[Super Junior] :: Problem Child :: (SJ-KangTeuk feat. All members)

ตอนที่ 61 : Problem Child 19 #Reup

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    25 ก.พ. 61


Problem Child 19 #Reup


ขวดโซจูถูกยกขึ้นดื่มก่อนมือใหญ่จะเอื้อมวางไว้หมิ่นๆบนโต๊ะหน้าโซฟา คังอินดีดให้มันไปอยู่ในที่ทางที่แน่ใจได้ว่าจะไม่ตกหล่นแล้วจึงเอนหลังพิงความหนานุ่มตามเดิม สองมือกอดอก นัยน์ตาฉายรอยครุ่นคิดทำให้ใบหน้าเข้มทวีความดุดันขึ้นหลายต่อหลายเท่า   


ห้องนั่งเล่นเงียบสงัดและมืดทึบเมื่อเข็มนาฬิกาชี้ที่เลขสองของยามค่ำคืน ชายหนุ่มนอนไม่หลับและกำลังใช้ความคิด


บางสิ่งบางอย่างเปลี่ยนแปลงโดยไม่ทันได้ตั้งตัว  ทุกอย่าง...ที่เกี่ยวข้องกับปาร์คจองซูทำให้เขาควบคุมไม่ได้ รู้ตัวอีกที ทุกครั้งที่ความคิดว่างเปล่าเป็นต้องแวบใบหน้าขาวๆของใครบางคนกำลังส่งยิ้ม สายตาแสดงความห่วงใยมาให้เสมอ มันชักจะเกินความรู้สึกที่เขาเคยพยายามขีดไว้ที่คนร่วมงาน


กีดกันปาร์คจองซูให้เป็นเพียงแค่พี่ชายร่วมวง


คังอินบอกตัวเองได้ว่าไม่ชอบเลยสักนิดกับเหตุการณ์แบบนี้ เหตุการณ์ที่ราวกับว่าเขาเป็นเพียงตัวแปรหนึ่ง มิใช่คนคุมเกมเหมือนอย่างทุกครั้ง


ต้องโทษความชะล่าใจของตัวเองที่ยอมให้ตารางงานเข้ามามีส่วนทำให้ความสนิทสนมระหว่างสมาชิกคนแรกและคนที่ห้ามีมากขึ้น งานพิธีกร รายการโทรทัศน์หรืออะไรหลายๆอย่างที่ไปออกร่วมกันยึดโยงคิมยองอุนและปาร์คจองซูไว้มากกว่าสมาชิกคนอื่นทั่วไป เมื่อทุกอย่างเริ่มสายเกินแก้ คนที่มั่นใจในความแข็งแกร่งทั้งทางกายและทางใจของตนเองถึงได้รู้สึกตัว   

        

         จุดอ่อนที่ไม่คิดว่าจะมีของเขาคือรอยยิ้มและน้ำตาของหัวหน้าวงหน้าหวานคนนี้นี่เอง

         

             “หึ


รอยยิ้มเหยียด แต่ปนความลังเลฉายออกมาทางมุมปากหยัก  


อันธพาลอย่างเขาไม่เคยมีใครแลเหลียว พ่อแม่ด่าทอ เพื่อนฝูงหยิบมือที่มีก็เป็นพวกเดียวกัน เด็กที่เติบโตมาท่ามกลางควันบุหรี่ ขวดเหล้าและอุปกรณ์ตีต่อยทุกชนิด ก็คงเป็นเพราะความขาดนี่แหละ ดังนั้นเมื่อเจอใครที่ดูเหมือนจะทำดีด้วยหน่อย คังอินถึงได้หลงไปชั่วขณะโดยไม่รู้ตัว

            

             คนอย่างเขาไม่ต้องการความอ่อนโยนจากใคร คิมยองอุนอยู่ได้ด้วยตัวของตัวเอง


            “ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ


            เสียงทักที่มาโดยไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้คนฟังสะดุ้ง เกือบจะผุดลุกหากยังดีที่พอจะจำน้ำเสียงหวานคุ้นเคยได้คังอินจึงกลับลงนั่งเช่นเดิมพร้อมทั้งตำหนิตนเองนิดๆที่เลือกออกมานั่งตรงนี้ในเวลาที่พอดิบพอดีกับใครคนหนึ่งจะกลับเข้ามา ตารางชีวิตของสมาชิกคนหนึ่งที่เป็นกิจวัตรจนจำได้ขึ้นใจ คนเดียวที่ชอบออกไปนั่งเล่นเงียบๆที่สวนในเวลาแบบนี้...จะมีใครเสียอีก


รอยยิ้มกระตุกและนัยน์ตาแวววาวขึ้น แวบหนึ่งเหมือนจะอ่อนโยน แต่แล้วก็กลับเป็นความเหี้ยมเกรียม


โทนเสียงแบบนี้จะเป็นใครไปได้ นอกจาก จุดอ่อนที่เขากำลังนึกถึงอยู่


ทิ้งระยะจนร่างนั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้ แลเห็นความขาวผ่องของผิวกายรางๆผ่านแสงจันทร์จากหน้าต่างกระจกใส ตาประสานตา หนึ่งใสแจ๋วราวแก้วเจียระไนกับอีกหนึ่งลึกล้ำดำมืดดุจราตรีกาล ริมฝีปากหยักจึงขยับตอบออกเป็นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า  


 

ฉันเอง


ไม่เพียงคังอิน อีทึกเองก็จำน้ำเสียงของน้องชายทุกคนได้ขึ้นใจเช่นกัน ชายหนุ่มนิ่วหน้ากับน้ำเสียงห้วนสั้นของคนเป็นน้องแต่ก็ไม่ได้ท้วงติงอะไร ทำเพียงแค่สาวเท้าเข้าไปใกล้ขึ้นแล้วถามว่า  


ทำไมลงมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะยองอุน ดึกแล้วนะ คนถูกถามเพียงแค่เหลือบตามองหากไม่ได้ตอบ พาให้คนถามชักจะไม่สบอารมณ์ขึ้นมาบ้าง

ถามทำไมไม่ตอบ มาทำอะไรแถวนี้

นั่งเล่น

ตอนตีสองเนี่ยนะ

อืม

ยองอุน !!”

มีอะไร


หน้าตาท่าทางนั้นบอกได้คำเดียว...มันเล่นพี่มันเข้าให้แล้ว คนอายุมากกว่าได้แต่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกับอาการกวนส้นไม่มีหยุดยั้งของน้องชายหน้าหมี ทำไมนะ แค่จะถามไถ่ดีๆนี่ไม่ได้ ต้องให้ทะเลาะ


อย่ามากวนฉัน ดึกแล้ว ไปนอนไป

นายก็ไปนอนสิ ฉันยังไม่ง่วง

ไม่ง่วงก็ต้องนอน นายไม่ใช่หุ่นยนต์นะ

อาจจะใช่ก็ได้...ในเมื่อเจ้าเศษเหล็กพวกนั้นมันไม่จำเป็นต้องใช้หัวใจ

คิมยองอุน หยุดเล่นตลกซะ ในฐานะหัวหน้าวง ฉันขอบอกให้นายไปนอนเดี๋ยวนี้

งั้นนายจะไปนอนกับฉันไหมล่ะ 


ไม่พูดเปล่า ร่างสูงใหญ่ลุกพรวดเข้าประชิดตัวย่นระยะทางที่มีอยู่น้อยนิดให้กลายเป็นศูนย์ไปเลยในครั้งเดียว อีทึกอ้าปากค้าง ตกใจกับความเร็วนรกผิดกับรูปลักษณ์นั้นจนเผลอถอยหลังหนีไปก้าวหนึ่ง แต่วงแขนที่สอดเข้ามากันไว้ทำให้คนตัวบางไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ อดีตคนที่เคยมั่นใจในตัวเองขยับตัวยุกยิก ชักจะหน้าเจื่อนเมื่อบัดนี้สำเหนียกชัดว่าความปลอดภัยในร่างกายและทรัพย์สินได้ถูกยึดเอาไปโดยคนที่อันตรายที่สุดเสียแล้ว


แถมเผลอๆไม่ใช่แค่ร่างกายทรัพย์สิน หัวใจจองซูก็จะมีปัญหาเอาด้วย อย่ามาเบียดแบบนี้สิโว้ย


ยองอุน ปล่อย เล่นแบบนี้ไม่ตลกนะ เสียงนุ่มเริ่มสั่น รู้ตัวดีว่าไม่สามารถต่อกรใดๆได้อีกต่อไปกับไอ้คนที่ชอบเอาวิธีอย่างนี้มาเล่นยามคับขัน


คิมยองอุนทำแบบนี้ทีไร ปาร์คจองซูเป็นต้องลืมที่ขัดแย้งกันก่อนหน้าทุกที


ยองอุน

ก็ไม่ได้จะให้ตลกนี่ ฉันถามจริงจัง


ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดบางส่วนของใบหน้า นัยน์ตาสีเข้มคู่นั้นเปล่งประกายเช่นเดียวกับคำพูด มันแวววาว...เหมือน เหมือนสัตว์ป่าที่กำลังจ้องจะตะครุบเหยื่อ


ไม่มีอะไรจริงจังทั้งนั้น นายเมาแล้วละล่ำละลักพูดเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นขวดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บนโต๊ะตัวเตี้ย คนฟังยิ้ม

ของแค่นั้นไม่ทำให้ฉันเมาได้หรอก ไม่ต้องเป็นห่วง แต่กลิ่นของนายทำให้ฉันเมามากกว่า


สายตาแปลกๆอย่างที่พักหลังนี่ยองอุนชอบทำอยู่บ่อยๆทำให้อึทึกผวาปนตกใจกลัว

ไม่นะ...คนๆนี้เป็นแค่น้องชาย ท่องเอาไว้สิจองซู น้อง น้อง ผู้ชายคนนี้เป็นน้องชายนาย  


ยองอุน เชื่อฉัน นายเมาแล้ว คนเมาไม่รู้ตัวหรอก

แต่ฉันรู้ดีว่าฉันทำอะไรอยู่ก็แสดงว่าฉัน...ไม่เมารอยยิ้มร้ายไม่น่าไว้วางใจเลยสักนิดเดียว

จะ จะทำอะไรยองอุน อะ ออกไปนะ

แล้วนายก็จะชอบ

ไม่!!!!  



ทันทีที่ริมฝีปากร้อนนาบทับแก้มใส คนที่โตแต่อายุหากช่างอ่อนหัดในเรื่องรักใคร่ก็สะดุ้งเฮือก นัยน์ตาเบิกกว้างเหมือนไม่คาดคิด อีทึกสั่นไปทั้งตัว สองมือดันร่างหนาหนักเหมือนกำแพงหินออกเต็มแรงก่อนจะวิ่งหัวซุกหัวซุนขึ้นบันไดไปโดยไม่เหลียวหลัง ทิ้งให้คนอีกคนมองตามด้วยแววตาที่อธิบายความหมายไม่ได้จนลับสายตา


            ไม่...อย่างนั้นเหรอ รังเกียจกันขนาดนั้นเชียวปาร์คจองซูด้วยเหตุผลใดไม่รู้ ดวงตาคู่เล็กมีแต่ความขุ่นมัว


คนที่เพิ่งจะถูกทิ้งหมาดๆพรั่งพรูลมหายใจหนักก่อนจะยกมือขึ้นตบหน้าผาก


เมื่อกี้ ถ้าหากเขาไม่ผ่อนแรงออก มีหรือร่างผอมเล็กตัวแค่นั้นจะหลุดออกไปได้ กลิ่นกายหอมหวานจนไม่อยากเชื่อว่าจะมาจากผู้ชายด้วยกันต่างหากที่ทำให้เขาเปลี่ยนใจ


ณ ช่วงเวลานั้น คนที่เคยมีจิตใจแข็งแกร่งไม่มั่นใจเลย หากได้ลิ้มลองรสชาติของนางฟ้าสักครั้ง เขาจะยังสติเหลือพอที่จะยับยั้งชั่งใจ   


ปาร์คจองซู หวาน...เกินไป

            เมื่อเป็นแบบนี้...มันยิ่งอันตราย

 



 

อีทึกเพิ่งรับรู้รสของคำกล่าวที่ว่าการกระทำในวันนั้น ส่งผลต่อเนื่องให้เกิดมาเป็นวันนี้ก็ตอนอายุได้ยี่สิบห้าปีเศษนี่เอง


หลังจากเหตุการณ์ระทึกขวัญเป็นต้นมา พี่ชายคนโตสุดของวงก็มักจะเกิดปฏิกิริยาแปลกๆเวลามองเห็นร่างสูงใหญ่ของใครบางคนพาดผ่านเข้ามาในสายตาเสมอ ไม่ร้อนก็เย็นวาบ ไม่เหงื่อออกก็ตัวซีดเผือด ส่งผลไปถึงการแสดงยามออกรายการที่เคยไร้ที่ติของเขาด้วย


ชายหนุ่มแยกแยะไม่ได้ว่าเขารู้สึกอย่างไรกับรุ่นน้องคนนี้และการกระทำที่ดูจะแผกไปกันแน่ จะว่าไม่พอใจมันก็ใช่...เขาเป็นพี่ แถมเป็นพี่ชาย จะมาทำอะไรรุ่มร่ามกับอีทึกแบบนั้นมันก็ไม่เคารพศักดิ์ศรีกันเลยแต่ในอีกแวบที่เผลอ ก้อนเนื้อเต้นได้มันก็สั่นไหวไปกับสัมผัสร้อนแรงเช่นนั้นและอะไรอุ่นๆบางอย่างก็พุ่งวาบเข้าจับใจ ยิ่งเมื่อผนวกเข้ากับความอ่อนโยนบางประการที่ได้รับมาก่อนหน้า มุมมองต่อน้องชายคนที่ห้าก็เปลี่ยนแปลงไปจนเขาชักตกใจกลัวตัวเอง


หลังจากที่เผชิญกับความอึดอัดอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออกมาสองสามวัน ปาร์คจองซูก็ตัดสินใจได้ในที่สุด


ต้อง หยุดทุกอย่างไว้ก่อนจะสายเกินไป



หัวหน้าวงที่สับสนในตัวเองพยายามหลีกเลี่ยงอะไรทุกอย่างที่มีตราประทับคำว่าคิมยองอุนเข้าไปเกี่ยวข้อง หน้า เสียง ชื่อในกระดาษ และอื่นๆแม้กระทั่งจากรายการทีวีที่เห็นหน้าน้องชายคนที่ห้าก็ไม่เว้น อาการ เมินอย่างไร้เหตุผลทั้งที่อีกฝ่ายได้ชื่อว่าเป็นน้องชายคนโปรดทำให้ทุกคนงงเต็กไปตามๆกัน  


หลายกระแสโดยเฉพาะกระแสสต๊าฟหลังรายการและแฟนคลับคังทึกล้วนแต่พูดเป็นเสียงเดียวว่าอีทึกอาจจะไม่พอใจนักกับข่าวเสียๆของน้องชายซึ่งช่วงนี้มีเรื่องที่พัวพันกับดาราสาวคนสวยหลายคนด้วยกัน และการไม่พอใจนี้มีส่วนมากที่จะเป็นเรื่องส่วนตัว เพราะในตอนที่น้องคนอื่นตกเป็นข่าว ก็ไม่เห็นนางฟ้าของวงจะว่าอะไรนอกจากกางปีกปกป้อง 


ซ้ำแล้วใหญ่ ฝ่ายคนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องก็ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนได้สมบูรณ์ยิ่งนัก ใครจะแสดงท่าทางอะไร พูดเข้าหูให้ได้ยินแบบไหนคิมยองอุนไม่เคยสน ยังคงปฏิบัติตัวเหมือนเช่นเป็นปกติ เพียงแต่ในรายการอันเคยจะเป็นโลกส่วนตัวระหว่างสมาชิกอันดับหนึ่งและห้า กลับไม่มีช็อต คังทึกแพลมๆออกมาให้เห็นอีกเลย กลายเป็นกระแสวอนซินที่มาแรงแทนจากการที่คุณชายหน้าม้าเอ่ยถึงพี่ชายผู้ซึ่งยังพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านในทุกครั้งที่เป็นไปได้ระหว่างออกรายการ


อย่าว่าแต่คนนอกทั้งหลายเลย แม้แต่ คนในที่รู้ทั้งตื้นลึกหนาบางและเปลือกของวงลูกโป่งสีน้ำเงินอย่างผู้จัดการทั้งสี่กับสมาชิกยังไม่เข้าใจเช่นกันว่าเกิดอะไรขึ้น


เขาทะเลาะอะไรกันหรือเปล่าน่ะซองมิน ทำไมมันมาคุแปลกๆ แถมดูเหมือนจองซูจะเป็นฝ่ายเริ่มด้วยสิ อีซึงฮวานแอบเข้ามากระซิบถามกระต่ายสีชมพูเมื่อมีโอกาส ซองมินยักไหล่

ผมก็ไม่เห็นใครในวงจะเคยดีกันอยู่แล้วนี่ครับ พี่ถามผิดไปหรือเปล่า

ไม่ไม่ แต่อย่างน้อยคนที่ทำก็ต้องไม่ใช่จองซูแน่ๆ แถมยังหลุดในรายการอีก ต้นสังกัดเขาสั่งมาให้โปรโมตคังทึกแล้วมันทำท่าจะเป็นรักร้าวแบบนี้  ใช่ได้ที่ไหน” 


คนมีตำแหน่งสูงกว่าไม่สนใจที่จะปรามเมื่อได้ยินคำกล่าวตัดรอนของน้องชายเหมือนแต่ก่อน ทว่าอีซองมินเองก็ไม่สนใจที่จะตอบคำถามไร้สาระนี้เช่นกัน  


ผมไม่รู้ กับพี่คังอินใครจะกล้ายุ่งด้วย พี่อีทึกก็ไม่ค่อยพูดเรื่องส่วนตัวกับใคร ถ้าอยากรู้พี่ก็ไปถามเองสิ พูดจบเจ้าตัวก็เดินลอยชายออกไปกับอีกสองสมาชิกตระกูลอี ทิ้งคนที่บัดนี้ไร้ตัวกลางในการประสานงานไว้กับความสับสนอย่างเก่า คนที่ประนีประนอมที่สุดอย่างซองมินยังตอบกลับแบบนี้ ลองไปถามคนอื่นสิมันคงตอบให้หรอก แต่ตอบกลับเป็นคำด่านะ...ว่าเสือกไม่เข้าเรื่อง


เมื่อนึกถึงใบหน้าหวานของหัวหน้าวงก็ต้องส่ายหน้า


เออ คนที่ถามได้ก็ดันเป็นปัญหาเสียเอง แล้วจะไปถามเอากับใครล่ะเนี่ย

 


 

ถึงอย่างไรเวลาก็ไหลผ่านไปไม่เคยหยุดยั้ง หยุดพักหายใจได้ชั่วขณะเดียว วันสำคัญที่สุดในรอบปีก็เวียนมาถึง งานแรกที่จะเป็นการประเมินความสามารถของวงน้องใหม่ซูเปอร์จูเนียร์ว่าคุ้มค่าพอที่ทางค่ายจะปลุกปั้นให้โด่งดังค้างฟ้าต่อไปหรือไม่ หรือจะต้องถูกสอยร่วงลงมาเพื่อให้วงที่ใหม่กว่าเปี่ยมไปด้วยความสามารถที่มากกว่าขึ้นไปแทนที่   


‘Mnet KM Music Festival’ หรือ ‘MKMF Awards’


มีหลายโพลที่คาดหวังรางวัลนักร้องหน้าใหม่ให้กับวงที่สมาชิกมากเหลือหลายวงนี้ เมื่อเพลงเปิดตัวของโปรเจ็กต์ระดับย่อย K.R.Y ‘The One I Love’ สร้างกระแสความนิยมในตัวซูเปอร์จูเนียร์ให้พุ่งสูงขึ้นไปอีก เสียงร้องนุ่มทุ้มหู อารมณ์สะเทือนใจและรูปลักษณ์สุขุมของนักร้องทั้งสามไม่ได้เป็นสิ่งที่ใครคาดคิดว่าจะมีในวงซึ่งเดบิวต์ออกมาโดยเน้นการเต้นและความสดใสของสมาชิกแต่ละคน รายการทีวีต่างพากันประโคมข่าวชื่นชมในความสามารถรอบด้าน และนั่นทำให้ความหวังในการชิงรางวัลปลายปีมีมากขึ้นอีกเป็นเท่าทวีคูณ  



เสียงกรี๊ดผสานกับเสียงคนพูดคุยกันเซ็งแซ่ ซึ่งในบางครั้งถูกกลบทับด้วยน้ำเสียงแจ่มชัดของพิธีกรผู้ดำเนินรายการทำให้คนที่กำลังเตรียมตัวอยู่เบื้องหลังเวทีอดมือไม้สั่นไม่ได้ นัยน์ตาสีน้ำตาลเป็นประกายแวววับปานจะหยด


นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขามีโอกาสแสดงในเวทีใหญ่ขนาดนี้ ครั้งแรกในฐานะวงซูเปอร์จูเนียร์...ไม่ใช่แค่กลุ่มเด็กฝึกหัดที่ออกมาเต้นเปิดตัวให้กับวงรุ่นพี่ทงบังชินกิเหมือนอย่างงานปีที่แล้ว


จำได้ใช่ไหมว่าไลน์เป็นยังไง แล้วใครออกมาก่อนมาหลัง...พวกที่แสดงชุดลูกทุ่งด้วยอย่าหยิบผ้าฟูๆไปผิดสีนะ ระวังเรื่องตอนเปลี่ยนเพลงด้วย แล้วก็...ผู้จัดการหนุ่มรัวคำพูดใส่อย่างเมามันจนกระทั่งใครบางคนในวงทนไม่ได้

โอ้ยย พอซะทีเถอะ พูดมากี่รอบแล้ว จำใส่ใจไปจนตายได้แล้วเนี่ย


ขาแร็ปตัวอ้วนโพล่งขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่สู้ดีนัก อีทึกหันมองน้องชายอย่างให้กำลังใจ ดงฮีพูดไปอย่างนั้นแหละ ที่จริงตัวเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน รวมถึงน้องคนอื่นๆด้วย อาการเดินวนไปมาเหมือนหนูติดจั่น ไม่ก็เคาะนิ้วดังกึกๆๆ เอามือกุมท้อง แล้วแต่ว่าแต่ละคนจะทำอย่างไรพอจะบอกถึงสภาพจิตใจภายในของซูเปอร์จูเนียร์ได้เป็นอย่างดี


วันนี้เป็นวันพิเศษที่เขาจะลืมความบาดหมางทุกอย่าง ซูเปอร์จูเนียร์ต้องรวมเป็นหนึ่งให้ได้


ได้เวลาแล้ว ไปกันเถอะ


ร่างสูงบ้างโปร่งบ้างในชุดการแสดงเตรียมพร้อมลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะออกไปสู่เวทีฉายแสงไฟจัดจ้า อีทึกพยักหน้าให้น้องทุกคนมารวมกัน นัยน์ตาสีน้ำตาลเมินหลบนัยน์ตาสีเข้มจัดของใครคนหนึ่งก่อนจะจ้องตากับคนที่เหลือทุกคนในวง น้ำคำย้ำหนักแน่นอย่างที่รู้กันดี  


เมื่อใดที่ปาร์คจองซูพูดเช่นนี้...ต้องฟัง


พี่ขอร้อง วันนี้วันเดียว ทำให้ดีที่สุด มันเป็นโอกาสพิสูจน์ความสามารถของพวกนายเอง ซึ่งพี่รู้ว่ามันมีอยู่เต็มเปี่ยม ไม่ต้องคิดถึงใครทั้งนั้น นายทำเพื่อตัวพวกนายเอง นายเดบิวต์มาปีกับอีกไม่กี่วันก็เพื่อวันสำคัญวันนี้...” 


มือขาวจัดข้างหนึ่งยื่นมาตรงกลาง ก่อนที่อีกหลายมือจะตามมาสมทบ ความรู้สึกอุ่นวาบเมื่อรู้ชัดว่าใครเป็นคนวางมืออยู่ด้านบนทำให้อีทึกเกือบชักมือออกทว่าสติสุดท้ายยับยั้งเอาไว้ ชายหนุ่มตัดสินใจปล่อยเลยตามเลย หยิบหน้ากากแห่งความมีชีวิตชีวาออกมาสวมอีกครั้ง


จำคำอาจารย์คนนี้ไว้นะจองซู ซูเปอร์จูเนียร์คือความมหัศจรรย์ พวกเขาจะพิเศษเหนือกว่าใครเมื่อพร้อมใจกันแสดงพลังออกมาและเธอ จะต้องเป็นศูนย์กลางให้เด็กพวกนั้น


นัยน์ตาคู่สวยเป็นประกายเมื่อเอ่ยเสียงดังร่วมกับคนอื่น


ซูเปอร์จูเนียร์ ไฟติ้ง !!”

 

 


หยาดน้ำตามากมายรินไหลจนแทบจะกลบหน้า คุ้มค่าเหลือเกินกับความเหนื่อยยากและอุปสรรคหลายหลากที่ฝ่าฟันมา ความรู้สึกท้อแท้ใจมลายหายไปกับอากาศรอบข้างเมื่อในหูก้องเสียงของพิธีกรสาวสวยประกาศชื่อให้ลุ้นจนแทบหยุดหายใจ


กี่ปีที่ทนมา...ได้รับการตอบแทนหมดสิ้นแล้วด้วยวันนี้เพียงวันเดียว


รางวัลเอ็มเน็ทเบสท์นิวกรุ๊ป...ซูเปอร์จูเนียร์



อีทึกสะอื้นออกมาโดยไม่อายใคร สองมือกอดตัวเองแน่นขณะที่โค้งตัวรับโล่รางวัลแก้วใสที่มีค่าหนักหน่วงในด้านจิตใจมาไว้ในครอบครอง ประกายแก้วสะท้อนนัยน์ตาเขาเป็นแสงวูบวาบ

เป็นของเขาแล้ว สิ่งตอบแทนค่าความพยายามทั้งหมดนี้เป็นของพวกเขาโดยชอบธรรม  


            หัวหน้าวงที่เพิ่งได้รับรางวัลหมาดๆกล่าวขอบคุณทุกคนที่มีส่วนทำให้เขาได้ก้าวขึ้นมาอยู่ในจุดนี้ก่อนจะถอยฉากเปิดโอกาสให้น้องคนอื่นๆได้ขึ้นมาพูดความรู้สึกบ้าง จากหางตาเขาเห็นสมาชิกอันดับที่สอง คิมฮีชอลที่วันนี้อุตส่าห์มาร่วมงานด้วยยิ้มอย่างยินดีโดยมีน้องชายคนที่สิบยืนประคองไว้ไม่ห่าง รอยยิ้มนางฟ้ายิ่งขยายกว้างเมื่อมองไปทางอื่น น้องชายหลายคนยืนกอดกันร้องไห้เป็นวงกลมโดยไม่ได้คำนึงถึงว่าใครเป็นใคร และมีความบาดหมางใดๆมาก่อน ทุกดวงหน้าเปื้อนน้ำตาแสดงความรู้สึกเดียวกันคือปลาบปลื้มและยินดี


บางที ภาพนี้อาจจะเป็นรางวัลที่ยิ่งใหญ่ยิ่งกว่าโล่แก้วในมือก็เป็นได้


ร่างของใครคนหนึ่งที่ก้าวเข้ามายืนซ้อนหลังทำให้ชายหนุ่มต้องเหลียวกลับไปมอง ใบหน้าที่พยายามหลบมาตลอดเป็นอาทิตย์ปรากฏเข้ามาในสายตา อีทึกเม้มริมฝีปาก หรุบสายตาลงต่ำกับความใกล้ชิดไม่ทันตั้งตัวหากเมื่อนึกถึงว่าวันนี้เป็นวันสำคัญ...ที่น่าจะละทิ้งความรู้สึกแย่ๆทั้งหลายทั้งแหล่ออกไปก่อน


วันเดียว  ไม่ทำให้หัวใจเขาเปลี่ยนแปลงไปนักหรอก


คิดได้ดังนั้นรอยยิ้มปลาบปลื้มจึงถูกไปให้พร้อมทั้งยกโล่อันสวยขึ้นเหนือไหล่เล็กน้อย  พอให้อีกฝ่ายเอื้อมมือข้ามไหล่เขามาเอามันไปได้ ซึ่งคิมยองอุนก็ทำตามแต่โดยดี นัยน์ตาคู่เล็กหยีลงเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวยามจับจ้องโล่แห่งเกียรติยศในมือ


แว่วเสียงแฟนคลับกรี๊ดสนั่นเมื่อช็อต คังทึก ได้กลับมาอีกครั้ง


วันที่ 25 พฤศจิกายน 2006 จะเป็นวันดีที่ซูเปอร์จูเนียร์อีทึกจะจารจำไว้ในใจ คลื่นลูกโป่งสีน้ำเงินโบกไสว พัดพาพายุอึมครึมแสนร้ายให้ราแรง



TBC

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,034 ความคิดเห็น

  1. #1013 meepung (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:27
    ขอบคุณที่มาต่อนะคะ
    #1,013
    0
  2. #1012 meepung (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:26
    วันนี้ทุกคนต่างดีใจที่ได้รางวัล
    หลังจากนี้จะเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยลืมว่ามันทรมานแค่ไหน
    #1,012
    0
  3. #1011 I have a pen (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:11
    เย้มาต่อแล้ววว
    #1,011
    0
  4. #1010 little-ship (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:38
    ชอบบบบบ น้ำตาจะไหล
    #1,010
    0