西施 ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย (ล็อคตอนแล้ว) EBOOK

ตอนที่ 2 : บทที่ ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65,777
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,788 ครั้ง
    6 พ.ค. 63

 

 

เสี่ยวซือลืมตาขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองทั้งเน่าเหม็นและเหนียวเหนอะหนะ อีกทั้งเธอไม่ได้กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ แต่กลับ…ยืนนิ่งอยู่

 

“ออกไปจากหมู่บ้านของพวกข้านะ นังปีศาจร้าย!”

 

ปีศาจร้าย?

 

เสี่ยวซือขมวดคิ้ว จากนั้นเริ่มหรี่ตามองไปรอบ ๆ ก็พบว่ามีผู้คนมากมายกำลังล้อมตัวเองอยู่ พวกเขาสวมใส่เสื้อคล้ายกับคนยุคโบราณแต่เป็นสีน้ำตาลธรรมดา หนึ่งคนถือไข่ อีกคนถือผัก แน่นอนว่าทั้งสองอย่างในมือนั่นล้วนเป็นของเน่าเสีย

 

“เมตตาด้วย…เมตตาด้วย!”

 

เสียงสั่น ๆ ของผู้หญิงคนหนึ่งทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังโดนกอดอยู่ เป็นเด็กผู้หญิงวัยไม่เกินสิบสามปีเป็นแน่ ทั้งสองคนกำลังใช้ร่างกายตนเองบังเสี่ยวซืออย่างสุดความสามารถ

 

อะไรกัน

 

เสี่ยวซือยังไม่เข้าใจสถานการณ์ แต่ได้ยินเสียงร้องไห้ขอร้องของเด็กหญิงทั้งสองก็สั่นสะท้าน

 

นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ และเธอไม่ควรมาอยู่ที่นี่

 

“เข่อเจีย พวกเราไม่ควรพาคุณหนูออกมาเลย…ไม่ควร ไม่ควรเลย ข้าขอโทษ..”

 

เสียงขอโทษของเด็กน้อยทำให้เสี่ยวซือรู้สึกใจคอไม่ดี

 

เธอคงไม่ได้ทะลุมิติมาอะไรทำนองนั้นหรอกนะ?

 

“โอ๊ย!”

 

เสียงร้องของเด็กน้อยทั้งสองน่าสงสาร แต่ที่น่ากลัวกว่าคือเด็กน้อยพวกนี้ล้วนมีรูปร่างสูงยิ่งกว่าเสี่ยวซือ นั่นหมายความว่าตอนนี้เสี่ยวซือตัวเล็กมากงั้นรึ!

 

เสี่ยวซือเอื้อมมือไปแตะร่างกายของเด็กหญิงที่ถูกเรียกว่าเข่อเจีย เพียงแค่ชั่ววินาที ภาพความทรงจำก็พุ่งเข้ามาคล้ายกับว่าเป็นภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง มันเริ่มขึ้นและจบลงอย่างรวดเร็ว

 

…สาวใช้

 

เข่อเจีย และยังมีอีกคน จื่ออี๋

 

ผู้หญิงสองคนนี้เป็นสาวใช้ของเธอ… บ้าน่า เงินกินข้าววันต่อวันเธอยังแทบจะไม่มี จะมีปัญญาไปจ้างสาวใช้มาใส่ชุดจีนโบราณเล่นละครให้ดูเลยรึไง?

 

“ออกไป!”

 

“ออกไป ออกไป! ไสหัวไป!”

 

“เสิ่นอู๋เยี่ยเป็นวีรบุรุษ น่าเสียดายที่กลับมีลูกเป็นปีศาจร้าย พวกเราต้องช่วยกันขับไล่นางเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ท่านแม่ทัพใหญ่!”

 

“ออกไป ออกไป!”

 

เสิ่นอู๋เยี่ย

 

เสี่ยวซือรู้สึกเหมือนว่าร่างกายของตนเองหนาวเหน็บ ความรู้สึกที่ไม่อยากจะเชื่อแบบนี้มัน…

 

เธอตั้งสติ พยายามทำใจให้เย็นลงอยู่นานพอสมควร ใช้เวลาประมาณสิบนาทีเรื่องทุกอย่างก็พอจะเข้าใจได้แล้ว

 

เธอทะลุมิติมาในนิยายแบบพวกนางเอกนิยายอะไรนั่นแล้วสินะ

 

สถานการณ์ตอนนี้ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่นัก เพราะเปลือกไข่เน่าและเศษผัก อีกทั้งยังมีก้อนหินเล็ก ๆ ที่พวกเขาใช้ปาใส่เธอและเด็กทั้งสอง มันทำให้รู้สึกเจ็บและปวดระบมไปทั่วตัว หากเด็กน้อยทั้งสองไม่ช่วยกันบังและปัดออก เสี่ยวซือคงตายไปแล้วแน่ ๆ

 

เสียงร้องไห้ขอโทษของสาวใช้ทั้งสองช่างน่าเวทนา พวกเธอยังเป็นเด็กอยู่เลย ทำไมถึงต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วย

 

เสี่ยวซือเองก็เด็กเหมือนกัน

 

ร่างนี้ด้วยสินะ?

 

เธอก้มลงมองแขนของตนเอง มันทั้งเล็กและดูอ่อนแรง หากฝึกฝนอีกสักหน่อยน่าจะมีแรงมากขึ้น..

 

เด็กทั้งสองคนคงจะเจ็บมากพอแล้ว

 

“ปล่อย” น้ำเสียงของเสิ่นซีซือนั้นแม้จะเบาแต่ทุกคนกลับได้ยินชัดเจน

 

เพราะเป็นครั้งแรกที่ร่างกายนี้เปล่งวาจาออกมาเสียงดังชัดถ้อยชัดคำ ทั้งสาวใช้และคนรอบข้างก็ต่างตกตะลึง เบิกตากว้าง

 

เข่อเจียและจื่ออี๋ปล่อยมือออกจากเสิ่นซีซือ จากนั้นคุกเข่าลง ปล่อยให้เด็กน้อยในวัยเก้าขวบผู้ที่ครอบครองเส้นผมสีขาวโพลนและนัยน์ตาสีเขียวมรกตยืนหยัดอยู่เพียงผู้เดียว

 

นัยน์ตานั้นถอดแบบมาจากเสิ่นอู๋เยี่ยโดยแท้ หากใครที่เคยเห็นเสิ่นอู๋เยี่ยย่อมจำได้ไม่มีวันลืม

 

เสี่ยวซือไม่ได้ยิ้มหรือแสดงสีหน้าอะไร ทุกคนเห็นเธอพูดก็แสดงสีหน้าหวาดกลัว อีกทั้งยังไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้ามา

 

คำถามแรก ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ ดูเหมือนว่าจะเป็นตลาด…

 

แล้วตัวเธอเป็นถึงลูกสาวของเสิ่นอู๋เยี่ย แม่ทัพพิทักษ์แผ่นดิน ทำไมถึงได้โดนรังแกหนักขนาดนี้

 

เข้าใจได้ง่าย ๆ ก็เพราะว่านังนักเขียนเรื่องนี้มันปูมาไว้หมดแล้วยังไงล่ะ ผมสีขาวต้องถูกรังเกียจ และพวกชาวบ้านพวกนี้ก็เป็นเพียงตัวละครประกอบตัวหนึ่งที่จะทำให้ชีวิตเสิ่นซีซือดูน่าอนาถและทุเรศเป็นร้อยเท่าพันเท่า

 

เสิ่นอู๋เยี่ยเลวมากจริง ๆ นี่คือสิ่งที่ผู้อ่านหลายคนคิด แต่ทำไมล่ะ? ทำไมเขาถึงทำแบบนี้ล่ะ?

 

ตอนนี้เสี่ยวซือยังไม่รู้สาเหตุ เธอจึงจ้องมองไปอย่างเงียบ ๆ

 

“นังปีศาจ! ออกไป!”

 

คล้ายกับว่าหนึ่งในคนที่มารุมทำร้ายกลัวว่าการไล่ปีศาจจะจบสิ้นลง เด็กหนุ่มในวัยมากกว่าสิบขวบปีคว้าไข่ไก่ในมือของคนข้าง ๆ จากนั้นปาโดยเล็งที่หัวของเสิ่นซีซืออย่างพอดิบพอดี

 

น่าเสียดาย หากเป็นเสิ่นซีซือตัวจริงคงจะรอให้สาวใช้เอาตัวมาบังให้ แต่วิญญาณในร่างตอนนี้คือเสี่ยวซือ เธอไม่มีวันยอมให้มันเลอะหน้าตัวเองง่าย ๆ หรอก!

 

พรึ่บ!

 

มือเล็ก ๆ ของเด็กหญิงเก้าขวบอย่างเสิ่นซีซือรับไข่ไก่นั้นไว้ในมืออย่างพอดิบพอดี มันไม่ได้แตกแต่กลับอยู่ในสภาพสมบูรณ์

 

“เจ้า…อาศัยอะไรมารังแกข้า?”

 

การแสดงบทบาทในยุคจีนโบราณไม่ใช่เรื่องยากแต่ก็ไม่ได้ง่ายเท่าไหร่นัก ต้องขอบคุณชมรมการแสดงที่มักจะเล่นแต่ละครพีเรียดย้อนยุคกัน…เสี่ยวซือเล่นเป็นใครน่ะเหรอ? สาวใช้!

 

ร่างกายในตอนนี้แม้จะปวดจนแทบระบมแต่กลับไม่แสดงสีหน้า ยิ่งขับให้ใบหน้าดูไร้อารมณ์มากกว่าเดิม

 

มันผู้นั้นไม่ตอบ

 

เสี่ยวซือเหยียดยิ้ม

 

เป็นครั้งแรกที่เข่อเจียและจื่ออี๋เห็นคุณหนูของตนเองยิ้ม มันคือรอยยิ้มเย้ยหยันอย่างที่สุด!

 

มือเล็ก ๆ ของเธอค่อย ๆ ตั้งท่า นึกถึงท่าเขวี้ยงของสมัยก่อนที่ในคาบพละเคยสอน จากนั้นเขวี้ยงออกไปอย่างแรง

 

“ลูกแม่!”

 

เสียงกรีดร้องของผู้เป็นมารดารีบปรี่เข้าไปหาเด็กหนุ่มที่ตั้งใจจะปาไข่ไก่ใส่เสิ่นซีซือ แต่กลับถูกเขวี้ยงใส่หน้าคืน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยไข่ไก่เน่าและดูท่าจะช้ำพอสมควรเพราะแรงปาของเสี่ยวซือนั้นไม่ธรรมดาเลย

 

นั่นเป็นแรงเฮือกสุดท้าย

 

เสี่ยวซือจ้องมองผู้คนที่ล้อมรอบตัวเองไปทีละคน จดจำใบหน้าและสิ่งของที่อยู่ในมือไว้ จากนั้นก้มลงมองตรงเท้าของตนเอง

 

ผู้คนเมื่อเห็นว่าเด็กหญิงคล้ายจะเอาคืนก็กลัวจนตัวสั่น รีบถอยหนีออกไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาคิดว่านังปีศาจนี่เป็นใบ้และยอมคนจึงกล้าเข้ามาหาเรื่อง อีกทั้งเสิ่นอู๋เยี่ยถึงขั้นส่งนางมาชนบทห่างไกลก็แปลว่าไม่เคยได้รับความโปรดปราน แค่รังแกนิด ๆ หน่อย ๆ จะเป็นไรไป!

 

“กล้าดี…เจ้ากล้าดีอย่างไร! ถือดีอะไรมาทำร้ายลูกชายข้า!” เสียงเกรี้ยวกราดจากผู้หญิงวัยกลางคนคนเดิมที่กำลังกอดปลอบลูกตัวเองทั้งน้ำตา

 

หัวอกของผู้เป็นแม่ เป็นเรื่องธรรมดาที่เห็นลูกของตนเองเจ็บปวดก็ต้องโกรธ เสี่ยวซือเข้าใจดีเลยล่ะ เธออ่านนิยายทำนองนี้มาไม่น้อยเลยนี่

 

เสี่ยวซือสบตากับผู้หญิงคนนั้นอยู่เนิ่นนาน พลังความกดดันจากดวงตาสีเขียวมรกตนั้นทรงพลังมากแค่ไหน…ก็คิดดูแล้วกันว่าเสิ่นอู๋เยี่ยสามารถออกรบและสังหารคนเป็นหมื่นศพได้!

 

โลกใบนี้ไม่มีกฎหมายให้พวกที่เป็นชนชั้นล่าง พวกเขาได้แต่รอคอยความตายไปวัน ๆ และรอซ้ำเติมพวกที่หล่นลงมาจากที่สูง

 

เสิ่นซีซือ ลูกสาวของเสิ่นอู๋เยี่ยคือจำพวกนั้น พวกที่หล่นลงมาจากที่สูงอย่างไรล่ะ หากนางมีผมสีอื่นที่ไม่ใช่สีขาว คงจะใช้ชีวิตได้สุขสบายไปแล้ว

 

“ข้าจะฆ่าเจ้า…เจ้ากล้าแตะลูกชายข้า!”

 

“เอาสิ”

 

เสี่ยวซือตอบกลับด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้า เธอโต้ตอบกับหญิงวัยกลางคนด้วยความไม่กลัวตายเลยสักนิด

 

นี่มันก็แค่ละครฉากหนึ่งเท่านั้น เสี่ยวซือเหลือบตามองฟ้า

 

นังนักเขียนอาจจะกำลังดูอยู่?

 

“เจ้า…เจ้าอย่าคิดว่าข้าไม่กล้านะ!” เสียงของผู้หญิงคนนั้นยังคงสั่น แม้ว่าจะโมโหแค่ไหนแต่ก็ยังคงกลัว ‘ปีศาจ’ อยู่ดี

 

“อืม” เสี่ยวซือพยักหน้ารับ

 

“…”

 

“ข้าก็อยากจะรู้ว่าบุตรีตระกูลเสิ่นคนหนึ่ง จะถูกหญิงสาวชาวบ้านชั้นต่ำสังหารได้อย่างไรเช่นกัน”

 

อย่าได้ลืม…แม้ว่าจะมีเส้นผมสีขาว แต่สายเลือดในตัวครึ่งหนึ่งเป็นของเสิ่นอู๋เยี่ย เสิ่นซีซือตายไปก็ยังเป็นผีตระกูลเสิ่นอยู่ดี

 

ชะตาชีวิตของพวกเธอน่ะ น่าสงสารกว่าร่างนี้ซะอีกนะ

 

เมื่อหลายคนระลึกได้ว่าแท้จริงสถานะของหญิงสาวผมขาวตรงหน้าเป็นใคร ต่างก็รีบโขกศีรษะขอโทษ ร้องห่มร้องไห้แล้วรีบวิ่งหนีกลับบ้านตนเองไปอย่างรวดเร็ว

 

เสี่ยวซือไม่ได้สนใจอยู่แล้ว เธอหลุบตาลงมองพื้น จากนั้นครุ่นคิดถึงอะไรบางอย่าง

 

เธอใจเย็นมากเกินไปจนน่ากลัว อีกทั้งร่างนี้ยังมีพละกำลังเกินเด็กเก้าขวบในโลกปัจจุบันด้วย ไหนจะความทรงจำที่ไหลเข้ามาในหัวตอนที่จับตัวของสาวใช้อีกล่ะ?

 

“กลับ”

 

สาวใช้ทั้งสองรีบลุกขึ้นมาจากนั้นประคองร่างเสิ่นซีซือในวัยเก้าขวบ เมื่อมือเล็ก ๆ สัมผัสกับมือของจื่ออี๋ ภาพความทรงจำก็ไหลเข้ามาอีกครั้ง

 

ไม่ได้ต่างอะไรกับเข่อเจียมากนัก เพราะทั้งสองคนนี้ก็ล้วนอยู่ด้วยกัน

 

เสี่ยวซือและสาวใช้ทั้งสองเดินทางกลับไปที่จวนอย่างอ่อนแรง…ดูเหมือนว่าภาพความทรงจำจะบอกทุกอย่างแล้ว ตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ที่เมืองหลวงของแคว้นเป่ยเหลียง แต่กลับเป็นชนบทห่างไกลแห่งหนึ่ง

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นส่งเสิ่นซีซือมาโดยที่ไม่ได้ขออนุญาตเสิ่นอู๋เยี่ย บิดาผู้โหดเหี้ยมของร่างนี้กำลังกรำศึกอยู่กับชนเผ่าเร่ร่อนอยู่ที่ทางใต้ของแคว้น

 

สาเหตุที่ถูกส่งมาก็เพราะว่าเสิ่นซีซือทะเลาะกับคุณหนูสาม…อีกฝ่ายแย่งหยกที่เสิ่นซีซือมีอยู่ อีกทั้งยังตบหน้า ผลักตกน้ำ แล้วยังกระโดดน้ำตามลงมาด้วย

 

ร้ายกาจจริง ๆ นังคุณหนูสามเฮงซวยอะไรนั่น คุณสมบัตินางร้ายแห่งปีชัด ๆ ดูฉลาดกว่านางร้ายจริง ๆ ของเรื่องวีรกรรมจอมนางพบรักอีกนะ ในเรื่องจำได้ว่าเอะอะก็จะจับนางเอกไปขายหอโคมเขียวอย่างเดียวเลย

 

“จะได้กลับเมืองหลวงเมื่อใด” เสี่ยวซือถามด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์

 

สาวใช้ทั้งสองแม้จะไม่ชินกับคุณหนูของตัวเองที่เพิ่งจะอ้าปากพูดชัดเจน แต่ก็ดีใจจนน้ำตาคลอ อย่างน้อยคุณหนูก็ไม่ได้เป็นใบ้หรือปัญญาอ่อนอย่างที่ใครบางคนใส่ความ

 

“อีก…อีกสองเดือนเจ้าค่ะ”

 

สองเดือน…

 

“อยู่ที่นี่มานานเท่าไหร่แล้ว”

 

“หนึ่งปีเจ้าค่ะ”

 

เฮอะ ส่งเด็กแปดขวบมาอยู่ที่นี่กับสาวใช้วัยกระเตาะแบบนี้น่ะหรือ? โหดเหี้ยมอำมหิตไม่เบา!

 

เธอต้องเตรียมตัวให้พร้อม

 

หนทางรอดไม่ใช่แค่ว่าต้องเอาชนะใจบิดาผู้โหดเหี้ยม เธอยังต้องเผื่อทางหนีไว้ด้วยหากว่าเรื่องต่าง ๆ ไม่ได้เป็นไปตามที่ใจคิด เพราะงั้นหากกลับไปที่เมืองหลวง สิ่งที่ทำไม่ใช่แค่ประจบประแจงเอาใจเสิ่นอู๋เยี่ย แต่เป็นการสร้างฐานที่มั่นคง

 

ส่วนนางเอกกับพระเอกของเรื่อง…ช่างหัวมันเถอะ แค่มาอยู่ในร่างเสิ่นซีซือที่ต้องถูกฆ่าตายก็ซวยพอแล้ว แล้วยังเป็นเสิ่นซีซือที่อยู่ในวัยเด็ก อาศัยอยู่ที่ชนบทในแคว้นเป่ยเหลียง พวกความวุ่นวายระหว่างแคว้นคงไม่เกิดเร็ว ๆ นี้ พวกบทในนิยายก็เลยแทบจะไม่มีประโยชน์ หลายอย่างในนิยายล้วนเป็นข้อมูลของแคว้นหรั่นฮุ่ย ที่พวกพระเอกนางเอกอาศัยอยู่

 

เสี่ยวซือเหยียดยิ้มมุมปาก นิยายเรื่องนี้ห่วยแตกมาก ความแฟนตาซีหลายอย่างทำให้เรื่องราวดูไม่สมเหตุสมผลและไม่น่าเชื่อถือ แต่สาบานเถอะ…ว่าหากมันเกิดขึ้นในชีวิตจริงแล้ว อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น

 

คุณสมบัติในร่างกายนี้อาจจะเป็นความใจเย็นและพละกำลัง อย่างน้อยนักเขียนก็ยังปรานีเธออยู่บ้าง...ขอบคุณที่ไม่ส่งเธอมาเป็นหมาอย่างที่คอมเมนต์นิยายพวกนั้นแช่งกัน ไม่งั้นคงจะใช้ชีวิตลำบากน่าดู

 

เมื่อคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเรียบร้อยแล้ว เสี่ยวซือก้มลงมองเส้นผมของตัวเองที่ค่อนข้างยาวมาก แม้ว่าจะมีคราบเลอะของสิ่งสกปรกแต่สีที่แท้จริงของมันก็ยังเด่นชัด

 

…เฮอะ นี่มันไม่ได้เรียกว่าผมขาว เขาเรียกแพลตตินัมบลอนด์! สวยจะตายไป กล้าที่จะบอกว่าเป็นปีศาจ พวกตาต่ำเอ้ย!

 

 

 

***พูดคุย


ได้คำตอบแล้วนะคะ ช่วงหลังจะใช้เป็นนางทั้งหมด




ไรท์บรรยายใช้คำว่า 'เธอ' กับ 'นาง' สลับกันไปมา ทุกคนรู้สึกว่ามันแปลก ๆ ขัด ๆ ไหมคะ

ถ้าอ่านแล้วขัด ๆ ไรท์จะแก้เป็นคำว่านางให้หมดค่ะ


 

ป.ล. เรื่องนี้เหาะเหินเดินอากาศได้ค่ะ แฟนตาซี บอกแล้วนะ อะไรก็เป็นไปได้นะแม่นะ 

รวมเฉดสีผมบลอนด์อ่อน ผมสีทองสวยเก๋ ฉบับได้ทุกสีผิว
สีผมนางเอกประมาณนี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.788K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,536 ความคิดเห็น

  1. #13752 Seequeen_lyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 00:09
    อยากได้สีผมนางเอกจริงๆแหละTT
    #13,752
    0
  2. #13085 marody001 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 19:15
    แพลตตินัมบลอน ก็เริ่ดไม่เบานะคะ^^
    #13,085
    0
  3. #12829 poujae (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 13:21
    ชอบๆ แพลตตินัมบลอน 5555 สีผมนี้สวยจะตาย ทำยากด้วย
    #12,829
    0
  4. #12714 Aeypanrada9464 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 23:19
    สีสวยจริงๆๆ บอกเลย ถ้าไปย้อมสีผมที่ร้าน มีโดนหลักหมื่นนะ 5555
    #12,714
    0
  5. #12257 Mns37 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 13:24
    ชั่ย แพลตตินั่มบลอนด์ตั่งหาก กว่าจะทำสีนี้ได้รู้ไหม๊ว่าเลือดตาแทบกระเด็น อยากเกิดมาสี้นี้เลย โฮก
    #12,257
    0
  6. #12167 bakakmam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 18:51
    เออหวะ...ชอบสีผมมากๆ
    #12,167
    0
  7. #11966 pop-teenzaa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 19:41

    สีสวย

    ไม่ขัด

    สนุกดี

    #11,966
    0
  8. #11675 alisa1005 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 18:46
    สีสวยจริงๆ ด้วย
    #11,675
    0
  9. #11652 Mel9929 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 20:40
    ติดตามค่ะ สู่ๆนะไรท์ (เปลี่ยนเป็น นาง ดีกว่านะ)
    #11,652
    0
  10. #11342 Pimmy27pb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 19:16

    สีผมนี้ทำยากมากอ่ะ แพงด้วย ถ้าทำไม่ดีคือผมแหกเลยจ้า สีเลิศเชิดหน้าใส่ชาวบ้าน
    #11,342
    0
  11. #11339 May_conan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 08:40
    ใช้ “นาง” ดีกว่าจ้า
    #11,339
    0
  12. #11308 Sriploy Ktn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 20:18
    ชอบค่าา สีผมเริ่ดออก5555555
    ไม่ว่าค่า กลัวเป็นหมา ล้อเล่นนะคะ555555555
    #11,308
    0
  13. #11304 WarinyupaJK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 06:50
    ชอบความที่แบ่บช่างหัวมันเถอะ😂
    #11,304
    0
  14. #11094 nattacha_qq (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 01:17
    อ่านเรื่องนี้เป็น โรเซ่xจีมิน ชอบมากกก
    #11,094
    0
  15. #11087 luktan30 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 19:33
    555555ตลกนางเอก
    #11,087
    0
  16. #11044 Starry Moon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 02:16
    เอาใจช่วยน้อง ชอบความสีผมแพลตตินัมบลอนด์555555555555555
    #11,044
    0
  17. #11004 JADEMERIT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 19:32

    สนุกมากกกกก ปักเลยจ้าาา

    #11,004
    0
  18. #10966 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 19:46
    สีผมสวยจริงตอนแรกคิดว่าขาวแบบหัวหงอก
    #10,966
    0
  19. #10911 peangploy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 02:25
    ชอบที่นางเอกบอกสีผมสวยจะตายไป 555555
    #10,911
    0
  20. #10482 Earn___ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 23:09
    แค่อ่านตอนแรกก็อยากลุ้นให้น้องเอาชนะใจพ่อให้ได้แล้วค่ะ งื้อออ น้องสู้ๆนะะะะ
    #10,482
    0
  21. #10082 Killer-bova (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 07:20
    ใช่ๆ ผมนางออกจะสวย เราชอบนะ ไรท์แต่งนิยายสไตร์เดียวกับที่เราชอบอ่านเลย

    ไม่เก่งจนเว่อร์วัง หรืออ่อนแอจนน่าตบ ชอบๆ
    #10,082
    0
  22. #10064 Nps_Rbt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 23:38
    ชาวบ้านทุกคนก็คงแสดงไปตามบทที่นักเขียนเขียนไว้
    พอน้องแสดงนอกบทก็คงไปต่อไม่ถูก
    น้องก็รังแกไม่ได้ง่ายๆนะ
    ขนาดตีหมายังต้องดูเจ้าของ
    จะตีน้องก็ต้องดูด้วยว่าพ่อน้องเป็นใคร
    #10,064
    0
  23. #10042 chamee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 11:48
    สีสวยออกพวกนั้นตาต่ำจริงๆ
    #10,042
    0
  24. วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 20:42
    เห้อะสวยจะตายพวกตาต่ำ ถ้าอยู่สมัยนี้ก็คือคนมองตามเพราะสีผมสวยมาก อยากทำตามย่ะ
    #9,877
    0
  25. #8544 yai nu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 23:14
    แส้บค่า ชอบมาก
    #8,544
    0