คดีฆาตกรรมเพื่อนบ้าน

  • 83% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 9,597 Views

  • 152 Comments

  • 251 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    81

    Overall
    9,597

ตอนที่ 5 : เฝ้าระวัง (รีไรท์แล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    16 มี.ค. 57

ตอนที่ 4 – เฝ้าระวัง

 

            “ตัดสายโทรศัพท์?” วราลีเอ่ยขึ้น “ไม่ได้หรอกค่ะ ฉันต้องถูกว่าแน่”

                “จะถูกว่าหรือจะตายตอนนี้?” เอกชัยพูด “นี่ อย่าทำให้ผมไม่มีทางเลือกได้ไหม”

                “ถ้าป้าผมรู้ว่าโทรออกไม่ได้ เขาจะไม่ยิ่งสงสัยไปกันใหญ่เหรอ?” กันต์พยายามพูดกล่อม แต่อีกฝ่ายไม่ไว้ใจเสียแล้ว

                “มาเลย เกาะกลุ่มกัน เข้าไปในบ้านกันต์ก่อน อย่าคิดหนี ไม่งั้นคนที่เหลือซวยแน่”

                เอกชัยใช้มีดดันหลังให้กันต์เข้าไปในบ้าน พอทุกคนเข้ามา เอกชัยก็รี่ไปที่โทรศัพท์ก่อนจะตัดสายทิ้ง

                “ต่อไปบ้านวราลีกับคุณมนัญญา”

                เอกชัยตัดสายโทรศัพท์ที่บ้านมนัญญาทิ้งก่อนจะมาจบที่บ้านวราลี เขาสั่งให้ทุกคนนั่งรอในห้องรับแขก

                “เราจะอยู่กันแบบนี้ทั้งคืน เพื่อจะดูว่าไม่มีใครคิดตุกติก” เอกชัยบอก ทำให้วราลีและมนัญญาต้องรีบพูด

                “ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะพวกอาของหนูจะกลับมา”

                “ลูกชายฉันด้วย....”

                “ผมก็ ถ้าผมหายไป ป้าต้องตามหาผมแน่นอน...” กันต์พูดบ้าง

                “ก็ได้” เอกชัยว่า “ฉันจะปล่อยไปทีละคน เริ่มจากมนัญญา คุณคงไม่อยากตายก่อนจะเจอหน้าลูกคุณใช่ไหม?”

                “อันที่จริง ฉันไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องอะไรด้วยหรอกค่ะ” เธอว่า “ดิฉันจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น”

                “ดี” เอกชัยพูด “นายกันต์ ขาแบบนี้คงไม่คิดจะหนีออกไปใช่มั้ย?”

                “ครับ....”

                “ดี....” เอกชัยว่า “งั้นกันต์กับคุณมนัญญาออกไปก่อน”

                หลังจากออกมาแล้ว กันต์ก็รู้สึกห่วงวราลีที่อยู่กับเอกชัยสองต่อสองตอนนี้ มนัญญาเข้าบ้านไปแล้ว และเขาเองก็ต้องทำเช่นกัน เขาหนีไปไหนไม่ได้ ประตูลูกกรงก็ล็อกปิดตาย กำแพงหลังบ้านก็ปีนออกไปไม่ได้เพราะขาเจ็บอยู่ เขาได้แต่หวังว่าวราลีกับมนัญญาคงจะหาทางออกไปได้บ้างเผื่อจะแจ้งตำรวจ

               

                ฝ่ายเอกชัยก็เดินมาอยู่หน้าบ้าน เขาเข้าไปในบ้าน ไปยังห้องนอน หยิบปืนลูกโม่มาใส่กระสุนทั้งหมดหกนัด ระหว่างที่ใส่ไป เขาก็คิดไม่ตก

                เราจะยิงใครเหรอ? เขาถามตัวเองพลางส่ายหน้า เหงื่อออกเต็มตัว

                มันเป็นใคร? มันเป็นใครกัน? เขาคิดวนไปมา เรื่องแบบนี้ไม่น่าเกิดขึ้นได้ เขาไม่เข้าใจ เขาไม่รู้ว่าเกิดได้อย่างไร

                หลังจากทำความสะอาดลบคราบเลือด เขาก็เอาศพเธอยัดใส่กระเป๋า โชคดีที่การิณเป็นคนร่างเล็กจึงพอดีกับขนาดของกระเป๋า และด้วยความที่ภรรยาของเขายืมรถของเขาไปหาญาติที่ต่างจังหวัด ทำให้เขาไม่สามารถนำศพไปทิ้งที่อื่นได้ ก็เลยต้องซ่อนไว้ในลานรกๆ นั่น แต่เขามั่นใจจริงๆ ว่าซ่อนดีแล้ว... แต่ทำไม กระเป๋าถึงได้ขยับมาอยู่ในสายตาคนมองเห็นได้?

                ไม่ใช่แค่นั้น ตอนที่พบศพการิณ ดูจากสภาพศพ เธอน่าจะเสียชีวิตตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้ว แต่พรหมพรกลับบอกว่าเห็นการิณตอนสี่โมงเย็น ใครกัน? ใครกันที่อยู่ในบ้านตอนนั้นและเห็นศพการิณแต่กลับไม่แจ้งตำรวจ?

                “มันต้องการอะไรกันแน่?” เอกชัยใส่กระสุนจนครบ “มันต้องการอะไรจากเรา?”

 

                รถยนต์ยี่ห้อหรูสีดำคันหนึ่งกำลังแล่นเข้ามาที่ปากแยก และพอเห็นประตูปิดอยู่ก็สงสัย ฝ่ายสามีเดินลงมาหวังจะเปิดประตู แต่พอพบว่าล็อกแม่กุญแจอยู่ ก็เลยร้องเรียก เอกชัยเดินออกมาจากบ้าน ซ่อนปืนเอาไว้ด้านหลัง

                “อะ อ้าว คุณวสันต์ กับคุณวลัยลักษณ์” เอกชัยรีบปลดโซ่เปิดประตูออกมา “ไม่ไปฉลองที่ไหนหรือครับ?”

                “อ๋อ คงไม่ล่ะครับ ผมง่วงนอน” วสันต์บอกยิ้มๆ และเดินเข้าไปในนั่งในรถ พอเอารถเข้าบ้านได้ วลัยลักษณ์ก็เดินเข้ามาหาเอกชัยที่นั่งอยู่หน้าบ้าน

                “คุณเอกชัย สบายดีหรือคะ?” เธอถาม

                “อ๋อ สบายดีครับ”

                สีหน้าของเธอดูแปลกใจ และเธอก็ถาม

                “เอ่อ การิณเป็นยังไงบ้างคะ?”

                เอกชัยสะดุ้งทันทีที่ได้ยินคำถาม เขาตอบไป “เอ่อ.... กลับบ้านเกิดไปแล้วครับ”

                “หรือคะ?” วลัยลักษณ์จ้องเขา “งั้นดิฉันขอตัวละค่ะ”

                วลัยลักษณ์เดินเข้าไปในบ้าน โดยไม่รู้เลยว่าสามีเธอจ้องมองเธอตอนคุยกับเอกชัยตลอดเวลา

 

                เราจะทำไงดี? กันต์เห็นว่าบ้านของวสันต์กลับมาแล้ว ถ้าเข้าใช้โอกาสนี้เรียกให้ช่วย เอกชัยก็คงไม่ทันตั้งตัว เขาจะเปิดประตูบ้าน แต่แล้วก็ต้องหยุดเมื่อมีกระบอกปืนจ่อเข้าที่หน้าผาก

                “คุณเอกชัย....” กันต์งุนงง “คุณ...ทำไม? ปืน?”

                “กลับเข้าบ้านไปซะ แล้วทำตัวดีๆ จนถึงพรุ่งนี้เช้า” เอกชัยสั่งเสียงเหี้ยม “อย่าคิดตุกติกแบบนี้อีก”

                พอกันต์หายไป เอกชัยก็เดินไปยังลานรกๆ อีกครั้งเพื่อจะซ่อนกระเป๋าใส่ศพ เขาจัดการรูดซิปปิดแน่นสนิทแล้วเอาซ่อนอย่างดี คราวนี้เอาโซฟาพังๆ ทับไว้ด้วย ยากที่จะมีใครเห็น

                “คงไม่มีใครเล่นตลกอีกนะ” เขารำพันกับตัวเอง พลางถอนหายใจ

                “พรุ่งนี้เช้า” เขาว่า “พรุ่งนี้เช้า เมื่อแสงตะวันมาถึง ทุกอย่างจะจบ....”

 

                ขณะที่วสันต์เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เขาก็ออกมาจากห้องน้ำ ตรงไปยังตู้เสื้อผ้า แต่แล้วก็สังเกตเห็นบางอย่างซ่อนอยู่ข้างๆ ตู้ ซึ่งเป็นช่องแคบๆ เขาหยิบมันขึ้นมา เป็นแจ็คเก็ตสีน้ำตาลอ่อน เขาจำได้ว่าเป็นเสื้อของเอกชัย

                วลัยลักษณ์เพิ่งออกจากห้องน้ำเช่นกัน เธอมองเขาที่ถือเสื้อของเอกชัยอยู่

                “คุณยืมเสื้อเขามาเหรอ?” วสันต์ถาม

                “เอ่อ... คือ” วลัยลักษณ์อ้ำอึ้ง “คือว่า....”

                “คุณชอบคุณเอกชัยใช่หรือเปล่า?”

                วสันต์ถาม ทำเอาภรรยาต้องรีบพูด

                “เป็นไปไม่ได้ค่ะ ฉันรักแต่คุณเท่านั้น”

                “ผมไม่ว่าอะไรคุณหรอก” วสันต์ว่า “ผมไม่ว่าอะไร ผมไม่เคยว่าอะไรคุณ แม้กระทั่งคุณจะมีลูกให้ผมไม่ได้”

                “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ” วลัยลักษณ์รีบพูด “มันเป็นแค่... เรื่องเข้าใจผิด”

                วสันต์ถอนหายใจและรวบตัวเธอเข้ามากอด “ผมอยากให้คุณมีความสุขมากที่สุด เข้าใจมั้ย?”

                วลัยลักษณ์โอบกอดสามีบ้าง หลังจากกอดกันเสร็จ ฝ่ายวสันต์ก็พูด

                “เดี๋ยวผมจะซักเสื้อเอง คุณเองก็เอาเสื้อออกมา...”

                “ไม่ ไม่เป็นไรค่ะ พรุ่งนี้ฉันซักเอง” วลัยลักษณ์พูดรัวเร็วๆ “เราไปนอนกันเถอะค่ะ”

                “จ้ะ ที่รัก” วสันต์โอบกอดภรรยาตัวเอง ก่อนจะขึ้นห้องไป 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #152 Pungpron (@Pungpron) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 20:27

    อ่านมาถึงตอนนี้ เข้าเรื่องเร็วมากครับ เร็วจนลืมว่าใครเป็นใคร 55555


    เดี๋ยวพรุ้งนี้มาอ่านต่อนะครับ

    #152
    0
  2. #140 รันดร์ Life (@19992542soul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 21:56
    เดี๋ยวตอนต่อไปคงมีหักมุมหรือต้องมีคนตายอีกคน
    #140
    0
  3. #105 Zea heer (เบส) (@farsai-best-pds) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 17:14
    มึนนนนน มัน?มันของเอกชัยคือใคร?
    ว่าแต่...เขาไม่มีโทรศะพท์ติดจัวเหรอ? อย่างนี้ความจริงนั่งเงียบๆถึงเช้าก็ได้นะ--;;;
    #105
    0
  4. #67 Answer – SE • (@055440769) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 13:24
    เห้ยย ยังไงแน่เนี่ย
    #67
    0
  5. #8 Reshiram ♕ (@SweetPeary) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 18:48
    ไปๆ มาๆ เหมือนจะถ่ายในมุมของเอกชัยเยอะ ต้องมีเงื่อนงำอะไรอยู่แน่ๆ
    สามีภรรยาคู่นี้ก็น่าสงสัยซะจริง โดยเฉพาะวลัยลักษณ์...
    #8
    0