องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 31 : ขายตัวเป็นบ่าว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,777
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 485 ครั้ง
    11 ส.ค. 63



              *****************************

  


เรือนโมลี่ฮวายามเฉิน*

“คุณหนู ท่านจะรับสำรับเช้าเลยหรือไม่เจ้าคะ”เมื่อช่วยอันลู่จัดเครื่องแต่งกายเรียบร้อย เตรียมยกอ่างน้ำออกไป เสี่ยวผิงก็ไม่ลืมที่จะถามถึงเรื่องสำรับเช้า

“ก็ดีเหมือนกัน ข้าหิวแล้ว”เมื่อเสี่ยวผิงพ้นประตูไป อันลู่ก็รีบลุกจากเตียง นางเดินมายังหน้าต่างที่หวงหลงใช้เป็นทางเข้าออก นางมองรอบๆเรือนพัก เมื่อมั่นใจว่าบริเวณรอบๆมีคนซ่อนอยู่ มุมปากนางก็ยกยิ้มเล็กๆ 

“ออกมาหาเปิ่นเสี่ยวเจี่ย”เหล่าองครักษ์เงาแทบร่วงจากที่ซ่อน เมื่ออยู่ๆหญิงสาวก็ส่งเสียงกะทันหัน

นางเรียกให้ผู้ใดออกไป!

เหล่าเงาส่งสายตาถามกัน!

“ข้าจะไปรู้หรือก็อยู่ด้วยกันกับเจ้า”พวกเขาส่งเสียงตอบโต้กันผ่านลมปราณ

“เปิ่นเสี่ยวเจี่ยจะพูดอีกครั้ง ออกมา เปิ่นเสี่ยวเจี่ยไม่ไล่พวกเจ้ากลับหรอก แค่จะถามอะไรเล็กน้อย”เมื่อแน่ใจว่านางรู้ถึงการคงอยู่ของพวกเขา หัวหน้าเงาก็ออกจากที่ซ่อน ร่างในชุดดำพลิ้วกายไปยืนตรงหน้าของหญิงสาว

“คุณหนูรองมีอะไรหรือขอรับ”

“เมื่อคืน นายของเจ้าเป็นอะไรไป”คนชุดดำแทบจะส่งค้อนใส่หญิงสาว

ท่านถามข้า? แล้วข้าถามผู้ใดได้บ้าง

เมื่อคืนเงาที่ติดตามท่านอ๋องยังไม่อาจติดตามได้ทัน

แล้วเขาที่ถูกส่งมาเฝ้านาง จะรู้หรือ?

“ข้าไม่ทราบขอรับ”เขาได้ยินแค่เมื่อคืนหลังออกจากที่นี่ชินอ๋องก็เข้าไปในป่ามังกรเมื่อ คนที่เฝ้ารอบนอกถูกโทสะของพระองค์จนกระเจิงหนีหาย

จนกระทั่งตอนนี้ท่านอ๋องยังไม่เสด็จออกมาจากป่ามังกรเลย 

“พวกเจ้าก็ไม่รู้เหรอ ช่างเถอะ ขอบใจมาก”นางปิดหน้าต่างลง 

“คืนนี้ท่านจะมาอีกหรือไม่”


“คุณหนู สำรับมาแล้วเจ้าค่ะ”

อันลู่ใช้เวลากับอาหารเช้าค่อนข้างนานจนเสี่ยวผิงสังเกตได้ 

“อาหารไม่ถูกปากหรือเจ้าคะ”

“ไม่หรอก ข้ามีเรื่องให้คิดเล็กน้อย เจ้าเก็บสำรับไปเลยก็ได้ ข้าอิ่มแล้ว หากมีธุระอะไรเจ้าก็ไปทำเถิด ข้าอยู่คนเดียวได้”

“เจ้าค่ะ”

และตลอดช่วงสายอันลู่ก็เอาแต่ขบคิดว่าเหตุใดหลี่หวงหลงถึงจากไปกะทันหัน

สีหน้าและแววตาของเขาก่อนจะจากไปมันตราตรึงในจิตใจของนาง 

 เวลาผ่านไปจนถึงยามเว่ย

อันลู่ถึงได้รู้ว่านางนั่งคิดนานไปแล้ว 

นางจึงลุกขึ้นหวังจะไปเดินเล่นในสวน

หากแต่พ่อบ้านกับมาที่เรือนของนางก่อน

นางจึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนหลี่หวงหลงบอกนางว่าวันนี้รัชทายาทเสด็จมา

หญิงสาวเดินตามพ่อบ้านไปยังเรือนหลัก พบฮูหยินรองกำลังพูดคุยอยู่กับรัชทายาท เมื่อนางเดินเข้าไป ฮูหยินรองเห็นนาง แววตาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที 

“หม่อมฉันถวายพระพรองค์รัชทายาทเพคะ”

“คุณหนูรองไม่ต้องมากพิธี”หลี่อันหลางส่งยิ้มอบอุ่นมาให้นาง

“ขอบพระทัยเพคะ”

“คาระวะแม่รองเจ้าค่ะ”อวิ๋นฮูหยินแม้ไม่อยากตอบรับแต่เพราะรัชทายาทอยู่ด้วย นางจึงไม่กล้าจะเสียมารยาทต่อหน้าพระองค์

“ในเมื่อเจ้ามาแล้ว ก็อยู่คุยเป็นเพื่อนรัชทายาทเถิด องค์รัชทายาทเพคะ หม่อมฉันขอตัวก่อน”

“อวิ๋นฮูหยินตามสบายเถิด เปิ่นไทจื่อเพียงแค่แวะมาเยี่ยมคุณหนูรองเท่านั้น”อวิ๋นฮูหยินจากไปแล้ว 

“พระองค์เสด็จมาหาหม่อมฉัน มีอันใดหรือเพคะ”

“คุณหนูรองเรื่องราชโองการ เปิ่นไทจื่อ...”

“หม่อมฉันขอบพระทัยที่พระองค์ทรงยกเลิกราชโองการสมรสระหว่างหม่อมฉันกับพระองค์มากเพคะ”ไม่รอให้อีกฝ่ายกล่าวจบ นางก็ขัดขึ้น สีหน้ายิ้มแย้ม ราวกับไม่ได้รู้สึกเสียใจอันใดที่ราชโองการถูกถอน

สีหน้าของหลี่อันหลางเข้มขึ้น 

สตรีผู้นี้ใช่ดีใจออกหน้าเกินไปหรือไม่!

หากไม่ใช่เพราะมารดาเจ้า เปิ่นไทจื่อหรือจะลดตัวลงมาหาเจ้าถึงจวน!

“คุณหนูรอง เรื่องนี้เป็นเพียงความคิดของเสด็จอาเท่านั้น เปิ่นไทจื่อไม่ได้ต้องการ ที่จะยกเลิกการแต่งงานเลย  เช่นนี้ หากเจ้าตกลงเปิ่นไทจื่อสามารถขอร้องเสด็จพ่อได้”

“สิ่งใดยกเลิกแล้วก็ให้แล้วกันไปเถิดเพคะ หากราชโองการถูกเขียนขึ้นแล้วถอนง่ายๆเช่นนี้ราชโองการจะเหลือความศักดิ์สิทธิ์หรือเพคะ”

คิดจะให้ข้าตอบรับ รัชทายาทผู้นี้ใช่คิดว่าข้าโง่หรือ

เห็นอยู่ว่าวันนั้นตั้งใจจะลงโทษนางโดยไม่คิดสอบถามสิ่งใด

คนเช่นนี้ นางไม่กล้าแต่งให้หรอก 

“คุณหนู คุณหนูเจ้าคะ”เสี่ยวผิงสิ่งพรวดเจ้ามาอย่างลืมตัว นางลืมไปเสียสนิทว่าตอนนี้รัชทายาทประทับอยู่ที่นี่ด้วย

“เกิดสิ่งใดขึ้น”อันลู่แกล้งไม่เห็น ว่าสาวใช้ของตนกำลังล่วงเกินเชื้อพระวงค์ 

“มีเด็กผู้ชายมาร้องโวยวายจะพบท่านอยู่ที่หน้าจวนเจ้าค่ะ ทหารยามเองก็ไม่กล้าไล่ เพราะเด็กคนนั้นเอาแต่ร้องไห้โวย วาย จนตอนนี้มีผู้คนมายืนมุงกันเต็มหน้าจวนเลยเจ้าค่ะ”

”องค์รัชทายาทหม่อมฉันขอตัวก่อนเพคะ”

“เปิ่นไทจื่อก็จะกลับพอดี ไปเถอะ”

เมื่อเดินเข้าใกล้หน้าประตู ก็ได้ยินเสียงเด็กร้องลั่น

“พวกท่านรังแกข้า คิดรังแกข้า”เด็กน้อยแหกปาก น้ำใสๆไหลราวกับสั่งได้ หากมองดีๆจะเห็นว่าแววตาคู่นั้นซ่อนความเจ้าเล่ห์เอาไว้ 

“เจ้ามาหาข้าหรือ”น้ำเสียงไพเราะดังขึ้น เด็กน้อยหยุดร้องทันที เขาพุ่งตัวมาหาหญิงสาวด้วยความไวดุจแสง

“คุณหนูระวังเจ้าคะ”

“นายหญิง ท่านมาแล้วหรือ”อันลู่ถอยหลังเล็กน้อย เพราะเด็กชายตัวน้อยพุ่งเข้ามากอดอย่างนางกะทันหัน

“เจ้าเรียกข้าว่าอันใด”

“นายหญิงอย่างไรเล่าขอรับ ข้าชื่อเฮยเอ้อร์ ข้าต้องการขายตัวเป็นบ่าวให้ท่าน”เฮยเอ้อร์พยายามจะเข้าใกล้หญิงสาวแต่ถูกผู้คุ้มกันจวนขวางไว้ เด็กน้อยชักหงุดหงิด เหตุใดการอยู่ข้างกายนายหญิงถึงยากเย็นเพียงนี้ 

เขาร้องไห้จนแสบตาไปหมดแล้วนะ!

อันลู่มองเด็กชายอย่างสงสัย หลี่อันหลางที่เดินตามมาก็มองพิจารณาเด็กน้อยด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

เมื่อถูกสายตาของคนที่ไม่ชอบหน้าจับจ้อง เฮยเอ้อร์ก็อดไม่ได้ที่จะส่งสายตาข่มขู่กลับไป

หากเป็นแววตาของเด็กธรรมดา ย่อมทำให้หลี่อันหลางหวาดกลัวไม่ได้ หากแต่เขาเป็นผู้ใด เขาคือเฮยเอ้อร์นะ!

หลี่อันหลางเองก็เผลอก้าวถอยหลังเมื่อเด็กน้อยมองสบตากับเขา แววตาดำมืดของเด็กน้อยทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว 

แต่เมื่อนึกขึ้นได้ เขารีบสูดหายใจเข้าลึกๆ

 นี่เขาเผลอกลัวเด็ก? 

หลี่อันหลางรู้สึกเสียหน้า จึงหมุนตัวจากไป ไม่แม้จะบอกกล่าวผู้ใด 

“ขายตัวเป็นบ่าว เจ้าเข้าใจผิดหรือไม่”นางมองเห็นสายตาของเด็กน้อยยามจ้องไปที่หลี่อันหลาง แววตาคู่นั้นเหมือนใครบางคนที่นางรู้จัก เย็นชา และเหน็บหนาว

“นายหญิง ท่านรีบซื้อเฮยเอ้อร์เร็วเถิด เฮยเอ้อร์มีความมาบอกท่านด้วย ”เด็กคนนี้ถึงกับเรียนรู้วิธียื่นหมูยื่นแมวกับนาง 

กล่าวว่าหากนางไม่ซื้อเขา นางก็จะไม่ทราบว่าความใดที่เขาจะบอก

“ความใดที่ต้องการบอกข้า”เด็กน้อยทำท่าครุ่นคิด หางตาก็หลี่มองนาง อันลู่จึงแกล้งจะหมุนตัวเข้าจวน

“เดี๋ยวก่อนนายหญิง เฮยเอ้อร์พูดแล้ว พูดแล้วขอรับ ท่านห้ามไม่สนใจเฮยเอ้อร์นะขอรับ”

“ข้ารอฟังอยู่”นางไม่ได้หันกลับมา เพียงหยุดเดินเท่านั้น

“นามบทเพลงที่ท่านเอ่ยถามมีชื่อว่า พานพบ ขอรับ”ร่างของอันลู่สั่นสะท้าน นางหมุนกายกลับมาช้าๆ 

“นายหญิง นายท่านส่งข้ามาดูแลท่าน”เฮยเอ้อร์ใช้พลังปราณส่งเสียงให้นางได้ยิน

“เสี่ยวผิง พาเขาเข้ามา”



       ****************************************


*ยามเฉิน (辰:chén) คือ 07.00 – 08.59 น.





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 485 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

888 ความคิดเห็น

  1. #130 MeawMeaw31 (@MeawMeaw31) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 11:47

    ขอบคุณค่ะ
    #130
    0
  2. #66 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 23:48

    เด็กน้อยถูกส่งมาอยู่ข้างกายอันลู่ เขาต้องมีความสามารถพิเศษแน่นอน รออ่านต่อค่ะ ขอบคุณค่ะ

    #66
    0
  3. #65 Auey__ (@Auey__) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 18:36
    ไรท์ค่าา มีอีบุ๊คไหมม
    #65
    3
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(