西施 ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย (ล็อคตอนแล้ว) EBOOK

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80,874
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,175 ครั้ง
    13 พ.ค. 63

คำเตือน 

นิยายเรื่องนี้เป็นแฟนตาซีผสมผสานจีน = จีนมโน ที่นอกจากชื่อจีนแล้วอย่างอื่นอาจจะไม่จีนเลยก็ได้ เพราะงั้นกรุณาไม่นำประเทศจีนมาเป็นที่ต้้งในนิยายเรื่องนี้ 

หากมีฉากไม่เหมาะสมอย่างเช่น (ข่มขืน,ฆ่าตัวตาย,ดราม่า) จะใส่คำเตือนไว้เสมอ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะมีครบทุกสิ่งที่กล่าวมา

พูดคุยกันด้วยเหตุผลและใช้ภาษาสุภาพนะคะ

 

 

 

“อย่ากลับมาที่นี่อีก พ่อไม่อยากพบหน้าเธอ!”

 

ปัง!

 

เสียงปิดประตูรั้วบ้านทำให้เสี่ยวซือได้สติ

 

เธอถูกน้องสาวต่างแม่ไล่ออกมาจากบ้านครอบครัวใหม่ของพ่ออีกครั้ง

 

ครั้งนี้เธอตั้งใจที่จะมาเฉลิมฉลองวันเกิดของพ่อและคุยกับเขาดี ๆ เกี่ยวกับสิทธิ์ที่เธอควรจะได้รับ แต่เขากลับรู้สึกแย่ที่เธอพูดถึงเรื่องเงินที่เขาไม่จ่ายให้มาประมาณสามเดือนแล้ว

 

เขาทอดทิ้งเธอ

 

และแม่แท้ ๆ ของเธอก็หนีหายไปตั้งแต่เธอเกิดแล้ว…

 

พ่อไม่อยากพบหน้าฉัน?

 

เฮอะ คิดว่าฉันอยากพบหน้ามันมากนักรึไง!

 

“ชีวิตเฮงซวยจริง ๆ” เสี่ยวซือพึมพำออกมาในขณะที่เดินหันหลังมาจากบ้านหลังนั้น ผู้หญิงร่างเล็กที่สูงไม่ถึงร้อยหกสิบห้าเซนติเมตร สวมเสื้อยืดสีน้ำเงินเข้มที่ดูเก่าซอมซ่อ กับกางเกงยีนส์ตัวเก่งที่ใส่มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ผมสีดำขลับยาวถึงกลางหลังถูกมัดรวบเป็นระเบียบ ทุกย่างก้าวที่เธอเดินคล้ายว่ากำลังล่องลอย

 

เธอคนนี้มีชื่อว่า‘เสี่ยวซือ’ เป็นลูกกำพร้าแม่เพราะแม่หนีหายตามผู้ชายคนอื่นไป ส่วนพ่อก็แต่งงานใหม่ตั้งแต่เธอยังเล็ก เขาให้ป้าเลี้ยงเธอ และโชคร้ายซ้ำสอง คุณป้าเองก็เพิ่งจะเสียชีวิตไปเมื่อสองปีที่แล้ว

 

เพราะแบบนั้นเธอจึงต้องแบกหน้ามาขอพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องเงิน เนื่องจากว่าเธอใช้เงินไปกับการจัดงานศพให้คุณป้า จนแทบจะไม่เหลืออะไรเลย เพื่อมีชีวิตต่อไปตอนนี้เธอต้องพึ่งเขาก่อน อย่างไรเธอก็ต้องถูกเขาทอดทิ้งอย่างจริงจังสักวันอยู่ดี

 

น่าเสียดายที่ความรับผิดชอบของพ่อเธอต่ำเตี้ยเรี่ยดิน อืม…ยังไม่รวมกับที่น้องสาวต่างแม่เกลียดชังเธอเข้ากระดูกด้วย

 

พวกหล่อนแค่เห็นหน้าเสี่ยวซือก็คงจะรู้สึกคลุ้มคลั่งเหมือนจะถูกแย่งความรักแล้ว

 

ความรักจากพ่อน่ะเหรอ คนอย่างเสี่ยวซือจะกล้าแย่งชิงกับใครได้ยังไง

 

คนที่แต่งงานใหม่ทันทีที่แม่หายไป และทิ้งลูกสาวเพียงคนเดียวไว้ให้พี่น้องของตัวเองเลี้ยงแบบอด ๆ อยาก ๆ

 

เสี่ยวซือไม่ได้เรียนมหาลัย เพราะเขาไม่มีเงินส่ง มีเพียงเงินในแต่ละเดือนที่พอจะทำให้เธออยู่รอดเท่านั้น

 

ไม่ให้ความรักก็แล้วไปเถอะ แต่เบี้ยวนัดจ่ายเงินมาตลอดชีวิตมันก็เกินไปหน่อย ป้าต้องแบกรับภาระมากมายทั้งที่ไม่ใช่เหตุจำเป็นเลยด้วยซ้ำ เธอที่พยายามจะเลี้ยงดูตัวเองสุดชีวิตแล้วตอนนี้ก็แทบเอาตัวไม่รอด

 

โชคดีที่ป้าเป็นหนอนหนังสือ จึงมักจะมีหนังสือมากมายตั้งแต่สารคดีความรู้ไปจนถึงนิยายทุกรูปแบบ โรมานซ์ คอเมดี้ หรือแม้กระทั่งแฟนตาซี เธอจึงมีนิสัยรักการอ่านและเป็นคนที่เงียบขรึม ไม่ใคร่จะอยากสนทนากับใครนัก

 

แต่ใครจะรู้ว่าภายในใจเธอปวดร้าวแค่ไหน

 

เมื่อตอนอายุสิบแปด เสี่ยวซือได้โทรศัพท์ปลอบใจแทนการเข้ามหาลัย

 

วันนั้นเธอร้องไห้หนักมาก ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ดีใจที่เขาให้ของขวัญหรือเสียใจที่หมดอนาคต

 

เขาด่าว่าเธอไม่ขวนขวายแต่ก็ไม่เคยที่จะทำหน้าที่พ่อเลยสักครั้ง

 

เขาควรจะหยิบยื่นโอกาสให้เธอบ้าง เพราะแม้กระทั่งความรักเขาก็ไม่เคยให้มัน…แล้วทำไมแค่โอกาสในการเรียนต่อถึงให้เธอไม่ได้?

 

วันนี้เธอคงต้องกลับไปนอนที่บ้านป้าเหมือนเดิม ป้าไม่ได้แต่งงาน เพราะงั้นหมดปัญหาที่เธอต้องคอยระแวงผู้ชาย บ้านของป้าจึงกลายเป็นที่พักพิงแห่งเดียวของเธอไปโดยปริยาย

 

เสี่ยวซือเดินไปตามถนน เธอหวังจะไปขึ้นรถเมล์เพราะบ้านป้าค่อนข้างไกลจากบ้านพ่อของเธอ

 

บ้านพวกเขาหรูหรา แต่บ้านป้าของเธอเป็นบ้านธรรมดาเท่านั้น

 

เธอรับรู้ได้ถึงสัมผัสเปียกชื้น เป็นฝนที่ไหลลงมาจากฟ้าหยดแล้วหยดเล่า ผู้คนมากมายต่างวิ่งหาที่หลบเพื่อไม่ให้ตนเองเปียก แต่เสี่ยวซือไม่เลือกที่จะทำแบบนั้น

 

เธอคิดว่าเธอมองเห็นข้อดีของมัน

 

เสี่ยวซือเงยหน้ามองฟ้าจากนั้นก็ยิ้มกว้าง

 

ฝนตกก็ดี

 

…จะได้ไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังร้องไห้

 

 

 

 

หลังจากที่กลับมาถึงบ้านพัก เธอปิดล็อคประตูแน่นหนาเพราะค่อนข้างที่จะกลัวโจรในยามวิกาล จากนั้นถอดเสื้อผ้าออกและเข้าไปอาบน้ำอย่างสบายอารมณ์

 

รู้สึกว่าวันนี้นิยายในอินเตอร์เน็ตเว็บบอร์ดชื่อดังกำลังจะอัพเดท

 

นั่นเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่งในวันนี้

 

เสี่ยวซือมองตัวเองในกระจกห้องน้ำ เห็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่เมื่อร้องไห้แล้ว หน้าตาของหล่อนช่างน่าเกลียดน่าชังเหลือเกิน!

 

เธอไม่ได้หน้าตาดีมากมาย แต่ก็พอดูได้บ้าง… จนกระทั่งร้องไห้อย่างหนักนั่นแหละ ตาบวมปูด จมูกแดง ริมฝีปากแตกแห้ง มองไปแล้วไม่ต่างอะไรจากศพเลยสักนิด

 

เธอชื่นชอบการแสดงมาก น่าเสียดายที่หน้าตาไม่รักดีของเธอทำให้เธอได้รับเพียงแค่บทตัวประกอบ

 

“เฮ้อ…นี่ ความรักก็ไม่ได้ เงินก็ไม่มี ความหน้าตาดีก็ยังจะไม่ส่งต่อให้ฉันอีกเหรอ” เธอบ่นโชคชะตาด้วยความหงุดหงิด

 

เธอก็อยากจะสวยสักครั้งเหมือนกันนะ

 

ศัลยกรรมงั้นเหรอ เป็นทางเลือกของคนที่มีเงินเท่านั้นแหละ!

 

ช่างเถอะ ๆ เลิกคิด เธอควรไปอ่านนิยายและหลับฝันดีมากกว่า

 

เสี่ยวซือเดินออกมาจากห้องน้ำ สวมใส่เสื้อผ้าเตรียมเข้านอน เธอยังไม่ได้คิดว่าพรุ่งนี้จะกินข้าวกับอะไรดี ทอดไข่คงไม่ใช่ทางที่แย่นัก อย่างน้อยก็ยังเหลือหนึ่ง…หรือสองฟองล่ะมั้ง

 

มือเรียวหยิบโทรศัพท์เครื่องแรกและเครื่องเดียวของชีวิตมากด จากนั้นเข้าเว็บบอร์ดนิยายและเริ่มตั้งใจอ่านอย่างจริง

 

นิยายที่กำลังดังที่สุดในตอนนี้คือนิยายวีรกรรมจอมนางพบรัก

 

มันคือนิยายทะลุมิติที่แฟนตาซีมาก เหมือนกับว่าแค่ยืมเครื่องแบบกับบรรยากาศวัฒนธรรมจีนมาเฉย ๆ และเพราะว่ามันแฟนตาซียังไงล่ะ มันถึงได้ดังระดับนี้

 

ผู้เขียนแบ่งแคว้นออกเป็นสามแคว้นใหญ่ เสี่ยวซือจำได้ว่าลักษณะทางกายภาพของคนในแคว้นก็แตกต่างกัน ยกตัวอย่างเช่นสีผม แคว้นของนางเอกจะเป็นสีแดง แคว้นของตัวร้ายจะเป็นสีน้ำตาลดำหรือสีเข้ม แต่ไม่ใช่สีดำขลับ แคว้นที่แข็งแกร่งที่สุดคือพวกที่มีเส้นผมสีดำมากถึงมากที่สุด เรียกได้ว่าเป็นแคว้นลาสบอส

 

เสี่ยวซือสนใจเรื่องนี้มาก เพราะดูเหมือนว่านางเอกต้องการที่จะเข้ามาเปลี่ยนแปลงความคิดคนในแคว้นตัวเอง ที่มองหญิงชายไม่เท่ากัน และในเรื่องยังมีประเด็นเกี่ยวกับการเหยียดสีผิวและเชื้อชาติด้วย

 

น่าเสียดายที่ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกผิดหวัง

 

นี่มันมีแต่ฉากรัก ๆ ทั้งนั้นเลยนี่ อีกอย่างนางเอกโดนโจรจับไปสามร้อยรอบแล้วมั้ง! โปรยเรื่องว่าเป็นจอมนางแต่ดันโดนแผนโง่เง่าล่อลวงไปตลอด…ที่สำคัญมีผู้ชายที่ทั้งหล่อทั้งเท่โผล่มาช่วยทุกรอบ!

 

“…สกิลนางเอก”

 

ใช่ สกิลนางเอกเรื่องนี้ ไม่ว่าคุณจะตกน้ำลุยไฟ จะมีบุรุษรูปหล่อและเก่งกาจมาช่วยเหลือเสมอ แม้กระทั่งพวกที่เป็นลัทธิชาตินิยมอย่างแคว้นผมดำบางคนยังเผลอหลงรักนางเอก

 

ทั้งที่นางเอกผมสีแดงขนาดนั้น!

 

พระเอกก็ผมสีดำ แต่แค่ย้อมผมเป็นสีแดงก็ใช้ชีวิตอยู่ในแคว้นนั้นโดยไม่น่าสงสัยได้แล้ว ผิวขาวจัดขนาดนั้น แถมยังตัวสูงชะลูดมองไปมองมาคล้ายภูเขาไท่ซาน นี่พวกคนในแคว้นไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าพระเอกเป็นคนของแคว้นไหน!

 

จนกระทั่งเธอตั้งกระทู้‘สงสัย วีรกรรมจอมนางพบรัก วีรกรรมคือโดนจับตัว แค่นี้เหรอ?’

 

อีกทั้งเธอยังต่อว่าเกี่ยวกับมิติของตัวละครอย่างเสิ่นอู๋เยี่ยที่เป็นตัวร้ายอย่างรุนแรง ผู้ชายอะไร ไม่รักลูกไม่มีสาเหตุเลยสักนิด แล้วอยู่ดี ๆ ก็ก่อกบฏขึ้นมาทั้งที่ไม่ใช่พวกเห็นแก่อำนาจ

 

แล้วเสิ่นซีซือผิดอะไรถึงต้องถูกพ่อตัวเองสังหารและถูกทอดทิ้ง ไหนจะเรื่องราวที่ว่าถูกบ้านรองกับบ้านสามรังแกอีก พ่อไม่เห็นใจหน่อยเหรอ นั่นลูกแท้ ๆ มีสายเลือดของตัวเองเชียวนะ อีกอย่างเสิ่นซีซือแต่งเข้าแคว้นใหญ่ไม่ดียังไง จะได้พันธมิตร แต่ดันไปฆ่าลูกทิ้งซะงั้น

 

เป็นพ่อที่สารเลวและโง่เง่ามากจริง ๆ

 

ไม่ต้องเดาเลย เธอถูกแฟนคลับด่าเละเทะ แล้วยังบอกอีกว่าเธอขี้อิจฉา ขอให้เธอไปเกิดเป็นหมาในเรื่อง ไม่พอ…ยังบอกว่าถ้าเกิดเป็นคนก็ขอให้อัปลักษณ์ ขอให้เกิดเป็นเผ่าทาสชั้นที่ต่ำที่สุด

 

โอ้โฮ! นี่คือผลผลิตของนิยายที่ผู้เขียนพยายามเขียนให้มองเห็นถึงเรื่องเหยียดสีผิวและเชื้อชาติงั้นเรอะ น่าผิดหวังจริง ๆ เลยนะ

 

แต่ก็นั่นแหละ อาจจะด้วยความที่เธอหงุดหงิดและไร้มารยาทในการตั้งกระทู้ จะโดนด่าก็ไม่แปลกอะไร

 

จนกระทั่งนักเขียนเข้ามาคอมเมนต์ด้วยตนเอง

 

‘ถ้าเธอไปเกิดเป็นเสิ่นซีซือแล้วเปลี่ยนแปลงให้เสิ่นอู๋เยี่ยรักลูกสาวตัวเองได้ ก็ยินดีด้วยนะ’

 

เสี่ยวซือกระตุกยิ้มมุมปาก

 

เธอทำไม่ได้หรอก แม้กระทั่งทำให้พ่อตัวเองแท้ ๆ รักเธอยังทำไม่ได้เลย

 

เธอมักจะมองเขาด้วยสายตาเย็นชาและห่างเหิน ไม่กล้าเข้าไปใกล้…เพราะเขาเองก็มองเธอด้วยสายตาแบบเดียวกัน

 

แต่เธอเป็นเด็กนี่นา เธอก็ต้องการความรักนะ

 

ช่างเถอะ

 

ในตอนนี้เธอก็แค่สงสารเสิ่นซีซือที่ต้องประสบเคราะห์กรรมเดียวกัน ในขณะที่เสิ่นซีซือถูกฆ่า เธอเองก็ถูกปล่อยให้ตายทั้งเป็น

 

เธอกล่าวขอบคุณคนเขียน จากนั้นก็บอกว่าถ้าเข้าไปได้จริง ๆ ชีวิตเธอก็อาจจะดีกว่าที่เป็นอยู่มากเหมือนกัน

 

ชีวิตที่พยายามเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ ส่วนคนอื่นที่ไม่เคยเป็นเธอก็ไม่มีทางเข้าใจ เอาแต่ชี้หน้าถามว่าทำไมไม่พยายามทำอย่างนั้นอย่างนี้ล่ะ ถ้าทำแล้วมันสำเร็จ...เธอคงไม่ต้องมาอยู่แบบนี้หรอก

 

คิดว่าพยายามไม่เคยทำร้ายทุกคนที่ตั้งใจเหรอ?

 

คิดผิดแล้ว อย่าเอาชีวิตของตัวเองมาตัดสินชีวิตคนอื่นเลย

 

การที่เขาไม่สำเร็จ ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่พยายาม...บางครั้งความพยายามอย่างเดียวก็คงไม่พอ 'โชคดี' และ 'โอกาส' ต้องมาด้วยเสมอ

 

เสียดายที่เธอไม่มีทั้งสองอย่างในชีวิตนั่นแหละ

 

ไม่รู้ว่ามีแฟนคลับของนักเขียนมาหัวเราะสมเพชชีวิตของเธอไปกี่คน แต่เธอไม่อยากจะใส่ใจ เมื่ออ่านถึงตอนล่าสุดที่เป็นช่วงใกล้สงบศึกของสามแคว้น เสิ่นอู๋เยี่ยยังคงเป็นแม่ทัพใหญ่เช่นเดิม นางเอกกลายเป็นทูตของแคว้นตัวเองและพระเอกที่ปลอมตัวมาด้วย จากนั้นก็เป็นการเปิดตัวครั้งยิ่งใหญ่ของตัวละครที่นักเขียนกล่าวว่ารักที่สุดก็คือเซียวอ๋อง อ่านถึงตรงนี้เธอก็ทำใจอ่านต่อไม่ไหว หากผู้ชายคนนี้หลงรักนางเอกอีกคน…นางก็ไม่ต้องทำอะไรแล้ว เอาโลกใบนั้นไปเลยเถอะ! ครองไปเลยคนเดียว!

 

เสี่ยวซือโยนโทรศัพท์ไปให้ห่างตัว จากนั้นหลับตาลงบนเตียงนอนที่ไม่แข็งไม่นุ่มของตนเอง ก่อนนอนก็คิดถึงคุณป้าเล็กน้อย แต่ไม่ได้รู้เลยว่า…เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ชีวิตที่พลิกผันจนน่ากลัวของจริงจะมาเยือน!

 

 

 

 

 

***พูดคุยยาวมากกก ชี้แจง

 

มีหลายคนที่คิดว่าวัน ๆ น้องไม่ทำอะไรเลย เอาแต่ขอเงิน

ไรท์ยังไม่เคยพูดถึงชีวิตทั้งชีวิตของน้องเลยค่ะว่าผ่านอะไรมาบ้าง แค่บอกคร่าว ๆ เฉย ๆ

จะมีแฟลชแบคมาเรื่อย ๆ

นางเอกขี้บ่น ไม่สนใคร ใครไม่ชอบนางเอกแบบนี้กดปิดได้เลยนะคะไม่ว่ากัน ฝืนอ่านอะไรที่ไม่ชอบน่าจะเหนื่อย และเรื่องนี้ก็ไม่ใช่แนวแก้แค้นค่ะ เรื่อยๆ แฟนตาซี 55555555 ชีวิตนางเอก ไปเรื่อยบนเส้นทางขรุขระ 

 

พูดคุยแบบสุภาพ ดีมาดีตอบ เพราะเป็นคนสวยและตลก แต่ไม่ตลอดนะคะ เวลาโดนด่าแบบไร้เหตุผลอาจจะเหมือนหมาบ้า ทุกคนไม่ต้องตกใจน้าาา อิอิ ^_^

 


เรื่องนี้นางเอกทะลุมาจากปัจจุบัน เป็นคนโชคไม่ค่อยดี พ่อไม่รัก ทำอะไรก็ไม่สำเร็จอย่างใจหวัง

 

เรื่องนี้อาซือไม่ได้ใจดีเหมือนอาเฉียวนะคะ น้องเป็นสายสวมหน้ากาก แสดงเก่ง ยิ้มเหยียด

 

และทุกตัวละครในเรื่องไม่ได้มีสีดำหรือสีขาว เป็นสีเทากันทั้งนั้น เหมือนคนเรา มีมุมที่แย่และมุมที่ดีเหมือนกัน ที่สำคัญ...นางเอกอยู่ฝ่าย 'ตัวร้าย' นะคะ บอกเฉยๆ

 

และที่สำคัญยิ่งกว่า!!!

 

"ค่าตัวพระเอกค่อนข้างแพง"

----

 

เรื่องนี้ยังคงเหมือนเดิมค่ะ อัพจบ และช่วง 30-60% ของเรื่องจะเปิดขายอีบุ๊ก เพราะไรท์ยังต้องกินข้าวนะคะทุกคน แง

 

ที่สำคัญ ควรอ่าน 'ทอล์ก' นะคะ เพราะจะแจ้งอะไรไว้ตลอด และเวลาอัพตอนจบ ไรท์จะปล่อยไว้แค่ 15-17 ชั่วโมงถึงจะลบนะคะ และจะบอกก่อนตอนจบประมาณ 4-5 ตอน ใครที่พลาดเรื่องเก่าไปแล้ว เรื่องใหม่อย่าลืมกดเฟบ ตั้งเวลารอคอยไว้น้าาา ไม่มีหยวนเหมือนเดิมจ้า

 

และขออนุญาตไม่เฉลยว่าพระเอกคือใคร จนกว่าจะชัดเจน โปรดระมัดระวังการขึ้นลงเรือ

 

เตือนแล้วนะ

 

ป.ล. ขอบคุณคอมเมนต์น่ารัก ๆ นะคะ เป็นกำลังใจที่ดีมากเลย 

ช่องทางติดต่อไรท์ รับงานกินชาบูหมูกระทะ คลิ๊กได้เลยจ้ะ

เพจเฟสบุ๊ก : กวีหญิงกินปิ้งย่าง

ทวิตเตอร์ : @_kaweeying

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.175K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,537 ความคิดเห็น

  1. #13022 เรียกข้าว่านก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 09:32
    ชอบการบอกพระเอกค่าตัวแพงอ่ะ 55555 ติดตามค่ะไรท์~
    #13,022
    0
  2. #13014 ffxrs1 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 01:48
    เรื่องลงเรือนี่แอบหวั่นจริง ลงเรือผิดตลอดดด
    #13,014
    0
  3. #13007 jirarat2287 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 07:26
    ชอบนางเอกเทาๆ
    #13,007
    0
  4. #12735 Luge鹿晗 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 19:02
    เพิ่งเห็นเรื่องนี้😂เปิดเรื่องมาน่าสนใจมากค่ะ😊
    #12,735
    0
  5. #12713 Aeypanrada9464 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 23:10
    เนื้อเรื่องน่าสนใจมาก ... ต้องมาลุ้นว่า น้องจะผ่านอุปสรรคไปได้ไหใ
    #12,713
    0
  6. #11599 หลิน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 20:48

    เราจะเป็นคอมเมนต์ ~น่ารักๆ~ พึ่งมาจะทันไหมเนี่ย😍

    #11,599
    0
  7. #10965 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 19:40
    น่าสนใจมากค่ะ
    #10,965
    0
  8. #10910 peangploy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 01:53
    จริงอย่างที่นางเอกว่า คนเราชอบเอาตัวเองไปตัดสินคนอื่น ทั้งๆ ที่รู้จักเพียงแค่เสี้ยวเดียว พ่อนางเป็นผู้ชายที่น่ารังเกียจจริงๆ ไม่เคยหยิบยื่นอะไรให้ลูกสาวคนนี้เลย แม้กระทั่งความรัก การที่แม่ทิ้งไปไม่ใช่ความผิดของเด็กซักหน่อย
    #10,910
    0
  9. #10794 Lokasunder` (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 14:46
    ขอพูดเรื่องเสิ่นอู๋เยี่ยหน่อย...... เราว่าตัวละครตัวนี้น่าจะมีเหตุผลอยู่นะ เราคิดว่าพ่อไม่ได้ฆ่าเสิ่นซีซือก่อนที่จะไปแต่งงานกับแคว้นใหญ่อ่ะ ถ้าซีซือแต่งกับแคว้นใหญ่จริงๆ ก็คงอยู่ไม่สู้ตายหรอก ในนิยายก็บอกอยู่ว่าคนในนิยายไม่ชอบผมสีขาวเพราะรู้สึกรังเกียจ.... แล้วที่เสิ่นอู๋เยี่ยก่อกบฏทั้งๆ ที่ไม่ได้ขวานขวายในอำนาจน่าจะเกี่ยวกับซีซือนิดหน่อย(หรือเปล่า?) ถ้าเกิดว่าคนที่ฆ่าไม่ใช่เสิ่นอู๋เยี่ย แต่เป็นคนในแคว้นใหญ่ที่ซีซือจะไปแต่งด้วยหรือบุคคลอื่นๆล่ะ? ก็พอเดาได้กลายๆ ว่าที่เสิ่นอู๋เยี่ยก่อกบฏอาจเกี่ยวข้องกับเสิ่นซีซือ(หรือเปล่า?)

    //แค่สันนิษฐานนะ ความจริงเป็นไงก็ไม่รู้ล่ะค่ะ ;-;
    #10,794
    2
    • #10794-1 Lokasunder`(จากตอนที่ 1)
      1 สิงหาคม 2563 / 14:53
      คูมพ่ออาจจะแสดงความรู้สึกไม่เก่งก็ได้ ในสมรภูมิก็มีแต่ผู้ชายเถื่อนๆ แรงเยอะ ซีซือเป็นเด็กผู้หญิงบอบบางอ่ะ..... ไม่รู้แหละ ขอเข้าข้างคูมพ่อเสิ่นอู๋เยี่ยก่อนนะเค๊อะ ถึงคราวไม่ใช่เมื่อไหร่จะรีบพลิกลำกลับตลิ่งทันทีค่ะ 555555
      #10794-1
    • #10794-2 ซงซงบี(จากตอนที่ 1)
      5 สิงหาคม 2563 / 23:55
      +++ด้วยคนค่ะ คิดงี้ไว้ก่อนเดี๋ยวค่อยกลับลำยังทัน5555
      #10794-2
  10. #10562 แมวดื่อ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 12:51

    5555ช่วงนี้ไม่ว่านิยายเรื่องไหนพระเอกก็ค่าตัวแพงแสนแพง555😂(อาจเป็นผลกระทบจากcovid-19 ก็เป็นได้~)
    #10,562
    0
  11. #10063 Nps_Rbt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 23:32
    คุณพ่อก็มีบ้านใหญ่โตนี่นา
    การที่แม่ของน้องหนีตามผู้ชายคนอื่นไป
    ไม่ใช่เหตุผลที่จะไม่ส่งเสียเลี้ยงดูน้องนะ
    น่าสงสาร คุณป้าที่เป็นเสาหลักมาตลอดก็มาเสียไป
    #10,063
    0
  12. วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 20:33
    พ่ออะนะ มันตามกฎหมายไง รับผิดชอบสิ่งมีชีวิตที่ให้กำเนิดมาหน่อยก็ดี ให้ความรักไม่ได้ก็ให้เงินหรือโอกาสมาซะมั่งเส้!!
    #9,875
    0
  13. #9842 justjeen (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 09:16
    นี่พึ่งมาอ่านแล้วมันจบไปหรือยังอะ
    #9,842
    0
  14. #9651 deedee082813 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 16:24

    น่ารักดีคะ
    #9,651
    0
  15. #9318 ploy2004 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 17:41

    คนเขียนน่ารักจัง มีชมตัวเองว่าสวยด้วย
    #9,318
    0
  16. #9311 ' ✚PLOY : poiz,, ☆ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 12:59
    อ่านแล้วซึมนิดหน่อย แต่น่าติดตามมาก ไม่ดราม่าเยอะใช่มั้ยคะ ( ; - ;)
    #9,311
    0
  17. #9020 dchimtuem (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 16:45

    ต่อให้พยายามแค่ไหนในเมื่อไม่รักก็คือไม่รัก ไม่ถามว่าเพราะอะไรไม่ถามว่าลำบากมากมั้ย ไม่ถามว่ากินอยู่ยังไง คนไม่เจอกับตัวอาจเยาะเย้ยว่าไม่พยายาม ไม่ปรับปรุงตัว ใจเขาใจเราไม่เจอกับตัวก็ไม่เข้าใจอยู่ดี สู้ๆค่ะไรต์
    #9,020
    0
  18. #8526 ⓒЯAẕY DO_G (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:43
    เป็นตัวอย่างของคำว่า ไม่รู้จักดิ้นลน สักจะพึ่งแต่คนอื่น
    #8,526
    3
    • #8526-2 Kamikami0000(จากตอนที่ 1)
      5 มิถุนายน 2563 / 01:00
      *ดิ้นรน
      #8526-2
    • #8526-3 Bao_Bao(จากตอนที่ 1)
      29 กรกฎาคม 2563 / 12:18
      อ่านจบตอนนี้รึเปล่าคะเนี่ย เม้นซะเเล้ว5555+
      #8526-3
  19. #8305 WaoeSs (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 12:23
    อยากบอกว่านางเอกเรื่องนี้แอบตรงกับชีวิตจริงของนี่หน่อยๆเลยค่ะ 5555 พ่อไม่รัก ไม่เคยใส่ใจและดูแล แล้วยิ่งตอนบอกว่าทำไมไม่พยายาม โห! ตรงมาก เราพยายามสุดแล้ว แต่แค่ไม่มีโอกาส+โชคดีเท่านั้น ซึ่งตรงนี้ไม่มีใครมารู้กับเราหรอกเนอะ 555555 เห็นแต่แค่เราไม่พยายามก็เท่านั้นเอง
    #8,305
    0
  20. #8280 Pupaknow (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 20:21

    สนุกดีค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ รออ่านอยู่ค่ะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png

    #8,280
    0
  21. #7799 graceTR (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 23:00
    มาแนวนี้เซียวอ๋องพระเอกแน่เลยอ่ะ กรุบกริบ5555
    #7,799
    0
  22. #7160 สล๊อตโลรี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 20:06
    พระเอกค่าตัวแพงอีกแล้ววววววว
    #7,160
    0
  23. #7152 gologoso (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 16:19
    แต่อ่านตอนแรกก็รู้สึกได้ว่านางเอกดูมีมิติและมีความเรียบ! มันใช่ที่ว่าคนเรามันมีไม่เท่ากัน พยายามเท่ากันหรือไม่ ไม่สำคัญ เพราะผลลัพธ์ไม่มีทางเท้ากัน
    #7,152
    0
  24. #7086 Sistel2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 20:56

    เปิดเข้ามาเพราะผู้ชายหล่อค่ะ 5555

    #7,086
    1
    • #7086-1 youlove_I(จากตอนที่ 1)
      16 พฤษภาคม 2563 / 22:44
      555555
      #7086-1
  25. #6087 pleasemyjane (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:13
    กลับมาอ่านอีกครั้งเพราะพระเอกเลย55555
    #6,087
    0