ดวงแบบนี้ไม่มีจู๋ (ละครช่อง 3)

ตอนที่ 3 : Chapter 3 - The Devil: เทพแห่งอบายมุข (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    25 ส.ค. 60

-๓-

The Devil: เทพแห่งอบายมุข

“และแล้วปีนั้นคุณฐิตาก็มาวิน”

ยังอยู่ในห้องประชุมเล็ก ไอ้โชคบ่ดีนั่งกอดอกบนโต๊ะ ยกขายาวไขว้แบบยังไม่วายอ้ากว้าง

“ผิดค่ะ” น้องกี้ทำหน้าอย่างผู้อยู่เหนือกว่าพี่หมูอ้างว่าคุณฐิตาเอาเวลาไปเรียนโทจนโฟกัสงานน้อยลง ทั้งๆ ที่ทุกคนก็รู้กันดีว่าเธอรับผิดชอบงานเท่าเก่า และไม่มีอะไรขาดตกบกพร่อง

อีกฝ่ายเลิกคิ้ว “แผนกมีแค่สองคน ไม่ฐิตาก็ต้องเป็นเธอ ถ้าเธอได้โพรโมตแล้วทำไมต้องทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา”

“เพราะการจะได้มาซึ่งชัยชนะมักไม่ใช่เรื่องง่ายๆ น่ะซีคะ”

. . . . . . . . . .


สองปีก่อน: เช้ามืด สามคืนหลังจากวันที่น้องกี้แอบเห็นชื่อไฟล์ของพี่หมู

ร่างบางอยู่ในชุดรัดรูปสีดำ แต่เพราะวันนั้นเป็นวันอังคาร น้องกี้จึงไม่ลืมตัดกระดาษเขียนกลัดเพื่อความมงคลว่า เสื้อตัวนี้สีโศกหญิงสาวเล็ดลอดจากสายตายามมาด้วยความคล่องตัว ใช้บัตรพนักงานแตะเครื่องตรวจสอบที่ประตูครัวท้ายตึกเข้าสู่ออฟฟิศ

ท่ามกลางความมืด น้องกี้กำหนดทิศด้วยแสงจากหน้าจอสมาร์ตโฟนและความเคยชิน แค่เสี้ยวอึดใจก็มาปรากฏกายอยู่ในห้องทำงานของพี่หมู เธอไล่หาสายไฟเพื่อเสียบปลั๊ก พบว่ามันห้อยค้างข้างผนังจุดที่มีรอยถากจากคมกระสุนปริศนา ซึ่งพุ่งเข้ามาระหว่างเหตุการณ์ทางการเมืองเมื่อหลายปีก่อน

ทั้งนี้ บริเวณที่สำนักงานขายของแอ๊กซ์ตั้งอยู่นั้นไม่ไกลจากสถานชุมนุมผู้ประท้วงเรียกร้องประชาธิปไตย ช่วงเวลาเกิดเหตุพี่หมูกำลังนั่งลำพังในห้องเตรียมของกลับบ้าน พอเสียงปืนสนั่นพร้อมๆ กับหน้าต่างกระจกด้านข้างและผนังปูนระเบิดกระจาย เจ้านายของน้องกี้ก็ลนลานหลบใต้โต๊ะ แล้วนับแต่นั้น พี่หมูผู้สบประมาทแรงศรัทธาของน้องกี้ก็ถึงทีอัญเชิญสารพัดสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาคุ้มภัยในห้องด้วยตัวเอง เจ้าตัวพลอยแสลงใจจนไม่กล้าเตือนให้น้องกี้จัดโต๊ะและโละของที่ไม่เกี่ยวกับงานทิ้งไปเสียบ้าง

เสียงอืดดังขึ้นจากซีพียู แสงสีฟ้าเรืองขึ้นหน้าจอ เป็นหน้าต่างขอรหัสผ่าน

คอมพิวเตอร์ทุกเครื่องในบริษัทต้องใช้รหัสที่เจ้าของตั้งไว้ นอกจากนั้นฝ่ายไอทียังเซตค่าให้ระบบล็อกเอาต์อัตโนมัติเมื่อไม่มีผู้ใช้งานนานติดต่อกันสิบห้านาที อย่างไรก็ดี คนฉลาดอย่างน้องกี้ย่อมรู้จักใช้มันให้เป็นประโยชน์

ตลอดสองวันก่อน หญิงสาวทำทีถือแฟ้มงานเข้ามาปรึกษาหัวหน้านานสองนาน ครั้นกะได้ว่าคอมพิวเตอร์ของพี่หมูล็อกเอาต์ไปแล้ว เธอก็จะแสร้งขอให้อีกฝ่ายเรียกเอกสารจากในเครื่องขึ้นเทียบตรวจ พี่หมูต้องพิมพ์รหัสผ่านต่อหน้าน้องกี้หลายครั้ง และทุกครั้ง หญิงสาวแสดงท่าก้มพิจารณาแผ่นกระดาษ ทั้งที่แอบถือสมาร์ตโฟนบันทึกภาพเคลื่อนไหวได้หมดจด

น้องกี้กรอกรหัสลงไปตามที่ตัวเองดูคลิปแล้วท่องจำได้ หัวใจสั่นไหวขณะรอการตรวจสอบ ในที่สุด ติ๊งหน่อง มิสทีนมาแล้วค่ะ!

เดสก์ทอปของหัวหน้ารกเปรอะไม่ผิดสภาพห้องและสารรูปของหล่อนเอง โปรแกรมไลน์ที่ติดตั้งในเครื่องพีซีเด้งแสดงข้อความสุดท้ายที่พี่หมูยังไม่ได้อ่าน

...ก็นับว่าช่วยเท่าที่ช่วยได้ อย่าลืมก้อนล่าสุดที่ยืมไป...

น้องกี้ถอนสายตาออกมาอย่างไม่สนใจ รีบพรมนิ้วค้นหาชื่อไฟล์ในความทรงจำโดยด่วน ครั้นเปิดขึ้นก็พบว่าในไฟล์มีสองชีต ชื่อของน้องกี้กับคุณฐิตา ผลคือคะแนนรวมของคุณฐิตาเหนือกว่าในระดับที่น้องกี้เทียบไม่ติด!

รู้สึกคล้ายยินเสียงหน้าต่างกระจกกระจาย ฝาปูนเปรี๊ยะลั่น ต่างกันเพียงกระสุนสังหารครั้งนี้ทะยานฝังเข้ากลางอกน้องกี้

หญิงสาวนิ่งอึ้ง ร่างกายละม้ายกลวงโหวง ก่อนจะถูกเติมลงด้วยไอระอุที่ปะทุขึ้นเป็นภาพ...ภาพคุณฐิตานุ่งสั้นเสมอหูทั้งที่หนูไม่ใช่ใบเตย!

...น้องกี้ น้องกี้อยู่ตรงนี้ยังมีอนาคตอีกไกล แผนกเราก็ไม่มีใคร ฐิตาตอนนี้โฟกัสเขาก็เริ่มหายเพราะไปสมัครเรียนโท จบโทก็อาจจะออกไปอยู่ที่อื่น อีกอย่าง เขาไม่เหมาะจะเป็นระดับหัวหน้าในแผนก เราปกครองดูแลคน น้องกี้ว่าคนเห็นฐิตาแล้วจะรู้สึกว่านั่นคือตัวอย่างที่ดีรึเปล่า...

แน่ละ หล่อนไม่ใช่ตัวอย่างที่ดี

แต่หล่อนมี ของดี’!

ในความจริง ถึงน้องกี้จะหัวดีกว่า ชงงานฉลุยกว่า แต่คุณฐิตาถึกตันและถันโต การต้องแก้ข้อผิดพลาดสิบครั้งกว่าจะผ่านไม่ใช่ปัญหา ในเมื่อเนินอกของเธอช่วยให้งานของพี่หมูแล่นสู่สายตาท่านประธานฯ ได้ง่าย ง่ายชนิดที่หัวหน้าของน้องกี้ไม่ต้องทำอะไร แถมตอนเดินกลับมาบอกว่า ท่านประธานเซ็นให้เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณฐิตายังหยิบเอกสารจากเครื่องพิมพ์เข้าไปให้โดยพี่หมูไม่ต้องออกปากใช้อีกด้วย!

ค่าของคนอยู่ที่คนของใคร! ถ้าน้องกี้อยากชนะก็ควรต้องหาใครมาใช้เป็นตัวช่วยสักคน

ผู้อยู่เบื้องบนที่ทรงอิทธิพลต่อพี่หมูมากกว่าท่านประธาน!

น้องกี้กะพริบตา โฟกัสภาพจากรอยกระสุน ลากกลับมาหยุดตรงสารพันสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่พี่หมูไม่เคยเชื่อใจ แต่ต่อมากลับยึดใช้เป็นที่พึ่งที่ระลึก

หัวคิดน้องกี้แล่นพล่าน มันหยุดพร้อมสายตาที่สบเข้ากับไลน์นั่นอีกครั้ง

 . . . . . . . . . .


“คุณกำยานเป็นเจ้าหนี้ที่พี่หมูขอยืมเงินก้อนโตมาให้สามีลงทุนค่ะน้องกี้สรุปข้อความในหน้าต่างโปรแกรมไลน์ที่ได้อ่านวันนั้น “พี่หมูมีปัญหาเรื่องการผ่อนชำระมาพักใหญ่”

“แม่เจ้า นี่หัวของเธอทำด้วยอะไร”

ต่อท่าทางกวนประสาทของไอ้โชคบ่ดี น้องกี้เผลอยกไหล่ ซึ่งนับเป็นกิริยาที่เธอไม่ใคร่กระทำ เพราะไม่สมเป็นกุลสตรี “หัวดีไม่เท่าไหร่ แต่น้องกี้เป็นคนโชคดีเพราะทำกุศลไว้มากค่ะ”

“ถามอีกที นี่หัวของเธอทำด้วยอะไร!” อีกฝ่ายแสร้งไล่เสียงสูงเพราะความเชื่อนั้นของเธอ แต่มีเหรอน้องกี้จะสน

“แล้วผู้หญิงหัวดีและโชคดีอย่างน้องกี้ก็รู้ได้ในไม่ช้า ว่าคนที่ทรงอิทธิพลต่อคุณกำยาน ก็คือพี่เก่งลูกชายของเธอค่ะ”

“เดี๋ยว” โชคบ่ดีไถลก้นลงจากขอบโต๊ะมายืนโชว์หุ่นสูงโปร่งอย่าบอกนะว่าที่เมื่อกี้เธอกลัวพี่หมูจะรู้อดีตของเราก็เพราะ...” เจ้าตัวยกนิ้วชี้สองข้างขึ้นแตะกัน

น้องกี้ยิ้มเห็นไรฟันขาว “คุณโชคเป็นผู้ชายหัวดีและโชคดี มีโอกาสเข้ามาช่วยน้องกี้ได้ทันเวลา”

เขากลอกตา เงยหน้า “เธอยังไม่ได้ตอบนะว่า หัวของเธอทำด้วยอะไร”

“คุณโชคเข้าใจถูกแล้วค่ะ น้องกี้เป็นแฟนของพี่เก่ง นี่เองที่ทำให้พี่หมูเกรงใจจนน้องกี้ได้เข้าวินในปีนั้น ลากยาวมาถึงตอนนี้ แต่คุณโชคคะ ไม่เคยมีความสัมพันธ์ไหนๆ ไม่มีปัญหา...

“ถ้าพี่หมูรู้ เธอคงต้องเปลี่ยนจากเก้าอี้ตัวนี้ไปตก ที่นั่งลำบากแทนสินะ” ไอทีหนุ่มยิ้มหรี่ตาเจ้าเล่ห์ ยักไหล่ “เอาเป็นว่าเธอวางใจได้ ฉันจะไม่ป่าวประกาศเรื่องของเรากับใคร”

“ถ้าแค่นั้นน้องกี้คงไม่เล่ารายละเอียดมากมายและถึงกับขอร้องตรงๆ”

“หมอดูทำนายว่าฉันจะช่วยกระชับความสัมพันธ์เธอกับแฟนได้รึไงคู่สนทนาพูดเหมือนบ่น แต่มันโดนใจน้องกี้จังเบ้อเริ่ม

“คุณโชค! ที่แท้คุณโชคคือทูตสวรรค์ตัวจริง!” เธอตาโต หูตั้ง

แต่นายนั่นกลับหน้าแหย “อย่ามาประสาท ฉันจะไปช่วยอะไรเธอได้”

“ก็หกข้อ หกข้อนั่นไงคะ!” เจ้าของเสียงสั่นชี้นิ้วขึ้นบน

โชคบ่ดีแหงนตาม พยายามเพ่งหาอะไรสักอย่างที่ไม่ยักกะเห็น “อะไร หยากไย่เกาะหลอดไฟบางๆ?

ไม่ใช่ค่ะ!” เธอทำเสียงจึ๊กจั๊กคุณโชคจะใช้วิธีคลาวด์แมเนจเมนต์ช่วยน้องกี้ยังไงได้บ้างต่างหาก”

เขาถอยเท้าคล้ายเริ่มขยาด เสียงอธิบายเริ่มแขยง “คลาวด์คอมพิวติงแมเนจเมนต์ก็เหมือนทุกคนในบริษัททำงานด้วยคอมพ์เครื่องเดียวกันไง ทุกคนกรอกข้อมูลในหน้าจอของตัวเอง จากนั้นข้อมูลทั้งหมดมันก็จะถูกเก็บรวมกันแล้วประมวลผลที่ส่วนกลาง แต่มันจะใช้เว็บเบส...”

“ดะ...เดี๋ยวค่ะ น้องกี้หมายถึงคลาวด์แมเนจเมนต์น่ะค่ะ แบบว่า...หญิงสาวชี้นิ้วขึ้นฟ้าอีกครั้ง “คลาวด์- แม-เนจ -เมนต์ คุณโชคบดีจะเป็นทูตมาช่วยน้องกี้ได้ยังไงคะ คุณลุงหมอแกกำชับน้องกี้มาตั้งแต่เมื่อวาน น้องกี้ยอมทำตามทุกรกิริยาทั้งหกข้อนั่น ขอแค่ให้พี่เก่งกลับมาเป็นแฟนน้องกี้เหมือนเดิมก็พอ”

แล้วเธอก็เชื่อ?!” อีตานั่นเสียงสูง

ทำไมถึงจะไม่เชื่อ

โชคบ่ดีเดินมาเอียงหน้าซ้ายขวา สบตาใกล้ๆ คงตั้งใจตรวจสอบเศษเสี้ยวของความกังขาที่อาจซ่อนอยู่ในจิตวิญญาณของน้องกี้ แต่แน่นอน ย่อมไม่มี! น้องกี้กะพริบตาฉีกยิ้มให้ และด้วยอะไรบางอย่าง จู่ๆ แก้มหมอนั่นก็พลันแดงซ่าน ถอนสายตาและใบหน้ากลับไปเก้ๆ กังๆ

ฉัน...น่าจะรู้ดีอยู่แล้วนี่นะคำพูดเหมือนกลบเกลื่อนความคิดอื่น

นั่นสิคะน้องกี้งุบงิบ อีตานี่คงแสร้งทำเป็นเพิ่งเข้าใจ ทั้งๆ ที่รู้ดีมาตั้งแต่ต้น

งั้นเอางี้ เขายกนิ้วชี้ มันไม่ดูเรียวนุ่มเหมือนของพี่เก่ง แต่บ่งบอกความเป็นตัวเองด้วยแผ่นหนังหยาบกร้าน รอยแผลเป็นเล็กๆ และขนยาวรุงรัง

“บทเรียนข้อที่หนึ่งจากทูตสวรรค์ ตั้งแต่โดนบอกเลิกวันนั้น เธอได้คุยอะไรกับหมอนั่นรึยัง”

น้องกี้นิ่งคิดอึดใจ ยัง

ไม่ได้โทร. ไปเลย?

ไม่ค่ะ น้องกี้ไม่มีเวลา ตอนกลางวันน้องกี้ต้องไปขอหมอดูช่วยหาวิธีแก้กรรมให้นำพี่เก่งกลับมา ตอนเย็นก็ไปบนทั่วสารทิศ กว่าจะกลับบ้านก็เหนื่อยแทบขาดใจ ไม่มีเรี่ยวแรงจะโทร. ไปง้อหรอก

งั้นวันนี้เธอไม่ต้องไปบนที่ไหน รีบกลับบ้านแล้วโทร. ไปง้อเลย

แต่น้องกี้...”

นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว เอาเป็นว่าเธอเลี้ยงข้าวกลางวันทูตสวรรค์แทนบนบานซักวันก็แล้วกัน โอเค้”

. . . . . . . . . .


ฝากติดตามความเคลื่อนไหวอื่นๆ ที่เพจ ปราปต์ ด้วยครับ
ขอบคุณครับ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #6 เด็กหญิงมือระเบิด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 15:18
    โมเมเป็นทูตสวรรค์เฉยเลยนะคะคุณโชคบ่ดี ^0^
    #6
    1
    • #6-1 ปราปต์(จากตอนที่ 3)
      22 กันยายน 2560 / 07:34
      ทูตสวรรค์ผู้มาพร้อมความหล่อแซ่บครับ ^^
      #6-1