แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,639 Views

  • 158 Comments

  • 414 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    403

    Overall
    24,639

ตอนที่ 18 : อนาคตกาลฆาตกรรม (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 951
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    10 มิ.ย. 61


ณนนท์กลับมาถึงบ้านด้วยความไม่สบายใจ...

จีจี้ขับรถมาส่ง..มาพร้อมกับแคทซึ่งนั่งด้วยกัน..ส่วนพิมพ์ดาวและณนนท์นั่งเบาะหลัง..

“..ไม่ต้องห่วงนะคะ..”พิมพ์ดาวพูด.. “..ฉันจะดูแลพี่หงส์เอง..ขาหักกับบอบช้ำภายนอก..ยังไม่ถึงตายหรอก..”

ณนนท์ถอนหายใจ..

“..ฝากด้วยนะดาว..ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายในการรักษาทั้งหมด..รวมถึงรถที่พัง..ผมจะชดใช้ให้..”

“..พี่หงส์คงไม่คิดเล็กคิดน้อยอะไรแบบนี้หรอก..นนท์..เธอเข้าบ้านก่อนเถอะ..ทำตัวให้เป็นปรกติ..แล้วพยายามตรวจสอบให้ได้ว่าใครน่าสงสัยที่สุด..”พิมพ์ดาวพูดเสียงเครือ..

“..คิดว่า..คงจะมีคนตกใจไม่น้อยที่ผมไม่เป็นอะไร..”เหมือนกับณนนท์จะพูดติดตลก..แต่เรื่องเหล่านี้ไม่ว่าใครก็ดูออกว่าเขากังวลไม่น้อย..

พิมพ์ดาวฝืนยิ้ม..ณนนท์ลงจากรถ..และเดินไปเปิดประตูรั้วเข้าบ้าน..

เขาไม่ยอมให้ทุกคนเข้าไปด้านในตามที่วางแผนกันไว้..

แคทหันมามองดูพิมพ์ดาวก่อนจะพูดขึ้นว่า..

“..แม้ว่าน้องดาวจะเป็นอาจารย์อาหงส์..แต่สิ่งหนึ่งที่พี่อยากจะบอกน้องดาวให้รู้นะคะ..อาหงส์จะไม่ยอมใช้ความรู้สึกเข้ามาเกี่ยวข้องกับการดูดวงหรือสืบคดีเด็ดขาด..”

พิมพ์ดาวถอนหายใจ..

“..หนูแค่ได้ชื่อว่าสอนวิชาโหราศาสตร์ให้พี่หงส์เฉย ๆ ค่ะ..เรื่องต่าง ๆ ที่นอกเหนือจากสิ่งเหล่านั้น..คงเทียบพี่เขาไม่ได้หรอก..”

“..ตอนนี้อาหงส์เจ็บ..ดีที่ยังไม่ตาย..แต่จะให้ใช้วิชาโหราศาสตร์ก็คงจะยาก..ไม่เหมือนเดิม..หากจะช่วยนนท์..ต้องพึ่งพาวิชาโหราศาสตร์ของน้องดาวเองนะคะ..ส่วนวิชาสืบสวน..พ่อพี่คงช่วยได้..”

พิมพ์ดาวเม้มปาก..

“..พี่แคท..พี่หงส์ใช้โหราศาสตร์กับการสืบคดีได้ยังไง..”

“..ก็ไม่รู้นะคะ..แต่อาหงส์จะเหมือนรู้คำตอบอยู่แล้วในทุกเรื่อง..เพียงแต่..สิ่งที่ต้องการหาสำหรับอาหงส์คือ..หลักฐานข้อมูลตามข้อเท็จจริงเพื่อที่จะให้มันสอดคล้องกับสิ่งที่อาหงส์อ่านได้จากดวงชะตา..”

จีจี้นิ่งฟังมานาน..โดยอุปนิสัยก็ไม่ใช่คนช่างพูดอะไรอยู่แล้ว..

แต่พอจีจี้พูดทีนึง..ทุกคนก็ต้องฟัง..

“..พี่ว่า..น้องดาวน่าจะอ่านได้จากดวงชะตานะคะว่าเรื่องราวทั้งหมดมันคืออะไร..ทำไมไม่อ่านมันออกมาแล้วให้เรามาช่วยกันคิดล่ะคะว่าจะทำยังไงกันต่อ..ยิ่งพ่อของแคทเชื่อถือวิชาโหราศาสตร์ของอาหงส์มาก ๆ ด้วย..สำหรับน้องดาวที่เป็นอาจารย์..ก็คงยิ่งกว่าเชื่อเสียอีก..แล้วเค้าจะหาช่องทางหรือวิธีการจัดการเรื่องราวทั้งหมดเอง..”

แคทยิ้ม..

“.ตอนนี้แม่หมอเจ็บ..แต่เราก็มีอาจารย์ของแม่หมอมาทำหน้าที่แทน..น้องดาวเป็นแม่หมออีกคนหนึ่งได้นะคะ..อย่าลืมสิ..”

พิมพ์ดาวยิ้มกับคำที่ดูจะเป็นคำชมกลาย ๆ ..

“..ตามดวงชะตา..ช่วงนี้นนท์เห็นจะยังไม่เป็นไร..ถ้าอย่างนั้นเราไปหาที่คุยกันดีกว่าค่ะ..ดาวต้องการคำชี้แนะจากคุณลุงพนัสด้วย..”

แคทหัวเราะ..

“..น้องดาวนี่แปลกนะ..เรียกพี่หงส์..แต่เรียกลุงพนัส..”

“..ลุงเค้าเป็นคุณพ่อของพี่แคทไม่ใช่หรือคะ..”

“..ก็นะ..ไม่ผิดหรอก..แต่เค้ายังมีตำแหน่งสำคัญอีกตำแหน่งหนึ่งนะน้องดาว..เค้าเป็นแฟนของแม่หมอไงคะ..ฮ่าฮ่าฮ่า..”แคทหัวเราะ

พิมพ์ดาวหัวเราะบ้าง..พอจะรู้ความสัมพันธ์ระหว่างพนัสกับแม่หมอหงส์อยู่เหมือนกัน..

พริบตานั้นสายตาของพิมพ์ดาวกระทบกับนาฬิกาที่คอนโซลรถของจีจี้..

จิตใจล่องลอยไปถึงดวงชะตาที่สามารถผูกได้จากเวลา ณ ปัจจุบัน...

 image“..ตรีจักรลงราศีเมถุน..ตนุลัคนาเข้าวินาสน์ร่วมสหัสชะ..เสาร์เรือนพฤหัสเล็ง..”

พิมพ์ดาวชะงักกับสิ่งที่อ่านได้รีบสรุปความหมายออกมาโดยเร็ว..

“..พี่แคท..พี่จีจี้คะ..มีคนแอบสังเกตการณ์เราอยู่ค่ะ..”

“..หือ..”แคทอุทาน..เหลียวไปมารอบ ๆ .. “..ไม่เห็นมีใครเลยนี่..”

“..พุธร่วมอาทิตย์ร่วมพระเกตุ..น่าจะมองผ่านกล้องวงจรปิดค่ะ..”

“..ก็มองไปสิ..กลัวอะไร..”แคทแค่นเสียง..

“..อังคารเจ้าเรือนอริส่งแสงถึงเรือนอาทิตย์..ตัวดาวลอยที่เรือนเสาร์สัมพันธ์ถึงปัตนิซึ่งหมายถึงนนท์..อ่านได้ว่า..คนนี้อาจจะเป็นคนที่อยากให้นนท์ตายค่ะ..”

จีจี้ที่ยังจอดรถอยู่เหลียวไปรอบ ๆ ก่อนจะชี้ให้ดูเสาต้นหนึ่ง..

“..นั่น..ดูจะมีกล้องวงจรปิดนะแคท..มันส่ายไปมาได้ด้วย..”

แคทเม้มปาก..

“..ให้ตาย..นี่หมายความว่า..คนที่คิดจะฆ่าแฟนเธออยู่ในบ้านหลังนั้นใช่ไหมดาว..”

“..เค้าพยายามหาความเชื่อมโยงระหว่างนนท์กับพวกเราในรถคันนี้อยู่ค่ะ..”พิมพ์ดาวพูด.. “แต่ก็คงยังทำอะไรไม่ได้เท่าไหร่..เลขทะเบียนรถพี่จีจี้คงโดนส่องและมีคนไปค้นแน่นอนว่าเป็นรถของใคร..”

พิมพ์ดาวยกมือถือขึ้น..และส่งแชทไปหานนท์...

“..ดาวให้นนท์คอยเช็คแล้วค่ะว่า..ใครที่กำลังมองกล้องวงจรปิดอยู่..”

แคทเป่าปาก..

“..นี่ค่อยเหมือนอาหงส์หน่อย..”

“..เราสามารถระบุคนที่คิดจะฆ่านนท์ได้..แต่ก็ใช่ว่าจะทำอะไรได้นะคะ..เพราะเรายังขาดหลักฐาน..”

“..เรื่องนั้นน่ะ..เดี๋ยวเราก็หาได้ค่ะ..”แคทพยักหน้า.. “..ถ้ายังไง..เรากลับก่อนเถอะค่ะ..”

จีจี้พยักหน้า..เข้าเกียร์และบังคับรถขับออกไป..

ภาพรถซูซูกิ สวิฟท์ของจีจี้อยู่ในจอมอนิเตอร์..

และคนหน้าจอมอนิเตอร์เหมือนขยับตัว...หยิบมือถือขึ้น..

“..ช่วยเช็คให้หน่อยได้ไหม..ใครเป็นเจ้าของรถซูซูกิสวิฟท์สีแดงทะเบียน..xxxx..”

มีเสียงเหมือนคุยตอบโต้..และคนที่เฝ้ามองมอนิเตอร์ก็ตอบ..

“..คิดว่าที่นนท์มันรอด..ก็เพราะคนพวกนี้ช่วยไว้..อยากจะรู้ว่าพวกมันเป็นใคร..”

.....

พิมพ์ดาวกลับมาที่โรงพยาบาลพร้อมกับแคทจีจี้...สีหน้าแม้กังวลแต่ไม่วิตก..

มัสสุที่รออยู่ก็พูดขึ้นว่า..

“...ไม่ต้องห่วงนะ..อาการเจ๊หงส์ปลอดภัยแล้ว..ขาหัก..กระดูกร้าว..หมอจัดการทุกอย่างแล้ว..”

พิมพ์ดาวพยักหน้าเหมือนรับทราบ..แคทจี้จี้มองหน้ากัน..

“..ตามที่ดาวอ่านไว้..พี่หงส์ไม่ถึงแก่ชีวิตค่ะ..”พิมพ์ดาวตอบ

“..ว่าแต่..”มัสสุเขม้นมอง..

“..พี่หงส์สมกับเป็นลูกศิษย์ของคุณพ่อ..ที่กะจังหวะเวลา..สถานที่ได้ถูกต้อง..”

“..หือ..พี่ไม่เข้าใจครับน้องดาว..”

“..สมมติว่า..กรุงเทพน้ำท่วม..มันจะท่วมทั้งหมดหรือเปล่าล่ะคะ..”

“..ก็ไม่อย่างนั้นนะ..”

“..ถ้าฝนตก..จะมีวิธีออกจากบ้านโดยไม่เปียกฝนไหม.ก็มี..เพราะหากกะจังหวะเวลาได้ถูกต้อง..หาช่องว่างของช่วงเวลา..ก็จะทำให้สามารถออกจากบ้านได้โดยไม่เปียกฝน..หรือ..ถ้ารู้ว่าจุดไหนที่น้ำไม่ท่วม..เราก็สามารถรอดพ้นจากปัญหาที่จะต้องเปียกน้ำได้..”

พิมพ์ดาวครางเฮ้อ..

“..จังหวะเวลาที่พี่หงส์ช่วยนนท์..เป็นจังหวะที่เหมาะสม..สถานที่ที่ใช้..ก็พอดีกับสถานการณ์ที่สุด..เรื่องเหล่านี้พี่หงส์คงอ่านดวงโดยละเอียดแล้วถึงได้เข้าไปได้ถูกจังหวะ..ตัวเองต้องเจ็บ..แต่ก็ไม่ถึงตาย..”

มัสสุตาเบิกกว้าง...

“..ถ้ารู้ถึงขนาดนี้..ก็แปลว่า..”

“..ถ้าหากพี่มัสสุศึกษาอย่างแท้จริง..พี่ก็คงจะทราบล่ะค่ะ..ว่ามันถึงขนาดเปลี่ยนโลกได้เลย..นี่คือสิ่งที่พ่อเป็นคนบอกดาว..และทำให้ดาวอยากจะเรียนโหราศาสตร์ตั้งแต่สมัยยังเด็ก..”

มัสสุถึงกับครางออกมา..นึกประเมินความสามารถของแม่หมอแล้วก็อดเลื่อมใสไม่ได้..

“..เจ๊แกถ้าจะใช้โหราศาสตร์ทำอะไรล่ะก็...”

พิมพ์ดาวยิ้มเล็กน้อย..

“..อยากจะคุยกับลุงพนัสค่ะ..”

มัสสุผายมือเชื้อเชิญ..พิมพ์ดาวเข้าไปในห้องพักคนไข้ของแม่หมอ..

ภายในนั้น..

แม่หมอยังหลับตาพริ้ม..ขาเข้าเฝือก..พนัสนั่งมองแม่หมออยู่ข้างเตียง..เหมือนไม่ลุกไปไหนเลย..

พิมพ์ดาวมองภาพนั้นด้วยสายตาอ่อนโยน..

แคทกับจีจี้ตามเข้ามา..แคทเอามือปิดปาก..เมื่อเห็นพ่อแสดงกริยาใส่ใจดูแลถึงขนาดนั้น..จนจีจี้ต้องจับมือแคทไว้...

พิมพ์ดาวนิ่งยังไม่พูดอะไร..คนที่พูดคำแรกกลับเป็นแคท..

“..พ่อคะ..เรากลับมาแล้วค่ะ..”

พนัสหันมา..สบตากับพิมพ์ดาวพอดี..

“..คุณลุงคะ..”พิมพ์ดาวพูด.. “..พี่หงส์เก่งทั้งอ่านอนาคตและเป็นนักสืบ..ตอนนี้พี่หงส์เจ็บ..หนูต้องร่วมมือกับคุณลุงค่ะ..ถึงจะเทียบเท่าพี่หงส์ได้..”

พนัสนิ่ง..

ก่อนจะถามว่า..

“..ระหว่างหยุดฆาตกรแล้วไม่เกิดคดีฆาตกรรม..กับรอให้เกิดคดีฆาตกรรมเสียก่อนแล้วค่อยจับฆาตกร..หนูจะเลือกอะไร..”

พิมพ์ดาวครางอือม์..

“..ก็ต้องอย่างแรกสิคะ..”

“..แต่ปัญหาก็คือ..ถ้ายังไม่ก่อคดี..กฎหมายก็ทำอะไรเค้าไม่ได้..และคนที่จะเกิดปัญหา..ก็คือเราเองนั่นแหละ..ไม่มีกฎหมายที่ไหนอนุญาตให้เราใช้วิชาโหราศาสตร์จับกุมฆาตกรที่ยังไม่ได้ฆ่าใคร..แม้มันจะเกิดขึ้นในอนาคตก็ตาม..”

พนัสพูดจบก็ถอนหายใจ..พิมพ์ดาวถึงกับอึ้งไป..

“..ถ้าเป็นพี่หงส์..คุณลุงว่า ..เค้าจะทำอย่างไรล่ะคะ..”

“..ถ้าเป็นหงส์..เค้าต้อง..”พนัสนิ่งคิด.. “..เค้าต้องจัดการในช่วงคนร้ายก่อคดี ..แต่ไม่ให้มันสำเร็จ..”

พิมพ์ดาวนิ่ง..ใช่..มันมีวิธีเดียว..

พนัสมองดูหญิงกลางคนที่หลับสงบตรงหน้า..

“..เค้าจะต้องคาดคำนวณเหตุการณ์และสถานการณ์อย่างดีที่สุด..ให้ทุกอย่างมันพอดี..ลงตัว..และเราต้องจับกุมขณะที่คนร้ายลงมือ..แต่ไม่ให้มันทำได้จบ..และถ้าเป็นหงส์..เธอจะทำทุกอย่างที่จะช่วยเหยื่อ..แม้ว่าจะต้องแลกกับความปลอดภัยของตัวเองก็ตาม..”

พนัสพูดจบก็ยิ้มให้..

“..หน้าที่นั้น..เป็นหน้าที่ฉัน..ทุกอย่างฉันจะทำแทนหงส์..หนูเพียงแค่บอกฉันมา..ว่าเมื่อไหร่..”

“..แต่ก่อนหน้านั้น.เราควรจะหาตัวคนร้ายก่อนนะคะ..”แคทให้ความเห็น..

พิมพ์ดาวพยักหน้า..

“..ไม่นานหรอกค่ะ..เราจะรู้แล้วว่าคนร้ายเป็นใคร..แต่มันก็ไม่น่าหนักใจเท่ากับการจัดการทุกอย่างให้จบตามเป้าหมายหรอกค่ะพี่แคท..”

จีจี้อดพูดไม่ได้..

“..ฉันว่าเธอทำได้นะดาว..เธอทำได้แน่..”

“..ค่ะ..”พิมพ์ดาวดูจะไม่ค่อยมั่นใจ..

แต่ก็นั่งลงที่เก้าอี้ว่าง..และเอาสมุดปากกาออกมา...

.......

วันรุ่งขึ้น...

แคทกับจีจี้มีงานเป็นปรกติ..สำหรับหญิงสาวทั้งสอง..การเป็นคู่รักกันกลับกลายเป็นข้อดีเพราะปัจจุบัน..สาวสวยที่คบหากันแบบนี้..กลายเป็นสิ่งที่ชวนมอง..น่ารัก..จิ้น..ฟิน..และหลงใหล

จีจี้ค้างกับแคท..รุ่งขึ้นก็ขับรถไปรับอ่อนผู้จัดการ..และไปยังสตูดิโอซึ่งทั้งสองรับงานเป็นพรีเซนเตอร์ถ่ายแบบให้สินค้าชิ้นหนึ่ง..เป็นงานที่รายได้ดีพอสมควร..และลูกค้าก็จ้างงานต่อเนื่องเสียด้วย

เมื่อปรากฏตัวในสตูดิโอ..ทั้งสามก็เหวอ..เพราะมีคนมาถ่ายงานอยู่แล้ว...

อ่อนโวยวายลั่น..

“..อะไรกันคะอะไรกันคะ..”อ่อนกรี๊ดแตก.. “..ถ่ายโปรโมทเฟอร์นิเจอร์..จ้างแคทจี้จี้ไม่ใช่หรือคะ..แล้วนี่อะไร..”

ตัวแทนสตูดิโอมีแววตายุ่งยากใจ..

“..เผอิญ..ลูกค้าขอเปลี่ยนนางแบบกระทันหันน่ะครับคุณอ่อน..ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงดี..”

แคทกับจีจี้มองดูสถานการณ์..ก่อนจะเซ็ง..

“..โชคไม่ดีเลยนะจีจี้..”แคทพูด..

แต่จีจี้กลับมองไปที่เฟอร์นิเจอร์และตราสินค้าซึ่งกำลังถูกนำมาจัดลงฉากถ่ายภาพในสตูฯ

“..แคท..นั่นมันสินค้าของ...”

แคทฉุกคิด..

“..เอสพีเอสเฟอร์นิเจอร์..ชินทรัพย์ไพศาล...เอ๋..”

“..จีจี้จำได้ว่าเป็นนามสกุลของแฟนพิมพ์ดาวนี่..”

แคทเม้มปาก..

“..อะไรกัน...”

จีจี้ดูจะสุขุมกว่าแคท..

“..ดูท่า..ที่เราโดนแคนเซิลคิว..อาจจะเกี่ยวกับแฟนของน้องพิมพ์ดาวกระมัง..”จีจี้หัวเราะหึ ๆ ..

แคทเบ้ปาก...ในขณะที่อ่อนซึ่งกำลังคุยกับคนประสานงานก็รับโทรศัพท์..และเหมือนโทรศัพท์จะเตือนถี่จนรับแทบไม่ทัน..

จีจี้ครางเฮ้อ..

“..เท่าที่รู้มานะ..ตระกูลชินทรัพย์ไพศาล..มีกิจการในเครือมากมายก่ายกอง..ไม่ใช่แค่บริษัทเฟอร์นิเจอร์แค่นั้นหรอกน่ะ..”

แคทตาเหลือก..ใจคอไม่ดี..จนได้ยินเสียงโวยวายของอ่อน.ที่เป็นทั้งเพื่อนและผู้จัดการ..

“.นี่พวกแกไปทำอะไรไว้หา..อิแคท อิจีจี้..งานแคนเซิลเพียบเลย...รับไม่ไหวแล้วนะแก..”

แคทกับจีจี้สบตากัน..สีหน้าแคทเซ็งอย่างบอกไม่ถูก...

“..เชื่อเลยจีจี้..แคทว่านะ..งานที่เราโดนแคนเซิล..น่าจะเกี่ยวกับบริษัทในเครือชินทรัพย์ไพศาลไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง..”

จีจี้แม้จะเห็นงานแคนเซิลขนาดนั้นแต่ก็ยังยิ้มได้..เพราะนิสัยไม่ค่อยเอาอะไรมาคิดให้รกสมองมาก...

แต่สีหน้าจีจี้กลับมีแววของความสนุก..

“..งั้นก็มีเวลาจะช่วยน้องพิมพ์ดาวแล้วสิ..”

แคทพยักหน้า..ดวงตามีแววกระตือรือร้น..

“..แล้วจะรู้ว่า..กำลังเล่นอยู่กับใคร..”

“..ใครล่ะแคท..”

“..ฉันคือลูกสาวของมือโปรแห่งกรมสืบสวนคดีพิเศษเชียวนะจีจี้..”

ทั้งสองสาวหัวเราะให้กัน..จีจี้หันไปโบกมือให้อ่อน..ทำให้อ่อนโวยวาย..

“..นี่พวกแกจะไปไหน..”

“..งานคงโดนแคนเซิลเรียบในวันนี้..ฉันถือโอกาสพาแคทไปทำธุระก่อนนะแก..โชคดี..”

ทั้งแคทและจีจี้เดินออกมา..ทิ้งให้อ่อนหัวเสียกับการรับสายแคนเซิลงานที่ยังไมมีท่าทีจะยุติง่าย ๆ ...

.....

สองสาวจะไปไหนได้..หลังจากแคทโทรหาพิมพ์ดาว..ตกลงนัดกันมาเจอที่โรงพยาบาลที่แม่หมอหงส์พักรักษาตัวอยู่..

จีจี้ขับรถมาถึงโรงพยาบาล..พอดีกับพิมพ์ดาวมาถึงพร้อมกับณนนท์ทุกคนเจอกันตรงที่จอดรถพอดี..

ต่างฝ่ายต่างทักทายกันตามสมควร..และแคทอดมองรถที่ณนนท์ขับมาวันนี้ไม่ได้..

ณนนท์เห็นแคทมองก็อดพูดไม่ได้..

“..รถที่พังไปผมเอารถคันเก่าของที่บ้านมาขับน่ะครับ..เพราะทางไปดูที่มันค่อนข้างจะวิบากสักหน่อย..ไม่อยากจะเอารถดี ๆ ไปทรมาณ..ส่วนคันนี้รถผมเอง..”

พอร์ชคันหรูหราขนาดนี้..ทำให้แคทอดหันมาทางซูซูกิสวิฟท์ของจีจี้ไม่ได้..

จีจี้ตบหัวแคทเบา ๆ ..

“..ฉันมีเงินซื้อแค่นี้นี่นะแคท..ถ้าเธออยากนั่งพอร์ช..ก็คงต้องรอฉันรวยอีกสักยี่สิบสามสิบปี..”

“..แคทแก่พอดีนะจีจี้..”แคทหัวเราะ..พิมพ์ดาวอดพูดไม่ได้..

“..ถ้าหากณนนท์ขับแค่ซูซูกิสวิฟท์แล้วไม่มีเรื่องราวอะไร..ดาวคงดีใจกว่านี้..”

ความรู้สึกของพิมพ์ดาวในเวลานี้..ทำให้ณนนท์กอดไหล่เธอ..แคทกับจีจี้มองหน้ากัน..

ขณะที่ยังไม่รู้จะพูดอะไรเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศ..เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น..จีจี้รับสาย..ไม่ช้าก็วางหู..

“..ลูกค้ายังไม่เลิกแคนเซิลเลยจนเดี๋ยวนี้..บอกให้อ่อนใจเย็น ๆ ..เดี๋ยวมันก็ดีเอง..”

ณนนท์พูดขึ้นว่า..

“..ผมรู้เรื่องแล้วล่ะครับ..ดาวบอกว่าพวกพี่โดนยกเลิกงานแบบกระทันหัน..”

“..ก็แปลกนะ..งานที่รับมันก็ไม่น่าจะเป็นวงกว้างขนาดนี้..”แคทพึมพำ

“..ต้องขอโทษด้วยนะครับพี่..ไม่คิดว่า..พี่สองคนจะเดือดร้อนเพราะผมด้วย..”

“..มันอาจจะไม่เกี่ยวก็ได้นะนนท์..พี่สองคนรับงานไว้หลายที่..จะเกี่ยวอะไรกับบริษัทของนนท์ทุกที่เลยหรือ..ตลกน่า..”

“..ไม่ตลกหรอกครับ..”ณนนท์ถอนหายใจ.. “..บริษัทในเครือชินทรัพย์ไพศาล..มีส่วนเกี่ยวข้องในองค์กรธุรกิจหลายแห่ง..ทั้งเป็นบริษัทลูก..หรือถือหุ้น..หรือมีคอนเนคชั่นด้วย..ระดับที่ทำให้แต่ละองค์กรต้องเกรงใจ..”

เขาก้มศีรษะอย่างรู้สึกผิด..

“..จบเรื่องนี้..ผมจะพยายามตอบแทนพวกพี่นะครับ..อย่างน้อย..ก็จะให้งานเพิ่มให้ครับ..”

แคทกลอกตาไปมา..

“..แต่ว่า..การแคนเซิลงานของพี่..จะว่าไปก็มีประโยชน์นะ..”

แคทพูดจบก็ทำท่าคิด..จีจี้นึกขึ้นได้..

“..ใช่ใช่..แค่นนท์ไปเช็คว่าใครสั่งการเรื่องนี้..”

พิมพ์ดาวยิ้ม..

“..คงไม่ต้องล่ะค่ะ..เพราะเรารู้ว่าใครทำแล้ว..”

“..อะ..”แคทอุทาน..

“.วันนี้..ผมจะมาวางแผนว่าจะทำอะไรต่อ..”ณนนท์พูด.. “.นัดคุณลุงพนัสไว้แล้วครับ..”

แคทอดสงสัยไม่ได้..

“..แล้วรู้ได้ยังไงว่าใครทำ..”

“..ก็อย่างที่ดาวบอกพวกพี่นั่นแหละค่ะ..แค่เช็คว่าใครมองเราที่กล้องวงจรปิดก็พอ..”

ณนนท์เสริมขึ้นว่า..

“..พอดาวพูดถึงกล้องวงจรปิด..ก็รู้แล้วล่ะครับ..เพราะเค้าเป็นคนเดียวที่สนใจเรื่องนี้เป็นพิเศษ..เป็นคนขี้ระแวงคิดเล็กคิดน้อย..แถมยังมีตำแหน่งสำคัญในระดับสูงของบริษัทด้วย..ดังนั้น..เรื่องพาวเวอร์ในการแคนเซิลงานพี่ทั้งสอง..จึงไม่น่าแปลกใจหรอก..”

พิมพ์ดาวครางเฮ้อ..

“..ต่อให้รู้แต่ไม่มีหลักฐานก็ไม่มีประโยชน์ค่ะ..”

“..ก็คงต้องมาคุยกันใช่ไหมว่าจะเอายังไงกันต่อ..”แคทถาม..

พิมพ์ดาวพยักหน้า..

ทั้งหมดจึงต้องพากันเดินไปที่ห้องพักผู้ป่วยของแม่หมอ..

ในห้องนั้น..ทั้งสี่พบว่า..ผู้ชายสองคนกำลังเฝ้าแม่หมออย่างเป็นห่วง..คนหนึ่งก็คือมัสสุซึ่งพอเจ้านายเจ็บอยู่แบบนี้..ก็ไม่รู้จะเฝ้าออฟฟิศไปทำไม..เพราะต่อให้เฝ้า..ก็ต้อนรับลูกค้าไม่ได้อยู่ดี..เพราะดูดวงไม่เป็นเหมือนแม่หมอ..

การมาคอยดูแลน่าจะดีที่สุด..

ส่วนอีกคนก็คือพนัส..ซึ่งก็ไม่แปลกถ้าจะมองว่าเขาชอบพอแม่หมออยู่..เพียงแต่..ถ้าถึงขนาดลางานมาเฝ้า..ก็อาจจะมากไปสักนิด..

แต่หากอ้างว่ามาทำงานก็น่าจะดีกว่า..ซึ่งหากจะว่าไป..ก็ไม่ผิดอะไร..เพราะเขากำลังจะหยุดยั้งอาชญากรรม..

เพียงแต่หยุดยั้งอย่างไร..ฟังขึ้นแค่ไหน..พอที่จะรายงานกับเจ้านายได้ไหม..ก็ต้องรอให้เรื่องมันยุติเสียก่อน..

แล้วจะยุติอย่างไรล่ะ..

หนุ่มสาวทั้งสี่ที่เข้ามาภายหลัง..เข้ามาที่เตียงผู้ป่วย..แม่หมอฟื้นแล้ว..และทักทายแคทจีจี้..พิมพ์ดาวณนนท์..ทั้งที่ท่าทียังอ่อนเพลียจากอาการบาดเจ็บอยู่..

พนัสบีบมือแม่หมอ..

“..คุณพักผ่อนเถอะนะคุณหงส์..ผมจะทำต่อจากคุณเอง..”

“..ทีแรกฉันจะไม่ให้คุณทำ..เพราะเกรงผลสะท้อนในทางลบ..แต่.”แม่หมอนิ่ง.. “..สิ่งที่ฉันได้รับ..มันคงจะเพียงพอแล้ว..คุณก็ทำหน้าที่ตามสถานภาพที่จะต้องหยุดยั้งอาชญากรรมของคุณเถอะค่ะ..”

“..ยังดีที่คุณยังไม่เป็นอะไรมาก..”

“..สภาพที่ฉันได้รับในตอนนั้น..มันเหมือนตายจริง ๆ ..”แม่หมอหัวเราะ.. “..วูบ..แล้วไม่รู้เรื่องอะไรอีกเลย..”

พิมพ์ดาวเข้ามาใกล้ ๆ ..

“..พี่หงส์คะ..”

แม่หมอมองดูอาจารย์ที่อายุน้อยกว่า..เยาว์วัยกว่าคนนี้..

“..แม่หมออาจจะไม่ได้มีแค่คนเดียวนะคะ..น้องดาว..”

“..หมายความว่ายังไงคะ..”

“..ในด้านการพยากรณ์..น้องดาวเป็นอาจารย์ของพี่..เก่งกาจกว่าพี่ไม่รู้กี่เท่า..เพียงแต่..อยากให้น้องดาวเข้าใจธรรมชาติของชีวิตให้มากกว่านี้..ถ้าเข้าใจธรรมชาติของชีวิต..การไขปริศนาคดีต่าง ๆ ..ก็ไม่ใช่เรื่องยาก..”

แม่หมอถอนหายใจ..

“..อาชญากรรมทั้งหลาย..ก็คือความบกพร่องของชีวิต..คนที่พยายามฝืน..ก็ต้องมีค่าตอบแทน..ถ้าเข้าใจธรรมชาติ..หาเจอว่ามันผิดปรกติตรงไหน..ก็จะสามารถไขคดีได้ค่ะ..”

อาชญากรรมคือความบกพร่องของชีวิต..พิมพ์ดาวพึมพำ..

ใช่..ทุกอย่างมีกฎเกณฑ์ของมัน..อย่างสมมติว่า..เรื่องของณนนท์..หากคนที่เกี่ยวข้องยอมรับในกฎเกณฑ์..ก็ไม่มีปัญหาอะไร..ณนนท์เป็นทายาทอันชอบธรรมของตระกูล..ได้รับทุกอย่างเพราะมีพินัยกรรมรองรับ..ถ้ายอมรับเรื่องราวนี้ไม่ได้..ก็มีแต่ต้องใช้วิธีที่ไม่เป็นปรกติ..

“..อาจารย์พิมพ์ดาวคะ..”แม่หมอพูดเสียงแผ่วเพราะยังเจ็บอยู่..น้ำเสียงและแววตาที่เปลี่ยนไปทำให้พิมพ์ดาวถึงกับสะท้านใจ..นี่เป็นคำเรียกหาที่แสดงถึงความเคารพอย่างแท้จริง.. “..ถ้าจะว่าไป..อาจารย์ก็สอนฉันจนกระทั่งถึงเดี๋ยวนี้..”

“ดาวสอนอะไรพี่หงส์อีกหรือคะ..”

“..ไม่ใช่วิชาโหราศาสตร์หรอกค่ะ..แต่ที่ท่านอาจารย์สอน..คือความเป็นมนุษย์..ฉันคิดถึงความถูกต้องตามธรรมชาติตลอดมา..แต่พออาจารย์มาขอร้องให้ฉันช่วยณนนท์..ฉันกลับสัมผัสถึงความงดงามของความเป็นมนุษย์ได้มากกว่าเดิม..และนี่เป็นสาเหตุว่าทำไมฉันถึงช่วยเหลืออาจารย์อย่างเต็มที่แม้จะต้องเจ็บขนาดนี้ก็ตาม..”

“..พี่หงส์..อย่าพูดแบบนี้สิคะ..ดาวรู้สึกไม่ดีเลย..”

“..ท่านอาจารย์แม้จะเข้าใจโหราศาสตร์อย่างลึกซึ้งมากกว่าฉันไม่รู้กี่เท่า..แต่ทั้งที่รู้อยู่ก็ยังทำ..นั่นเป็นเพราะความเป็นมนุษย์ของอาจารย์เองนั่นแหละค่ะ..รู้ว่าไม่มีประโยชน์แต่ก็พยายาม..โดยมีสิ่งตอบแทนเป็นความว่างเปล่า..”

แม่หมอยกนิ้วให้..

“..ฉันเทียบอาจารย์ไม่ได้เลยค่ะ..”

พิมพ์ดาวยิ้มเศร้า..พนัสแม้จะตระหงิดใจกับสิ่งที่แม่หมอพูด..แต่ก็ยังไม่กล้าถามอะไรในตอนนี้..

เขากับพิมพ์ดาวชวนแคทจีจี้และณนนท์ผละออกมาจากเตียงผู้ป่วย..เพื่อนั่งล้อมโต๊ะและปรึกษาหารือเพื่อวางแผนจัดการเรื่องราวต่าง ๆ ต่อไป..

เหลือแต่มัสสุที่ลากเก้าอี้มานั่งใกล้ ๆ เจ้านายเขา..

แม้จะไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับโหราศาสตร์..แต่มัสสุก็รู้ดีว่าคนตรงหน้ามีอะไรอยากจะพูดแต่ไม่พูด..

และมันควรจะเป็นเรื่องที่มีผลลัพธ์ไม่ดีนัก..

“.เจ๊..”มัสสุถาม.. “..เจ๊คุยกับน้องดาวแบบนั้น..ผมไม่เข้าใจเลยนะครับ..”

“..ฉันรู้ว่าแกเข้าใจ..มัสสุ..”

“..โห..เจ๊..จะเข้าใจได้ยังไง..”

“..แกรู้ไหม.ท้ายที่สุดเรื่องนี้มันจะจบยังไง..”

“..ผมไม่รู้หรอกเจ๊..”

“..สำหรับฉัน..ก็ได้รถใหม่..ได้ค่ารักษาพยาบาล..ค่าเสียเวลาที่มากพอ..แคทจีจี้อาจจะได้งานเพิ่มขึ้นเพราะณนนท์ช่วย..คุณพนัสก็ได้ผลงานที่จัดการเรื่องราวต่าง ๆ ได้..แต่น้องดาวล่ะได้อะไร..”

“..เจ๊หมายความว่ายังไง..”

“..ฉันช่วยอาจารย์ของฉันจนสุดความสามารถแล้วได้หนึ่งครั้ง..ไม่สามารถช่วยได้อีก..”แม่หมอมองดูขาตัวเองที่ยังเข้าเฝือก.. “..จะออกไปข้างนอกยังไม่ได้เลย..และหากจะให้คนอื่นช่วย..ก็ไม่อยากจะรบกวนดวงของเขา..คงได้แต่ต้องยอมรับชะตากรรม..”

“..เจ๊..”มัสสุรู้สึกหนาวเยือก.. “..อย่าบอกนะว่า...”

“..น้องดาวยินดีจะใช้ชีวิตตัวเองแลกกับชีวิตณนนท์..เรื่องราวต้องจบด้วยความตาย..และน้องดาวเลือกที่จะให้ความตายนั้นเกิดกับตัวเอง..”

“..ไม่มีทางช่วยเลยหรือครับเจ๊..”

“..ถ้างั้นจะต้องแลกกับชีวิตใครล่ะ..คุณพนัส..แคทจีจี้..หรือว่าแก..มัสสุ..เพียงแต่..”แม่หมอเหม่อลอย.. “..อาจารย์ของฉันคงจะเห็นวิธีการที่ฉันใช้ในครั้งก่อนหน้านี้ไปแล้ว..มัสสุ..ฉันคิดจะใช้ชีวิตของฉันแลกกับชีวิตณนนท์ในตอนนั้น..เพียงแต่..พอเห็นลู่ทางรอดก็ต้องลองเสี่ยงดู..ปรากฏว่า.มันได้ผล..ถ้าอาจารย์ของฉันจะต้องทำแบบเดียวกัน..จะทำได้สำเร็จเหมือนฉันหรือเปล่าก็ไม่รู้..”

“..เจ๊ทำอะไรไปในตอนนั้นล่ะครับ..”มัสสุยังไม่เข้าใจ

แม่หมอไม่ตอบ..ได้แต่หลับตา..

“..ถ้าเธอยังโชคดีนะ..ถ้ายังโชคดี..”

.....

ห้องทำงานหรู...

ใครบางคนกำลังคุยโทรศัพท์...

“...ช่องทางจะจัดการเป้าหมายแบบเนียน ๆ มีอีกไหม..มุกเดิมไม่น่าเวิร์ค..”

เสียงของอีกทางดังขึ้น..

“..ว่าไงนะ..มุกโจรใช่ไหม..”

คนพูดนิ่งไปอีกระยะหนึ่ง...

“...ไม่เลว..วิ่งราวกระเป๋าแฟนของมัน..โดยนิสัยมันอาจจะออกหน้าปกป้อง...ก็ถือโอกาสฆ่ามันเสีย...ถ้าอย่างนั้นก็หาคนมารับงานแบบเนียน ๆ สักหน่อย...ทำให้เหมือนกับโจรชิงทรัพย์ธรรมดา...แต่..เดี๋ยวเช็คอะไรสักนิดก่อนนะ..”

คน ๆ นั้นคุยอะไรอีกสองสามคำก่อนจะวางสาย..

แล้วก็เปิดดูรูปในมือถือ..

รูปณนนท์ที่กำลังเดินกับพิมพ์ดาว..และถูกแอบถ่ายรูปมา...

“..เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ ..ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนติดหรู..จะชิงทรัพย์คงดูไม่แนบเนียนเท่าไหร่..”

เปิดดูอีกรูป..เป็นรูปของพิมพ์ดาวคนเดียว..

“..แต่หน้าตาสวย..สวยแบบนี้..เปลี่ยนจากชิงทรัพย์เป็นข่มขืนน่าจะดีกว่ามั้ง...”

เสียงหัวเราะอย่างชั่วร้ายดังขึ้นอย่างชัดเจน...ก่อนจะมีเสียงกดโทรศัพท์..

“..ฮัลโหล..ฉันว่ามีมุกที่ดีกว่าชิงทรัพย์แล้วล่ะ....”

.....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #124 张绮文 (@SK_is_me) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 21:43
    หื้ม เดี๋ยวส่งกุมารทองไปช่วยนะดาวฮ่าๆๆๆ
    #124
    0
  2. วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 02:43
    ทำไปทำไมก็ไม่รู้เนอะ
    #39
    1
    • #39-1 echo1 (@echo1) (จากตอนที่ 18)
      21 สิงหาคม 2561 / 07:36
      ทำเพราะเป็นเรื่องถูกต้องสมควรครับ​

      เรียกว่าทำดีโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนแม้แต่ความสำเร็จ
      #39-1
  3. #34 echo1 (@echo1) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 09:08
    ทำไปโดยมีผลตอบแทนเป็นความว่างเปล่า​

    ก็ยังทำ​

    สอนใจดีเหลือเกินครับ
    #34
    0