พ่อครัวแห่งคามุย

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    6 ส.ค. 63

ตอนที่ 29

 

 

 

อาวุธนั้นก็แบ่งเป็นระดับเหมือนกับสัตว์อสูร คือ 1-10 อานุภาพของมันขึ้นอยู่กับวัตถุดิบและช่างที่ตี

เซนเดลนั้นไม่ใช่ดวอร์ฟสายเลือดแท้แต่ครึ่งหนึ่งมีเลือดของมนุษย์ไหลเวียน 

“ว่าไง ข้ามีอาวุธสูงสุดอยู่ที่ระดับ 3 เจ้าถนัดอาวุธอะไร”

 

“มีดครับ….ผมถนัดมีด”ลีโอตอบในขณะสายตายังไล่ดูอาวุธทั่วห้องแต่ดูเหมือนอาวุธเหล่านี้จะเป็นของนักรบส่วนใหญ่และมีอาวุธของนักเวทย์จำพวกไม้เท้าเล็กน้อย"ผมอยากได้มีดทำครัว"เขาระบุให้ชัดเจน

 

“หืมมมมม”เซนเดลที่ละสายตามองกรูที่ยืนอยู่ด้านหลังต้องชักสายตากลับมายังลีโออีกครั้งเมื่อได้ยินอาวุธที่อีกฝ่ายต้องการ"เจ้าไม่ใช่นักผจญภัย…"

 

“ผมเป็นพ่อครัว”ลีโอยอมรับตามตรง

 

“ร้านของข้าไม่มีมีดสำหรับทำครับ……แต่เจ้ามั่นใจในฝีมือทำอาหารแค่ไหน”

 

“พี่ลีโอทำอาหารอร่อยมากกกก”เดียร์ที่เข้าไปดูอาวุธตรงมุมหันมาตอบเสียงใส มั่นใจในรสชาติการทำอาหาร ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เคยลิ้มลองพ่อครัวฝีมือดีคนอื่นก็ตาม “เนื้อแฮมเบิร์ก แซนวิช น้ำผลฟอนก็อร่อยมากเลยค่ะ”

 

“งั้นเจ้าก็คือคนที่ทำเนื้อหมูป่านั่น แต่ว่านะสำหรับข้าก็ถือว่าธรรมดา ไอน้ำฟอนนั่นก็เหมือนน้ำของเด็กน้อย”เซนเดลวิจารณ์เขาที่มีอายุมากกว่า 50 ปีได้เดินทางมาครึ่งค่อนชีวิตหลายเมืองหลายทวีปจึงได้ลิ้มลองรสชาติอาหารอาณาจักรต่างๆ

“ท่านั่นคือฝีมือของเจ้าก็ไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่……งั้นข้าจะแนะนำร้านของเจ้าหัวเหม่งให้มันมีมีดทำครัว ระดับ 1 ขายอยู่”

 

“อาหารของพี่ลีโออร่อยจะตาย บู่วววว”เดียร์ไม่ชอบใจที่มีคนมาว่าการทำอาหาร สำหรับเธอแล้วอาหารของลีโอนั้นอร่อยที่สุดในโลก

 

ลีโอยังคงยืนนิ่งไม่แสดงท่าทีโกรธออกมาแต่อย่างใด ในสมองนึกทบทวนตำนานเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ดวอร์ฟในเรื่องเล่าของโลกเก่า “ผมไม่รู้ที่คนพูดกันว่าเผ่าดวอร์ฟนั้นชื่นชอบเหล้าจริงไหม พอดีผมมีสูตรของเหล้าอยู่บ้างนิดหน่อย”

 

ได้ยินถึงเหล้า กล่าวถึงความร้อนผ่าวรุนแรงเซนเดลเริ่มให้ความสนใจเป็นอย่างยิ่ง ตลอดทั้งชีวิตเขาได้ลิ้มรสชาติจากดินแดนต่างต่างมากมายแต่มีอยู่ไม่ถึง 10 ที่ที่เขาชื่นชอบ

“เหล้าเองนั้นก็มีรสชาติมากมาย การสร้างสรรค์มันขึ้นมาย่อมเกิดจากผู้เยี่ยมยอดเฉกเช่นยอดฝีมือการตีดาบ”

 

“เหม็น ขมปี๋….เดียร์ไม่ชอบเหล้า”เด็กสาวหน้าเหยเกทันที เธอต้องกินมันตอนถูกพายุครั้งก่อน

 

“เหล้าของเจ้ามาจากที่ไหน….หากข้าเคยกินจะได้ไม่เสียเวลา แต่ถ้าเคยกินแล้วและข้าชื่นชอบข้ายินดีตีมีดระดับสองให้”

 

“ผมไม่แน่ใจว่าคุณเซนเดลเคยกินมามากมายจากไหนแต่ผมมั่นใจว่าของผมนั้นไม่เหมือนใคร”ลีโอมั่นใจหลังจากได้ลิ้มลองเหล้าสองชนิดที่มีขายอยู่ในเมืองแต่นั่นไม่ได้หมายถึงจะถูกปากเซนเดลหรือป่าว

“หากจะให้ถูกปาก ผมต้องลองชิมเหล้าที่คุณเซนเดลชื่นชอบเสียก่อนจะได้เลือกสูตรมาให้ถูกใจ”

 

“ได้ๆ….รอข้าแปป”พูดจบก็วิ่งหายเข้าไปในบ้านก่อนจะมีเสียงโครมครามอยู่ด้านใน ไม่นานนักร่างกำยำเดินออกมาพร้อมกับแก้วที่ทำจากโลหะหนาสองใบ

“นี่คือเหล้าสองชนิดที่ข้าเก็บไว้ มันมาจากอาณาจักรอื่น”

 

ลีโอรับมาก่อนพิจารณาจากสีสันอันหนึ่งมีสีขาวขุ่นส่วนอีกอันมีสีน้ำตาล มองสีแล้วยกแก้วรับกลิ่นวนเหล้าในแก้วโครงเครงก่อนก้มสูดดม

 

“เจ้าส่ายหัวทำไม อย่าทำเป็นเก่งว่าเพียงแค่ดมจะสามารถรับรู้รสชาติที่ยอดเยี่ยมของมันได้…..หากเทียบกับแร่ที่ใช่ตีเหล็กมันราวกับแร่ระดับ 6 สำหรับข้าเลยที่เดียว”เซนเดลกล่าวด้วยความไม่พอใจ แต่ลีโอยังส่ายหัวแล้วดมอีกหลายครั้ง

 

“ดูเหมือนคุณจะชอบแร่เอามากๆถึงเอากลิ่นเหล็กมาผสมกับเหล้าแบบนี้…….น่าเสียดาย”ลีโอกล่าวก่อนจะยกแก้วดื่ม ดวงตาค่อยๆหลับซึมซับรสชาติ 

กลิ่นเหล็ก กลิ่นคล้ายแป้งและกิน ความร้อนผ่านลิ้นลงลำคอก่อนจะปล่อยกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ออกทางจมูก

“แรงมาก แต่เสียดายที่มีกลิ่นเหล็กผสม…..คุณไม่น่าเอามันไว้ใกล้พวกแร่เลย”

ลีโอนั้นทำแบบเดียวกันกับเหล้าอีกชนิดซึ่งมีสีน้ำตาล คราวนี้นอกจากกลิ่นเหล็ก แป้งยังมีกลิ่นที่ดูเหมือนจะเป็นผลไม้ มีรสขมน้อยกว่าชนิดก่อนแต่หวานติดลิ้นตอนปลาย

“ตอนนี้ผมมั่นใจแล้วว่าเหล้าที่ผมจะทำนั้นออกมาดีกว่าแน่นอน……..หากลองกินครั้งหน้าลองเอาน้ำจากผลอุนกุใส่เล็กน้อยจะช่วยลดทอนกลิ่นเหล็ก”

 

“ดี ดีมาก…..ได้ยินเจ้ามั่นใจแบบนั้นข้าจะรอ ส่วนมีดเดี๋ยวเจ้าไปเอาที่ร้านของไอหัวเหม่งได้เลย แม่หนูนั่นรู้จักให้พาไปเอาได้เลย   แล้วข้าจะรอเหล้าของเจ้า”สำหรับเซนเดลนั้นเพียงมีดระดับหนึ่งจัดหาได้อยู่แล้ว นักตีเหล็กเกือบทั้งเมืองส่วนใหญ่ก็เป็นลูกศิษย์เขา

กับมีดเล่มเดียวเพื่อเสี่ยงแลกกับเหล้าชั้นดีมันย่อมคุ้มค่า

 

“ผมขอบคุณสำหรับมีดครับ…..เพื่อแลกเปลี่ยนผมจะทำอาหารสำหรับกินกับเหล้ามาให้ หรือถ้ามีเวลาเชิญที่โรงแรมของคุณเทน่าได้เลยครับผมจะทำอาหารเลี้ยงเอง”

 

 

 

++++++

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

152 ความคิดเห็น

  1. #105 ลิงน้อยสุดเอ๋อ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 07:34

    รอลีโอทำปลาได้ไวๆ
    #105
    0
  2. #104 Puhonya (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 23:45

    ขอบคุณค่ะ
    #104
    0