สามีฉันคือท่านประธาน

ตอนที่ 6 : บทที่ 2 : ท่านประธาน (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80,364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,289 ครั้ง
    6 ก.ย. 62

“แล้วทำไมคุณมนถึงลาออกล่ะคะ”

อีกฝ่ายจับท้องของตัวเองและยิ้มบางๆ

“มนท้องได้สามเดือนแล้วค่ะ เลยจะย้ายไปอยู่กับทางบ้านของสามีที่ต่างจังหวัดน่ะค่ะ”

ดวงตาใสดูอ่อนวัยของแพรริศาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เผลอตัวจับมือของอีกฝ่ายอย่างสนิทสนม

“จริงเหรอคะคุณมน แพรดูไม่ออกเลย ยินดีด้วยนะคะ”

“มนอยากมีลูกน่ารักๆ เหมือนน้องพอร์ชจังเลยค่ะ”

ทว่าคนเป็นแม่น้องพอร์ชกลับส่ายหน้าช้าๆ “น่ารักแต่ก็ดื้อไม่เบาเลยค่ะ”

“ไม่ดื้อหรอกค่ะ แกดูเป็นเด็กฉลาดออก เด็กผู้ชายวัยนี้ถ้าอยู่นิ่งสิคะแปลก ว่าแต่...พ่อของน้องพอร์ชล่ะคะ”

พอคุยกันเรื่องลูก มนสิตาก็อดถามถึงสามีของอีกฝ่ายไม่ได้ สีหน้าและท่าทีของแพรริศาดูอึกอักไป ทว่ายังยิ้มบางๆ

“แพรแยกทางกับพ่อของน้องพอร์ชตั้งแต่แกเกิดแล้วล่ะค่ะ”

เธอเลือกตอบอย่างที่คนทั่วไปจะเข้าใจได้ง่าย เพราะความจริงแล้วเธอกับพ่อของน้องพอร์ชเคยเจอกันแค่ครั้งเดียว มันเป็นความผิดพลาดที่ทำให้เธอต้องจำฝังใจ แต่กระนั้นเธอก็รักลูกมาก แม้จะไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำว่าพ่อของแกเป็นใครก็ตาม แต่ถ้าได้เจอเขาอีกครั้ง เธอคิดว่าตัวเองจำเขาได้แน่ๆ เธอไม่เคยลืมใบหน้านั้นเลย เพราะความละม้ายคล้ายคลึงระหว่างน้องพอร์ชกับพ่อของแก คอยเตือนให้เธอระลึกถึงหน้าของเขาอยู่บ่อยๆ

เมื่อคู่สนทนาเงียบไป มนสิตาก็คิดว่าคำถามของตนเองคงไปสะกิดใจความรู้สึกอีกฝ่ายเข้า

“มนขอโทษด้วยนะคะที่ถาม มนไม่รู้จริงๆ ค่ะ”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เราจากกันด้วยดีน่ะค่ะ”

อันที่จริงมันก็ไม่เชิงดีอย่างที่เธอบอกหรอก เธอแค่หนีออกมาจากโรงแรมก่อนที่ชายหนุ่มจะตื่นขึ้น เรื่องมันก็มีอยู่เท่านั้นเอง แต่เธอไม่กล้าเล่าความจริงให้ใครฟัง เพราะไม่อยากให้ใครมองเธอเป็นผู้หญิงพิลึก ที่เมามายจนพลาดท่ามีอะไรกับผู้ชายแปลกหน้าแถมปล่อยให้ตัวเองท้องโย้อีกต่างหาก

มนสิตาไม่อยากคุยเรื่องนี้ต่อแล้ว จึงเปลี่ยนไปคุยเรื่องงาน แพรริศาเรียนรู้สิ่งที่ต้องทำได้อย่างรวดเร็ว มนสิตามอบหมายงานที่ยังทำค้างอยู่ให้เธอ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นงานเอกสาร พร้อมทั้งนัดหมายต่างๆ ของท่านประธาน ระหว่างที่กำลังคุยงานกัน เสียงโทรศัพท์ของแพรริศาก็ดังขึ้น

“ทางโรงเรียนของน้องพอร์ชโทร.มาแน่เลยค่ะ”

เธอบอกกับอีกฝ่ายด้วยความกังวลเพราะเกรงว่าจะมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นกับลูกชายหรือเปล่า เธอกดรับสายและได้ยินเสียงคุณครู ซึ่งเป็นครูประจำชั้นของน้องพอร์ช

“คุณแม่น้องพอร์ชใช่มั้ยคะ”

“ใช่ค่ะ น้องพอร์ชเป็นอะไรหรือเปล่าคะ” น้ำเสียงเธอตื่นตระหนกเล็กน้อย

“ไม่มีปัญหาอะไรหรอกค่ะ ครูจะบอกให้คุณแม่มารับน้องพอร์ชตอนเที่ยงได้เลยนะคะ ตอนนี้ครูเริ่มปล่อยเด็กๆ กลับบ้านแล้วน่ะค่ะเพราะเด็กหลายคนยังปรับตัวไม่ได้ เป็นอย่างนี้ทุกปีแหละค่ะ แต่น้องพอร์ชเป็นเด็กน่ารักมากค่ะ ไม่ดื้อไม่ร้องไห้เลย แถมยังคอยปลอบเพื่อนๆ ด้วยนะคะ”

หญิงสาวรู้สึกโล่งอกและอดยิ้มไม่ได้เลย

“ขอบคุณนะคะคุณครู ตอนเที่ยงแพรจะรีบไปรับแกเลยค่ะ”

หลังจากวางสายแล้ว จิตใจของเธอไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าไหร่ คอยมองดูแต่นาฬิกาว่าเมื่อไหร่จะถึงเวลาพักเที่ยง มนสิตาเห็นว่างานที่ค้างอยู่ก็ไม่ได้มีอะไรมาก จึงบอกให้เธอไปรับน้องพอร์ชก่อนเวลาได้เลย

“จะไม่เป็นไรเหรอคะ”

แพรริศาเกรงว่าจะมีปัญหา เพราะเพิ่งมาทำงานวันแรกก็อู้งานเสียแล้ว แต่เธอก็อยากจะไปรับลูกตอนนี้เลยเพราะไม่อยากให้แกอยู่รอแม่มารับเป็นคนสุดท้าย

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถ้าท่านประธานมาระหว่างนี้ เดี๋ยวมนจะบอกท่านให้เองค่ะว่าคุณแพรมีความจำเป็น”

ตอนนี้เหลือเวลาอีกประมาณสิบห้านาทีก็จะเที่ยงแล้ว แพรริศาคิดว่าคงไม่เป็นไรกระมัง

“งั้นแพรขอรบกวนคุณมนด้วยนะคะ แพรจะรีบไปแล้วรีบมาค่ะ”

หญิงสาวบอกอย่างเกรงใจ ก่อนคว้ากระเป๋าใบเก่งมาสะพายไหล่แล้วรีบออกจากโรงแรมไปยังโรงเรียนแทน

          ทว่าคล้อยหลังคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวไปเพียงไม่กี่นาที ชนิดที่อาจจะเดินสวนกันโดยไม่รู้ตัว ร่างสูงในชุดสูทสั่งตัดที่ดูเนี้ยบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก็ผลักประตูกระจกเข้ามา คิ้วเข้มที่เรียงตัวเป็นระเบียบย่นเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อพบมนสิตาอยู่เพียงลำพัง

          “ท่านประธาน สวัสดีค่ะ”

          มนสิตาเงยหน้าขึ้นจากงานและรีบลุกขึ้นทักทาย ดูจากสีหน้าของเขา เขาคงกำลังสงสัยแน่ว่าเลขานุการคนใหม่หายไปไหน

          “อย่าบอกนะว่าเลขาคนใหม่ของผมไม่มาทำงาน”

น้ำเสียงเข้มที่ใครได้ฟังครั้งแรกก็คงอดจะประหม่าไม่ได้ เอ่ยถามเรียบๆ แต่ก็แฝงด้วยกระแสเสียงตำหนิ

          “เธอมาแล้วค่ะท่านประธาน แต่ว่าต้องออกไปรับลูกชายที่โรงเรียนกะทันหันน่ะค่ะ”

          ติณภัทรก้มลงดูนาฬิกาข้อมือสีเงินเรือนแพง

“มาทำงานได้แค่สามชั่วโมงก็อู้งานซะแล้ว ถ้าเธอกลับมาเมื่อไหร่ คุณบอกให้เธอเข้ามาหาผมด้วยนะ”

          “ค่ะท่านประธาน”

          เห็นท่าทีของท่านประธานแล้ว มนสิตาอดนึกหวั่นใจแทนแพรริศาไม่ได้เลย ก็ได้แต่หวังว่าการทำงานวันแรกของอีกฝ่ายจะผ่านไปได้ด้วยดี เธอเองก็ไม่สามารถอยู่ต่อได้ด้วยเพราะเย็นนี้จะต้องเดินทางไปบ้านของสามีที่ต่างจังหวัดแล้ว ขออย่าให้มีปัญหาอะไรเลย

 

 



✿◕ ‿ ◕✿ 

ใกล้แล้วค่ะ... อีกนิดเดียว ใครที่รอให้สามคนพ่อแม่ลูกเจอกันอยู่ ตอนหน้าได้เจอกันแน่นอนจ้า ไม่ได้โม้..... 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.289K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,748 ความคิดเห็น

  1. #1628 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 02:20
    หืมมมมม ตายแล้วเเพร
    #1,628
    0
  2. #1482 sichul (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 20:06
    ง่าา วันแรกก็โดนเลยสินะเนี่ยย
    #1,482
    0
  3. #1222 Iglues_M (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 00:37
    แพรริศาต้องจ้างคนมาดูน้องพอร์ชดีกว่าน้าาา
    #1,222
    0
  4. #1036 Thungpang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 23:52
    สมควรโดรตำหนิแล่ะ นางควรจ้างคนเลี้ยงลูกตั้งแต่แรกนะ ไม่งั้นกระทบกับงานแน่ๆ เรื่องจริง บริษัทที่ไหนจะยอม ญาติๆก็นะ ทำไมไม่มีคนช่วยดูหลานเลย เห้อ
    #1,036
    0
  5. #1023 Friendship_Lee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 17:49
    ก็น่าจะโดนตำหนิเพราะมันเป็นเวลางานจริง ๆ นางเอกต้องวางแผนใหม่แล้วอ่ะ ไม่อย่างนั้นกระทบกับงาน
    #1,023
    0
  6. #949 new_surada (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 17:44
    งู้ยยยย นุ้งพอร์ช ของจองได้มั้ยค่ะ น่ารักเกินไปแล้ว 55
    #949
    0
  7. #591 Rich99 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 23:35
    เค้าจะเจอกันแล้วววว
    #591
    0
  8. #392 afbas (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 06:54
    ลุ้นๆจัง
    #392
    0
  9. #365 18233001 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:43
    ขออย่ารถติดน่ะค่ะ
    #365
    0
  10. #35 ลิชา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 18:13

    มาต่อเลยได้ไหม

    #35
    0
  11. #34 meme1104 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 14:07
    รอๆนะคะ
    #34
    0
  12. #33 angel3 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 00:46
    มาไว ๆ นะค่ะ
    #33
    0
  13. #32 little_thank (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 19:04
    รอๆๆ คร๊า
    #32
    0
  14. #31 Melinda (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 19:04

    ก็น่าจะให้โดนตำหนินะ ควรจะจัดสรรเวลาส่วนตัวกับการทำงานให้ดี ถ้าเลขาเป็นแบบนี้ ก็คงมีการเชิญออก ทำงานกับบริษัท ต้องเข้าใจวัฒนธรรมขององค์กรด้วย. ไม่ใช่ทำตามที่ตัวเองต้องการ

    #31
    0
  15. #30 Banna (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 18:10

    จะรอนะคะ

    #30
    0
  16. #29 pornlypornly (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 17:39
    ตอนหน้าที่ว่า ได้อ่านวันนี้ไหมเอ่ย
    #29
    0
  17. #28 Pp.piglet (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 17:32
    รอตอนพ่อลูกเจอกันจ้า เชื่อไรท์ ไรท์ไม่ได้โม้ 55555
    #28
    0