เหลียนฮวาสองภพ ( สนพ.ดีต่อใจ ) ปิดตอน 25/12/2019

ตอนที่ 12 : บทที่12 คดีสะเทือนขวัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,931 ครั้ง
    20 พ.ย. 62

12

คดีสะเทือนขวัญ

 

            ความไม่สบายใจของบัวชมพูเกี่ยวกับเรื่องความฝันถูกฝูซิ่นเล่อปล้นไปจนหมด

            เขาไม่เพียงเอ่ยปลอบโยนเธอยามอยู่ที่ป่าไผ่ กระทั่งกลับมาถึงจวนแม่ทัพแล้วก็ยังตามมาหยอกล้อเธอต่อถึงเรือนเหลียนฮวา ไม่ปล่อยให้หญิงสาวได้มีโอกาสคิดมากเรื่องความฝันแม้แต่น้อย เขาหาข้ออ้างนั่งเล่นกินขนมอยู่จนดึกดื่น เมื่อเห็นว่าบัวชมพูเริ่มง่วงจึงได้ยอมกลับเรือนวายุไป ทว่าหลับได้ไม่ถึงครึ่งคืน ฟ้ายังไม่ทันสาง ก็มีเสียงเอะอะดังไปทั่วจวนเสียแล้ว

            “แม่นางเหลียน” ไป๋อวี้ที่เพิ่งเดินกลับเข้ามาในเรือนเห็นบัวชมพูเดินออกมาจากห้องพอดี

            “เกิดอะไรขึ้นเหรอ” หญิงสาวถามเสียงงัวเงีย

            “มีคนพบศพคุณหนูรองจวนแม่ทัพหม่าเจ้าค่ะ”

            “ตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วตอนนี้ศพอยู่ที่ไหน” บัวชมพูตาสว่างทันที

            “ศพ...ถูกทิ้งไว้หน้าจวนของเราเจ้าค่ะ ตอนนี้ท่านโหวส่งคนไปแจ้งท่านแม่ทัพหม่าแล้ว”

            บัวชมพูหมุนตัวกลับเข้าไปในห้อง คว้ากล้องถ่ายรูปออกมาจากกระเป๋ากันน้ำ แล้ววิ่งออกจากเรือนเหลียนฮวาไปอย่างรีบร้อน ตามเสียงเอะอะของผู้คนไปจนถึงหน้าจวนสกุลฝู

            “ท่านโหว...ท่านแม่ทัพ” บัวชมพูเรียก

            “เจ้ามาก็ดี” ฝูซิ่นเล่อพูดเสียงเครียด พลางถอดเสื้อคลุมมาสวมให้บัวชมพู “ช่วยมาดูทางนี้หน่อย”

            หญิงสาวเดินตามร่างสูงไป ใจเต้นแรงอย่างมิอาจห้าม ตั้งแต่เรียนจบมาเธอก็ไม่ได้คลุกคลีด้านนี้สักเท่าไหร่ ที่นี่เองก็ไม่มีอุปกรณ์อะไรให้ใช้มาก เกรงว่าเธอคงช่วยได้เพียงตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุหรือหาวัตถุพยานในะแวกใกล้เคียงนี้เท่านั้น

            คนของจวนสกุลฝูกันชาวบ้านให้ออกห่างจากศพ ส่วนหนึ่งเพื่อปกป้องชื่อเสียงของคุณหนูรองที่ถูกฆาตกรรม ยามนี้จึงมีผ้าผืนหนึ่งถูกคลุมทับศพของนางไว้ บัวชมพูเริ่มถ่ายภาพสถานที่เกิดเหตุ แสงแฟลชทำให้เกิดเสียงอื้ออึงด้วยความตกใจของชาวบ้าน แต่เธอก็ไม่มีเวลามาสนใจ เพราะต้องเตรียมใจไปพบกับสภาพศพที่คาดว่าน่าจะถูกฆาตกรรม

เดิมทีบัวชมพูคิดว่า อย่างไรนี่ก็ไม่ใช่ศพแรกที่เธอเคยเห็น คงไม่มีอะไรน่ากลัวเกิกว่าที่เธอจะรับมือได้

ทว่าความคิดนั้นกลับผิดมหันต์!

            ทันทีที่เปิดผ้าขึ้นและได้เห็นศพคุณหนูรองจวนแม่ทัพหม่าประจักษ์แก่สายตา บัวชมพูก็แข้งขาอ่อนจนเกือบจะล้มพับ เด็กสาวอายุราวสิบห้า-สิบหกปี ถูกทิ้งไว้ในสภาพเปลือยเปล่า ใบหน้าถูกกรีดเป็นข้อความว่า ไร้ยางอาย ทั่วตัวเต็มไปด้วยรอยกรีดลึกที่ดูเหมือนฆาตกรบรรจงกรีดทีละแผลอย่างใจเย็น ราวกับมีความสุขกับการทรมานร่างนี้ให้ตายอย่างช้าๆ

            หญิงสาวตั้งสติแล้วยกผ้าคลุมศพออก

            “เหลียนเอ๋อร์!” ฝูซิ่นเล่อเรียกเป็นเชิงปราม เพราะไม่อยากให้ใครต้องเห็นสภาพศพที่น่าอนาถของคุณหนูรองจวนแม่ทัพหม่า

            “ต้องเก็บหลักฐาน” บัวชมพูพูดเสียงนิ่งเรียบผิดวิสัย จนฝูซิ่นเล่อต้องถอย

มือบางยังคงกดชัตเตอร์โดยไม่สนใจปฏิกิริยาของผู้คนรอบกาย เมื่อได้ภาพตามที่ต้องการแล้วก็ส่งกล้องให้ฝูซิ่นเล่อรับไปถือ ในขณะที่ตัวเธอเองย่อกายลงตรวจสอบสภาพศพ

“ศพยังอุ่น กล้ามเนื้อยังไม่แข็งตัว เพิ่งตายได้ไม่นาน” หญิงสาวพยายามข่มโทสะในน้ำเสียงไว้

            ไม่ว่าเด็กคนนี้จะทำอะไรผิดมาก็ไม่สมควรต้องมาตายด้วยวิธีการอำมหิตแบบนี้!

            บัวชมพูเริ่มสำรวจสถานที่เกิดเหตุโดยรอบ แต่ก็ไม่พบอะไร ระหว่างที่กำลังกวาดสายตาไปทั่วนั้น หม่าเซียวหลานก็ควบม้าฝ่ากลุ่มคนเข้ามา

            “น้องรอง!” ชายหนุ่มถึงกับผงะเมื่อเห็นสภาพศพของน้องสาวตัวเอง

            บัวชมพูนำผ้ากลับมาคลุมศพให้คุณหนูรอง “เราย้ายศพไปจากตรงนี้เถอะเจ้าค่ะ”

            หม่าเซียวหลานพยักหน้ารับ เขาใช้ผ้าห่อร่างน้องสาวด้วยความระมัดระวัง ก่อนอุ้มนางขึ้นไว้แนบกาย

            น้องสาวเขา...สิ้นใจแล้ว

            “เข้าไปข้างในจวนก่อน” ฝูซิ่นเล่อว่า

            หม่าเซียวหลานไม่ตอบอะไร เพียงแค่เดินตามเข้าไปในจวนสกุลฝู จากนั้น เจ้าหน้าที่จากศาลต้าจินก็ตามมาสืบคดีถึงจวนสกุลฝู

            “ในช่วงเปลี่ยนกะเฝ้ายามหน้าประตูจวน ข้าน้อยได้ยินเสียงดัง ตุ้บ คล้ายมีอะไรตกลงมากระแทกพื้น จึงเดินไปดู พบว่าเป็นศพของคุณหนูรองขอรับ” ทหารยามหน้าประตูจวนเล่า

            “ตอนนั้นเจ้าทราบได้อย่างไรว่าเป็นคุณหนูรอง เจ้าเคยพบนางมาก่อนหรือ”

            “เคยขอรับ คุณหนูรองเคยมาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดฮูหยินผู้เฒ่าเมื่อต้นปี”

            “เป็นความจริง” ฝูซิ่นเล่อช่วยยืนยัน “คุณหนูรองหม่าเคยมาที่จวนของเรา”

            เจ้าหน้าที่กองปราบพยักหน้ารับ แล้วหันไปหาหม่าเซียวหลานที่สีหน้าคล้ายคนที่พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ไว้

            “แม่ทัพหม่า ไม่ทราบว่ามีคนพบคุณหนูรองครั้งสุดท้ายเมื่อใดหรือขอรับ”

            “สองวันก่อน” หม่าเซียวหลานตอบ “น้องรองกับน้องสามของข้าหายตัวไปจากจวนได้สองวันแล้ว ข้าให้คนค้นหาอย่างลับๆ ที่ไม่ได้ประกาศออกไปก็เพราะกลัวพวกนางจะเสื่อมเสียชื่อเสียง”

            เรื่องนี้บัวชมพูพอจะเคยอ่านเจอในนิยายอยู่บ้าง เวลาที่คุณหนูตระกูลใหญ่หายตัวไป คนในครอบครัวจะสืบหากันอย่างเป็นความลับเพื่อปกป้องชื่อเสียงของสตรีในยุคสมัยนั้น จึงพอเข้าใจในสิ่งที่หม่าเซียวหลานเล่า

            “แล้วไม่ทราบว่าตอนนี้คุณหนูสาม...”

            “ยังไม่พบ” ผู้เป็นพี่ตอบ “ข้าต้องไปตามหานางเดี๋ยวนี้!

            “แม่ทัพหม่าอย่าเพิ่งวู่วาม...”

            “ข้าวู่วามหรือ” แม่ทัพหนุ่มถามเสียงเย็น “น้องสาวข้าหายตัวไปสองคน คนหนึ่งถูกพบเป็นศพ อีกคนยังไม่รู้ว่าจะมีชะตากรรมเช่นไร แล้วเจ้าจะให้ข้าทนอยู่เฉยหรือ!

            หม่าเซียวหลานไม่สนใจผู้ใด เขาออกจากจวนสกุลฝูไปด้วยใบหน้าแดงก่ำ ไม่ว่าผู้ใดที่พบเห็นล้วนหลีกทางให้ ด้วยปราณสังหารของเขาในยามนี้รุนแรงจนน่าพรั่นพรึง

            “เหตุใดคนร้ายจึงนำคุณหนูรองมาทิ้งหน้าจวนสกุลฝู หากมีความแค้นต่อสกุลหม่า ไยไม่ส่งร่างไร้วิญญาณของคุณหนูรองกลับไปที่จวนเล่า” เจ้าหน้าที่ศาลต้าจินครุ่นคิด

            “เรื่องนี้...” ฝูซิ่นเล่ออ้ำอึ้งเล็กน้อย “เกรงว่าอาจเป็นเพราะ...ข้า”

            เจ้าหน้าที่ศาลต้าจินขมวดคิ้ว “เกี่ยวกับท่านโหวอย่างไรขอรับ”

            “เรื่องนี้รบกวนเจ้าอย่าได้พูดให้มากความ” ฝูซิ่นเล่อกำชับ

            “ข้าน้อยจะไม่แพร่งพราย”

            “คุณหนูรองมีใจให้ข้า”

บรรยากาศโดยรอบเงียบลงโดยฉับพลัน ทุกคนต่างเพ่งมองไปยังฝูซิ่นเล่อเป็นตาเดียว หากศพของคุณหนูรองจวนแม่ทัพหม่าถูกนำมาโยนทิ้งไว้ที่หน้าจวนสกุลฝูเพราะนางมีใจให้ฝูซิ่นเล่อ คดีนี้ก็อาจมีส่วนที่เชื่อมโยงถึงเขาโดยตรง 

แล้วคุณหนูสามล่ะขอรับ มีใจให้ท่านโหวด้วยหรือไม่” เจ้าหน้าที่ผู้นั้นถาม 

ข้าเคยพบนางสองครั้ง พูดคุยกันเพียงไม่กี่ประโยค คิดว่านางคงไม่ได้คิดอะไรกับข้า 

ก็ไม่แน่นะบัวชมพูแย้ง รูปร่างหน้าตาอย่างท่าน คงมีผู้หญิงเพียงไม่กี่คนที่สามารถมองผ่านได้โดยไม่สนใจ 

ข้าเห็นด้วยกับแม่นางท่านนี้” เจ้าหน้าที่ศาลต้าจินกล่าว หากคนที่หายตัวไปเป็นคนที่มีใจให้ท่านโหว คนร้ายก็อาจเป็นใครคนใดคนหนึ่งที่มีใจให้ท่านก็เป็นได้ 

“...” 

แต่เป็นใครกันล่ะ คนที่ชื่นชอบท่านโหวในเมืองหลวงมีจำนวนไม่น้อยเลย 

บัวชมพูหรี่ตามองฝูซิ่นเล่อ คงไปโปรยเสน่ห์ไว้ทั่วจนเกิดเรื่องสินะ 

ฝูซิ่นเล่อกระแอมออกมาเบาๆ “เจ้ากล่าวหนักเกินไป 

เจ้าหน้าที่ศาลต้าจินเห็นฝูซิ่นเล่อเหลือบมองบัวชมพู พลันนึกขึ้นได้ว่าระยะนี้มีข่าวลือระหว่างท่านโหวกับหญิงสาวใบหน้างดงามแปลกตา ไม่เหมือนชาวต้าจิน คงเป็นสตรีผู้นี้กระมัง 

เอ่อ...ข้าจะนำเรื่องนี้กลับไปรายงานท่านผู้ตรวจการ 

ได้ยินว่าผู้ตรวจการหลี่ไปต่างเมือง กลับมาแล้วหรือ 

บ่ายนี้น่าจะมาถึงขอรับ 

อืม 

เจ้าหน้าที่จากศาลต้าจินกล่าวลาฝูซิ่นเล่อแล้วออกจากจวนสกุลฝูไป แม่ทัพหนุ่มสั่งเพิ่มกำลังอารักขารอบจวน รวมทั้งสั่งให้คนออกลาดตระเวนบริเวณโดยรอบเพื่อค้นหาคุณหนูสามจวนแม่ทัพหม่าอีกแรง 

ตอนเราไปที่จวนแม่ทัพหม่าคราวที่แล้ว ทำไมไม่เจอน้องสาวเขาล่ะบัวชมพูถาม 

หม่าฮูหยินค่อนข้างเคร่งครัดเรื่องการพบปะระหว่างชายหญิง โดยปกติจะไม่อนุญาตให้บุตรีออกมาต้อนรับแขกหากไม่จำเป็น ถ้าไม่นับเรื่องที่ต้องออกไปศึกษาเล่าเรียนที่สำนักบัณฑิตหญิง เกรงว่าคุณหนูจวนแม่ทัพหม่าคงไม่เคยได้ออกจากจวนไปไหนเลยด้วยซ้ำ 

โหดแฮะบัวชมพูพึมพำ แล้วแม่ทัพหม่ามีพี่น้องกี่คนเหรอ 

น้องสาวหกคน น้องชายสองคน 

มายก้ออะไรจะเยอะขนาดนั้น!” 

บิดาเขามีสามภรรยา สี่อนุ จะมีพี่น้องมากก็ไม่แปลกหรอก 

อ้อหญิงสาวพยักหน้า แม่ทัพหม่าสนิทกับพี่น้องไหม 

ตั้งแต่สิ้นบิดา เขาก็เป็นเหมือนพ่อของน้องนั่นแหละ 

แล้วน้องสาวหกคนของแม่ทัพหม่านี่ชอบท่านหมดเลยหรือเปล่า 

ข้าจะไปรู้หรือ 

ทีคุณหนูรองยังรู้เลย 

คุณหนูรองเป็นคนเปิดเผย แสดงออกชัดเจน หากข้าไม่รู้ก็โง่งมเกินไปแล้ว 

งั้นนอกจากบรรดาคุณหนูจวนแม่ทัพหม่าแล้วยังมีคุณหนูบ้านไหนชอบท่านอีกหรือเปล่า 

ที่ถามเรื่องนี่เพราะเรื่องคดีหรือว่ากำลังกินน้ำส้มอยู่ 

เรื่องคดีสิ ข้าดูเหมือนคนขี้หึงเหรอหญิงสาวถามกลับ แล้วข้าจะหึงท่านทำไม ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย 

อ้อ อย่างนั้นหรือ” ฝูซิ่นเล่ออมยิ้ม แล้วใครกันที่หึงข้ากับซินเอ๋อร์จนหนีกลับบ้าน 

คนเขามีบ้านก็ต้องกลับสิ ไม่ได้กลับเพราะหึง!” 

อย่างนั้นหรือ 

ฮึ่ย!” บัวชมพูย่นจมูก จริงจังนะ มีใครชอบท่านอีกหรือเปล่า 

ก็...พอมี 

ใครบ้าง 

เท่าที่ข้าทราบ...” ฝูซิ่นเล่อครุ่นคิด มีคุณหนูใหญ่จวนอำมาตย์ฟู่ คุณหนูสี่จวนเสนาบดีหลิว ท่านหญิงฉิงซิน ธิดาจิ้งอ๋อง คุณหนูรองจวนผู้ตรวจการหลี่ คุณหนูสามจวนราชครูจาง คุณหนูใหญ่จวนแม่ทัพหลิน...” 

นี่หมดทั้งเมืองหรือยังบัวชมพูถามอย่างทึ่งจัด 

นี่เขาพูดถึงเฉพาะคนที่เขารู้ แล้วที่เขาไม่รู้ยังมีอีกกี่คนกัน! 

ฝูซิ่นเล่อยกมือขึ้นลูบจมูก 

โปรยเสน่ห์ไปทั่วเลยล่ะสิ 

ข้าไม่ได้ทำอะไร 

ชิ!” บัวชมพูเบะปาก 

เจ้าคิดว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับข้าหรือ 

ก็พอเป็นไปได้” หญิงสาวพยักหน้าทั้งที่หน้ายังบึ้งอยู่ แต่ก็ยังไม่แน่ใจนะ ต้องดูปัจจัยอื่นๆ ด้วย บางทีอาจเป็นศัตรูของคุณหนูรองหรือศัตรูของแม่ทัพหม่าก็ได้ 

บัวชมพูกล่าวต่อ คำว่า ‘ไร้ยางอาย’ ที่ถูกกรีดอยู่บนหน้าคุณหนูรองหมายความว่าอะไรกันนะ ปกตินางเป็นคนเป็นคนยังไงเหรอ 

ที่จริงนางก็เป็นสตรีที่กิริยามารยาทเรียบร้อยคนหนึ่ง แค่เป็นคนที่แสดงออกเรื่องความรู้สึกชัดเจนก็เท่านั้น 

เป็นคนเรียบร้อย แต่กลับถูกกรีดหน้าเป็นคำว่าไร้ยางอาย...เพราะอะไรกัน เพราะนางมีใจให้ฝูซิ่นเล่อหรือ? 

นางเคยมีเรื่องกับใครบ้างไหม 

คิดว่าไม่มี 

แล้วแม่ทัพหม่าล่ะ ขัดแย้งกับใครบ้างหรือเปล่า 

แม่ทัพหลินแห่งทัพจูเชวี่ยกระมัง ทัพจูเชวี่ยกับทัพหลางคานอำนาจกันอยู่” ฝูซิ่นเล่อตอบ แต่ยามนี้แม่ทัพหลินอยู่ชายแดน อีกทั้งท่านยังเป็นผู้ใหญ่ที่น่านับถือ ไม่ลอบกัดใครเช่นนี้หรอก 

ถ้าอย่างนั้นก็มีความเป็นไปได้ที่นางจะถูกฆ่าโดยคนที่ชอบท่าน” บัวชมพูครุ่นคิด แต่ถ้าจะฆ่าคุณหนูรองเพราะชอบท่าน มาฆ่าข้าไม่ดีกว่าเหรอ ในเมื่อข้าแทบจะตัวติดกับท่านอยู่แล้ว ดูน่าหมั่นไส้กว่ากันเยอะ 

ฝูซิ่นเล่อนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย 

จริงอย่างที่นางว่า หากคนร้ายมีเจตนาเล่นงานผู้ที่มีใจให้เขาหรือคนที่ใกล้ชิดเขา บัวชมพูย่อมต้องเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่งของคนร้าย! 

ไป๋อวี้! ฝูซิ่นเล่อเรียก 

เจ้าค่ะท่านโหว 

จัดการย้ายข้าวของของข้าไปที่เรือนเหลียนฮวา ข้าจะย้ายไปอยู่ที่นั่น 

 

ฝูซิ่นเล่อย้ายมาอยู่ที่เรือนเหลียนฮวาจริงๆ ตามที่ลั่นวาจาไว้ 

ไป๋อวี้และสาวใช้อีกสี่ห้าคนช่วยกันขนของมาจัดห้องให้ฝูซิ่นเล่อ โดยเลือกห้องที่อยู่ติดกับห้องนอนของบัวชมพู ตามความต้องการของผู้เป็นนาย ในห้องไม่มีอะไรมาก มีเพียงโต๊ะเขียนหนังสือ ตู้เสื้อผ้า และอาวุธไม่กี่ชิ้น 

ของน้อยจังบัวชมพูพูดขณะกวาดตามองไปรอบๆ ห้องของฝูซิ่นเล่อ ขนาดข้าเป็นแค่คนที่มาขออาศัยอยู่ด้วยยังมีของเต็มห้อง 

ข้าเป็นผู้ชาย จะให้มีอะไรมาก 

น้องชายข้ามีกันดั้มเต็มห้อง 

อะไรคือกันดั้ม?” 

เรียกว่าของเล่นได้ไหมนะบัวชมพูพูดอย่างไม่แน่ใจ เอาเป็นว่า เป็นของที่ผู้ชายในยุคของข้าชื่นชอบละกัน 

อ้อ 

แล้วท่านล่ะ ชอบอะไรเป็นพิเศษไหม สะสมอะไรบ้าง 

ฝูซิ่นเล่อครุ่นคิดอยู่เล็กน้อย “สะสมอาวุธกระมัง 

คำตอบสมเป็นแม่ทัพจริงๆ! 

อาวุธอะไรเหรอ 

อาวุธทุกชนิด แต่ที่มีเยอะก็คงจะเป็นทวน กระบี่ มีดสั้น 

พ่อข้าก็สะสมกระบี่เก่าๆหญิงสาวเล่า กระบี่บางเล่มประมูลมาราคาเป็นล้านเลย 

หมายถึงล้านตำลึงรึ?” 

ก็...น่าจะประมาณนั้นแหละมั้ง 

เหตุใดจึงแพงเช่นนั้น เป็นกระบี่ของราชวงศ์หรือ 

แพงเพราะเป็นของเก่าน่ะ แต่เรื่องที่ว่าเป็นของราชวงศ์ด้วยหรือเปล่า อันนี้ข้าก็ไม่แน่ใจ” บัวชมพูตอบ “ท่านมีกระบี่เยอะไหม 

ข้ามีกระบี่อยู่สี่สิบเก้าเล่ม 

น่าขโมยไปขายแฮะ 

หากเจ้ากลับบ้านคราวหน้า ข้าจะฝากไปให้บิดาเจ้าเล่มหนึ่ง 

พ่อกรี๊ดแตกแน่” บัวชมพูพึมพำ 

เจ้าว่าอะไรนะ?” 

ข้าหมายความว่า พ่อข้าต้องดีใจมากแน่ๆ 

ฝูซิ่นเล่อพยักหน้ารับ ก่อนเดินไปหยิบกระบี่ที่มีน้ำหนักเบาเล่มหนึ่งมาส่งให้บัวชมพู 

เล่มนี้เป็นกระบี่ของแม่ข้า น้ำหนักเบา ขนาดพอดีมือผู้หญิง เจ้าน่าจะพอใช้ได้ 

ข้าใช้ไม่เป็นหรอกบัวชมพูส่ายหน้า ถึงตอนมัธยมจะเคยเรียนฟันดาบมาบ้าง แต่ก็เรียนแค่เทอมเดียว อะไรที่เรียนมาก็คืนอาจารย์ไปแล้ว 

เจ้าต้องเรียนรู้ไว้ป้องกันตัว ข้าสอนให้เอง 

หาองครักษ์เก่งๆ มาให้ข้าง่ายกว่านะ 

ต่อให้เจ้ามีองครักษ์ร้อยคน เจ้าก็ต้องมีวิชาไว้ช่วยเหลือตัวเองยามฉุกเฉิน พี่สาวข้าเป็นสตรีอ่อนแอ นางยังยิงธนูเป็นเลย” ฝูซิ่นเล่อพูดขณะเดินอ้อมมาด้านหลังบัวชมพู แล้ววางกระบี่ลงบนมือเธอ จึงดูคล้ายกับว่าเขากำลังตระกองกอดเธออยู่ 

นักเรียน’ คนใหม่พลันหน้าแดงขึ้นมาจนลามไปถึงใบหู แต่อาจารย์ยังคงไม่รู้ตัว เฝ้ากระซิบสอนว่าต้องจับกระบี่อย่างไร กวัดแกว่งแบบไหน หรือใช้ตั้งรับศัตรูได้อย่างไร กว่าจะจบบทเรียนแรก บัวชมพูก็เหงื่อแตกพลั่ก ฝูซิ่นเล่อเข้าใจว่าหญิงสาวคงจะเหนื่อยหรือไม่ก็ร้อน จึงปล่อยให้นักเรียนของตนไปอาบน้ำ แล้วเข้านอนเสีย โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตนเป็นสาเหตุให้สตรีตรงหน้าใจเต้นโครมครามจนเกือบจะหยุดเต้นไปอยู่แล้ว 

อีตาแม่ทัพขี้อ่อยเอ๊ย! 

 

การค้นหาคุณหนูสามจวนแม่ทัพหม่ายังคงดำเนินต่อเนื่องอยู่หลายวัน แต่ก็ไม่มีใครพบเจอร่องรอยของนางแต่อย่างใด หม่าเซียวหลานยื่นหนังสือถึงผู้ตรวจการหลี่ ขอเข้าค้นบ้านทุกหลัง โรงเตี๊ยมทุกแห่ง ไม่เว้นแม้กระทั่งจวนขุนนางผู้ใหญ่ทั้งหลาย เรียกได้ว่าทั่วทั้งเมืองหลวง มีเพียงวังหลวงเพียงแห่งเดียวเท่านั้นที่ไม่ถูกค้น แต่จนแล้วจนรอดก็ยังคงไม่มีวี่แววของคุณหนูสาม กระทั่งระยะเวลาล่วงเลยไปเกินสัปดาห์ จึงได้มีคนพบเห็นนางนอนแน่นิ่งไม่หายใจอยู่ในหอคณิกาที่ต่ำช้าที่สุดในเมืองหลวง! 

ฝูซิ่นเล่อและบัวชมพูตามมาถึงหอคณิกาในย่านเสื่อมโทรมที่บรรดาคุณหนูสกุลใหญ่ทั้งหลายไม่เคยเหยียบย่างเข้ามา หม่าเซียวหลานและผู้ตรวจการหลี่เองก็มาถึงที่นี่แล้ว ศพคุณหนูสามถูกทิ้งไว้ในสภาพเปลือยเปล่าเช่นเดียวกับคุณหนูรอง ใบหน้าถูกกรีดเป็นคำว่า ‘สตรีร่านรัก’ สภาพศพคล้ายถูกเฆี่ยนตีด้วยแส้นับครั้งไม่ถ้วนและเริ่มมีการเน่าเปื่อย จากคำให้การของคนในหอคณิกา สองสามวันมานี้พวกเขาได้กลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้ง เดิมทีคิดว่าเป็นกลิ่นขยะ เพราะหอคณิกาแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้ที่ทิ้งขยะ แต่ยิ่งนานเข้า กลิ่นก็ยิ่งรุนแรงจนแขกที่มาเที่ยวต่อว่า แม่เล้าจึงสั่งให้หาที่มาของกลิ่น จนกระทั่งพบศพคุณหนูสามที่กำลังเน่าเปื่อย 

เดิมทีบัวชมพูตั้งใจจะเอากล้องถ่ายรูปมาถ่ายภาพสวยๆ ในแคว้นต้าจิน แต่กลับต้องมาเก็บภาพคดีฆาตกรรมสองคดีติดๆ กัน หลังถ่ายภาพเสร็จ หญิงสาวก็ลงนั่งข้างๆ ศพ เพื่อตรวจดูว่าคุณหนูสามเสียชีวิตมากี่วันแล้ว 

ข้าคิดว่านางน่าจะตายได้ประมาณเจ็ดวันแล้ว” บัวชมพูลุกขึ้นยืน แล้วกวักมือเรียกคนจากศาลต้าจินมานำศพออกไป 

แม่นางทราบได้อย่างไร” ผู้ตรวจการหลี่ถาม 

ศพของคุณหนูสามเริ่มมีการสลายของเนื้อเยื่อจนมองเห็นกระดูกโหนกแก้ม หนอนแมลงวันก็ไต่อยู่รอบศพ ซึ่งหนอนเหล่านี้มีความยาวอยู่ที่ประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร ระยะการเจริญเติบโตนี้เมื่อนำมารวมกับการสลายของเนื้อเยื่อ ก็ทำให้สามารถคาดการณ์ได้ว่านางน่าจะเสียชีวิตมาแล้วอย่างน้อยเจ็ดวัน 

เห็นได้ชัดว่าคนฟังไม่เข้าใจในคำพูดหลายคำของบัวชมพู อย่างนั้นก็คำว่า 1-1.5 เซนติเมตรนั่นแหละ 

คำพูดของนางเชื่อถือได้ นางร่ำเรียนด้านนี้มา” ฝูซิ่นเล่อกล่าว เมื่อเห็นว่าทั้งหม่าเซียวหลานดูคล้ายไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อคำพูดของบัวชมพูดีหรือไม่ 

หากท่านโหวรับรองคำพูดของแม่นางท่านนี้ ข้าก็จะเชื่อตามนั้นผู้ตรวจการหลี่กล่าว 

บัวชมพูเพิ่งมีโอกาสได้สังเกตผู้ตรวจการหลี่หรือหลี่รุ่ยเต๋อใกล้ๆ เขาเป็นบุรุษท่าทางสง่างาม น่าเคารพยำเกรง อายุราวยี่สิบห้าปีเห็นจะได้ อีกทั้งยังมีใบหน้าหล่อเหลาชวนมอง หากแต่ใบหน้านั้นกลับเรียบเฉย ไร้อารมณ์ มองแล้วให้ความรู้สึกอึดอัดกดดันพิลึก 

ขอบคุณใต้เท้าบัวชมพูตอบ 

เช่นนั้น เชิญทุกท่านไปคุยกันที่จวนข้าสักหน่อยเถิด คดีนี้ดูแล้วมีอะไรซับซ้อนกว่าที่เห็น” หลี่รุ่ยเต๋อออกปากชวน เราคงต้องช่วยกันหาแรงจูงใจของฆาตกรร่วมกันเสียแล้ว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.931K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,170 ความคิดเห็น

  1. #2135 1988yongsi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 09:39
    ข้ามภพมาเป็นโคนัน
    #2,135
    1
    • #2135-1 nutt2780(จากตอนที่ 12)
      26 มีนาคม 2564 / 21:48
      คิดได้ใช่เรยค่ะ
      #2135-1
  2. #1591 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 16:54
    อัญเชิญโคนัน
    #1,591
    2
    • #1591-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 20:26
      เอโงาวะ บัวนัน
      #1591-1
    • #1591-2 nutt2780(จากตอนที่ 12)
      26 มีนาคม 2564 / 21:47
      555555
      #1591-2
  3. #1234 Xialyu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 10:08
    ลุ้นอะ^^
    #1,234
    0
  4. #1081 PPruedee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 09:47
    ข้าคือยอดนักสืบ เอโดคาวะ โคบัว 55555555
    #1,081
    1
    • #1081-1 (จากตอนที่ 12)
      9 พฤศจิกายน 2562 / 23:47
      ว่าจะเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น ยอดนักสืบจ๋วย บัวนัน อิอิ
      #1081-1
  5. #606 dokao (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 22:24
    ลึกลับซับซ้อนต่อปัย
    #606
    1
    • #606-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      21 ตุลาคม 2562 / 20:37
      ดราม่าเอ๋ยจงซับซ้อน 55555
      #606-1
  6. #605 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 18:28

    ตกลงนางย้อนมาเพื่อสืบคดีใช่มั้ยนี่ อาบัวถูกใช้งานซะ มาต่อคะ
    #605
    2
    • #605-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      21 ตุลาคม 2562 / 20:36
      ช่ายแย้ว นางคือเอโดคาวะ บัวนัน
      #605-1
    • #605-2 IcesieChanuntipa(จากตอนที่ 12)
      8 พฤศจิกายน 2562 / 11:28
      เปลี่ยนจากโคนันเป็นบัวนันแล้วหรอคะไรท์5555
      #605-2
  7. #604 SainaDenasan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 16:11
    55555555 สนุกมากกกก

    ชอบบบบบบ อ่านไปหัวเราะไป ไรท์ เก่งมาก

    ผ่อนคลายได้จริงๆ

    รอตอนต่อไป ติดตามคะะะะ
    #604
    1
    • #604-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      21 ตุลาคม 2562 / 20:36
      ขอบคุณมากค่า ดีใจที่ชอบนะคะ
      #604-1
  8. #603 waaxq (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 15:03
    ย้อนมาเป็นนักสืบซะงั้น555555555 ชอบๆๆๆๆ พล้อตโคตรล้ำ
    #603
    1
    • #603-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      21 ตุลาคม 2562 / 20:36
      เป็นเอโดงาวะ บัวนัน
      #603-1
  9. #602 ผึ้งน้อย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 12:14

    เราว่าเป็นองค์หญิงคนนั้นแน่เลย ที่เคยเป็นไว้สึก ที่แอบชอบท่านแม่ทัพอ่ะ

    #602
    1
    • #602-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      21 ตุลาคม 2562 / 20:35
      ม่ายยู้ ม่ายบอก 55555
      #602-1
  10. #601 nuchii675 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 02:49
    แต่เดิมก้อว่าตัวเองชอบเรื่องนี้ละนะ พอมาเจอตอนสืบศพผสมโคนัน นี่่รีดอยากให้ไรท์ลงสักวันละ10+เลย หรือไรท์จะเปลี่ยนใจทำเป็นซีรี่ย์เลยก้อดีนะ
    #601
    1
    • #601-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      21 ตุลาคม 2562 / 20:35
      กรี๊ดดดดด ขอบคุณค่าาาา ดีใจที่ชอบน้าาาา
      #601-1
  11. #600 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 01:29

    ฆ่าตกรใจโฉด โรคจิตมาก แถมใจกล้าขนาดลักพาตัวน้องสาวแม่ทัพทีเดียวสองคนเลย...แต่กลับไม่มีใครรู้เบาะแสเลย น่าแปลก....รอค่ะ

    #600
    1
    • #600-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      21 ตุลาคม 2562 / 20:35
      นั่นจิ ใครนะ ทำไมหาเบาะแสไม่เจอ โหะๆๆ
      #600-1
  12. #599 monprapai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 22:15
    เก็บงานละเอียดขนาดนี้อิทธิพลคงเยอะมาก สงสัยอิคุณหนูหลัวรายแรกเลย
    #599
    1
    • #599-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      21 ตุลาคม 2562 / 20:34
      จะใช่หรือเปล่าน้าาาา
      #599-1
  13. #598 ~~//><// ??ไอ้-เหม่ง-บ้า :p ~~ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 22:13
    สงสัยต้องตัวติดตลอด 12 ชั่วยามเสียแล้วท่านแม่ทัพ
    #598
    1
    • #598-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      21 ตุลาคม 2562 / 20:34
      เนอะ เข้าไปเฝ้าในเลยยย
      #598-1
  14. #597 usaonly (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 22:11

    น้องบัวอย่างน้อยก็ไม่เสียโอกาสถึงข้ามภพก็ยังได้ใช้วิชาความรู้ท่ีได้ร่ำเรียนมา ว่าท่ีฮูหยินท่านแม่ทัพไม่ใช่สตรีอ่อนแอ แต่มีความรู้ ความสามารถกด้วยทำให้พี่เล่อภูมิใจมาก แหมสอนน้องเรื่องดาบซะใกล้ชิดเชียวนะ น้องบัวเรานี่คงเป็นครั้งแรกท่ีมีความรู้สึกแบบหญิงสาวท่ีเข้าไปอยู่ในโหมดความรักแน่เลย เพราะรู้จักเขินอาย ใจเต้นแรงยามใกล้ชิดพี่เล่อ หุ หุ

    #597
    1
    • #597-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      21 ตุลาคม 2562 / 20:34
      ใจเต้นแรงแบบนี้ พี่เล่อต้องรู้แต่เนียนแน่เลย 5555
      #597-1
  15. #596 waaxq (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 21:20
    กลัวน้องถูกฆ่าใช่ไหม5555555555
    #596
    1
    • #596-1 (จากตอนที่ 12)
      19 ตุลาคม 2562 / 21:43
      เค้าห่วง อิอิ
      #596-1
  16. #595 pchutar (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 15:35

    แหมมมม ท่านแม่ทัพได้โอกาสเลยนร้าาาาา

    #595
    1
    • #595-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      19 ตุลาคม 2562 / 17:49
      รอโอกาสนี้มานานแล้ว 55555
      #595-1
  17. #594 บักเขียบ. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 14:54
    องค์รักส่วนตัว5555555
    #594
    1
    • #594-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      19 ตุลาคม 2562 / 15:28
      ต้องไปนอนเฝ้าในห้องด้วยมั้ยนะ อิอิ
      #594-1
  18. #593 itsnuttyka (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 14:14
    เอร้ยย ฟินมากเจ้าค่ะ
    #593
    1
  19. #592 ผึ้งน้อย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 13:57

    ท่านแม่ทัพ ท่านคิดอะไร

    #592
    1
    • #592-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      19 ตุลาคม 2562 / 15:27
      ผมป่าวคิดไรนะครับ ผมใสๆ
      #592-1
  20. #591 Melis (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 12:11

    ตามไปรักษาความปลอดภัย

    #591
    1
    • #591-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      19 ตุลาคม 2562 / 15:27
      เป็นองครักษ์ส่วนตัว อิอิ
      #591-1
  21. #590 flowerdevilrose (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 11:26
    ได้ทีเลยนะเจ้าจะ
    #590
    1
    • #590-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      19 ตุลาคม 2562 / 15:27
      พลิกวิกฤติให้เป็นโอกาส อิอิ
      #590-1
  22. #589 PRF. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 10:05
    แหมมมมมม
    #589
    1
  23. #588 dchimtuem (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 05:11
    เนียน..ท่านแม่ทัพ
    #588
    1
    • #588-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      19 ตุลาคม 2562 / 15:27
      ท่านแม่ทัพบอก จังหวะมันได้ 555555
      #588-1
  24. #587 AYTHAI (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 00:03
    ข้าว่าท่านจะถือโอกาสล่ะมั้งท่าน
    #587
    1
    • #587-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      19 ตุลาคม 2562 / 00:14
      เค้าเรียก รู้จักพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส 55555
      #587-1
  25. #586 jisjyk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 23:04
    เนียนจ้าาา
    #586
    1
    • #586-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 12)
      18 ตุลาคม 2562 / 23:25
      ท่านแม่ทัพบอก จังหวะมันได้ อิอิ
      #586-1