สื่อรัก..my cookies ..

ตอนที่ 15 : อดีต..ที่ลางเลือน..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ธ.ค. 49




ที่ริมระเบียง...ชั้น 12 โรงพยาบาลไซเค็น

"ริกะ ริกะ!!~~ " เสียงเรียกจากสาวคนหนึ่งที่มีสีหน้าหวาดกลัว

"เธอเป็นอะไร ริกะ!!~" เสียงนั้นดังขึ้นอีก

แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ สาวน้อยผมดำยาวที่ตอนนี้นอนสลบไสล.. อยู่ที่ริมระเบียง..

________________________________________

"ที่นี่มันที่ไหนกัน........."  เธอพึมพำกับตัวเองและพยายามมองไปรอบๆ  มันเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ดูอบอุ่นและสวยงามในฤดูหนาวที่หิมะโปรย..

เธอเห็นเด็กสาวคนหนึ่งกำลังนั่งร้องไห้อยู่ที่ริมถนน

"เออ ขอโทษนะที่นี่มันที่ไหนค่ะ" เธอถามสาวน้อยที่นั่งอยู่ แต่กลับไม่มีปฎิกิริยาตอบกลับมาแต่อย่างใด 

สักครู่ก็มีเด็กสาวอีกคนเดินเข้ามา...

"เธอร้องไห้อีกแล้วนะ เธอจะคิดถึงเค้าอีกทำไม เธอหยุดร้องได้ไหม" เสียงนั้นพูดอย่างอ่อนโยน

"เค้าทิ้งฉัน เค้าทิ้งฉันไป ฮือๆ" สาวน้อยที่นั่งอยู่ริมถนนร้องคร่ำครวญ

"หยุดร้องสักทีได้ไหม ยังไงแม่นั่นก็ไม่กลับมาหาเธอหรอกมันมีผู้หญิงใหม่แล้ว เธอได้ยินไหมยัยโง่!!~~" เธอตะโกนใส่หน้าเด็กคนนั้นก่อนจะวิ่งออกไป

ฉันยืนดูเหตุการณ์ต่างๆ แต่ทำไมพวกเค้าถึงไม่เห็นฉัน ที่นี่ที่ไหนกัน ฉันมาได้อย่างไร

"มาซากิ.. เธอไม่เคยรักฉันเลย.. เธอเลือกแม่นั่น เธอทำแบบนี้ทำไม มาซากิ..ฮือๆ" เธอคร่ำครวญเหมือนกับว่าจะขาดใจ สักพักผู้หญิงคนนั้นก็วิ่งกลับมา

"จิงโกะ ถ้าเธอไม่หยุดคร่ำครวญฉันจะตายตรงนี้ ฉันรักเธอแต่เธอไม่เคยมองฉัน เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันแคร์เธอแค่ไหน เธอจะไปสนใจคนที่มันหลอกลวงเธอทำไม... เพื่อมันเธอทำได้ขนาดนี้ ฉันก็จะทำให้เธอดูว่าฉันรักเธอมากเช่นกัน" สิ้นเสียงผู้หญิงคนนั้นคว้ามีดที่เธอซ่อนไว้ในแขนเสื้อแทงที่ตัวเอง... ก่อนที่จะล้มลงตรงหน้าของสาวน้อย

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด  ไม่ นะ ม่ายยยยยยยยยยยยยย  คาบุริ คาบุริจัง ทำไม ทำไมเธอทำแบบนี้...ทำไม........" เธอกอดสาวน้อยที่นอนอยู่บนหิมะสีแดง..

"ฉันจะรอเธอทุกชาติ ฉันสาบานว่าฉันจะรักแต่เธอนะ..จิงโกะ.. ฉันจะ.. รัก..แต่เธอ..." นั่นเป็นประโยคสุดท้าย...
.
.
.
"ริกะ.. ริกะ!!~" เสียงคุ้นหู..

เธอเขย่าตัวสาวน้อยอย่างแรง... แล้วน้ำตาก็เริ่มไหลริน

"ริกะฟื้นสิ เธอเป็นอะไร เธอฟื้นเดี๋ยวนี้นะ ริกะ!!~" เสียงนั้นดูหมองเศร้าแต่มีพลังเหลือเกิน ใครกันนะที่เรียกฉัน

"ฮิโตะ ฮิโตะ!!" เธอตะโกนลั่น

ชายในสูทสีดำวิ่งเข้ามาหน้าตาตื่น

"ครับคุณหนู" เขาถามด้วยสีหน้าตื่นตกใจ

"เรียกหมอมาที ริกะเป็นอะไรไม่รู้ เร็ว!!~" สาวน้อยสั่งเฉียบขาด

ไม่ถึงนาทีหมอและพยายามก็วิ่งเข้า

"ช่วยเธอทีค่ะอยู่ดีๆ เค้าก็เป็นลมไป" เธออธิบาย

"คุณหนูไม่ต้องห่วงค่ะ เดี๋ยวขอหมอตรวจก่อนนะค่ะ คุณหนูไปรอที่เตียงนะคะ" เธอบอกเสียงอ่อนโยนเหมือนจะปลอบใจให้เธอคลายเครียดลง 

......................................

ที่นี่มันที่ไหนกัน.. ทำไมดูมันเงียบๆ พิกล เอ๊ะ!!~ นั่นผู้หญิงคนนั้น หน้าตาคุ้นๆ นะ

"มาซากิ กินข้าวสิ เธอไม่กินอะไรมา สองวันแล้ว" เสียงเด็กสาวพูดด้วยความเป็นห่วง

"ทำไมเธอทำแบบนี้ล่ะ คิขุโนะ ทำไมเธอทำแบบนี้??" เธอหันไปมองหน้าสาวน้อย

"ฉันรักเธอนะมาซากิ เธอได้ยินไหมว่าที่ฉันทำไปเพราะฉันรักเธอ" สาวน้อยพูดพลางร้องไห้

"เธอทำแบบนี้เธอจะได้แค่ร่างกายฉันเท่านั้น แต่หัวใจฉันมันแตกสลายไปแล้ว.." เขาลุกขึ้นจากโต๊ะแต่ทว่า ที่ขาของเขามีพันธนาการตึงรั้งอยู่ ข้อเท้าเขาเป็นรอยแดงกร่ำ  เขาพยายามก้มมากระชากแล้วกระชากอีก ข้อเท้าเริ่มมีเลือดออกมา

"หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!~~ มาซากิ เธอทำร้ายความรู้สึกฉันมากไปแล้วนะ นังเด็กขี้แยนั่นมันดีตรงไหนบอกฉันสิ!!!" เธอเข้าไปกอดเขา

มันคืออะไรกันนะ พวกเขาคือใครกัน ...



 
"จำไม่ได้รึ?? ลืมหมดแล้วรึไง?? เธอที่เป็นคนก่อมันทั้งหมด" เสียงหนึ่งที่แฝงไปด้วยความแค้นกล่าวขึ้น

"ใคร อะไรกัน ฉันทำอะไร เธอเป็นใครกัน!!!" ริกะหมุนตัวมองไปรอบๆ

"ผู้ถูกเลือก.. ที่ลืมแม้กระทั่งความผิด บ่วงกรรมที่เธอก่อ.. เธอจะต้องชดใช้ เพราะเธอฉันต้องทนทุกข์ทรมาน มาถึง 200 ปี!!~ ถึงเวลาแล้วที่เธอต้องชดใช้ ฮ่า ฮ่า"  เสียงหัวเราะก้องกังวาน..

"อะไรกันมันคืออะไร .. ไม่เข้าใจแล้วคนเหล่านี้คือใคร" ริกะตะโกนถาม...

"หากเจ้าต้องการความช่วยเหลือจงเรียกชื่อข้า จงเรียกข้า...." อีกเสียงหนึ่งดูเยือกเย็นสุขุม พูดขึ้นมา

"ท่านคือใคร.. ท่านคือใคร " ริกะร้องเรียก

"เจ้าจงนึกให้ดี.. มาซากิ.. เจ้าจึงนึกให้ดี.." เสียงนั้นพูดอีกครั้ง

"มาซากิ??? ฉันหรอมาซากิ???" ริกะงงเป็นที่สุด
 
หรือว่าภาพผู้หญิงที่ถูกเครื่องพันธนาการคือเธอ...

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

146 ความคิดเห็น