องค์หญิงอันดับหนึ่ง

ตอนที่ 30 : เรื่องราวที่ไม่อาจคาดเดา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,637
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 451 ครั้ง
    5 พ.ย. 63


                ************************************



“หวางเย่”องครักษ์เงาที่ติดตามหวงหลงมาจากวังมังกรรีบพุ่งตัวตาม เมื่อผู้เป็นนายพรวดพราดออกมาจากเรือนของคุณหนูรองกะทันหัน

เกิดสิ่งใดขึ้นกัน!

พวกเงาต่างครุ่นคิดพร้อมกับเร่งพลังปราณตามติด

แต่เพราะขั้นพลังปราณที่ต่างกัน สุดท้ายพวกเขาก็คลาดกับหวงหลง


ทางด้านของหลี่หวงหลงที่พุ่งตัวไปอย่างไร้ทิศทาง 

เขาพุ่งตัวไปตามเงามืด ตลอดการเคลื่อนไหว ร่างสูงแผ่พลังปราณสีทองออกมาจนเหล่าสัตว์อสูรในป่าพากันวิ่งหนีจ้าละหวั่น

ชายหนุ่มไม่ได้รู้เลยว่าการกระทำของเขาสร้างความแตกตื่นไปทั้งป่า

จนมารู้ตัวอีกทีเขาก็มาถึงชายป่าทางเข้าหุบเขามังกรแล้ว 

“นายท่าน”เงาร่างคนหลายไหววูบที่ริมชายป่าเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังปราณของผู้เป็นนาย เงาร่างหลายเงาที่แต่เดิมซ่อนตัวอยู่ตามเงาต้นไม้พุ่งมายืนเบื้องหน้าของหวงหลง

“ไปให้พ้นหน้าเปิ่นหวาง”น้ำเสียงที่แฝงพลังปราณทำเอาเหล่าคนชุดทำสั่นสะท้าน พวกมันรีบพุ่งตัวหนีหายกันจ้าละหวั่น

ผู้ใดไปยั่วโทสะนายท่านกัน!

เมื่อไม่อาจสัมผัสได้ถึงพลังปราณของผู้คนใกล้ๆ หลี่หวงหลงก็กดพลังปราณที่แผ่มาตลอดทางลง ก่อนจะเค้นพลังปราณมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ในสุดของป่ามังกร

พึ่บๆ!

“นายท่าน”เหยี่ยวดำเห็นผู้เป็นนายมันก็รีบบินมา ก่อนจะกลายร่างเป็นเด็กน้อยอายุราวหกหนาว

“เปิ่นหวางจะเก็บตน”

“นายท่านยังไม่ถึงเวลานี่ขอรับ”มันถาม เพราะอีกตั้งเกือบสองเดือนกว่าที่ฤดูเหมันต์จะมาเยือน

เหตุใดนายของมันจึงรีบเร่งเก็บตัว 

หรือมีสิ่งใดเกิดขึ้น

“เจ้าจำได้หรือไม่ว่า ฮุ่ยหวงบอกสิ่งใดเมื่อตอนนั้น”เหยี่ยวดำสั่นสะท้านเมื่อนึกถึงฮุ่ยหวง 

แม้ตอนนี้มันจะมีพลังครึ่งก้าวปราณเทพราชันย์ แต่ก็ยังห่างไกลมาก เมื่อเปรียบเทียบกับฮุ่ยหวงตนนั้น 

“ท่านฮุ่ยหวงกล่าวว่า พลังปราณเทพราชันย์ที่นายท่านได้รับยังไม่เสถียร นายท่านจะไม่สามารถควบคุมพลังปราณได้เมื่อยามฤดูเหมันต์มาเยือน เป็นเหตุให้ในทุกๆสามเดือนของฤดูเหมันต์นายท่านต้องกักตนเองตลอด”มันทวนความจำ เพราะตอนที่มันเจอกับฮุ่ยหวงครั้งแรก หลี่หวงหลงมีอายุเพียงแค่สิบหนาวเท่านั้น 

“ไม่ใช่เรื่องนั้น”

“ไม่ใช่เช่นนั้นหรือขอรับ หรือว่า”นัยน์ตาของเด็กน้อยเบิกกว้าง

“ใช่ อย่างที่เจ้าคิดนั่นแหละ ฮุ่ยหวง เคยกล่าวว่า เศษเสี้ยววิญญาณของเปิ่นหวางสูญหาย มีเพียงควบคุมพลังปราณเทพราชันย์ได้สมบูรณ์เท่านั้น เปิ่นหวางจึงจะตามหาเสี้ยววิญญาณที่เหลือเจอ”

“หากเปิ่นหวางรวมกับเสี้ยววิญญาณส่วนนั้น ความทรงจำของเปิ่นหวางก็จะกลับมา”ไม่มีผู้ใดรู้ว่าจริงๆแล้ว เขาไม่ใช่หลี่หวงหลง เขาเป็นเพียงเสี้ยววิญญาณที่ใกล้จะแตกดับ ในตอนที่วิญญาณของเขากำลังจะทนไม่ไหว หลี่หวงหลงก็ปรากฎตัวขึ้น พอรู้สึกตัวอีกทีเขาก็กลายเป็นเด็กน้อยผู้นั้นไปแล้ว และยังจดจำเรื่องราวก่อนหน้านั้นไม่ได้ด้วย

เขาไม่เคยคิดจะตามหาอีกเสี้ยวของวิญญาณที่เหลือ 

เพราะเขาไม่ต้องการจะจดจำสิ่งใดอีก

ลืมแล้วก็ให้มันลืมไป

แต่เพราะการสัมผัสตัวของนางวันนี้เขาจึงได้เห็นภาพเหตุการณ์บางอย่าง

บางอย่างที่เขาคิดว่ามันเกี่ยวข้องกับเขา 

ที่จริงตอนที่จิตวิญญาณของเขาถูกดึงเข้าไปในห้วงเวลานั้น

เขารู้สึกตัวอยู่ตลอด

ใช่!! การที่เขาสัมผัสตัวนางมันทำให้จิตวิญญาณของเขาถูกดึง ในตอนที่เขารู้ว่าจิตวิญญาณของตนเองออกจากร่าง เขาคิดที่จะหันหลังกลับ 

แต่เพราะเสียงสตรีที่ร่ำไห้ราวกับจะขาดใจผู้นั้น ทำให้ดวงใจของเขาบีบคั้นจนต้องหยุดเคลื่อนไหว

สตรีผู้นั้นนางนั่งหันหลังให้เขา 

รอบกายนางเต็มไปด้วยหยาดโลหิต อาภรณ์ที่นางสวมใส่เป็นสีขาว แต่มันกับถูกย้อมไปด้วยสีแดง

นางไม่รับรู้ถึงการมีตัวตนของเขา ราวกับเขาเป็นผู้ชมที่เผลอเข้ามาให้ห้วงเวลานี้เท่านั้น 

‘หวงหลง เหตุใดท่านไม่รอข้า เพราะเหตุใดท่านจึงเลือกทางนั้น แล้วทอดทิ้งข้า’น้ำเสียงของนางฟังดูเจ็บแค้น แต่เขากับสัมผัสได้ถึงความอาวรณ์ 

แต่เหตุใดคำว่า ‘หวงหลง’ ถึงสะกิดใจเขาราวกับคุ้นเคย

เขาจึงเดินอ้อมไปยังเบื้องหน้าของนางเพื่อจะจ้องมองใบหน้าของนางให้ชัดเจน 

แต่เพียงที่นางเงยหน้าขึ้น ร่างของเขาก็แข็งค้าง จิตวิญญาณถูกดึงกลับทันที 

เบื้องหน้ากลายเป็นห้องนอนของอันลู่ 

และเขาก็รู้ว่าเพราะเหตุใดตัวเขาถึงถูกดึงกลับมา 

เพราะนางสัมผัสตัวเขา 

และเพราะเขายังไม่หายตกใจกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเจอมา เมื่อเห็นใบหน้าของอันลู่อีกครั้ง 

จิตใจเขาก็พุ่งพล่านจนต้องรีบหนีออกมา 

เหตุใดสตรีในห้วงเวลาที่เขาจึงเห็นมีใบหน้าไม่ต่างจากหญิงสาวที่เขาเพิ่งจากมา 

เรื่องราวเล่านี้ที่จริงแล้วเกิดสิ่งใดขึ้น

นาม ‘หวงหลง’ ที่นางเอ่ยเป็นผู้ใดกัน

“นายท่าน เช่นนี้แล้วพวกที่รอเล่นงานท่านทุกฤดูเหมันต์เล่า”ในทุกๆปีก่อนถึงฤดูเหมันต์ หลี่หวงหลงจะจัดการเรื่องราวทุกเรื่องให้เรียบร้อยก่อนจะกักตน หากแต่วันนี้ เขากับหุนหันจากมากะทันหัน และไม่คิดจะกลับออกไปด้วย นี่ไม่ใช่ว่าข้างนอกมีเรื่องใดเกิดขึ้นหรอกหรือ

“หากพวกมันมีปัญญาเข้าหุบเขามังกร ก็ให้พวกมันเข้ามา”และที่หลี่หวงหลงยังคงอยู่รอดปลอดภัยมาตลอดหลายปีในช่วงฤดูเหมันต์ก็เพราะไม่มีผู้ใดเข้ามายังหุบเขามังกรได้ 

“เฮยเอ้อร์ เจ้าจงกลับไปที่วัง แล้วตาม เฮยอี้มาเฝ้าที่นี่แทน”เด็กน้อยหน้างอ มันไม่ชอบให้ผู้เป็นนายเรียกชื่อของมันเท่าใดนัก 

มันเป็นเหยี่ยวดำเชียวนะ 

อันใดคือตั้งชื่อให้มันว่า เฮยเอ้อร์ (ดำสอง) 

“เหตุใดนายท่านให้ข้าไปเฝ้าที่วังแล้วให้เฮยอี้มาแทนละขอรับ”มันไม่อยากไปติดเหง็กอยู่ที่วังนะ

“เปิ่นหวางบอกให้เจ้าไปเฝ้าวังหรือ เปิ่นหวางจะให้เจ้าไปดูแลคนผู้หนึ่ง เมื่อเจ้าเจอนางแล้วจะเข้าใจเอง”ดวงตาเฮยเอ้อร์เบิกกว้าง

นาง! ที่เอ่ยถึง ต้องเป็นสตรีแน่นอน

“นายหญิงหรือขอรับ”ใช่นายหญิงที่มันเคยพบหรือไม่

“ไปถึงแล้วจะรู้เอง นางอยู่ที่จวนตระกูลอัน เรือนโม่ลี่ฮวา”ไม่ต้องรอให้หวงหลงสั่งซ้ำ เฮยเอ้อร์รีบคืนร่างเป็นเหยี่ยวดำตัวใหญ่ บินถลาออกจากที่นั่นทันที 

หลี่หวงหลงถึงกับมุมปากกระตุก!

เจ้านกนี่ สมควรจับมาย่าง!





                ************************************


มีใครพอจะเดาเนื้อเรื่องออกบ้าง ^_^  









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 451 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

897 ความคิดเห็น

  1. #741 chxrryies (@chxrryies) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 15:43
    เดาไม่ออกแงง
    #741
    0
  2. #144 Rutti003 (@Rutti003) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 00:12
    งง มากกกก
    #144
    0
  3. #129 MeawMeaw31 (@MeawMeaw31) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 11:42
    ขอบคุณค่ะ
    #129
    0
  4. #89 krunumpu2 (@krunumpu) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 20:45
    เดาไม่ออกค่ะ รออ่านต่อค่ะ
    #89
    0
  5. #83 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 15:11
    เดาไม่ออกเลยค่า จากที่คิดไว้ก็ผิด เลยรอเฉลยดีกว่า
    #83
    0
  6. #56 Pep.mintz (@raindrop-diamond) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 06:33
    คนสองคนที่เกี่ยวข้องกัน อาจจะในอดีต
    #56
    0
  7. #55 -boontarika- (@-boontarika-) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 23:00
    รอค่าาา
    #55
    0