับ..น้องดาวจะกินอะไรบอกได้เลย..”

พิมพ์ดาวสั่งข้าวต้ม..มัสสุกับเอลลี่เลือกอาหารที่ตัวเองชอบ..และสั่งกับพนักงาน..

ในขณะที่แม่หมอหงส์สบตากับพิมพ์ดาว..

สองอาจารย์ศิษย์ยิ้มให้กัน..

“..ถ้าเดาไม่ผิด..น้องดาวคงอ่านดวงของจอมทะลุไปถึงคดีฆาตกรรมจนจบแล้วใชไหมคะ..”แม่หมออดถามไม่ได้..

พิมพ์ดาวพยักหน้า..

“..พี่หงส์ก็คงสืบเรื่องได้เยอะแล้วเหมือนกันใช่ไหมคะ..”

ต่างฝ่ายต่างก็ถาม..แต่ก็ยังไม่มีคำตอบจากอีกฝ่าย..

“..ถ้างั้น..”แม่หมอหงส์นิ่งคิด.. “..การสืบสวนของพี่..กับการอ่านดวงของน้องดาว..ใครจะไขปริศนาได้ก่อนกันล่ะคะ..”

“..ลองมาแข่งกันไหมล่ะคะพี่หงส์..”พิมพ์ดาวเหมือนเด็ก ๆ ชอบเล่นเกมแข่งขัน..

“..ก็ดีนะคะ..พี่จะไม่อ่านดวงแข่งกับน้องดาวหรอกค่ะ..เพราะน้องดาวเป็นอาจารย์พี่..”แม่หมอหงส์ตาเป็นประกาย..เหมือนเป็นเด็กอีกคนหนึ่งเหมือนกัน.. “..ดังนั้น..พี่จะไม่ใช้วิชาโหราศาสตร์หรือวิชาเกี่ยวกับการพยากรณ์ใด ๆ ..”

พิมพ์ดาวหัวเราะกับลูกศิษย์ที่อายุมากกว่าราวกับจะเป็นแม่ตัวเองได้คนนี้..

“..งั้น..เรามาลองกันสักหน่อย..ว่าเรามากันถูกทางในแต่ละสายวิชาหรือยัง..”

“..ทำยังไงคะ..”

“..บอกกันมาคนละคำค่ะ..แสดงให้เห็นว่า..เราไปถึงไหนกันแล้ว..”

แม่หมอหันมาทางพนัส..

“..คุณช่วยเป็นพยานนะ..ฉันจะแข่งกับอาจารย์พิมพ์ดาว..”

“..อะ..เอาเลยครับ..”พนัสก็จะสนุกด้วยเหมือนกัน.. “..งั้นผมให้สัญญาณก็แล้วกัน..นับหนึ่งสองสาม..ให้บอกสิ่งที่แต่ละฝ่ายรู้มาทีละคำ..เอาล่ะครับ..คำแรกนะ..หนึ่ง..สอง..สาม..”

แม่หมอกับพิมพ์ดาวตอบพร้อมกัน..

“..ความรัก..”

ต่างคนต่างก็สบตากัน..แล้วหัวเราะลั่น..

พนัสเองก็นึกสนุก..

“..แปลว่า..สาเหตุของฆาตกรรมคือความรักใช่ไหมครับ..”

“..ค่ะ..”พิมพ์ดาวนิ่ง.. “..คำที่สองนะคะ..”

แม่หมอหงส์พยักหน้า..พนัสทำหน้าที่นับ..หนึ่ง..สอง..สาม..

“..ร้านสะดวกซื้อ..”แม่หมอหงส์กับพิมพ์ดาวพูดพร้อมกัน..

พนัสตกใจเพราะไม่เคยรู้สึกถึงคำว่าร้านสะดวกซื้อมาก่อน..

“..มันหมายถึงอะไรกันครับนี่..ร้านสะดวกซื้อคืออะไร..แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกผมมาก่อนล่ะคุณหงส์..”

“..มันก็คือสถานที่ใช้ประกอบคดีฆาตกรรม..”แม่หมอหงส์พูด.. “..ฉันมาคิดว่า..หากมีการนำศพมาไว้ที่โขดหินจริง..สถานที่กระทำการฆาตกรรมจริงควรเป็นที่ไหน..และร้านสะดวกซื้อน่าจะเป็นจุดที่เหมาะสมที่สุด..”

“..ผมยังไม่เห็นว่า..จะเอาศพไปไว้ที่โขดหินนั่นได้ยังไง..ระยะทางจากร้านสะดวกซื้อไปยังโขดหิน..ไม่น่าจะขนศพไปได้สะดวกนัก..”

“..ด้านหลังร้านเป็นจุดที่เปิดทางให้รถมาลงของ..ซึ่งเชื่อมกับถนนภายนอกโดยตรงไม่ผ่านประตูรีสอร์ท..”แม่หมอพูด.. “..เมื่อเช้าที่เราลงไปสำรวจดูรอบ ๆ คุณก็เห็นแล้วไม่ใช่หรือคะ..หากเอารถมาขนศพไปจากด้านนั้น..แล้วไปหาจุดลงหาดอีกสักจุด..มีเรือมาจอดรออยู่..แล้วใช้เรือมาปล่อยศพตรงโขดหิน..มันไม่ใช่เรื่องยากนะคะ..”

พิมพ์ดาวครางอือม์..

“..แปลว่า..พี่หงส์กับคุณพนัส..”

“..อือ..เมื่อคืนยังติดใจในสองสามประเด็น..ตอนเช้าก็รีบตื่นไปเดินสำรวจรอบ ๆ แล้วล่ะ..”แม่หมอหัวเราะ.. “..อาจารย์น้องดาวล่ะคะ..ไปสำรวจมาหรือยัง..”

“..เมื่อวานไปกับพี่จีจี้มาแล้วค่ะ..แต่ไม่ได้ตรวจสอบภายนอก..เพราะเราเจอพนักงานประจำร้านที่น่าสงสัย..เราเจอกระเป๋าเงินลึกลับในร้าน..และพนักงานที่เล่นมือถือไอโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดลิมิเต็ดอิดิชั่น..พอจะตรวจดูในกระเป๋า..พนักงานก็รีบมาเอาของไปเหมือนไม่อยากให้เราตรวจสอบ..”

“..เอ๋..”แม่หมอขมวดคิ้ว.. “..เล่นไอโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดลิมิเต็ดอิดิชั่น..พนักงานร้านสะดวกซื้อนี่นะคะ..”

“..แต่ในร้านก็มีกล้องวงจรปิดนะคะ..”

แม่หมอแทบจะกระโดด..

“..ให้ตายสิ..”

มีเสียงวิ่งมาทางนี้..

หญิงสาวสองคนวิ่งแทบจะล้มลุกคลุกคลานมาถึง...

แน่นอน..แคทกับจีจี้นั่นเอง..

พนัสเห็นลูกสาวก็อดถามไม่ได้..

“..นึกว่าแกยังไม่ตื่น..นี่แกไปไหนมากับจีจี้..”

แคทหอบแฮ่ก ๆ ..จีจี้เองก็หอบเหมือนกัน..

“..เราไปที่ร้านสะดวกซื้อมาค่ะ..”จีจี้ตั้งสติได้เร็วกว่าเป็นคนพูด.. “..แคทตื่นแล้วปวดหัว..จีจี้ก็เลยจะไปหาอะไรแก้แฮงค์ให้แคทกินสักหน่อย..แต่แคทก็ขอตามมาด้วย..เราก็แค่แปรงฟันแล้วแต่งตัวง่าย ๆ ออกมา..”

“...พี่ยังกล้าไปที่นั่นอีกนะคะพี่จีจี้..”พิมพ์ดาวอดพูดไม่ได้..

“..ก็ไม่มีอะไรหรอก..พี่คิดว่าไม่น่ามีอะไร..แต่ว่า..มันมีน่ะสิ..”

“..พนักงานคนนั้นยังอยู่หรือเปล่า..”พิมพ์ดาวถาม..

“..อยู่สิคะน้องดาว..ตอนนี้คงอยู่ยาวล่ะค่ะ..”จีจี้ระร่ำระลัก.. “..เพราะนางเป็นศพไปแล้ว..”

แคทร้องกริ๊ด..

“..น่ากลัวมาก..น่ากลัวจริง ๆ ..พ่อ..”

ทุกคนต่างก็มองหน้ากัน..

...

พนัสรีบแจ้งพนักงานรีสอร์ท..ปรากฏว่า..พนักงานคนอื่นส่วนหนึ่งรู้เรื่องนี้แล้ว..เพราะตอนที่แคทจีจี้เห็นศพ..ทั้งสองก็กริ๊ดแทบจะรีสอร์ทแตก..ตกใจจนวิ่งมาทางห้องอาหาร..

การกริ๊ดทำให้พนักงานรีสอร์ทแตกตื่น..และในที่สุดก็เห็นศพ..

ความวุ่นวายทำให้จอมลงมาจากห้องของเขา..และสอบถามพนักงาน..จนกระทั่งมาถึงห้องอาหาร..พบทีมแม่หมออยู่ครบ..

สายตาของจอมไม่สู้ดี..เมื่อได้ยินได้ฟังเรื่องราวที่แคทจีจี้ไปเจอศพที่ร้านสะดวกซื้อ..

“..มันคงไม่เกี่ยวกับเรื่องที่เจินตายนะครับทุกคน..”จอมดูเครียดอย่างเห็นได้ชัด.. “..คุณปู่..พ่อแม่..ญาติพี่น้องผมแทบจะบ้าอยู่แล้วตอนนี้..”

แม่หมอหงส์มองดูเขา..

“..คุณจอม..ถามจริง ๆ ..วันนี้พวกคุณนัดหมายเจ้าของรีสอร์ทมาหรือเปล่า..”

“..เอ๋..พี่หมายถึง..”

“..คุณชนัญญา พฤษากัมพล..เจ้าของที่นี่..”

“..เอ่อ..”ดูเหมือนจอมจะอึกอัก..

“..พวกคุณไม่ได้จะนัดเจอคุณชนัญญาที่นี่ในวันนี้หรือคะ..”แม่หมอหงส์ถามคาดคั้น..

จอมดูจะอึดอัดจนไม่อยากจะตอบอะไร..

พิมพ์ดาวกลับพูดว่า..

“..ถ้าเดาไม่ผิด..พวกคุณนัดคุยกับคุณชนัญญาเรื่องที่เจินกับคุณชนัญญาตกลงจะคบหาและจะแต่งงานกันใช่ไหมคะ..”

จอมหันมามองพิมพ์ดาวอย่างไม่เชื่อว่าจะรู้อะไรได้มากขนาดนี้..

ในที่สุดก็พูดว่า..

“..พี่ญาจะขึ้นมาจากชุมพร..ตอนนี้กำลังเดินทาง..และเพิ่งรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเจิน..เมื่อคืนพนักงานและพวกผมติดต่อพี่ญาไม่ได้เลย..เธอเพิ่งรู้เรื่องเมื่อเช้า..ใช่ครับ..พี่ญากับเจินคบหากัน..และอยากจะร่วมชีวิตแบบก่อตั้งครอบครัว..แต่เรื่องนี้พวกเราไม่อยากให้เป็นที่เอิกเริกโด่งดังไป..เพราะทั้งสองคนเป็นผู้หญิง..ครอบครัวผมก็พอจะมีหน้ามีตาบ้าง..ของพี่ญายิ่งแล้วใหญ่..แต่ก็คงห้ามไม่ให้คบกันไม่ได้..เราเลยจะมาคุยกันเงียบ ๆ ..แต่ก็ไม่นึกว่าจะเกิดเรื่องร้ายขึ้นเสียก่อน..”

“..แต่ตอนนี้..มันมีคนตายอีกคนแล้วนะคะคุณจอม..”แม่หมอพูด.. “..และเรื่องนี้..มันเกี่ยวกับเรื่องความรักเสียด้วย..”

“..พี่หงส์ว่ามันจะเกี่ยวกันหรือครับ..ระหว่างคดีเจินกับพนักงานที่ตายวันนี้..”

“..ก็น่าจะเกี่ยวนะคะ..หากว่า..”พิมพ์ดาวเป็นคนพูดบ้าง.. “..การฆาตกรรม..มีคนสมรู้ร่วมคิด..และมีพยานรู้เห็น..และการที่มีคนรู้เรื่องราวมากไป..ก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องดี..จะฆ่าปิดปากก็ไม่แปลก.

แม่หมอหงส์พูดอีกว่า..

“..ตอนนี้..เราต้องรู้ให้ได้ว่า..เจินคุยกับเพื่อนคนไหน..และไปหาใครในช่วงเย็นวาน..เธอกำลังจะสร้างครอบครัวกับคุณชนัญญา..และหากว่าเธอไม่ได้คบแค่คุณชนัญญา..ย่อมจะมีคนไม่พอใจเรื่องนี้แน่อน..”

จอมถอนหายใจ..

“..ฆาตกรคือคนที่คบเจินอีกคนนอกเหนือจากคุณชนัญญาใช่ไหมครับ..”

“..มันน่าจะลงตัวสุดแล้วล่ะ..”แม่หมอหงส์พูด.. “..ทีแรกก็น่าสงสัยคุณชนัญญา..แต่เมื่อครู่คุณบอกว่าเธออยู่ชุมพร..ไกลจากที่นี่มากพอ..และเชื่อเถอะว่าเธอต้องมีพยานยืนยันที่อยู่แน่นอน..เพราะยังไม่เห็นว่าเธอจะฆ่าเจินไปทำไมในรีสอร์ทของเธอเอง..ดังนั้น..ฆาตกรต้องเป็นคนรักอีกคนของเจินแบบไม่ต้องสงสัย..”

แม่หมอหงส์พูดย้ำช้า ๆ ..

“..คนที่เจินอาจจะรักมาก..และเธอก็รักเจินมากด้วย..รักจนสามารถจะฆ่าเจินได้แม้ว่าจะยังรักก็ตาม..เพียงเพื่อไม่ให้เจินไปเป็นของคนอื่นเท่านั้น...”

พิมพ์ดาวพูดเสริมอีกว่า..

“..สำหรับพนักงานคนที่ตายในเช้านี้..น่าจะเกี่ยวข้องในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิดอะไรสักอย่าง..หรือเห็นเหตุการณ์ ..หรือมีอะไรที่ฆาตกรตัวจริงต้องฆ่าเพื่อไม่ให้มีคนสืบเสาะถึงตัวเองได้..”

จีจี้เวลานี้เริ่มคิดถึงสิ่งที่ตัวเองพบเห็น..

ก่อนหน้านี้..จีจี้พบศพ..อารมณ์ที่ตกใจ..จึงวิ่งไม่คิดชีวิต..สติแตกเล็กน้อยพอ ๆ กับแคท..

แต่พอเริ่มตั้งสติได้..ก็ค่อย ๆ คิด...

ก่อนจะพูดขึ้นว่า..

“..ถ้าหากจะให้ดีนะคะ..จีจี้ว่า..”

พิมพ์ดาวหันมาทางจีจี้..

“..ค่ะ..ว่ามาเลยพี่จีจี้..”

“..เราควรจะไปหาหลักฐานสองอย่างก่อนนะคะน้องดาว..นั่นคือ..กระเป๋าสตางค์ที่พนักงานคนนั้นเก็บไว้..และมือถือไอโฟนรุ่นใหม่รุ่นลิมิตเต็ด..”

ก่อนจะหันมาทางจอม..

“..หากมันเป็นมือถือและกระเป๋าสตางค์ของเจินญาติคุณ..ซึ่งคุณควรจะจำได้แน่..บางที..เราอาจจะมีหลักฐานเพิ่มเติมเพื่อหาฆาตกรก็ได้..”

จีจี้พูดอย่างมั่นใจ..

“..กระเป๋าสตางค์และมือถือ.ต้องมีรูปหรือหลักฐานเกี่ยวกับคนที่เจินคบอีกคนแน่นอน..”

เหมือนกับจีจี้ได้จุดระเบิดอะไรออกมาให้แม่หมอ..คุณพนัส..และจอม..รีบผลุนผลันไปจากที่นั่น..

พิมพ์ดาวหันมาทางจีจี้กับแคท..

“..พี่จีจี้พี่แคท..เราจะร่วมทีมกันไหมคะ..”

จีจี้ยิ้มรับก่อนจะหันมาทางแคท..

แคทเองก็พยักหน้า..

พิมพ์ดาวหัวเราะ..

“..เข็นรถดาวเลยค่ะ..ไปด้วยกัน..พี่มัสสุ..ฝากเก็บข้าวต้มของดาวไว้ก่อนนะคะ..เดี๋ยวมากิน..”

แคทจีจี้สบตากัน..แคทจับรถเข็น.และเข็นรถของพิมพ์ดาวไปข้างหน้า..

จีจี้เดินเคียงคู่..มือของจีจี้วางไปบนมือของแคทที่กุมแฮนด์เข็นรถเข็นของพิมพ์ดาว..

ซึ่งแม่หมอพิมพ์ดาวเหมือนรู้สึกได้ในที..ได้แต่ยิ้มเล็กน้อย..

แคท..จีจี้..ร่วมกับพิมพ์ดาวสินะ..ถึงจะเรียกว่าเป็นทีมแม่หมอรุ่นเล็กอย่างเต็มภาคภูมิ...

.....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #46 tom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 10:57
    รอๆๆ ตอนหน้ามาเร็วๆนะคร้าบบบ
    #46
    1
    • #46-1 จันทร์อรุณ ณรัช (@rashy18) (จากตอนที่ 22)
      29 สิงหาคม 2561 / 22:56
      ใจเย็นค่ะ ขออัพเรื่องอื่นด้วยน้าาาา ขอบคุณค่ะที่ติดตาม
      #46-1
  2. #45 i3un (@i3un) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 23:11
    ไรท์เล่นแนวเชอร์ล็อคผสมดูดวงหรอ
    #45
    1
    • #45-1 จันทร์อรุณ ณรัช (@rashy18) (จากตอนที่ 22)
      28 สิงหาคม 2561 / 23:16
      ใช่ค่ะ เรื่องนี้ลงเวบ horonews ด้วยเลยต้องเอาหมอดูมาผสม ไรท์ปรกติชอบโคนัน เชอร์ลอค เรื่องของอกาธา อยู่แล้วค่ะ
      #45-1
  3. #44 #Amnessia (@run421) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 01:42

    ไรท์ที่สปอยไว้เราดูม่ายออกกกก แงงงงงง

    #44
    1
    • #44-1 จันทร์อรุณ ณรัช (@rashy18) (จากตอนที่ 22)
      28 สิงหาคม 2561 / 23:18
      เดินเรื่องตามดวงที่ตั้งไว้ค่ะ 555 ยากตรงทำให้ผลสืบสวนลงล้อคตามดวงล่ะค่ะ
      #44-1