จบแล้ว {Fic BTS} The Flower {KookV} #Flowerkookv

ตอนที่ 6 : Chapter 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 520 ครั้ง
    11 ธ.ค. 61


Chapter 6

 

“เริ่มจากอักษรรูนและการอ่านแผนที่ดวงดาวก็แล้วกัน” 

จอนจองกุกบอกกับตัวเองก่อนจะนั่งลงหลังโต๊ะเขียนหนังสือในห้องนอนของเขา ตำราอักษรรูนที่คิมนัมจุนให้มาถูกวางทิ้งเอาไว้ริมขอบโต๊ะ เด็กหนุ่มเอื้อมมือไปกดปุ่มเปิดคอมพิวเตอร์รอจนมันทำงานแล้วจึงค่อยพิมพ์หาข้อมูลเข้าไปในเว็บ Search engine ชื่อดังระดับโลกอย่าง Google

ในโลกที่โครงข่ายสัญญาณเชื่อมต่อไร้สายเชื่อมโลกกว้างเข้าด้วยกันเช่นนี้ จองกุกเคยชินกับการอ่านข้อความบนจอภาพมากกว่าอ่านจากในหนังสือ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าหนังสือพวกนั้นเพิ่งจะถูกสร้างขึ้นมาจากความว่างเปล่า ด้วยน้ำมือของชายหนุ่มคนดังเจ้าของพิพิธภัณฑ์และมหาวิทยาลัยแห่งเดียวของเมืองที่เขากำลังจะไปเข้าเรียน

ทว่าจองกุกต้องผิดหวังเมื่อข้อมูลที่เขาได้จากในเว็บไซต์ต่างๆนั้นไม่เพียงพอจะทำให้เขาเข้าใจอะไรมากขึ้น อักษรเหล่านี้เก่าแก่เกินไป จะศึกษาให้เข้าใจจากการอ่านบทความสั้นๆในอินเทอร์เน็ตย่อมเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงยอมแพ้แล้วหยิบตำราเล่มหนึ่งขึ้นมาพลิกอ่าน

จองกุกชะงักไปเมื่อตัวหนังสือบนกระดาษปรากฏแก่สายตา เขาหรี่ดวงตาลงแล้วใช้ปลายนิ้วไล้ไปบนหน้ากระดาษด้วยจิตใจที่สั่นไหวไม่น้อย

เขารู้จักตัวหนังสือพวกนี้ ไม่สิ เขารู้จักหนังสือเล่มนี้ เขาเคยอ่านมันมาก่อนแล้ว

เด็กหนุ่มยกหนังสือขึ้นก่อนจะค่อยๆก้มหน้าผากลงไป จนกระทั่งผิวหน้าของเขาสัมผัสกับหน้ากระดาษ ตัวอักษรมากมายก็พรั่งพรูเข้าหาเขาราวกับคลื่นน้ำที่โหมซัด กระแทกจนสมองอของเขาอื้ออึงไปหมด ร่างของจองกุกส่ายโงนเงยก่อนจะฟุบลงไปบนโต๊ะพร้อมกันกับหนังสือ หลายนาทีต่อมาเด็กหนุ่มก็ค่อยๆยกศีรษะขึ้นมาอย่างช้าๆ

เขาจำเนื้อหาในนั้นได้หมดแล้ว

จอนจองกุกครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานนักก็ได้รับคำตอบ หากจะพูดถึงทูตทั้งเจ็ด จะฟังดูวิเศษวิโสเพียงไร ก็สามารถให้คำจำกัดความได้ว่าเป็นหมอผีไม่ต่างไปจากอาจารย์ของพวกเขา เรียกให้ดูดีหน่อยก็คือจอมปราชญ์ไม่ต่างไปจากอาจารย์ของพวกเขาเช่นกัน ดังนั้นแล้วการที่ดวงวิญญาณจะฟื้นคืนถือกำเนิดใหม่โดยยังพอจะมีเศษเสี้ยวความทรงจำอยู่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร ทั้งนับประสาอะไรกับการที่พวกเขาเหลือหน้ากากที่บรรจุความทรงจำของเจ้าของเอาไว้ด้วย

จองกุกสวมใส่หน้ากากไปสองครั้งแล้ว ความทรงจำหลายอย่างผุดขึ้นในสมองของเขาอย่างไม่ปะติดปะต่อ แต่เท่านั้นก็เพียงพอแล้วกับการนำทางจองกุกไปหาสิ่งที่เขากำลังตามหา หากเขาคือผู้แสวงหาจริง การตามหาคำตอบก็ต้องไม่ยากเกินกว่าตัวเขาจะสามารถกระทำได้

ดังนั้นจองกุกจึงรู้ว่ากับหนังสือบางเล่ม เขาไม่จำเป็นต้องอ่าน แต่ก็หาวิธีนำข้อความภายในถ่ายทอดเข้ามาในหัวได้ หลังจากทำอย่างเดียวกันกับหนังสืออีกสองเล่ม ที่ข้อมือของจองกุกก็ปรากฏตัวอักษรรูนเล็กๆขึ้นมาหนึ่งตัว ลักษณะคล้ายเครื่องหมาย < มันเป็นสีดำคล้ายหมึก แต่ก็คล้ายรอยสักเก่าแก่รอยหนึ่ง จองกุกไม่รู้ว่ามันปรากฏขึ้นมาเพราะอะไร แต่เขารู้ว่ามันหมายถึงอะไร

มันคือ เคน รูนที่สื่อถึงไฟ แสงสว่าง ความรู้ และการนำทาง

อักษรรูนอาจเป็นตัวแทนของหลายสิ่ง แต่สำหรับหมอผีแล้วมันคือเวทมนตร์คาถา เพียงแต่คุณสมบัติของผู้ใช้รูนแต่ละคนนั้นแตกต่างกันออกไป แม้จะเป็นอักษรตัวเดียวกัน ผลของการใช้ก็อาจต่างกันราวฟ้ากับเหว

สำหรับจอนจองกุก เคน คือเวทมนตร์แห่งการนำทางของเขา

ปัญญาคือแสงสว่างของวิญญาณ” จองกุกพึมพำคาถาเสียงแผ่วก่อนที่เขาจะพุ่งไปที่ประตูระเบียงห้องนอน เด็กหนุ่มวางมือทั้งสองข้างกับราวระเบียง เงยหน้ามองท้องฟ้าเบื้องบน

ท้องฟ้าที่ปกคลุมไปด้วยเมฆครึ้มจนมองแทบไม่เห็นอะไรนั้น จองกุกกลับยังสามารถมองเห็นดวงดาวได้ ราวกับว่าหมู่เมฆเหล่านั้นไม่มีอยู่จริง เด็กหนุ่มเพ่งจิต หน้ากากที่อยู่ในอกเสื้อร้อนวาบ แล้วจองกุกก็เห็นเส้นสายของดวงดาวที่เชื่อมกัน ไม่นานนักเส้นแสงที่เหมือนสายใยนั้นก็กลายเป็นสัญลักษณ์ เคน ที่ชี้ปลายแหลมของมันลงในตำแหน่งทั้งหมดหกตำแหน่ง

“นั่น...ก็คือผู้ครอบครองหน้ากากอีกหกคนที่เหลือ” ดวงตาของจองกุกทอประกาย เขาไม่แตกตื่นกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองนี้ ราวกับว่าลึกๆเขารู้ดีว่านี่เป็นส่วนหนึ่งของเขาอยู่ก่อนแล้ว เด็กหนุ่มเพียงแต่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ส่งข้อความหาคิมแทฮยองอย่างไม่รีบร้อนว่า

ฉันหาพวกเขาทั้งหมดเจอแล้ว

  

“นายหาพวกเขาทั้งหมดเจอเร็วขนาดนี้ได้ยังไง” คิมแทฮยองถามเขาด้วยความประหลาดใจทันทีที่พบหน้ากัน เด็กหนุ่มสองคนเดินเคียงข้างกันอยู่บนทางเดินในโรงเรียนไฮสคูลแห่งเดียวของเมือง ตามหลักแล้วผู้คนสมควรจะมองแทฮยองด้วยความแปลกใจเพราะเป็นเด็กใหม่ที่ไม่คุ้นหน้าค่าตา ทว่าทุกคนกลับมองเลยเขาไปราวกับว่าแต่เดิม การได้เห็นแทอยองเดินเคียงข้างจองกุกเช่นนี้เป็นอะไรที่พวกเขาเห็นทุกวันจนชินตาอยู่แล้ว

“เคน” จองกุกตอบ ก่อนจะดึงแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อย ให้แทฮยองได้เห็นรอยอักษรรูนตัวเล็กๆบนแขนของเขา แทฮยองพยักหน้าอย่างเข้าใจทันทีที่เห็นมัน แต่เขาก็ยังขมวดคิ้ว “มันก็ยังเร็วเกินไปอยู่ดี”

“มันเร็วเพราะทุกคนอยู่ในเมืองนี้” จองกุกตอบขณะพาอีกฝ่ายเดินลัดสนามไปยังประตูด้านหลังโรงเรียน ที่มีทางเชื่อมระหว่างโรงเรียนหลักของสายสามัญที่จองกุกเรียน กับโรงเรียนย่อยสำหรับสายศิลป์โดยเฉพาะที่สร้างไว้ติดๆกัน “หากเป็นครั้งก่อน กว่าจะตามตัวกันเจอคงใช้เวลาเป็นสิบปี เพราะกระจัดกระจายกันอยู่ทั่วโลก แต่พอมากระจุกอยู่ในเมืองเล็กๆแบบนี้ จะหากันนั้นง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ”

“นายดูเปลี่ยนไปนะ”

“ฉันเชื่อว่าแต่เดิมก่อนจะมีหน้ากากนายเองก็คงไม่ได้นิสัยแบบนี้เหมือนกัน” จองกุกยอกย้อนอย่างคล่องปาก ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายตกใจเสียเอง แทฮยองเลิกคิ้วมองเขาก่อนจะส่ายหน้า “ไม่ต้องตกใจหรอก เมื่อก่อนนายนิสัยแบบนี้จริงๆ เรื่องยอกย้อนเจ็บแสบนี่ของถนัดของนายเลย”

“อย่างงั้นเหรอ” จองกุกลูบตัวอักษรที่อยู่บนข้อมือของตัวเองอย่างใจลอย เขาเหลือบมองข้อมือของแทฮยอง อีกฝ่ายคล้ายรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ จึงยกแขนขึ้นมา ข้อมือของอีกฝ่ายเกลี้ยงเกลาไม่มีร่องรอยของอักษรรูนอยู่เลย

ทว่าวินาทีต่อมา ตัวอักษรมากมายก็ค่อยๆปรากฏขึ้น จองกุกมองดูพวกมันด้วยสายตานิ่งอึ้ง เนิ่นนานกว่าเขาจะโพล่งถามไปว่า “กี่ตัว”

แทฮยองหมุนข้อมือไปมา “12”

“12 จาก 24 ตัว?” ดวงตาของจองกุกแทบจะเปล่งประกายของความอิจฉาออกมาอย่างปิดไม่มิด

“นายเพิ่งได้ตำราไปคืนเดียว จะมาอิจฉาอะไรฉัน” แทฮยองผู้สามารถรับรู้อารมณ์ของผู้อื่นได้ ไม่ต้องมองหน้าจองกุกก็ยังรู้ว่าเขากำลังอิจฉาตนเองที่ใช้รูนได้ 12 ตัวอักษรแล้ว เด็กหนุ่มถอนหายใจก่อนจะเอ่ยปลอบว่า “ดูจากความเร็วในการหาตัวคน ขอแค่นายใช้เวลาไปกับการทบทวนความรู้เดิม ไม่นานข้อมือนายก็จะเต็มพรืดไปด้วยรอยสัก ถึงตอนนั้นก็หาข้ออ้างกับพ่อแม่ดีก็แล้วกัน”

จองกุกฉุกใจคิดขึ้นมาได้ ถามว่า “คุณนัมจุนฉลาดขนาดนั้น เขามีกี่ตัว”

“แน่นอนว่า 24 ตัว พี่ซอกจินก็เหมือนกัน” แทฮยองกล่าวเสียงซื่อ เขาเงยหน้าขึ้นมองประตูทางเข้าอาคารตรงหน้า ก่อนจะหันมาถามจองกุกว่า “นายบอกว่าเขาอยู่ที่นี่ ในโรงเรียนศิลปะเนี่ยนะ?”

“พัคจีมิน รุ่นเดียวกับพวกเรา เป็นนักเรียนเอกเต้นของที่นี่” จองกุกกล่าว “เมื่อคืนเท่าที่ตรวจดู บ้านของเขาอยู่ใกล้ที่สุด ดังนั้นตอนเช้าก่อนมาโรงเรียนฉันเลยเดินไปดักรอดูแถวบ้านของเขา คือเขาไม่ผิดแน่นอน”

แทฮยองเห็นด้วยแล้วว่าเพราะเมืองเล็กเพียงเท่านี้ อะไรๆก็ง่ายดายไปหมดจริงๆ แม้แต่คนที่ตามหาอยู่ ขอแค่รู้ว่าอยู่ที่ไหน เห็นหน้าแวบเดียวจากที่ไกลๆก็ระบุชื่อนามสกุลพร้อมทั้งที่อยู่หรืออาจกระทั่งเบอร์โทรศัพท์ได้แล้ว

“นายจะทำอะไรถ้าเจอเขา” จองกุกถามด้วยความสงสัย ขณะนำแทฮยองเดินขึ้นบันไดไปหาคนที่พวกเขาต้องการตัว

“ก่อนอื่นก็ต้องถามว่าจำเราสองคนได้ไหม” แทฮยองตอบเหมือนเป็นเรื่องง่ายดายยิ่ง “นายรู้ไหมว่าหน้ากากของเขาคือหน้ากากใบไหน”

จองกุกชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้า

“งั้นก็ยุ่งยากนิดหน่อยจริงๆนั่นแหละ” แทฮยองถอนหายใจ เด็กหนุ่มทั้งสองหยุดฝีเท้าลงที่หน้าห้องซ้อมเต้นห้องหนึ่ง ต่างก็มองหน้ากันและกันไม่มีใครเป็นฝ่ายเสนอความคิดเห็นอะไรขึ้นมาอีก หลายนาทีต่อมาแทฮยองก็พึมพำว่า “อารมณ์เขาค่อนข้างหดหู่นะ หรือเราจะมากันวันหลังดี?”

จองกุกมองอีกฝ่ายด้วยสายตาไม่เข้าใจ

แทฮยองกะพริบตามองเขา ก่อนจะอ้อมแอ้มเอ่ยว่า “มีคนหนึ่งในบรรดาทูตทั้งเจ็ดที่ฉันไม่สนิทด้วยเลย ไม่ค่อยกล้าคุยด้วย ถ้าเกิดพัคจีมินคือเขาคนนั้นขึ้นมา ฉันก็ไม่กล้าคุยด้วยแล้ว”

“ใคร” จองกุกนึกอะไรเกี่ยวกับคนคนนั้นที่แทฮยองพูดถึงไม่ออกเลย

Destroyer ผู้ทำลาย” เอ่ยจบแทฮยองก็มีท่าทางตัวสั่นน้อยๆขึ้นมาทันที “เป็นเจ้าชายเหมือนกันแท้ๆ แต่น่ากลัวมากๆ บอกว่าเป็นลูกชายของเฮลล่าฉันก็เชื่ออ่ะ แค่คิดว่าจะต้องมาเจอเขาอีกก็สั่นแล้ว”

“คนพรรค์นั้น คงไม่มาเป็นนักเต้นหรอกมั้ง” จองกุกเอ่ยอย่างคนมองโลกในแง่ดี และขี้เกียจจะชักช้าเสียเวลา จึงเคาะประตูห้องซ้อมก่อนจะเป็นฝ่ายเดินเข้าไปด้านในทันที แทฮยองสะดุ้งเฮือก เขาลังเลอึดใจเดียวก่อนจะค่อยๆจางหายไป ตัดสินใจเดินเข้าห้องซ้อมไปในสภาพหายตัว

จองกุกไม่เห็นแทฮยองตามเข้ามาก็เพียงแต่ขมวดคิ้วเล็กๆ เขากวาดสายตามองไปทั่วห้องซ้อมเต้น ก่อนจะพบกับเด็กหนุ่มผมดำผู้สวมเสื้อลายทางตัวโคร่งกำลังมองมาทางเขาด้วยสายตาประหลาดใจ พัคจีมินที่คุ้นหน้าคุ้นตากันพอสมควรเพราะเรียนประถมห้องเดียวกันทักเขาว่า “นาย...จองกุกนี่ มีอะไรเหรอ”

“นายมีหน้ากากอยู่หนึ่งใบใช่ไหม จีมิน”

แทฮยองที่หายตัวอยู่ข้างๆเขาสะดุ้งโหยงไม่ต่างอะไรกับพัคจีมิน เขารู้อยู่แล้วเชียวว่าคนอย่างซีกเกอร์ จะเกิดใหม่อีกกี่ครั้งพอได้หน้ากากมาแล้วจะต้องกลับคืนนิสัยเดิมแน่ๆ

ขวานผ่าซากเป็นที่สุด แถมถ้าสงสัยอะไรก็โพล่งถามออกไปเลยแบบไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งสิ้น

“นายพูดเรื่องอะไรของนายน่ะ” เห็นได้ชัดว่าพัคจีมินถูกการโพล่งถามนี้ทำเอาต้องระวังตัวแจไปเลยเหมือนกัน ดังนั้นหลังปฏิเสธทางอ้อมอย่างอึกอักแล้ว สายตาก็เริ่มมองซ้ายมองขวาเพื่อหาทางหนีทีไล่ทันที แทฮยองเห็นแบบนั้นก็ตัดสินใจปรากฏตัวออกมา ในมือของเขายังถือหน้ากากของตัวเองอีกด้วย การปรากฏตัวของเขาสะกดพัคจีมินที่กำลังจะหาทางหนีได้ทันที

ดวงตาคู่เรียวของพัคจีมินมองหน้ากากในมือของแทฮยองก่อนจะเอ่ยเสียงค่อยว่า “...ไฮด์?”

“..เดฟ?” แทฮยองก็ย้อนถามอย่างไม่แน่ใจนัก ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของพัคจีมินสว่างไสวขึ้นมาทันทีที่ได้ยินอีกฝ่ายเรียกตนเองเช่นนั้น เขาก้าวเข้ามาหาแทฮยองก่อนจะสวมกอดเด็กหนุ่มอย่างแรง

จองกุกมองภาพนี้ด้วยสีหน้าของคนที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน

ที่สำคัญคือเขารู้สึกไม่ชอบหน้าพัคจีมินขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุทันทีที่เห็นภาพนี้เข้า

“ให้ตาย ฉันนึกว่าพวกนายเป็นคนของพวกวิหารเทพเสียอีก” พัคจีมินลูบอกหลังจากปล่อยแทฮยองออกจากอ้อมกอด เขามองจองกุกที่สีหน้าเริ่มบูดบึ้ง ก่อนจะถามว่า “ถ้าพวกนายมาด้วยกัน งั้นนายก็คงเป็นซีกเกอร์แล้ว”

จองกุกพยักหน้า ถามย้อนว่า “นายเป็นใคร”

พัคจีมินชี้เข้าหาตัว ก่อนจะเอ่ยว่า “นายจำฉันไม่ได้? เอาเถอะ ไม่ว่ากันหรอก กว่าฉันจะจำอะไรต่อมิอะไรได้ก็ใช้เวลานานอยู่ ฉันก็คือ Defender …ผู้ปกป้องหรือที่พวกนายชอบเรียกกันว่า เดฟ ยังไงล่ะ”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 520 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,141 ความคิดเห็น

  1. #1130 Wayvay_T (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 12:05
    อยากจะเรียกน้องว่า เดฟฟี่
    #1,130
    0
  2. #1128 babe54 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 19:35
    จองกุกเด็กขี้อิจฉา
    #1,128
    0
  3. #1115 bomza2528 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 23:49
    อิจฉาแทที่มีอักษรรูนเยอะและก็ยังจะมาอิจฉาจีมินอีกไหมที่ได้กอดแท^^
    #1,115
    0
  4. #1089 JkkkVVV (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 13:43
    เดฟ ฟฟฟฟฟฟ
    #1,089
    0
  5. #1078 thandex119 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 09:37
    เห็นความริษยาในตาเขามั้ย5555555
    #1,078
    0
  6. #1062 Apollon~kv (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 18:15
    เกิดความอิจฉาในตาขึ้น5555
    #1,062
    0
  7. #1034 ybbbbj (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 16:12
    นุ้งจมินมาแล้ว อ๊ายยย
    #1,034
    0
  8. #1032 boahammock (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 14:08
    เริ่มหวงแทแล้วสิจกู้กกกก555555
    #1,032
    0
  9. #943 Snoop (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 20:35
    จีมินมาแล้ววว

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 พฤษภาคม 2562 / 20:38
    #943
    1
    • #943-1 Snoop(จากตอนที่ 6)
      17 พฤษภาคม 2562 / 20:43
      *เดสทรอยเยอร์ พิมผิดค่ะๆ555
      #943-1
  10. #909 butterr. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 20:01
    หึงล่ะสิฮั่นแน๊ะๆๆๆๆ
    #909
    0
  11. #890 tomyongsw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 19:05
    แล้วใครคือเดสทรอยเยอร์ที่แทฮยองกลัวนะ.. ขอเดาว่าพี่ยุนกิแน่ๆ555555 เจอจีมินแล้ววว เป็นดีเฟนเดอร์?? ทำอะไรได้ละนี่ แล้วก็จองกุกเริ่มออกอาการหวงแล้วด้วย คำว่า 'มาด้วยกัน' นี่แสดงว่าเมื่อก่อนกุกวีต้องตัวติดกันมากแน่ๆ มันยังไงน้าาา แล้วพอกุกเริ่มจำอะไรๆ ก็เฟี้ยวเลยน้าา ขวานผ่าซากที่สุด กร๊างใจ พี่ชอบ5555
    #890
    0
  12. #865 @S_CB (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 17:01
    แง้ จองกุกกร๊าวใจมาก! แถมมีแอยหวงแทแทด้วยอ่ะ!
    #865
    0
  13. #858 YuparatSoanglam (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 08:41
    หวงแน่ๆ ดูออก!
    #858
    0
  14. #852 taetan06518 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 03:44
    จีมินมาเเล้ววววว เเต่จองกุกเเอบหวงเเทใช่มั้ยบอกเรามานะ
    #852
    0
  15. #819 MMP_P'M49 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 10:11
    แหน่ หวงอ่ะดิ๊ๆๆๆๆๆๆ อุว้าวเค้าหวงกัยค่ะแม่ ฮือออออออ
    น้องจกู๊กเก่งมากค่ะรู๊ก แง้
    #819
    0
  16. #798 miv19385 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 20:58
    ผู้ทำลายก็พี่ยุนกิสินะพี่แกโหดได้ทุกเรื่องเลยเหะน่าจะไปอยู่รัสเซีย
    #798
    1
    • #798-1 NidnanaOmii(จากตอนที่ 6)
      7 พฤษภาคม 2562 / 18:23
      คิดเหมือนกัน555
      #798-1
  17. #773 PaiiKanj (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 12:44
    อะไรคือแอบหวงเจ้าแทเหรอจองกุก เริ่มสนุกขึ้นทุกตอนจริงๆ
    #773
    0
  18. #764 Plíða (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 09:35
    น้องแอบหวงๆนิสๆ น้องไม่ถูกชะตาุ55555555555
    #764
    0
  19. #744 ่Airino (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 22:09
    เอ็นดูกับความรู้สึกไม่ถูกชะตาของจองกุก 55555
    #744
    0
  20. #692 nlull (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 00:33
    เหล่าทูตแต่ละคนพลังเท่จัง นี่ขนลุกหนักมากกก
    #692
    0
  21. #609 sofar_fa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 08:57
    พบคนหวงหนึ่งอัตรา 5555555

    ผู้ทำลายจะให้มินยุนกิรึเปล่านะ?
    #609
    0
  22. #607 Sleepy😪 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 07:58
    ผู้ทำลาย ทำไมนึกถึงพี่ม่อน 55555
    #607
    1
    • #607-1 RACHEL_lRA(จากตอนที่ 6)
      2 พฤษภาคม 2562 / 02:58
      อย่าเเซวพี่เเกเลยค่ะ5555
      #607-1
  23. #539 Kwzen_p (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 14:40
    เจอจีมินแล้วๆๆๆ ชอบความไม่ถูกชะตาจีมของจองกุก55555 ว่าแต่ผู้ทำลายจะเป็นใครอะ ใช่ยุนกิมั้ยๆๆ อยากได้ความสามารถในการจำของกุกมาก เอาหนังสือแปะหัวก็จำได้แล้ว นุอยากได้แบบนี้55555
    #539
    0
  24. #465 LoveHowHeRap (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 22:00
    เอ็นดูความไม่ถูกชะตานี้555
    #465
    0
  25. #430 Chutipa-oil (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:08
    เจอจีมินแล้วววว น้องน่ารักก
    #430
    0