แม่หมอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,441 Views

  • 158 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    205

    Overall
    24,441

ตอนที่ 17 : อนาคตกาลฆาตกรรม 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    4 พ.ค. 61

น้องเบลล์ เขมิศรา ..เราใช้เป็นต้นแบบของ พิมพ์ดาวค่ะ 

............

พิมพ์ดาวกลับถึงบ้าน..รถของนนท์ที่มาส่งค่อย ๆ แล่นจากไป..

เธอยิ้มให้กับแฟนหนุ่ม..ก่อนจะหันกลับมา..และเผชิญหน้ากับใครบางคน..

ชายวัยกลางคน..ใบหน้าคลับคล้ายกับพิมพ์ดาว..มีดวงตาของความรอบรู้..และเมตตา..คนที่พิมพ์ดาวรักมากที่สุด..

“..ลูกไปหาพี่หงส์เขามาหรือ..”

การจะพูดโกหกพ่อ..ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่าย ๆ ..โดยเฉพาะอย่างยิ่ง..คนที่ได้ชื่อว่าปรมาจารย์ทางการพยากรณ์คนนี้..

พิมพ์ดาวได้แต่ยิ้มรับ..

ผู้เป็นพ่อถอนหายใจ

“..ชะตากรรมของณนนท์..ลูกก็รู้นี่ว่า..ในที่สุดแล้ว..ปัตนิจะเป็นมรณะ..นั่นก็หมายถึงว่า..เขาจะไม่มีคู่..”

พิมพ์ดาวหลบสายตา..

“..คำว่ามรณะ.มันยังแปลออกไปได้หลายทางไม่ใช่หรือคะ..”

“..แต่ไม่ว่าจะแปลทางไหน..ลูกก็รู้ใช่ไหม..ว่าท้ายที่สุด..จะเป็นอย่างไร..”

พิมพ์ดาวพยักหน้า..

พ่อได้แต่คราง..

“..แม้จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร..แต่ความรักก็ยังเป็นความรัก..พ่อไม่รู้จะช่วยยังไงดี..”

ผู้เป็นพ่อหันหลัง..

“..เรื่องนี้ยังไม่เท่าไหร่..แต่การจะพยายามฝืนชะตากรรม..รู้ไหมว่ามันจะมีค่าตอบแทน..พร้อมกับสิ่งเหล่านี้หรือเปล่าล่ะ..”

“..พ่อ..”พิมพ์ดาวอุทาน..

“..ข้อสำคัญ..หากจะพาพี่หงส์มารับค่าตอบแทนนั้นด้วย..มันถูกต้องแล้วหรือ..”

“..แต่..”พิมพ์ดาวกลืนคำพูด..

พ่อหันมาหา..

“..พี่หงส์เขาคิดเสมอว่าลูกคืออาจารย์ของเขา..ดังนั้น..ไม่ว่าลูกจะขอร้องในเรื่องที่ยากลำบากอย่างไร..เขาจะช่วยเต็มที่..ไม่ว่าจะได้รับผลสะท้อนจากการช่วยเหลือนั้นอย่างไร..ลองคิดดูนะว่ามันคุ้มค่าหรือไม่..”

พิมพ์ดาวก้มหน้า..

พ่อส่ายหน้าช้า ๆ ...

“..พ่อเข้าใจความรู้สึกของลูก..เข้าใจชะตากรรมของคนที่รู้อนาคตอย่างพวกเรา..วิชาพยากรณ์จึงต้องควบคู่กับหลักธรรมะ..เป็นสิ่งที่ครูบาอาจารย์คอยอบรมสั่งสอนเสมอมา..จวบจนกระทั่งตกทอดมาถึงสมัยนี้..”

พ่อพูดทิ้งท้ายอีกว่า..

“..อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด..นี่คือธรรมะ..”

พิมพ์ดาวไม่ยอมแพ้..

“..แต่เราจะยอมแพ้ชะตากรรมหรือคะ..”

“..เราไม่ควรจะยอมแพ้ชะตากรรม..แต่ก็ต้องเป็นความต้องการของเจ้าของชะตากรรม..ไม่ใช่เป็นเพราะคนอื่นไปก้าวก่าย..พ่อรู้..ลูกพยายามจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมโดยที่เจ้าตัวเขาไม่รู้เรื่องด้วย..แบบนี้คงไม่ถูกต้องเท่าไหร่..นนท์ไม่ใช่เด็กแล้ว..ถ้าเขาจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรม..เขาต้องทำด้วยตัวเอง..ลูกมีหน้าที่จะบอกเขา..เตือนเขา..ซึ่งเขาจะเปลี่ยนแปลงมันไปอย่างไร..จะเชื่อหรือไม่เชื่อ..มันก็เป็นวาสนาของเขา..”

พิมพ์ดาวก้มหน้า..

“..แต่เขาไม่เชื่อเรื่องดวง..ไม่เชื่ออะไรเลย..เชื่อแต่ตัวเอง..”

“..ก็ถูกแล้ว..ที่เขาจะคิดแบบนั้น..เพียงแต่..ลูกต้องทำให้เขาเข้าใจ..ว่าท้ายที่สุด..ที่เรารู้ดวงชะตามิใช่เพื่อจะให้จำนนนกับมัน..แต่เพื่อจะแก้ไขปรับเปลี่ยนตามที่มันควรจะเป็น..และท้ายสุดก็เพื่อเป้าหมายของเจ้าชะตาทั้งนั้นนั่นแหละ..”

พ่อยิ้ม..

“..ในทางวิชาการทางการพยากรณ์..ลูกรู้ไปจากพ่อได้มาก..เก่งกว่าพี่หงส์เสียอีก..ไม่อย่างนั้นจะเป็นอาจารย์เขาได้อย่างไร..แต่บางเรื่องบางราว..ลูกยังต้องเรียนรู้อีกมากนัก..”

พูดจบก็เดินเข้าไปในบ้าน..

ทิ้งให้พิมพ์ดาวนิ่งคิด..

.....

แม่หมอยังคงพิจารณาดวงชะตาที่ได้รับจากพิมพ์ดาวอย่างเคร่งเครียด..

นี่เป็นดวงชะตาของนนท์..

ยอมรับอยู่เรื่องหนึ่ง..แม่หมอยังมองไม่ออกว่าจะเกิดเหตุการณ์เกี่ยวกับนนท์เมื่อไหร่..เพียงแต่พิมพ์ดาวบอกวิธีการให้ทราบคร่าว ๆ เท่านั้น..

เด็กสาวคนนี้เหมือนมีพรสวรรค์เกี่ยวกับการพยากรณ์อย่างแท้จริง..ดูท่าทาง..หากระยะเวลาผ่านไป..อายุมากขึ้น..ประสบการณ์มากขึ้น..อาจจะเก่งกว่าพ่อตัวเองเสียอีก..

พยายามทบทวนวิธีการที่พิมพ์ดาวสอน..จนมองเห็นมุมที่สามารถอ่านตามได้..

ตำราไม่เคยมีบอก..อาจารย์ของเธอซึ่งเป็นทั้งพ่อและอาจารย์ของพิมพ์ดาวเองก็ไม่เคยสอน..แต่ไหวพริบทำให้หามุมอ่านได้อย่างง่ายดาย..

หลักการง่าย ๆ ตื้น ๆ ไม่ผิดทฤษฎี ..ว่าแต่พิมพ์ดาวทำได้อย่างไร..

พิมพ์ดาวบอกว่า..พยายามมองการหมุนของดวงดาวรอบจักราศีเป็นเหมือนใบพัด..ทำให้ลากดาวที่เกี่ยวเนื่องสัมพันธ์โคจรโดยรอบ..เป็นวิธีที่เปิดมุมมองใหม่..และอุดจุดอ่อนทางการพยากรณ์ทางโหราศาสตร์ได้อย่างเหลือเชื่อ..

การหมุนดาวตามวิถีการโคจรของจันทร์กับอาทิตย์ทำให้สามารถระบุระยะเวลาที่เกิดเหตุได้เป็นรายวัน..

แม่หมอได้แต่ถอนหายใจ..ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวิธีการแบบนี้อยู่ด้วย..แถมมันยังใข้ได้ดีเสียอีก..พิมพ์ดาวคือจีเนียสด้านการพยากรณ์อย่างแท้จริง..

ไม่เสียหลายหรอกนะที่จะเป็นศิษย์ของเด็กสาวคนนี้..

การโคจรของพฤหัส อาทิตย์ และจันทร์..ลากดวงชะตาทั้งดวงมาสัมพันธ์กันในอาทิตย์หน้าพอดี..และเมื่อตรวจสอบกับวิชาสัตตนวภพหรือเลข ๗ ตัว..ก็เห็นมุมร้ายของดวงชะตาในช่วงเวลาดังกล่าวได้ไม่ต่างกัน..

“..อุบัติเหตุจากยานพาหนะ..แต่ก็ไม่เชิงอุบัติเหตุ..มีคนทำให้มันเกิดเรื่องนี้ขึ้น..เป็นญาติพี่น้องหรือคนในตระกูล..”

ลากตำแหน่งแห่งที่ของการเกิดเหตุขึ้นมาอ่าน..และมองดูรายละเอียดของเหตุการณ์..ทำให้แม่หมอครางเฮ้อ..

เวลานี้ดึกมาก..

แม่หมอยังคงครุ่นคิดในห้องนอน..ก่อนจะตัดสินใจหยิบโทรศัพท์..

“..คุณพนัสนะคะ..”

“..ครับ..คุณโทรมาดึกป่านนี้..ผมเชื่อว่าคงมีเรื่องไม่สู้ดีใช่ไหม..”

“..ฉันหนักใจ..”แม่หมอสารภาพ.. “..ถ้าเรารู้ล่วงหน้าได้ว่าจะมีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้น..และพยายามจะป้องกันไม่ให้มันเกิด..ตำรวจคงไม่ฟังเรื่องราวที่ไร้สาระแบบนี้หรอกใช่ไหมคะคุณพนัส..”

“..ตำรวจไม่ฟัง..แต่ผมฟัง..บอกผมมาคุณลักขณา..คุณจะให้ผมช่วยอะไร..ผมจะช่วยคุณทุกเรื่อง..”

“..ขอบคุณค่ะ..คุณพนัส..”แม่หมอรู้สึกซึ้งใจกับคนที่ตัวเองรู้สึกดี ๆ ด้วยคนนี้อีกครั้งแล้ว..

เสียงพนัสพูดขึ้นอีกครั้ง..

“..ผมเข้าใจ..สิ่งที่คุณพูดมันอาจจะดูไร้สาระสำหรับคนอื่น..แต่สำหรับผม..ที่ผ่านการทำงานร่วมกับคุณมาหลายต่อหลายครั้ง..ผมเชื่อถือในตัวคุณมากที่สุด..บอกผมมาได้เลยว่าจะให้ผมช่วยอะไร..ผมยินดีทำทุกอย่างเพื่อคุณ..”

“..ถ้าอย่างนั้น..ฉันก็คง..”แม่หมอขมวดคิ้วเมื่อเห็นตำแหน่งดาวในมุมที่ไม่สู้ดี..

แม่หมอนิ่งไปนานจนพนัสอดถามไม่ได้..

“..มีอะไรหรือครับคุณลักขณา..”

“..ฉันคงไม่รบกวนคุณแล้วล่ะค่ะคุณพนัส..ขอบคุณมากนะคะที่เชื่อใจฉัน..”

“.เดี๋ยว ๆ ๆ ..คุณหงส์..”พนัสดูจะไม่เข้าใจ. “.มีอะไร..บอกผมมาเดี๋ยวนี้..”เขาเปลี่ยนกริยาเป็นสั่ง..สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นในกรณีที่ร้อนใจและต้องการคำตอบให้เร็วที่สุด..

แม่หมออดตำหนิตัวเองไม่ได้ที่ไม่ได้วิเคราะห์ดวงชะตาให้ละเอียดกว่านี้ก่อนจะโทรฯไปหาพนัส..

เพราะเธอเห็นตำแหน่งผู้ช่วยเหลือ..มีผลกระทบที่ร้ายแรง..นั่นคือเธอเอง..และหากพนัสจะเข้าร่วมงานกับเธอ..ก็จะพลอยรับผลกระทบนั้นไปด้วย..

นั่นหมายถึง..ใครที่พยายามจะขวางชะตากรรมของณนนท์ในครั้งนี้..จะมีผลตอบแทนที่หนักหนาอยู่เหมือนกัน..

แม่หมอนึกถึงพิมพ์ดาว..เรื่องเหล่านี้เธอควรจะรู้สินะ..

แม่หมอยิ้มเล็กน้อย..เด็กหนอเด็ก..แม้ว่าจะเก่งสักเพียงไหน..เธอก็ยังเป็นเด็ก..ใส่ใจคนที่รักมากกว่าคนอื่น ๆ ...

แม่หมอเห็นสายเรียกซ้อน..ก็อดพูดตอบกลับพนัสไปไม่ได้ว่า..

“.ขอโทษนะคะ..เดี๋ยวจะโทรฯกลับ..มีสายเข้าค่ะ..”

“..คุณต้องตอบผมมาว่าเรื่องมันเป็นมายังไง..”

“..ขอโทษค่ะ..สักครู่นะคะ..”แม่หมอตัดสาย..

และเสียงทักทายในสายเรียกเข้าที่ซ้อนกันนี้..ก็ดังขึ้น..

“..พี่หงส์คะ..ดาวเองค่ะ..”

“..อ๋อ..จ้ะ..น้องดาว..”

“..เลิกเถอะค่ะ..ลืมมันไปเสียเถอะนะคะ..”พิมพ์ดาวพูด..

“..น้องดาวว่าอะไรนะ..”

“..มัน..มันไม่ถูกต้องค่ะ..พี่หงส์..ดาวไม่ควรจะทำให้มันเป็นแบบนี้..”

แม่หมอนึกรู้ได้ว่าพิมพ์ดาวหมายถึงอะไร..

ก่อนจะยิ้ม..พิมพ์ดาวรู้ว่าไม่ถูก..ก็เลยรีบโทรเข้ามาห้ามเธอก่อน..

“..ไม่ควรจะเข้าไปให้พี่หงส์ช่วยด้วย..”พิมพ์ดาวพูด

แม่หมอยิ่งรู้สึกว่าต้องช่วย..

ถ้าจะถามถึงความดื้อดึง..แม้อาจารย์อย่างพิมพ์ดาวจะได้ชื่อว่าดื้อดึงจากพ่อของเธอเองแล้ว..ลูกศิษย์อย่างแม่หมอก็ดื้อดึงไม่แพ้กันแน่นอน..

“..น้องดาวคิดว่า..แค่ดาวตำแหน่งศุภะหรือผู้ช่วยเหลือลงเสียนิด ๆ หน่อย ๆ แค่นี้..พี่จะช่วยไม่ได้เชียวหรือ..”

พิมพ์ดาวนิ่งงัน..มีความรู้สึกผิดเกิดขึ้น..

ก่อนจะพูดขึ้นว่า..

“..พี่หงส์..ดาวรู้นะคะว่าพี่หงส์เป็นคนยังไง..แต่จะบอกพี่หงส์นะคะ..ถ้าพี่หงส์เป็นอะไรไปแม้แต่น้อยนิด..ดาวจะไม่ให้อภัยตัวเองทั้งชีวิต..”

เสียงพิมพ์ดาวสั่นเครือ...

“..ดาวไม่ควรทำแบบนี้เลย..ไม่ควรเลย..”

แม่หมอนิ่ง..รู้ว่าอาจารย์ที่อายุน้อยกว่าคราวลูกคนนี้..รู้สึกผิดแค่ไหน..

แต่แม่หมอยังคงพูดด้วยเสียงเมตตา..

“..น้องดาวคะ..พ่อของน้องดาวเคยสอนพี่..การพยากรณ์รู้ชะตากรรม..ควรจะใช้ควบคู่กับคุณธรรมหรือธรรมะ..และธรรมะข้อหนึ่งที่พี่ยึดถือ..นั่นคือ..ถ้าหากเห็นคนเดือดร้อนถึงตายแล้วไม่ช่วย..ก็ถือว่าใช้ไม่ได้นะคะน้องดาว..”

แม่หมอยิ้ม..

“..พี่จะช่วยคนด้วยคุณธรรมตามที่พ่อของน้องดาวสอนพี่..ต่อให้เป็นอะไรไป..พี่ก็ยอมรับ..และไม่รู้สึกว่าน้องดาวผิดแต่อย่างใด..”

“..พี่หงส์..”พิมพ์ดาวได้แต่กลืนก้อนจุก ๆ ในลำคอ..

“..อย่าซีเรียดเลยค่ะ..แม้ว่าน้องดาวจะเป็นใครที่พี่เพิ่งรู้จัก..แต่หากมีปัญหา..พี่ก็ช่วยค่ะ..”แม่หมอยังคงมีอารมณ์มั่นคงอยู่...

พิมพ์ดาวเหมือนจะร้องไห้..เพราะสะกดกลั้นน้ำตาไม่ไหว..

เธอไม่ควรเลย..ไม่ควรจริง ๆ ..

เพราะแม่หมอหงส์คนที่เป็นลูกศิษย์เธอคนนี้..พร้อมแล้วกับการทำทุกอย่าง..เพื่อช่วยณนนท์..คนรักของเธอ..

คนรักที่ไม่มีวาสนาที่จะได้อยู่ด้วยกัน..

แต่ก็เป็นคนรัก..

.....

บ่าย..อาทิตย์ถัดมา..

แคทกับจีจี้เดินเข้ามาในร้านแม่หมอ..ก่อนจะรู้สึกแปลกใจ..

แคทอดถามเอลลี่ไม่ได้..

“..พี่เอลลี่คะ.รถอาหงส์ไม่อยู่..แปลกจัง..อาหงส์ไปข้างนอกหรือคะ..”

“..ขับออกไปตั้งแต่บ่ายค่ะ..พี่ก็สงสัย..”

“..พี่มัสสุล่ะคะ..”

“.ไม่ได้ไปด้วย..ตอนนี้มัสสุหลับอืดอยู่..น้าหงส์บอกให้เคลียร์คิวบ่ายค่ำของวันนี้ให้หมด..มัสสุถามก็บอกว่ามีธุระส่วนตัว..”

จีจี้ที่ยืนข้าง ๆ แคทก็อดยิ้มไม่ได้..

“..แคท..อาหงส์ไปเจอพ่อเธอแน่เลย..”

แคทหัวเราะ..

“..ถ้าเป็นแบบนั้นนะ..ฉันจะโคตรดีใจเลยล่ะจีจี้..”

เอลลี่ดูจะแปลกใจ..

“..ไม่น่านะ..เพราะหากจะไปเจอพ่อแคท..น้าหงส์ไม่ควรจะมีสีหน้าเครียดขนาดนั้น..”

“..แหม..พี่เอลลี่คะ..ถ้าอาหงส์เดทกับพ่อ..ก็คงจะเครียดแหละค่ะ..อาหงส์เป็นพวกซึนเดเระ..ปากอย่างใจอย่าง..แคทว่านะ..อาหงส์คงหนักใจเพราะเขินและวางตัวไม่ถูก..”

เอลลี่หัวเราะ

“..ถ้าน้าหงส์จะไปเจอพ่อแคทก็ไม่เลวนะ ..ว่าแต่..”เอลลี่มองนาฬิกา.. “..นี่มันเป็นเวลาทำงานไม่ใช่หรือ..พ่อแคทจะออกจากที่ทำงานไปกับน้าหงส์ได้หรือ..”

แคทรู้สึกผิดสังเกต..รีบหยิบมือถือ..และต่อสายหาพ่อ..

ไม่ช้า..พนัสก็รับสาย..

“..เอ๋..เปล่านะ..อาหงส์ไม่ได้มาหาพ่อ..ไม่ได้นัดไม่ได้อะไรกันเลย..”

เสียงพนัสทำให้แคทเริ่มวิตกหันมาหาเอลลี่..

“..พี่เอลลี่คะ.ปรกติอาหงส์ออกไปแบบนี้บ่อยครั้งหรือเปล่า..”

เอลลี่ส่ายหน้า..

“..น้าหงส์ออกไปข้างนอกทุกครั้งต้องไปกับมัสสุค่ะ..อีกอย่าง..ปรกติก็ไม่เคยไปไหนอยู่แล้ว..ถ้ามีธุระ.พี่ก็จะต้องรู้..เพราะมัสสุแฟนพี่เป็นคนคุมคิวงานน้าหงส์..”

“..แคท..”พนัสเรียกลูกสาวเพราะรู้สึกผิดปรกติ.. “..ตกลงอาหงส์เค้าไปไหน..”

“..พ่อ..แคทก็ไม่รู้นะคะ..”แคทดูจะกังวล..

เสียงเปิดประตูอย่างเร่งร้อน...

แคทกับจีจี้รวมถึงเอลลี่ต่างก็ประหลาดใจ..เพราะคนที่เข้ามา..คือหญิงสาวในชุดนักศึกษา ..หน้าตาท่าทีตื่นตระหนก..

“..น้องดาว..”จีจี้เรียก.. “..มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ..อาหงส์ไม่อยู่นะคะ..”

พิมพ์ดาวสีหน้าเครียด..

“..พี่หงส์ออกไปนานหรือยังคะ..”

เอลลี่นิ่งคิด..

“.ก็ราว ๆ ยี่สิบกว่านาทีแล้วล่ะ..”

“..ไปกับใครคะ..”

“..ไปคนเดียว..”เอลลี่ดูงงงวย..

เสียงพิมพ์ดาวดูเครียด..

“..พี่มัสสุอยู่หรือเปล่าคะนี่..”

“..นอนอยู่..”เอลลี่ตอบตามตรง..

“..ปลุกพี่มัสสุเถอะค่ะ..เราต้องไปช่วยพี่หงส์..”

พิมพ์ดาวมือสั่น...

“..ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น..ดาวจะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ทำไป..”

“..เดี๋ยว ๆ น้องดาว..ตกลงนี่มันอะไรกัน..”แคทอดถามไม่ได้..ก่อนจะรีบพูดโทรศัพท์.. “..พ่อ..อย่าเพิ่งวางสายนะคะ..”

ไม่มีเสียล่ะที่คนอย่างพนัสจะวางสาย..

เพราะดูเขาก็ตระหนกไม่น้อยเหมือนกัน..

“..พ่อจะไม่วางสาย..”เสียงพนัสพูด.. “..ตอนนี้พ่ออยู่ในรถแล้ว..บอกมาว่าจะต้องไปที่ไหน..พ่อจะไปช่วยอาหงส์เค้าเอง..”

เหมือนเสียงสนทนาจะเข้าไปในสายให้พนัสได้ยิน..และเขาก็ไม่รอเวลาแม้แต่น้อย..ไม่กี่อึดใจก็ไปถึงรถตัวเองแล้ว..

เขารู้ว่าไม่ว่าอย่างไร..เขาต้องออกไปช่วยแม่หมอหงส์...

คนที่เขายอมรับว่า..มอบหัวใจให้ไปนานนักหนาแล้ว...

....

ณนนท์ขับรถไปตามทาง..อารมณ์ขุ่นมัวเล็กน้อยเพราะเพิ่งทะเลาะกับพิมพ์ดาวไป

มีภาระถูกใช้ให้ไปดูที่ซึ่งครอบครัวจะซื้อมาทำอาคารพาณิชย์ขาย..ในฐานะของคนที่ได้รับมรดกเพียงคนเดียว..ต้องทำอะไรแบบนี้ไว้บ้าง..

จริง ๆ จะให้ใครไปดูก็ได้..แต่เหมือนที่ปรึกษาก็เจาะจงให้เขาเป็นคนไปทำ..บอกว่า..จะได้เรียนรู้ไว้

มันก็ประหลาดอยู่หรอก..แต่ทำไงได้..แม้จะมีสิทธิ์ในมรดกของตระกูล..แต่ก็ยังถือว่าตัวเองยังเด็ก..ต้องฟังผู้ใหญ่ที่เป็นที่ปรึกษาอยู่แล้ว..

แต่พิมพ์ดาวสิ..ทั้งงอแง..ทั้งไม่ยอมให้ไป..บอกให้มาหา..มารับ..ก็คนมันติดงานนี่จะให้ทำไง..วันนี้ไม่มีเรียน..ก็ต้องทำงานให้ตระกูลอยู่แล้ว..

ผู้หญิงนี่แปลก..

ณนนท์อารมณ์ขุ่นมัว..งี่เง่าชะมัดเลยยัยนี่..เทก็เสียดาย..เพราะคบกันมาสองปีแล้ว..พิมพ์ดาวน่ารัก..นิสัยดี..แต่ทำไมวันนี้ถึงงี่เง่าจัง..

แค่ไปดูที่..ถ่ายรูปมา..แล้วก็ไปพิจารณาว่าสมควรจะซื้อไปทำอาคารพาณิชย์หรือไม่..มันจะยากตรงไหน..

แต่..ทำไมต้องให้เรามาด้วยวะ..ไม่เข้าใจเหมือนกัน..หรือจะฝึกเรา..

ครอบครัวสั่งสอนเสมอ..ทำงานต้องรู้จริง.ทำเป็นตั้งแต่งานระดับล่างสุด..เข้าใจทุกอย่าง..ไม่อย่างนั้น..จะชี้นำ..บริหารกิจการได้อย่างไร..

ดูจะเหมือนกับตระกูลใหญ่ตระกูลมหาเศรษฐีบางตระกูลที่ฝึกลูกหลานให้เรียนรู้ทุกอย่างกระมัง..

หลังจากถึงที่หมายที่ได้รับโลเคชั่นจากมือถือ..ก็เดินดู..ถ่ายรูป..ที่มันก็ใช้ได้..แต่ต้องเอาไปประเมินว่า..อนาคตมันจะเป็นอย่างไร..

ไม่ได้ซื้อเพราะปัจจุบันมันเป็นอย่างไร..แต่ต้องคาดการณ์ว่า..อนาคตมันจะเป็นอย่างไร..นี่คือสิ่งที่ครอบครัวสอนกันมา..

แต่..ทำไมให้มาทำคนเดียวหว่า..เขาไม่เข้าใจ..

เสร็จสรรพก็ขึ้นรถ..ขับกลับ..เอาล่ะ..ว่างแล้ว..จะต้องไปหายัยงี่เง่านั้นสักหน่อย..

ทางเปลี่ยวพอใช้..พอเลี้ยวโค้ง..ก็ใจหาย ..เพราะมีรถคันหนึ่งสวนทางกินเลนมา..เฮ้ย..รถบัสอะไรวะเนี่ย..

แต่ไม่ทันที่จะตั้งหลักตั้งตัว..ท้ายก็ถูกรถคันหนึ่งชน..จนเสียระยะและการทรงตัว..ทำให้วิ่งตกข้างทาง..แต่ก็รอดจากการถูกรถบัสชน..ซึ่งหากโดนรถบัสคันนี้ชน..คงเรื่องใหญ่แน่..

แต่รถคันนั้นสิ..โดนรถบัสเฉี่ยวกลิ้งไปข้างทางแล้ว..

ณนนท์จอดรถ..ใจหาย..รถบัสหายไปเพราะผิดเต็ม ๆ รีบเผ่นเพื่อไม่ให้ตัวเองตกเป็นผู้ต้องหา..

แต่รถอีกคันสิ..หงายท้องล้อชี้ฟ้า..

จะมากจะน้อย..เค้าก็ช่วยเราไว้..

ณนนท์รีบลงจากรถ..หยิบมือถือโทรแจ้งเหตุร้าย..วิ่งไปที่รถโตโยต้าคันนั้น..

ร่างหนึ่งออกมาจากรถที่ตะแคงชี้ฟ้า..เลือดอาบ..เป็นผู้หญิง..แต่..คุ้นมาก..

รถคันหนึ่งวิ่งมาจากไหนไม่รู้..รีบจอดข้างทาง..และคนขับวิ่งลงมา..

ยังจะมีรถอีกคันตามมาด้วย..

ณนนท์ยังตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น..

และยิ่งตะลึงที่เห็นพิมพ์ดาว..

พิมพ์ดาวมาได้ยังไงกัน..

และเธอร้องไห้เมื่อเห็นใครบางคนที่เลือดอาบนั้น..

ณนนท์จำได้แล้ว..คน ๆ นั้น ..คือคนที่พิมพ์ดาวเรียกว่า พี่หงส์..

แม่หมอ..แม่หมอหงส์.

นี่แม่หมอมาช่วยเราหรือนี่....

.....

ร่างของแม่หมอถูกวางบนเตียง..และบุรุษพยาบาลเข็นไปที่ห้องฉุกเฉิน..

พนัสกับพิมพ์ดาวเดินตามไม่ห่าง..สีหน้าพิมพ์ดาวหวาดกลัว..ในขณะที่พนัสเคร่งเครียด..ส่วนแม่หมอหงส์หลับตาไม่ได้สติ..

เตียงเข็นเข้าห้องฉุกเฉินแล้ว..

ทุกคนยืนออกันหน้าห้อง..ก่อนจะแยกย้ายกันหาที่นั่ง

แคทกับจีจี้นั่งด้วยกัน..ในขณะที่มัสสุเช็ดเลือดที่แว่นตาของแม่หมอ..กดโทรหาเอลลี่..รายงานผลให้ทราบ..

“..ดีนะที่จีจี้มีรถ..เลยพาฉันกับพิมพ์ดาวไปยังที่เกิดเหตุได้..”มัสสุพูด.. “..บ้าชะมัดเลย..เจ๊เค้าทำอะไรของเค้าเนี่ย..”

พิมพ์ดาวร้องไห้..ณนนท์ที่อยู่ข้าง ๆ ตลอดก็ปลอบใจ..

“..พี่หงส์ไม่เป็นไรหรอก..ผมเชื่อนะ..แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงมาช่วยผม..”

“..นนท์..”พิมพ์ดาวพูด.. “..พูดไปเธอก็คงไม่เชื่อหรอก..แต่สิ่งนี้..ฉันกับพี่หงส์รู้ล่วงหน้า..และฉันพยายามจะเตือนเธอ..แต่ไม่สำเร็จ..”

ณนนท์ขมวดคิ้ว..

“..อย่าบอกนะว่าที่เธองี่เง่าใส่ฉันวันนี้..เพราะว่าเธอจะห้ามไม่ให้ฉันดูที่..”

“..ใช่..”พิมพ์ดาวปาดน้ำตา.. “..เธอคงไม่เชื่อหรอก..”

ณนนท์โอบไหล่คนรัก..นิ่งอึ้ง..นิ่งงัน..

“..พี่หงส์ก็รู้ใช่ไหม..”

“..ใช่..เพราะฉันไปขอร้องให้พี่เค้าช่วย..และเขาก็ช่วยเพราะฉันสอนวิชาโหราศาสตร์ให้เขา..แต่..ฉันไม่ควรไปทำแบบนั้นเลย..ถ้าใครสักคนจะต้องไปนอนในห้องฉุกเฉินนั่น..มันควรจะเป็นฉัน..ไม่ใช่พี่หงส์..”

ณนนท์ถอนหายใจ..

“..เรื่องมันเหลือเชื่อ..ขอโทษที่ฉันไม่ยอมฟังเธอ..แต่ใครจะคิดล่ะว่ามันจะเป็นจริงขึ้นมาได้..จะมีใครมองอุบัติเหตุในอนาคตได้ขนาดนี้..”

“..มันไม่ใช่อุบัติเหตุ..นนท์..ไม่ใช่..”พิมพ์ดาวเม้มปาก.. “..มันคือการฆาตกรรม..มีคนอยากให้เธอตาย..”

ณนนท์ชะงัก..

“..พูดเป็นเล่นไปน่า..นี่จะอ่านนิยายนักสืบมากไปหรือเปล่า..”

คน ๆ หนึ่งเดินเข้ามา..

เป็นชายกลางคนที่ดูหล่อเหลา..คมสัน..

สีหน้าเขาเครียด..แต่ก็ยังมีความอบอุ่นอยู่เสมอ..

“..สิ่งที่แม่หมอหงส์ทำ..ต้องมีเหตุผลเสมอ..และฉันไม่เชื่อว่าสิ่งเหล่านี้มันเป็นอุบัติเหตุ..ฉันเป็นเจ้าหน้าที่ของกรมสืบสวนคดีพิเศษ..ถ้าเป็นไปได้..ขอรู้เรื่องของเธอสักหน่อยได้ไหม..”

พิมพ์ดาวยังคงเสียใจ..แต่ก็ยังไม่รู้จักชายกลางคนคนนี้..

จนกระทั่งแคทเห็นว่าควรจะเข้ามาเป็นตัวเชื่อมสัมพันธ์สักหน่อย..ก็เดินเข้ามาสมทบพร้อมกับจีจี้..

“..น้องดาว..น้องนนท์คะ..นี่พ่อพี่เองค่ะ..พ่อคะ..น้องดาวเป็นคนสอนวิชาโหราศาสตร์ให้อาหงส์..เห็นเด็ก ๆ แบบนี้..ดูดวงเก่งมากเลยนะคะ..เก่งกว่าอาหงส์อีกมั้งเพราะสอนมากับมือนี่ใช่ไหมน้องดาว..”

พิมพ์ดาวยิ้มรับทั้งที่น้ำตายังชื้นอยู่

ใช่..ชายกลางคนคือ พนัส..

และไม่ว่าเขาห่วงแม่หมอหงส์แค่ไหน..แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้..คือ..ต้องสานต่อสิ่งที่แม่หมอทำให้เสร็จ..ทางเดียวที่จะทำให้แม่หมอคลายกังวล..และพักรักษาตัวได้เต็มที่

เพียงแต่..ก็ขอให้มันเป็นแค่บาดเจ็บ.ที่ไม่ร้ายแรงจนเกินเยียวยา..

ณนนท์หน้าซีด..หากว่าทั้งหมดเป็นอุบัติเหตุ.เขาก็อาจจะไม่มีความกังวลมากเท่านี้..

นี่คือคดีฆาตกรรมเลยหรือ..

ใครล่ะที่จะคิดจะฆ่าเขา..

พนัสหันมาทางพิมพ์ดาว..

“..ถ้าเธอเป็นคนสอนวิชาโหราศาสตร์ให้แม่หมอหงส์..แปลว่า..เธอก็รู้เรื่องทั้งหมดในทางดวงชะตาด้วยใช่ไหม..”

พิมพ์ดาวพยักหน้า..

“..หนูไม่ควรเอาเรื่องพวกนี้มาให้พี่หงส์เลย..ไม่ควรจริง ๆ ..เรื่องของนนท์..หนูควรจะแก้ไขด้วยตัวเอง..หนูรู้ว่า คนที่จะแก้ไขเรื่องนี้..จะต้องถูกผลลัพธ์อะไรบ้าง..แต่หนูก็ยังเอาเรื่องเหล่านี้มาให้พี่หงส์ช่วย..”

ณนนท์ถอนหายใจ..

“..ผมไม่เชื่อว่าจะเป็นคดีฆาตกรรมนะครับ..ผมไม่มีศัตรูที่ไหน..ไม่มีเรื่องมีราวกับใคร..แล้วทำไมถึงต้องมาฆ่าผมล่ะ..แต่ผมซาบซึ้งกับความพยายามที่จะระงับเหตุร้าย..คืออุบัติเหตุให้ผมนะครับ..”

พนัสนิ่ง...ก่อนจะพูดขึ้นในที่สุด..

“..ฉันรู้จักหงส์ดี..รู้จักดีที่สุด..หงส์เคยคุยกับฉัน..ขอให้ฉันช่วย..แต่ก็คงจะมาเอะใจกับผลตอบแทนที่ได้รับในทางดวงชะตา..ก็เลยเปลี่ยนใจ..จัดการเรื่องราวเหล่านี้เอง..”

เขาพูดอีกว่า..

“..หงส์คงเชื่อว่านี่เป็นคดีฆาตกรรม..จึงติดต่อฉันในช่วงแรก..และต่อจากนี้..หน้าที่เกี่ยวกับคดี..จะเป็นของฉันแล้วล่ะ..”พนัสพูดเสียงเยียบเย็น..

เขาหันมาทางณนนท์..

“..เธอต้องให้ข้อมูลกับฉันในสิ่งที่ฉันอยากรู้..ถ้าเธอตอบไม่ได้..ก็คือตอบไม่ได้..ไม่ต้องกังวลไป..ฉันไม่คาดคั้นเธอทุกเรื่องหรอก..และหากคิดว่านี่อยากจะตอบแทนแม่หมอหงส์ที่เข้ามาช่วยคุณไว้..ก็แค่..ให้ความร่วมมือเท่านั้น..”

เขาหันมาทางพิมพ์ดาว..

“.และเธอ..ในฐานะอาจารย์ของหงส์..ต้องเก่งกว่าหงส์อยู่แล้ว..เธอต้องช่วยฉันเหมือนกันนะ..ช่วยเติมในสิ่งที่เราขาด..นั่นคือ..การวิเคราะสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยหลักโหราศาสตร์ที่หงส์ทำมาตลอด..และมันได้ผลทุกครั้ง..”

เขาหันมาทางประตูห้องฉุกเฉิน..

“..ขอเวลาให้ฉันแน่ใจว่าหงส์ไม่เป็นอะไร..เรื่องมันจะต้องสานต่อ..และแม้ว่าหงส์จะมีอะไรที่ร้ายแรงเกิดขึ้น..ฉันจะสัญญากับหงส์ว่าจะทำต่อให้เอง..”

สีหน้าที่นิ่งขรึม..แต่พิมพ์ดาวก็รู้ว่าพนัสคิดอะไร.รู้สึกอะไร..มองมาที่แคทก็ดูจะกังวลแทนพ่อเหมือนกัน..

นี่คือความรัก..

ใช่..ความรัก..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #17 H y d r a n g e a r™ (@gearloveyou) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 13:33

    รอบนี้คนสืบคดีไม่ใช่แม่หมอหงส์แล้ว ขอให้แม่หมอปลอดภัยนะ

    ฮือออออออ ร้องไห้ด้วยคน ไม่คิดว่าทุกอย่างจะเกิดไวแบบนี้

    นึกว่ามีช่วงที่แม่หมอไปสกัดคนร้าย แล้วนำข้อมูลมาสืบสวนต่อ

    กลายเป็นว่าไปสกัดคนร้ายแล้วตัวเองโดนแทน T^T

    เป็นกำลังใจให้นะ รอตอนต่อ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 พฤษภาคม 2561 / 13:33
    #17
    2
    • #17-1 จันทร์อรุณ (@rashy18) (จากตอนที่ 17)
      19 พฤษภาคม 2561 / 14:21
      ดิฉันต้องขออภัยอย่างแรง เพราะงานเยอะจนไม่มีเวลาแต่ง จะพยายามหาเวลานะคะ ขอบคุณมากค่ะที่ติดตาม แม่-ังไงก็รอดค่ะ แต่ ...
      #17-1
    • #17-2 H y d r a n g e a r™ (@gearloveyou) (จากตอนที่ 17)
      29 พฤษภาคม 2561 / 17:05
      ไม่ต้องรีบเด้อ แต่งตามเวลาที่สะดวกดีกว่า สู้ ๆ น้า ;-;
      #17-2
  2. #14 คุณเนโก๊ะฯ (@n-e-s-t) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 03:10
    งื้อแม่หมอออออออออ มาลุ้นนนน
    #14
    0