แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,437 Views

  • 158 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    201

    Overall
    24,437

ตอนที่ 19 : อนาคตกาลฆาตกรรม (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 936
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    9 ก.ค. 61


ณนนท์นั่งที่โต๊ะทำงานในบริษัท..สถานภาพแม้จะไม่สามารถบริหารบริษัทได้เต็มที่นัก..แต่ก็ถือว่าทุกอย่างเป็นของเขา..

การบริหารจัดการ..ยังอยู่ภายใต้การตัดสินใจของคณะกรรมการ..แต่สำหรับลายเซ็นต์หรือการลงนามต่าง ๆ ..เขาจะต้องทำหน้าที่นั้นตามที่ได้ประชุมกันไว้..

ลายเซ็นของเขามีค่ามากที่สุดสำหรับบริษัทในเครือเอสซีพีในตอนนี้..

ต้องได้รับการเทรนเพื่อให้เป็นประธานกรรมการบริษัทที่ดีต่อไปในอนาคต..นี่เป็นสิ่งที่ปรากฏในพินัยกรรมของตระกูลซึ่งเลี่ยงไม่ได้..

ประตูห้องทำงานเปิดออก..ใครคนหนึ่งในชุดสูทก้าวเข้ามา..

และนั่งหน้าโต๊ะทำงานของณนนท์อย่างถือวิสาสะ..วางแฟ้มที่ถือมาด้วย..

“..นนท์..”เขาพูด.. “..เรื่องลงนามสัญญาจ้างซัพพลายเออร์รายใหม่..ทำไมยังไม่เซ็นให้อา..”

ณนนท์เหล่มองคนข้างหน้า..ชายกลางคนที่มีแววตาของหนู..คางแหลมเหมือนพ่อมด..

“..อาชีวินครับ..อาก็รู้ว่าเรื่องพวกนี้..ต้องเอาเข้าที่ประชุมกรรมการบริหารก่อนนะครับ..ผมเซ็นได้ก็ต่อเมื่อที่ประชุมอนุมัติเท่านั้น..”ณนนท์พูด..

“..แต่ฉันเจรจากับเขาไปแล้วนะนนท์..”ชีวินพูด..

“..นั่นเป็นเรื่องที่นอกเหนือจากกระบวนการทำงานที่ผมไม่สามารถจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้ครับ..ผมสามารถตกลงใจได้ทุกเรื่องโดยไม่ผ่านกระบวนการและที่ประชุมก็ต้องอายุยี่สิบเจ็ดตามพินัยกรรมนะครับ..”

ณนนท์พูดจบก็อ้าปากหาว..

“.เดี๋ยวบ่ายผมก็ต้องไปเรียนแล้วนะครับ..นี่แค่เข้ามาเซ็นเอกสารสำคัญตามที่มีบทบาท..อาชีวินไม่ต้องเอาเรื่องนี้มาคุยแล้วนะครับ..อาก็รู้ว่าผมทำไม่ได้..”

พูดจบก็ลุกขึ้น..ชีวินรู้สึกขัดใจ..

“..ทำไมแกต้องไปเป็นลูกแหง่ให้ไอ้พวกคณะกรรมการพวกนั้นด้วยวะนนท์..”

“..ผมว่าไปตามหลัก..กฎเกณฑ์ตามพินัยกรรมครับ.”

“..แต่เท่าที่ฉันรู้..พวกนั้นมันมีอำนาจเหนือแกแม้แต่เรื่องส่วนตัว..เป็นต้นว่า..ความรัก..”

ณนนท์ชะงัก..

“..ผมทราบครับ.”

“..ทราบแล้วทำไมถึงได้มีแฟนล่ะ..”

“..กฎบอกแค่ว่า..การจัดการเรื่องแต่งงานและชีวิตคู่..หากกระทำก่อนอายุยี่สิบเจ็ด..ทางกรรมการต้องเป็นฝ่ายเห็นชอบและจัดการให้..ซึ่งนั่นมันก็แค่เรื่องแต่งงานกับชีวิตคู่นะครับ.เรื่องที่ผมจะมีแฟนเป็นใครยังไง..มันไม่เกี่ยวกับกฎตราบใดที่ผมยังไม่ขอเขาแต่งงานก่อนอายุยี่สิบเจ็ด..”

ณนนท์พูดอย่างรำคาญ..

“..อาไม่ต้องมายุ่งกับผมเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ดีกว่านะครับ..ขออนุญาต..”

พูดจบก็เดินออกไปจากห้อง..

ชีวินเม้มปาก..หลังจากที่ณนนท์ออกไปแล้ว..ก็ยกโทรศัพท์มือถือขึ้น..

“..ฮัลโหล..เออ..ถ้าจะทำอะไรก็ทำมันคืนนี้แหละ..เบื่อไอ้นนท์เต็มทีแล้ว..”

......

ณนนท์เข้ามาที่มหาวิทยาลัย..เรียนจนจบช่วงบ่าย..ก็เดินมาที่โต้ถุนตึกคณะ..

ที่โต๊ะนัดหมายประจำ..พิมพ์ดาวนั่งรออยู่..

“..ดาว..”ณนนท์ถาม.. “..วันนี้มีนัดใครหรือเปล่า..”

“..ไม่มีหรอก..วันนี้เป็นวันที่เราต้องไปกินอะไรกันช่วงค่ำตามเคย..ฉันไม่อยากให้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปนะนนท์..”

ทุกศุกร์สุดสัปดาห์..เป็นช่วงที่ต้องทำแบบนี้ทุกครั้ง..และณนนท์เองก็จัดการคิวช่วงศุกร์ค่ำให้ว่างตลอด..

วันอื่น ๆ อาจจะติดภาระไม่ว่าง..ต้องยุ่งกับเรื่องอื่น..แต่ขอวันศุกร์ช่วงเย็น..ค่ำ..เท่านั้นที่จะเป็นโลกส่วนตัวของนนท์กับพิมพ์ดาว..เป็นแบบนี้มานานนักหนาแล้ว..

แม้จะมีเรื่องเครียด ๆ ในช่วงนี้ก็ตาม..พิมพ์ดาวก็ยังคงทำเหมือนเดิม..

ณนนท์ยิ้ม.

“..วันนี้อยากไปที่ไหน.”

“..ให้นนท์เป็นคนคิดก็แล้วกัน..”

ณนนท์เปิดมือถือ..ยื่นให้ดู..

“..ไปที่นี่ไหม..ไกลหน่อยแต่โรแมนติกดี..”

“..แล้วแต่นนท์เถอะ..มีนนท์อยู่ด้วย..ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ..”

หญิงสาวตาคมยิ้ม..ก่อนจะพูดอีกว่า...

“..นนท์..วันนี้ฉันจะมีความสุขกับเธอให้มากที่สุดเลย..”

ณนนท์ชะงัก..เขม้นมอง..

“..พูดอะไรน่ะ..ดาว..ไม่เอานะอย่าพูดแบบนั้น..เราจะต้องมีความสุขกันทุกวัน..”

สายตาของพิมพ์ดาวยังคงวาววับ..จับไปที่ร่างและใบหน้าของณนนท์...

ก่อนจะยิ้ม..และพยักหน้า..

“..นี่ไม่ใช่ว่ามีแผนอะไรอยู่นะ..”ณนนท์ชักใจไม่ดี.. “..บอกแล้วนะ..ถ้ามีอะไรก็ขอให้บอกกัน..อย่าให้เป็นไอ้โง่..ฉันไม่ชอบ..”

“..ไม่หรอกนนท์..ไม่ต้องห่วงหรอกน่า..นะ..”พิมพ์ดาวลุกขึ้น.. “..นี่นนท์คิดว่า..เราจะไปถึงร้านที่นนท์จะพาไปกินตอนไหน..นี่ห้าโมงกว่าแล้วนะ..”

“..ก็อาจจะนานหน่อยเพราะรถติด..น่าจะสักหกโมงกว่า..”

“..พอดีเลย..หิวพอดี..”

“.อย่ามัวนั่งกินจะเพลิน..จนลืมนนท์ก็แล้วกัน..”ณนนท์หัวเราะ...

พิมพ์ดาวแบมือ..ณนนท์ชะงัก..ก่อนจะยื่นมือถือให้..ซึ่งพิมพ์ดาวก็ปิดมือถือของณนนท์เรียบร้อย..

“..แหม..ตัดขาดการติดต่อจากทุกคนเพื่อเราจะได้เป็นส่วนตัว..แบบนี้ทุกที..”

พลางโอบร่างพิมพ์ดาว..และเดินไปที่รถพอร์ชที่จอด ณ ที่จอดรถแบบเสียเงินของมหาวิทยาลัย..

....

ในขณะเดียวกัน..

โรงพยาบาล..อาการของแม่หมอหงส์ดีขึ้นมาก..แต่ก็ยังไม่ควรจะขยับขามากนัก..เลยต้องนอนเซ็งกับเตียงอยู่เหมือนเดิม..

แต่ก็ไม่น่าจะเหงามาก..เพราะมีคนผลัดกันมาเยี่ยม..ที่บ่อยหน่อยก็เห็นจะเป็นมัสสุ..เพราะเขาว่างที่สุดแล้ว..

แม่หมอขอสมุดที่ใช้จดดวงชะตาของตัวเอง..นั่งอ่านดวงชะตาของใครคนหนึ่งไปด้วย..

“..เจ๊..อ่านดวงของใครอยู่หรือครับ..”มัสสุถาม..

“..ดวงอาจารย์ฉันเอง..”แม่หมอพูด..ก่อนจะถอนหายใจ.. “..และเป็นครั้งแรกที่ฉันพยากรณ์ได้อย่างลำบากใจที่สุด..”

มัสสุดูฉงน..

“..ดวงน้องดาวหรือครับ..มีอะไรหรือเปล่า..”

“..สิ่งที่อ่านได้จากดวงชะตา..มันแตกต่างจากวิชากาลชะตาที่ใช้สำหรับตรวจสอบ..เหมือนกับว่า..ดวงเดิมของน้องดาวจะใช้ไม่ได้อีกต่อไป..”

“..มีอย่างนี้ด้วยหรือครับ..”

“..ก็อาจจะใช่..หากว่ามีการฝืนดวงชะตาได้สำเร็จ..หรือต้องใช้ดวงตัวเองไปทำอะไรสักอย่างให้มันผิดเพี้ยนไป..”

แม่หมอเห็นมัสสุไม่เข้าใจก็พยายามจะนึกเปรียบเทียบ..

“..ถ้าแกเข้าใจกระบวนการของกรรมตามหลักศาสนา..แกก็จะเข้าใจสิ่งเหล่านี้ไม่ยาก..สมมติว่าแกเกิดมาในครอบครัวคนจน..ตามหลักแล้วแกก็ไม่ควรจะรวยตอนอายุสักสิบขวบ..แต่ถ้ามีการรบกวนกระบวนการดวง..โดยที่แกถูกยกให้เป็นลูกบุญธรรมเศรษฐี..และเขาก็รักแกมาก..ดังนั้นอายุสิบกว่าขวบแกก็อาจจะได้รับอะไรหลาย ๆ อย่างซึ่งทำให้มีชีวิตที่แตกต่างไปจากเดิม..”

“..ผมเข้าใจว่า..ถ้าหากชีวิตผมเป็นแบบนั้นจริง..มันก็ควรจะปรากฏในดวงผมตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่หรือครับเจ๊..”

“..ก็จริงนะ..ตามหลักการควรเป็นแบบนั้น..แต่ว่า..ถ้ามันไม่ได้ปรากฏแบบนั้นล่ะ..ถ้าอ่านยังไงแกยังคงเป็นลูกคนจนกระทั่งโตตามดวง..สิ่งที่เข้ามาเปลี่ยนดวงแก..ก็คืออิทธิพลจากสิ่งที่เรียกว่ากรรมปัจจุบันเป็นแน่แท้..”

มัสสุครางอือม์..แม่หมอพูดอีกว่า

“..และนักโหราศาสตร์ไม่สามารถจะอ่านชะตาที่เปลี่ยนไปด้วยวิธีนี้จากดวงกำเนิดเดิมได้.ต้องอาศัยสิ่งที่เรียกว่า..ดวงกาลชะตาเป็นเครื่องมือสำคัญ..ซึ่งหากมันมีการขัดกันของดวงกาลชะตากับดวงกำเนิด..แปลว่า..มีกรรมปัจจุบันบางอย่างที่มีอิทธิพลสูง..สามารถเปลี่ยนดวงชะตาคน ๆ นั้นได้..”

แม่หมอถอนหายใจ..

“..และเหมือนกับว่า..ดวงชะตาน้องดาวได้เปลี่ยนไปจากเดิมแล้ว..”

เสียงเคาะห้อง..มัสสุลุกขึ้นไปเปิดประตู..เพื่อจะขมวดคิ้วฉงน..และให้ใครคนนั้นเข้ามาในห้อง..

แม่หมอเห็นเข้าถึงกับใจหาย..พนมมือไหว้แทบไม่ทัน..

มัสสุก็ตัวลีบเล็กขึ้นมาถนัดใจ..

ชายกลางคนที่สูงวัยกว่าพนัส..แต่สีหน้าเหมือนเต็มไปด้วยความคิดอ่านและประสบการณ์ชีวิต..ตาโตเข้มเหมือนใครคนหนึ่ง..และไม่ยิ้มเลยนับตั้งแต่เข้ามาในห้อง..

และเขาก็ถามว่า..

“..อาการเป็นไงบ้างหงส์..”

“..อาจารย์คะ..”แม่หมอดูสำรวม.. “..ดีขึ้นมากค่ะ..ขอบคุณนะคะที่มาเยี่ยม..ไม่นึกเลยว่าจะเจออาจารย์..”

มัสสุรีบเดินไปเปิดตู้เย็น..และเอาน้ำมาเสริฟ..หลังจากที่ชายกลางคนนั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงของแม่หมอ..

อาจารย์หรือ..นี่ก็อาจารย์เจ๊แกอีกคนหรือนี่..

แม่หมอหันมาทางมัสสุ..

“..มัสสุ..นี่คืออาจารย์ทิวา..พ่อของอาจารย์พิมพ์ดาว..น้องดาวสอนวิชาโหราศาสตร์ให้ฉันในเบื้องต้นกับกลาง.ส่วนชั้นสูง..ฉันต้องมาเรียนกับอาจารย์ทิวาพ่อของอาจารย์ดาวนี่แหละ..”

มัสสุยกมือไหว้..อาจารย์ทิวาพยักหน้า..ก่อนจะพูดว่า..

“..หน่วยก้านดี..น่าจะเรียนพยากรณ์ได้เหมือนกัน..ว่าง ๆ ลองให้หงส์สอนดูสิ..”

มัสสุตัวลีบ..ยิ้มแหย..

“..ไม่ล่ะครับ..แค่เห็นตัวเลขเห็นดาวในดวงผมก็ตาลายแล้วครับ..”

อาจารย์ทิวาหัวเราะ..

“..ตาลายแต่สามารถพยากรณ์ได้ยังดีกว่าพวกที่ตาไม่ลาย..แต่พยากรณ์อะไรไม่ออกเลยนะ..”

มัสสุคอย่น..แม่หมอหัวเราะ..

“..ค่ะ..อาจารย์..มัสสุมันกะล่อน..พูดคล่องไปเรื่อยแต่ไม่มีสาระ..ต่อให้ไม่รู้เรื่องอะไรเลย..มันก็เอาตัวรอดของมันได้ล่ะค่ะ..”

อาจารย์ทิวาหัวเราะอีก..

“..นั่นแหละ..ถือว่ามีเซ้นส์ในการพยากรณ์แล้วนะ..หงส์..”

พูดจบก็มองที่สมุดซึ่งแม่หมอหงส์ถืออยู่..

“..นั่นดวงของดาวใช่ไหม..”

“..ค่ะ..อาจารย์..”แม่หมอสารภาพตามตรง.. “..อาจารย์เห็นอย่างที่หงส์เห็นใช่ไหมคะ..”

“..เค้าเลือกของเค้าเอง..ถือว่าเป็นกรรม..แต่สำหรับคนเป็นพ่อ..ก็คงต้องพยายามช่วยในจุดที่ดีที่สุด..หงส์..การพยากรณ์ที่ดีต้องไม่ไบแอส..หรือห้ามพิจารณาด้วยความไม่เที่ยง..มีอคติ..ซึ่งฉันยอมรับว่า..แม้จะอายุมาก..มีคนเคารพนับถือว่าเป็นปรมาจารย์..แต่ถ้าเป็นดวงชะตาของลูกสาวตัวเอง..การพิจารณาก็อาจจะไม่ตรงจริงเพราะความรักลูกทำให้เกิดความเอนเอียงได้”

อาจารย์ทิวาเป่าปาก..

“..สำหรับเรื่องราวของดาว..ก็อยากให้หงส์ช่วยอ่านให้ฟังสักหน่อย..ว่ามันจะเป็นไปในทางใด..ฉันบอกตรง ๆ ..เมื่อเห็นดวงชะตาของพิมพ์ดาวแล้วไม่สบายใจ..ต่อให้ปลงตกกับคำว่าชะตากรรมแล้ว..แต่สำหรับคนที่เป็นพ่อ..มันคงจะอยู่เฉยไม่ได้หรอก..”

แม่หมอพยักหน้า..แม้จะอึดอัดใจแต่ก็พูดขึ้นจนได้..

“..น้องดาวยอมสละชีวิตให้นนท์คนรักของเธอค่ะ..”

อาจารย์ทิวานิ่งเมื่อได้รับคำทำนาย..

นานจนทุกคนรู้สึกกดดัน..

“..หงส์..ทั้ง ๆ ที่มันไม่มีความคุ้มค่าอะไรเลยเนี่ยนะ..”อาจารย์ทิวาพูด..

“..อาจารย์ยังสามารถขัดขวางดวงให้น้องเค้าได้นะคะ..”

“..ถ้าขัดขวางดวงชะตาของดาว..ก็เท่ากับสิ่งที่ดาวต้องการแก้จะไม่ประสบผล..ดาวคงเสียใจไปทั้งชีวิตแน่นอน..”อาจารย์ทิวาถอนหายใจ..

แม่หมอมองดูอาจารย์อย่างเห็นใจ..

“..มันก็มีทางเดียวเท่านั้นแหละค่ะ..ใช้หลักการที่อาจารย์เฝ้าสอนหงส์..คน..ตน..สถานที่..กาลเวลา..”

“..เหมือนอย่างที่เธอแก้ไขให้ตัวเองจนเจ็บและขาหักแทนตายนี่ใช่ไหม..”

แม่หมอหงส์พยักหน้า..ก่อนจะหันไปทางมัสสุ..

“..รู้ไหมว่าคุณพนัสไปทำอะไร..ทำตามแผนหรือเปล่า..”

“..เมื่อวานที่ประชุมกัน..คุณพนัสต้องไปตรวจสอบก๊วนทำงานผิดกฎหมายของเฮียหลงซึ่งสนิทกับคนบงการ..และคุณนนท์ออกทุนเรื่องหว่านเงินซื้อข้อมูลให้..”

“..เรียกว่าตลบหลังใช่ไหม..”

“..ใช่ครับ..เพียงแต่..ยังทำอะไรไม่ได้จนกว่าจะมีการลงมือจริง..ซึ่งไม่มีใครรู้ว่าเมื่อไหร่..”

“..การแก้ไขดวงชะตา..ยิ่งมีคนรู้เรื่องเบื้องลึกและเกี่ยวข้องมาก..โอกาสจะเกิดความผิดเพี้ยนจะมีสูง..”อาจารย์ทิวาครางอือม์.. “..คนที่ชื่อพนัสคนนั้นคงได้แต่ทำตามคำสั่ง..แต่ไม่มีโอกาสรู้เงื่อนไขที่สำคัญใช่ไหม..”

มัสสุอ้าปากค้าง..

“..เดี๋ยว ๆ .เงื่อนไขอะไรกันครับ..”

แม่หมอถอนหายใจ..

“..เพื่อให้ทุกสิ่งเดินไปจนครบถ้วนตามเป้าหมาย..คือ..ก่ออาชญากรรมแต่ไม่ให้สำเร็จ..ณนนท์รอด..ซึ่งมันจะจบเรื่องได้โดยเด็ดขาด..อาจารย์พิมพ์ดาวต้องละเลยเงื่อนไขข้อหนึ่ง..นั่นคือ..การให้คนอื่น ๆ รู้เกี่ยวกับ..สถานที่และเวลาที่จะเกิดเรื่อง..”

“..ทำไมแบบนั้นล่ะครับ..”มัสสุเหมือนจะโวยวาย..

“..สมมติว่า..มีคนรู้เรื่องนี้..อย่างคุณพนัสหรือณนนท์..แม้แต่แคทกับจีจี้หรือว่าแกเองมัสสุ..แกจะทำยังไง..”

“..ก็คง..จะห้ามไม่ให้น้องดาวไปเสี่ยงอันตราย..”

“..ซึ่งพอห้ามสำเร็จ..มันก็ไม่สามารถเกิดเรื่องตามเป้าหมาย..คือ ลงมือแต่ไม่ให้สำเร็จ..”

“..แต่ถ้าไม่มีใครไปช่วยให้ทันเวลา..มันจะลงมือสำเร็จเอานะครับ..”มัสสุดูร้อนใจ..

“..เรื่องนั้น..น้องดาวคงเตรียมพร้อมไว้แล้ว..เช่น..ตั้งเวลาส่งแมสเสจเพื่อบอกให้พวกเรารู้..และไปช่วยเหลือตามเวลาที่กำหนด..มันเสี่ยง..แต่ก็ต้องวัดดวง..”

อาจารย์ทิวาเม้มปาก..

“..แต่หากเราอ่านทางดวงได้ก่อน..”

“..ข้อเสียก็คือ..เราอาจจะอ่านเจอว่าเรื่องราวมันเกิดเมื่อไหร่..แต่ก็คงบอกได้ยากว่าจะเกิดที่ไหน..เพราะรายละเอียดจากดาวที่เราอ่าน..มันอาจจะเป็นสถานที่ใดก็ได้ที่มีคุณสมบัติตามแบบที่เห็น..ซึ่งมันน่าจะมีอยู่มากมายในประเทศหรือแม้แต่จังหวัดใกล้เคียง..”

อาจารย์ทิวาครางอือม์...

“..เอาเพียงแค่เวลาก่อน..หงส์ว่าเรื่องราวมันจะเกิดเมื่อไหร่..”

แม่หมอหงส์ยื่นสมุดจดรูปดวงให้อาจารย์ทิวา..

ซึ่งปรมาจารย์โหราศาสตร์คนนี้เมื่อมองรูปดวงปราดเดียวก็มีสีหน้าตระหนก..

“..คืนนี้..ยามอังคาร..”

“..ค่ะ..ตอนนี้เราเหลือแค่..ที่ไหน..”

มัสสุหยิบมือถือ..

“..ผมจะโทรหาน้องดาวก่อนนะครับ..”

“..น้องดาวไม่รับสายหรอกมัสสุ..เพื่อให้ทุกอย่างมันเป็นไปตามเป้าหมาย..แต่ควรจะมีวิธีบอกให้เนียน ๆ สักหน่อย..”

มัสสุครางอือม์..

“..เฟซบุ๊คหรือเปล่าครับ..”

“..ระบบเช็คอินนี่แหละจะช่วยเราได้..”

มัสสุรีบเปิดเฟซบุ๊คในมือถือ..

ในขณะที่อาจารย์ทิวาล้วงมือไปที่อกเสื้อนอก..

เล่นเอามัสสุสยิวกายอย่างหนาวเหน็บ..

เพราะอาจารย์หยิบปืนกระบอกดำมะเมื่อมออกมา..

“..อดีตหน่วยรบพิเศษ..วันนี้ถือว่าได้เคาะสนิม..”อาจารย์ทิวาพูด..

“..มัสสุ..ติดต่อคุณพนัสด้วย..”แม่หมอสั่งการ.. “..ความพอดีของ คน..ตน..สถานที่..และกาลเวลา..อยู่กับพวกเรา..”

......

พิมพ์ดาวกับณนนท์ยกแก้วชนกัน..จิบเครื่องดื่ม..

สายตาของพิมพ์ดาวมองที่ณนนท์ตลอดเวลา..

ทำให้ณนนท์อดสบตาตอบไม่ได้..

“..ดาว..วันนี้เธอแปลก ๆ นะ..”

“..นนท์..รู้ไหมว่าฉันรักเธอมาก..”พิมพ์ดาวพูด.. “..ก็แปลกนะ..ที่ลูกมหาเศรษฐีและตอนนี้มีมรดกตกทอดเป็นกิจการใหญ่โตระดับหมื่นล้านจะคบกับฉันเป็นแฟน...”

“..อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลยดาว..มันจะทำให้เธอไม่สบายใจไปเปล่า ๆ ..”ณนนท์ตักอาหารให้.. “..เธอชอบเบคอน..กินสิ..”

พิมพ์ดาวกินเบคอน..เคี้ยวช้า ๆ ..

“..นนท์..เธอดีกับฉันจริง ๆ ..”พิมพ์ดาวยิ้ม..ความสดใสของรอยยิ้มทำให้ณนนท์อดมองด้วยความสุขไม่ได้..

แต่ก็แอบถอนหายใจเล็ก ๆ ...นึกถึงเงื่อนไขทางพินัยกรรมที่บ่งบอก..แต่ก็คงไม่มีปัญหานี่นะ..เพราะหลังอายุยี่สิบเจ็ด..จะตัดสินใจได้อย่างอิสระแล้ว..

เรื่องพวกนี้..เขาไม่ได้บอกพิมพ์ดาว..เพราะอาจจะทำให้พิมพ์ดาวไม่สบายใจ..

อีกประการหนึ่ง..เหมือนคณะกรรมการบางคนมีแผนจะให้เขาต้องแต่งงานกับใครบางคนที่มีความหมายในทางธุรกิจ..

แต่ก็คงไม่ใช่ตอนนี้หรอก..เพราะเขายังเรียนไม่จบนี่..

ต่อให้เรียนจนแล้ว..ก็ต้องเรียนต่อปริญญาโท..ซึ่งหากยื้อ ๆ ไปสักระยะหนึ่ง..อายุเลยยี่สิบเจ็ด..ซึ่งก็ไม่น่าจะยากอะไร..การตัดสินใจก็จะเป็นของเขา..ไม่เกี่ยวกับคนอื่นแล้ว..

พิมพ์ดาวมองเวลาจากนาฬิกาในร้านอาหาร..

ถอนหายใจแผ่วเบา..

เวลาใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว..เวลาตามกำหนดที่วางไว้..

ตอนนี้ได้แต่หวังว่า..ทุกอย่างที่ค่อย ๆ สื่อออกไป..จะทำให้ทุกคนมาได้ทันเวลา..

มันต้องพอดีสิน่า...ต้องจบเรื่องให้ได้ในวันนี้...

...

ในขณะเดียวกัน..

พนัสซึ่งอยู่กับแคทและจีจี้..กำลังขับรถอย่างรวดเร็ว..

แคทหลับตา..

“..พ่อ..จะขับเร็วไปไหม..”

“..ถ้าแกจะหยุดคดีฆาตกรรม..ต้องเร็วกว่านี้..”

จีจี้ซึ่งนั่งที่เบาะหลัง..อดพูดไม่ได้..

“..น้องดาวนี่..ทำไมถึงทำแบบนี้นะ..”

“..อาหงส์บอกว่า..ถ้าน้องดาวบอกพวกเราก่อนถึงแผนนี้..สิ่งที่วางไว้จะไม่สำเร็จ..ต้องให้เราแกะรอยเอาเอง..”แคทอธิบาย..

“..อาหงส์บอกว่า..จะมีคนไปช่วยก่อนหน้านี้เพราะน่าจะถึงก่อน..แต่ทางเราต้องโอเคด้วย..”จีจี้พูด..

“..เรื่องทางนี้น่ะไม่ต้องห่วง.จัดการเรียบร้อย..เพียงแต่ต้องไปขวางให้ทัน..”..พนัสอุทานเมื่อมีรถปาดหน้า.. “..ไอ้บ้าเอ๊ย..”

แคทใจคอไม่ดีที่พ่อขับรถอย่างบ้าคลั่งเกินไปแล้ว...

แต่มันก็เป็นเรื่องสำคัญและมีเหตุผลจนไม่รู้จะห้ามพ่อยังไงดีเหมือนกัน...

.....

ที่จอดรถอยู่ห่างจากตัวร้านอาหารพอสมควร..

เปลี่ยว..ไม่มีคน..

ณนนท์จูงมือพิมพ์ดาวเดินมายังที่จอดรถแห่งนี้..หลังจากกินข้าวและหวานกันพอสมควรแล้ว..ก็ได้เวลากลับ..

และมหันตภัยก็ย่างกรายเข้ามา...

เงาคนสองคนปรี่เข้าหา...คนหนึ่งจ่อปืนเข้าประชิดตัว..อีกคนฉุดร่างพิมพ์ดาว...

“..หยุด..อย่าขยับ..”

ณนนท์ใจหายวาบ..และเหนืออื่นใด..พิมพ์ดาวถูกล็อคตัวแน่น...และถูกมืออุดปาก..

“..จะปล้นหรือ..”ณนนท์พูด.. “..นี่มีเงิน..มีของมีค่า..ปล่อยผู้หญิง..”ณนนท์พยายามใจเย็น..

“..กูเอาทั้งหมด..รวมทั้งผู้หญิงด้วย..อินี่มันน่ารัก..”

ณนนท์ใจหาย...

“..ปล่อยนะ..ปล่อย..ผู้หญิง..”

โดนต่อยที่ท้อง..อึ้ก..จุก..

แต่พิมพ์ดาวกลับนิ่งแทนที่จะดิ้นรนหรือหวาดกลัว...

ร่างของณนนท์ร่วงลงไป..ในขณะที่คนร้ายจ่อปืน..

“..เฮ้ย.เอาผู้หญิงไป..เราจะได้สนุกกันกับอินี่..”..คนที่ต่อยณนนท์ค้นของมีค่าเรียบร้อย..ได้กระเป๋าสตางค์และนาฬิกา..

“..อย่าทำผู้หญิง.”ณนนท์ดิ้นรนลุกขึ้น..และเมื่อเห็นร่างพิมพ์ดาวถูกลากห่างออกไป..ก็ไม่ฟังอะไรทั้งนั้นแล้ว..

ซึ่งการดิ้นรนเพื่อช่วยพิมพ์ดาว..คือช่องทางที่ทำให้โจรสามารถทำอะไรก็ได้..

คนที่จ่อปืนยกปืนขึ้น..และ...

ก่อนที่ณนนท์จะถูกยิง..พิมพ์ดาวกัดที่มือของคนที่ล็อคตัวเธอเต็มแรง..และวิ่งเข้ามา...

ปัง...ปืนลั่น..พิมพ์ดาวชะงัก..ร่างร่วงลงต่อหน้าณนนท์..เธอขวางทางปืนได้ทันที..แต่ก็แลกกับการที่ตนเองถูกยิง..

คนร้ายที่ยิงพิมพ์ดาวใจหาย..ไม่คิดว่าพิมพ์ดาวจะมาขวาง..

ต้องฆ่าณนนท์ตามคำสั่ง..

แต่ไม่ทันจะได้ทำอะไร..เสียงปืนดังขึ้น..เปรี้ยง..ร่างของโจรคนนั้นถึงกับร่วง..ปืนหล่นพื้น..

อีกคนจะหนี..แต่เสียงปืนก็ดังขึ้นอีก..ร่างมันร่วงลง..

อาจารย์ทิวาซึ่งเป็นอดีตทหารหน่วยรบพิเศษมาถึง..มัสสุก็มาด้วยตามคำสั่งของแม่หมอ..

คนร้ายถูกยิง..มัสสุเข้าไปแย่งปืนคนร้ายและจ่อร่างคนร้ายไว้..

ในขณะที่ณนนท์รีบประคองร่างพิมพ์ดาว..อาจารย์ทิวามาถึงร่างลูกก็รีบตรวจอาการอย่างเร็วที่สุด..

พิมพ์ดาวเห็นหน้าพ่อ..ก็ยิ้มอย่างคลายใจ..

“..ในที่สุด..หนูก็ทำสำเร็จ..”

“..แกมันบ้า..”อาจารย์ทิวาพูดเสียงเครียด.. ก่อนจะหันไปทางณนนท์.. “..รีบพาดาวไปโรงพยาบาล..”

พนัสที่ตามมาเช่นกันก็มาถึง..มัสสุมีสีหน้ายินดี..

“..คุณพนัส..”

“..เธอช่วยฉันจัดการคนร้าย..เรื่องมันต้องจบวันนี้..แคท..จีจี้..ช่วยดูแลพิมพ์ดาวด้วย..”

เสียงปืนทำให้เกิดความโกลาหล..แต่สำหรับพนัส เหมือนเขาจะรู้อยู่แล้วว่าต้องทำอะไร..

คนร้ายถูกยิงแต่ก็แค่หมดสภาพจะต่อสู้..ที่เหลือ..เป็นหน้าที่ของเขาที่จะรับช่วงต่อ..

แคทจี้จี้ไปดูอาการพิมพ์ดาว..เห็นหญิงสาวค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลง..ก็ใจหาย..

แต่อาจารย์ทิวาแย่งอุ้มร่างพิมพ์ดาวไปยังรถของตัวเองอย่างรวดเร็ว..

แม้แต่ณนนท์ที่เดิมคอยดูแลอย่างเป็นห่วง..ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะนี่เป็นเรื่องของพ่อกับลูกอย่างแท้จริง...

.......

มัสสุเปิดประตูเข้ามาในห้องพักคนไข้ของแม่หมอ..สีหน้ากลุ้มกังวลไม่น้อย..แคทกับจีจี้มาด้วย..เพราะไม่รู้จะไปไหนดี..

แคทน้ำตานอง..เพราะรู้สึกสงสารและสะเทือนใจ..จนจี้จี้ต้องปลอบตลอดเวลา..

แม่หมอเป่าปากเมื่อเห็นทุกคน..

“..พิมพ์ดาวเป็นยังไงบ้าง..”

“...เธอถูกคนร้ายยิง..เพราะเอาตัวไปขวางณนนท์ครับ..”มัสสุรายงาน.. “...เป็นตายยังไม่รู้..ผมต้องอยู่ช่วยคุณพนัสเพื่อควบคุมตัวคนร้าย..แล้วพอคนของคุณพนัสมาถึง..ก็ไปดูอาการน้องดาวที่โรงพยาบาลที่เราส่งตัวไปที่ใกล้ที่สุด..เห็นแคทร้องไห้..ก็กลัวว่าคนอื่นจะแตกตื่นเกินไป..เลยพากลับมา..อาจารย์ทิวากับนนท์เฝ้าดูอาการน้องดาวอยู่ครับ..”

แม่หมอครางอือม์..

“..แกไปถึงตอนกี่โมง..มัสสุ..”แม่หมอใส่ใจเวลามากกว่าอย่างอื่น..

มัสสุถอนหายใจ..รู้ดีว่าการสอบถามเรื่องเวลาสำหรับแม่หมอ..มีความสำคัญแค่ไหน..

“..น่าจะก่อนทุ่มสี่สิบนิดนึงครับ..”

แม่หมอคว้าสมุดปากกาขึ้นมาเขียนอะไรบางอย่าง...

“..ยามซอยลงดาวพุธ..ยังพอรอด..แต่ยามใหญ่เป็นอังคาร..อาจจะมีค่าตอบแทนมากสักหน่อย..”

“..รอดหรือครับ..”มัสสุถามอย่างไม่แน่ใจ..

“..เชื่อเถอะ..อาจารย์พิมพ์ดาวของฉันต้องไม่ตาย..”แม่หมอดูจะโล่งใจไปหนึ่งเปลาะ...

“..แต่..แคทเห็นหน้าน้องดาว..มันไม่ดีเลยนะคะ..”แคทดูจะเศร้าและอินกับเรื่องนี้มากกว่าทุกคน...

“..สิ่งที่อาจารย์พิมพ์ดาวทำไป..เรื่องการเลือกเวลาที่เหมาะสม..จะผ่อนจากร้ายให้เบาบางลงได้..เพียงแต่..เกรงว่าผลครั้งนี้จะไม่เหมือนกับที่ฉันช่วยณนนท์ในคราวนั้น..”แม่หมอดูจะหดหู่...

“..ผมยังไม่เข้าใจนะครับเจ๊..”มัสสุพูด.. “..น้องดาวจะเป็นอะไรมากหรือเปล่า..”

แม่หมอไม่ตอบ..ได้แต่ถอนหายใจและพูดคำว่า..”กรรม..” เพียงแค่นี้...

ก่อนจะวางสมุด..

และมัสสุก็เห็นดวงชะตาที่แม่หมอเขียนขึ้นเพื่อพิจารณาเป็นดวงในรูปแบบเลข ๗ ตัว..และตั้งจากเวลาที่มัสสุพูดเมื่อสักครู่..

ศุกร์ ๑๙.๔๐ น.

๔...๕...๖...๗...๑...๒...๓

๓...๔...๕...๖...๗...๑...๒

๖...๗...๑...๒...๓...๔...๕

———————————

๑๓.๑๖.๑๒.๑๕.๑๑.๗.๑๐

แคทเองก็เห็นดวงชะตานี้เช่นกัน..

“..ตกลงน้องดาวจะเป็นยังไงต่อไปคะ..”

แม่หมอครางเฮ้อ..

ก่อนจะหลับตา..น้ำตาแม่หมอไหลปริ่มด้วยความสงสาร..

“..ได้แต่ภาวนานะ..อย่าให้เธอต้อง...”แม่หมอพูดเสียงแผ่ว.. “..พิการ..”

แคทร้องไห้โฮ..

“..ถึงขนาดนั้นเลยหรือคะ..อาหงส์..”

“..มันยิ่งกว่านั้น..แคท..ยิ่งกว่านั้น..เราได้แต่ภาวนาว่า..ดวงกาลชะตาที่ฉันตั้งขึ้นนี้จะไม่เป็นจริง..”

แม่หมอเช็ดน้ำตาแต่ก็พยายามเม้มปาก..เพราะไม่สามารถทำอะไรได้ดีกว่านั้น...

.........

หลายวันผ่านไป...

แม่หมอออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว..และสิ่งแรกที่แม่หมอต้องทำก็คือ..ไปเยี่ยมพิมพ์ดาวที่เป็นอาจารย์ของตัวเอง..

เด็กสาวอ่อนเยาว์กว่า..แต่มีความรู้ทางโหราศาสตร์ลึกซึ้งกว่าแม่หมอเองเสียอีก..

มัสสุเข็นรถเข็นให้แม่หมอเข้ามาในห้องของพิมพ์ดาว..ซึ่งเจ้าของห้องยังคงนอนลืมตาอยู่บนเตียงคนไข้..

มีเพียงพ่อของเธอ..อาจารย์ทิวาเท่านั้นที่อยู่ด้วย..

แม่หมอยกมือไหว้อาจารย์ทิวา..และอยากจะยกมือไหว้อาจารย์ผู้อ่อนเยาว์กว่าคนนี้..แต่พิมพ์ดาวคงไม่ชอบนักหรอก..ได้แต่ให้มัสสุเข็นรถเข็นมาใกล้ ๆ ..และจับมือพิมพ์ดาวไว้...

เด็กสาวยิ้มให้..

“..พี่หงส์ต้องอยู่ในเฝือกอีกนานสักหน่อยนะคะ..”

แม่หมอส่ายหน้า..

“..แล้วอาจารย์ล่ะคะ..”

อาจารย์ทิวาพูดขึ้นเหมือนยอมรับในชะตากรรม..

“..มันเป็นสิ่งที่ดาวเลือกเอง..กรรมก็คือกรรม..คนเรียนโหราศาสตร์อย่างเรา ๆ ต้องยอมรับมันให้ได้..”

มัสสุอดถามไม่ได้..

“..นนท์วันนี้ยังไม่มาเยี่ยมอีกหรือไงครับ..”

“..เค้าคงวุ่นกับเรื่องของเขา..”พิมพ์ดาวพูดเสียงแจ่มใส.. “..ลุงพนัสสอบปากคำคนร้าย..และหาหลักฐานเชื่อมโยงกับสิ่งที่หาได้มาก่อนหน้านี้..จนคนร้ายเห็นว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่จะปากแข็ง..ก็รับสารภาพว่าใครว่าจ้าง..ซึ่งก็คือคุณชีวิน..อาของนนท์..สำหรับเรื่องของดาว..เค้าจะจัดการเรื่องค่ารักษาทั้งหมดให้ค่ะ..”

มัสสุครางเฮ้อ..

“..เรื่องค่ารักษาพยาบาล..มันต้องทำอยู่แล้วล่ะ..ขนาดเจ๊หงส์ก็ยังต้องช่วยเลยนี่..ว่าแต่..”

“..พอเรื่องมันเป็นแบบนี้..ครอบครัวเขาก็ต้องเข้ามายุ่งเกี่ยว..โดยเฉพาะคณะกรรมการที่มีหน้าที่คอยกลั่นกรอง..และช่วยเหลือณนนท์ตามพินัยกรรม..พวกเขารู้เรื่องของฉัน..เรื่องที่เราคบกัน..รู้ทั้งหมดค่ะ..”

อาจารย์ทิวาพูดเสียงเรียบเฉย..

“..และรู้ด้วยว่า..พิมพ์ดาวจะต้องพิการไปทั้งชีวิต..เนื่องจากกระสุนตัดเส้นประสาทที่สันหลัง...ดาวจะเดินไม่ได้อีกแล้ว..”

มัสสุอึ้ง..หันมาทางแม่หมอที่ทำนายไว้ก่อนหน้านี้แล้ว..ถึงชะตากรรมของพิมพ์ดาว...

“..มันเป็นสิ่งที่ดาวเลือกเองค่ะพ่อ..ช่างมันเถอะ..”พิมพ์ดาวพูด

“..แต่แกก็รู้ว่า..ท้ายสุด..มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย..”

“..ค่ะ..ดาวเข้าใจ..แต่ดาวก็เลือกไปแล้วค่ะ..”พิมพ์ดาวเช็ดน้ำตา..

“..บางที..ชะตากรรมที่เลวร้ายจะเป็นบทเรียนสำคัญ..ให้ในอนาคต..แกจะเป็นสุดยอดนักพยากรณ์คนหนึ่ง..”อาจารย์ทิวาพูด.. “..อาจจะเก่งกว่าพ่ออีกนะดาว..”

พลางลูบหัวลูกสาว...

“..เป็นแม่หมออีกสักคนเหมือนหงส์ก็ไม่เลว..”

“..ไม่เลวเหมือนกันนะคะ..”พิมพ์ดาวหัวเราะแม้จะเจ็บปวดกับสิ่งที่เผชิญ.แต่ก็ไม่มีอะไรที่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว...

.....

สองเดือนถัดมา.

จีจี้ขับซูซูกิสวิฟท์สีแดง..ซึ่งแคทก็นั่งข้างคนขับ..

“..ยังไม่เหนื่อยใช่ไหมแคท..”จีจี้ถาม.. “..วันนี้เรามีงานตั้งแต่เช้าจนค่ำเลย..”

แคทยิ้ม..

“..จีจี้จะพาแคทไปไหนล่ะ..”

“..ก็ไปออฟฟิศของอาหงส์ไง..”จีจี้พูด.. “..ไปอัพเดทข้อมูลหน่อยสิแคท..”

แคทหัวเราะ..

“..ก็ดีเหมือนกันนะ..หลังจากเสร็จเรื่องณนนท์กับพิมพ์ดาว..งานเราก็เข้าเพียบเลย..ณนนท์พูดตามที่รับปากจริง ๆ ว่าจะเอางานมาคืนเรา..นี่แค่กินงานพรีเซนเตอร์..พิธีกร..โฆษณาของเครือซีเอสพี..ก็ได้เป็นปี ๆ แล้ว..”

“.ไม่ใช่แค่นั้นนะ..อาหงส์ก็ได้รถใหม่และค่าตอบแทนเยอะแยะ..พ่อแคทก็ได้ผลงานที่สะสางคดีของณนนท์..เอาคุณชีวินเข้าคุกได้..ณนนท์แฮบปี้เลยเพราะไม่ต้องหวาดผวากับการถูกตามฆ่าอีกต่อไป..”

แคทมองดูเบื้องหน้า.รถกำลังเลี้ยวเข้าซอยที่ตั้งของออฟฟิศแม่หมอ...

“..แล้วน้องดาวล่ะ..ได้อะไร..”

“..ก็น่าจะได้ค่าตอบแทนพอสมควรล่ะนะ..เพราะน้องดาวหนักที่สุด..ต้องพิการตลอดชีวิต..นนท์คงไม่ให้แฟนลำบากหรอก..นี่เห็นว่า..ได้รับเงินรายเดือนโอนเข้าบัญชีตลอดเสมือนเป็นพนักงานระดับสูงของเครือซีเอสซีคนหนึ่ง..เค้าคงต้องดูแลแฟนเค้าอยู่แล้ว..”จีจี้พูด..

“..แฟนหรือ..”เสียงแคทพูด..

“..มีอะไรล่ะ.แคท..”จีจี้ถาม..

“..เดี๋ยวก็คงรู้เองล่ะ..”

รถจอดที่หน้าร้านแม่หมอ..ทั้งสองเข้าไปในร้าน..และไม่แปลกใจที่เห็นหญิงสาวตาโตท่าทางร่าเริงแต่นั่งรถเข็นอยู่คุยกับมัสสุและเอลลี่..

จีจี้อดทักทายไม่ได้

“..ไม่เจอหลายวันเลยนะคะน้องดาว..”

“..ตอนนี้ว่างไม่รู้จะทำอะไร..ก็มาขลุกที่นี่แหละค่ะ..”พิมพ์ดาวดูร่าเริง... “..พี่แคทพี่จีจี้นี่ตั้งแต่งานเยอะก็ดูโทรม ๆ ไปนะคะ..แต่ก็ยังมีเสน่ห์เหมือนเดิม..ทำให้ดาวชักอยากจะเป็นเบี้ยนมั่งแล้วสิ..”

แคทหัวเราะ..

“..อย่าเลยน้องดาว..ของพรรค์นี้ถ้าเป็นแล้วจะออกจากอาณาจักรแวมไพร์ยากค่ะ..คุณพ่อน้องดาวคงไม่ยอมแน่นอน..”

สายตาพิมพ์ดาวมีแววของความเหงา..เพราะเห็นแคทกับจีจี้แล้วก็อดนึกถึงตัวเองไม่ได้..

จีจี้แม้จะไม่ค่อยพูด..แต่กับบางเรื่อง..จีจี้จะเซ้นสิทิฟเป็นพิเศษ..

ถึงกับรีบเข้ามากอดให้เด็กสาวที่นั่งรถเข็นซบหน้ากับไหล่ตัวเอง..

พิมพ์ดาวร้องไห้...จีจี้พูดขึ้นว่า..

“..เกิดอะไรขึ้น..”

“..เค้าบอกดาวตรง ๆ ค่ะ..ว่าเค้าจะดูแลดาวในฐานะของผู้มีพระคุณช่วยชีวิต..แต่สำหรับความรัก..เขาคงรับไม่ได้..หากจะมีแฟนพิการไปทั้งชีวิต..ทางคณะกรรมการบริษัทที่มีอำนาจในการจัดการเรื่องราวต่าง ๆ ของณนนท์แม้แต่เรื่องส่วนตัวก็ลงความเห็นว่าจะชดเชยให้เป็นการดูแลเรื่องเงินไปทั้งชีวิตให้..แต่ไม่อนุญาตให้เราคบกัน..ถ้าเป็นเพราะคณะกรรมการ..ดาวคงไม่เสียใจ..แต่..เค้าก็มีท่าทีรับไม่ได้ที่ดาวเป็นคนพิการค่ะ..”

จีจี้กอดพิมพ์ดาวแน่น...แคทเม้มปาก..อดพูดไม่ได้..

“..นนท์ทำแบบนี้ได้ยังไง..”

“..เค้ามีสิทธิ์ค่ะ..และเค้าก็กล้าพูดออกมาตรง ๆ ว่าเค้าทนเป็นแฟนกับคนพิการไม่ได้..แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะรังเกียจนะคะ..เพียงแต่เค้าจะขอเป็นเพื่อนที่จะดูแลดาวไปทั้งชีวิต..เค้าขอแค่ให้อิสระเขาไปหาคนที่สามารถเป็นแฟนเขาได้ใหม่..”

“..แล้วเธอก็ยอม..”แคทดูจะโมโห.. “..ยอมได้ยังไงกันดาว..”

“..มันดีที่สุดแล้วค่ะ..ดาวเข้าใจ..เค้าเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง..เค้าคิดแบบนี้ก็คงไม่แปลก..”

“..มันน่าปล่อยให้ตายนัก..”แคทโกรธ.. “..ไม่เห็นแก่ที่เราช่วยเขาขนาดนั้น..”

“..แต่ดาวเลือกแล้วค่ะ..”พิมพ์ดาวเช็ดน้ำตา.. “..ถึงดาวต้องอยู่ในสภาพนี้ก็ต้องอยู่ให้ได้..แม้ว่าจะไม่มีเขาก็จะอยู่ให้ได้..เค้าไม่ได้ติดต่อดาวมานานแล้วค่ะพี่..อาจจะโทรฯมาหาบ้างนาน ๆ ครั้ง..แต่ก็คงแค่นี้..แล้วคงจะห่างหายไป..ในที่สุด..จนไม่ติดต่ออีกเลย..ดาวคงจะมีสัมพันธ์ก็เพียงใครสักคนที่ได้รับผลตอบแทนเป็นเงินเดือนจากเขาไปตลอด..ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นอีก..”

เสียงฝีเท้า..และแม่หมอหงส์ซึ่งเวลานี้เดินได้แล้วก็ขยับตัวอย่างยากลำบากเพราะยังไม่หายดี..ลงมาจากชั้นบน..

แคทยกมือไหว้..

“..อาหงส์..”

“..อาจารย์พิมพ์ดาวจะมาอยู่ที่นี่..”แม่หมอพูด.. “..อาจารย์ทิวาบอกฉันแล้ว..สิ่งที่อาจารย์ดาวสามารถจะเป็นได้ดีที่สุดในเวลานี้..ก็คือ..เป็นแม่หมออีกคน..นอกเหนือจากฉัน.และฉันก็ถือโอกาส..ขออนุญาตดูแลอาจารย์พิมพ์ดาวซึ่งท่านก็เต็มใจอยู่แล้วล่ะ..แคท..จีจี้..ว่าง ๆ ก็มาหาอาจารย์ของฉันบ่อย ๆ นะ..”

“..ว้าว..”แคทอุทาน.. “..นี่เท่ากับเรามีแม่หมอสองคนแล้วใช่ไหม..”

มัสสุกับเอลลี่ซึ่งยังไม่ได้คุยอะไรมากกว่านี้ก็ปรบมือพร้อมกัน..

“..พวกเธอมาพอดีเลยแคทจีจี้..”มัสสุพูด.. “..แม่หมอพิมพ์ดาวเพิ่งตัดสินใจทุกอย่างในวันนี้..”

“..ดวงชะตาก็คือดวงชะตา..ในที่สุด..มันก็ปรับแต่งจนทำให้ดาวเป็นแม่หมอจนได้..”พิมพ์ดาวยิ้มเศร้า..แต่ก็เหมือนจะยอมรับว่าไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว...

ดวงชะตาสามารถเปลี่ยนปรับบิดฝืนได้..แต่มันก็ต้องมีข้อตอบแทน..

และทุกอย่าง..ต้องมีข้อตอบแทนทั้งนั้น..

ไม่มีอะไรที่ได้มาหรือเสียไปโดยไม่มีข้อตอบแทน...

พิมพ์ดาวยอมแลกชีวิตของคนรักกับความรักและผลตอบแทนที่จะต้องเป็นคนพิการไปชั่วชีวิต...

ว่าแต่..มันจะคุ้มค่าแค่ไหน..ไม่มีใครจะสามารถตัดสินใจแทนให้ได้..

นอกจากเจ้าตัวเองเท่านั้น.....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #41 echo1 (@echo1) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 12:07
    พิมพ์ดาว​

    เธอช่างแน่วแน่​

    เด็ดเดี่ยว​

    ยอมรับความจริง​

    และปล่อยวาง
    #41
    0
  2. #40 echo1 (@echo1) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 12:04
    แม่หมอเหล่อะไรอยู่ในรูป
    #40
    1
  3. #22 จันทร์อรุณ (@rashy18) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 18:40
    ถ้าหากเรื่องนี้เป็นเล่มจริง ๆ จะอุดหนุนกันไหมคะ
    #22
    2
    • #22-1 echo1 (@echo1) (จากตอนที่ 19)
      22 สิงหาคม 2561 / 08:15
      อ่านมาซะขนาดนี้ก็ต้องอุดหนุนซิครับ
      #22-1
    • #22-2 จันทร์อรุณ ณรัช (@rashy18) (จากตอนที่ 19)
      31 สิงหาคม 2561 / 21:40
      ขอบคุณค่ะ ยังส่องหาที่ส่งอยู่
      #22-2
  4. #20 จันทร์อรุณ (@rashy18) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 22:34
    ตอนหน้า แม่หมอหงส์กับแม่หมอพิมพ์ดาวจะไขคดีร่วมกันค่ะ ชื่อตอน ชายหาดฆาตกรรม ขอเวลาแป๊บนะคะ
    #20
    0
  5. #19 natyhamom (@natyhamom) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 21:12
    รออยู่น๊าแม่หมอออออ
    #19
    0
  6. #18 5555r (@5555r) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 23:46
    รออยุ่นะคะะ
    #18
    0