[NCT X YOU] gang's fruad.

ตอนที่ 9 : GANG'S FRUAD : WE WILL DANGEROUS -100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 713
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    21 มี.ค. 62


NCT Jaehyun





( นัมฮันวอล มาที่ทางเข้าหน้าหมู่บ้านไกลอยู่เหมือนกันกลับบ้านไปจอดมอไซเธอด้วย เพราะรถที่เธอรักพวกพี่จอดทิ้งไว้ กลับบ้านไปเลยนะไม่ต้องรอ )โดยองพูดผ่านโทรศัพท์ คุณยังไม่ทันเอ่ยถามอะไรพวกเขาสักคำว่าจะด่าสักฉาดที่ทำอะไรโง่ๆแบบนี้ ไปกันแค่สามสี่คนแบบนั้นจะรอดได้ยังไงกัน

 

พี่โดยอง! อะไรของเขาวะ!”ฮันวอลลูบหัวป้อยๆก่อนจะยอมปิดกระจกหมวกกันน็อกเอาไว้ตามเดิมและขับรถกลับบ้านไม่ใช่ทางเดิมเพราะจะเข้าทางหลังหมู่บ้านแทน อาจจะนานหน่อยแต่ก็เพื่อความปลอดภัยของห้องทำงานมาร์คด้วย ที่เป็นห้องนอนของเขาไปด้วยชั้นสอง

 

ทำไมกลับมาไวจังวะจองอูที่กำลังซดมาม่าเห็นคุณสวมหมวกกันน็อกเดินเข้ามาในบ้านและถอดออกอย่างงุนงง ยังรู้สึกสงสัยสี่คนนั้นไม่หายเลยด้วยซ้ำแต่ก็นั่นแหละฮันวอลส่ายหน้าพลางโบกมือบอกด้วยว่าไม่มีอะไรก่อนจะเดินเท้าไปทางหน้าหมู่บ้านอย่างที่โดยองบอก เอารถคันโปรดกูไปขับไม่พอยังทำทิ้งไว้เหมือนหมูเหมือนหมาอีกแล้วนะคนพวกนี้เนี่ย

 

“What..”ร่างเล็กปิดปากแน่นเมื่อเห็นคนนอนเกลื่อนเล็กน้อย หญิงสาวพยายามเดินให้เงียบที่สุดก่อนที่จะมองเข้าไปในรถว่ามีคนหรือไม่เมื่อลองเปิดดูก็พบว่าล็อกรถไว้เป็นอย่างดี โชคดีที่ฮันวอลยังมีกุญแจเพราะตรงนี้ถ้าไม่มีมาร์คระบบเทคโนโลยีเธออาจจะเปิดรถได้แต่ทำให้รถขับไปไม่ได้หรอก ฮันวอลรีบถอยรถพร้อมกับเลี้ยวออกจากกองซากคนที่น่าจะสู้กันแรงอยู่เพื่อเข้าหมู่บ้าน

 

มีเรื่องอะไรให้ช่วยมั้ยครับคุณฮันวอล

 

ข้างหน้าหมู่บ้านมีพวกนักเลงเต็มไปหมดเลยค่ะ ยังไงก็ช่วยแจ้งตำรวจหน่อยนะคะฮันวอลบอกกับซีวอนที่เห็นใบหน้าเป็นกังวลปนตกใจของเธอแล้วก็รู้สึกเป็นห่วงเล็กน้อย เขาพยักหน้าพร้อมกับประสานงานกับยามด้านหลัง ระวังตัวด้วยนะคะ

 

ครับ คุณฮันวอลก็เหมือนกัน

 

ว่าแต่ทำไมถึงเข้ากะดึกคะ?

 

ลุงผมป่วยน่ะครับ

 

ถ้ามีอะไรให้ช่วยบอกได้เลยนะคะฮันวอลเน้นย้ำเป็นสิ่งสุดท้ายก่อนจะขับตรงเข้าไปในกลางซอยทันที ร่างเล็กจอดมันไว้ที่โรงจอดรถปกติไม่ได้ลงไปชั้นล่างเพราะอยากรู้ว่าสามคนนั้นมาถึงหรือยังพอเปิดประตูมาก็ได้รู้เลยว่า

 

โอ๊ย!!! ไอ้ห่ามึงก็ใส่ยาเบาๆได้ปะวะกูก็เจ็บเป็นนะเว้ยเสียงโวยวายของลีแทยงดังมาแต่ไกล นัมฮันวอลจึงได้เดินไปพร้อมกับสีหน้าบึ้งตึงพวกเขาไปก่อเรื่องอะไรมาอีกแล้วเนี่ย นี่!!”

 

..

 

ไปโดนอะไรกันมาวะ..เนี่ยฮันวอลเห็นใบหน้าเละเทะของทุกคนแล้วกุมขมับ เมื่อคิดได้แบบนั้นจึงพุ่งไปหามาร์คก่อน เขา..เป็นคนเกล็ดเลือดต่ำนี่! สีหน้าของเธอคงจะน่าตกใจมากเพราะทำให้โดยองและแทยงรีบคว้าแขนของเธอเอาไว้เสียก่อน มะ..มาร์ค

 

ไม่เป็นไรหรอกน่าไม่เจ็บมากเท่าไหร่โดยองเอ่ยไว้ก่อนและชี้ให้ดูว่ามาร์คอยู่ชั้นสองกำลังนั่งทำงานอยู่แน่ๆ ฮันวอลสะบัดแขนจากทั้งคู่ก่อนจะรีบก้าวขึ้นบันไดไปสองก้าวก็วิ่งลงมาเอาอุปกรณ์ปฐมพยาบาลไปข้างบนหนึ่งกล่อง

 

กูก็เจ็บอยู่ตรงนี้มั้ยหา!”แทยงตะโกนฝ่าขึ้นไป

 

สองคนนั้นไม่มีอะไรเกินเลยกันจริงดิจองอูพูดขึ้นระหว่างทำแผลให้กับโดยอง โดยองส่ายหน้าเล็กน้อยและมองหน้าของแจฮยอนไปด้วยที่ตอนนี้มันไม่ยอมให้ใครมาแตะหน้าอาจจะเป็นเพราะว่าลูคัสเองก็ทำให้แทยงอยู่ด้วยแหละมั้งเลยไม่มีเวลาว่างไปดูมันที่ตอนนี้นอนแอ้งแม้งอยู่แบบนั้น

 

เพื่อนกันเห็นว่าอยู่ด้วยกันมาสองปีก่อนจะมาหาพวกกูอีก

 

เห..ลูคัสส่งเสียงสงสัยทันที อยู่ด้วยกันสองปีเนี่ยนะ แบบไม่มีอะไรเกินเลยด้วยทั้งๆที่ฮันวอลก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไรทำไมภูมิต้านทานมาร์คลีมันเยอะขนาดนั้นขนาดเขาเองยังรู้สึกนับถือฮันวอลเลยนะ

 

ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางเท่าไหร่เจอกันอีกทีก็..ฮันวอลอยู่ในคุก

 

แล้วทำไม..แจฮยอนที่พลิกหน้ามาถามพร้อมกับแสดงสีหน้าเหยเกเพราะเจ็บแผลทุกส่วนบนร่างกาย ไม่ใช่ว่าเขาสู้ไม่เป็น เขาสู้ได้แต่ว่ามากันเป็นสิบยี่สิบแบบนั้นสู้คนเดียวมันก็เกินไปหน่อยมั้ง อยากรู้เชียวนะมึง

 

กูเป็นคนไปเจอไอ้มาร์คเละตุ้มเป๊ะเลยมั้งตอนนั้น มันโดนซ้อมอยู่โกดังไอ้ห่าคนนึงที่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าใครโดยองเค้นเสียงตอบกลับไปเพราะความโกรธแค้นที่สุมอยู่ในอกตลอดเวลา ตอนนั้นเขาไปมาร์คแทบจะตายอยู่แล้ว ขนาดไม่รู้จักกันยังรู้สึกสงสารขนาดนั้นมันพูดอยู่คำเดียวนั่นแหละ

 

แล้วฮันวอลทำไมเจอแยกกันละพี่โดยองลูคัสเอ่ยถามเพราะความสงสัยไหนว่าสองคนนั้นอยู่ด้วยกันมาก่อน

 

ฮันวอลอยู่ในคุกเพราะเป็นคนซ้อมคนทำไอ้มาร์ค

 

คดีพยายามฆ่า

 

และฉันจะฆ่าพี่เป็นคนที่สองถ้าวันหลังพาไอ้เนิร์ดเนี่ยไปบู๊อีก ก็บอกอยู่เนี่ยว่ามันต่อยตีไม่เป็น!!!”เสียงโวยวายดังมาจากชั้นบนพร้อมกับฮันวอลเดินกระแทกเท้าลงมาทุกคนด้านล่างสะดุ้งจนตัวโยนก่อนที่โดยองจะเอ่ยขอบใจจองอูและรีบเดินไปเพื่ออาบน้ำนอนอีกนัยนะนึงก็คือหนีเธอนั่นแหละ

 

เอ้าแล้วนั่นไม่ทำให้แจฮยอนหรือไง

 

ผมไม่ว่างอะตอนแรกลูกพี่ลูคัสตอบกลับด้วยรอยยิ้มแหยๆ และชี้ไปที่หัวของแทยงยังมีเลือดไหลอยู่เลย ร่างเล็กจึงเดินไปที่โซฟาตัวยาวพร้อมกับยืนค้ำหัวเขาที่นอนอยู่ ลุกไม่ไหวอ่อ

 

อือ

 

มาๆฮันวอลค่อยๆพยุงคนเจ็บให้นั่งพิงดีๆ ก่อนที่จะเริ่มเปิดกล่องล้างแผลให้ หวา..แผลน่ากลัวจะตายเลยเนี่ย คุณมองแผลบนใบหน้าของเขาอย่างพินิจดูว่าควรจะเริ่มจากตรงไหนก่อน จองอูมองภาพของทั้งสองคนแค่ครู่เดียวก่อนจะขอตัวไปนอนก่อนเพราะยังไงก็มีคนทำแผลให้เพื่อนเขาแล้วนี่ แทยงเองก็หลับคาโซฟาไปแล้วโดยมีลูคัสคอยทำแผลและแปะผ้าก๊อซให้เป็นอย่างดี

 

นายขึ้นไปนอนเลยลูคัสเดี๋ยวให้พี่แทยงนอนนี่แหละไม่เป็นไร เฝ้าบ้าน

 

โอเค งั้นฝันดีนะลูกพี่

 

ฮ่าๆ โอเคนายก็ด้วยฝันดีลูคัสร่างเล็กไม่คิดว่าเขาจะเรียกคุณแบบนั้นจริงๆนี่น่า พอคิดแล้วมันก็ขำเมื่อคนตัวโตกว่าตั้ง20กว่าเซ็นเรียกแบบนั้นพร้อมกับรอยยิ้มที่ไม่มีพิศมีภัยอะไรที่สุดในนี้แล้ว ก่อนจะหันมามองคนตัวโตที่มองอย่างสงสัยตลอดเวลาอยู่นั่นแหละ

 

อะไรมองหน้าแบบนี้กลัวฉันหรือไง?

 

ก็เปล่า

 

อยากให้เล่าหรอฮันวอลถามพร้อมกับคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อให้พอดีกับเขาแต่มันก็ยังไม่พอดีเสียที จึงต้องจับเขานอนลงอีกรอบโดยมีหมอนหนุนเอาไว้เพื่อที่จัดการกับใบหน้าได้ง่ายกว่านี้ แจฮยอนพยักหน้าขึ้นลงเพราะเขาเองก็อยากรู้

 

ก็..คนนั้นสั่งให้เพื่อนฉันทำเรื่องเลวๆ โดยการใส่ร้ายคนคนนึงด้วยความสามารถของเพื่อนฉันฮันวอลชุบสำลีกับแอลกอฮอลล์และกดมันลงแผ่วเบาเสียงซี๊ดดังมาเล็กน้อยก่อนที่เธอจะยกยิ้มมุมปากขึ้นเพราะตลกที่เขาเองก็เจ็บเป็นเหมือนกันไม่ได้ขี้เก๊กตลอดเวลา

 

มาร์คไม่อยากทำแต่ทำยังไงได้ตอนนั้นเราไม่เหลืออะไรกัน การทำงานโดยที่ไม่เลือกมันก็ต้องทำ

 

“..”

 

ฉันเองก็ยังไม่พร้อมกับการไปช่วยงานเขา..อืม ยังไงดีล่ะมาร์คไม่ทำมั้งเพราะคนนั้นเขาเองก็มีครอบครัวเล็กๆไม่เคยทำอะไรผิด เขาโดนซ้อม..และเขาจะไม่เกือบตายเลยถ้าเกิดไอ้แก่นั่นมันจะไม่เข้ามา..เสียงของฮันวอลขาดห้วงไปชั่วครู่พร้อมกับดวงตากลมโตของเธอสั่นไหวเพียงเสี้ยววิก่อนจะกลับมาเป็นเรียบนิ่งดั่งแม่น้ำที่แสนสงบเช่นเดิม มือเธอก็ยังทำแผลไม่ขาดสาย

 

..

 

นายก็คงรู้ว่ามันจะทำอะไรฉันละนะคงไม่ต้องพูด ฮะๆ เขาขวางเอาไว้และก็โดนลูกน้องมันซ้อม ฉันทนไม่ได้มาร์คปกป้องฉันมาตลอดจากวันนั้นถึงวันนี้ วันนั้นฉันยอมรับตรงๆว่าฟิลส์ขาดไปหมด ฉันทุบพวกมันด้วยไม้เบสบอลอันเดียวหักไปหมด พอใช้มือก็เหมือนกันฉันซัดพวกมันไม่เลือกหน้าเลยล่ะแต่พลาดท่านิดหน่อยเอง

 

ไอ้แก่นั่นมันใช้มีดฉันเองก็กลัวตายเหมือนกัน ฉันแย่งมีดมาได้และแทงมันก่อน..ป้องกันตัวน่ะรู้จักมั้ยฮันวอลขำตัวเองเมื่อก่อนนั้นที่พอแทงคนเสร็จแล้วก็โยนมีดลงที่พื้นพร้อมกับลูบใบหน้าชุ่มเหงื่อไม่ได้กลัวว่าตัวเองจะติดคุก กลัวอย่างเดียวว่ามาร์คจะตายเพราะร่างกายเขาไม่ได้แข็งแรงอะไรมากขนาดนั้น

 

แล้วเธอทำยังไงต่อไปละ

 

ฉันหรอ..ก็โดนพวกนั้นจับไปซ้อมไงล่ะ มันยังมาไม่หมดอาจจะโชคดีที่ตำรวจมาเจอฉันพอดีแต่สำหรับฉันมันนรกมาก ฉันถูกขุดคุ้ยหลายอย่างเลยเถอะฮันวอลคงจะหงุดหงิดจริงๆจนมาลงกับแผลของผมแทน น่ะๆๆๆ มันเจ็บนะ

 

โทษทีอารมณ์มันขึ้น หงุดหงิดน่ะ

 

ตอนนั้นลีแทยงเป็นคนเจอฉันก่อน เขาเหมือนจะเข้ามาต้มพวกนั้นโชคดีที่ฉันเห็นก่อน ฉันสามารถหนีออกไปเลยก็ได้ความจริงแล้วแต่ฉันหนีออกไปก็โดนประกาศจับอยู่ดีสู้ให้มันจบแบบนี้ดีกว่า

 

แสดงว่า..แทยงช่วยเธอออกมา

 

อือ ข้อตกลงของพวกฉันน่ะบอกไม่ได้

 

นายรู้มั้ยว่าพวกฉันไม่หักหลังพวกนายแน่นอน เพราะแบบนั้นอย่าทำอะไรแบบนั้นเด็ดขาดเลยนะ ฉันอยากมีเพื่อนนอกจากพวกนั้นบ้างฮันวอลจัดการทุกอย่างเสร็จหมดแล้วพลางชี้เสื้อของผมให้ถอดออกก่อน ผมใส่เสื้อฮู้ทออกไปน่ะ อ่า..ผมพยักหน้าตอบรับเธอทั้งคำตอบและทั้งที่เธอบอกให้ผมถอดเสื้อฮู้ทออกด้วย

 

เจ็บหนักสินะพวกนั้นก็อย่างงั้นแหละ เขาไม่เก่งอะไรแบบนี้แต่ก็พยายามช่วยนายเต็มที่ใช่มั้ยละ

 

อืม แทยงน่ะพยายามสุดเลย พยายามไม่ให้หน้าโดนต่อยน่ะ

 

พี่โดยองเขาต่อยไหวอยู่อาจจะไม่เก่งแต่เขาก็พอไหวน่าคุณบอกประกอบไปด้วยและจับแขนของคนตัวสูงกว่าที่ตอนนี้ใส่เพียงเสื้อกล้ามแขนลึกที่ผ่าจนเห็นกล้ามเนื้อด้านในจนหมด คุณเมินหน้าหนีเพราะรู้สึกไม่คุ้นเคยปกติพี่แทยงมันเจ็บที่ไหนละ พี่โดยองก็ด้วย ยิ่งมาร์คยิ่งตัดไปเลยพวกไม่มีซิกแพกน่ะ

 

อย่ามองหน้าฉันบ่อย

 

หา

 

ฉันเป็นคนตรงๆจะพูดตรงๆเลยนะ แบบไม่โกหกมองตาฉันดูแจฮยอน นายเป็นคนแรกที่ทำให้ฉันเขวขนาดนี้ ขนาดนายมองหน้าฉันแบบนี้ฉันยังรู้สึกแปลกๆเลย เพราะแบบนั้นอย่ามองกันด้วยสายตาแบบนั้นเชียว

 

แบบไหน

 

แบบที่เหมือนนายสนใจฉันนี่ไงละฮันวอลหันไปสบตาคนตัวสูงที่ยังจ้องตาเธอไม่เลิกแบบนี้ทันที เธออยู่ใกล้เขาบ่อยมากไม่ได้เพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกันมันวูบวาบเหมือนต้องการเขาตลอดเวลา ทั้งสายตา ทั้งสัมผัสที่เขามักจะช่วยเวลาวิ่งไม่ทันตอนช่วยอารยองมันไม่เหมือนทั้งแทยงและโดยองเลยสักคน

 

เพราะแบบนั้นการเตือนเขาไม่ให้เข้าใกล้กันเกินจำเป็นคงดีที่สุด

 

ไม่รู้สิ เธอน่ามองมั้งเป็นผู้หญิงคนเดียวที่นี่ก็งี้แหละ

 

ค่อยยังชั่ว

 

ถ้าวันไหนมันเกินกว่านั้นฉันจะบอกนะนัมฮันวอล

 

เช่นกัน

 

เริ่มจากวันนี้ฉันก็รู้สึกปั่นป่วนแล้วจองแจฮยอน




-TALK-

อุ๊ยๆๆๆๆๆ เอ๊อๆๆๆๆๆ คริคริ เป็นคนตรงๆก็บอกเขาไปตรงๆเลยว่ารู้สึกแปลกๆ นี่แหละค่ะเจอกันแค่เดือนกว่าๆ ปิ๊งกันแล้วนะคะ แสดงว่าคุณเจย์คงหล่อมากแน่ๆเลย ฮี่ๆๆๆ

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

228 ความคิดเห็น

  1. #175 JK_nest9704 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 22:34

    อะไรกันเนี่ย! มันเป็นความเหมือนจะชัดเจนแต่ก็ยังไม่ชัด แต่คือฉันก็เขินแหล่ะ >\\\\<

    #175
    0
  2. #43 Napat7639 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 11:12

    😍😍😍😍
    #43
    0
  3. #42 ใส่ใจและผูก1000 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 10:53
    เขินนนนนนนนนนนน
    #42
    0