ดวงแบบนี้ไม่มีจู๋ (ละครช่อง 3)

ตอนที่ 4 : Chapter 3 - The Devil: เทพแห่งอบายมุข (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    28 ส.ค. 60

น้องกี้โอเค แต่คนที่บอกว่าจะโอเคต่างหากที่มีปัญหา

เนื่องจากจะเซ่นทูตสวรรค์ทั้งที หญิงสาวจึงจัดเต็มโดยสั่งอาหารมาบริการอีตาโชคบ่ดีถึงที่ห้องประชุม กระนั้น หลังจากเห็นจานอาหารถูกลำเลียงมาเรื่อยๆ คิ้วเข้มก็ยิ่งขมวด คอย้อย หน้ายี้ มีเสียงบ่นห้าวๆ ดังขึ้นตอนที่น้องกี้กำลังดันประตูเปิดนำอาหารเข้ามา

ไก่รวน ปลาหมึกแห้ง ผัดหมี่ซั่ว ขนมเทียน ขนมเข่ง นี่อย่าบอกนะว่าจะมีข้าวสวยใส่ถ้วยปักตะเกียบเป็นรายการถัดไป?

ข้าวสวยใส่ถ้วยปักตะเกียบมาแล้วค่า!” หญิงสาวเจ้ามือวางของลงบนโต๊ะ

ปัดโธ่!” คนรับถวายยกมือขึ้นกุมขมับทั้งสองข้าง ทำไมไม่เอากระดาษเงินกระดาษทองกับปะทัดใส่ถาดตามมาด้วยซะเลยล่ะ

น้องกี้หน้าเหลอ เออ จริงด้วย

ฉันประชด!” หมอนั่นกระแทกเสียง จะบ้ารึไง ฉันไม่ใช่ไฉ่ซิงเอี๊ย!

ก็ไม่ใช่น่ะสิคะ ไฉ่ซิงเอี๊ย เทพเจ้าแห่งเงินทองและโชคลาภต้องถวายด้วยผลไม้ อาหารเจ แล้วก็ขนมสีสดๆ ต่างหาก ท่านไม่รับอาหารคาวหรือเนื้อสัตว์ น้องกี้จำได้หรอกค่ะ

แล้วเธอเห็นฉันเป็นอะไรไม่ทราบ

ผลไม้ไหว้เจ้าที่มาแล้วค่ะพี่แอ๊บรักเร่โผล่เข้ามา

โชคบ่ดีถึงกับสำลักขนมเทียน หากยังพอมีสติจำได้

ขอโทษครับ คุณรักเร่ใช่มั้ยกำลังจะเช็ดปากด้วยหลังต้นแขนตามความเคยชิน แต่ทันนึกได้ เจ้าตัวจึงเอื้อมไปสาวกระดาษทิชชูบนโต๊ะมาซับแทน เผยยิ้ม ผมโชคบดีที่เมื่อวานเราคุยกันทางโทรศัพท์ไง

อ๋อ คุณโชคบดี สวัสดีค่ะสาวท้วมเชื่องช้าดูจะตาโตยิ่งขึ้นเมื่อเห็นเขาเต็มตา อันที่จริงรักเร่ไม่ใช่คนหน้าแย่ เพียงแต่ไม่รู้จักแต่ง กับทั้งมีลักษณะของคนไม่มั่นใจตัวเอง ทำให้ดูเก้กังไปทุกการเคลื่อนไหว

ไม่คิดว่าที่น้องกี้บอกจะไปสั่งอาหารให้นี่คือจะไปสั่งให้คนอื่นซื้อ ขอโทษคุณรักเร่ด้วยนะครับที่ทำให้ต้องยุ่ง

เรียกเร่เฉยๆ ก็ได้ค่ะ

หนูเร่!” ผู้บังคับบัญชากระชากเสียงขึ้นนิดหนึ่งอย่างรำคาญ พี่ขอบใจมากนะคะ นี่เที่ยงกว่าแล้ว หนูรีบไปทานข้าวดีกว่าค่ะ เดี๋ยวกลับมาไม่ทัน

โชคบดีถลึงตาใส่คนสั่ง แต่เมื่อรักเร่ทำคอตกอย่างยินยอม สายตาขณะมองหล่อนตุ๊ต๊ะจากไปก็อ่อนลงอย่างสงสาร เธอไปทำอะไร คุณเร่เขาถึงได้ดูหงอให้ซะขนาดนั้น

รักเร่เป็นเด็กในอาณัติของน้องกี้นี่คะ

แค่นั้น?” คนถามหันไปเลือกชิ้นไก่รวน น้ำเสียงแสดงความไม่เชื่อถือชัดเจน

รักเร่เป็นเด็กช่วยงานรายวันค่ะ เธอส่งใบสมัครขอฝึกงานเข้ามาตั้งแต่สามปีก่อน จากนั้นน้องกี้ก็ผลักดันจนเธอได้เข้ามาเป็นพนักงานเต็มตัว

อันที่จริงไม่เชิงอย่างนั้น คนเสนองานคือพี่หมู ทว่าน้องกี้ถือว่าเธอควรได้เครดิตจากการติดไฟให้น้องใหม่โชติช่วงตั้งแต่ต้น

หนูเร่ หนูโชคดีเพราะพี่ถูกชะตากับหนูจริงๆ ปกติบริษัทไม่ค่อยรับเด็กฝึกงานหรอกนะคะ หนูเข้ามาก็อย่าทำแค่พอผ่านไปวันๆ เพราะไม่ได้เงิน ค่ะ...บริษัทไม่มีนโยบายให้ค่าตอบแทน พี่ลืมบอกหนู แต่นั่นแหละ อย่าลืมนะคะว่าเราอยู่แผนกอะไร แผนกเอชอาร์กำหนดนโยบายรับคนค่ะ! ถ้าหนูขยันช่วยแผนก แสดงผลงานดีๆ พี่น้องกี้คงช่วยหนูเข้ามาอยู่ประจำได้ไม่ยาก หนูก็เห็นนี่ว่าบริษัทเราขยายเอาๆ

ด้วยเหตุนี้ สองเดือนแห่งการฝึกงานย่อมผ่านไปด้วยดี ถึงรักเร่จะหัวทึบไปด้วยขี้เลื่อย แต่น้องกี้ก็หาทางฝึกสอนจนหล่อนแถกแถไปได้...

หมายถึง ส่วนใหญ่เป็นการวานคุณฐิตาสอนน่ะ เพราะตลอดเวลานั้น น้องกี้มัวหรรษากับความว่างสบาย จนท้ายๆ เดือนที่สองถึงกับหลอนว่าจะรั้งรักเร่ต่อไปอย่างไรดี ไม่คิดเลยว่าจี้นำโชคประจำวันเกิดที่เพิ่งเก็บสตางค์ไปสั่งทำจะให้ผลแรง ยังไม่ทันเริ่มยก วันหนึ่งพี่หมูก็ชะโงกมากวักเรียก

พี่ว่ารักเร่ทำงานโอเค ได้ข่าวว่าผ่านฝึกงานก็เรียนจบแล้วใช่มั้ย น้องกี้ไม่ลองถามดูล่ะว่าเขาอยากทำงานที่นี่ต่อไปรึเปล่า บริษัทเรากำลังจะเริ่มโพรเจกต์ใหม่ อาจต้องใช้คนเยอะขึ้น

ข่าวนี้แล่นไปถึงหูเด็กในคาถาของน้องกี้ว่า

เห็นมั้ยล่ะคะ เชื่อพี่แล้วดีแน่ พี่น่ะช่วยพูดกะพี่หมูทุกวันจนแกจะเบื่อหน้าอยู่แล้ว แต่มันก็เป็นเพราะความขยันของหนูเร่ด้วย ถ้าหนูยังไม่รู้จะไปไหนก็ทำที่นี่ต่อไปเถอะ ถึงตอนนี้จะเป็นแค่พนักงานรายวัน แต่อีกไม่นานก็ต้องได้บรรจุ มีเงินเดือนเหมือนพี่ พี่น้องกี้ไม่มีทางให้น้องลำบาก ก็อย่างที่บอก พี่ถูกชะตากับหนูเร่นะคะ

ตอนนั้น แค่ขยิบตาหนึ่งครั้ง รักเร่ก็แทบ ถลาลงไปซบตักน้องกี้แน่ะ!

อย่างไรก็ดี เรื่องเด็กฝึกงานกลายเป็นอีกหัวข้อที่น้องกี้หงุดหงิดคุณฐิตา

ไม่รู้หล่อนทำบุญด้วยอะไร บางทีจะมีผึ้งมาสร้างรังที่บ้าน ต้นว่านออกดอกปีละสามสิบสองหน หรือไม่ก็ดอดไปทำจี้ประจำวันเกิดเม็ดเบ้งกว่าน้องกี้ ทั้งที่นั่งอยู่เฉยๆ บางทีถูกเพื่อนร่วมงานโยนบาปให้ด้วยซ้ำ คุณฐิตากลับยังได้รับกุศลกรรมที่ดีกว่าเสมอ ได้โดยไม่ต้องลงทุนลงแรงอะไรเลย!

ก็ใครจะคิด หลังจากน้องกี้ยิ้มแก้มปริเพราะมีตัวผ่อนแรงถาวร ปีถัดมาคุณฐิตากลับได้เด็กฝึกงานคนใหม่มาให้ใช้เช่นกัน ที่สำคัญคือเป็นผู้ชาย อายุสิบเก้า แต่มีมรดกมากกว่าสิบเท่าที่น้องกี้หามาตลอดชีวิต!

น้องนุติ์เป็นเด็กฉลาด ขยัน สูง ขาว หน้าตาหล่อราวหลุดมาจากสังกัดพี่เอ-ศุภชัย นอกจากจะช่วยงานจนวันๆ คุณฐิตาแทบไม่ต้องทำอะไร พ้นสองเดือนนั้น สองคนนั่นยังกลายเป็นแฟนกันกะหนุงกะหนิง

 

. . . . . . . . . .


ฝากติดตามความเคลื่อนไหวอื่นๆ ที่เพจ ปราปต์ ด้วยครับ
ขอบคุณครับ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น