แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,510 Views

  • 158 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    274

    Overall
    24,510

ตอนที่ 21 : ชายหาดฆาตกรรม(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 951
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    16 ส.ค. 61



เรื่องเล่าจากแม่หมอ

ฉันตามพ่อกับอาของจอม..รวมทั้งตัวจอมเอง.และไปกับคุณพนัส…

พนักงานรีสอร์ทรีบเดินนำพวกเราไปอย่างเร่งด่วน…

ชายหาดหน้ารีสอร์ทมีโขดหิน..และริมโขดหินนั้น..มีคนมุงดู..ฉายไฟฉายวับแวม…

คนที่มุงดูก็คือพนักงานรีสอร์ท..เนื่องจากสถานที่นี้เป็นรีสอร์ทริมทะเลส่วนบุคคล..ไม่มีคนภายนอกเข้ามาให้รำคาญใจ

และข้อสำคัญ..วันนี้..ก็ไม่ค่อยมีคนมาพักด้วย..ส่วนใหญ่จะไม่มาเดินชายหาดกันในช่วงนี้..

พอกลุ่มของเรามาถึง..คนที่ร้องออกมาอย่างตระหนก..คือคุณอาของจอม..

“..เจิน..เจินลูกพ่อ..”

คุณพนัสตามเข้ามา..ฉันมองดูร่างที่แน่นิ่งที่หาดทรายข้างโขดหิน.หญิงสาวผมสั้น..แต่งตัวเหมือนผู้ชาย..นอนหงายแน่นิ่งเหมือนหลับและไม่หายใจ..หน้าซีดแบบนั้นก็รับประกันได้ว่าเสียชีวิตแล้วแน่นอน…

หาดทรายน้ำเริ่มขึ้น..คลื่นซัดถูกร่างผู้ตายเป็นระยะ..

แบบนี้ไม่น่าจะจมน้ำตายแน่นอน..

“..ถอยออกไปก่อนครับ..อย่าเพิ่งแตะต้องตัวเธอ..ผมเป็นเจ้าหน้าที่กรมสืบสวนคดีพิเศษ..กรุณาถอยออกไปเพื่อไม่เป็นการทำลายหลักฐาน..ตำรวจบอกว่าจะมาถึงเมื่อไหร่..”คุณพนัสถาม..

“..อีกสิบห้านาทีครับ..”พนักงานรีสอร์ทคนนั้นตอบ..

คุณพนัสหันมาทางฉัน..

“..เธอควรจะเสียชีวิตก่อนที่จะมาอยู่ที่ชายหาดตรงนี้แล้วค่ะ..”ฉันสังเกตและตอบ..

“..คุณรู้จากอะไร..”

“..ดูผิวเผินไม่มีร่องรอยของการต่อสู้รอบ ๆ บริเวณ..ลักษณะการเสียชีวิตเหมือนหามมาวางไว้มากกว่าอย่างอื่น.หากจะเป็นอุบัติเหตุ..ท่านอนและรอบ ๆ บริเวณควรจะมีสิ่งที่สอดรับกันมากกว่านี้...”

คุณพนัสขอไฟฉาย..และฉายไปรอบ ๆ ..เขายังไม่แตะต้องศพเพราะควรจะเป็นหน้าที่ตำรวจมากกว่า..

เราไม่มีแม้แต่ถุงมือ..การจะจับต้องสัมผัสอะไร..ก็คงไม่สู้จะดีนัก..

ฉันหันไปทางคุณอาของจอม..

“..ลูกสาวของคุณบอกหรือเปล่าคะว่าจะไปไหนก่อนหน้าที่จะหายไป..”

แต่เหมือนพ่อของผู้ตายจะช็อคเกินกว่าจะทำอะไรได้..

“..อาจิม..อาจิม..”จอมพยายามปลอบ.. “..ทำใจดี ๆ ครับ..ตั้งสติ..”

พ่อของจอมกอดน้องชายไว้..

“..คงไม่ไหวล่ะ..”ฉันพูด.. “..พาคุณจิมกลับไปก่อนเถอะค่ะคุณเจตน์..เดี๋ยวจะขออนุญาตสอบปากคำนะคะ..”

คุณเจตน์..พ่อของจอมที่ฉันเพิ่งรู้ชื่อตอนเดินมายังที่เกิดเหตุด้วยกัน..พยักหน้าเข้าใจดี..

จอมยังคงอยู่ในที่เกิดเหตุกับฉันและคุณพนัส..

และเขาเป็นคนเดียวที่ฉันพอจะหาข้อมูลได้..

“..จอม..”ฉันถาม.. “..ผู้ตายเป็นญาติเธอ..บอกฉันได้ไหมว่าผู้ตายหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่..เอาที่เธอรู้นะ..”

จอมยังไม่หายตกใจ…

“..ช่วงกลางวันตอนที่ผมพาปู่ไปเดินเล่น..เค้าก็ยังอยู่ที่ห้องพักนะครับ..เห็นแชทคุยกับใครอยู่ก็ไม่รู้..ได้ยินแว่ว ๆ ว่าเดี๋ยวขออนุญาตออกไปแถว ๆ นี้.เพราะเพื่อนจะมาหา..”

“..เพื่อน..”ฉันนึกขึ้นได้..ก่อนจะหันไปทางคุณพนัส.. “..คุณพนัสคะ..ผู้ตายมีโทรศัพท์มือถืออยู่ในกระเป๋าหรือหล่นใกล้ ๆ บริเวณนี้ไหมคะ..”

คุณพนัสที่ฉายไฟดูรอบ ๆ ก็ส่ายหน้า..

“..ผมยังไม่เจออะไรเลย..”..ก่อนจะคุกเข่าข้างศพ..แตะตามเนื้อตัว..

“..ไม่มีอะไรเลย..กระเป๋าสตางค์..โทรศัพท์..”

“..โดนชิงทรัพย์หรือเปล่าครับ..”จอมให้ความเห็น.. “..เจินปรกติจะติดโทรศัพท์มาก..ไม่มีทางจะปล่อยโทรศัพท์ให้ห่างตัวแน่นอน..แล้วเค้าไม่ควรจะออกไปไหนโดยไม่มีกระเป๋าสตางค์ติดตัวนะครับ..”

“..ปรกติ..”ฉันถาม.. “..เค้าพกเงินไปไหนต่อไหนมากไหมคะ..”

“..ผมว่ามากกว่าผมนะครับ..เจินเป็นคนชอบเลี้ยงคนอื่น..โดยเฉพาะผู้หญิง..เค้าชอบให้ผู้หญิงห้อมล้อมครับเพราะเค้าเป็น..เอ่อ..”จอมไม่อยากพูด..แต่ฉันเข้าใจดี..

ผู้หญิงแต่ตัดผมสั้น..แต่งตัวเป็นผู้ชายแบบนั้น..มันเดาได้ไม่ยากอยู่แล้ว..

ผู้ตายสวมเสื้อยืดคอปกแบบผู้ชายสีน้ำเงิน..กางเกงยีนส์..ผิวเธอขาว..ใบหน้าดูดีมาก..หากแต่งตัวเป็นผู้หญิงจริง ๆ ก็น่าจะสวยไม่น้อย..แต่พอแต่งแบบผู้ชาย..ก็มีเสน่ห์ที่ทำให้ผู้หญิงบางคนหลงใหลได้เหมือนกัน..

ร่างของเจินบอบบาง..เหมาะกับการลากหรือหามมาจากไหนสักที่..

ปัญหาคือ..ลากหรือหามมาจากไหนล่ะ..

รีสอร์ทส่วนตัว..ชายหาดก็ส่วนตัว..โขดหินนี้เป็นจุดกั้น..หากข้ามโขดหินไป..จะไปถึงไหน..

แต่คนร้ายคงไม่ยอมลำบากยากเย็นเพื่อจะเอาผู้ตายข้ามโขดหินมาวางไว้ตรงนี้แน่นอน..

ถ้าประสบอุบัติเหตุอย่างหนึ่งอย่างใด..ก็ควรจะเห็นร่องรอยของทรัพย์สินผู้ตายบ้าง..อย่างน้อย..ถ้าหากมีคนขโมยไปตอนที่ผู้ตายเสียชีวิตแล้ว..ก็ควรจะมีร่องรอยมากกว่านี้..

ถ้าฆ่าแล้วเอาศพผ่านรีสอร์ทมาวางตรงนี้.ยิ่งเป็นไปได้ยากที่สุด..

อีกวิธีที่จะทำให้ศพมาอยู่ที่นี่..คือ..เรือ..

นี่เป็นไปได้มากที่สุด..แต่จะเป็นเรือจากไหนล่ะ..

อีกอย่างที่ฉันรู้สึกตระหงิด..ก็คือท่านอนเสียชีวิตของผู้ตาย..

คือมันตายสวยไปไหม..

หากมีใครสักคนฆ่าผู้ตาย..แล้วเอาศพมาทิ้งที่นี่..แล้วยังจัดท่านอนตายให้ด้วย..คน ๆ นั้นควรจะเป็นใครกันนะ..

….

ไม่ช้า..ตำรวจก็มาถึง..เก็บหลักฐาน..สอบปากคำ..และชันสูตรคร่าว ๆ …

สารวัตรสืบสวนมาสอบปากคำฉันกับคุณพนัสและจอม…เมื่อรู้ว่าฉันเป็นใครก็ตื่นเต้น..

“..แม่หมอมาเองเลยหรือครับเนี่ย..”

ฉันก็ไม่ยักรู้ว่า..สารวัตรก็ติดตามแฟนเพจแม่หมอเหมือนกัน..

ฉันมองดูชื่อที่หน้าอก..

“.สารวัตรวิเชียรจะให้ช่วยอะไรก็บอกได้นะคะ..เผอิญผู้ตายเป็นญาติคุณจอม..ซึ่งก็เพิ่งรู้จักกัน..แต่เราสนิทกันเร็วมากค่ะ..”

สารวัตรครางอือม์..

“..ถ้ามีแม่หมอกับคุณพนัสอยู่ด้วย..คิดว่าคงสะสางคดีได้ไม่ยากล่ะครับ..เพียงแต่..โหราศาสตร์ของแม่หมอจะบอกอะไรเกี่ยวกับคดีได้บ้างล่ะครับ..แต่ก็ต้องบอกแม่หมอนะครับ..แม้ผมจะเป็นแฟนคลับ..แต่ในข้อเท็จจริง..เราจะใช้โหราศาสตร์เพื่อเป็นหลักฐานในการจับคนร้ายไม่ได้แน่..”

“..เรื่องนั้นดิฉันรู้ดีค่ะ..หากคุณติดตามแฟนเพจแม่หมอจริง ๆ ก็จะรู้ว่า..ทุกคดีที่ผ่านมา..ดิฉันใช้โหราศาสตร์เพื่อจำกัดเรื่องราวให้แคบเข้า..และหาหลักฐานได้ง่ายขึ้นเท่านั้น..”

“...แหม..อย่าว่าอะไรผมเลยนะครับ..ผมแค่อยากฟังความเห็นแค่นั้น..”สารวัตรหัวเราะแหย ๆ ..

“..ถ้าจะให้ความเห็นนะคะ..กรณีนี้ดิฉันสงสัยจะเป็นคดีฆ่าเพราะเรื่องชู้สาวหรือความรัก..ผู้ตายควรจะถูกฆ่าก่อน..และค่อยเอาศพมาทิ้งที่นี่..ผู้ตายหายไปจากรีสอร์ทช่วงสิบหกนาฬิกาเศษ..และมาพบศพในช่วงทุ่มเศษ..สามชั่วโมงนี้..หากเรารู้ว่าผู้ตายไปไหนบ้าง..ก็จะทำให้สืบหาฆาตกรได้ง่ายเข้า..”

“..ที่บอกว่าคดีนี้เกี่ยวกับชู้สาวหรือความรัก..แม่หมอใช้การอ่านจากดวงหรือสันนิษฐานตามหลักฐานครับ..”สารวัตรอดถามไม่ได้..

“..ดิฉันยังไม่ได้อ่านดวงอะไรเลยนะคะ..เพราะไม่มีจังหวะ..กระดาษปากกาอะไรก็ไม่ได้เอามา..วันเดือนปีเกิดของผู้ตายก็ไม่ทราบ..ทั้งหมดมาจากข้อสันนิษฐานตามหลักฐานค่ะ..หากเป็นคนร้ายชิงทรัพย์ปรกติหรือจะเป็นศัตรูที่ฆ่าเพราะแค้น..การหามศพมาทิ้งไว้ที่นี่..ก็ไม่ควรจะจัดให้ดูดีอย่างที่สารวัตรเห็นหรอกค่ะ..แปลว่า..ฆาตกรจำใจฆ่า..หรือฆ่าแต่ยังรักอยู่..เลยค่อนข้างจะทะนุถนอมศพเป็นพิเศษ..สิ่งที่เราไม่พบทั้งที่ควรจะพบอะไรบ้างนั่นคือ…โทรศัพท์มือถือกับกระเป๋าสตางค์..หากเป็นการชิงทรัพย์..ก็ควรจะเอาไปแต่โทรศัพท์กับเงินใช่ไหมคะเพราะมันดูจะมีค่าหน่อย..แต่หากว่าฆ่าเพราะรัก..บางที..ในมือถือกับกระเป๋าสตางค์ก็อาจจะมีสิ่งที่ระบุถึงคนร้ายอยู่ก็ได้..มันถึงต้องหายไปทั้งคู่..ซึ่งหากโชคดี..บางครั้ง..คนร้ายอาจจะยังไม่หักใจทำลายหลักฐานก็เป็นไปได้..”

“..ดูข้อสันนิษฐานของคุณก็เข้าทีเหมือนกันนะครับ..”สารวัตรดูจะพอใจ..

“..ขอบคุณนะคะ..”

“..รบกวนคุณทั้งสามไปให้ปากคำที่โรงพักด้วยนะครับ..”

สารวัตรดูจะเหล่ ๆ ฉัน..แต่คุณพนัสกลับโอบไหล่ฉันเสียอย่างนั้นแหละ..

“.ยินดีให้ความร่วมมือครับสารวัตร..ยังไงก็ขอเราทราบข้อมูลผลการชันสูตรเบื้องต้นด้วยนะครับ..เผื่อคุณหงส์กับผม..จะช่วยอะไรได้มากกว่านี้..”

คุณพนัสเน้นคำว่า.. “กับผม”..เป็นพิเศษ..ซึ่งก็ทำให้สารวัตรหัวเราแหะ ๆ ..

นี่คงเป็นการแสดงความเป็นเจ้าของโดยที่ไม่บอกอะไรตรง ๆ ออกมาตามแบบคุณพนัสสินะ..ฉันคิด..

เชื่อไหม..ฉันพยายามเบียดให้เขาโอบไหล่มากขึ้นไปอีก..

ฉันว่า..ฉันรู้สึกดีกับเขามากขึ้นไปกว่าเดิมมากแล้วนะคะนี่..

……

มุมมองของบุคคลที่สาม

ในเวลานั้น..ที่ร้านอาหารดูจะยังเครียด ๆ เพราะเรื่องร้ายแรงระดับนี้เกิดขึ้น..คงไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่นอน..

กลุ่มของพิมพ์ดาวแม่หมอรุ่นเยาว์ก็นั่งรอว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ..และจับตามองอีกโต๊ะหนึ่งที่ต้องมาเกี่ยวพันกันอย่างช่วยไม่ได้

จิมพ่อของเจินและเจตน์พ่อของจอม..ก็พากันมาถึง..จิมร้องไห้อย่างไม่อายใคร..ทำให้เด็กหนุ่มคนที่ดูจะเป็นน้องชายของเจินก็ร้องไห้ด้วย..คนอื่นก็ดูหดหู่..โดยเฉพาะคุณปู่..

“..แล้วจะทำยังไงกันต่อล่ะ..”คุณปู่ถาม..

เจตน์พูดขึ้นว่า..

“..ให้จอมมันอยู่ตรงที่เกิดเหตุ..เดี๋ยวเราก็คงต้องไปที่โรงพัก..ไม่น่าเลย..”

จิมผวาเข้ากอดลูกชายอีกคน..

“..เหลือเราสองคนแล้วนะ..เจ๊ต..พี่เค้าเสียแล้ว..”

เจ๊ตก็ร้องไห้..

บรรยากาศดูหดหู่..พิมพ์ดาวกลับจ้องมองสมุดบันทึกของตัวเองที่จดดวงของจอมไว้..

จีจี้อดชะโงกดูไม่ได้..

“..น้องดาว..เราดูดวงเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ผ่านดวงของจอมได้ไหม..”

“..ได้ค่ะ..”พิมพ์ดาวตอบ.. “..เพราะคุณเจินเป็นส่วนหนึงของชะตาของคุณจอมด้วย..ในฐานะญาติ..”

“..แล้วดูได้ลึกระดับไหน..”

“..ระดับที่เราสามารถสางคดีได้เลยจากการดูดวงค่ะ..เพียงแต่..การจะรู้ว่าใครฆ่าคุณเจิน..จะกล่าวหาด้วยโหราศาสตร์ไม่ได้..ต้องหาหลักฐานหรือพยานตามกฏหมาย..”

“..แล้ว..น้องดาวว่าใครเป็นคนทำ..”

พิมพ์ดาวยิ้มเล็กน้อย..

“.อย่าใกล้ชิดดาวมากไปนะคะ..พี่แคทหึงค่ะ..”

แคทที่จับตามองอยู่ถึงกับหัวเราะ..

จีจี้อดหันไปหาแคทไม่ได้..

“..หึงเหรอ..บ้า..เว้นน้องดาวไว้สักคนได้ไหม..น้องดาว..พี่เอลลี่..อาหงส์งี้..ห้ามหึง..”

แคทหัวเราะแหย ๆ ..ในใจรู้สึกหวง ๆ อยู่..แต่ก็ต้องฟอร์มใจกว้าง..

“..อะจ้าอะจ้า..ไม่หึงน้า..ไม่หึง..แหม..พูดล่ะง่าย..แต่ทำมันก็ยาก..ก็แฟนน่ารักขนาดนี้..แคทจะไม่หึงจีจี้ได้ยังไงล่ะ..รู้ไหมว่า..ถ้าจีจี้มาทำเป็นใกล้ชิดน้องพิมพ์แบบนี้ไกล ๆ ..แคทไม่รู้ว่าคนที่คุยด้วยเป็นใคร..บางที..แคทอาจจะหน้ามืดก็ได้..”

“..หน้ามืดแล้วจะทำอะไรล่ะ..”จีจี้กึ่งขำกึ่งหงุดหงิด..บางทีแฟนที่ทำอะไรเวอร์ ๆ หึงอะไรเวอร์ ๆ ..ก็น่ารำคาญในระดับหนึ่ง..

แทนที่แคทจะตอบ..แต่คนตอบกลับเป็นพิมพ์ดาว..

“..เช่น..ก่อคดีฆาตกรรมมั้งคะ..”

“..หือ..”จีจี้สะดุด..แคทก็สะดุด..

“..หมายความว่ายังไงกัน..น้องดาว..”แคทถาม..

มัสสุกับเอลลี่ที่นั่งฟังอยู่..ก็เริ่มสนใจขึ้นมาแล้ว..

“..ลองมาดูดวงจอมแล้วอ่านไปถึงญาติเขากันค่ะ..”อาจารย์ที่อายุน้อยกว่าของแม่หมอหงส์..สีหน้าขรึมเล็กน้อย..

พิมพ์ดาววางสมุด..ชี้ให้ดูดวงของจอมที่ตัวเองผูกไว้จากแอพลิเคชั่นในมือถือ..และพิมพ์ดาวเลือกใช้ดวงโหราศาสตร์มาอธิบายเพราะชัดเจนกว่าดวงเลข ๗ ตัว


“..จอมเป็นคนลัคนาเมถุน..เรือนพันธุคือราศีกันย์..มีดาวเจ้าเรือนคือ พุธ..ดาวเลข 4 ซึ่งคำว่าพันธุคือญาติ..และการจะอ่านว่าญาติเป็นอย่างไรในช่วงนี้..ก็ต้องอ่านจากดาวพุธจร..ซึ่งเวลานี้อยู่ราศีกรกฎ..ร่วมอาทิตย์(1).ราหู(8)..และอังคาร(3)เล็งทับดาวเสาร์(๗)เดิม..หากตั้งราศีกรกฎเป็นตนุตามดาวจร..ก็จะเห็นว่ามีดวงที่จะต้องเสียญาติจากการฆาตกรรมตามดวงชะตาอย่างชัดเจน ..ราศีกรกฎเป็นราศีธาตุน้ำ..ดังนั้น..การเสียชีวิตต้องเกิดใกล้กับน้ำอย่างแน่นอน..”

พิมพ์ดาวทำให้ทุกคนอึ้ง..เพราะท่าทางเหมือนแม่หมอหงส์มาก..

ใช่..เพราะพิมพ์ดาวเป็นอาจารย์ของแม่หมอหงส์นี่..

“..แล้ว..”มัสสุถาม.. “..น้องดาวว่าใครเป็นฆาตกร..และทำการฆาตกรรมได้ยังไง..”

เสียงมัสสุเบาลงเนื่องเพราะไม่อยากให้โต๊ะที่เป็นญาติพี่น้องของผู้ตายได้ยิน..

“…ดาวยังไม่กล้าสรุปอะไรหรอกค่ะ..อยากจะทราบข้อเท็จจริงเทียบไปด้วย..”

“..ดูได้ขนาดนี้..ยังต้องรอข้อเท็จจริงอีกหรือไง..”มัสสุดูจะเซ็ง..

“..ดาวจะมโนก็ได้นะคะพี่มัสสุ..แต่ถ้าหากจะเอากันแบบไม่ต้องดิ้นกันเลย..มันก็ต้องมีข้อเท็จจริงแหละค่ะ..ใช่ไหม..”

“..แล้วน้องดาวบอกได้ไหมว่า..สาเหตุการฆาตกรรมเกิดจากอะไร..”

“..แบบนี้พอบอกได้ค่ะ..ตามสาเหตุที่แท้..น่าจะมาจากความรักนะคะ..”

“..หือ..”แคทอุทาน.. “..ถ้างั้นที่น้องดาวพูดแซวพวกพี่เมื่อกี้..จริง ๆ ก็เกี่ยวกับคดีของญาติจอมใช่ไหมคะ..”

พิมพ์ดาวพยักหน้า..

“..น่าสงสารนะคะ..เป็นความรักของเพศเดียวกันด้วยสิ..”

แคทอุทาน..

“.นี่ดูได้ขนาดนั้นเลยหรือ..”

“..เสาร์เจ้าเรือนปัตนิของกรกฎเวลานี้จรเป็นอริ..ก็แปลได้ว่าความรักมีปัญหา..ดาวเสาร์เดิมเข้มแข็งเป็นเกษตร..แปลว่าอีกฝ่ายรักมั่นคง..แต่มันเป็นปัญหาเพราะอะไร..ในดวงเดิม ..ดาวมฤตยูเดิมเลข ๐ อยู่ภพอริ..ร่วมกับราหูเดิมที่มาจากเรือนมรณะที่แปลว่าความแตกต่าง..ทีนี้ที่ดวงเดิมมีจันทร์ร่วมด้วย..จันทร์เป็นตนุของราศีกรกฎเป็นดาวผู้หญิงด้วย..จึงแปลความได้ว่า..ความรักที่มีปัญหา..เพราะคนรักมีความแตกต่างจากคนทั่วไป..และความแตกต่างนั้นก็คือ..เป็นหญิงเหมือนญาติของจอมนั่นแหละค่ะ..”

แคทอุทานออกมา..เพราะไม่อยากจะเชื่อ..

“..น้องดาวคะ..นี่มันไม่ใช่ดวงของคนตายไม่ใช่หรือคะ..นี่ดวงของจอมไม่ใช่หรือ..ทำไมถึงอ่านได้ขนาดนี้..มันเวอร์ไปแล้วนะคะ..แม้แต่แม่หมออาหงส์..พี่ก็ยังไม่เห็นอ่านได้ระดับที่น้องดาวอ่านเลยสักนิด..”

เท่านั้นยังไม่พอ..ก็พูดอีกว่า..

“..ญาติของจอมมีตั้งเยอะแยะ..บนโต๊ะนั่นก็มีตั้งหลายคน..ทำไมจำเพาะเจาะจงว่าต้องเป็นผู้ตายคนนี้ด้วยล่ะคะ..”

“..ทุกอย่างมีบอกได้จากดวงค่ะ..อย่างกรณีนี้..ดวงญาติของจอมดาวจรไปตกที่ราศีกรกฎที่เป็นราศีผู้หญิง..เรื่องราวที่ดวงบอกถึงญาติ..ก็ต้องเป็นเรื่องของญาติผู้หญิง..มีราหูดาวเพศที่สามจรทับ..มันก็ชี้ชัดแล้วล่ะค่ะว่าจะต้องเป็นญาติคนไหน..ถ้าจะสมมติว่าที่เราเห็น..ยังมีแม่ของจอมอีกคน..แต่แต่งตัวแบบที่เราเห็นคือแนวคุณหญิงป้า..ก็คงไม่ใช่แน่ค่ะ..จะว่าไป..ก็เหมือนกับดวงชะตาของคุณจอมในช่วงนี้..ถ้าจะพูดถึงญาติ…ก็จะต้องเป็นคนนี้เท่านั้น…ค่อนข้างชัดค่ะ…”

การอธิบายของพิมพ์ดาวทำให้ทุกคนอึ้ง..สมกับที่เป็นอาจารย์ของแม่หมอหงส์จริง ๆ ….

เวลานี้..จอมโทรศัพท์ให้พ่อแม่และญาติทุกคนตามไปที่โรงพัก..ดังนั้น..ทุกคนที่โต๊ะของครอบครัวจอม..ก็ค่อย ๆ ทยอยตามกันไป..คงขึ้นรถตู้ที่ทางครอบครัวนั่งมาจากกทม.นั่นแหละ..

พิมพ์ดาวมองจนทุกคนออกไปจนหมด..ก็หันมาทางมัสสุ..

“..พี่มัสสุคะ..เราจะขึ้นห้องกันเลยไหม..หรือว่าจะรอลุงพนัสกับพี่หงส์อยู่ที่นี่..”

“..อ๋อ..ร้านอาหารเปิดดึก..เปิดยาว..ครัวอาจจะปิดแต่เราก็สามารถนั่งได้เรื่อย ๆ รอเจ๊กับคุณพนัส..จะดื่มกันไหมล่ะพวกเรา..”มัสสุถาม..

แคทพูดว่า..

“..ไม่ดื่มก็ไม่สนุกน่ะสิ..จีจี้..ดื่มกันหน่อยไหม..”

จีจี้ส่ายหน้า..

“..ไม่ล่ะ..แต่ถ้าเธอจะดื่ม..ฉันก็จะดูแลเธอเอง..ดังนั้น..ดื่มได้เต็มที่นะ..ไม่ต้องห่วง..”

แคทหอมแก้มจีจี้เป็นรอบที่ร้อยแปดสิบ..

“..น่ารักชะมัดเลย..แฟนใครเนี่ย..”

จีจี้หัวเราะ..มองแคทด้วยความรู้สึกเบิกบานใจ..

ส่วนเอลลี่ก็ขาดริ๊งค์อยู่แล้ว..รู้สึกขมีขมันขึ้นมาทันที..

ดังนั้นอีกไม่นาน..ร้านอาหารก็เปิดเพลง..แคทสั่งคอกเทลที่ผสมเตกิล่า..กับแกล้ม..เฮฮากับมัสสุเอลลี่..เต้นรำกันสนุกสนาน

พิมพ์ดาวไม่ดื่มของมึนเมา..จีจี้ก็เช่นกัน..ทั้งสองจิบน้ำเปล่ากับน้ำอัดลม..มองดูคนที่เหลือสนุกกันเต็มที่..

ก่อนที่จีจี้จะหันมาทางพิมพ์ดาว..เด็กสาวพิการแต่มีความสามารถด้านการพยากรณ์สูงเกินวัย..

“..เหมือนน้องดาวจะมีข้อสรุปคดีแล้วใช่ไหม..ติดที่อยากจะได้ข้อเท็จจริง..จนต้องรออาหงส์กับคุณพ่อ..”

“..แหม..ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะพี่จีจี้..”พิมพ์ดาวยิ้มให้..

จีจี้หัวเราะบ้าง..

“..ถ้ารูปคดีมันเป็นอย่างที่น้องดาวพูด..การจะรอแม่หมอหงส์อยู่ที่นี่คงไม่แปลก..สถานที่เกิดเหตุเป็นโขดหินด้านริมสุดของรีสอร์ทตามที่คุณพ่อของจอมกับคุณอาจอมเล่า..ซึ่งแม้จะไม่ได้เล่าให้เราฟังก็จริง..แต่หูพี่ดันไปสอดรู้เข้าจนได้..”

“..ดาวก็ใช้วิธีสอดรู้แบบพี่จีจี้ล่ะค่ะ..”

“..ก็นะ..หากเป็นอย่างนั้น..จะก่อคดีขึ้นมาก็คงลำบากล่ะ..ช่วงเย็นที่พี่ไปเล่นชายหาดกับแคทกับพี่มัสสุพี่เอลลี่..ก็พอจะนึกภาพออก..ถ้าเป็นคดีฆาตกรรม..มันยากที่จะก่อคดีตรงนั้นได้..แม้จะใช้วิธีฆ่ามาจากที่อื่น..เอาศพมาทิ้ง..มันก็เอามาทิ้งแบบไม่มีใครเห็นได้ยากอยู่ดี..”

พิมพ์ดาวยิ้ม..

“..พี่จีจี้รู้ใจดาวจริง ๆ นะคะว่า..ดาวสงสัยตรงไหน..”

“..ถ้าหากจะเจาะข้อมูลกันต่อไป..เรามีข้อมูลที่ชัดเจนเกี่ยวกับเจินญาติของจอม..นั่นคือ..เธอหายไปจนถึงเวลาที่ครอบครัวจอมลงมาทานข้าว…แต่ทุกคนแค่หงุดหงิดแต่ไม่เครียดว่าหายไปอย่างไร..ก็แปลว่า..เจินต้องบอกให้ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าไปไหน..และอาจจะมีการสำทับว่ารีบกลับมาทานข้าวพร้อมกันตอนหนึ่งทุ่ม..”

“..แล้วเจินไปไหนล่ะคะพี่จีจี้..”

“..ก็ต้องไปหาใครสักคนที่รู้จัก..และครอบครัวไม่นึกห่วงด้วย..เพียงแต่..การจะไปไหนจากที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย..ควรจะมีรถส่วนตัวจะสะดวกกว่า..ถ้าจะออกไปโดยไม่มีรถส่วนตัวก็จะทำได้สองกรณี..คือให้รีสอร์ทเรียกรถรับจ้างให้..หรือว่า..จะต้องมีคนมารับถึงรีสอร์ท..”

“..ไม่น่าจะมีใครมารับหรอกค่ะ..เพราะถ้าหากใครสักคนมารับเจินออกไปข้างนอก..ศพก็คงไม่ได้อยู่ริมหาดแน่นอน..และอีกอย่าง..มันควรจะเป็นพิรุธในการก่อคดีด้วย..ดังนั้น..การหายไปของเจินใน..ก็ควรจะเหมือนกับว่า..ทุกคนแยกย้ายกันเดินเที่ยวในรีสอร์ทแล้วแต่ความชอบ..ทีนี้เจินจะไปตรงไหนของรีสอร์ทก่อนจะโดนฆ่า..อันนี้น่าคิดกว่า..เพราะฆาตกรก็จะต้องอยู่ที่นั่น..”

จีจี้พยักหน้า..

“..เข้าทีแฮะ..ใช่..ลืมนึกไปตรงจุดนี้..”จีจี้สรุปใหม่.. “..นั่นก็หมายความว่า..ฆาตกรก็ควรจะอยู่ที่ไหนสักแห่งในรีสอร์ทอยู่ก่อนแล้ว..คน ๆ นั้นต้องรู้จักเจินมาก่อน..และควรจะเป็นคนรักของเจินด้วย..ซึ่งเป็นผู้หญิง..ตามดวงที่เธออ่านได้..”

พิมพ์ดาวอยากจะพูดอะไรสักอย่าง..แต่ก็นิ่งดีกว่า..

จนจีจี้ต้องถามขึ้นเอง..

“..น้องดาวมีอะไรก็บอกพี่มาได้ตามตรงนะคะ..เราทีมเดียวกันแล้วนี่..”

“..อ่อ..คือ..แค่อยากจะไปเดินเล่นข้างนอก..ติดที่..”พิมพ์ดาวมองดูตัวเองที่นั่งรถเข็น..

จีจี้หัวเราะ..

“..ตรวจรอบ ๆ รีสอร์ทเพื่อหาร่องรอยคดีฆาตกรรมใช่ไหมคะ..”

“..แหม..รู้ใจดาวจริง ๆ ..แต่เกรงใจพี่แคทค่ะ..พี่แคทเค้าดูจะหวง ๆ หึง ๆ อยู่..”

จีจี้ยิ้ม..ก่อนจะลุกขึ้น..เดินไปหาแคทที่กำลังเต้นรำอย่างสนุก..

จีจี้ดึงแคทมาคุยก่อนจะหอมแก้มแฟน..แคทเหมือนจำใจพยักหน้า...

พิมพ์ดาวครางเฮ้อ..อย่ามาหึงอะไรหนูเลยพี่แคท..หนูไม่ได้อะไรกับพี่จีจี้แบบนั้น..แค่ร่วมทีมแม่หมอรุ่นเล็กเฉย ๆ ..

สักพัก..จีจี้ก็เดินยิ้มกริ่มมาหา..เข็นรถเข็นของพิมพ์ดาว..

แม่หมอรุ่นเยาว์เงยหน้ามองอย่างไม่แน่ใจว่าแฟนเค้าจะทะเลาะกันไหม..

แต่จีจี้ก็เข็นรถพิมพ์ดาวออกไปจากร้านแล้ว..

แคททำเป็นเต้นไปเรื่อย..แต่ตาก็มองตาม..เหมือนไม่สบายใจ..

เอลลี่เห็นก็อดเข้ามาคุยด้วยไม่ได้..

“..ไม่สบายใจอะไรหรือแคท..ไว้ใจเถอะน่า..จีจี้ไม่ได้จีบน้องดาวหรอก..”

“..พี่เอลลี่คะ..แคทเชื่อ..ว่าจีจี้กับน้องดาวไม่ได้คิดอะไรกันแบบนั้น..แต่..”แคทเรียกหาแก้วเครื่องดื่ม..และซดคอกเทลรวดเดียวหมดแล้ว.. “..มันอดรู้สึกไม่ได้นะคะ..แคทงี่เง่าใช่ไหมพี่เอลลี่..”

“..เธอรักจีจี้มากไปใช่ไหม..”

“.ค่ะ..จีจี้ฉลาด..ช่างคิด..เค้าคงไม่ชอบคนเอาแต่อารมณ์อย่างแคทใช่ไหม..”

“.คิดมากไปแล้วนะ..”เอลลี่ส่ายหน้า.. “..ถ้าคิดมากแบบนั้นก็ตามพวกเขาไปสิ..น้องดาวคงไม่ว่าอะไรหรอกน่า..”

“..ไม่ค่ะ..แคทไม่อยากให้ใครมองว่าแคทงี่เง่าขนาดนั้น..แคทต้องใจกว้างสิใช่ไหม..”แคทรินคอกเทลอีก..

กินแบบพรวดเดียว..แล้วก็วางแก้ว..จากนั้นก็เต้นรำอย่างพยายามใม่สนอะไรทั้งนั้น..

มัสสุเข้ามาหาเอลลี่..เห็นเอลลี่ยักไหล่..

“..แคทไม่น่าจะเป็นคนแบบนี้นะ..”มัสสุครางเฮ้อ..

“..เค้าหวงแฟนมากไปแค่นั้นแหละ..”เอลลี่พูด..

“..พวกญ.รักญ.ต้องเป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่านะ..”

เอลลี่มีสีหน้าไม่พอใจ..

“..นายจะเหยียดเพศไปทำไมหือมัสสุ..มันไม่เกี่ยวหรอกนะที่พวกเขาจะเป็นยังไง..การหึงหวงเนี่ย..ผู้หญิงผู้ชายก็เป็นได้ทุกคน..บอกตรง ๆ นะ..ฉันนี่แหละขี้หึงตัวแม่..แต่ไม่อยากพูด..รู้นะว่านายเจ้าชู้..อยากถล่มร้านสะดวกซื้อแถวออฟฟิศเราที่นายไปหยอดขนมจีบพนักงานไว้..อย่านึกนะว่าไม่รู้..เพียงแต่..ฉันอดใจไว้..เพราะรู้แค่ว่า..ถ้าทำอะไรมากไปจะไม่ดีแค่นั้นแหละ..”

มัสสุสะอึก..

เอลลี่ดูจะไม่พอใจ..จนมัสสุต้องยกมือไหว้..

“..ใจเย็นนะเอลลี่..ขอโทษด้วยนะ..ฉันปากพล่อยไปอย่างนั้นเอง..”

ก่อนจะเอลลี่จะโกรธใหญ่ก็พยายามเปลี่ยนเรื่องพูด..

“..เราจะทำให้แคทหายนอยด์ได้ไงดี..เอลลี่..”

“..แคทน่ะหรือ..แก้ปัญหาอาการนอยด์แตกได้ง่ายกว่าความเจ้าชู้ของนายเยอะ..มัสสุ..”

“..อุย..อย่าวกมาทางนี้สิ..”มัสสุตาเหลือก..

เอลลี่หัวเราะเหมือนหายโกรธแล้ว..

“..คิดว่า..หากคุณจอมมาจีบน้องดาวจริง ๆ ..เรื่องก็จะจบอย่างง่ายดาย..”

“..แล้วคุณจอมจะมาจีบน้องดาวได้ไง..เพิ่งรู้จักกัน..แถมน้องดาวพิการเสียแบบนี้ด้วย..”

“..เท่าที่ฉันรู้สึกนะมัสสุ..คุณจอมไม่เหมือนน้องณนนท์แฟนเก่าของน้องดาว..เหมือนกับว่า..ถ้าเขารักซะอย่าง..ต่อให้น้องดาวพิการหรือมีอะไรที่ไม่สมบูรณ์แบบมากเท่าไหร่..เขาก็ไม่สน..”

“..นี่แค่รู้สึกใช่ไหม..”

“..ความรู้สึกยังมากกว่านั้นอีกนะ..”

“..อะไรอีกล่ะ..”

“..เหมือนน้องดาวก็ชอบเขาเหมือนกัน..เพียงแต่..น้องดาวยังไม่มั่นใจตัวเองว่าจะคิดไปเองคนเดียวหรือเปล่า..ก็น่าเห็นใจนะ..ตัวเองพิการแบบนั้น..ก็คงไม่กล้าจะคิดเข้าข้างตัวเองหรอก..”

เอลลี่พูดกับมัสสุด้วยเสียงดังแข่งกับเสียงดนตรี..แต่เหนืออื่นใด..เอลลี่อยากให้แคทได้ยิน..

อย่างน้อย..ถ้าแคทได้ยินอะไรแบบนี้..ก็คงสบายใจขึ้น..

ว่าที่พิมพ์ดาวออกไปเดินเล่นกับจีจี้..มันไม่มีอะไรที่แคทควรจะกังวลเลย...

เหมือนวิธีของเอลลี่จะได้ผล..เพราะอย่างน้อย..สีหน้าแคทเริ่มดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด..

......

จีจี้เข็นรถเข็นพาพิมพ์ดาวไปยังจุดที่พิมพ์ดาวบอก..

“..น้องดาวว่า..มันจะเกี่ยวข้องกับคดีแน่นะคะ..”จีจี้ไม่แน่ใจ..

“..ในดวงที่อ่านได้..มันควรจะเกี่ยวกับสถานที่ที่มีเสาอากาศนะคะ..เสาสื่อสารน่ะค่ะ..ดาวอ่านจากดาวอาทิตย์ พุธ และพระเกตุในดวงเดิมของจอมในราศีพฤษภ...”

รูปดวงค่อนข้างชัดเจนขนาดนั้น..มีหรือที่พิมพ์ดาวจะไม่ทราบ..

จีจี้เห็นแสงสีแดงวิบวับเบื้องหน้า..ก็เข็นรถเข็นเร็วขึ้น..

“..ตรงนั้นก็เข้าข่ายนะคะน้องดาว..”

พิมพ์ดาวครางอือม์...

รีสอร์ทแห่งนี้กว้างใหญ่พอสมควร..และตึกเบื้องหน้าที่มีเสาอากาศตั้งอยู่..ก็คงเป็นตึกที่ทางรีสอร์ทให้เช่าแก่ผู้บริการเครือข่ายโทรศัพท์มือถือยี่ห้อหนึ่งมาตั้งเสาโครงข่าย..ถือว่าได้ประโยชน์ร่วมที่ลงตัว..

ทั้งสองเดินฝ่าแสงไฟวับแวมของทางเดิน..ในขณะที่ริมหาดมืดสนิท..

และตึกที่ตั้งเสาเครือข่ายก็ยังมีแสงสว่าง..และมีห้องชั้นล่างที่ใช้ประโยชน์ทางธุรกิจอีก..

“..มีร้านสะดวกซื้อด้วยแฮะ..”จีจี้ยิ้ม.. “..ดีจัง..จะได้ซื้อคาพิสแลคโตะไปฝากแคท..เค้าชอบกินมากเลยนะคะน้องดาว..”

“..ดีค่ะพี่จีจี้..เข้าไปเลยนะคะ..”

“..หือ..”

“..ดาวจะหาอะไรไปเอาใจพี่แคทด้วยค่ะ..เค้าดูไม่ค่อยอยากให้พี่มากับดาวนะคะ..ก็เข้าใจเค้าอะค่ะ..”

“..แล้วหลักฐานเรื่องคดีล่ะแคท..”

“..เราก็ไม่รู้นะคะว่าจะเกี่ยวกันแค่ไหน..แต่หากดวงไม่ผิด..เราต้องเจออะไรบ้างล่ะค่ะ..”พิมพ์ดาวแหงนหน้ายิ้มกับจีจี้.. “..เรื่องสังเกตอะไรแบบนี้..พี่จีจี้น่าจะเก่งกว่าดาวนะคะ..”

จีจี้ยิ้มรับคำชม..เข็นรถพาพิมพ์ดาวเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ..

ในร้านเงียบสงบ..พิมพ์ดาวรู้สึกประหลาดใจ..ทำไมยังเปิดร้านอยู่อีกได้..

พนักงานสาวนั่งหลังเคาท์เตอร์..เอ่ยปากทักทายตามธรรมเนียมร้านสะดวกซื้อ..แต่ก็ไม่ได้มีสีหน้ายิ้มแย้มสักเท่าไหร่นัก..เหมือนทำตามหน้าที่มากกว่า..

จีจี้เข็นรถให้พิมพ์ดาว..ถามว่าจะซื้ออะไรบ้าง..ก็เลือกของกันไปตามที่อยากได้..

และไปจบที่ตู้เย็นแช่เครื่องดื่ม..

“..ฝากหน่อยนะคะน้องดาว..”จีจี้หยิบขวดเครื่องดื่มชะมะนาวของโปรด..ยื่นให้พิมพ์ดาวที่ทำหน้าที่ถือของให้..

แต่เหมือนกับพิมพ์ดาวถือของเยอะไป.ชามะนาวขวดนั้นก็หลุดมือ..

“..โอว์..ขอโทษนะคะพี่จีจี้..ดาวซุ่มซ่ามไปหน่อย..”พิมพ์ดาวรู้สึกหงุดหงิดตัวเอง..

จีจี้ส่ายหน้ายิ้ม ๆ ..

“..พี่ผิดเองแหละ..ที่เอาของให้น้องดาวถือเยอะไป..ไม่เป็นไรนะ..”

พูดจบก็ก้มลง..ขวดชามะนาวกลิ้งไปใต้ชั้นวางสินค้าที่อยู่ตรงข้ามกับตู้แช่เครื่องดื่ม..

“..เอาขวดใหม่ก็ได้มั้งคะพี่จีจี้..”พิมพ์ดาวเสนอ

“..ไม่เอาล่ะน้องดาว.สงสารน้องคนที่เค้ามาเคลียร์ตรงนี้..อย่างน้อยถ้าเราไม่เอาขวดที่หล่น..ก็เอาขวดมาคืนไว้ที่เดิมก็ยังดี..”

จีจี้หยิบขวดชามะนาว..แต่ในขณะนั้นก็รู้สึกเห็นอะไรผิดสังเกต..

ตัวเองวางขวดชามะนาวไว้ในตู้แช่ที่เปิดคาอยู่..แล้วก็ก้มลงอีกครั้ง..เพื่อจะหยิบอะไรที่ผิดสังเกตนั้นขึ้นมาดู..

“..อะไรคะพี่จีจี้..”..พิมพ์ดาวถาม..

จีจี้ชูให้เห็น..

“..กระเป๋าเงินใครก็ไม่รู้..ตกอยู่ที่นี่..”

พิมพ์ดาวขมวดคิ้ว..

ก่อนจะหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาเปิดดูดวงของจอมที่บันทึกไว้..

จีจี้เอะใจ.รีบเปิดกระเป๋า..

“.โห..เงินเยอะด้วยสิ..”จีจี้พูด..

“.มีบัตรอะไรแสดงให้เห็นถึงเจ้าของกระเป๋าบ้างไหมคะ..”

“..เดี๋ยวนะ..”จีจี้เปิดดูช่องกระเป๋าส่วนอื่น..

แต่แล้วก็มีเสียงดังขึ้นว่า..

“..กรุณาเอากระเป๋านั่นให้ทางเราเถอะค่ะ..”

หญิงสาวพนักงานร้าน..หน้าตาสวยสะ..และผิวขาว..แต่ชุดฟอร์มของร้านและกางเกงยีนส์สีดำทรงรัดรูป..

เธอพูดอีกว่า..

“..เราจะตามหาเจ้าของกระเป๋าเงินเอง..คิดว่าเป็นลูกค้าทำหล่นไว้น่ะค่ะ..”

จีจี้ขมวดคิ้ว..สบตากับพิมพ์ดาว..

พิมพ์ดาวพยักหน้า..

จีจี้จึงต้องยื่นกระเป๋าให้..

“..เดี๋ยวจะแจ้งรปภ.ของที่นี่อีกทีนะคะ..”

พนักงานรับกระเป๋าเงินปริศนาไว้..เดินกลับไปที่เคาท์เตอร์..

พิมพ์ดาวอดพูดไม่ได้..

“..แปลกไหมคะพี่จีจี้..พิลึกชะมัด..แล้วนี่..เค้ารู้ได้ยังไงว่าพี่เจอกระเป๋าเงินหล่น..”

จีจี้ชี้ไปที่กล้องวงจรปิด..

“..นี่กระมังน้องดาว..”

แล้วก็..พิมพ์ดาวมองซ้ายขวา..

ด้านในของทางเดินติดตู้แช่..เป็นห้องของพนักงาน..และอาจจะเก็บสต๊อกสินค้าไว้ด้วย..

อยากจะเข้าไปดูจริง ๆ ว่าข้างในมีอะไรที่ชวนสงสัยบ้างไหม..

แต่ก็ช่างเถอะ..เวลานี้ยังไม่เหมาะ..เพราะมีกล้องวงจรปิดด้วย..ทำให้ไม่สะดวกที่จะเคลื่อนไหวแบบนั้น..

ทั้งสองเลือกสินค้าอีกสองสามชิ้น..ก่อนที่พิมพ์ดาวซึ่งนั่งบนรถเข็นจะถือตะกร้าของ..จีจี้เป็นคนเข็นมาที่เคาท์เตอร์ชำระเงิน..

พนักงานคนเดิมคนนั้นเอง..เธอกำลังดูมือถืออยู่..ก็วางมือถือลง..และคิดเงินตามระเบียบ..

ระหว่างนั้น..จีจี้ก็วางมือบนบ่าของพิมพ์ดาว..บีบเบา ๆ ..

พิมพ์ดาวรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่จีจี้จะบอก..แต่ก็รู้สึกว่ายังไม่สะดวกที่จะถามอะไร..

รอจนเสร็จสรรพ..พิมพ์ดาวรับถุงใส่สินค้า..วางไว้กับตัก..ให้จีจี้เข็นรถออกมาจากร้านสะดวกซื้อ..

พอออกมาได้ชั่วขณะ..พิมพ์ดาวก็ถามขึ้นว่า..

“..มีอะไรจะบอกดาวหรือคะพี่จีจี้..”

“..ดาว..”จีจี้พูด.. “..มันมีอะไรผิดสังเกตอยู่นะ..”

“..อะไรหรือคะ..”

“..น้องพนักงานคนนั้น..เล่นมือถือ..”

“..แปลกตรงไหนล่ะคะ..แค่มือถือ..ดาวเห็นพนักงานร้านสะดวกซื้อตอนว่าง ๆ ก็เล่นกันทั้งนั้น..”

“..แต่นั่นมันไอโฟนรุ่นล่าสุด..แถมยังเป็นลิมิเต็ดอิดิชั่นด้วยนะคะน้องดาว..”

พิมพ์ดาวชะงัก..

“..จริงหรือคะพี่จีจี้..”

“..ใช่..รุ่นนี้ปาเข้าไปเกือบห้าหมื่น..ถ้าเป็นรุ่นปรกติ..แต่หากลิมิเต็ดอิดิชั่นสีน้ำเงินที่หายาก ๆ มาก ๆ ..พี่ก็ไม่รู้ว่าเท่าไหร่เหมือนกัน..น่าจะเกินกว่านั้นเยอะอยู่นะคะ..”

พิมพ์ดาวอุทานเบา ๆ ..

“..พนักงานร้านสะดวกซื้อไม่ควรจะมีไอโฟนรุ่นนี้ใช่ไหม..เพราะมันแพงมาก..แต่นี่ไม่ใช่เรากำลังเหยียดน้องเขานะ..”

“..ก็อาจจะมีอะนะคนที่ใช้ไอโฟน..แต่พี่จำรุ่นได้ค่ะ..รุ่นลิมิเต็ดมันมีไม่กี่เครื่องหรอก..ต้องรวยมาก ๆ ...พี่ทำงานในวงการบันเทิงเหมือนกันนะคะ..รายได้ดีขนาดไหนก็ยังไม่กล้าซื้อรุ่นนี้เลย..มันต้องเศรษฐีจริง ๆ ค่ะ..อย่างณนนท์แฟนเก่าน้องดาวนี่แหละถึงซื้อได้..”จีจี้อุดปากตัวเองที่พูดถึงแฟนเก่าพิมพ์ดาวอย่างไม่ตั้งใจ..

พิมพ์ดาวไม่ใส่ใจเรื่องราวที่จีจี้พูดถึงณนนท์..

เพราะเวลานี้..มือของพิมพ์ดาวกำลังเย็นเยียบ..

และเปิดสมุดบันทึกดูดวงของจอมที่อ่านไปถึงญาติที่เสียชีวิต..

“..กดุมภะของราศีกรกฎจุดทายของญาติที่เสียชีวิตของจอม..เป็นดาวอาทิตย์..ซึ่งในทางดาวจร..ก็จรร่วมราหูภพมรณะซึ่งหมายถึงสูญหาย..แถมอาทิตย์เดิมยังเป็นวินาสน์กับลัคนาเดิมอีก..กดุมภะ..มองว่าเป็นของของผู้ตายที่หายไปก็ได้..ซึ่งมีทั้งมือถือ..และกระเป๋าเงินก็ได้..”

จีจี้ชะงัก..

“..หรือว่า..”

“..ค่ะ..พี่จีจี้..ดาวว่า..เรามากันถูกทางแล้ว..”

พิมพ์ดาวหันมาดูร้านสะดวกซื้ออีกครั้ง..

“..ท่าทางร้านสะดวกซื้อร้านนี้รวมถึงคนในร้าน..ต้องเกี่ยวข้องกับการตายของญาติคุณจอมแล้วล่ะค่ะ..”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #38 Chocolapp (@Chocolapp) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 22:52
    อ่านไปก็ลุ้นไป รอนะคะ
    #38
    1
    • #38-1 จันทร์อรุณ ณรัช (@rashy18) (จากตอนที่ 21)
      19 สิงหาคม 2561 / 02:40
      อาทิตย์หน้ามาแน่ค่ะ ปลายๆสับดาห์นะคะ เพราะ อัพ 3 เรื่องเลย
      #38-1
  2. #37 #Amnessia (@run421) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 22:39

    รอหนักมากกกกกกก ถ้าดาวเจอคนดีๆ จอมจริงใจ เราจะดีใจมาก!!!

    #37
    2
    • #37-1 จันทร์อรุณ ณรัช (@rashy18) (จากตอนที่ 21)
      19 สิงหาคม 2561 / 02:39
      spoil ในดวงจอมบอกแล้วค่ะ ว่าคู่ของเค้าควรเป็นใคร ทุกอย่างเหมือนเดินไปตามเส้นทางแห่งโชคชะตาค่ะ
      #37-1
    • #37-2 #Amnessia (@run421) (จากตอนที่ 21)
      28 สิงหาคม 2561 / 01:20
      กรี๊ดดดดดดด ทำไมดูไม่ออกกกกกกกกกกกก
      #37-2
  3. #35 ภัครมล_36 (@133133) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 11:22

    รอตั้งนานเลย มาต่อเร็วๆนะคะ

    #35
    1
    • #35-1 จันทร์อรุณ ณรัช (@rashy18) (จากตอนที่ 21)
      18 สิงหาคม 2561 / 15:29
      ขอบคุณค่ะ จะเร่งปั่นนะคะ ตอนนี้แต่งอยู่สามเรื่อง สับรางไม่ทัน 555
      #35-1